NA PODSTAWIE POSTACI „GODZILLI”
MONARCH: DZIEDZICTWO POTWORÓW
FEDERACJA AMERYKAŃSKIEGO PRZEMYSŁU OBRONNEGO
BAL LETNI 1955 ROK
WASZYNGTON
Proszę, pani doktor.
Mam to włożyć?
Nie, skąd. Masz to zjeść.
Pomyślałem, że będziesz głodna, więc zgarnąłem coś po drodze.
Tak, masz to włożyć... Kei.
Jesteś dość nerwowa.
W tej sukni nie da się oddychać,
w tych butach chodzić,
a ja mam robić wrażenie na mężczyznach, którzy nie pamiętają mojego nazwiska
i chętnie by nas zamknęli
albo zrobili z naszej pracy broń.
Czemu nie ma Billy'ego?
Żartujesz? Strasznie wyglądałby w tej sukni.
To tylko jedna noc w roku...
- Dobra. - Okej? Witamy się,
dziękujemy tym, którzy opłacają rachunki
- i mamy święty spokój. - Jasne. Dobrze.
Wydech.
Uśmiech.
- No i... Dziękuję. - Oczywiście.
- Wypij drinka. - Tak.
Albo ze trzy.
Kapitan Lee Shaw.
Opowiadałem wam o tym skurwielu?
To niekierowany pocisk.
Wyciągnąłem go z bójki w barze.
Był cały pokiereszowany.
Ale miał potencjał.
Prawdziwy potencjał.
Przewidziałem, że dokonasz wielkich rzeczy.
Tak jest, sir.
Pamiętasz, co ci doradziłem w kwestii sukcesów wojskowych?
- Pamiętasz, Lelandzie? - Oczywiście, sir.
Radził pan zadawać ciosy tylko żeglarzom i żołnierzom marynarki.
Tak pan powiedział.
Spójrz teraz na siebie.
Kapitan, w którego rękach znajdują się losy Projektu Monarch.
Chętnie dowiemy się więcej o tym tajemniczym projekcie.
Doskonale.
Sądzę, że nasza praca okaże się kluczowa nie tylko dla bezpieczeństwa USA,
ale też dla naszej pozycji w światowej nauce.
Chciałbym przedstawić panom mózg naszego projektu,
dr Keiko Miurę.
- Miło znów panią widzieć. - Generale.
Dziękuję, kapitanie.
To japońskie nazwisko, prawda?
Hej. To jedna z tych dobrych.
„Jedna z tych dobrych”.
- Puckett... - Generał Puckett.
- ...to straszny palant. - Hej, mów ciszej.
Dobrze?
Tacy faceci są... staroświeccy.
Jeśli kiedykolwiek znajdziemy innego Tytana,
ci staroświeccy mężczyźni go wysadzą
- albo wprowadzą na Plac Czerwony. - Kei.
Tak.
Słyszałaś kiedyś powiedzenie: „Dla młotka cały świat jest gwoździem”?
Tak.
Cóż, to jest sklep z narzędziami.
W moim kraju mamy inne powiedzenie:
„Gwóźdź, który wystaje, wbija się młotkiem”.
Tobie to nie grozi.
Ty odmienisz ich zdanie.
Niezależnie od tego, jacy są staroświeccy.
Jak?
Po prostu potrafisz to robić.
Taka już jesteś, Kei.
Jesteś...
prawdziwym żywiołem.
No chodź.
Czegóż ja nie robię dla Monarch.
Co?
- Co ty robisz? - Przechylam cię.
Obserwują nas.
Mógłbyś być jednym z nich.
Może generał Puckett ma rację.
Może kariera wojskowa nie jest taka zła.
Więcej takich wieczorów.
Takie życie.
Dom.
Sąsiedzi.
Sąsiedzkie grille w ogrodzie.
- Niedzielne lunche z kumpelami. - Tak.
- Dzieci. - Dzieci.
Wiesz, co w dzieciach lubię najbardziej?
Nie boją się powiedzieć: „Nie wiem”.
Każdy dzień jest dla nich nową przygodą i tajemnicą.
Pożerają świat.
Wiesz, co ja w dzieciach lubię najbardziej?
Robienie ich.
Kapitan Shaw?
To... strasznie powolna winda.
Kapitan Shaw?
Pilna wiadomość do kapitana Lee Shawa...
- Nie. - ...od Billa Randy.
Nie. Nie rób mi tego.
Następnym razem, żołnierzu.
Jestem Shaw.
Czego ja nie robię dla Monarch.
Duvall?
Pomożesz mi?
- Co jest... - To stary, tak?
Zmiana planów.
Pułkowniku, według akt mówi pan po francusku.
Jeśli to prawda, proszę chrząknąć.
Doskonale. Proszę policzyć do sześciu i się przechylić.
Czysto.
Wkrótce pojawi się kolejny Tytan.
Uważasz, że możesz temu zapobiec, ale Monarch się nie zgadza.
Dlaczego miałbyś wiedzieć więcej, niż najlepsi fizycy,
geolodzy i zoolodzy na Ziemi?
Nie wiem więcej...
Ale mam niezłe pojęcie o tym, co się dzieje.
Nie dość zrobiłem, gdy miałem szansę.
Postanowiłem to naprawić albo zginąć, próbując to zrobić.
Czemu nie podzielisz się swoją wiedzą z Monarch? Pomogliby.
Wiedzą o wszystkim od lat.
Powtarzam im to od lat.
Po prostu w to nie wierzą.
- Dlaczego nie? - Bo jestem szalony.
Tak jak zwariowany Bill Randa i jego postrzelony syn Hiro.
To niesamowite, prawda?
Każdy, kto się z nimi nie zgadza, po prostu musi być szalony.
A pani, mademoiselle?
Moja siostra, Sandra,
pracowała w Japonii.
Janjira.
Niektórzy z nas przyszli do Monarch z hasłem „Nigdy więcej” na ustach.
Mówiłam poważnie.
Wielu czuje to, co ja i czeka, aż ktoś powie nam, co robić.
Myślę, że to twoja rola.
Czy i ja jestem szalona?
Myślę, że mamy sporo do omówienia.
SIEDZIBA MONARCH
Przepraszam, że przeszkodziłem
w tym wielkim nie wiadomo czym, zresztą mam to w dupie.
- Chyba mamy żywego. - Potwierdzenie wizualne?
Facet go widział, choć nie jest pewien.
- Brzmi podejrzanie... - Jakie dane...
- Przepraszam, pani doktor. - Kapitanie.
Okej.
Nie wiem, jak robisz to, co robisz, Kei,
ale wiem, że gdy ta falista linia
strzela tak gwałtownie w górę, to musi coś znaczyć.
Takie sygnatury izotopowe widziałam tylko...
na Filipinach.
Doprowadziły nas do wraku Lawtona.
A więc to Tytan?
- Nie możemy tego zdecydowanie wykluczyć. - To zdecydowanie nie jest odpowiedź.
Skoro to nie nasi, to co to takiego?
Dwa najpiękniejsze słowa w języku angielskim:
Nie wiem.
- Musimy lecieć do Japonii. - Tak.
Teraz?
W piątek przedstawiamy komisji nasz projekt budżetu.
- Słyszałeś, co mówił Puckett. - Puckett?
Tytanów nie obchodzą budżety.
To dlatego, że Tytani nie muszą zarabiać na chleb.
Ale wiesz, kto to świetnie robi?
Idealnie. Dziel i rządź.
Zajmij się sklepem z narzędziami...
Nie, nie pozwolę ci samotnie polować na Tytana.
- Ani tobie. Żadnemu z was. - Okej.
Wiecie, co mam na myśli.
Potrzebujemy pieniędzy, by szukać Tytanów,
ale musimy dowieść, że oni istnieją, by zdobyć pieniądze.
Ktoś musi ustąpić dla dobra Projektu Monarch.
- To sam środek Sahary. - Nie sam środek. Raczej...
- Północny środek. - Olbrzymiej pustyni.
No i?
Mamy mapę taty.
- Ogarnij się i spakuj kapelusz. - Jak tam dotrzemy?
Gdzie?
- Mamo? - Cholera.
Pułkowniku.
- Mamo? - Cate, twojej mamie nic nie jest.
Lepi naczynia ze swoim chłopakiem,
czy jak to się teraz nazywa.
- Jak uciekłeś? - Znacie mnie.
Drobna pomoc z zewnątrz, a czasem od wewnątrz.
A co ona tu robi?
Michelle tańczy teraz po stronie aniołów.
To całkiem zdolna tancerka.
Przyda nam się pomoc.
Coś się zbliża.
G-Day, tyle że sto razy potężniejszy.
Może tysiąc.
Myślę, że wasz ojciec próbuje to powstrzymać
i chyba wiem, jak chce to zrobić.
By mieć pewność, musimy go odnaleźć.
Próbowała mnie porwać.
Groziła mojej matce.
Z rozkazu Monarch.
Ale nie wykonuje już ich rozkazów,
bo jest z nami. Możecie jej zaufać.
Poza tym to ona nas podrzuci.
Teraz potrzebujemy tylko celu podróży, a to już wasze zadanie.
Dane komórkowe prowadzą tutaj. Nie wiemy tylko, czego szukali.
Dobra, Columbo. Olśnij mnie.
Wiem, że to miało mnie wkurzyć, ale kocham Columbo
i to najmilsza rzecz, jaką usłyszałem.
Znajdź sobie przyjaciół.
- Mam przyjaciół. - Nie takich internetowych.
To czemu tu przyjechali? Czego szukali?
Okej.
A więc Hiroshi... Wynajmuje to biuro
z widokiem wartym milion dolarów.
Ale siedzi plecami do okna.
Dlaczego?
Żeby móc patrzeć...
Na coś, co tu było.
Co jest?
Ten wzór.
Wygląda znajomo, nie?
Te otwory.
Są tam otwory?
Za co Hiroshi został wyrzucony z Monarch? Jego akta są zastrzeżone.
Nie został wyrzucony.
Niewłaściwe wykorzystanie własności rządowej.
Bez przerwy nakierowywał satelity kosmiczne
na rzeczy, których nie miały one obserwować.
- Na przykład? - Na Ziemię.
A co zazwyczaj obserwują?
Kosmos.
Widmo elektromagnetyczne.
Promieniowanie kosmiczne.
Promieniowanie gamma.
To wykryła Barnes. W miejscach, w których nie powinno go być.
Pochodziło z Ziemi.
Chyba wiem, czego szukali.
Bill Randa umieszczał w swoich aktach wszystko, co badał.
Ekspedycje badawcze, posterunki.
Z tych akt zrodził się Monarch.
Te otwory
to miejsca, w których Monarch ma lub miał kiedyś ludzi.
To Posterunek nr 4, to 15, a to 47.
Ale...
Te zbiory...
Założę się, że jeśli nałożymy na to
punkty, na które Hiroshi nakierowywał satelity,
uzyskamy pełną zgodność.
Proszę z Collins z działu usuwania danych.
Potrzebuję zapisów z satelitów.
Tak, zaczekam.
G-Day minus dwa dni:
Godzilla pojawia się na zachód od Hawajów, w tym punkcie
i rusza w kierunku lądu.
Skok promieniowania gamma.
Po G-Day Godzilla płynie na zachód. Kolejny skok.
Ale Hiroshi poleciał na północ, do tego punktu.
Kolejny skok promieniowania gamma tam, gdzie znaleźliśmy Shawa, dzieciaki
i nowego Tytana.
A więc szukają ojca.
To dokąd zmierzają teraz?
Jeśli wyobrazimy sobie, że to mapa metra,
a to stacje,
musimy znaleźć kolejną stację na linii.
Hiroshi namierzył jeszcze trzy skoki promieniowania gamma.
Tu, w Azji Środkowej.
Co to może być? Wietnam, Kambodża?
I tutaj.
Dobra robota.
Wiesz, tak samo było z Columbo.
On też zawsze miał rację.
- Collins. - Mówi Verdugo.
Musimy skierować satelity na współrzędne, które prześle Tim.
Połącz mnie z dr Barnes. Szukamy skoków promieniowania gamma.
WYSPA HATERUMA
Chyba się zakochałem.
Doktor Suzuki?
Przepraszamy.
Pani doktor Miura!
Przepraszam, nie spodziewałem się pani przybycia.
Ja też przepraszam.
Miejscowi boją się na tyle,
że nie przynoszą mi już poczty ani wiadomości.
Uciekł nawet mój asystent.
Witamy na Wyspie Potworów.
Przepraszam...
Powiedział: „Witamy na Wyspie Potworów”.
Tak. Tyle zrozumiałem.
Ktoś powinien to omówić z wydziałem turystyki.
W systemie namierzania jest błąd?
Nie rozumie pani.
- Jeśli dane są właściwe... - Są.
To oznacza, że fizyka jest w błędzie.
Wolę mówić, że jest „niekompletna”.
Fizyka teoretyczna pełna jest sprzeczności i niemożliwości.
Stąd „teoretyczna”.
- Tak... - Ale dane wskazują,
że to coś generuje kosmicznie wysoki poziom promieniowanie gamma.
Więc... Zbudowałem to.
Symulator promieniowania gamma.
Im więcej sygnałów,
tym więcej promieniowania to coś, co tam jest, generuje w odpowiedzi.
Ja wołam, a to coś odpowiada.
Ten mądry człowiek stworzył telefon do Tytanów.
Albo...
Ten szaleniec stworzył przynętę na Tytanów.
Wolę jej wersję.
PUSTYNIA ALGIERSKA
To tutaj.
Co?
Najeździłem się z dziewczynami Randa przez te wszystkie lata.
Bez ciebie nie dotarłbym tak daleko.
To jest nas dwoje.
Nie tak się umawiałyśmy.
Kiedy wrócę do domu?
Okoliczności się zmieniły.
Dotrzymam słowa.
Tak? Kiedy?
Kiedy wydostaniemy się z pustyni.
Razem.
Dobrze cię widzieć, Scotty.
Co się dzieje?
Tam, gdzie się wybieramy, nie ma już dróg.
Chodzi mi o niego.
Co?
Nie chcę mieć nic wspólnego z uzbrojonym oprychem Monarcha.
Byłym oprychem Monarcha.
Nie wszyscy w Monarch są tacy źli, Cate.
Nie tylko ta oto dama ma dość ich metod.
Pułkownik wznieca bunt.
Nie po to tu jesteśmy. Okej?
Jesteś zła, że zorganizował nam pomoc?
Od nich? Tak.
Zaufaj mu.
Ilekroć szukamy taty,
stają nam na drodze sprawy Monarch.
Przykro mi. Wszystko jest ze sobą powiązane,
wszystkie drogi prowadzą w jedno miejsce. Ale to wy macie mapę.
Mogłem ją w każdej chwili zabrać, ale nie zrobiłem tego.
Dobrze. Jeśli chcesz się wypisać,
bądź świadoma, że teraz i ty będziesz odpowiedzialna za konsekwencje.
Konsekwencje. Niby jakie?
Tysiące, może miliony straconych istnień,
które usiłowali ratować twoi dziadkowie i twój ojciec.
Ruszajmy.
Możemy się wypisać.
Ale gdy chciałam poddać się na Alasce,
ktoś powiedział:
„Ogarnij się i spakuj kapelusz”. Jedyną drogą wyjścia jest przejście.
Dzięki za pomoc.
Shaw?
Leland Shaw? Shaw, słyszysz mnie?
Billy. Słyszę cię. Odbiór.
Lee! Świetnie.
Ryby łapią przynętę, stary.
Więc to nie ściema?
Nie bardziej niż reszta tego cholernego cyrku.
Billy, co u Keiko?
Co u dr Miury?
Założę przynętę o 4.00.
Zobaczymy, czy coś się złapie.
Billy, pytałem...
O jakiej dokładnie rybie rozmawiamy?
O dużej.
Szkoda, że cię nie ma.
Co tam masz? Dinozaura?
Dobra. Dam mu na imię Dave.
Nie pamiętam, żeby wysyłał pan RSVP na mojego rodzinnego grilla, kapitanie.
- Sir. - Spocznij, Lee.
Jesteśmy w moim ogrodzie.
Hot doga?
Nie, dziękuję, sir.
Moi ludzie są w terenie i potrzebują mnie.
Mamy od tego ludzi, Lee. Nazywamy ich wojskiem.
Nie chodzi o wojsko, sir. Tylko o mnie.
Chcesz pospać pod chmurką? Być kowbojem?
Masz przed sobą świetlaną przyszłość.
Ale musisz usiąść przy stole z dorosłymi.
Na tym polega budowanie kariery.
- Monarch to moja kariera. - To przestań traktować ją jak pracę.
W każdej organizacji wojskowej są generałowie i żołnierze.
Rozumiem to, sir.
Prawie dałem się nabrać.
Musisz dokonać wyboru
i wierzę, że go dokonasz.
Ale pamiętaj, że twój wybór wpłynie na moje decyzje.
Jeśli źle wybierzesz, podejmę odpowiednie kroki.
Jeśli dobrze wybierzesz,
będziesz mógł po swojemu zarządzać Monarch.
- To tu. - Jesteś pewien?
Jestem pewien, że to ten punkt na mapie,
ale tylko wasz ojciec mógłby nam powiedzieć, co to oznacza.
Ale... Tak.
Myślę, że to jest za tamtym wzgórzem.
Tam.
- Gdzie? - Widzisz? Tam.
Czy to...
A niech mnie.
On żyje.
Tato! Tutaj! Tato!
- Tato! - Tutaj!
Tato!
Odczyt płaski jak rozgniecione gówno.
Mówiłeś, że to działa jak dzwonek na obiad.
Mój ojciec mawiał:
„Nie bez powodu nazywają to łowieniem, a nie łapaniem”.
Mój tata mówił to samo.
Widzieliście kiedyś jakiegoś?
Na pewno?
Tytana.
Tak, widzieliśmy.
Są przerażające.
To dobrze!
Cuda powinny być przerażające.
Nie sądzisz?
Coś się zbliża.
Nie od strony wody.
Lee! Nie sądziłem, że zdążysz na imprezę.
- Nie przegapiłbym tego. - Przekabaciłeś ważniaków?
Czekaj, myślałem, że to dziś.
Tak. To dziś.
To doktor Suzuki.
Stworzył...
- Symulator promieniowania gamma. - Tak.
To świetnie. Wspaniale. Chętnie o nim posłucham.
To urządzenie, które symuluje promieniowanie gamma...
- Hej, Zook... - ...i nie tylko...
Wiesz, co jest gorsze od bycia piątym kołem u wozu?
Bycie szóstym. Przejdźmy się.
Ale im więcej kół, tym stabilniej...
Chwila. Chyba daje znaki, żeby się nie zbliżać.
- Co jest? - O nie.
- Co on robi? - Nie.
Musimy się stąd wynosić! Szybko!
Ruchy! Wynośmy się!
Kentaro, musimy uciekać!
Wynośmy się!
Tam są! To oni.
Niech żyje Columbo!
Lądujemy.
Nie miałeś przyjeżdżać.
Moje miejsce jest tu przy tobie, Kei.
- Potrzebujesz... - Czego?
Twojej ochrony?
To moje zadanie.
Nie, ty masz chronić Monarch.
Bez ciebie Monarch nie istnieje.
Powiedz mi, że nie dlatego tu jesteś.
Dla mnie.
Wiesz, że nie możemy tego zrobić.
Możemy spróbować.
Ile czasu minie, zanim podejmiemy decyzję na podstawie tego, czego chcemy,
a nie czego potrzebuje Monarch?
Nie ufasz mi.
Nie ufam żadnemu z nas.
Jeśli nie przedłożymy większego dobra ponad własne pragnienia,
możemy utracić wszystko.
Nie obchodzi mnie to.
Owszem, obchodzi cię.
Ucichło.
Co?
Urządzenie.
Zamilkło.
Gdzie ono jest?
O mój Boże.
Nie zabiliśmy go.
Chryste, nie zabiliśmy go.
Nie lądujemy.
Co to jest, do cholery?
O Boże.
Zabierz nas stąd! Poderwij helikopter!
Przygotować się!
Widziałeś?
Zobaczył mnie.
Owszem.
- Nie możemy tego ukrywać. - Dlaczego nie?
Wiem, co myślisz o Pucketcie...
- Puckett. - ...ale to wszystko zmienia.
Nie zgadzam się.
Najpotężniejsza broń stworzona przez ten kraj
nie zabiła tej istoty. Nie możemy tego zataić.
Powiemy im i co wtedy?
Zbudują jeszcze większą broń
- i spróbują ponownie. - Kei...
A potem jeszcze większą.
A jeśli nie znajdą Godzilli,
to może użyją jej na kimś innym.
Nie miałem do was jechać.
I na pewno nie miałem wrócić z pustymi rękami,
więc potrzebuję czegoś... Potrzebujemy czegoś,
czegokolwiek, czym chwilowo zapchamy Pucketta.
Dobra.
Zbierzmy się do kupy.
Spróbuję sprzedać to Puckettowi.
Panowie. Pani doktor.
Właśnie przeglądam wasze raporty terenowe.
Są tu... szalone rzeczy.
Co się dzieje?
W marynarce nazywamy to „zmianą dowództwa”.
Podczas nieuprawnionej nieobecności kapitana Shawa
generał Puckett przekazał mi nadzór i kontrolę operacyjną
nad Projektem Monarch.
Pełen raport i budżet waszej małej wycieczki terenowej
ma się znaleźć do końca dnia na moim biurku.
Coś ty zrobił?
Znalazłeś kogoś?
Nikt nie przeżył, a nam kończy się czas.
Musimy ustalić, dokąd zmierza Godzilla,
zanim zrobi to Monarch. Musimy natychmiast ruszać.
- To nas do niego doprowadzi. - Ta mapa należy do nas.
Nie, zachowam tę mapę.
Mamy polować na Godzillę? A potem?
Zginie jeszcze więcej ludzi? Nie zatrzymamy go.
Zatrzymać go?
Jezu, Cate. Próbuję mu pomóc.
Boże, jesteś szalony.
Nie zamierzam z wami dyskutować.
Ale jeśli pójdziecie ze mną, wszystko zrozumiecie.
- Obiecuję. - Nie.
Pójdziemy tylko za naszym ojcem.
Ja odpadam.
Pójdę z nimi.
Zostawię wam wodę i jedzenie.
Nie potrzebujecie tego, bo cywilizacja jest dziesięć kilometrów w tamtą stronę.
Jeśli ruszycie teraz, dotrzecie tam przed kolacją.
Allons-y.
Myślisz, że nas odganiał?
Nie wiem.
Po prostu odjechał.
Może uciekał przed Godzillą.
Albo próbował go zwabić. Odciągnąć od nas.
Przynajmniej wiemy, że dotarł aż tutaj.
Tak jak my.
On żyje.
Więc szukajmy dalej.
- Ile kilometrów pokonaliśmy? - Nie mam pojęcia.
Co dalej zrobimy?
Nie mamy pieniędzy ani telefonów.
Jak znajdziemy tatę bez mamy?
Ktoś tu zawsze ma kopie zapasowe kopii zapasowych.
Nie zawiodłabyś nas, prawda, May?
Żartowałam.
Dłużej tak nie mogę. To moja wina.
- W jakim sensie? - Serio. Sprzedałam was.
- Co? - Wysłuchajcie mnie, okej?
Kilka lat temu wkurzyłam parę osób
i zawiodłam parę osób, więc musiałam uciekać.
Uciekłam do Japonii
i kłamałam na temat swojego życia, imienia i tożsamości.
Żyłam sobie po cichu do czasu, aż Monarch mnie rozpracował,
po tym, jak nas dorwali.
Zaoferowali mi układ:
jeśli powiem im, gdzie jesteśmy,
wrócę do domu, odzyskam dawne życie
i znów zobaczę rodzinę.
Więc tak, sprzedałam was i to przeze mnie nas znaleźli.
„Jedyną drogą wyjścia jest przejście”.
- Mam pieniądze. - Nie chcę twoich cholernych pieniędzy.
Słuchaj, mam dużo pieniędzy.
Nie tknęłam ich, żeby nie znaleźli mnie ci ludzie.
Ale już mnie to nie obchodzi.
Możemy dotrzeć, gdzie tylko chcemy.
Idź do diabła.
Cate, przepraszam.
Cate.
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK