(สร้างจากตัวละคร "ก๊อดซิลล่า")
(สมาพันธ์อุตสาหกรรมกลาโหมแห่งอเมริกา)
(งานราตรีสโมสรฤดูร้อนปี 1955 - บาลีฮาย)
(วอชิงตัน ดีซี)
ให้คุณครับ ด็อกเตอร์
จะให้ฉันติดจริงๆ เหรอ
ไม่ใช่ๆ ให้เอาไว้กินต่างหาก
คิดว่าน่าจะหิวเลยหาของให้กินก่อน
ใช่สิ เอาไว้ติด เคย์
เครียดไปหน่อยมั้ย ด็อก
ชุดนี้ป้องกันให้หายใจได้สะดวก
รองเท้าก็ป้องกันไม่ให้เดินสะดวก
แถมฉันต้องทําให้พวกผู้ชายปลื้ม ทั้งที่พวกนั้นไม่คิดจะจําชื่อฉัน
และพร้อมจะสั่งปิดหน่วยงานของเรา
เอาผลงานไปทําเป็นอาวุธแทนมากกว่า
ทําไมบิลลี่ไม่มา
พูดเล่นใช่มั้ย เขาใส่ชุดนี้ไม่ขึ้นแน่ๆ
นี่ งานแบบนี้ทั้งปีมีแค่คืนเดียว...
- ก็ได้ - โอเคนะ เราเข้าไปทักทาย
ขอบคุณคนที่ให้เงินเรามาทํางาน
- แล้วค่อยรีบชิ่งหนีกันไปเลย - อ้อ ก็ได้
หายใจออก
ยิ้มหน่อย
- และ... ขอบคุณครับ - เยี่ยม
- ดื่มเสียหน่อย - ดี
หลายๆ หน่อยก็ได้
ร้อยเอกลี ชอว์
ผมเคยเล่าเรื่องไอ้ลูกหมานี่รึยัง
เด็กนี่เป็นเหมือนจรวดไร้ระบบนําวิถี
ผมลากเขาออกมาจากการมีเรื่องในบาร์
ตอนนั้นตาเขียว ข้อนิ้วยังแตกอยู่เลย
แต่มีศักยภาพ
มีศักยภาพจริงๆ
ฉันเห็นแววของนายแต่แรกใช่มั้ยล่ะ
ใช่ครับ
จําได้ว่าไหมว่าฉันบอกไว้ว่าต้องทําอย่างไร จึงจะไปได้ไกลในกองทัพบกนี้
- จําได้ไหม ลีแลนด์ - จําได้ จําได้ครับท่าน
บอกว่าจากนี้ให้ชกแต่กะลาสีกับพวกนาวิกแทน
ก็ท่านพูดจริง
แล้วดูเข้าสิ
ได้เป็นร้อยเอก อนาคตของโปรเจกต์โมนาร์คอยู่ในมือ
เราอยากฟังเรื่อง โปรเจกต์โมนาร์คปริศนานี่เพิ่มจริงๆ
เยี่ยมมากครับ
ผมคิดว่าท่านจะพบว่างานของเรา ไม่เพียงแต่สําคัญต่อความมั่นคงของอเมริกา
แต่เหนือชั้นในด้านงานวิจัยวิทยาศาสตร์ระดับโลก
และผมอยากขอแนะนําให้รู้จักมันสมองของเรา
ดร.เคย์โกะ มิอุระ
- ยินดีที่ได้พบอีกครั้ง ด็อกเตอร์ - ท่านนายพล
ขอบคุณค่ะ ผู้กอง
มิอุระ ชื่อญี่ปุ่นไม่ใช่เหรอ
นี่ๆ อย่าๆ หล่อนเป็นพวกคนดี
"เป็นพวกคนดี"
- พัคเคตต์... - ท่านนายพลพัคเคตต์...
- เป็นไอ้กร๊วกตัวพ่อ - พูดเบาๆ หน่อย
โอเคนะ
คนอย่างเขาก็หัวโบราณน่ะ
ถ้าเราเจอไททั่นอีกตัว
คนหัวโบราณอย่างเขาก็จะระเบิดมันตายอีก
- หรือจับไปปล่อยที่จัตุรัสแดง - เคย์
นั่นแหละ
เคยได้ยินสํานวนที่ว่า "ค้อนก็มองทั้งโลกเป็นตะปู" ไหม
เคย
ที่นี่เป็นร้านขายเครื่องมือช่างเลยล่ะ
ที่ประเทศของฉันเรามีสํานวนว่า
"ตะปูที่โผล่ออกมาจะถูกตอกกลับลงไป"
คุณไม่โดนหรอก
ไม่เลย คุณจะเปลี่ยนใจพวกเขาได้
ไม่ว่าจะหัวโบราณกันแค่ไหนก็ตาม
เปลี่ยนยังไง
เพราะคุณก็ทําได้ทุกที
เพราะคุณเป็นคุณ เคย์
คุณเป็น...
เหมือนพลังธรรมชาติ
มาเถอะน่า
เพราะโมนาร์คหรอกนะถึงยอมทํา
อะไรคะ
- จะทําอะไรน่ะ - ปล่อยดิป
คนมองกันใหญ่แล้ว
ที่จริงคุณไปเป็นพวกเขาได้นะ
ไม่แน่ นายพลพัคเคตต์อาจจะพูดถูก
เป็นนายทหารอาชีพอาจไม่เลวร้ายนัก
ถ้าได้มีคืนแบบนี้
มีชีวิตแบบนี้
มีบ้านสักหลัง
เพื่อนบ้าน
ปิ้งบาร์บีคิวในสวนหลังบ้านกับเพื่อนบ้าน
- กินมื้อกลางวันกับเพื่อนสาวๆ - ฮื่อ
- ลูกๆ - ลูกๆ
รู้ไหมว่าฉันชอบอะไรเกี่ยวกับเด็กๆ ที่สุด
เด็กไม่เคยกลัวที่จะพูดว่า "หนูไม่รู้"
ทุกสิ่ง ทุกวันเป็นการผจญภัยกับปริศนาครั้งใหม่
โลกทั้งใบคือโอกาสของเขา
อยากรู้ไหมว่าผมชอบอะไรเกี่ยวกับเด็กๆ ที่สุด
ชอบตอนทํา
ร้อยเอกชอว์
ลิฟต์ช้าจังเลย
ร้อยเอกชอว์
มีข้อความด่วนถึงร้อยเอกลี ชอว์
- ไม่นะ - จากบิล แรนดา
โอ๊ย อย่าทํากันอย่างนี้สิ
เอาไว้โอกาสหน้านะ คุณทหาร
ผมชอว์เอง
เพราะโมนาร์คหรอกนะถึงยอมทํา
(เดลต้าจังค์ชั่น อลาสก้า)
ดูวัลล์เหรอ
ช่วยพยุงหน่อย
- อะไร... - นี่ตาแก่คนหนึ่งใช่ไหม
เปลี่ยนแผนแล้ว
ผู้พัน ประวัติคุณบอกว่าพูดฝรั่งเศสได้
ถ้าจริง กระแอมหน่อย
เยี่ยม นับหนึ่งถึงหกแล้วหมอบเลย
ทางสะดวก
กําลังจะมีเหตุไททั่นอุบัติอีกครั้ง
คุณคิดว่าตัวเองหยุดมันได้ แต่โมนาร์คไม่เห็นด้วย
ทําไมคุณถึงจะรู้มากกว่านักฟิสิกส์
นักภูมิศาสตร์และนักสัตววิทยาที่เก่งสุดในโลก
ฉันไม่ได้รู้มากกว่า...
แต่ฉันแค่รู้ดีเลยล่ะว่าอะไรเป็นอะไร
สมัยที่มีโอกาสไม่ได้ลงมือทํามากพอ
ตอนนี้เลยคิดว่าจะทําดีไถ่โทษ
หรือไม่งั้นก็พยายามจนตายนั่นแหละ
แล้วทําไมไม่บอกให้โมนาร์ครู้ พวกนั้นช่วยได้สิ
พวกนั้นรู้ทุกอย่างมาหลายปีแล้ว
ฉันบอกเอง บอกไว้หลายปีแล้ว
ทางนั้นก็แค่ไม่เชื่อ
- ทําไมไม่เชื่อ - เพราะฉันบ้า
ก็เหมือนบิล แรนดาที่บ้าหลุดโลก กับฮิโระ ลูกชายเพี้ยนๆ ของเขา
มันก็น่าทึ่งอยู่ใช่ไหมล่ะ
ทุกคนที่ไม่เห็นด้วยกับองค์กร สรุปไปเลยว่าบ้า
แล้วเธอละ มาดมัวแซล
ซานดร้า พี่สาวฉัน
ทํางานที่ญี่ปุ่น
ที่จันจิระ
พวกเราบางคนมาทํางานโมนาร์ค เพราะอยากพูดว่า "จะไม่เกิดขึ้นอีก"
ฉันตั้งใจตามนั้นจริงๆ
และมีคนอีกเยอะที่รู้สึกแบบฉัน แค่รอคนมาบอกว่าต้องทําอย่างไร
ฉันคิดว่าคนคนนั้นคือคุณ
สรุปว่าฉันบ้าด้วยไหม
ฉันว่าเราสองคนมีเรื่องต้องคุยกันเยอะเลย
(ศูนย์บัญชาการโมนาร์ค) (ปี 1955)
ไง ขอโทษที่ขัดจังหวะ
งานใหญ่แต่งานอะไรไม่รู้ไม่สน
- แต่คิดว่าเจอตัวใหม่ - มีภาพยืนยันแล้วเหรอ
มีคนคิดว่าเห็นแต่ก็ไม่แน่ใจ
- ฟังแล้วไม่น่า... - ได้ข้อมูลแบบไหน...
- ขอโทษครับ ด็อกเตอร์ - ขออภัยค่ะ ผู้กอง
โอเค
คือผมก็ไม่รู้ว่าคุณทํางานคุณยังไงนะ เคย์
แต่รู้ว่าถ้าไอ้เส้นยึกยือ
มันเด้งสูงเกือบสุดกระดาษแบบนั้น แปลว่าต้องเกิดอะไรขึ้นสักอย่าง
ครั้งเดียวที่ฉันเคยเจอรูปแบบไอโซโทปนี้
คือที่ฟิลิปปินส์
นั่นคือสิ่งที่ทําให้เราไปเจอกับซากเรือลอว์ตัน
แปลว่านี่คือไททั่นงั้นสิ
ก็ไม่สามารถมั่นใจว่าไม่ใช่ไททั่น
โอเค แต่นั่นมั่นใจได้เลยว่าไม่ใช่คําตอบ
ถ้าไม่ใช่เครื่องบินลับของเรา มันจะเป็นอะไรไปได้
สามคําที่งดงามที่สุดในภาษาอังกฤษ
ฉันไม่รู้
- เราต้องไปญี่ปุ่น - ใช่
เดี๋ยวนี้เลยเหรอ
เรากําลังต้องนําเสนอร่างงบประมาณ ให้คณะกรรมการพิจารณาวันศุกร์นี้
- คุณได้ยินคําของนายพลพัคเคตต์ - พัคเคตต์เหรอ
ไททั่นไม่สนเรื่องประชุมงบประมาณ ลี
ก็เพราะไททั่นไม่ต้องร้องเพลงแลกเงินไง เคย์
แต่รู้ไหมว่าใครร้องเพลงเพราะมาก
เยี่ยม เราจะแยกกันตีโอบให้ชนะ
คุณอยู่จัดการกับร้านเครื่องมือช่างที่นี่
- ส่วน... - ไม่เอาๆ
ผมไม่ยอมให้คุณไปล่าไททั่นคนเดียว
- หรือนายด้วย ทั้งสองคนแหละ - โอเค
คนหนึ่งคนใด... รู้นี่ว่าพูดถึงอะไร
เราต้องมีเงิน ถึงไปล่าไททั่นได้
แต่เราต้องพิสูจน์ก่อนว่าไททั่นมีอยู่จริง ถึงจะไปขอเงินเขาได้
ฟังนะ เพื่อประโยชน์ของโมนาร์ค ต้องมีใครเสียสละอะไรสักอย่าง
(อลาเมด้าพอยต์ - ที่อาศัยชั่วคราวของฟีม่า)
- มันอยู่กลางทะเลทรายซาฮาร่า - ไม่ได้กลางขนาดนั้น เหมือนตรง...
- กลางค่อนไปทางเหนือ - ใช่ ในทะเลทรายเบ้อเริ่มเทิ่ม
แล้วไงล่ะ
เราได้แผนที่ของพ่อมาแล้ว
ทําใจกล้าๆ แล้วหยิบหมวกกันแดดมา
แล้วจะไปถึงตรงนั้นกันยังไง
ไปถึงไหน
- แม่คะ - เวร
ผู้พัน
- แม่ - เคท แม่เธอปลอดภัยดี
กําลังปั้นหม้ออยู่กับแฟน
ถ้าสมัยนี้เขายังเรียกแบบนั้นอยู่น่ะนะ
- คุณหนีออกมาได้ยังไง - แหม ก็รู้จักฉันนี่
มีคนนอกช่วยเล็กน้อย คนในช่วยนิดหน่อย
แม่นั่นมาทําอะไรตรงนี้
ตอนนี้มิเชลย้ายมาเต้นกับฝ่ายเทพแล้ว
ลีลาเลิศเลอเสียด้วย
ได้เขามาช่วยเราก็ดี
กําลังจะเกิดเรื่องอะไรสักอย่าง
เหมือนจี-เดย์แต่คูณไปร้อยเท่า
หรืออาจจะพันเท่า
ฉันว่าพ่อพวกเธอพยายามหยุดสิ่งที่จะเกิดขึ้นอยู่
แล้วฉันก็พอคิดออกว่าเขาจะทํายังไง
แต่ทางเดียวที่จะรู้แน่คือต้องหาตัวเขาให้เจอ
แม่นี่พยายามลักพาตัวฉัน
ขู่คุณแม่ผมด้วย
ทําตามคําสั่งของโมนาร์ค
แต่ตอนนี้เขาไม่ได้รับคําสั่งจากโมนาร์คแล้ว
เพราะเขาอยู่กับพวกเรา ไว้ใจเขาได้
อีกอย่าง เขาจะเป็นคนพาไป
เราก็แค่ต้องรู้ว่าจะไปที่ไหน ซึ่งนั่นแหละต้องอาศัยพวกเธอ
สัญญาณจากมือถือมาหยุดตรงนี้
เราแค่ไม่รู้ว่าพวกนั้นมาหาอะไร
เอาละ นักสืบโคลัมโบ ช่วยไขคดีให้อึ้งหน่อย
รู้นะว่าพูดเพราะตั้งใจจะแซะ แต่ที่จริงผมชอบนักสืบโคลัมโบ
นั่นน่าจะเป็นคําหวานที่สุดที่เคยมีคนพูดด้วย
ช่วยหาเพื่อนบ้างเถอะ
- ผมมีเพื่อนอยู่แล้ว - ไม่ใช่เพื่อนในเน็ต
งั้น พวกนั้นมาที่นี่ทําไม ตามหาอะไรอยู่
โอเค
ฮิโรชิเขาเช่าห้องสํานักงาน
ให้ได้วิวสวยหรูแพงระยับเนอะ
แต่เวลานั่ง กลับหันหลังให้วิว
ทําไม
เพื่อจะได้จ้อง...
สิ่งที่เคยอยู่ตรงนี้
มีอะไร
รูปแบบตรงนี้
มันคุ้นๆ ใช่มั้ยล่ะ
รูที่หมุดเจาะไว้
มีรูด้วยเหรอ
ฮิโรชิทําอะไรถึงได้โดนเนรเทศออกจากโมนาร์ค
ประวัติเขาปิดเป็นความลับ
เขาไม่ได้ถูกเนรเทศ
ใช้ทรัพยากรของรัฐโดยมิชอบ
เขาคอยปรับเป้าหมายดาวเทียมอวกาศห้วงลึก
ให้มาดูเรื่องที่ไม่ควรจะดู
- เช่นอะไร - เช่นดูโลก
แล้วปกติดาวเทียมนั่นใช้ดูอะไร
อวกาศ
สเปกตรัมแม่เหล็กไฟฟ้า
รังสีคอสมิก
รังสีแกมม่า
นั่นเป็นสิ่งที่บาร์นส์ตรวจเจอจากที่ซึ่งไม่น่าจะมีได้
ใช่ จากผิวโลก
ผมว่าผมรู้ละว่าพวกนั้นหาอะไรอยู่
ทุกอย่างที่บิล แรนดาศึกษา เขาเก็บบันทึกไว้หมด
การเดินทางสํารวจ สถานีเฝ้าระวัง
และบันทึกทั้งหลายเหล่านั้นกลายเป็นโมนาร์ค
จุดเดี่ยวๆ
นั่นคือที่ซึ่งโมนาร์คเคยส่งคนไป
ตรงนี้คือสถานีที่ 4 สถานี 15 และสถานี 47
แต่...
ถ้าเจาะเป็นกลุ่มๆ
พนันว่าถ้าเอาข้อมูลมาเทียบ
กับจุดที่ฮิโรชิปรับดาวเทียมให้ลงมาตรวจสอบ
จะต้องตรงกันแน่
- ฝ่ายปฏิบัติการ - ต่อคอลลินส์ แผนกจํากัดการเข้าถึงข้อมูล
ฉันต้องการบันทึกการใช้ดาวเทียม
ได้ ฉันจะรอ
ก่อนจี-เดย์สองวัน
ก๊อดซิลล่าโผล่มาจากทางตะวันตกของฮาวาย ที่หมุดกลุ่มนี้
แล้วมุ่งหน้าเข้าแผ่นดินใหญ่
รังสีแกมม่าพุ่งเลยใช่มั้ย
หลังจี-เดย์ ก๊อดซิลล่าว่ายไปทางตะวันตก รังสีพุ่งอีกครั้ง
แต่ฮิโรชิกลับบินขึ้นเหนือไปยังกลุ่มตรงนี้
ที่มีรังสีแกมม่าพุ่งสูงอีกจุด จุดที่เราเจอชอว์ เจอลูกๆ ของเขา
และไททั่นตัวใหม่
แปลว่าพวกนั้นตามหาพ่ออยู่
งั้นตอนนี้จะมุ่งหน้าไปไหน
ถ้ามองว่านี่เป็นเหมือนแผนที่รถไฟใต้ดิน
และนี่คือสถานีรถไฟ
เราก็แค่ต้องหาป้ายต่อไป
ตรงนี้เหมือนฮิโรชิบันทึกว่า มีรังสีแกมม่าพุ่งสูงขึ้นอีกสามจุด
ตรงนี้ ที่เอเชียกลาง
และ... นั่นที่ไหนนะ เวียดนามหรือกัมพูชา
และตรงนี้
ดีมาก
ก็นั่นแหละ นักสืบโคลัมโบก็งี้
เขาพูดถูกเสมอ
- คอลลินส์พูดค่ะ - นี่เวอร์ดูโก
เราต้องปรับเป้าดาวเทียมไปยังพิกัดที่ทิมจะส่งให้
ต่อสายดร.บาร์นส์ด้วย
เรากําลังหาจุดที่รังสีแกมม่าพุ่งสูง
(เกาะฮาเตรุม่า)
ตกหลุมรักแล้วล่ะ
ดร.ซูซูกิคะ
ขออภัยที่มารบกวนค่ะ
ดร.มิอุระ!
ขออภัยจริงๆ ที่ไม่ทันคิดว่าคุณจะมาถึงที่นี่ครับ
ไม่ค่ะ ทางนี้ก็ผิดเองด้วยค่ะ
ชาวบ้านเขากลัวกันเกินไป
จนไม่ยอมเอาจดหมาย หรือข้อความที่คนฝากไว้มาส่ง
ขนาดผู้ช่วยผมยังหนีไปเลย
ขอต้อนรับสู่เกาะไคจูครับ
ขอโทษๆ
เขาบอกว่า "ขอต้อนรับสู่เกาะไคจู"
ส่วนนั้นเข้าใจอยู่
ควรให้ใครไปคุยกับการท่องเที่ยวหน่อยมะ
แต่ระบบติดตามนี้มันมีข้อผิดพลาด
คุณเข้าใจผิดแล้ว
- ไม่นะ แต่ถ้าข้อมูลตรงนี้ถูกต้อง - มันถูกต้อง
- งั้นก็แปลว่ากฎฟิสิกส์มันผิด - ผิด
ผมอยากใช้คําว่า "ยังไม่สมบูรณ์" มากกว่า
ฟิสิกส์ทฤษฎีเต็มไปด้วยสิ่งที่ขัดแย้งกัน หรือไม่น่าจะมีทางเป็นไปได้
เขาถึงได้เรียกว่าเป็น "ทฤษฎี"
- ใช่ แต่ถึงอย่างนั้น... - แต่ข้อมูลทําให้สรุปได้ว่า
ตัวอะไรก็ตามที่อยู่ตรงนี้ สร้างรังสีแกมม่าในระดับคอสมิกได้
ดังนั้น... ผมเลยสร้างเครื่องขึ้น
เครื่องจําลองรังสีแกมม่า
ยิ่งจําลองรังสีได้มากแค่ไหน
เจ้าตัวที่อยู่ตรงนั้นยิ่งสร้างรังสีมากพอกันตอบมา
ผมเรียก มันก็ตอบรับ
ชายหัวแหลมคนนี้สร้างโทรศัพท์เรียกไททั่น
หรือ...
นายสติเฟื่องสุดเพี้ยนเพิ่งสร้างเหยื่อล่อไททั่น
ที่เธอพูดเข้าท่ากว่านะ
(ทะเลทรายอัลจีเรีย)
มาถูกที่แล้ว
อะไรคะ
ขับรถให้สาวๆ บ้านแรนดามาเยอะตลอดหลายปี
ถ้าไม่มีเธอก็มาไม่ได้ไกลขนาดนี้
ก็เหมือนกันนั่นแหละค่ะ
เราไม่ได้ตกลงกันไว้แบบนี้นะ
เมื่อไหร่ฉันถึงจะได้กลับบ้าน
สถานการณ์เปลี่ยนไปแล้ว
ฉันจะรักษาคําพูด
เออ เมื่อไหร่ล่ะ
ทันทีที่เราออกไปจากทะเลทรายได้
ด้วยกัน
ดีใจที่ได้เจอนะ สก็อตตี้
เกิดอะไรขึ้น
นับจากตรงนี้ไปไม่มีถนนให้ขับแล้ว
ไม่ ฉันพูดถึงเขา
อะไร
ฉันไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับสมุนโมนาร์คติดอาวุธแล้ว
อดีตสมุนโมนาร์ค
ปลาในข้องโมนาร์คไม่ได้เน่าไปทุกตัว เคท
มาดมัวแซลคนนี้ไม่ใช่คนเดียวที่ทนไม่ไหว
กับวิธีบริหารงานของเขาตอนนี้
ผู้พันกําลังจะก่อกบฏ
เราไม่ได้คิดจะมาก่อกบฏ โอเคมั้ย
โกรธที่เขาหาคนมาช่วยเราได้เหรอ
ถ้าเป็นคนพวกนั้นช่วย โกรธสิ
ทําไมไม่ยอมไว้ใจเขา
เพราะทุกครั้งที่ฉันคิดว่าเรามาหาพ่อ
จะต้องมีเรื่องของโมนาร์คเข้ามาแทรก
เสียใจด้วยนะที่ทุกอย่างมันพัวพันกันไปหมด แต่ก็ใช่
ถนนทุกสายมุ่งสู่ที่เดียว แต่แผนที่อยู่กับพวกเธอ
ฉันจะชิงมาเมื่อไหร่ก็ได้ แต่ก็ไม่ได้ทําใช่มั้ยล่ะ
แต่ก็ได้ ถ้าเธออยากเลิกตรงนี้
ก็เข้าใจด้วยว่าผลที่ตามมา จะกลายเป็นความผิดของเธอเหมือนกัน
ผลที่ตามมา ผลอะไรที่ตามมา
ชีวิตนับพันหรืออาจจะนับล้านที่เสียไป
ชีวิตที่ทั้งปู่ย่าและพ่อของเธอพยายามจะช่วยไว้
ไปกันเถอะ
ถ้าอยากเลิก เราเลิกตอนนี้ก็ได้นะ
แต่ฉันน่ะอยากยอมแพ้ตั้งแต่ที่อลาสก้าละ
ดันมีใครไม่รู้พูดมาว่า
"ทําใจกล้าๆ แล้วหยิบหมวกกันแดดมา" ทางเดียวที่จะหลุดได้คือต้องทะลุไป
ขอบคุณที่ช่วยพูด
ชอว์
ลีแลนด์ ชอว์ ชอว์ได้ยินไหม
บิลลี่ ได้ยินแล้ว เปลี่ยน
ลี! เยี่ยม
ปลาจะกินเบ็ดว่ะ เพื่อน
ของจริงงั้นสิ
ก็จริงพอกับทุกอย่างในเรื่องบ้าๆ นี่แหละ
บิลลี่ เคย์โกะเป็นไงบ้าง
ด็อกเตอร์มิอุระเป็นยังไง
ฉันจะวางเหยื่อตอน 04.00 นาฬิกา
ลองดูว่าจะมีอะไรกินเบ็ดไหม
บิลลี่ ฉันถามว่าเขาเป็น...
นี่เรากําลังตกปลาแบบไหนกันอยู่ บิลลี่
ปลาใหญ่มาก
อยากให้นายมาอยู่ตรงนี้ด้วยมากๆ
ไหนอะไร ไดโนเสาร์เหรอ
งั้นฉันจะเรียกว่าเดฟนะ
(นายพลทัพนักย่างห้าดาว)
จําไม่ได้นะว่านายตอบรับคําเชิญ
มางานปิ้งย่างในครอบครัวฉัน ผู้กอง
- ท่านครับ - โอ๊ย พักได้ ลี
เราอยู่ในสนามหลังบ้านฉันนะ
เอาฮ็อตด็อกไหม
ไม่รับครับ ขอบคุณครับ
คนของผมกําลังทํางานภาคสนาม เขาต้องมีผมครับ
ไม่นะ เรื่องนั้นเรามีคนทําแทน เราเรียกว่ากองทัพบก
ไม่ใช่กองทัพบกครับ แค่ผมคนเดียว
อยากไปนอนกลางดินกินกลางทราย เป็นคาวบอยหรือไง
ฉันเห็นโอกาสดีๆ ในอนาคตของนายนะ ลี
แต่ถ้าต้องการอนาคต ก็ต้องทําตัวเป็นผู้ใหญ่ได้แล้ว
เขาเรียกว่าวางแผนอาชีพ
- โมนาร์คคืออาชีพของผมครับ - งั้นก็เลิกทําเหมือนมันเป็นงาน
ในองค์กรทางทหารทุกแห่ง จะแบ่งเป็นกลุ่มแม่ทัพและกลุ่มทหาร
ผมเข้าใจครับ
ฉันว่าไม่เข้าใจ
ตรงนี้ นายจะต้องเลือก
ฉันไว้ใจให้นายเป็นคนเลือก
แต่เข้าใจด้วยว่าทางเลือกของนาย จะส่งผลกับทางที่ฉันจําต้องเลือก
ถ้านายเลือกผิด ฉันก็ต้องทําไปตามนั้น
แต่ถ้านายเลือกถูก
นายจะได้บริหารโมนาร์คตามใจชอบ
- ตรงนี้แหละ - แน่ใจเหรอ
ก็... แน่ใจว่านี่คือจุดในแผนที่
แต่นั่นแปลว่าอะไรกันแน่ คงมีแต่พ่อของนายที่บอกได้
แต่... ฮื่อ
ฉันว่าข้ามสันเขาตรงนี้ไปก็เจอแล้ว
นั่น
- ตรงไหน - เห็นไหม ตรงนั้นไง
หรือว่านั่น...
ไม่อยากจะเชื่อเลย
พ่อยังไม่ตาย
พ่อฮะ! ทางนี้ พ่อ พ่อ!
- พ่อคะ! - อยู่บนนี้
พ่อ!
ค่ารังสีที่อ่านได้มันเงียบยิ่งกว่าเป่าสากอีก ซูซูกิ
ไหนบอกว่าเปิดเครื่องแล้ว จะเหมือนสั่นกระดิ่งเรียกกินข้าว
พ่อผมเคยบอกว่า
"เพราะอย่างนี้ถึงได้เรียกว่าตกปลา ไม่ใช่จับปลา"
พ่อผมก็พูดเหมือนกันเลย
คุณเคยเห็นของจริงหรือยัง
เห็นจะจะกับตา
ไททั่นน่ะ
เคยค่ะ เราเห็นมาแล้ว
น่ากลัวชวนขนลุกมาก
ดีเลย!
ปาฏิหาริย์ก็ควรชวนให้ขนลุกแบบนั้น
คิดว่าอย่างนั้นไหม
ทุกคน มีอะไรมาแล้ว
ไม่ใช่ๆ ไม่ได้มาจากทางน้ํา
ลี! ไม่นึกว่านายจะมาทัน
- ไม่ยอมพลาดหรอก - ร้องเพลงกล่อมพวกผู้ใหญ่เป็นไง
เดี๋ยว ประชุมวันนี้ไม่ใช่เหรอ
ก็วันนี้
อ้าว ใช่ นี่ดร.ซูซูกิ
แล้วเขาสร้าง...
- เครื่องจําลองรังสีแกมม่า - ใช่
เยี่ยมเลย เยี่ยม รอฟังรายละเอียดไม่ไหวแล้ว
เป็นเครื่องที่จะจําลองรังสีแกมม่า...
- นี่ ซูค... - ไม่ใช่แค่...
รู้ไหมว่ามีอะไรแย่กว่าการเป็นล้อที่สาม
เป็นล้อที่สี่ไง ไปเดินเล่นกัน
แต่สี่ล้อมันช่วยให้มั่นคง
รถถึงได้มีสี่ล้อ รถยนต์...
อย่าเพิ่ง เดี๋ยวก่อน ฉันว่าเขาโบกมือไล่พวกเรา
- ทําไมล่ะ เกิดอะไรขึ้น - โอ๊ย ไม่นะ
- พ่อทําอะไรอยู่ - ไม่ได้ ไม่ดีแล้ว
เราต้องหนีจากตรงนี้! เร็วเข้า ต้องไปกันเลย เดี๋ยวนี้!
เร็ว! หนี! ต้องไปให้ไว
เคนทาโร่ เราต้องไปกันแล้ว!
ต้องไปกันเดี๋ยวนี้
อยู่นั่นไง พวกนั้น
โคลัมโบไงจ๊ะเธอ
เอาเครื่องลง
คุณไม่ควรมาตรงนี้
ที่ของผมคืออยู่ข้างคุณ เคย์
- คุณต้องมี... - อะไร
การคุ้มครองของคุณเหรอ
นั่นหน้าที่ผม
ไม่ใช่ หน้าที่คุณคือคุ้มครองโมนาร์ค
ถ้าไม่มีคุณก็ไม่มีโมนาร์ค
บอกทีว่านั่นไม่ใช่เหตุผลที่คุณมา
มาหาฉัน
คุณรู้นี่ว่าเราทํางี้ไม่ได้
ก็ลองพยายามได้
จะอยู่ได้นานแค่ไหน ก่อนที่เราคนใดคนหนึ่งจะตัดสินใจ
โดยอิงจากสิ่งที่เราต้องการทํา
แทนที่จะเป็นสิ่งที่โมนาร์คจําเป็นต้องทํา
คุณไม่ไว้ใจผม
ฉันไม่ไว้ใจเราทั้งคู่
ถ้าเราไม่อาจให้ความสําคัญกับประโยชน์ส่วนรวม ก่อนความปรารถนาในใจ
เราอาจเสียทุกอย่างไปได้
ผมไม่สน
คุณสนสิ
หยุดไปแล้ว
อะไร
อุปกรณ์นั้น
หยุดทํางานแล้ว
เครื่องอยู่ไหนนะ
โอ๊ย แม่เจ้า
เราไม่ได้ฆ่ามัน
คุณพระคุณเจ้าช่วย เราไม่ได้ฆ่ามัน
เดี๋ยว อย่าเอาเครื่องลง
มันอะไรวะนั่น
โอ๊ย พ่อเจ้า
หนีจากตรงนี้เร็ว บินขึ้นอีก! ขึ้นไปอีก!
เตรียมรับแรงกระแทก
เห็นรึเปล่า
มันเห็นฉัน
ใช่ เห็นจริงๆ
- เราไม่บอกให้เขารู้ไม่ได้ - ทําไมล่ะ
คืองี้ ผมรู้ว่าคุณรู้สึกยังไงกับพัคเคตต์...
- พัคเคตต์ - แต่งานนี้พลิกเกมทุกอย่าง
ฉันไม่เห็นด้วย
อาวุธทรงพลังที่สุดซึ่งประเทศนี้สร้างได้
ยังเอาเจ้าตัวพวกนั้นไม่ลง เราเก็บเรื่องนั้นไว้กับตัวไม่ได้
แล้วถ้าบอกเขาแล้วจะยังไง
เขาก็จะสร้างอาวุธที่หนักกว่าเดิม
- แล้วพยายามใหม่ - เคย์...
ถ้านั่นไม่ได้ผลก็จะสร้างอาวุธใหม่เรื่อยๆ
แล้วถ้าหาก๊อดซิลล่าไม่เจอ
ก็จะหาเรื่องใช้อาวุธกับศัตรูกลุ่มอื่น
ผมไม่ควรจะตามคุณสองคนไป
และผมก็ยิ่งไม่ควรจะกลับมามือเปล่า
ผมต้องได้อะไร... เราต้องได้อะไรมาบ้าง
อะไรก็ได้ที่จะไปรายงานพัคเคตต์ได้
จะได้เลิกโดนเพ่งเล็งอยู่อย่างนี้
ก็ได้
เอาละ
รวบรวมสติกันก่อนเนอะ
ผมจะพยายามเกลี้ยกล่อมพัคเคตต์เอง
ท่านสุภาพบุรุษ ด็อกเตอร์
กําลังอ่านรายงานภาคสนามของพวกคุณเลย
ในนั้นมีเรื่องพิลึกกึกกือเยอะเลยนะ
นั่นใคร... เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
ในกองทัพเรือ เราเรียกว่า "เปลี่ยนสายบังคับบัญชา"
ระหว่างที่ร้อยเอกชอว์ หายตัวไปโดยไม่ได้รับอนุญาต
นายพลพัคเคตต์ส่งมอบอํานาจ สั่งการและควบคุมปฏิบัติการทั้งหมด
ของโปรเจกต์โมนาร์คให้ผม
ผมขอทั้งรายงานฉบับเต็มและบัญชีค่าใช้จ่าย ของการทัศนศึกษาครั้งนี้
ส่งบนโต๊ะผมก่อนหมดวัน
คุณทําอะไรลงไป
เจอใครบ้างไหม
ไม่มีใครรอดจากเครื่องที่ตก แล้วเราก็ไม่เหลือเวลา
เราต้องหาว่าก๊อดซิลล่าจะไปไหนให้ได้
ก่อนที่โมนาร์คจะรู้ ต้องรีบไปเดี๋ยวนี้
- แผนที่นี้จะพาไปหามัน - แผนที่นั่นเป็นของเรา
ไม่ได้ แผนที่ต้องอยู่กับฉัน
ถ้าเราไล่ตามก๊อดซิลล่า แล้วยังไง
มีคนตายเพิ่มอีกเหรอ เราหยุดมันไม่ได้
หยุดมันเหรอ
ให้ตาย เคท ฉันพยายามช่วยมันต่างหาก
โอ๊ยตาย คุณบ้าจริงด้วย
ฉันหมดใจจะเถียงด้วยแล้วมากกว่า
แต่ถ้ามากับฉัน เดี๋ยวจะได้รู้ทุกอย่าง
- ฉันสัญญา - ไม่ไป
ที่เดียวที่เราจะไปกันคือไปหาพ่อ
ฉันไม่เอาแล้ว
ผมจะไปกับเขา
งั้นจะทิ้งอาหารและน้ําไว้ให้พอละกัน
ที่จริงไม่ต้องใช้หรอกเพราะ เดินไปแค่สิบกิโลก็เจอเมืองละ อยู่ทางนั้น
เริ่มเดินตอนนี้จะไปถึงทันกินมื้อค่ํา
ไปกันเลย
คิดว่าพ่อโบกมือไล่พวกเราไปเหรอ
ไม่รู้เหมือนกัน
เขาขับรถไปเลย
เขาอาจแค่หนีก๊อดซิลล่า
หรือพยายามล่อมันไปให้ห่างจากเรา
อย่างน้อยเราก็รู้ว่าเขามาไกลถึงนี่
เราก็มาได้ไกลเหมือนกัน
พ่อยังไม่ตาย
เราก็ต้องหาต่อไป
เดินมาแล้วกี่กิโลนะ
ไม่รู้เลย
แล้วจากตรงนี้จะไปยังไงต่อ
เราไม่มีเงินติดตัว ไม่มีมือถือ
จะหาพ่อโดยไม่มีแผนที่นั่นได้ยังไง
ใครแถวนี้ มีทุกอย่างสํารองของสํารองอีกที
เธอคงไม่ปล่อยให้เราผิดหวังใช่มั้ย เมย์
ล้อเล่นน่า
ไม่ ฉันทําต่อไม่ไหวแล้ว นี่ความผิดฉันเอง
- พูดอะไร - พูดจริงๆ ฉันหักหลังพวกเธอ
- ไงนะ - ฟังฉันก่อน โอเคนะ
ไม่กี่ปีก่อน ฉันไปกวนโมโหใครสักคนเข้า
ทําผิดต่อคนกลุ่มหนึ่ง ฉันเลยต้องหนี
ฉันเลยหนีไปญี่ปุ่น
แล้วฉันก็โกหกเรื่องชีวิต เรื่องชื่อ เรื่องตัวตน
ฉันใช้ชีวิตดีๆ เงียบๆ จนกระทั่งโมนาร์ครู้เข้า
ตอนเขารับเราจากอลาสก้า
พวกนั้นยื่นข้อตกลงให้
บอกว่าถ้าฉันคอยบอกว่าเราอยู่ที่ไหน
ฉันจะได้กลับบ้าน ได้ชีวิตเดิมคืน
ฉันจะได้กลับไปอยู่กับครอบครัว
เพราะงั้น ใช่ ฉันหักหลังพวกเธอ ฉันคือสาเหตุที่เขาหาเราเจอ
"ทางเดียวที่จะหลุดได้คือต้องทะลุไป"
- ฉันมีเงิน - ฉันไม่ต้องการเงินห่าเหวของเธอ
ฟังก่อน ฉันมีเงินเยอะมาก
ไม่เคยแตะเลยเพราะเดี๋ยวจะมีคนหาตัวเจอ
แต่ฉันไม่สนแล้ว มันไม่สําคัญ
ฉันพาเราไปที่ไหนก็ได้ที่เธออยากไป
ไปลงนรกไป
เคท ฉันขอโทษ
เคท
คําบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์