Cóż, mamy piękny dzień.
- Tak. - Tak.
Myślę...
że będzie ładnie przez cały weekend.
Tak.
A więc...
Hej, koleżko, jedz płatki.
Chyba już czas.
Dobra. Okej.
Mały, idziemy do pracy.
Okej.
Babunia będzie się dziś tobą opiekowała.
A wujek Lee
odwiedzi cię po powrocie z podróży.
Dokąd wyjeżdża?
Niech wujek Lee sam ci o tym opowie. Dobra?
Chodź.
Wiesz, że to ściśle tajne wojskowe sprawy, prawda?
To niebezpieczne?
Robimy to dla dobra świata.
Próbujemy wszystkich chronić.
To, co robimy, zawsze jest trochę niebezpieczne.
Dobrze o tym wiesz, prawda?
Tak.
Ale na pewno wielu bardzo mądrych, bardzo ostrożnych ludzi
ciężko pracuje, żeby było jak najbezpieczniej.
Jedziesz bardzo daleko?
To... Trudno to wytłumaczyć, Hiro...
Ale niedługo wrócę.
A tak w ogóle...
To mój szczęśliwy scyzoryk.
Miałeś taki dostać dopiero, kiedy będziesz starszy,
więc tak naprawdę ci go nie daję, okej?
Ale chciałbym...
...żebyś go dla mnie przechował, dobrze? Do mojego powrotu.
STANOWISKO BADAWCZE MONARCH
Jak ci poszło?
W porządku. To twardy dzieciak.
Start Operacji Klepsydra.
- Proszę czekać. - Ma to po matce.
- Tak. - Tak.
Dobrze się spisałeś.
Byłaby dumna. Szkoda, że tego nie widzi.
Brakowałoby jej tego.
Bieganiny, robienia dziewięciu rzeczy na raz.
I każdej lepiej niż dziewięciu ludzi poradziłoby sobie z jedną.
Cóż to była za kobieta. Spóźniłaby się na odbiór Nagrody Nobla.
Kontrola systemu.
Zadbajmy o to, żebyś ty się nie spóźnił.
Dzień dobry, sir.
No tak.
Nie musisz tego robić.
Mamy wykwalifikowanych kandydatów...
Nie. Nie będę nikogo prosił o zrobienie czegoś, czego sam bym nie zrobił.
To mógłbym być ja.
Udało ci się kiedyś wyjść jeepem poza trójkę?
Idź do diabła.
To właśnie planuję.
Wszystkie stacje: rozpocząć testy cofania.
Prezydent ma rację, panowie.
Kosmos jest trudno dostępny.
Od Księżyca dzieli nas ze 20 lat. Albo dziesięć, jeśli się przyłożymy.
Operacja Klepsydra to punkt kulminacyjny
niemal dwóch dekad pracy nad Projektem Monarch.
To kolejny etap naszych odkryć i rozpoznawania terytorium,
które leży między nami a nimi.
Uwaga na głowy, panowie.
To miejsce na nowo zdefiniuje nasze pojęcie o całej planecie
i zapewni ludzkości zdrowie i dobrobyt.
Jeśli nie dotrzemy tam pierwsi, senatorze, zrobi to towarzysz Chruszczow.
Na zdrowie.
To, co zobaczycie,
to nie tylko triumf amerykańskiej nauki i naszej potęgi obronnej.
Od tej misji zależy globalne bezpieczeństwo
i przetrwanie ludzkości, panowie.
Proszę o zajęcie miejsc.
Kennedy może sobie wziąć przestrzeń kosmiczną i unoszące się w niej skały.
My zatkniemy flagę w przestrzeni podziemnej.
Operacja Klepsydra rozpoczęta. Kontrola bezpieczeństwa.
Zgodnie z naszą roboczą teorią, Tytani przemieszczają się pod ziemią
w czymś w rodzaju ogromnej króliczej nory.
Symulator gamma aktywny.
Wycofać się.
Dr Suzuki odkrył wejście tu w sercu kraju.
Problem polega na tym, że tunel jest zbyt niestabilny, byśmy tam weszli.
Można przez niego przejść tylko dzięki Tytanowi.
Doktorze, jest reakcja.
Do wszystkich stacji. Zlokalizowano Tytana.
Powtarzam, zlokalizowano Tytana.
Podobnie jak na Atolu Bikini
zwabimy Tytana obietnicą posiłku.
Tytan pędzi po przynętę. Jezu, jest naprawdę wielki.
Półtora kilometra. Na mój znak.
Ta obietnica nie zostanie spełniona.
Teraz.
Dziesięć, dziewięć...
Odległość 1,2 km.
Tunel łączący te światy stabilizuje się, gdy nim przechodzą.
Dziewięćset metrów.
Wyłączyć symulator gamma.
Zamiast rozpętać piekło w Kansas, odetniemy przynętę.
Jest. Wraca do domu.
Zakradniemy się za nim, zmierzając po jego śladach.
...jeden.
Lecą.
Dawaj. Dawaj.
Co tam się, do cholery, dzieje? Billy, odbiór.
Opuścić teren.
Powtarzam. Opuścić...
Cholera, Billy, słyszysz nas? Billy. Do cholery.
Powtarzam, opuścić teren.
SOS. Billy...
SOS, klepsydra imploduje.
Co się stało?
- Co się, do cholery, stało? - Nie wiem.
NA PODSTAWIE POSTACI „GODZILLI”
MONARCH: DZIEDZICTWO POTWORÓW
Gdzie ja jestem?
W Tokio. Musieliśmy przetransportować cię z Kazachstanu.
Co się stało?
Wszystko w reaktorze...
...poszło nie tak.
- Co to znaczy? - Shaw.
Wysadził szczeliny
i wszystko się zapadło.
Potem pojawili się miejscowi.
Mam szczęście, że nie wylądowałem w kazachskim więzieniu.
Wielu dobrych ludzi nie przeżyło.
Shaw.
May.
Cate?
Przykro mi.
Okej. Od czego zaczniemy poszukiwania?
Kentaro...
Oni nie przeżyli.
- Dokończymy to, co robił Shaw... - Lee Shaw zginął, robiąc to, co kochał.
Podsycając pożary, których nie rozumiał.
Pogłębił globalny kryzys, z którym mierzy się ta organizacja
i z którym ledwo zaczęliśmy sobie radzić,
i doprowadził do śmierci twojej siostry i przyjaciółki.
Przykro mi, Kentaro.
Dziękuję ci za pomoc,
ale twój czas w naszym świecie dobiegł końca.
Czekaj. Nie, one nie mogą...
Możemy... Są moją rodziną.
Na pewno jest coś, co mogę zrobić, co wspólnie możemy zrobić.
Owszem.
Żyć.
Nic mi nie jest.
Cate?
Cate!
- May! Dobra, chodź. - Shaw...
- Nie możemy tu zostać. - Shaw.
Musimy się stąd wynosić. I to szybko.
Weź mnie za rękę i biegnij za mną, dobra?
- Okej. - Dobra. Chodź.
Musimy unikać świateł.
Nie. Tędy. Chodź.
Chodź. Nie zatrzymuj się!
- Tędy. - Shaw. Shaw.
Chodź.
Tędy.
Co do cholery?
- Nic nam nie jest. - Co się dzieje?
Jesteśmy cali. Przebiegliśmy przez pole.
Po zamknięciu szczeliny pozostaje jakiś rodzaj ładunku elektrycznego.
Wpływa na wzrok i na podłoże.
Emituje śmiertelne impulsy.
- Skąd o tym wiesz? - Bo już byłem tu na dole, May.
Na misji wywiadowczej. To samo stało się z moimi oczami.
Misji wywiadowczej?
Gdzie my jesteśmy?
W środku, May.
W świecie Tytanów. To część ich królestwa.
Jak się tu dostałam?
Oczyściłem teren i nacisnąłem timer.
Musiała wrócić do środka.
O Boże. Przybiegła za mną.
- Nie. Posłuchaj. - O Boże, nie.
- Zaczęła spadać. - Muszę ją znaleźć.
Złapałem ją. Spadliśmy razem.
May, ona gdzieś tu jest. Wiem to.
Przeżyła?
- Widziałeś ją, kiedy... - Znajdziemy ją, May.
Ale musisz robić dokładnie to, co mówię.
Ochronię cię.
- Chcę tylko znaleźć Cate. - Znajdziemy ją.
No chodź.
Cate!
Doktorze Randa? Przyszedł generał Puckett.
„W związku z tragicznymi stratami
poniesionymi za sprawą Operacji Klepsydra
oraz niemożnością ustalenia przez Projekt Monarch przyczyn katastrofy,
Departament Obrony zdecydował
o wstrzymaniu finansowania Projektu Monarch”.
Jest tam więcej, ale rozumiesz ogólny przekaz.
To koniec, Bill.
Przykro mi.
Jak mamy ustalić przyczyny katastrofy,
- skoro nas zamykają? - Departament Obrony nie lubi teorii,
których udowadnianie przypłaca się życiem.
Myślą, że NASA dotrze w kosmos bez strat?
Kosmos rozumieją.
Za to sieć portali prowadzących do ukrytej krainy potworów? To brzmi...
- Jak szaleństwo. - W skrócie.
A bez bezpośredniego zagrożenia takiego jak nasz znajomy z Atolu Bikini...
Moglibyśmy jednego sprowadzić, prawda?
Pokazać im, jak wygląda prawdziwa katastrofa.
I co potem?
Liczyć na to, że będzie mniejszy od Godzilli i posłucha głosu rozsądku?
- Mogłem temu zapobiec. - Ja mogłem temu zapobiec.
„Starsi mężczyźni wypowiadają wojny, ale to młodzi muszą walczyć i ginąć”.
Zapewniam cię, że jest trudniej, gdy osobiście znasz tych młodych.
Był też moim przyjacielem.
Nie mogę tego odpuścić, Puck.
Nie zrobię tego.
Twój chłopak stracił już matkę.
Teraz wujka.
Nie odbieraj mu też ojca.
- Nigdy jej nie znajdziemy. - Chodź, May.
- Cate! - Czas nie działa na naszą korzyść.
Im dłużej tu jesteśmy, tym dłużej tu jesteśmy.
To znaczy?
Nie jestem naukowcem, więc ciężko mi to wytłumaczyć.
- Mam czas. - Właściwie to nie masz.
- Co ty gadasz? - Mówiłem ci.
Już tu byłem i zdołałem wrócić.
Wiesz, jak masz na imię?
Leland.
Leland Lafayette Shaw III.
- Stopień i numer seryjny? - Wiesz, gdzie jesteś?
- Co się stało? Czym jest Monarch? - Skąd się tu wziąłeś?
- Czym jest Operacja Klepsydra? - Gdzie jesteś?
- Na jakiego potwora polowałeś? - Chcę mówić z Billem Randą.
Shaw jest tu od tygodnia
i wciąż nie chce jeść.
Wkrótce stanie się to problemem.
Marnieje pan. Musi pan jeść.
Chciałbym, żeby Bill Randa przyniósł mi kanapkę.
Dziękuję.
Nie byłby to strajk głodowy, gdybym robił wyjątki, prawda?
Jesteś bardzo miła.
- Przepraszam. - Za co?
Bill Randa! Ściągnijcie Billa Randę!
- Co się dzieje? - Ściągnijcie Billa Randę!
...Randę.
William J. Randa!
Chcę mówić z Billem Randą!
Ochrona!
Odpowiadać.
Ktoś tu mówi po angielsku?
- Shaw! - Ściągnij Billa Randę!
- Puść ją. - Ściągnij tu Billa Randę.
Nie mogę. On nie żyje.
To placówka medyczna Monarch.
Zaginąłeś podczas Operacji Klepsydra w 1962 roku...
Dwadzieścia lat temu.
Wujku Lee.
Witaj w domu.
Nie.
Nie, nie.
Nie.
Panno Matsumoto...
Doktorze Randa.
Chciałem panią przeprosić za to, co się wydarzyło.
To wygląda poważniej niż w rzeczywistości.
Odpowiadam za Shawa.
Nie powinienem był pozwolić, by coś takiego panią spotkało.
Shaw był...
Przerażony.
Samotny.
Bardzo cierpiał.
Samotni, przerażeni i cierpiący ludzie
potrafią robić straszne rzeczy.
Dziękuję.
Porozmawia pan z nim?
To moja odpowiedzialność. Chyba nie mam wyjścia.
Ale nie chce pan z nim rozmawiać.
Dlaczego?
Kiedy byłem chłopcem,
on, mój ojciec i moja matka obiecali mi,
że wrócą.
Czekałem i czekałem, a oni nie wracali.
Opłakałem ich i zamknąłem za sobą ten etap.
Doktorze Randa...
Wygląda na to, że Shaw dotrzymał obietnicy.
Powoli.
Ostrożnie.
Nic mi nie jest.
Dobrze, dobrze...
Usiądź.
Nic mi nie jest!
Przesunę stolik. Chwileczkę.
- Podnieś nogę... - Mamo!
Może kiedy trochę odzyskasz sprawność,
zadzwonisz do biura...
Nie chcę wracać do starej pracy.
Kentaro...
Przestań.
Jeśli to była zła praca,
możesz znaleźć inną...
Nie chcę rozmawiać o pracy.
To co chcesz robić?
Powinienem być teraz z Cate.
Dlaczego mówisz coś tak strasznego?
Chciałem je powstrzymać.
Powinienem był je uratować.
Powinienem być z nimi.
Powinienem był zrobić, co tylko mogłem.
Jak mam wrócić do zwykłego życia i o wszystkim zapomnieć?
Nikt tego nie oczekuje, Kentaro.
Po takiej stracie...
...takim bólu i rozpaczy...
Nie da się wrócić do normalności.
Przykro mi.
To nie twoja wina, mamo.
Chodziło mi o to...
że przykro mi, że musisz to wszystko czuć.
Ale Kentaro...
Musisz pozwolić sobie to czuć.
Nie wiem, co robić.
Owszem, wiesz.
Ale ta kobieta mówiła...
Czy kiedykolwiek robiłeś to, co ci kazano?
Tak, masz rację.
To sygnał!
Co jest sygnałem?
Ten skok promieniowania gamma. Pierwszy... Okej.
Ilekroć Shaw wysadzał szczelinę,
na świecie następował skok promieniowania gamma.
Są wielkie, głośne, chaotyczne i coraz silniejsze...
Barnes, wszystkie 12 wygląda tak, jakby miały zaraz wybuchnąć.
Tak, zgadza się, ale nie ten pierwszy.
Sygnał utrzymuje się na stałym poziomie.
Rozbiłam go na fragmenty, żeby uważniej mu się przyjrzeć. Spójrzcie.
Kiedy się oddali, pojawia się wzór.
Skąd to dochodzi?
To wiadomość.
Ktoś wysyła nam wiadomość.
Nic jej nie jest?
Będzie cała.
To dobrze.
Przysłali cię, żebyś ze mną porozmawiał?
Myślisz, że się przed tobą otworzę?
Tak. Oczywiście nie musisz.
Dlaczego Monarch traktuje mnie jak więźnia?
Nikt nie ma pewności, czy jesteś bezpieczny.
Bezpieczny?
Czy nie zarażasz i nie jesteś radioaktywny...
I czy nie jestem rosyjską wtyką.
- Ale ty w to nie wierzysz. - Jasne, że nie.
Jesteś moim wujkiem Lee.
Oni chcą tylko wiedzieć, co ci się przytrafiło.
Sam fakt, że przeżyłeś oraz twój wiek, przeczą logice.
A poza logiką...
Leży prawda.
Pewne rzeczy się nie zmieniają, co?
Nawet w Monarch.
Jeśli powiem ci prawdę, uznasz mnie za wariata.
Jeśli zachowasz to dla siebie, to wszystko pójdzie na marne.
To był niekontrolowany lot na ich terytorium.
Ben już nie żył, gdy dotarliśmy na miejsce.
Rozpoczęliśmy planowane działania.
Usiłowaliśmy skontaktować się z centrum dowodzenia
i rozpoczęliśmy rekonesans miejsca lądowania.
A potem...
Coś się wydarzyło.
Napotkaliśmy Masywny Nieznany Obiekt Ziemski.
Zarządziłem natychmiastową ewakuację.
Lokalne zjawiska...
utrudniły ewakuację.
Nic więcej nie pamiętam. A potem...
Znalazłem się tutaj.
Znaleźli cię w lasach pod Higashiizumo.
Jest tam świątynia.
Mówili, że przebiega tam granica między światami żywych i umarłych.
Znaleźliśmy tam szczelinę.
„Mitografia”.
Twojemu tacie by się to podobało. On miał rację, Hiro.
Bill Randa miał rację.
W jakiej kwestii mój ojciec miał rację?
W każdej kwestii.
Ich świata i naszego.
Równowagi.
Chyba jesteś zagubiony.
Mój ojciec był szalony.
Kiedy stracił moją matkę, a potem ciebie...
Pogubił się.
Monarch przenosi cię do bezpiecznej placówki. Chcą cię badać i obserwować.
Badać?
To miejsce przypomina dom spokojnej starości.
Będzie ci tam wygodnie.
Nie, czekaj. Nie możesz... Zaczekaj, Hiro. Stój.
Możemy to razem zrobić.
Możemy to rozwikłać.
Ty i ja.
- Możemy to zrobić. - „My” nic nie zrobimy.
Trzysta tysięcy lat...
Od początków cywilizacji aż po loty na Księżyc...
Współistnieliśmy z Tytanami. Do czasu pojawienia się waszej trójki.
Niektórym potworom lepiej nie przeszkadzać. Przykro mi.
To twoje dziedzictwo.
To twój rodzinny interes.
Pochowałem tę rodzinę w trzech pustych trumnach dawno temu.
To szaleństwo, które pochłonęło moje dzieciństwo...
To nie było szaleństwo.
W takim razie to był wybór.
To chyba jeszcze gorzej.
Ciężarna samica makaka ma kolejny powód, by odwiedzić onsen:
Złagodzi to ból.
Długa kąpiel w naturalnym gorącym źródle
jest dokładnie tym, czego potrzebuje przyszła matka
po długim dniu w Alpach Japońskich.
Ciąża potrwa jakieś pięć, sześć miesięcy
i przypadnie głównie na okres zimy.
Żuk wyrusza na poszukiwanie przygód:
szuka źródeł pyłków kwiatowych i nektaru albo swojej ulubionej róży.
Charakterystyczne znaczenia...
Przerywamy program, by przekazać najnowsze wieści.
HONOLULU ZNISZCZONE ALARM...
SZPITALE ZACHODNIEGO WYBRZEŻA PRZYGOTOWUJĄ SIĘ NA ATAK
...MOGŁO ZGINĄĆ W HONOLULU...
WYSŁANO OKRĘT USS SARATOGA
O Boże.
Teraz już wiesz.
Straciłeś wiele lat życia.
Sam nie wiem. Raczej nie straciłem tych lat, May.
Jeśli znajdziemy sposób, by zabrać cię do domu...
I nie spotka cię to, co mnie spotkało,
to chyba było warto.
Niech ci nie uderzy sodówka, ale dobrze wyglądasz jak na 90-latka.
Wszyscy mi to mówią.
Cate!
Gdzie ona jest?
Cate!
- Cate! - Cate!
Cate!
Kentaro.
Kogo my tu mamy.
Znów powstałeś z martwych?
Jak się czujesz?
Waśnie wróciłem do Tokio.
Nie zdążyłem odezwać się do twojej matki...
Masz pilniejsze sprawy niż sprawdzenie, czy zdołaliśmy przeżyć na pustyni?
Rozumiemy to.
Co ty tu robisz?
Właśnie wychodziłem.
Ty?
Próbuję kontynuować pracę.
Coś poszło nie tak na pustyni
i muszę ustalić dlaczego.
Będzie zdecydowanie trudniej, jeśli zabierzesz mi teczki.
Jak się tu w ogóle dostałeś?
Dostałem klucze od Cate.
Co robiliście na pustyni? Skąd wiedzieliście, że tam będę...
Szukaliśmy cię, tato.
Myśleliśmy, że nie żyjesz.
Pewnie mam wam wiele do wytłumaczenia.
Od czego byś zaczął?
Kentaro...
Nie miałeś się o niej dowiedzieć. Ani o całej tej części mojego życia.
Za późno.
Po co ci one?
Chcę znaleźć odpowiedzi.
A Monarch już mi nie pomoże,
więc muszę sam to rozwikłać.
Nic dziwnego, że czujesz gniew.
Wiem, że was oboje skrzywdziłem.
Ale...
Nie znajdziesz tu odpowiedzi.
Chciałbym pomówić z tobą i twoją siostrą...
Na to już za późno!
Dlaczego za późno?
Cate zginęła, tato.
To niemożliwe.
Mówisz to, żeby mnie zranić.
Zraniłem cię, a ty chcesz mi odpłacić.
Proszę, powiedz, że to nie...
Powiedz, że to nie...
O Boże!
Co ja zrobiłem?
Gdybyś nie był
smutnym, kłamliwym człowieczkiem,
który wiecznie przed nią uciekał,
Cate nigdy nie pojawiłaby się w moim życiu!
To twoja wina!
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK