ก็... วันนี้อากาศดีนะ
- ใช่ - ฮื่อ
ฉันว่ามัน...
น่าจะอากาศดีอย่างนี้ไปถึงปลายสัปดาห์
จริงเลย
งั้น...
เอ้า พวก กินซีเรียล กินเร็ว
น่าจะถึงเวลาแล้วล่ะ เพื่อน
ได้ๆ โอเคๆ
หนุ่มน้อย เราจะไปทํางานกันละ
โอเค
งั้น วันนี้คุณยายจะอยู่กับนายนะ
และ... เอ่อ... ฉันกับลุงลี
เอาไว้เจอกันตอนที่เขากลับมาจากทริปนะ
ลุงลีจะไปไหน
เรื่องนั้นเดี๋ยวให้ลุงลีบอกเอง โอเคมั้ย
มาหอมหน่อย
รู้ใช่มั้ยว่ามันเป็น งานสํารวจลับสุดยอดของกองทัพอีกละ
อันตรายรึเปล่าฮะ
แต่เราก็ทําเพื่อประโยชน์ของคนทั้งโลก
พยายามช่วยให้ทุกคนปลอดภัย
งานของเรามันก็อันตรายนิดๆ ตลอดอยู่แล้วล่ะ
แต่เรื่องนั้นนายรู้ดีอยู่แล้วนี่
ฮื่อ
ที่พูดได้แน่ๆ คือมีคนฉลาดๆ และระวังมากๆ
ทุกคนพยายามเต็มที่ เพื่อให้งานนี้ปลอดภัยที่สุดเท่าที่ทําได้
จะไปสํารวจที่ไกลรึเปล่า
นั่นอธิบายยากมาก ฮิโระ...
แต่ฉันจะรีบกลับมาให้เร็วที่สุด
อันที่จริง...
มีดพกนําโชคของฉัน
เราเคยคุยกันไว้ว่าจะหาให้นายสักเล่ม ตอนนายโตกว่านี้
เพราะงั้นไม่ได้จะให้นายนะ
แต่อยากให้นาย...
ช่วยเก็บรักษาไว้ให้ทีได้มั้ย จนกว่าฉันจะกลับมา
(พื้นที่ทดลองโมนาร์ค) (แคนซัส ปี 1962)
เป็นไงบ้าง
ก็ไหวแหละ เขาเป็นเด็กแกร่ง
- เริ่มปฏิบัติการเวลาในขวดแก้ว - ใช่
- บุคลากรกรุณาเตรียมตัว - ก็เหมือนแม่เลย
- ใช่ - ฮื่อ
นายทําได้ดีแล้ว หอยหลอด
เขาต้องภูมิใจมาก เสียดายที่ไม่ได้อยู่เห็น
ต้องคิดถึงเรื่องพวกนี้น่าดู
- วิ่งไปวิ่งมา ทําเก้างานพร้อมกัน - ใช่
แถมทําทุกอย่างได้ดีกว่าพวกเราทั้งเก้าคน
ผู้หญิงคนนั้นน่ะนะ ขนาดไปรับรางวัลโนเบลยังจะไปสาย
ทุกสถานี ตรวจระบบ
งั้นก็ต้องอย่าให้นายไปรับรางวัลสาย
อรุณสวัสดิ์ครับท่าน
ฮื่อ
ที่จริงนายไม่ต้องไป
มีคนที่คุณสมบัติครบถ้วนอีกตั้งเยอะ เราไป...
ไม่ได้ๆ ฉันไม่สั่งให้ใครทํา งานที่ฉันไม่ยอมทําเองหรอก
หรือเป็นฉันแทนก็ได้
เอ๊ะ ตกลงเปลี่ยนเกียร์สามรถจี๊ปเป็นรึยังนะ
ไปลงนรกเลย
ก็ว่าจะไปอยู่
ทุกสถานี เตรียมตัวตรวจนับถอยหลัง
ท่านประธานาธิบดีพูดถูกนะ ทุกท่าน
การไปอวกาศยากมาก
กว่าจะได้ไปดวงจันทร์ต้องอีกสิบปี หรือยี่สิบถ้าทําดีๆ
ปฏิบัติการเวลาในขวดแก้วเป็นการควบรวม
งานของโปรเจกต์โมนาร์คทั้งหมดเกือบยี่สิบปี
การออกค้นหาและสํารวจดินแดนใหม่
ระหว่างมนุษย์กับพวกมัน
ระวังหัวด้วยครับ
ที่ซึ่งจะให้คําจํากัดความ ความเข้าใจที่เรามีต่อดาวดวงนี้ใหม่
และคุ้มครองความสุขสวัสดิ์ของมนุษยชาติ
และถ้าเราไม่รีบไปให้ถึงก่อนนะ ท่านสว. สหายครุชเชฟจะไปก่อนแน่
นาซโดโรเวีย
สิ่งที่พวกคุณกําลังจะได้เห็น
ไม่ใช่แค่ชัยชนะแห่ง องค์ความรู้ทางวิทยาศาสตร์ของอเมริกา
หรือศักยภาพทางกลาโหมของเรา
ภารกิจนี้เป็นเรื่องความมั่นคงของโลก
และการกอบกู้มนุษยชาติเอาไว้เลยนะ ทุกท่าน
เชิญนั่งได้
ให้เคนเนดี้เล่นกับอวกาศนอกโลก กับหินก้อนโตๆ ที่ลอยล่องอยู่บนนั้น
แต่เรากําลังจะไปปักธงที่ใต้โลก
เวลาในขวดแก้วจะไปตามแผน ปิดเครื่อง
สมมติฐานของเรามีอยู่ว่า พวกไททั่นเคลื่อนที่กันใต้ดิน
แบบที่เหมือนโพรงกระต่ายขนาดยักษ์ใหญ่พิเศษ
เปิดเครื่องจําลองรังสีแกมม่าแล้ว
โปรดออกจากพื้นที่
และดร.ซูซูกิก็เจอทางเข้า ตรงนี้ที่ใจกลางประเทศอเมริกา
ปัญหาคืออุโมงค์นี้ ไม่เสถียรพอให้เราเข้าไปได้
สิ่งเดียวที่ผ่านเข้าไปได้คือเจ้าไททั่น
ด็อกเตอร์ จับสัญญาณตอบได้แล้ว
ทุกสถานี ล็อกสัญญาณไททั่นได้
ย้ํา เราล็อกสัญญาณไททั่นได้
เหมือนกับที่เกาะปะการังบิกินี
เราล่อเจ้าไททั่นมาโดยหลอกว่าจะให้อาหาร
ไททั่นจะมาฮุบเหยื่อ แต่ให้ตาย ตัวนี้ใหญ่มาก
ถึงระยะประมาณ 1,500 เมตร เตรียมตัว
แล้วมันจะต้องกลับไปมือเปล่า
ระวัง
สิบ เก้า...
ไททั่นอยู่ระยะ 1,200 เมตร
แต่อุโมงค์ที่เชื่อมโลกนี้กับโลกของมัน
จะเสถียรเมื่อพวกมันเคลื่อนผ่านอุโมงค์
ถึง 914 เมตร
หยุดใช้เครื่องจําลองรังสีแกมม่า
ดังนั้นแทนที่จะเรียกนรกมาแคนซัส เราจึงปล่อยเหยื่อล่อออกไป
ไปแล้ว มันจะกลับบ้าน
แล้วเราก็แอบตามมันกลับไปด้วย
หนึ่ง
ไปกันแล้ว
เร็ว สัญญาณมาๆ
ข้างบนเป็นบ้าอะไรกัน บิลลี่ ได้ยินไหม
อพยพจากพื้นที่
ย้ําอีกครั้ง อพยพจาก...
ให้ตาย บิลลี่ ได้ยินเรารึเปล่า บิลลี่ ให้ตายสิ บิลลี่ นาย...
ขอย้ํา อพยพจากพื้นที่ด่วน
ฉุกเฉินๆ บิลลี่ นาย...
ฉุกเฉินๆ เวลาในขวดแก้วใกล้ระเบิด
เกิดอะไรขึ้น
เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น
ผมไม่รู้
(สร้างจากตัวละคร "ก๊อดซิลล่า")
ที่นี่ที่ไหน
โตเกียว เราต้องพาคุณขึ้นฮ.พยาบาลมาจากคาซัคสถาน
เกิดอะไรขึ้น
ทุกอย่างที่โรงปฏิกรณ์ปรมาณู...
มันผิดพลาดไปหมด
- หมายความว่าไง - ชอว์
เขาระเบิดช่องรอยแยกสําเร็จ
แล้วทุกอย่างก็ถล่มลงไปในนั้น
แล้วชาวบ้านแถวนั้นก็มา
ยังโชคดีที่ผมไม่โดนจับเข้าคุกที่คาซัคสถาน
มีคนเก่งๆ มากมายที่ไม่รอดกลับมา
ชอว์...
เมย์
เคทล่ะ
เสียใจด้วย
โอเค แล้วเราจะเริ่มตามหาจากตรงไหนดี
เคนทาโร่...
พวกเขาไม่รอดแล้ว
- เราก็ต้องทําสิ่งที่ชอว์ทําต่อให้จบ... - ลี ชอว์ ตายขณะทําสิ่งที่เขารัก
ราดน้ํามันใส่กองไฟที่ตัวเขาเองก็ไม่เข้าใจ
เขายิ่งตอกย้ําวิกฤตระดับโลกขององค์กรเรา
โดยที่เราเพิ่งเริ่มพยายามรับมือกับมัน
แถมยังพาพี่สาวกับเพื่อนคุณไปตายด้วย
ฉันเสียใจจริงๆ นะ เคนทาโร่
ขอบคุณมากที่ช่วย
แต่หมดเวลาที่คุณจะอยู่ในโลกของเราแล้ว
เดี๋ยวสิ ไม่นะ เขาไม่...
เรายัง... นั่นครอบครัวผมนะ
ผมต้องทําอะไรได้บ้าง เราต้องทําอะไรบ้าง
ก็มีจริงๆ
ใช้ชีวิตต่อไป
ผมไม่เป็นอะไรฮะ
เคท
เคท!
- เมย์! เอาละๆ ลุกก่อน - ชอว์...
- เราอยู่นิ่งไม่ได้ - ชอว์
ต้องออกจากตรงนี้ ต้องไปให้ไวด้วย
เธอต้องจับมือฉัน แล้วเดินตามฉันทุกก้าว เข้าใจนะ
- โอเค - มาเร็ว มาเลยๆ
ต้องเลี่ยงแสงพวกนี้
ไม่ ทางนี้ๆ มาเร็ว
มาเร็ว วิ่งต่อไป!
- ทางนี้ - ชอว์ ชอว์
มาเลย เร็วเข้า
ทางนี้
อะไรวะเนี่ย
- ไม่เป็นไรแล้ว - เกิดอะไรขึ้น
พวกเราไม่เป็นไร ตัดผ่านทุ่งตรงนั้นมาแล้ว
พอรอยแยกมันปิดตัว จะทิ้งกระแสไฟฟ้าอะไรสักอย่างเอาไว้
ส่งผลต่อการมองเห็นของเรา ส่งผลต่อพื้น
แล้วจะตูมเหมือนไฟฟ้าสถิตระดับถึงตาย
- คุณรู้เรื่องแบบนั้นได้ไง - เพราะฉันเคยลงมาตรงนี้แล้ว เมย์
มาทําภารกิจลาดตระเวน ตาฉันก็เป็นแบบเดียวกัน
ภารกิจลาดตระเวนเหรอ
เราอยู่ที่ไหนกันแน่
เราอยู่ในนั้น เมย์
อยู่ในโลกของพวกมัน โลกไททั่น นี่เป็นแค่อีกส่วนหนึ่งในแดนของมัน
ฉันมาถึงตรงนี้ได้ยังไง
ฉันสั่งให้คนออกจากพื้นที่แล้วก็กดระเบิด
คิดว่าเคทคงวิ่งกลับเข้าไป
โอ๊ยตาย เคทตามฉันกลับมา
- อย่าเพิ่งๆ ฟังฉันก่อน - ให้ตาย ไม่นะ
- อย่าๆ เขาก็ตกมา - ไม่ ฉันต้องหาเคท
ฉันจับไว้ได้ เราตกลงมาด้วยกัน
เมย์ เคทอยู่ที่ไหนสักแห่งในโลกนี้ ฉันแน่ใจ
เคทยังมีชีวิตอยู่ไหม
- ได้เห็นรึเปล่าตอนที่... - เราจะหาตัวเขาให้เจอ เมย์
แต่เธอจะต้องทําตามที่ฉันบอกทุกอย่าง
ฉันจะได้ช่วยให้เธอปลอดภัย เข้าใจนะ
- ฮื่อ ฉันแค่อยากหาเคทให้เจอ - เราเจอแน่
เจอแน่ มาเลย
เคท!
ดร.แรนดาคะ ท่านนายพลพัคเคตต์มา
"ผลจากการสูญเสียชีวิตของบุคลากรมหาศาล
ในขณะปฏิบัติภารกิจเวลาในขวดแก้ว
และเมื่อโปรเจกต์โมนาร์คไม่สามารถ ประเมินหาสาเหตุของหายนะครั้งนั้นได้
กระทรวงกลาโหมจึงขอสั่งการ
ต่อจากนี้จะไม่มีการจัดสรรงบประมาณ ให้โปรเจกต์โมนาร์คอีกต่อไป"
เขียนยาวกว่านี้ แต่คุณคงเข้าใจประเด็น
มันจบแล้ว บิล
เสียใจด้วย
จะให้เราประเมินต้นเหตุของหายนะได้ยังไง
- ถ้าเขาสั่งปิดไปแล้ว - กลาโหมอย่างเราจะไม่ชอบทฤษฎี
หากการพิสูจน์ทฤษฎีนั้นทําให้คนตาย
พวกนั้นคิดว่านาซาไปอวกาศได้ โดยไม่เสียชีวิตใครเลยงั้นเหรอ
อย่างน้อยเขาก็เข้าใจอวกาศ
แต่เครือข่ายรอยแยกที่เชื่อมกับ แดนลับของอสุรกาย นั่นฟังดู...
- เสียสติ - คํานั้นเลย
และเมื่อไม่มีภัยคุกคามเฉพาะหน้า อย่างสหายที่เคยเจอ ณ เกาะปะการังบิกินี
อ๋อ เราเรียกขึ้นมาได้เฉยๆ เลยสิเนอะ
ทําให้เห็นเลยว่าหายนะแท้ๆ หน้าตาเป็นยังไง
แล้วยังไงต่อ
หวังว่ามันจะตัวเล็กกว่าก๊อดซิลล่า แล้วพูดจาเข้าใจกันงั้นเหรอ
- ผมหยุดก่อนเลยก็ได้ - ผมต่างหากที่หยุดมันก่อนได้
"ชายแก่ประกาศสงคราม แต่ทหารหนุ่มต้องไปสู้จนตัวตาย"
บอกได้เลย ทําใจยากกว่ามาก เมื่อเรารู้จักทหารหนุ่มคนนั้นเป็นการส่วนตัว
เขาก็เป็นเพื่อนผมเหมือนกัน
ผมเลิกไปเฉยๆ ไม่ได้ พัค
ไม่ยอม
ลูกชายคุณเสียแม่ไปแล้วคนหนึ่ง
แล้วก็เสียลุง
อย่าให้ลูกต้องเสียพ่อไปอีกคน
- เราไม่มีทางหาเขาเจอ - ไม่เอาน่ะ เมย์
- เคท! - เราไม่มีเวลามากนัก
ยิ่งอยู่ในนี้นานแค่ไหนก็คือยิ่งอยู่นานขึ้น
หมายความว่าไง
ฉันก็ไม่เก่งวิทยาศาสตร์ มันเลยอธิบายลําบากนิดนึง
- แต่ฉันมีเวลา - ที่จริงไม่มี
- พูดอะไรของคุณ - บอกแล้วไง
ฉันเคยมาที่นี่แล้วและกลับไปได้
รู้ไหมว่าคุณชื่ออะไร
ลีแลนด์ ลาฟาเยตต์ ชอว์ที่สาม
- ตําแหน่งและเลขยืนยันตัวตนคืออะไร - รู้ไหมว่าคุณอยู่ที่ไหน
- เกิดอะไรขึ้น โปรเจกต์โมนาร์คคืออะไร - คุณมาถึงตรงนี้ได้ยังไง
- ปฏิบัติการเวลาในขวดแก้วคืออะไร - รู้ไหมว่าตัวเองอยู่ที่ไหน
- คุณล่าอสุรกายอะไรนะ - เรียกบิล แรนดามาที
เขามาอยู่ที่นี่สัปดาห์หนึ่งแล้ว
คุณชอว์ยังไม่ยอมกินอะไรเลย
อีกเดี๋ยวจะเป็นปัญหาแล้วนะคะ
ร่างกายจะซูบผอมหมดนะคะถ้าไม่กิน
ผมอยากให้บิล แรนดา เป็นคนเอาแซนด์วิชมาให้กิน
ขอบคุณ
แต่คงเรียกว่าอดอาหารประท้วงไม่ได้
ถ้าผมยกเว้นให้ขนมแบบนี้สินะ
คุณใจดีมาก
ผมขอโทษนะ
ขอโทษทําไมคะ
บิล แรนดา! เรียกบิล แรนดามา!
- เกิดอะไรขึ้น - เรียกบิล แรนดามา! เรียก...
แรนดา
วิลเลียม เจ. แรนดา!
เรียกบิล แรนดามา!
- ตอบมาสิ ให้ตาย - เรียกยามเลย!
- ใครก็ได้ตอบมาหน่อย - ยาม!
มีใครเข้าใจภาษาอังกฤษไหม
- ชอว์! - ไปตามบิล แรนดามา!
- ปล่อยเธอสิ - ไปเรียกบิล แรนดามาให้ผม
เรียกไม่ได้ เขาตายไปแล้ว
เราอยู่ในสถานพยาบาลของโมนาร์ค
คุณหายตัวไปในปฏิบัติการเวลาในขวดแก้ว เมื่อปี 1962...
นั่นคือยี่สิบปีก่อน
ลุงลี
ขอต้อนรับกลับบ้านครับ
ไม่นะ
ไม่จริง
ไม่
(ปี 1982)
คุณมัตสึโมโตะครับ...
ดร.แรนดา
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นวันนี้ ผมต้องขออภัยจริงๆ
มันดูร้ายแรงกว่าที่เป็นจริงค่ะ
จะว่าไป ชอว์ก็เป็นความรับผิดชอบของผม
การที่คุณโดนกระทําแบบนั้น ผมแก้ตัวอะไรไม่ได้เลย
คุณชอว์
กลัวมาก
โดดเดี่ยวด้วย
และกําลังเจ็บปวดมาก
คนเหงาตื่นกลัวที่กําลังเจ็บปวด
ก็ทําเรื่องเลวร้ายได้นะคะ
ขอบคุณมากค่ะ
จะเข้าไปคุยกับคนไข้ไหมคะ
เขาเป็นความรับผิดชอบของผม คิดว่าคงเลี่ยงไม่ได้
แต่ดร.ไม่อยากคุยสินะคะ
ทําไมคะ
สมัยผมยังเด็ก
เขากับคุณพ่อและคุณแม่สัญญากับผมว่า
พวกท่านจะกลับมา
ผมรอแล้วรอเล่า แต่พวกท่านก็ไม่กลับมา
ผมทําใจ ไว้อาลัย แล้วใช้ชีวิตต่อ
ดร.แรนดา...
แบบนี้คุณชอว์ก็รักษาสัญญาแล้วสิคะ
เดินช้าๆ นะจ๊ะ
ระวังด้วย
ผมไม่เป็นไร
ดีมากๆ
นั่งก่อน
ผมไม่เป็นไร
แม่จะย้ายโต๊ะให้ เดี๋ยวนะ
- ยกขาก่อน... - แม่!
เดี๋ยวถ้าเคลื่อนไหวสะดวกกว่านี้
ค่อยโทรไปบอกที่ทํางาน...
ผมไม่อยากกลับไปทํางานบริษัทแล้ว
เคนทาโร่...
อย่าได้มั้ย
ถ้าไม่ชอบงานนั้น
ก็หางานใหม่ก็ได้นะจ๊ะ...
ผมไม่อยากคุยเรื่องงาน
งั้นอยากทําอะไรล่ะ
ผมควรไปอยู่กับเคท
ทําไมถึงพูดอะไรแบบนั้น
ผมอยากห้ามพวกเขา
ผมควรจะช่วยพวกเขาไว้ได้
ผมควรไปอยู่กับพวกเขา
ผมควรทําให้สุดความสามารถ
พวกนั้นคิดจะให้ผมกลับไปใช้ชีวิตเหมือนเดิมได้ไง
ไม่มีใครคิดแบบนั้นหรอกจ้ะ เคนทาโร่
สูญเสียไปมากขนาดนั้น...
ทั้งโศกเศร้า เจ็บปวด สิ้นหวัง...
ไม่มีทางกลับไปเหมือนเดิมได้อยู่แล้ว
แม่ขอโทษนะจ๊ะ
มันไม่ใช่ความผิดแม่
แม่หมายถึง...
ขอโทษที่ปล่อยให้ลูกต้องรู้สึกอะไรแบบนี้
แต่เคนทาโร่...
ลูกต้องเปิดใจรับความรู้สึกเหล่านั้น
ผมไม่รู้จะทําอะไรต่อ
รู้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ
แต่ผู้หญิงคนนั้นบอกว่า...
ลูกทําอะไรตามคําที่คนบอกเมื่อไหร่กัน
จริงด้วยฮะ
มันคือสัญญาณ!
อะไรคือสัญญาณ
ค่ารังสีแกมม่าที่พุ่งสูง ตอนแรก... โอเค
ทุกครั้งที่ชอว์ระเบิดรอยแยกอีกจุด
เราจะเจอรังสีแกมม่าเพิ่มทั้งโลกใช่มั้ย
สัญญาณเยอะ โหวกเหวกหนวกหูวุ่นวาย แล้วก็แรงขึ้นเรื่อยๆ...
บาร์นส์ ตอนนี้ดูเหมือนทั้ง 12 รอยแยก พร้อมจะระเบิดออกมา
ใช่ ถูก แต่รอยแรกไม่เป็น
สัญญาณจากตรงนั้นออกมาคงที่มาก
ฉันเลยเอาค่ามาเทียบให้เห็นทั้งหมด ดูสิ
ถ้าซูมออกไกลๆ จะเห็นแพทเทิร์นสัญญาณ
ตรงไหน มาจากตรงไหน
นั่นเป็นข้อความ
มีคนส่งข้อความออกมา
เขาโอเครึเปล่า
เดี๋ยวจะโอเค
ดีแล้ว
พวกนั้นส่งนายให้เข้ามาคุยกับฉันสินะ
คิดว่าฉันจะเปิดปากคุยกับนาย
ใช่ แต่ก็ไม่จําเป็นต้องทําก็ได้
ทําไมโมนาร์คถึงทําเหมือนฉันเป็นนักโทษ
ไม่มีใครแน่ใจว่าคุณปลอดภัย
ปลอดภัย
ไม่มีโรคติดต่อหรือกัมมันตภาพรังสี
หรือเป็นสายของรัสเซีย
- แต่นายไม่ได้เชื่ออย่างนั้น - ใช่น่ะสิ
คุณคือลุงลีของผม
เขาแค่อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับคุณ และเกิดได้อย่างไร
ทั้งการรอดชีวิตและอายุของคุณ มันท้าตรรกะทุกอย่าง
หากเกินตรรกะใด...
นั่นคือความจริง
เรื่องบางเรื่องก็ไม่เคยเปลี่ยนเลยนะ
แม้แต่ที่โมนาร์คก็ไม่เปลี่ยน
ถ้าฉันบอกความจริง นายก็คิดว่าฉันบ้าเท่านั้น
แต่ถ้าเก็บไว้ในใจ ทุกอย่างที่ทําไปก็ไร้ประโยชน์
เราเจอกับภาวะควบคุมทิศทางไม่ได้ จนร่วงตกไปในพื้นที่
เบนตายตั้งแต่ไปถึง
เราก็เริ่มวางแผนปฏิบัติการนอกเครื่อง
ขณะที่พยายามติดต่อฝ่ายบัญชาการภารกิจ
เราก็เริ่มสํารวจจุดลงจอดไปด้วย
จากนั้น...
ก็เกิดเรื่องขึ้น
เราเจอกับ สัตว์โลกมหึมาที่ไม่สามารถระบุสายพันธุ์ได้
ฉันขอให้ปฏิบัติการอพยพกู้ภัยทันที
แต่ปรากฏการณ์ธรรมชาติในที่นั้นทําให้การหนี...
ทําได้ยากมาก
แล้ว... รู้สึกตัวอีกที...
ก็มาอยู่ตรงนี้แล้ว
เขาเจอคุณอยู่ในป่านอกฮิกาชิอิซุโม
ในนั้นมีศาลเจ้า
ที่ว่าเป็นพรมแดน ระหว่างโลกคนเป็นและโลกคนตาย
เราเจอรอยแยกในนั้น
"ศาสตร์แห่งตํานาน"
พ่อนายต้องถูกใจมาก
เขาพูดถูก ฮิระ
บิล แรนดาคิดถูก
พ่อผมคิดเรื่องอะไรถูกกันแน่
ทุกเรื่อง
โลกของพวกมันและโลกของเรา
สมดุลระหว่างกัน
ผมว่าคุณสับสนแล้วนะ
คุณพ่อผมเสียสติ
หลังจากเสียคุณแม่ แล้วยังมาเสียลุงไปอีก...
เขาก็เสียตัวเองไปด้วย
โมนาร์คจะย้ายคุณไปอยู่ที่พักใหม่ เพื่อดูอาการและศึกษาผลกระทบ
ศึกษาผลกระทบ
ภายนอกจะเหมือนอยู่บ้านพักคนชรา
ผมว่าลุงจะอยู่ได้อย่างสบาย
อย่า เดี๋ยวสิๆ นี่ไม่... เดี๋ยว ฮิโระ หยุดก่อน อย่า
เราทําต่อด้วยกันได้นะ
เราหาคําตอบได้
เราสองคน
- เราทําได้ - "เรา" จะไม่ทําอะไรทั้งนั้น
ตั้ง 300,000 ปี...
ตั้งแต่มนุษย์เพิ่งตั้งไข่อารยธรรมจนไปดวงจันทร์...
พวกเราอยู่กับไททั่นได้ จนคุณสามคนโผล่มา
ปีศาจบางตัวก็อย่าไปวุ่นวายกับมันดีกว่า ผมเสียใจด้วย
แต่นี่เป็นมรดกตกทอดของนาย
นี่คือกิจการของครอบครัว
ครอบครัวนั้นถูกฝังในโลงเปล่าสามโลงนานแล้ว
ความบ้าคลั่งที่กินช่วงชีวิตวัยเด็กของผม...
นั่นไม่ใช่ความบ้าคลั่ง
แสดงว่าพวกคุณเลือกแล้ว
นั่นอาจทําให้แย่กว่าเดิมเสียอีก
เจ้าลิงวอกท้องตัวนั้น มีอีกเหตุผลหนึ่งที่จะไปบ่อน้ําพุร้อน
อยากลดอาการปวด
การแช่น้ําพุร้อนธรรมชาตินานๆ
เป็นสิ่งที่ว่าที่คุณแม่ต้องการที่สุด
หลังจากใช้ชีวิตในเทือกเขาแอลป์ญี่ปุ่นมาทั้งวัน
มันจะตั้งครรภ์ประมาณห้าเดือนครึ่ง
โดยช่วงเวลาส่วนใหญ่อยู่ในหน้าหนาว
การผจญภัยของเต่าทองเริ่มแล้ว
เมื่อมันต้องตามหาแหล่งเกสรดอกไม้ น้ําหวานหรือกุหลาบของโปรด
ด้วยลายที่โดดเด่น...
ขอขัดจังหวะรายการปกติด้วยข่าวด่วน
(โฮโนลูลูพังยับ ประกาศภาวะฉุกเฉิน...)
(โรงพยาบาลชายฝั่งตะวันตก เตรียมรับมือกับการโจมตี)
(เกรงจะเสียชีวิตแล้วในโฮโนลูลู)
(ส่งเรือยูเอสเอสซาราโทกาออก)
โอ๊ย ตาย
ฮื่อ ก็นั่นแหละ
คุณเสียเวลาในชีวิตไปเยอะมาก
ก็ไม่รู้นะ ไม่ได้รู้สึกเสียเวลาน่ะ เมย์
คือถ้าเราหาทางส่งเธอกลับบ้านได้...
อย่าให้เรื่องที่เกิดกับฉัน เกิดกับเธออีกคน
ฉันก็ว่ามันคุ้มค่าแล้ว
อย่าหลงตัวเองนะ แต่สภาพคุณดูดีในฐานะคนอายุ 90 กว่า
ใครๆ ก็พูดเหมือนกันหมด
เคท!
อยู่ไหนกัน
เคท!
- เคท! - เคท!
เคท!
เคนทาโร่
แหม ดูสิใครมา
กลับมาจากความตายเหรอ
สบายดีไหม
พ่อเพิ่งกลับมาโตเกียว
ยังไม่มีเวลาติดต่อแม่ของลูกเลย...
มีเรื่องสําคัญมากจนไม่สนใจว่า เรารอดตายจากทะเลทรายรึเปล่าเลยสินะ
เราเข้าใจ
ลูกมาทําอะไรที่นี่
ผมกําลังจะกลับอยู่แล้ว
พ่อล่ะ
จะพยายามทํางานต่อ
เรื่องที่ทะเลทรายมันไม่เป็นตามแผน
พ่อต้องหาสาเหตุ
ซึ่งจะทํางานยากขึ้นมาก ถ้าลูกเอาข้อมูลงานของพ่อไป
ว่าแต่เข้ามาที่นี่ได้ยังไง
ได้กุญแจมาจากเคท
แล้วลูกทั้งสองคนไปทําอะไรในทะเลทราย
รู้ได้ยังไงว่าพ่อไปอยู่ตรงนั้น...
ก็เราไปตามหาพ่อไงล่ะ
เรานึกว่าพ่อตายไปแล้ว
พ่อคงมีเรื่องต้องอธิบายให้ลูกทั้งสองฟังเยอะเลย
พ่อจะเริ่มยังไง
เคนทาโร่...
ลูกไม่ควรจะต้องรู้เรื่องพี่เขา
ไม่ต้องรู้เรื่องส่วนนั้นของชีวิตพ่อ
สายไปแล้วมั้ย
คิดว่าเอาไปแล้วจะทําอะไรได้
ผมก็อยากได้คําตอบเหมือนกัน
แล้วโมนาร์คก็ไม่ยอมช่วยต่อ
ผมต้องพยายามคิดเอง
ที่ลูกโมโหก็ไม่แปลกนะ
พ่อรู้ว่าพ่อทําผิดต่อทั้งสองคน
แต่...
คําตอบที่ตามหาไม่ได้อยู่ในนั้นหรอก
ถ้าพ่อได้คุยกับลูกและพี่เขา พ่อจะ...
บอกแล้วไงว่าสายไปแล้ว
อะไรสายไป
เพราะเคทตายไปแล้ว พ่อ
ไม่ได้พูดจริงใช่ไหม
แค่พูดเพื่อให้พ่อปวดใจเล่น
พ่อทําให้ลูกเสียใจ ลูกเลยพยายามเอาคืน
บอกทีว่านั่นไม่...
ช่วยบอกทีว่านั่นไม่จริง...
โอ๊ย!
ฉันทําอะไรลงไป
ถ้าพ่อไม่ใช่
ชายใจแคบขี้โกหกเก็บความลับน่าสมเพช
ที่คอยหนีพี่ตลอดเวลา
เคทก็จะไม่บุ่มบ่ามเข้ามาในชีวิตผม!
นี่ความผิดพ่อชัดๆ!
คําบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์