WYSPA CZASZKI DWA TYGODNIE WCZEŚNIEJ
NIEBEZPIECZEŃSTWO WYSOKIE NAPIĘCIE
Gdzie byłeś?
Na spacerze.
Sam?
A z kim miałbym być?
Co to jest?
To tylko szkice.
Pokaż.
Mogę sobie jeden wziąć?
Piwo?
Co za rzadkość.
- Kampai. - Kampai.
Jutro przekonamy się…
czy było warto, czy nie…
Kiedy odzyskamy Cate.
Gdyby chodziło o tydzień
albo miesiąc,
byłaby spora szansa, że Cate wciąż żyje.
Ale minęły dwa lata.
To nie musiały być dwa lata.
Co to znaczy?
A jeśli…
czas działa tam inaczej?
Co jeśli rok może upłynąć w ciągu jednego dnia?
Czemu miałbyś wierzyć w coś takiego?
Po G-Day,
kiedy zniknąłem na rok…
Już ci to mówiłem, ale pojechałem na Alaskę,
żeby dowieść teorii moich rodziców.
Znalazłem tam…
szczelinę.
Wszedłeś do środka…
Minął dzień,
góra dwa…
A kiedy stamtąd wyszedłem, w Afryce,
okazało się, że minął rok.
Czemu do tej pory to ukrywałeś?
Chciałem cię chronić.
I nie chciałem, żebyś szedł w moje ślady.
Ale spędziliśmy ten czas razem.
Pracowaliśmy wspólnie w tym szalonym miejscu…
Byłem szczęśliwy.
Dzięki tobie.
Dzięki tobie odzyskałem tamten rok.
Przepraszam.
Czy to pogrzeb Hiroshiego Randy?
Tak, to…
Zook?
Czy to możliwe?
Prędzej czy później będziemy musieli pogadać.
Nie daje mi to spokoju.
To niesprawiedliwe, że nie mogłeś się z nim pożegnać.
Chciałabym…
Chciałabym móc cofnąć to, co się stało.
Gdybym wiedziała, że się pojawi…
Gdybyś wiedziała?
Czego się spodziewałaś? To Tytan, Cate.
Co tam robiłaś?
Nie wiem. Nie kontrolowałam tego.
Nie wiem, co się ze mną dzieje.
Musisz mi zaufać.
Tata chciałby, żebyśmy rozwikłali to razem.
Oszalałaś.
Tata nie żyje.
Wszystko w porządku?
Nie. Nic nie jest w porządku.
Na świecie grasuje Tytan
i nikt nie ma pojęcia, co robić.
Ty to wiesz? A Monarch?
Kiedy zjawi się Godzilla i posprząta bałagan, którego narobiła Cate?
Kentaro.
Wiem, że bardzo cierpisz.
Ale niezależnie od tego, czyja to wina,
kłótnie nie przywrócą waszemu ojcu życia.
Kentaro.
Pojedziemy pierwsi.
Kentaro.
Kei, stary znajomy chciałby się przywitać.
Dr Suzuki.
Doktor Randa.
Major Shaw próbował mi to wyjaśnić, ale ten widok…
Powinnaś być równie stara, co ja. A tu proszę.
Wiem, że trudno to zrozumieć.
Wolałbym, żebyśmy spotkali się z innego powodu,
ale bardzo się cieszę, że was widzę.
Ty pewnie jesteś Cate.
Hiro tyle mi o tobie opowiadał.
Nie wiedziałam, że pozostaliście w kontakcie.
Więcej, Hiroshi często odwiedzał Haterumę.
Gdyby nie to, co ten człowiek stworzył na Haterumie,
nikogo z nas by tu nie było.
Musisz to kiedyś zobaczyć, Cate.
Dlaczego nie teraz?
Nie chcielibyśmy się narzucać.
Ależ skąd. Będę zaszczycony.
Nie wiem. Do czasu, aż Monarch namierzy Tytana,
wszystkim nam może to dobrze zrobić.
Powspominamy Hiro.
Przesiadywanie tu i czekanie na Tytana nikomu chyba nie pomoże.
Oczywiście.
Dbaj o niego, Hiro.
Znajdę sposób, by wszystko naprawić. Obiecuję.
NA PODSTAWIE POSTACI „GODZILLI”
MONARCH: DZIEDZICTWO POTWORÓW
Dzień pierwszy.
KWATERA GŁÓWNA MONARCH
Dzień dobry.
Dzień dobry, dr Miura. Panie Randa.
Dzień dobry.
Alice. Jestem nową sekretarką pana Randy.
Naprawdę?
Oczywiście.
Pani sekretarka wyszła po ciastka.
Niedługo wróci.
W porządku.
Bardzo miłe.
Zapraszam do nowych biur Monarch.
Pani gabinet jest tutaj, pani doktor.
Proszę.
Ja cię kręcę.
Pański jest obok, panie Randa.
Prawie tak ładny jak ten.
Tak.
„Nie schrzańcie tego. Generał Puckett”.
- Facet ma dar do słów. - Tak.
Dasz wiarę?
Monarch na trzech kontynentach.
To twoje zdjęcia Tytana załatwiły nam te posterunki.
Nie mogę się doczekać, aż wrócimy w teren.
Rozpakujmy się, zanim zaplanujemy
- kolejną ekspedycję. - Tak.
No i nie wiemy, jak szybko Tytan znów się pojawi.
Co to?
Hiro namalował to do nowego biura.
Postanowiliśmy nazwać go hirozaurem. Co myślisz?
Puk puk.
- Hej, no proszę, pełne umundurowanie. - Tak.
Musiałem się wystroić do takiego eleganckiego biura.
Hej, Lee.
Kei.
Pomożesz nam ochrzcić to miejsce?
Jeśli pozwolicie,
chciałbym wręcz wznieść toast.
Jasne.
Sześć lat temu, kiedy was poznałem,
natychmiast pomyślałem:
„Ta dwójka na pewno zginie”.
A potem zrozumiałem,
że to prędzej mnie wpędzicie do grobu.
Ale teraz już wiem,
że nie tylko świetnie umiecie sami o siebie zadbać,
ale też pewnego dnia uratujecie nas wszystkich.
Zdrowie.
Miły toast, ale dlaczego czuję się tak, jakby ktoś ze mną zrywał?
Nie mam twarzy pokerzysty.
Cóż…
Zostałem przeniesiony.
- Co? - Nie.
To jakiś absurd. Dzwonię do Pucketta.
Czekaj, nie. Już rozmawiałem z generałem.
To on zatwierdził moją prośbę.
- Twoją prośbę? - Tak.
Dostanie trzecią gwiazdkę, zaoferował mi stanowisko w swoim sztabie.
Zawsze myślałem, że dokończymy to wspólnie.
Bez ciebie to nie będzie to samo.
Przenoszę się do Marylandu, nie na Księżyc.
Logistykę mamy gdzieś, Lee.
Myślałem, że ci tu dobrze.
Nie o to chodzi, Billy.
Chodzi o to, co najlepsze dla nas wszystkich.
A więc…
Za Monarch.
May?
Hej…
Przepraszam, że nie przyszłam na pogrzeb.
Uznałam, że nie będę tam mile widziana.
Sama nie wiem, po wszystkim, co się wydarzyło,
zrozumiem, jeśli i tu nie będę mile widziana.
Mogę…
Nie rozmawiałaś z Cate?
Nie. Najpierw przyszłam tutaj.
Chciałam sprawdzić, jak się trzymasz.
Nie chcę o tym rozmawiać. Chodźmy na drinka.
Spocznij.
Nie odpowiadasz przede mną.
Tato.
Ile czasu minęło? Trzy lata? Cztery?
- Pięć. - Pięć lat.
- Tak. - Cholera.
- Tak. - Wchodź.
- Mamy dużo do nadrobienia. - Tak.
PUŁKOWNIK LELAND LAFAYETTE SHAW II
Nie mogę uwierzyć, że stacjonuję w tym samym miejscu, co mój syn.
To zżyta społeczność.
Znam tu połowę starszych oficerów.
- Dobrze cię przyjmą. - Co robisz?
Świętuję twoje przenosiny.
Nie, jutro jest mój pierwszy dzień.
Nie możesz wypić jednego drinka o ósmej?
Nie, chcę myśleć trzeźwo. Być w jak najlepszej formie.
Masz rację.
Wiem, ile znaczy dla ciebie szacunek Pucketta.
Dobra. W porządku. Jeden drink.
Mnie pasuje. To nie jest tani trunek.
Bzdura.
Porozmawiamy o tym?
- O czym? - O tym, czemu odszedłeś z Monarch.
Nie wiem, czy to…
To nie jest nasza mocna strona.
- Co? Rozmowy? - Na tematy osobiste.
Czyli to temat osobisty.
Biłeś się z kimś? Sypiałeś z kimś?
Chryste, tato.
Czy to naprawdę jedyne opcje?
Czyli sprawy sercowe. Żona oficera?
- Sekretarka? - O rany.
- Nie odpuścisz. - Pielęgniarka? Czyjaś matka?
Współpracowniczka.
Była moją współpracowniczką.
Naukowczynią.
Najbardziej błyskotliwą osobą, jaką kiedykolwiek poznałem.
Rozumiem, że jest zajęta.
Przez drugą najbardziej błyskotliwą osobę, jaką znam.
Choć wolałbym zjeść swój kapelusz, niż mu to przyznać.
No tak.
Kocham ten kraj,
ale czasem wmawia nam się tu, że możemy mieć wszystko.
Sukces, szczęście, rodzinę.
Z wyjątkiem honoru.
Ten ma swoją cenę.
Tego też chyba nie zachowałem.
Odsunąłeś się na bok, prawda?
Tak.
- Dolać ci? - Nie. Oszczędnie mi nalałeś.
Chcę dokończyć swojego drinka.
- Siedziałem… - Dzięki.
- …przy tym stole… - Dzięki.
…więcej razy, niż chciałbym przyznać,
rozważając, dlaczego Projekt Klepsydra zakończył się katastrofą.
Co poszło nie tak?
To oczywiście kwestia dylatacji czasu.
Bez tej informacji każdy element równania był błędny.
To cud, że szczelina nas wszystkich nie zabiła.
Po tym projekcie trafiłem na czarną listę.
Cofnięto mi wizę. Zrujnowano mi reputację. A wynalazki zniszczono.
Wszystko?
Powiedzieli, że jeśli choćby spojrzę na kolejny izotop,
Monarch przerzuci mnie do działu zarządzania aktywami.
Tak było do czasu, aż zjawił się u mnie Hiroshi.
Dopytywał o mój telefon do Tytanów.
Telefon?
Urządzenie Suzukiego.
Powiedziałem, że Monarch przejął go lata temu,
ale Hiroshi postanowił zbudować nowy, od zera.
- Za Hiro. Kampai. - Tak.
Miałem wam dolać, ale opróżniliśmy butelkę.
Jest ich tam więcej.
Patrzyłem, jak moja praca znalazła w nim nowe życie.
Dzięki temu odzyskałem siły.
Ta też jest pusta, Zook.
Pokażesz mi, gdzie trzymasz najlepszy towar?
O Boże.
O cholera. Cholera.
Hej. Co ty tu robisz? Mówiłeś, że pracujesz u Hodge’a.
Miałem spotkanie. Nie jadłem jeszcze. Głodny?
Znam miejsce parę przecznic stąd.
Mają naleśniki tak dobre, że chce się płakać.
To miłe, ale nie mogę się spóźnić
- pierwszego dnia. - Bzdura.
Już uprzedziłem Pucketta.
- Już jadłem, więc… - Synu,
jeśli nie zjesz naleśnika, postawię cię przed sądem wojskowym.
Dobra. Jedna kawa. To wszystko.
Pamiętasz, jak ostatnio byliśmy u Soty?
Tak. W Nowy Rok.
Tak.
Przez pomyłkę zaserwował nam Yamazaki za 9000 dolarów.
„Nie przełykajcie! Wyplujcie do butelki!”.
Trudno uwierzyć, że to było moje życie.
Chodzenie do whisky barów i trzymanie się z fajnymi Amerykankami.
Chodzi ci o mnie?
A teraz jestem kolesiem, który patrzył, jak jego ojciec się wykrwawia.
Kentaro, nie musimy tego robić.
Możemy wrócić do domu.
Nie, w porządku.
TĘDY DO SOTY
- Kiedy to powiesił? - Myślisz, że tędy do Soty?
Witamy.
Stolik dla dwojga?
- Tak. - Tędy, proszę.
To lokal Soty?
Co się stało?
Chodzi o poprzedniego właściciela?
- Hai. - Sprzedał to miejsce jakiś rok temu…
Ale sądzę, że się tu państwu spodoba.
Chodźmy gdzieś indziej.
Nie… Chciałem wypić drinka u Soty.
Wypiję tego cholernego drinka.
Witamy.
Macie whisky?
Mamy whisky sour z niebieskimi malinami.
Okej, ale bez niebieskich malin.
Dziękuję.
Za tatę.
Od jak dawna nie pijesz?
Hiroshi nie chciałby, aby jego śmierć przekreśliła lata w trzeźwości.
Spokojnie, Zook.
Interesuje mnie tylko zniszczenie potwora, który go zabił.
Nie możesz zniszczyć Tytana.
Ja nie, ale Godzilla może.
A jestem akurat w domu jedynego człowieka, który umie zwrócić jego uwagę.
Dlatego się tu wprosiłeś.
Serio, Zook, chcę tylko, żebyśmy przetrwali.
Na razie nic jakoś nie pomaga…
…ale nie mogę przestać próbować.
Wciąż możemy uratować miliony ludzi, Zook.
Wiesz o tym. Musisz tylko zaryzykować.
Musisz zobaczyć moje pomidory.
Zobaczyłem, jak bardzo Hiroshi ulepszył mój telefon do Tytanów
i zainspirowało mnie to do stworzenia czegoś nowego.
O tak.
Dałoby się tym odciągnąć Tytana od wielkiego miasta?
Teoretycznie.
A nakierować na wybrany cel?
Czysto teoretycznie, prawda?
To jak to działa?
Nie działało. Przez te wszystkie lata zadawałem sobie niewłaściwe pytanie.
Teraz, kiedy wiem o dylatacji czasu,
muszę tylko obliczyć różnicę czasu
między naszym światem a Axis Mundi.
Pytanie nie brzmi, gdzie ostatnio widziałeś Godzillę, tylko kiedy.
No tak.
Pamiętasz, jak parę lat temu miałam grypę?
Byłam świeżo po przeprowadzce, w nowym kraju.
Strasznie się nad sobą użalałam.
Byłam smutna i samotna, a ty pojawiłeś się u mojego progu
z ramenem
i wszystkimi częściami Powrotu do przyszłości,
które oglądaliśmy trzy noce z rzędu.
To była najsłodsza rzecz, jaką ktokolwiek dla mnie zrobił.
Serio?
Wciąż możesz być słodkim chłopakiem,
który fatalnie naśladuje Doca Browna.
Wybacz.
- Nie szkodzi. - Mój błąd.
- Nie, w porządku. - Jestem złym Randą.
Niezręcznie.
Wolisz moją siostrę, nie?
- Kentaro… - Nie wiem. Może…
Jednak cię nie chciała.
Dam ci trochę przestrzeni.
Zadzwonię rano.
Dwa razy.
Widziałam, jak kłócisz się ze swoją randką. Przykro mi.
To nie była randka.
Musiałeś spróbować, nie?
Zdrowie.
Z OSTATNIEJ CHWILI
Może do jutra to wszystko się skończy.
Mogę się dosiąść?
Czy to nie zabawne?
Te gwiazdy.
Pochodzą z zupełnie innych czasów.
Światło, które widzimy, to ich przeszłość.
To się już wydarzyło,
ale światło w jakiś sposób trwa,
jak wspomnienie, które nie chce wyblaknąć.
Przynosi ci to ukojenie?
Tak sobie wmawiam.
Gdzieś daleko, w jakiejś części tego Wszechświata…
Światło Hiroshiego wciąż się pali.
Cate, nie ruszaj się.
Te fale na wodzie.
Już to widziałam.
Kiedy Tytan X był blisko.
Nie…
Ale musi być tysiące kilometrów stąd.
Tak.
Jak długo to już trwa?
Odkąd uwolniłam Tytana X.
Czyli o tym mówiłaś w samolocie.
Nie wiedziałam, co to takiego.
Myślałam, że oszalałam.
Nie.
O wszystkim mi opowiedz.
Musimy zmierzyć sygnał, który wychwytujesz.
Może zdołamy zmodernizować sprzęt Suzukiego.
- Co oni robią? - Nie wiem.
Dokąd się wybieracie?
Co to jest? Co to robi?
Właśnie to chcemy ustalić.
Sprawdzimy jego możliwości.
Jedziemy na górę Osore.
Jest tam szczelina, ta sama, przy której obudziłem się w 1982 roku.
Chcesz otworzyć przejście do Axis Mundi?
Nie teraz.
Chcemy tylko sprawdzić, czy to możliwe.
Po co?
Po co ryzykować sprowadzeniem kolejnego Tytana?
Godzilla to nie jest zwykły Tytan.
O czym ty mówisz?
O Boże. Godzilla i Tytan X…
Chcesz, żeby walczyli.
Tak, chcę, żeby walczyli.
Ale dzięki temu powinno to nastąpić w miejscu i czasie, który określimy.
Oszalałeś?
To nie są psy bojowe, które na siebie napuścisz.
A gdyby mieć najpotężniejszego psa w tej walce?
Nie otworzymy szczeliny.
- Sprawdzimy tylko możliwości. - Sprawdzimy możliwości.
Brzmisz jak tamci generałowie.
Godzilli nie da się kontrolować. Wiesz o tym.
Nie jesteś człowiekiem, którego znałam.
Sam nie wiem, Kei. Może to dobrze.
Doktorze Suzuki… Proszę…
Przykro mi, dr Randa…
Cena bezczynności jest za wysoka.
To żywe istoty, Lee.
Dużo starsze i inteligentniejsze, niż sobie wyobrażamy.
A my jesteśmy istotami ludzkimi.
I tak jak te potwory,
chcemy przetrwać i pozostać na szczycie łańcucha pokarmowego.
My kontra oni, Kei.
Ostatecznie liczy się tylko jedno.
Kto wygra.
O, nagrania z G-Day. Pij.
Co robisz?
Wpisuję ci swój numer.
Uznałam, że skoro raz już dziś poległeś, nie zapytasz mnie o niego.
Przejęłam inicjatywę.
G-Day. Pij.
Ciągłe pokazywanie śmierci i zniszczenia tylko ludzi zobojętnia.
Nie wiem, czy się z tym zgadzam.
Zrobiliśmy z tego grę alkoholową.
To prawda.
Ale może trzeba się na to uodpornić.
Żeby nie spanikować, kiedy nadejdzie czas.
Kiedy pojawi się Tytan, spanikujesz.
Ty to wiesz najlepiej.
Co?
Skąd wiesz, że widziałem Tytana?
Ja tylko… tak założyłam.
Ja…
Wiedziałam, że za dużo wypiłam.
Kim ty jesteś?
Nazywam się Isabel, jestem córką Waltera Simmonsa.
Czekaj. Co? Kazali mnie szpiegować?
Nie.
Było trochę stalkingu.
Ale nie. Nie przysłali mnie.
Zakazali się do ciebie zbliżać,
bo będziesz pewnie zbyt wściekły.
To dobra rada.
Nie wiem. Chyba nie wierzę, że jesteś gotów się poddać
i dać Monarch przejąć stery. Albo, co gorsza, Cate.
Z mojej perspektywy wszyscy jesteście tacy sami.
Nie, proszę.
Daj mi szansę. Dowiodę, że się mylisz.
Mówię ci, tato.
Ta istota była rozmiarów Empire State.
Mówię ci, ział ogniem.
Dzięki, złotko.
Nie, dziękujemy.
- Ja zapłacę. Muszę lecieć. - Nie.
- Nie spóźnisz się. - Już się spóźniłem.
- O dwie godziny. - Dziękuje.
Nie spóźnisz się, bo nie odpowiadasz już przed Puckettem.
Co? Co masz na myśli?
Kazałem cię przenieść do MAAG Vietnam.
Zabawne.
Tak. MAAG.
Tym zajmowałem się rano.
Co?
Coś ty zrobił?
Doradcy wojskowi?
Zgadza się.
Dlaczego to zrobiłeś?
Bo wiem, co dla ciebie najlepsze.
Jeśli skończyłeś histeryzować, wszystko ci wyjaśnię.
Ta wygodna robota u Pucketta może brzmieć imponująco,
ale nie awansujesz w wojsku,
jeśli nie będziesz miał osiągnięć.
Odkąd Francuzi obsrali się w Dien Bien Phu,
coraz bardziej angażujemy się w regionie,
co może doprowadzić do walk.
Nie chcę, żebyś popełnił te same błędy, co ja.
Zaufałem niewłaściwym ludziom, byłem zbyt naiwny.
Nie obchodziła mnie polityka…
I zaniedbałem własną karierę.
Piękna historia.
Mam uwierzyć, że zaniedbałeś własną karierę,
bo byłeś zbyt naiwny?
Jeśli masz coś do powiedzenia, to to powiedz.
Okrążyłem glob dziesięć razy
i widziałem potwory rozmiarów niszczycieli.
Mierzyłem się z niewyobrażalnymi rzeczami.
I co z tego masz po pięciu latach?
Tato. Usiłujemy…
zrozumieć, jak funkcjonują te istoty, żeby móc chronić ludzi.
Myślisz, że one chcą z nami współistnieć?
Myślisz, że chcą nas zrozumieć?
Nie. Chcą nas zniszczyć.
Obchodzi je tylko przetrwanie. A teraz zdradzę ci tajemnicę.
Nas też tylko to obchodzi.
Bo ostatecznie liczy się tylko jedno.
Kto wygra.
Kto wygra. Jasne, tylko to się liczy.
Lee, jedno nie daje mi spokoju.
Co?
Co jeśli pojawi się Godzilla?
ALARM KRYZYSOWY
Kentaro!
Jak dobrze, że tu jesteś. Tak się martwiłam.
O cholera.
May! Uciekajmy.
- Cate? - Już dobrze.
Mówiłam ci, nie chce nas skrzywdzić.
W porządku?
Dzięki Bogu.
Wszystko w porządku?
Pański nowy dom, kapitanie.
Sir.
- Dziękuję, szeregowy. - Miłego dnia, sir.
Isabel. Zostaw wiadomość.
Tu Kentaro.
Udowodnij, że się mylę.
Zdobądźmy odpowiedzi i znajdźmy Tytana X, zanim Lee ściągnie Godzillę.
Jeśli to, co czujesz, pochodzi od Tytana X,
to sygnał, który odbierasz, może nas do niego doprowadzić.
Spróbujmy ponownie.
- Gotowa? - Woda i elektryczność.
Co może pójść nie tak?
Przetwornik zmienia fale biegnące przez twoje ciało
w sygnały elektryczne do analizy.
Odbierasz coś?
Niskie natężenie.
Sygnał jest za słaby.
Może zdołamy go wzmocnić, jeśli cię zanurzymy.
Boję się.
Kiedy ostatnio się zbliżyłam…
Wiem.
Cate, nie będziemy się spieszyć.
Wejdź na tyle głęboko, na ile możesz. Będziesz wiedziała, kiedy przerwać.
A jeśli nie będę?
Ja to zrobię.
Jestem tu.
O Boże.
To działa.
Cate.
Zrobiłaś to.
Posłuchaj.
PRZEWIJANIE
ZATRZYMAJ - ODTWARZAJ
Co to jest?
Słyszysz to?
To panika.
To strach.
Chyba się zgubił.
To tutaj, Zook.
Tędy się wydostałem.
Sprawdźmy, czy przy wzięciu pod uwagę dylatacji czasu,
moje obliczenia pozwolą zlokalizować Godzillę.
Co?
Energia szczeliny w połączeniu z mocą, którą dodajemy,
może wywołać zniekształcenia kwantowe.
Jest jeden sposób na ominięcie tych zakłóceń.
Przekaźnik, który zbierze odczyty.
Przekaźnik. Brzmi dobrze.
Ja nim jestem?
Jak z latawcem Benjamina Franklina?
Tak. W pewnym sensie.
Musisz podejść do szczeliny bliżej,
niż nakazuje rozsądek.
Co może mi się stać, w najgorszym razie?
Najgorsze…
Sam nie wiem.
Boże. Lee.
Wybacz, że sam wszedłem…
Założyłem, że będziesz tu pracowała w weekend.
Lee, wybacz, że nie próbowałam mocniej przekonywać cię do pozostania.
Nie szkodzi.
Chciałam, ale wydawałeś się zdecydowany,
a to, co było między nami…
Ja… Tak. Chyba…
Chciałem tylko powiedzieć,
że nawet jeśli radzicie sobie sami…
to ja chyba sobie nie radzę.
To, co tu robisz, Kei, jest zdecydowanie zbyt ważne.
I obiecuję,
że dla Monarch odłożę uczucia na bok.
O ile to stanowisko wciąż jest wolne.
Oczywiście.
Nikt nie zdołałby cię zastąpić.
Kei.
Czemu zmieniłeś zdanie?
Zobaczyłem swoją przyszłość
bez dwójki wspaniałych jajogłowych u mojego boku.
Nie cieszyłbyś się tak…
…gdybyś zobaczył proponowaną trasę Billy’ego przez Ural.
W sowieckiej elektrowni doszło do incydentu.
Musieli odciąć obszar w promieniu 160 kilometrów.
Myślę, że dzieje się tam coś więcej.
Gdzie to jest?
Kazachstan.
O tak. Trzeba je zsynchronizować, bo…
Próbowałeś kiedyś prowadzić rozmowę w trakcie huraganu?
- Jasne. - Dobra.
Dobra. Gdzie mam stanąć?
Kawałek dalej.
- Tak dobrze? - Prawie. Tak, dobrze.
Tak.
PRÓBKA
Zgadza się. Zostań tam.
Tak.
Dobra.
Okej. Cofnij się.
Spokojnie, Zook.
To działa?
Wychwytuje anomalię.
Nie wiem, czy to Tytan.
Dochodzi stąd mocny sygnał, Zook.
Wychwyciłeś Godzillę?
Coś wychwyciłem.
Ale to chyba nie Godzilla.
Opanuj to! Wciąga mnie.
Dawaj, Zook!
Zook!
Okej…
Zook, kończy mi się miejsce. Serio, wyłącz to! Odetnij zasilanie!
Już to zrobiłem.
Widziałeś to?
Co to było?
Co takiego?
Mój sprzęt coś wychwytuje, ale to nie ma sensu.
Nieważne. To było niesamowite.
Nie mam pojęcia, co zrobiliśmy. A ty?
Nie.
Centrala?
Słyszycie mnie? Odbiór.
Kto mówi?
Z kim rozmawiam?
Tu major Leland Lafayette Shaw III.
Moja załoga nie żyje.
Pojazd jest uszkodzony.
Skończyło mi się jedzenie.
Musicie mnie wyciągnąć.
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK