Osoby, miejsca, organizacje
i wydarzenia są fikcyjne,
choć inspirowane prawdziwym wydarzeniami.
Podobieństwo nie było zamierzone.
PROMENADA
- Hej. - Cześć, Pham.
- Czekasz na kogoś? - Tak, a ty?
- Wyglądasz, jakbyś czekała. - Jeszcze nie.
Kopę lat.
Dzień dobry, panie Cha.
Ile za noc?
- Dla pana? - Tak.
Niech mnie! Nigdy pan nie pytał.
Teraz pytam.
Trzy tysiące za jeden raz i pięć za całą noc.
Nie daję zniżek.
Co powiesz na 20 000 za noc?
Naprawdę?
- Tak. - Dobrze.
Wejdźmy.
Bardzo ładnie.
- Duże. - Tak myślisz?
- Tak. - Też jestem duży.
Piwa?
Nie, dziękuję. Nie piję w pracy.
- Naprawdę? - Tak.
Niech to!
Usiądź.
Dlaczego?
Jesteś taka piękna.
Dziękuję.
Lubię na ciebie patrzeć.
Będzie się pan tylko tak gapił?
Tak.
To trochę niezręczne…
Umyć się najpierw?
Po co się spieszyć?
Dobrze.
Vianna.
Zmieniłem zdanie.
Idź pod prysznic.
Jak pan chce.
SMUTNO MI DZIŚ
Vianna!
Coś mi wypadło. Muszę iść. Przepraszam.
- Co? - Pieniądze są na stole.
Możesz tu zostać na noc. Cześć.
Dziękuję.
GRA O WSZYSTKO
PORWANIE
Została postrzelona w klatkę i brzuch.
Śmiertelny był strzał w szyję.
Doktorze Santos, nagły wypadek.
- Dokończ tu. - Tak jest.
Cholera.
KOSTNICA
SZPITAL PULISYA
Wy dwaj. Wyjdźcie.
Co się stało?
No więc…
Philip wsiadł do auta Sojung, żeby z nią pogadać.
Na motocyklu podjechał gliniarz
i ich zastrzelił.
Na środku ulicy?
Broń miała tłumik.
A pieniądze?
Wyciągnął je z bagażnika Sojung
i włożył do samochodu, który za nim jechał.
Potem samochód odjechał.
Poszła do kantoru i pachniała pieniędzmi.
Nic dziwnego, że ją namierzono.
A do tego była cudzoziemką.
Użył broni z tłumikiem?
Tak.
Szefie.
Coś tu śmierdzi.
Wiedział, że pieniądze są w bagażniku samochodu Sojung.
Czekało na niego auto.
Czy nie wygląda to…
jakby było zaplanowane?
Ile powiedziałeś glinom?
Oczywiście, że nic.
Zobaczyłem, co się stało, i od razu odjechałem.
Co tam robiłeś?
Philip powiedział, że nie ma kluczyków.
Powiedziałem mu, żeby wsiadał i że go zwiozę.
W każdym razie…
zajmę się tym.
Nie wygadaj się nigdzie.
Jeśli jest w to zamieszana policja,
sprawy mogą się skomplikować.
- Jasne? - Tak.
Kierowca kupił broń dla Charliego.
Ale w dniu morderstwa był w domu, bo miał wolne.
I ma alibi, które to potwierdza.
A co z dziewczyną Charliego? Namierzyliście jej telefon?
Czekamy na nakaz. Zwykle trwa to dwa tygodnie.
Dwa tygodnie?
Inny kraj, inny system, prawda?
Odbiorę.
Halo?
POLICJA
INTERPOL, SEUL, KOREA
Cześć, Oh.
Halo, komendancie Shim? Dzień dobry.
Sprawdziłem znajomych Kim Kyungyounga.
Nie wiem, kto jeszcze mógł być zamieszany w tę sprawę.
Znalazłeś Oh Duseoka?
Kidoo przyprowadził go rano. Właśnie go przesłuchujemy.
Pytałeś pana Cha?
Tylko raz jadł kolację z ofiarami. To wszystko.
Jesteś pewien?
Wszystko zaplanował Kim Kyungyoung.
Zwabił ofiary na Filipiny w interesach.
Gdy zrezygnowali ze współpracy,
zabił ich.
Chcesz powiedzieć coś jeszcze?
Wiesz, Seunghoon…
Też mam swoje podejrzenia w stosunku do Cha Moosika.
Ale nie sądzę, żeby kłamał.
W porządku.
Mógłbyś zająć się moimi rachunkami z tego miesiąca?
Nie teraz. Przesłuchuję kogoś.
- Kończę. - Komendancie Shim. Cholera.
Hoon. Chodź coś zobaczyć.
- Teraz? - Tak.
Wczoraj w Manili zastrzelono kolejnych Koreańczyków.
Znowu?
Tak.
Pokaż.
Czekaj.
- Co? - Idź na górę. Pokaż mi to zdjęcie.
Znasz ich?
Znasz?
Z dala od domu człowiek staje się samotny, nawet o tym nie wiedząc.
Osobowość się zmienia.
Spotkałem ją raz.
Zginęli razem, gdy próbowali uciec.
Od kiedy byli ze sobą tak blisko?
Widziałeś twarz tego gnoja?
- Złapiesz go, jeśli go znajdę? - Jesteś gliną?
Znajdziesz go?
Cholera.
Pani Ko to naprawdę ktoś.
Prawda?
Mogła wziąć pieniądze.
Ona też ich zabiła.
Ostatnio była naprawdę wkurzona. Jest do tego zdolna.
Jak pan Cha się dowiedział?
Wiesz, jakie ma kontakty.
W Manili są tysiące takich lokali.
Poszli do kantoru, z którym robimy interesy.
Idioci.
Naprawdę wykopali swoje własne groby.
Jak ty wyszedłeś bez szwanku?
Martwisz się o mnie czy podejrzewasz?
SMUTNO MI DZIŚ
KURORTY HEAVEN
Cześć, stary!
Długo czekałeś?
Nie szkodzi.
Pacquiao zdecydował się zagrać.
Wielki szef robi wielki zakład.
Przeciw Mayweatherowi?
Tak.
Walka stulecia.
Zatrzymaj to.
To ostatni raz.
A co do tego… Mamy mały problem.
To konta biznesowe z banku w Hongkongu.
Co to znaczy?
Że ciężko się do nich włamać.
Nadal otwarte?
Tak.
Bank jeszcze nie wie, że ci skurwiele nie żyją.
Dobra. Dzięki.
Przy okazji…
Nie mówiłem o tym szefowi.
To zostaje między nami.
Kto tam?
KIM KYUNGYOUNG, KURORT HEAVEN AGILES, PAMPANGA, 2032
Hoon! Pamiętasz, o czym rozmawialiśmy?
To nie twoja jurysdykcja.
Masz tylko nam towarzyszyć.
Z niczym się nie wychylaj. Jasne?
Rozumiem.
To dobrze.
POLICJA
Zaparkuj tam. Najpierw to sprawdzę.
KURORTY HEAVEN
Zostańcie tutaj. Sprawdzę to.
Jadłeś już?
- Jeszcze nie. - Gdzie jemy kolację?
Nie wiem.
Chcesz zobaczyć?
Nie trzeba.
Wymeldowali się wczoraj.
- Na pewno? - Tak.
Ale byli tutaj?
Tak. Informacja się potwierdziła.
Co teraz?
Nic nie możemy zrobić.
Jedźmy.
- Co? - Szefie.
Klient pożyczył pieniądze i próbuje zwiać.
Nie możesz sam się tym zająć?
Naprawdę dlatego dzwonisz?
Błagam. Niech mi szef raz pomoże.
Muszę odzyskać te pieniądze.
Ile?
Dwa miliony peso.
Nie ma paszportu,
nie chce nic powiedzieć.
Ale jestem pewien, że nie odda.
Postaraj się odzyskać te pieniądze.
Bądź dla niego miły.
Proszę szefa o przysługę,
bo nie jest łatwo go przekonać.
Proszę.
Będę codziennie dobrze gotować.
Idiota.
Dobra, pomogę. Kończę.
Trzeba się z nim cackać jak z dzieckiem.
Posłuchajcie mnie uważnie.
Nikomu nie przekazujcie tych informacji.
To kasa z piątej Republiki Korei.
Fundusz łapówkowy Doohwana.
Wiecie, że nie oddał setek miliardów wonów?
Problem w tym, że tamte banknoty już wycofano.
Powinien był dawno temu wymienić je na nowe,
ale nie mógł, bo było ich za dużo.
To są setki miliardów wonów.
Nawet teraz zatrudnia się ludzi, by wymieniać pieniądze po trochu,
ale to nadal za dużo.
Jest taki facet, Heo. Dostarcza Doohwanowi fundusze.
Wciąż pracuje w Błękitnym Domu.
Rządy się zmieniały, a on wciąż tam jest. Dlaczego?
Bo zarządza funduszem łapówkowym.
Zna się na tym.
Problemem są przestarzałe banknoty.
Ludzie są teraz czyści.
Gdy ktoś będzie wymieniał taką kasę,
podniosą raban.
Dlatego…
umówiliśmy się z panem Heo, że dostaniemy pięć procent,
a pozostałe 95% trafi do niego.
Rozumiecie?
Czyli co dokładnie się stanie?
Mamy 50 miliardów wonów.
To pięć razy pięć, razem 25.
Dostaniemy dwa i pół miliarda.
Prześlę pieniądze, gdy wrócę do Seulu.
Dzień dobry.
Jestem Cha Moosik. Zawiozę pana na lotnisko.
Proszę ze mną.
Pan pozwoli, że wezmę walizkę.
Pan przodem.
Trzeba było tak od razu.
Wrócę, jak tylko go odwiozę.
Ten szef…
Dokąd jedziemy?
Skrótem na lotnisko.
Na pewno tam jedziemy?
Halo! To na pewno droga na lotnisko?
Pytałem, czy to droga na lotnisko.
- Tak powiedziałem. - Co?
Ej!
Co jest?
Nie ruszaj się, dupku.
Już dobrze.
Ej!
Zawiozę cię tam, dobrze?
Trzymaj gębę na kłódkę.
Nie chcę słyszeć od ciebie ani jednej sylaby.
Tak!
Deokbae!
Deokbae, na kolana.
Co to za miejsce?
Myśli, że jest odważny, co?
Ty gnojku. Uklękniesz za niecałe dziesięć sekund.
Nie walcz. Uklęknij.
Wstawaj.
Jaja sobie robisz?
Oddam panu.
Za późno, kretynie. Na kolana.
Powiedziałem, że panu oddam. Oddam, jak wrócę do Korei.
Kretyn nie rozumie, w co się wpakował.
Hej! No dalej.
Połóż bokiem.
Hej!
Brać go!
Nie zabijajcie mnie! Proszę!
Przepraszam. Oddam panu.
Nie musisz.
Deokbae.
Wychodzę. Ty też.
Tylko pamiętaj, żeby nie kraść czyichś pieniędzy
po śmierci, dobrze?
Nie oszukuj ludzi.
Słuchaj.
Zabijcie sukinsyna i poćwiartujcie go.
Potnijcie.
Włóżcie go do worka.
Co? Panie Cha!
- Brać go. - Idę.
Panie Cha, przepraszam. Oddam panu pieniądze! Panie Cha!
Panie Cha!
Zostańcie tu na wszelki wypadek.
Wrócę jutro rano.
- Dobrze. - Tak, szefie.
NAPRAWY SAMOCHODÓW
Panie Lee.
Dzień dobry.
- Chyba ma pan dużo pracy. - Nie.
Panie Lee…
Wiadomo coś więcej o Charliem?
O Charliem? No tak.
Jeszcze nic.
Tak myślałem.
Wyznaczę nagrodę na stronie Związku Koreańskiego.
Dzięki temu otrzymamy więcej zgłoszeń.
Warsztat jest większy, niż myślałem.
Jak długo pan tu jest?
Tutaj?
Jakieś dziesięć lat.
Dziesięć lat?
Zna pan każdego Koreańczyka.
Nie każdego.
Znam tylko kilka osób, które są aktywne w społeczności.
Panie Lee,
zna pan może tych ludzi?
Tak. Był agentem w kasynie w Boltonie.
- Zgadza się. - Tak.
- Słyszał pan o ostatnim morderstwie? - Tak.
Zna pan ich przyjaciół albo znajomych?
Sanggu?
- Sanggu? - Jest taki jeden.
Też pracuje w kasynie.
Traktował go jak brata.
Mój Boże!
Wpadłem na niego kiedyś.
Niech to szlag.
To dla niego trudny czas. I to jak!
Przepraszam
za te wszystkie pytania.
Widzieliśmy ostatnio pana Cha w Boltonie, pamięta pan?
Moosik, tak. Co z nim?
Co pan o nim myśli?
O Cha Moosiku?
Pytam,
bo wiedział wszystko o dowodach w sprawie mordu w polu trzciny cukrowej.
Poza tym Sojung i Philip dla niego pracowali.
To nie może być zwykły przypadek.
Hola, hola!
Inspektorze Oh!
Wie pan, Cha Moosik…
Jest bardzo wścibski. Bardzo.
We wszystko się miesza.
Niektórzy wariują, jak czegoś nie wiedzą.
W Korei jest takich dużo, prawda?
Właśnie.
Gorąco tu. Chodźmy do gabinetu.
Napijemy się mrożonej kawy.
DANIA Z GRILLA
Od razu wiedziałem, że to on.
Poprosimy soju.
Dostałem numer od komendanta i zacząłem mu się przyglądać.
Zaczęli mówić, że nazywa się Lee.
Znali jego datę urodzenia i nie tylko.
Zapytałem:
„Pan Cha Moosik, tak?”.
A on na to:
„Halo? Nic nie słyszę”.
A potem się rozłączył.
- Boże! - Przezabawne.
- Naprawdę tak było? - Tak.
Niech to!
W każdym razie…
ten facet pracuje dla pana Seo.
Świat jest mały, prawda?
Owszem.
Co za skurwiel.
Zgrywa twardziela,
ale jest nikim w porównaniu do pana Jo.
Słyszał pan?
Pan Cha wydał Charliego.
Jakiego Charliego?
Kyungyounga? Tego od trzciny cukrowej?
Tak.
Pracował z Biurem Koreańskim.
Charlie wciąż się ukrywa.
Co się z nim stało?
Nie wie pan o morderstwie na polu?
Zginęli Koreańczycy.
On to zrobił.
Dlatego nie mogłem się z nim skontaktować.
Trudno ostatnio spotkać się z panem Minem.
- Dlaczego? - Sam…
chciałem z nim porozmawiać.
Jest zajęty. Można porozmawiać ze mną.
- Dobrze. - Nie rozmawiał jeszcze pan z panem Cha?
To prawa ręka pana Mina.
On może się z nim skontaktować.
Naprawdę?
Kto tak mówi?
To dupek, który prowadzi kasyno.
Ja wszystko załatwiam. Nie jest prawdziwym gangsterem.
Tylko takiego zgrywa.
Więc jest pan wyżej od niego?
Panie Seo. Do jakiego gangu należał pan w Korei?
A co?
- Nazwa nic panu nie powie. - Wie pan,
że byłem kiedyś policjantem?
Skojarzyłbym.
- Ale zimne! - Przepraszam!
- Kurwa! - Przepraszam.
Ty suko!
- Ty mały… - Przepraszam.
- Tak mi przykro. - Nie szkodzi.
Zejdź mi z oczu, suko!
Panie Choi, co z panem?
Co z tobą?
Nie znoszę, gdy dzieje się coś takiego.
Przepraszam. Proszę jeść.
Przepraszam.
Wybacz, Yoongi.
Co, do diabła?
Wciąż żyje.
Co się stało?
Panie Cha.
Przysięgam, że panu oddam. Proszę dać mi szansę.
Słuchaj, Deokbae.
Szczęściarz z ciebie. Czemu cię oszczędzili?
Panie Cha, jeśli nie oddam panu pieniędzy,
zrobi pan ze mną, co zechce.
Proszę mi zaufać.
Naprawdę mogę ci zaufać?
Oczywiście.
Proszę pozwolić mi zadzwonić. Każę zrobić przelew.
Rozwiąż go.
Daj mi telefon.
Deokbae. Twój telefon.
- A ten jest na kartę. - Tak jest.
To numery koreańskiej ambasady
i koreańskiego wydziału śledczego.
Możesz na nas donieść.
Donieś na nas.
Czemu miałbym to zrobić? Nigdy w życiu.
Zrób to. Mówię poważnie.
Możesz na nas donieść.
Deokbae,
jeśli naprawdę rozważasz spłatę długu,
tu jest numer konta.
Prześlij na nie pieniądze.
Tak jest.
Telefon ma do dyspozycji 30 godzin rozmów.
Nie spiesz się.
Pójdę już.
Do widzenia. Przeleję pieniądze do końca dnia.
Dobrze! Dziękuję.
Hej, Jongpil. To ja.
Deokbae.
Jestem na Filipinach!
Jaką kwotą teraz dysponujesz?
Prześlij mi wszystko, co masz.
Nie obchodzi mnie, czy musisz pożyczyć.
Ciociu, ta działka, którą zostawił mi dziadek…
Pożycz mi forsę pod jej zastaw.
To i tak moja ziemia.
Córeczko.
To ja, Deokbae.
Dzwonię,
bo potrzebuję pieniędzy. Czy mogłabyś…
SANBERTUAN, CALIZ
WIELKIE OTWARCIE HOTELU SANBERTUAN
Super!
To piękny hotel.
- Dzięki. - Idealny dla miasta.
Ważne dopełnienie naszego pięknego miasta.
Słyszałem, że było opóźnienie przez pozwolenie.
Tak.
Zajmę się tym.
Wezmę to…
Nie szarżuj z jedzeniem.
Moosik.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Taeseok bardzo się nad tym napracował.
Sądząc po jego występie, możemy mu go oddać.
Dobra robota.
Hej.
Nie przywitasz się ze mną?
Co za kanalie.
Ej!
- Smakuje panom jedzenie? - Tak.
- Owszem. - Choi Chilgu.
Dzień dobry. Dziękuję.
Znów się spotykamy, panie Cha.
Widziałem pana w Manili.
Jo Yoongi z ambasady.
Ach, tak.
Co pana tu sprowadza?
Znam się z panem Chilgu.
Chciałem mu pogratulować.
A właśnie!
Przeniósł się pan tu z Manili?
Jezu…
Był pan konsulem.
Prezes Min Seokjun.
Miło mi.
- Dużo o panu słyszałem. - Mnie również.
Słyszałem, że niedługo kończy pan kadencję
i wraca do Korei.
Przedłużyli ją o dwa lata.
Rozumiem.
Żadna to uczta,
- ale oby smakowało. - Pewnie.
Te cholerne dranie…
Ma się za piosenkarza w tym stroju?
Hej.
Podejdź.
Rozmawiasz o mnie za moimi plecami?
Czemu miałbym to robić?
Mówiłem tylko o Lee Hochulu.
Smacznego.
- Panie Min. - Co jest z tym dupkiem?
Zatrzyma go pan?
Ma odpowiedni wygląd.
Odstrasza szkodniki.
Spróbuj zrozumieć, dobrze?
PISTOLETY
Dzień dobry.
Mogę w czymś pomóc?
Nie, tylko się rozglądam. Dzięki.
Dobrze.
Są tylko dla mieszkańców?
Tak, tylko dla obywateli.
Tak.
Mogę zobaczyć tamte?
Oczywiście.
Mam tu colta 9 mm.
Rozumiem.
To limitowana edycja. Colt .45.
Spust i kurek bojowy, rękojeść typu VZ.
Chce pan potrzymać?
- Mogę? - Tak. Tylko rozładuję.
Dobrze. Gotowe.
- Proszę. - Dzięki.
Jest szyna, więc można umieścić laser albo latarkę.
- Wszystko dobrze? - Tak.
- Wygrywasz? - Dobrze ci dziś idzie.
- Dzień dobry. - Witam.
Jak leci?
Tam jest pan Jung.
Gdzie?
Tam, przy stoliku szóstym.
Ile do tej pory przegrał?
Około sześciu miliardów.
Spóźnia się z depozytami?
Kiedyś zajmowało mu to trzy, cztery dni,
a teraz dwa tygodnie.
Trafiał na ścianę.
Jeśli teraz poprosi o pożyczkę, nie dawaj mu jej.
Poczekaj.
Tak jest.
Panie Jung.
Jak panu idzie?
Próbuję trochę zarobić. Wie pan przecież.
Panie Jung.
Sześć miliardów to sporo.
Nie wygra pan w jednej grze. Niech pan odpuści.
Panie Jung.
Niech pan celuje w 60 milionów wonów. W jeden dzień.
Wygrywał pan już kilka razy.
Następnie, gdy pan wygra 60 milionów,
niech pan celuje w 30, a potem w 20.
Dzięki temu wyjdzie pan stąd, zanim będzie pan stratny.
Tak się buduje wygraną. Nie można tyle od razu wygrać.
Ma pan rację. Tak powinienem zrobić.
Zna pan tego prezesa z branży IT?
- Kima Sangsika? - Tak.
W dwa miesiące wygrał 22 miliardy wonów.
To wyścig długodystansowy.
Ma pan rację, Moosik. Ma pan rację.
Byłem głupi. Byłem taki głupi!
Nie, pan też może to zrobić.
Niech się pan nie poddaje. To maraton, nie sprint.
Proszę być cierpliwym.
Pomału, dobrze? Małymi krokami.
Dobrze.
Da pan radę, panie Jung.
Szefie.
Co z tym psycholem z tatuażami?
Co z twoją twarzą?
Wpadłem na coś.
Pokaż. Co się stało?
Szefie, wie szef, co robi Taeseok?
Ten dupek zgrywa szefa.
Nie mogę tego znieść.
On ci to zrobił?
Gdybym się nie powstrzymał, już by nie żył.
Pieprzony gnojek.
Halo?
To ja. Gdzie jesteś?
Nie chce zejść.
Zajmiemy się tym.
Jestem zajęty. Czego pan chce?
Usiądź.
Usiądź sobie tam.
Słuchaj, Taeseok.
Mam tego dość. Co się z tobą ostatnio dzieje?
Po co się tak stawiasz?
I dlaczego bijesz chłopaków?
Masz ich za swoich sługusów czy co?
Ty mała gnido.
Wstydź się.
Doniosłeś na mnie,
- bo cię sprałem? - Taeseok.
Posłuchaj mnie, póki jestem miły.
Dobrze?
Nie zbliżaj się do moich chłopaków.
Jasne?
Sprałem ich,
bo nie mają za grosz szacunku.
Boże.
Słuchaj, Taeseok.
Jak długo zostajesz na Filipinach?
Nie pana sprawa.
Słuchaj, panie Gangster.
Mój pobyt tutaj działa panu na nerwy?
Uważaj, co mówisz, pieprzony dupku.
Mało ci było bicia?
Jak śmiesz przeszkadzać dorosłym?
Za kogo ty się masz?
Spadaj!
Ty dupku!
Co za pieprzony kretyn!
Puść mnie!
Taeseok.
Posłuchaj.
Myślisz,
że nie stawiali oporu, bo są totalnymi idiotami?
Byli dla ciebie mili, mimo że zachowywałeś się jak dupek,
bo masz wyższą pozycję.
Pieprzysz głupoty!
Podnieś go.
Sukinsyn!
Taeseok.
Posłuchaj mnie uważnie.
Pewnie myślisz, że ten kraj należy do ciebie,
a ja jestem tylko twoim sługusem, bo pracujesz dla pana Mina.
Przemyślmy to.
Prowadziłeś burdel w Korei i schrzaniłeś sprawę.
Teraz zarządzasz lokalem.
Zaczynałem na samym dnie.
Założyłem kasyno, gdy pracowałem dla pana Mina.
Myślisz, że komu ufa pan Min?
Wal się.
Dobrze się bawisz na Filipinach, prawda?
Dobrze ci się tu żyje i możesz fajnie się ubierać.
Ale takich jak ty,
którzy chcą zarządzać lokalem, są setki.
Widzisz tę żarówkę?
W każdej chwili można cię zastąpić, tak jak żarówkę.
Znaj swoje miejsce.
Jasne?
Posłuchaj.
To ostatnie ostrzeżenie.
Jeszcze jeden taki numer,
a twoja noga więcej nie postanie w tym kraju.
Jasne?
A teraz idź.
Cholera!
Dzień dobry, tu Jo Yoongi.
Gdzie pan jest?
Na spotkaniu. O co chodzi?
Dzwonili z koreańskiej policji.
W Caliz porwano koreańskiego turystę.
- Porwano? - Tak.
Nazywa się Ham Deokbae, mieszka w Yeongdeungpo-gu.
Dzwonił do ludzi i prosił o pieniądze.
Mówił, że może zginąć.
Chwila. Dzwonił pan Ham?
Na pewno został porwany?
Wydział Śledczy wysłała prośbę,
by zająć się tym jak należy. Jego ojciec walczył w Wietnamie.
W którym hotelu się zatrzymał?
W Boltonie.
Zajmę się tym.
Cholera. Teraz mam się tym zajmować?
Przyniosłem kurczaka.
Głodny jestem.
Hoon.
Tak?
Jadłeś coś?
Jeszcze nie.
Mam dodatkową porcję.
Miała być dla kolegi, ale coś mu wypadło.
Chcesz?
Pewnie.
Gdzie chcesz zjeść? Z nimi czy tutaj?
Tutaj jest dobrze.
Dobra.
Co to za danie?
Kurczak adobo.
Smakuje ci?
Właściwie tak. Bardzo dobry.
I tani.
Musisz spróbować mojej wersji. To nic w porównaniu z tym.
Z przyjemnością.
Może do mnie wpadniesz? Zjemy razem kolację.
Z żoną robimy najlepszego kurczaka adobo w mieście.
Brzmi świetnie.
Możesz dziś? Zjedzmy razem.
- Dzisiaj? - Tak.
Nie mogę.
- Nie możesz tego zrobić rodzinie. - Nie szkodzi. Nie przejmuj się.
Innym razem.
Przepraszam, muszę…
Jasne.
Tak, panie Jo?
Słyszałeś?
W Caliz porwano Koreańczyka.
Porwanie? Nie.
Facet nazywa się Ham Deokbae.
Zatrzymał się w Boltonie.
W Boltonie? To tam pan Cha prowadzi kasyno, prawda?
Czyli to miejsce należy do naszego Hochula?
Do Hochula?
Tak?
Dzień dobry. Czy to Cha Moosik?
Tak. Kim pan jest?
Jo Yoongi z ambasady Korei.
Dzień dobry. O co chodzi?
Mam szybkie pytanie.
Zna pan niejakiego Hama Deokbae?
Tak.
Porwał pan pana Hama?
Słucham? Czy porwałem?
Niech pan uważa na słowa.
Pytam, czy jest z panem pan Ham.
Tak, jest ze mną.
Zatem go pan porwał.
Słuchaj, idioto.
Zatrzymał się u mnie. Nie porwałem go.
Jesteś zwykłym konsulem. Jak śmiesz?
Panie Cha.
Tak?
Pewnie pożyczył pieniądze w kasynie.
Niech go pan wypuści.
Dupku.
Gdyby ktoś był ci winny 50 mln,
puściłbyś go bez spłacania długu?
Gnojek. Ile wynosi twoja wypłata?
Proszę się uspokoić.
Gówniarz! Jak śmiesz?
Stękałbyś, gdyby ktoś był ci winien dziesięć milionów.
Kim jesteś, żeby mówić mi, żebym go wypuścił?
Panie Cha. Jak tak dalej pójdzie, będziemy zmuszeni użyć siły.
Rób, co chcesz!
Koniec rozmowy.
Halo?
Postradał zmysły.
Pięćdziesiąt tysięcy,
sto tysięcy wonów.
Ile mamy?
Razem 120 tysięcy.
No proszę.
Jakimś cudem zdobyłeś 50 milionów, co?
Dobra.
Powiedz,
czego się nauczyłeś.
Nauczyłeś się czegoś?
Wszystkiego.
Prawdę mówiąc, żałuję wszystkiego,
co zrobiłem w życiu.
Jeśli da mi pan szansę,
stanę się innym człowiekiem.
Zacząłem nowe życie.
Deokbae.
Daruj sobie. Mamy do pogadania.
Nie wierzę, że doniosłeś na mnie, choć ci kazałem.
Naprawdę straciłeś rozum, co?
Nie doniosłem na pana.
Sukinsynie! Ambasada Korei dzwoniła i kazała mi cię wypuścić.
Ambasada Korei?
Wybacz, Deokbae.
Na pewno cię teraz nie wypuszczę.
Gdybym to zrobił,
a ty zacząłbyś o tym gadać, wszyscy mielibyśmy przesrane.
Cholera.
To chyba mój tata. Zajmę się tym.
Przepraszam.
Zamknij się.
Schrzaniłeś i nagle chcesz po sobie sprzątać?
Panie Cha!
Proszę. Zajmę się tym.
Co z nim?
Mój tata jest niepełnosprawny.
To weteran wojny w Wietnamie. Nigdy nie wychodzi z domu.
Zajmę się tym, przysięgam.
Prosiłem tylko o pieniądze. Nic więcej nie mówiłem.
Nieważne.
Błagam! Mówię prawdę.
Mogę to zrobić!
To nie żarty.
Szefie.
Od początku tak szef zbiera pieniądze?
Ej!
Myślisz, że mam łatwą pracę?
Myślisz, że po co to robię? Żeby zarobić?
Chcę, żebyśmy wszyscy coś z tego mieli.
Nie sądziłem, że tak szefowi zależy.
Popaprane.
Niech pan tylko popatrzy!
Panie Cha, przepraszam, że pan czekał.
Dobrze się bawiłeś?
Tak.
Sęk w tym…
Co? Wyduś to z siebie.
Chciałem zapytać,
czy mogę się jeszcze pobawić?
- Co za idiota. - Kręcisz się jak fryga.
Jasne. Rób, co chcesz.
Dziękuję, panie Cha.
Szefie. „Kręcisz się jak fryga”?
Praktycznie uciekł z piekła. Pewnie teraz pokochał życie.
Ej, ty!
To przyjaciółka Rose.
Oddaj mi telefon!
Ja?
Tak. Wiem, że go wzięłaś, kłamco.
Nie wzięłam. Po co?
Ty mi powiedz.
Mam nadzieję, że nie jesteś tak głupia jak Rose.
O czym ty, kurwa, mówisz?
Daj spokój.
Wiesz, czemu go potrzebowałem.
Gadasz bez sensu.
Bez sensu?
Czemu się złościsz? Uspokój się. Wyluzuj.
Teraz ma sens?
Szukam Rose.
Rozmawiasz z nią?
Rozmawiałam z nią wczoraj.
Świetnie.
Pomóż mi.
Hoon.
Jak pewne są informacje, które zdobyłeś?
Pół na pół? Nie wiadomo.
Czemu znowu nie mamy wsparcia?
Sprawy Filipińczyków mają pierwszeństwo.
Jest ich zbyt wielu.
Poza tym to tylko jeden człowiek. Damy mu radę, prawda?
Dobra.
- Mark? - Co?
Masz nakaz, prawda?
Tak. W kieszeni.
Nie mogę w tym oddychać.
OŚRODEK KALAMANSI
Dzień dobry.
Czy ten mężczyzna się tu zatrzymał?
Dlaczego pan pyta?
Jest podejrzany o morderstwo.
Zatrzymał się z Filipinką.
Bardzo dziękuję.
- No i? - Co jest?
- Jest tutaj. - Tak?
Dobrze. Pokaże nam pani, gdzie jest ten pokój?
Ja?
- Tak. - Dobrze.
Świetnie.
Tylko proszę bez scen.
Dobrze. Gdzie ten pokój?
-Tam. -Tam?
Tak.
Dużo tu otwartej przestrzeni.
Może nas zobaczyć.
To tutaj?
- Tam. - Moment.
Dziękujemy.
Jest tam jakieś inne wejście?
Tędy i tamtędy.
- Dziękujemy. - Ja pójdę tędy.
Hej! A ty dokąd?
Rozdzielmy się.
Nie, zostań tu.
Resztę zostaw mnie.
Daj spokój. To nasza jedyna szansa.
Możemy go zgubić.
Mam to gdzieś.
Zostań tu, jak się umawialiśmy.
Żebym ci nie musiał powtarzać.
O Boże!
- Łap go! - Uciekaj!
Policja! Uciekaj!
Ej!
- Stój! - Nie!
- Charlie! - Stój!
Kurwa.
Kurwa!
Stój!
Stój, sukinsynu!
Stój! Nie ruszaj się! Nie!
Pieprzone gnojki!
Ty dupku!
Wal się!
Dupek!
Puszczaj!
Jesteś aresztowany.
Pojebało cię?
Mogłeś zginąć! Kurwa!
Miałeś za mną nie iść.
Ej!
Rzuć tutaj.
Dobrze!
Dobry jest.
Tutaj!
- Nieźle. - Aut.
Cholera.
- Aut! - Rany!
Już po tobie.
Chyba ma coś do mnie.
Boknam!
Przyniesiesz nam wodę?
I pokrój im arbuza.
- Dobrze. - Zajmij się tym.
To tutaj?
- Nie ruszam się jak kiedyś. - To potwornie męczące.
Wszystko się zmieniło.
Proszę.
Dzięki.
Ale orzeźwienie!
Moosik.
- Tak? - Spełniłem już wszystkie marzenia.
Dzięki tobie.
Gdy spotkałem cię raz pierwszy,
pomyślałem sobie, że jesteś wyjątkowy.
I miałem rację.
Schlebia mi pan.
Wie pan,
wyciągnął mnie pan z bagna.
Zawsze będę za to wdzięczny. Dziękuję.
Przestań.
Naprawdę mi imponujesz.
Dlaczego traktujesz gangsterów jak małe dzieci?
Panie Min, to tylko duże dzieci.
To dzieci. Słodcy są, nie?
A Taeseok…
nadal sprawia kłopoty?
Nic mu nie mówiłem, bo nie odstępował mnie na krok.
Teraz nie daje mi spokoju i sprawia same problemy.
Nie możemy tego tak zostawić.
Przepraszam, panie Min.
Zajmę się tym.
Chryste!
OH SEUNGHOON: ARESZTOWALIŚMY GO. DZIĘKI ZA POMOC.
Szefie.
Szefie, jeszcze jedna gra.
Jasne.
Dołączę później.
Nie może szef dołączyć teraz? Przegrywamy.
Dalej, szefie.
Grajcie dalej. Dołączę do was później.
Podaj.
- Trzymaj. - Dzięki.
Zagra pan jeszcze jedną grę?
- Nie ma mowy. - Nie?
- Duży wysiłek. - Baw się.
- Dobrze. - Dziękuję.
Chwileczkę, panie Min.
- Muszę odebrać. - Jasne.
Halo?
POLICJA W AGILES
Możemy porozmawiać?
Oczywiście.
Ambasada Korei prosi
o pomoc w aresztowaniu podejrzanego o porwanie.
No i?
To pana szukają.
Słucham?
Wrócił już do Korei.
Naprawdę?
Możemy pana zabić w razie oporu.
Zabić?
Nie wiem, o co chodzi ambasadzie.
Rozumiem.
Zajmę się tym.
Skończony dupek.
- Tutaj! - Dobrze!
Tam wyrzuć!
Cześć, dupku.
Pozwoliłeś im mnie zastrzelić?
Ostrzegałem cię, prawda?
Daj spokój.
Myślałeś, że żartuję?
Ach, tak? Ty gnoju!
Mieszkasz w Hwaseong?
Córka chodzi do międzynarodowego przedszkola?
Ty pieprzony dupku. W ciągu najbliższych 72 godzin
gorzko tego wszystkiego pożałujesz.
Jasne, śmieciu? Koniec rozmowy.
Panie Jo, dokąd pan idzie?
AMBASADA KOREI NA FILIPINACH
Cholera.
Cześć, skarbie. Gdzie jesteś?
A Jessica?
W takim razie już jadę. Zostań w domu.
Nie, zostań w domu.
- Kupiec? - Tak.
Najpierw pieniądze.
Jasne.
Pokaż broń.
Zgadza się.
A naboje?
Ej!
- Nie do namierzenia? - Zgadza się.
To ty, Taeseok?
Napisy: Adam Sikorski