Nie przechodzi? Pobiegnę na górę po gotówkę.
- Pewnie jest pani tu nowa. - Tak.
Staramy się zaspokoić potrzeby wszystkich.
Szczególnie pięknych kobiet.
Pierwsze zakupy gratis.
Tak.
Dziękuję bardzo.
Jestem nowa. Nie wierzę, że pan to wie.
Gdybym wiedziała,
że pierwsze zakupy są darmowe,
kupiłabym więcej.
- Auć! - Wszystko dobrze?
Miłego dnia.
Przepraszam.
Dobra, Marley.
Pokażę ci mieszkanie.
Widzę je stąd.
Przynajmniej zabójca się tu nie ukryje.
Myślę, że…
ma urok starej wojny i nowego stulecia.
Cóż…
od czegoś trzeba zacząć.
Spójrz na Whoopi.
Wychowała się na Chelsea Projects.
A teraz nie nosi stanika
pod zwiewnymi koszulami,
ma paskudne buty
i jest naćpana w telewizji w biały dzień.
To będziesz ty,
moja ty twarda suko.
Marley, przelałaś mi 500 dolarów?
Przelałam.
Potrzebujesz więcej? Szczerze.
Tak, ale nie od ciebie.
Serio, siostro.
Spójrz na te podłogi.
Jak ze scenografii w Hamiltonie.
Nie mówiąc już, jak tu pachnie.
Jak z dna zamrażarki pokrytej szronem.
O Boże!
Już nawet tego nie czuję.
Przyzwyczaiłam się do niego?
Ale wiesz, czego tu nie widzę?
Działającej kuchenki?
Niewiernego chłopaka!
Jeśli masz żyć jak w odcinku College Hill,
to masz mnie.
Wspieram cię.
GRILL I DELIKATESY
Tablica wizji to pierwszy krok do zamanifestowania mojej przyszłości.
Spójrz tylko. To takie…
Widzę cię, suko!
Dzięki. Ja ciebie też.
Rany! Co jest bardziej realistyczne?
Sto tysięcy obserwujących
czy pieprzony Lenny Kravitz?
Ale to wszystko jest bardzo ekscytujące.
Dziękuję ci bardzo.
Dlatego cię kocham. Dziękuję, że we mnie wierzysz.
Moja dziewczynka!
Tak.
JACQUE_PIX OPUBLIKOWAŁ ZDJĘCIE.
Nie, to nie jest powiadomienie o Jacque'u.
Skurwiel organizuje
nasze regularne Szynpagne beze mnie?
Nawet nie zapytał?
To bezczelne!
I co z tego?
Urządza imprezę
z zakąskami z szynki i tanim szampanem.
Marley, ja ją wymyśliłam.
Umiem robić imprezy z jedzeniem.
Rozstaliście się.
Po rozwodzie z Benem
odcięłam wszystko oprócz ciebie.
Ben tam będzie?
Ben i Jacque wciąż się kumplują
i chcę wiedzieć, co opowiada ludziom,
bo wiem, że coś niesmacznego.
Możesz spytać Bena?
Nie spytam mojego byłego o twojego byłego.
I tak nikt nie lubi tych nędznych imprez.
Ostatnia, na której byłam… Nie!
Ta ostatnia rozwaliła mi żołądek.
A tę energię, którą inwestujesz w niego,
musisz zainwestować w siebie.
Kolejne powiadomienie?
Nie.
Chcesz spojrzeć, co?
Nie.
Widzę kątem oka.
PRZETRWAJĄ PUSZYŚCI
Khalil, spodoba ci się CC Blooms.
Cześć!
Cześć, królowo! Twój stolik jest gotowy.
Już się nie klei.
Dziękuję. To było ohydne.
To niesamowite miejsce.
No nie?
Miesiąc na Brooklynie już masz swój stolik
jak Ray Liotta w Chłopcach z ferajny?
Witaj?
Cześć.
Mavis,
przedstawisz mi tę małą marchewkę,
żebym mogła ją włożyć do humusu?
To Miętówka.
Jestem Khalil
i nie ma nic małego w tej marchewce.
Okej.
W porządku!
Mam wyjść?
Uważaj, skarbie. Może zechcę to sprawdzić.
Podoba mi się to. Głównie przez egoizm.
Mavis?
Tak.
Mogę mieć dla ciebie robotę.
Serio?
Nie poleciłabym nikomu pracy dla tej suki,
ale poznałam ją,
gdy byłam młodą drag queen.
Jesteś wystarczająco zdesperowana, by się z nią użerać.
Tak. Skąd wiesz?
Spójrz na siebie. Zdesperowana suka.
Aha. Teraz rozumiem,
czemu tu zamieszkałaś.
Dzięki, marcheweczko.
Dzień dobry. Jestem Mavis Beaumont.
I moda jest moją pasją.
Aha.
Przesadziłam.
To dlatego, że się denerwuję.
Mogę panią klepnąć.
Co? Nie, dziękuję.
Jestem Bruce.
Proszę tu podpisać.
Umowa o zachowaniu poufności?
Ale fajnie.
Jestem taka dorosła.
Co to? Urodziny Beyoncé?
W porządku.
Chyba pójdę za panem.
Super!
Tylko odpowiedzi.
Zero pytań i zwlekania z odpowiedzią.
Jak mam o coś zapytać, jeśli…
Boże, jak przestać zwlekać, jeśli mam…
Nie zwlekać!
Uwielbiam Natashę Karinę.
Chwileczkę.
Idę na rozmowę z Natashą Kariną?
To dom Natashy Kariny?
Boże!
To moja ulubiona supermodelka z lat 90.
Nie, nie z lat 90. Obecnie.
Dobrze. Jedno i to samo.
Myślałam, że prosiłam o stylistkę,
nie o myszkę z kreskówek.
„Myszkę z kreskówek”?
M A V I S B
Mavis Beaumont, to ja
Miło panią poznać, Natasho Karino.
Jestem…
olbrzymią fanką.
W dobry dzień noszę rozmiar 48 - 50.
Co?
Czy to dziwne,
że przebrałam się za panią w ósmej klasie?
Ale nie to chce pani usłyszeć, prawda?
Tak. Podoba mi się.
Nieźle.
Dobrze.
Niezwykła interpretacja.
- Okropne? - Nie.
Pana twarz mówi:
„To praca szalonej kobiety”.
Na tym obrazie jest dużo emocji,
ale każdy namaluje banana…
Nie każdy namaluje to.
Dziękuję.
Tak wygląda mój chaotyczny tydzień.
Malowanie to jedna z niewielu rzeczy,
które mnie rozluźniają, gdy świruję.
„Świruję”.
Wiem, co ma pani na myśli.
Malowanie panią relaksuje.
Co jeszcze?
To Smeg?
Uwielbiam luksusowe sprzęty.
Boże, ja też. Niesamowicie mnie kręcą.
Dior.
Valentino.
Givenchy. Co?
Nie wchodzę w nie już.
Muszę czuć się seksowna, ważna
i drapieżna na tej elitarnej imprezie.
Tak. Co pani sądzi o moim lookbooku?
To coś, co przeglądam.
Dobrze.
Wiem, jak to jest, gdy projektanci,
których kochamy,
ignorują nasz rozmiar.
Ale obiecuję, że znajdę sukienkę,
w której poczuje się pani
jak w tej od Givenchy’ego.
Muszę tylko znać pani wymiary.
Nie.
Dobrze.
A jaki rozmiar pani nosi?
- Trzydzieści sześć. - Nie.
Kupiłam coś na imprezę.
Tak!
Zabierze mi pięć centymetrów w pasie.
- To kaftan bezpieczeństwa? - To gorset.
Oczywiście.
To była metafora.
Mogę powiedzieć,
że jest taka piękna taka, jaka jest?
Kobiety z całego kraju
przylatują na południową Florydę
i dosłownie beton w siebie wlewają,
żeby upodobnić się do pani.
Nie musi pani wyglądać
jak dziewica z Bridgertonów.
Co wie myszka z kreskówki?
Włożę ten gorset.
Koniec dyskusji.
Możesz mi pomóc?
Dobrze, tylko…
Nie chcę… Proszę mi…
Gdyby wciągnęła pani…
Jeden…
Tak mi przykro.
Chcę ubierać kobiety
i uczyć je kochać swoje ciała.
Ubiorę panią, ale bez gorsetu.
Chciałam tylko pomóc.
Byłam miła.
Może myszka z kreskówki coś wie.
Zgodziła się.
Boże!
Nie spiernicz tego.
Wyszła bez słowa.
Jutro impreza.
Auć.
Ale co to za impreza?
Hej!
Zgadnij co?
Dostałam pracę.
Pracę?
Jaki to klub? Mają skrzydełka z kurczaka?
Dobre kluby ze striptizem je mają, suko.
Zamknij się!
Przekomarzam się tylko.
Jestem z ciebie dumna. Oblejemy to dziś.
- Nie mogę się doczekać. - Pa.
Nie patrz tak, Ronaldzie.
Lubisz fryzury w Sapphire Club,
więc nie zgrywaj się.
Nie możemy tego zawalić.
Byliśmy w sekcji pierwszej.
Hej.
Zrobię koktajl. Chcesz?
Wziąłem owoce ze szkoły.
Robisz to dla darmowych owoców. Fajnie.
Recykling, ponowne użycie…
Proste.
To miłe, że mnie nie wyrzucasz,
ale rozglądam się i widzę, co to jest.
Bądźmy szczerzy.
A co to jest?
To nie mieszkanie faceta,
który chce więcej niż jeden dzień seksu.
Nazywasz mnie jebaką?
Ty to powiedziałeś.
To miejsce nie daje kobiecie komfortu.
Masz jedno krzesło w jadalni,
dwie szampanki i jeden kubek do kawy.
Co oznacza nocny seks,
ale nie wspólne śniadanie.
Nie masz nawet kanapy.
Co mam zrobić? Usiąść na łóżku?
Chyba nie łapiesz mojego klimatu.
Jestem minimalistą.
Nie oceniam cię.
Mam skomplikowane życie,
więc trochę seksu dziś to dokładnie to,
czego potrzebowałam.
Dzięki za to.
Który jebaka
ma taką ładną szpakowatą brodę?
Przynajmniej jestem jebaką.
Boże, Mavis!
Obłędnie cię zobaczyć.
Zbieram elementy dla Big Grrrls Lizzo.
Cześć, Trent. Ty robisz zdjęcia dla Lizzo?
A któż by inny?
Jacque i ja mamy dobrą dynamikę pracy.
Nie wierzę,
że drań miał tupet cię rzucić, laleczko.
Ja go zostawiłam.
Trzymaj się, skarbie.
Będzie cię brakowało na Szynpagne.
Robię zakupy dla Natashy Kariny,
bo jestem teraz jej stylistką.
Szlag! Ani słowa,
bo podpisałam umowę o tajemnicy!
O poufno…
Day, ratujesz życie…
Daj spokój.
Naprawdę. Cieszę się, że cię poznałam.
Wyczaruj coś dla niej,
jak to robisz dla drag queens.
Są w rozmiarze 38,
a ona ma 40 na górze, i obfite 42 na dole.
Mniam.
- Tak. - Tak.
- Muszę odebrać. Chwila. - Jasne.
Cześć, Khalil. Boże!
Co się dzieje? Na co patrzę?
Kanapy. Którą mam kupić?
Obróć kamerę.
Przez 25 lat przyjaźni
musiałam siedzieć na podłodze.
Co się dzieje? Mam konkurencję?
Dobra, zwolnij. Nic tym stylu.
Pora trochę usprawnić chatę.
Uwierzę, jeśli chcesz.
Nie wiem, którą wybrać.
Kanapy są jak związki.
Wybierzesz niewłaściwą, utknąłeś z nią,
a ja nie chcę stałego związku
z niewłaściwą kanapą.
Boże, kto cię skrzywdził?
To nie tatuaż. To tylko kanapa.
Na Upper West Side na 74. ulicy, Columbus, jest Housing Works.
Może kup coś ze skóry?
Będzie ładna i wysiedziana, więc wygodna.
Szlag! Dlatego zadzwoniłem do ciebie. Jesteś mistrzynią.
Tak, jestem niesamowita.
Puść tę plotkę, okej?
Muszę lecieć. Dostałam pracę.
Pa!
To na jutro?
Tak.
Jestem w reality show?
Wiem.
Ale nie dają róży ani palcówki w jacuzzi.
Czas na Szynpagne!
- Nie! - Szlag, znów?
- To nie fair. - Czemu to robisz?
Kto nie lubi spontanicznej Szynpagne?
My.
Przestań mieć obsesję na punkcie Jacque’a.
To nie fair.
Przez pięć lat
budowaliśmy razem piękne, udane życie.
ale to on zabrał przyjaciół, imprezy,
styl życia i japońską toaletę.
Teraz mi zimno w tyłek.
To nie w porządku.
Mavis, budujesz nowe życie.
Zrozum to.
Uczcij nową posadę.
No już.
- I miej w dupie Jacque’a. - Amen.
Jaki aspekt mojej nowej pracy oblewamy?
Niepokój, stres, strach przed porażką?
To oblewamy?
Cieszymy się, że jesteś teraz szefową.
Prezesem własnej korporacji.
Jeśli nie uwierzysz w siebie
i swoje decyzje, nikt inny tego nie zrobi.
Rany!
Co to za gadka rodem z TED?
Wypiję za to.
- Dziękuję. - To było piękne. Teraz prosimy o pizzę.
- Proszę. - Dobrze.
- Nie żeby to źle wyglądało. - Wygląda.
- Nie. - Nie.
- Nie? - To wszystko?
- Wszystko.
Nie wiem.
Nie wie.
Daj nam chwilę.
Proszę.
Ta zielona.
Proszę przymierzyć.
W porządku.
Dobrze.
- Nie. - Tak.
- Potrzebuję gorsetu. - Nie.
- Muszę mieć gorset. - Nie musi pani.
Potrzebuję gorsetu. Idę po niego.
Nie potrzebuje pani. Muszę to podciągnąć.
Muszę tylko to podciągnąć.
Tylko… Proszę wstać.
Prosto. Dobrze.
W porządku.
Nie potrzebny pani gorset.
Może być.
Słyszałam, okej?
NOWY JORK
Czy to Angel Orensanz?
Uwielbiam to miejsce. Wiecie co?
Byłam tu kiedyś na imprezie w pianie.
Wszyscy widzieli moje mokre włosy.
Za kogo się uważałam? Za chudą i białą?
Cholera.
Wspaniale.
Szczerze mówiąc, tylko pani wybrała kolor.
Co za kompozycja!
Zrób wejście od środka.
O tak! Jasne. Idę!
Rany!
Czy to jedne z tych urodzin bogaczy,
na których udają martwych?
Zawsze chciałam na takie pójść.
Chwila. To pożegnanie umierającego?
Czemu płaczą?
To pogrzeb mojego byłego męża.
Czemu nie robisz zdjęć?
Przepraszam.
Próbuję zrozumieć, gdzie jesteśmy.
Przykro mi, ale muszę mieć zdjęcia,
gdy zbliżam się do trumny.
Nie, Nataszo! Absolutnie nie.
Nie chciałam kpić z czyjegoś pogrzebu.
To śmieszne.
To nie w porządku. Źle się z tym czuję.
Absolutnie nie. Nie!
Posłuchaj.
Pierwszy raz w życiu czuję,
że jestem w swoim ciele.
Dzięki tobie.
Długo czekałam na ten dzień.
Jak wygląda mój dekolt?
Siedzą tam jak dwa pieprzone kokosy.
Kultowe!
Jestem jej fanką.
Żegnaj, kochanie.
Gdy mnie odkrył,
byłam seksowną kelnerką na wrotkach
w Bay Ridge.
Powiedział, że może coś zrobić
z moimi długimi nogami.
Myślałam, że chce je mieć na ramionach.
Nie miałam nic przeciwko.
Lubiłam się puszczać.
Ale mówił o modelingu.
I mimo że mnie zostawił dla tej…
zawdzięczam mu
całą karierę.
Dlatego tu dzisiaj jestem.
I mam też prezent pożegnalny.
„Podobno faraonowie
zabierali swoje skarby w zaświaty.
Jeśli będzie mógł zabrać
najmilsze mu rzeczy,
nie będzie chciał żyć bez…
tego”.
Mavis!
Torebka.
Przykro mi z powodu szefowej…
państwa żałoby.
Jestem spłukana.
Transakcja za banany nie przeszła.
Piękna czarna koronka.
Pani torebka.
Baw się dobrze w zaświatach, Bradley.
Niezwykła łasko
Jakże słodki ten dźwięk
Który uratował takiego rozbitka jak ja
Dobra robota.
Niestety
czas minął.
Jutro technika mieszania.
Przynieście niekonwencjonalne materiały.
I nie zapomnijcie o węglu, okej?
Hej.
Więc…
Myślałem o tym, co powiedziałaś.
Naprawdę?
Tak.
Chcę tylko powiedzieć,
że stałem się dumnym właścicielem kanapy.
Co?
Słuchaj, było super, ale…
nie szukam stałego związku.
Stałego? Kto o tym mówi?
Chodzi o klimat jebaki?
To były tylko obserwacje.
Pasuje mi to, bo szukam zabawy.
Myślałam, że nadajemy na tych samych falach.
Jasne.
Na tych samych falach.
Na tej samej łodzi. Na tym samym morzu.
- Na pewno? - Tak.
Bo wyglądasz mi na dumnego z tej kanapy.
Człowiek nie może się pochwalić, że kupił meble?
Louise, kupiłem kanapę.
To się nazywa „rozmowa o niczym”, okej?
Więc…
pamiętaj…
o nietypowych materiałach na jutro.
Przepraszam.
Nie płakałam tak…
od 1997 roku.
Natasho…
Uczucia należy do siebie dopuszczać.
Wiele dla pani znaczył.
Wiesz…
przez tyle lat żywiłam urazę.
I po co to wszystko?
Marnowałam czas,
siedząc w domu wściekła,
że mnie zdradzał,
że odszedł,
że poszedł naprzód i znalazł…
szczęście.
Czasem ciężko odpuścić.
Już nie. On nie żyje.
Natasho!
O Boże! Ogląda to 10 000 osób na żywo.
Wychodźcie!
Otwórz te cholerne drzwi!
O Boże!
Tak, skarbie. Hasztag Natasha Karina.
Hasztag afirmacja ciała! Hasztag praca!
Hasztag Mavis odpaliła bombę!
Co? Niczego nie odpaliłam.
Cokolwiek, tylko nie bombę.
Nie odpaliłam bomby! Skasuj to!
Nie mogę, skarbie, jesteśmy na żywo.
Dajemy czadu!
Gdzie? W więzieniu?
Ogromna ilość serc!
- Dziękuję. - Tak.
- Szampan! - Tak.
Tak!
Wiecie co?
To, jak Natasha
przechodzi przez to z byłym…
Nie chcę tego.
Nie chcę przez lata nienawidzić Jacque’a
i być na niego zła.
Wiem, że muszę to przerobić.
Nie wiem, jak to zrobię, ale…
Czuję, że muszę przejść przez ból…
na drugą stronę.
Wiesz, pokaźna część mnie ci zazdrości.
- Mnie? - Tak, tobie.
Podjęłaś duże ryzyko,
zaczynając karierę od nowa.
Motywowała cię pasja.
Tak.
Dawno nie zastanawiałam się,
co jest moją pasją.
Zabawne, myślałem, że pasjonuje cię
kastrowanie białych facetów z korporacji.
To też.
Ale co jeszcze?
Życie to nie tylko kariera.
Marley.
Tak.
Dziękuję ci za to.
Za Mavis!
Mavis!
Za to, że nas zainspirowałaś.
Podobno faraonowie zabierali swoje skarby
W zaświaty
Jeśli będzie mógł zabrać
Najmilsze mu rzeczy
Nie będzie chciał żyć bez tego
Żyć bez tego
Tak, dziewczyno!
Tego
Zaświaty
Napisy: Anna Wiśniewska