52 ARAW NA LANG BAGO BUMAGSAK ANG ASTEROID JANUARY 1, 2026
Hindi ganyan.
Bakit ka nagmamadali? Sundan mo 'yong kamay ko!
-Masyado kang mabilis. -Jang-beom, Dae-han!
Sa lyrics ako nakatingin.
-Ano 'yan? -Hala? Mi-ryeong!
Nabalitaan kong andito 'yong magugulo, kaya susuporta ako.
Ano naman kung magugulo kami?
-Ang galing mo, rinig kita sa labas. -Narinig n'yo 'yon?
Di na tayo maririnig no'ng mga umalis na.
Nakakaburyo sa bahay, kaya pumunta kami dito.
Nakakatuwa naman.
Ang sabi, maganda daw sa baga at utak 'yong pagkanta.
Dapat dito kayo lagi ng asawa mo, para makakanta kayo.
Oo naman!
Uy, ang galing mo!
-Wag n'yo siyang palakpakan. -Sorry, Sister, ituloy n'yo na.
Nakakawala ng problema 'yong pagkanta!
-Tama. -Wala kayong tiwala sa sarili n'yo.
-Tama. -Lakasan n'yo!
-Okay! -Jang-beom, Dae-han.
-Bakit? -Nagli-lip sync ka lang.
-Di 'no! -Kumanta ka naman.
-Kumakanta 'ko… -Umayos ka.
Handa, awit!
Simula ba ulit sa umpisa?
Okay.
Eto na.
Gusto ko lang bumalik.
Tatlong araw kong kasama 'yong pamilya ko, naumay agad ako.
Di ka na ba aalis dito?
Sa ngayon, oo.
Pero gusto ko pa ding gumala.
Mag-soccer ka muna bago umalis.
Sige ba.
Sandali.
Alam ba nilang parating ako?
-Hindi. -Sandali…
Alisin mo 'yong scarff. Alisin mo lahat.
Father!
Ano 'to?
Hala.
-Hello, Father. -Hi.
Okay, tama na.
-Ayos ka lang ba? -Oo, ayos lang ako.
Gusto niyang pumunta dito, kaya hinatid ko siya.
Di ko alam na andito kayong lahat.
Ano'ng nangyayari?
Wag kang mag-alala.
Salamat,
binati n'yo ako
nang magalang.
Nagpapasalamat ako sa Panginoon
para sa biyaya niya at kabutihan niya.
Ngayong nalalapit na ang Pasko, magnilay tayo…
Wala siya sarili. Tapos na 'yong Pasko.
…ang kamangmangan nating nagiging pagdududa…
Sandali.
…sa hindi pagpansin sa mga plano niyang di natin nauunawaan.
Pagsisihan n'yo ang mga kasalanan.
Andito tayo sa Earth habang ang Diyos ay nasa taas…
Teka, asan 'yong mga sakristan?
At bakit walang liturgical objects dito?
Grabe.
Sino'ng magbabasa ng Bibliya?
-Ayan na naman siya. -Wag kayong mag-alala.
Yun-sang, kunin mo na si Father Baek, umalis na kayo.
Baka magkasakit ka sa panahon, Father.
Oo, bilis, umalis na kayo.
Malamig dito kahit may heater, mataas kasi 'yong kisame.
Iuwi mo na siya.
Madaling magkasakit pag taglamig.
Walang gamot, kaya dapat mag-ingat.
Oo, ayaw naming magkasakit siya lalo.
Sige na.
Nalagpasan ng asawa ko 'yong COVID. Pero ngayon, pwede siyang mamatay sa sipon.
Grabe ka!
Bakit ang ingay sa labas?
Balita ko nakatakas 'yong mga preso. Andito ba 'yong mga nagra-riot?
Tingnan n'yo sa labas!
Father, tara na.
Okay.
Ano'ng kaguluhan 'yon?
Inatake daw 'yong mga preso.
Andito ba 'yong mga nagra-riot?
Diyos ko, Father.
-Tawagan si Mr. Cho, ang chief of staff. -Okay.
Protektahan niya 'ka mo ang Woongcheon, okay?
Asan na kaya si Mr. Cho?
Tawagan mo na siya.
Protektahan niya 'ka mo ang Woongcheon, okay?
-Ang gulo dito ngayon! -Okay!
PAGGUNAW NG MUNDO 200 ARAW NA LANG, BABAGSAK NA ANG ASTEROID
MALAPIT NANG BUMAGSAK ANG ASTEROID NAGDEKLARA NG MARTIAL LAW
199 ARAW NA LANG, MAKAKALIGTAS KA BA? WALANG INTERNET
198 ARAW NA LANG SAMA-SAMA HANGGANG SA DULO
140 ARAW COLLISION CRISIS ALERT
SARADO ANG CHEONDONG MIDDLE SCHOOL BAWAL PUMASOK
130 ARAW NA LANG SUPERMAN AND WONDERMART
NAWAWALA
HALAW SA NOBELANG SHUMATSU NO FURU NI ISAKA KOTARO
MAKALIPAS ANG 80 ARAW, MARARANASAN NATIN ANG WALANG HANGGANG BUHAY
50 ARAW BAGO ANG KATAPUSAN FLOATING BUNKER PRESENTATION
Mga mamamayan ng Woongcheon.
May 20 araw na lang bago bumagsak ang asteroid.
Kahit di kumpirmado
at sana nga di totoo,
may kidnapping at trafficking na naman ulit ng mga bata at matatanda.
Mas mabuting iwasang lumabas sa gabi…
Malapit nang bumagsak 'yong asteroid…
sa loob ng 20 araw.
Sana maging masaya kayo
sa mga natitirang araw.
Salamat.
Good job, ma'am. Ang galing mo!
'Yon na 'yong huling broadcast natin.
Kaya nga.
Kita-kits sa labas.
Naku, tapos na 'ko dito.
APPLICATION NG TALAMBUHAY MATERIAL DESCRIPTION: VIDEO NG KASAL
-Pinahihirapan mo na yata ang sarili mo? -Private information 'to.
Di ako titingin, okay?
Nga pala, lilipat ka na ba talaga dito?
Oo. Marami pa tayong dapat gawin nang magkasama.
Eto ba? 'Yong bucket list mo?
SUMULAT NG KUWENTO KUNAN NG 100 PICTURES SI SE-KYUNG
MAGLULUTO PARA SA ISA'T ISA MAG-CAMPING
MAGPAKAPE TALUNIN SA TENNIS SI SUNG-JAE
YS BUCKET LIST NUPTIAL MASS NAMIN NI SE-KYUNG
Magiging busy ka talaga.
Kaya tulungan mo 'ko.
Ano'ng uunahin natin?
Di ko pa alam.
Salamat.
Di ko alam ang gagawin ko.
Di nila maiisipang hanapin ka dito.
Di nila papansinin 'tong lugar na 'to.
Um,
-Excuse me. -Bakit?
May karne po ba kayo?
Karne?
Di kumakain ng karne si Jin-seo.
-Bakit hindi? -Dahil ayaw mo na ng karne.
Inubos niya na, kaya wala na.
Bibili ako ng karne pag balik mo dito.
Ingat. Mainit 'yan.
Masarap ba?
Di ko pa natitikman.
Ano'ng lasa?
-Pwede na? -Okay naman.
KUMUHA KA NG GUSTO MO
Pambihira.
Grabe.
Di tayo…
mamamatay sa ganitong paraan.
Hay naku!
Uy, bakit ka lumabas?
Ang sabi mo, magpakamatay tayo sa gutom.
Ha?
Akala ko madali 'yong gawin.
Bibim-guksu.
Ano?
Gusto kong kumain ng bibim-guksu.
Siguro pumunta sila sa ligtas na lugar?
-Dadagdagan pa natin? -Oo.
-Matigas na. -Matigas.
Ayaw ko silang ibigay sa mga di ko kilala.
Naiintindihan ko.
Alam ko, pero…
Gumugulo na lalo dito.
Mas delikado sila dito.
Malay ba natin sa sitwasyon do'n.
Wala pang nakakarating do'n.
Paano kung sapilitan silang pagtrabahuhin at abusuhin do'n…
Pa'no kung mahirapan sila do'n?
Sa totoo lang, di ko nga alam kung papayag silang umalis.
Hae-chan, Woo-chan, di ba kayo giniginaw?
-Di po! -Di po.
Dapat magkakasama kayong maglaro.
'Yan, ganyan nga.
Pagagalitan ko sila pag inaway nila kayo.
Wag mo ngang guluhin 'yong iba.
Authorized personnel lang ang pwede dito!
Umalis ka na!
Seryoso ba sila?
-Ms. Jin, di ka pwede dito, umalis ka na! -Okay.
Kahit sino, nagkaka-interes na sa mga manok.
Ang lamig, 'no?
Kahit papa'no, nakakapagpainit 'to.
-Halos hindi naman. -Oo.
Wala na kaming gas.
-Andito ka pala. -Ginulat mo 'ko!
Nasa malapit kasi ako kanina.
Umiinit ba?
-Hindi. Naubusan ng gas ang military. -Hindi.
Paiinitan kita.
Ano'ng sabi no'ng mga pwedeng umalis?
Well…
di sila excited.
Gusto naming i-migrate 'yong mga bata dahil delikado na.
Pero, Se-kyung.
Nagbago na daw 'yong patakaran.
Naghigpit na sila.
Kaya umaasa akong isasapubliko 'to ni Captain Kang
para matulungan niya tayo dito.
Mas nakikinig sa 'yo 'yong mga tao kaysa sa 'kin.
May pwedeng i-migrate sa inyo?
Oo, sina Woo-chan at Hae-chan.
Sina Woo-chan at Hae-chan.
Gawin natin.
I-migrate natin sila. Inuunahan lang yata tayo ng takot kahit di naman dapat.
Sa ligtas na lugar naman sila dadalhin!
Wag nating hayaang maghintay sila ng kamatayan.
Young-ji, di mo na kailangang tumulong.
Grabe, ang lamig.
Sister.
Ano'ng gagawin mo kung bukas ka na mamamatay?
Gaya pa din ng dati.
Gaya ng dati? Ano 'yon?
Well, magdasal at maglingkod sa Diyos lang ang alam kong gawin.
Gawaing simbahan lang 'yon.
Magbabago ba 'yong buhay ko kung bukas na 'ko mamamatay?
Gagawin ko kung ano'ng makakaya ko.
Ano'ng problema? Ayaw mong mag-volunteer?
Parang iba ka ngayon?
Malamig kasi kaya pati puso ko, malamig din.
Hi.
Sa'n ka galing?
Di mo pwedeng kainin 'yan. Gutom ka na, 'no?
Mabuti, di ka kinain ng mga tao.
Sabi nila, pag gusto ka ng aso, ibig sabihin mabuting tao ka.
Kung mamamatay ako,
gusto ko, kainin ako ng asong 'to.
Nakakasuka naman.
Pero ayaw ko pang mamatay at kainin mo ngayon.
Pag namatay ka, nakakatakot na aso 'yong kakain sa 'yo.
Di mo ba alam na asteroid 'yong papatay sa 'tin?
Di nakakatawa 'yang biro mo.
Tara na.
Mag-soccer na tayo!
Ba't mag-isa ka lang dito?
Tulog pa si Se-kyung.
Maglaro tayo, guys!
Ma'am!
Mess unit, dito kayo.
Wala naman na tayong…
-Wala nang papakainin! -Wala nang papakainin!
Tara na!
Ayon! Maglalaro kami ng soccer!
Sorry.
Alam kong wala na 'tong halaga ngayon.
Captain.
In-a.
Di na siguro sila magpapadala ng kapalit ko.
Ikaw ang pumalit sa 'kin.
Sana wala namang mangyari,
pero bantayan mo kung may manggugulo.
Nandyan 'yong mga bala.
Sapat 'yon para sa lahat ng sundalo.
Salamat kay Mess Sergeant So.
-'Yong mga ninakaw na bala… -Oo. Mahabang kuwento.
Wag kang mag-alala. Maayos 'yong kinuha.
Sorry
pinapasa ko sa 'yo lahat.
Ikaw na ang commander ngayon ng unit na 'to.
Kaya galingan mo.
Captain!
Please, gumana ka.
Diyan ka lang.
In-a.
Iba 'yang porma mo ngayon.
Asan si Se-kyung?
"Isa itong paalam."
In-a, bakit…
Parang hilig mong sumali sa operasyon at mamaril.
Sana nagsundalo o nagpulis ka.
Di ko gusto 'yong uniform.
Pagkatapos kong maglabas ng sama ng loob kay Mama, nakapagdesisyon na 'ko.
Ang tibay mo. Dahil ba 'yan sa kaka-squat mo?
Ano ba!
Makinig ka. Seryoso ako.
Napag-isip-isip kong boring 'yong naging buhay ko.
Bakit bigla mo yatang naisip 'yong naging buhay mo?
Masyado kong hinangad na makilala ako.
Kaya pakiramdam ko, obligasyon ko lahat.
Tama na. Ano ba'ng gusto mong sabihin?
Ako…
sumobra ako sa pagpoprotekta at pag-aalala sa 'yo.
Pinagsisisihan mo ba 'yon?
Hindi 'no.
Sa halip…
Nasa 'yo pa 'yong baril?
Oo.
Ikaw na ang pumrotekta.
Nire-report ko sa 'yong discharge na 'ko
simula February 8, 2026.
In-a!
Magaling ka…
sa lahat ng mga ginawa mo.
10 ARAW NA LANG BAGO BUMAGSAK ANG ASTEROID
Di 'yan.
Baliw ka!
May mga kilala 'ka mong mga bata?
Huling pagkakataon mo na 'to.
Tatlong bata kapalit ng isang boarding pass.
-Okay. -Gusto mo 'yon?
Tatlong bata lang, a?
Oo naman.
Siraulo ka. Halatang high ka!
Tatlo lang, pwede na.
-Hoy, tara na sa loob. -Yes, sir.
Good job.
Magaling.
Mukhang isasakay nila 'yong mga bata sa containers
at saka nila ulit ibibiyahe.
Dahil huling biyahe na nila 'to, marami silang isasakay,
posibleng magpabaya sila.
Huling biyahe na nila 'to bago bumagsak 'yong asteroid.
Woo-chan, ano'ng iiempake natin?
Eto at eto.
Sige.
-Okay. -'Yong penguin?
-Dadalhin mo din 'yong penguin? -Opo!
-Saka 'yong dinosaurs. -Okay.
Iempake na natin lahat, akin na 'yan Woo-chan.
Woo-chan… Hae-chan, kailangan mo ng tulong?
So-min, ayaw kong umalis.
Natatakot ako.
Wag kang mag-alala.
Maraming pagkain at di malamig do'n.
Marami kayong magiging kaibigan do'n ni Woo-chan.
Hae-chan.
Kailangan n'yong pumunta ni Woo-chan do'n at mabuhay nang masaya.
Pero bakit kami lang?
Pa'no kayo ni So-min?
Alam mo?
Bibisitahin ko kayo do'n kahit ano'ng mangyari.
Sinungaling.
Hae-chan, payakap nga ako.
Payakap. Ikaw din, Woo-chan.
Payakap si Tita!
Anak, halika dito.
Ang anak ko.
Kahit magunaw ang mundo,
basta nasa tabi kita, isasakripisyo ko lahat…
Ilipat mo na nga 'yong mga gamit natin.
Ano'ng hapunan natin?
Di ko alam.
Di nga?
HI, SUPERMAN AND WONDERMART ISASARA NA NAMIN 'TONG SHOP
Ako nang magbubuhat.
Kaya ko, pero salamat.
Okay ka lang?
Oo.
Magtatrabaho ka na naman?
Hindi, ipagmamaneho ko 'yong matatanda.
Gusto mo bang sumama?
Dapat yata akong sumama?
Naku, wala na tayong soccer team, aalis na sina Ji-eun at Mi-ryeong.
Di sila habambuhay mawawala.
Wag kayong mag-alala. Babalik sila balang araw.
Di ba?
Oo, tama.
Babalik ako.
Ayos lang ba 'yang pagbubuntis mo?
Oo.
Pero
baka di na kami bumalik.
Sa'n kayo pupunta? Isama n'yo 'ko kung maganda do'n sa pupuntahan n'yo.
Di naman gano'n.
Sister, walang nang magandang lugar ngayon.
Ang simbahan 'yong best na lugar para makapunta sa langit.
Oo, totoo 'yan.
Ano'ng mayro'n dito?
Father.
May mga dala 'ko dito, naglinis kasi ako sa supermarket.
Sister, aalis ka ulit?
Sung-jae.
Hala.
Close sila?
Mi-ryeong!
Dapat "Father" 'yong itawag mo sa kanya.
Dae-han.
Magsinungaling ka pa para sa impyerno ka mapunta paggunaw ng mundo.
Bagay 'yong mukha mo sa impyerno.
Tara na sa langit. Iiwan ko na 'yong lalaking 'to.
Pupuntahan ko si Ms. Kim.
Ipag-drive ba kita?
Sandali lang ako do'n.
Babalik pa ba si In-a?
Bakit bukas 'yong pinto?
Para sumingaw, naglilinis kasi ako.
Upo ka.
Sa'n pupunta si Se-kyung?
Bibisitahin niya si Bo-ae.
Magtatrabaho pala siya.
Sayang. Ipagdadasal ko sana kayo dahil bagong kasal kayo.
Nilabas mo na 'yong homemade alak. Iinumin ba natin 'yan magdamag?
Alam mo, dati…
Bakit?
Ang sabi mo,
masayahin at matulunging tao 'yong tingin ko kay Se-kyung, di ba?
Sinabi ko ba 'yon?
Gano'n nga 'yong tingin ko sa kanya no'n.
'Yon nga 'yong nagustuhan ko sa kanya.
Pero iba na ngayon.
Parang di ko na siya laging kailangang protektahan.
Siya…
'yong makakasama ko hanggang sa huli.
Napakaespesyal nito.
Sampung araw na lang mamamatay na tayong lahat.
Ibig bang sabihin,
espesyal tayo sa isa't isa?
Tumulong ka kung gusto mong maging espesyal!
Bakit? Sige, sir.
Espesyal 'tong paglilinis ko.
Hanggang saan na 'yong nalinis mo?
Di mo ba nakikita?
Gagayahin kita, sir.
Gayahin mo 'ko!
Ayoko n'yan.
Tama na.
Ang ganda mo.
Ms. Jin.
Ayokong magpakasal.
Di mo kailangang magpakasal.
Pero Ms. Jin, nagpakasal ka, di ba?
Oo, nagpakasal ako,
pero di ko masasabing masaya 'yon.
Nagpakasal ka pero sinasabi mong wag akong magpakasal?
Di ba?
Ba't ko ba kasi pinagbawalan sa maraming bagay 'yong mga bata?
Umiiyak ka ba, Ms. Jin?
Wag kang umiyak.
Alam ko kung bakit ka nagkakaganyan.
Hindi.
Walang nakakaalam. Wala.
Kahit ako, di ko na din alam.
Kung pinatay ko kaya 'yong anak mo,
di kaya ganito 'yong kahihinatnan?
Pa'no kung nagpakamatay kaya ako?
Hindi. Pa'no kung nag-aral kaya ako gaya no'ng boyfriend ko?
Ikaw
at ako…
kung resulta man 'to ng mga desisyon natin…
Sana may mundo…
kung saan iba 'yong naging desisyon natin.
Kahit balewala na 'yon ngayon.
Ayoko no'n.
Eto na lang 'yong natira sa 'kin. Pwede pa 'tong magamit.
Marunong kang gumamit nito, di ba?
Masasama 'yong mga taong 'yon. Wala silang awa.
Alam ko. Binili ko 'to para sa sarili ko.
Pero magugunaw na ang mundo. Kaya bakit pa…
Ikaw pala?
Bakit gulat na gulat ka?
Asan si Ha-yul?
Ha-yul…
Ms. Jin.
May nakita ka bang siga diyan pagpunta mo dito?
May nakita ka bang sigang lalaki?
Grabe nitong mga nakaraan. Nakakatakot kaya di kami lumalabas…
Di mo po ba nakita…
si Sergeant Kim sa labas?
Hindi.
SERGEANT KIM
Mabubuhay kayo kung aalis kayo.
Magiging mabait ako, bibigyan pa kita ng baril.
Jeong Ha-yul, isama mo 'yong mga kaibigan mo dito.
Wag ka pong gagawa ng ikakapahamak mo.
Mamamatay ka pag…
Ba't ako mamamatay?
Di ako mamamatay, okay?
Mamamatay lang ako pag oras ko na…
pag nakita kong
matatanda na kayo.
Kung gano'n…
ayokong tumanda.
Di ko alam.
Lumipas lang ang lahat
nang di ko namamalayan.
Ihatid mo 'ko.
Sa libingan ko sa tuktok ng bundok.
Sandali.
Paalam
sa mundong 'to.
Paalam, sa mga kapitbahay ko.
Paalam na,
mga nanay at tatay.
Pati sa orasang biglang tumutunog.
At sa harding tinaniman namin, paalam.
Maging sa masasarap na pagkain at kape.
Pati na sa bagong plantsang damit, sa mga bathhouse na mainit ang tubig.
Sa pagtulog
at paggising.
Sa Earth, na di pinahahalagahan ng tao
ang angking ganda nito…
paalam na.
Nagsalin ng Subtitle: Lei Diane Dimaano