Spójrz tutaj.
RATOWNIK
Nic ci nie będzie. Zajmę się tobą.
Eddie.
Jordan?
Eddie?
- Jordan. - Eddie, pomóż mi.
- Już idę. - Eddie.
- Umieram. - Nie martw się.
Już idę.
- Pomóż mi. Umieram. - Jestem tu. Jestem.
- Jestem. - Eddie.
Eddie.
- Eddie. - O Boże.
Hej, nie zasypiaj.
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI AUTORSTWA ANN NAPOLITANO
DROGI EDWARDZIE
WITAJ W DOMU
- Idę po ciebie. - To cudem ocalały chłopiec.
Dziękuję. Przepraszam.
Przepraszam. To prywatna sprawa. Przepraszam.
Chodź, kochanie.
Cudem ocalały chłopiec.
Jak się czujesz w domu?
Zignoruj go, Eddie.
Edwardzie, jak wolisz? Eddie czy Edward?
Eddie? Skarbie, jesteśmy spóźnieni.
Eddie, mamy stolik. Chodź.
Eddie, dawaj.
Mam na imię Edward.
Kocham was. Przepraszam.
„Twój samotny pielgrzym”.
Co, do kurwy?
Co, do kurwy nędzy?
Cześć. To grupa wsparcia?
Tak. Witaj.
Mogę ci coś powiedzieć, nim przyjdą pozostali?
Oczywiście.
Jestem w 16 tygodniu ciąży.
O rety.
Ale wie o tym tylko mój chłopak,
a on nie żyje.
Moi rodzice są toksyczni i ze sobą nie rozmawiamy.
Nie wiem, czy jego rodzice wiedzą o dziecku.
Nawet nie wiem, czy wiedzą o mnie, ale noszę jego dziecko.
Mam pracę na pół etatu, mieszkam ze współlokatorami i…
Nie mam nikogo i chodzę po mieście
z nadzieją, że może Gary wyśle mi znak, a to znaczy…
że tracę rozum.
Wiem, że to grupa wsparcia dla ludzi w żałobie, a moje problemy są większe.
Tak
Przepraszam, nie powinnam tu być. Pójdę już.
Czekaj, nie.
Jak się nazywasz?
Linda.
Lindo, posłuchaj. Chodź tu.
Wiem, jak się teraz czujesz. Załamana. I zła.
I czasem nawet nie wiesz, czy dasz radę żyć dalej.
Powinnaś tu być. Zdecydowanie powinnaś.
Dziękuję.
Mogę cię przytulić? Mogłabym?
Lubię przytulać.
Chcesz babeczkę?
Są pyszne.
- Najlepsze w okolicy. - Okej.
Dobry wybór. Ta jest…
- czekoladowa ze słonym karmelem. - Karmel.
- Pyszna? - Pyszna.
Naprawdę dobra. Nie spodziewałam się przytulenia i babeczki,
ale jeśli to jest terapia, to wchodzę w to.
- Wiem. - Dobra.
Cześć.
Dzień dobry. Jestem Milo.
Cześć, Milo. Jestem Dee Dee.
- Hej, Dee Dee. - Cześć.
Będę prowadził zajęcia.
Świetnie. Okej.
Czyli nie jesteś terapeutką?
Nie. Jestem w żałobie.
Czyli to… To wszystko?
Nic nie powiesz?
Każdy może coś powiedzieć, ale cisza mi nie przeszkadza.
Nic na przełamanie lodów…
Wyszłam z pracy.
Zostawiłam Edwarda w domu z mężem,
a to jest jak zostawienie dwunastolatka z mężczyzną,
którego kocham, ale który też jest dwunastolatkiem.
Czekaj. Dwunastolatek o imieniu Edward? Ten Edward?
Tylko łączę kropki.
Jesteś tą ciocią?
Tak, to ja. Jestem tą ciocią.
Przykro mi, że prasa was męczy.
Jak on się ma?
Jak ty się masz?
Radzę sobie.
Radzę sobie tak, jak my wszyscy.
Ludzie mnie poznają i myślą:
„To kobieta, której siostrzeniec przeżył katastrofę lotniczą”.
Ale zapominają, że jestem też…
kobietą, która straciła siostrę.
I rodzinę.
Podsumowując, to był naprawdę kiepski marzec.
Cześć, siostrzenico.
Mogę?
Cześć, Żółwiu. Jestem Kojo. Na pewno o mnie słyszałeś.
Jestem przystojnym wujkiem Becks z Ghany.
Nie?
Nic o mnie nie słyszałeś? Nic?
Nie, to… Musiała choć raz o mnie wspomnieć.
Doprawdy?
Ani razu?
Już dobrze.
Jestem tu.
Zaopiekuję się tobą.
Jordanie, przestań. Bo popsujesz.
Mają tyle rzeczy dla dziecka, ale nie mają dziecka.
- I co? - To dziwaczne.
Przestań!
Przyjdą i cię zobaczą. Jordan! Wyłaź.
Eddie, po co my tu jesteśmy?
Mama nienawidziła cioci Lacey.
Bzdura.
To dlaczego byliśmy tu trzy razy przez całe życie?
A jaki mieliśmy wybór?
Chłopaki, kolacja.
Pachnie rybą.
Myślisz, że możemy zamówić pizzę?
Co?
Chcesz chleba?
Linia lotnicza zapłaci za psychologa.
Myślę, że to dobry pomysł. Żebyś…
Żebyś miał z kim porozmawiać.
Oczywiście zawsze możesz porozmawiać z nami.
Jasne.
ale wiele się w twoim życiu dzieje.
Nie, dzięki.
Tak. Przemyślę to.
Tak, dobrze. Proszę.
Szlag.
Zaczekaj tutaj.
Jemy kolację.
Idźcie stąd. Wynocha.
- Besa. Przepraszam. - Usiedliście do kolacji?
- Mam przyjść później? - Tak…
Nigdy nie widziałam czegoś takiego jak…
- Wiem. - …wczoraj.
Ci dziennikarze.
Tak trudno im zrozumieć, że ludzie potrzebują prywatności?
Cześć, Edwardzie. Miło cię poznać. Jestem Besa.
Mieszkamy obok. Zielone drzwi. Dziwna kołatka.
Nie moja wina, już tam była. Pukaj, kiedy chcesz.
Jest nieśmiały.
Przywitaj się z Edwardem. Nie gryzie. Prawda?
- Mamo. - Pójdziemy już,
skoro jecie. Zrobiłam wam arroz con leche według przepisu babci.
Nie musiałaś.
Żaden problem. A to jest coś wyjątkowego.
To…
Różdżka z selenitu. Ma moc uzdrawiania.
- Pomachaj nią przed drzwiami… - Świetnie. Dzięki.
Hej. Jak leci, Shay?
Dajcie znać, jeśli czegoś potrzebujecie.
- Prawda, Shay? - Chodź.
Okej, dzięki.
Będzie nam cię brakowało.
A mnie tego miejsca.
Jakie masz plany?
Rozpoczęłam studia urbanistyczne w City College.
Rozmawiałam z dziekanem,
mówił, że mogę studiować dziennie…
- To brzmi świetnie. - Tak, taki jest plan.
To dobrze.
Jestem tu, gdybyś czegoś potrzebowała. Jesteśmy rodziną.
Dziękuję, Coro.
- Musimy o czymś porozmawiać. - Okej?
Wszyscy opłakujemy twoją babcię,
ale prawda jest taka, że jej stanowisko jest pożądane.
To przyciągnie uwagę kraju. Ludzie już wydają komunikaty.
Musimy zaprezentować kandydata i to szybko.
- Chodzi o dziedzictwo twojej babci. - Nie będę kandydować.
Myślałam o sobie.
Odeszłaś i idziesz na studia.
- Sądziłam, że nie jesteś… - Nie jestem.
Okej.
Chciałam zapytać, czy udzielisz mi swojego poparcia.
Kogo obchodzi, co ja myślę?
Jesteś wnuczką kongresmenki.
Ludzi to obchodzi.
Jestem tu 14 lat. Jestem jej szefową sztabu.
Znam tę pracę, znam ją. Mogę wygrać.
- Jeśli chcesz to przemyśleć… - Nie muszę.
Masz moje poparcie.
Dziękuję.
Charles.
Byłeś moją podporą.
Dawałeś nam bezpieczeństwo
i bezwarunkową miłość.
I…
Wiem, że nie zawsze byłam osobą, z którą się łatwo żyje.
Kochałeś mnie taką, jaką jestem. Zawsze.
I my cię zawsze kochamy.
I tęsknimy za tobą.
Mów.
Kocham cię, tato.
- Powiedziałam, co chciałam… - Dzięki.
- …na pogrzebie. - Zwięźle.
Okej.
Nie mogę przestać myśleć o wiadomości.
- Jakiej wiadomości? - Tej, którą ci wysłał.
- Był w bardzo… - Tak.
- …podniosłym stanie. - Powinien był z nami wtedy być.
Cóż…
Nigdy wcześniej nie przegapił naszych urodzin.
- Chwila. - Co?
- Nasze drzewo, nasza lipa. - Jakie drzewo?
Lipa.
Przepraszam.
- O Boże, mamo. - O Boże. Przepraszam.
- Mamo… - Przepraszam.
UWAGA
Tu rosła lipa i już jej nie ma.
On nie ma z tym nic wspólnego.
O Boże.
- Lipa, tak. - Tak. Nie ma jej.
To było stare drzewo. Piękne.
Gdy byłyśmy tu na pogrzebie,
napisałam do przedsiębiorcy pogrzebowego…
Że kora zaczyna gnić.
A teraz drzewo zniknęło.
A to jest grób mojego męża.
Nie miało go być w tym samolocie.
- Zaspał i spóźnił się na samolot. - Mamo.
Poleciał następnym i rozbił się w nasze urodziny.
- Mamo. - Umarł, a ja nie wiem, co robić.
Był naszą opoką.
- Usiądziemy? - Był naszą opoką.
- Usiądziemy? - Nie wiem, co robić,
a jego drzewo zniknęło.
Wiem. Usiądźmy.
- Przepraszam. - Wspomni pan o tym?
Usiądź.
- Miło tu. - Tak.
Przepraszam. Jestem w złym miejscu.
Szukasz grupy wsparcia?
Tak, sieci wsparcia. Otrzymałem maila.
- To jesteś w dobrym miejscu. - To dobrze, bo potrzebuję wsparcia.
Pierwsze…
Potrzebuję paszportu dla siostrzenicy, by zabrać ją do Ghany.
Oprócz tego
dostaję nakazy eksmisji od niemiłej właścicielki mieszkania siostry,
która grozi, że odetnie nam gaz i prąd,
jeśli nie opuścimy mieszkania.
Moja siostrzenica nie rozmawia. Z nikim. Potrzebuję, by zaczęła mówić.
To chyba inna grupa wsparcia, niż sądziłeś.
To pomoc w radzeniu sobie z żałobą.
Rozumiem. Rozmawiacie o uczuciach?
Jeśli mielibyśmy to pokrótce określić,
to tak.
Kontynuujcie.
Tak. Dam 20% rabatu i to moja najlepsza oferta.
Tak, moje toi toie są najlepszej jakości.
Umieszczamy w nich zapachy.
Mamy lawendowy, grejpfrutowy, ananasowy, arbuzowy…
Nie, arbuz się skończył.
Moja konkurencja nie oferuje zapachów.
Proszę oddzwonić. Ma pan 24 godziny.
Okej, do widzenia.
Ludzie nie lubią mówić o gównie, ale rzeczywistość jest gówniana.
Trzeba o niej dyskutować.
To prawda.
To numer do grupy zajmującej się prawami lokatorów.
Powiedz, że przysłało cię biuro kongresmenki Washington,
a zadbają o to, by nikt wam niczego nie wyłączył.
- I… - Okej.
…w kwestii paszportu zadzwoń tu.
- Są w Queens… - Okej.
…ale najszybciej załatwią ci paszport.
Co do tego, że siostrzenica nie mówi,
nie znam się na dzieciach, ale może potrzebuje czasu.
- Dziękuję. - Tak.
- Jak ci na imię? - Adriana.
Powodzenia w Ghanie.
Okej.
Piękny. Dziękuję.
Byłam zła, że nie byłam przy tobie.
- Musiałam zmienić scenariusz… - Nic się nie stało.
Mogę pić, ile chcę i spróbujemy jeszcze raz.
Stało się.
Spróbujecie jeszcze raz. Taki jest plan?
Taki jest plan.
Dzwoniliście do agencji adopcyjnej?
Jane.
Łączą rodziny i dzieci, które potrzebują domu. Są mili i wrażliwi.
Tak, są bardzo humanitarni.
Biorą 50 000 dolców od zdesperowanych, bezbronnych ludzi.
Mogę pomóc, jeśli chodzi o pieniądze.
Nie szastaj pieniędzmi. Nie rób tego.
Wiem, że mama przekazała ci swój wspaniały układ rozrodczy,
a ja dostałam jej szczękę, ale się nie poddam.
Chcę dziecka, nie chcę adoptować i ty też powinnaś tego dla mnie chcieć.
Jesteś moją siostrą.
Przestraszyłeś mnie.
Czyja to kurtka?
Była w domu. Potrzebuję czegoś miękkiego.
Należy do twojego taty?
Potrzebowałam czegoś miękkiego.
Była w szafie. Pasuje ci odpowiedź?
Co robisz? Co to jest?
Trenuję roller derby.
- Roller derby? - Tak.
Biorę udział w eliminacjach.
- Jak to jest być sławnym? - Nie jestem.
Okej. Twierdzisz, że dziennikarze tu byli,
żeby zobaczyć, jak rosną mlecze twojej cioci?
Masz…
- To? To nic takiego. - Krew. Tak.
Bywało gorzej.
Powinieneś ją widzieć tydzień temu. Była cała sina. Czad.
Widzisz to i to?
- I to? - Tak?
Od roller derby.
Trochę to niebezpieczne.
No jasne.
To z katastrofy?
Tak.
- Jakieś inne istotne obrażenia? - Głównie noga.
Tak, zauważyłam. Mogę zobaczyć?
Pewnie.
Paskudztwo. Będzie wyglądać normalnie?
Jeszcze nie wiadomo. Mam nadzieję.
Pewnie jest słabo.
Ale mogło być gorzej.
Powinienem już iść.
Okej.
Na razie.
Tak, na razie.
Powinniśmy zacząć wierzyć w Boga.
Tak, jasne.
Mówię poważnie.
Tylko tak zostaniemy razem. Ty, ja…
Mama i tata.
Nie zaczynasz tak po prostu wierzyć. To tak nie działa.
- Co robisz? - Modlę się.
Nie jesteśmy Żydami.
Jesteśmy w połowie.
Ze strony taty.
Judaizm jest przekazywany ze strony matki.
- Nie zaczyna się tak po prostu wierzyć. - Przestaniesz?
Co?
To modlitwa o wino. Gadasz bzdury.
Nie możesz powiedzieć, że wierzysz i oczekiwać, że rodzice wrócą.
To co, kurwa, sugerujesz?
Może wymyśl coś lepszego?
Amen.
Dobranoc, głupku.
Z pokorą ogłaszam moją kandydaturę z ramienia 13. okręgu
miasta Nowy Jork.
Znam ten okręg lepiej niż ktokolwiek inny.
Znam kongresmenkę Washington lepiej niż ktokolwiek inny.
Znam tę pracę lepiej niż ktokolwiek inny.
Jestem do niej najlepszą osobą.
Niesamowita historia.
Płakałem, gdy ją usłyszałem. Jak cały kraj.
To był Bóg. Musiał być.
Bóg cię ocalił.
Dziękuję.
- Hej. - Cześć.
Cześć.
Jego rany się goją.
Ruchomość lewej nogi się poprawiła, z czego się cieszę.
To świetnie. Tak mi się wydawało, że się poprawia.
- Nie mówiłam tak? - Tak…
Ale martwię się. Znowu schudł.
Wiem. Jest chudy jak patyk. Zajmuję się tym.
Szukałam informacji.
Interesuję się żywieniem, więc co nieco już wiem.
Teraz, gdy jest w domu, wreszcie mogę się tym zająć.
To, co szpital nazywa jedzeniem, to zbrodnia.
Tu jest spis treści.
- Świetnie. - Przepisy są z tyłu.
Pani Curtis, musi to pani usłyszeć.
To moment krytyczny.
Masa ciała Edwarda jest na poziomie piątego centyla.
To idzie w złym kierunku.
Jeśli to się nie zmieni, wróci tu i będzie karmiony przez rurkę.
Nikt tego nie chce.
Musi jeść.
Nieważne co.
Musicie dostarczyć jego organizmowi kalorie.
Jasne?
- Dee Dee. - Cześć, Brad.
- Jak się masz? - Bardzo mi przykro.
- Dziękuję. - Ja…
Nie wyobrażam sobie, co przeżywasz.
To coś innego.
Nie widać po tobie.
- Piękna jak zawsze. - Dziękuję.
Powinniśmy…
- Tak. Dziękuję. - Okej, to…
Dee Dee, rozmawiałaś ostatnio z Charlesem o finansach?
W kontekście aktywów i zobowiązań?
No wiesz, to była jego działka.
U mnie nie dominuje lewa półkula.
Dzięki Bogu, że był taki… Sam wiesz, jaki był.
- Pilnował tego. - Tak.
Nauczę się.
Rozumiem.
Cóż…
Nie wiem, jak to inaczej ująć.
- Macie spore długi. - Długi?
Tak. Na domu są hipoteki.
Ujemne przepływy pieniężne.
Fundusz emerytalny jest pusty.
Sytuacja się pogorszyła, odkąd odszedł z Leighton.
Nie odszedł z Leighton.
Dee Dee, Charles stracił pracę półtora roku temu.
Nie.
To niemożliwe, bo mi nie powiedział.
Powiedziałby mi. Mówimy sobie wszystko, więc…
Przykro mi, Dee Dee. Naprawdę.
Miał nadzieję, że poprawi dla was sytuację finansową.
Wiem, że nad tym pracował.
Czyli ja nie… Co to oznacza?
Zoe jest w Barnard. Zostały jej jeszcze trzy lata…
- Co chcesz mi powiedzieć? - Okej.
Wiesz co? To się jakoś wyprostuje.
- Tak? Okej. - Cóż…
Nie zrozum mnie źle, mamy wiele do zrobienia,
ale najpierw musimy przestać wydawać pieniądze na to, co nie jest niezbędne.
Musimy przestać wydawać. Natychmiast.
Członkostwa w klubach, zakupy, drogie kolacje.
I musisz zbyć nieruchomości
poza głównym miejscem zamieszkania.
Mamy tylko dom w Jersey.
Jak wiesz, sprzedaliśmy ten w Vermont.
Nie. Mówię o mieszkaniu w LA.
Nie mamy mieszkania w LA.
- Chcesz szklankę wody? - Tak, poproszę. Dziękuję.
Zaraz wrócę.
Nienawidzę tego miejsca. Nie robię tu zakupów.
Zwykle staram się jeździć do Whole Foods,
ale nawet oni importują warzywa i owoce,
więc ślad węglowy jest… Nieważne.
Chodzi mi o to… Rozumiesz.
Jestem popieprzona.
To, co się stało, nie jest fair.
Jest do dupy.
Ja też nie mogę jeść.
Wiem, że nigdy nie zastąpię ci mamy.
Wiem, że nie dam rady i nie próbuję tego zrobić.
Ale jestem twoją ciocią.
I zrobię, co w mojej mocy, by się tobą zaopiekować. Obiecuję.
I ja dotrzymuję słowa.
Dlatego zrobimy tak.
Wejdziemy tam, weźmiesz to, na co masz ochotę,
ja to ugotuję, a ty to zjesz.
Okej?
Dobrze.
Chodźmy.
W porządku.
- Te? - Tak!
Świetnie. Wspaniale.
Dobrze.
Tak, weź. Pewnie.
Edwardzie, pójdę po czerwone mięso na dział mięsny.
- Pycha. - Okej.
Rób dalej zakupy. Świetnie ci idzie. Okej? Zaraz wrócę.
Tak mi przykro, Edwardzie. Tak mi przykro.
Kim jesteś?
- Przykro mi, że straciłeś brata. - Co?
Amen.
Kamień, papier, nożyce.
Papier pokonuje kamień.
O Boże!
Był odwodniony. Już jest w domu.
Jest w stanie stabilnym, ale nie jest z nim dobrze.
Jego masa ciała jest na poziomie piątego centyla.
Jak tak dalej pójdzie, to wróci do szpitala.
Lekarze nie są pewni, czy będzie się dobrze rozwijał.
Próbowałam…
Przez ostatnich dziewięć lat próbowałam zajść w ciążę.
Może jest powód, że nie zaszłam.
Nie wiem, jak być czyjąś matką.
A na pewno nie wiem, jak być matką Edwarda.
Ta sytuacja całkowicie mnie przerasta.
Tonę.
- Dziękuję, Lacey. - Tak.
Wygląda na to, że skończył nam się czas. Zaraz przyjdzie chór.
Chciałabym cię przytulić, jeśli mogę.
Nikt nie wie, jak być matką.
Becks.
Becks, musimy iść.
Porysujesz w domu.
Nie mówiłeś, że jest artystką.
Mogę zobaczyć twój rysunek?
O rety.
To nie są byle jakie motyle. Poznaję je.
To motyle z Muzeum Historii Naturalnej, prawda?
Jest piękne. To moje ulubione miejsce na świecie.
Moje też.
Jestem Adriana.
A ja Becks.
Jesteś głodna?
Było, minęło.
To było irytujące, gdy stwierdziła, że jest najlepszą osobą do tej pracy.
Startuje w wyborach. Jasne, że to powie.
Nie jest najlepszą osobą do tej pracy.
A kto jest?
Zamierzałaś powiedzieć, że ty.
- Wcale nie. - Właśnie, że tak.
Nie.
Nieważne. Może.
To czemu nie startujesz?
Gdy dorastałam, chodziłam z babcią do biura,
odkąd miałam pięć lat.
Trzynasty okręg mam we krwi.
Całe życie chciałam być kongresmenką.
Moja babcia była moją bohaterką.
Ale potem zaczynasz pracować w biurze i pozbywasz się złudzeń.
- Dlaczego? - Przez politykę.
Zbyt wielu ludzi straciło z oczu swój cel,
a ja nie chcę stać się jednym z nich.
Czasami nie wybieramy swojej drogi.
Czasami to droga wybiera nas.
Jak filozoficznie.
Dziękuję.
Powinnaś wystartować. Nie zboczysz ze swojej drogi.
- Tylko… - Co?
Nie wiem, kiedy będę gotowa.
Adriano, już jesteś gotowa. I nigdy nie będziesz gotowa.
Cześć.
Jedzenie na ciebie czeka.
Halo?
Jest tam kto?
Dodzwoniłam się do domu Charlesa Camerona?
Tak. Przepraszam, kto mówi?
Jebany Charles!
Wydymałeś mnie!
Przeżywamy żałobę na swój własny sposób.
Każdy w swoim czasie.
Mam nadzieję, że w tej grupie damy sobie czas i przestrzeń, których potrzebujemy.
Ale musimy zrozumieć, że nie ma schematu uzdrowienia.
Nie ma cudownego środka.
Poradzimy sobie z tym, ale nikt nie ujdzie bez szwanku.
- Na pewno ci to pasuje? - Pracuję nad tym.
Usiądź.
To może być najlepszy dzień mojego małżeństwa.
Dobre.
Cieszę się, że ci smakuje.
Napij się wody. Musisz się nawadniać.
Corn dogi.
Manna z nieba. Spróbuj.
- Nie, dzięki. - Tylko gryz.
To jest obrzydliwe.
I najlepsze, co w życiu jadłam.
Co zrobimy z tym jedzeniem?
Chyba trochę przesadziłam.
O nie. Poradzimy sobie. Nie martw się.
Okej. Wciąż nad tym pracujemy.
Wreszcie przyszło łóżko.
Brakuje kilku nakrętek i śrub. Niektóre z nich wydają się ważne.
Możemy pomalować ściany i wybrać inną pościel.
Nie. Tak jest ładnie. Dziękuję.
Zaczekaj, Edwardzie. Zaczekaj.
Dobranoc.
Okej.
Dobranoc. Słodkich snów.
Jeśli zmarzniesz, zawołaj. Albo będziesz czegoś potrzebował.
Kamień, papier, nożyce.
Papier pokonuje kamień.
Kamień, papier, nożyce.
Papier pokonuje kamień.
Dobranoc, głupku.
Cześć, Edwardzie.
Zostało nam jedzenie.
Dziękuję.
Tak, okej.
Shay jest w domu?
- Shay? - Shay! Jesteś ubrana?
Shay.
Hej, Shay. Edward może się przywitać?
Jak chce.
Okej.
Fajny pokój.
Rety, dzięki.
Muszę iść spać. Niedługo.
Jeśli nie śpię ośmiu godzin, dzieją się złe rzeczy.
Okej.
Mógłbym zostać na noc?
Tutaj?
Na podłodze.
Chyba tak.
Dobranoc, głupku.
Co powiedziałeś?
Możesz mi to powiedzieć?
Co? Dlaczego?
Proszę.
Dobranoc, głupku.
Napisy: Agnieszka Otawska