Wręczyła ci to? Tajemnicza dziewczyna?
- Nic nie powiedziała? - Nie.
M.R.D.
Coś to musi znaczyć.
Chciała, żebyś to miał. Musi być ważne.
Może to było przypadkowe.
Może miała to w kieszeni i postanowiła mi dać.
Tak, a może Ziemia jest płaska, może nie ma Boga.
I może Taylor Swift jest śmiertelniczką.
Co to?
Wszystko.
Wszystkie nasze rzeczy.
Umiesz grać na pianinie?
Nie. Nie bardzo.
Muszę się napić.
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI AUTORSTWA ANN NAPOLITANO
DROGI EDWARDZIE
Ogłoszenie dla personelu…
Ostatnie wezwanie dla pasażerów lotu 818 do Los Angeles.
Ostatnie wezwanie dla pasażerów lotu 818.
Szlag!
- Przepraszam. - Witamy.
Przepraszam.
- Cześć. Co za zbieg okoliczności. - Cześć. Jak się masz?
Co tu robisz? To niesamowite.
Tak, miałam problem z bagażem,
- ale znalazłam pana… - Nie cierpię tego.
…więc taśma klejąca. Tak się skończyło.
Mam nadzieję…
- Muszę przejść… - Tak.
- …ale miłego lotu. - Miłego lotu, Lacey.
Mam na imię Linda.
- Linda! O Boże. - Lacey to ciocia. Tak.
- Nie szkodzi. - Jasne.
- Nie szkodzi. Miłego lotu. - Okej. Nawzajem.
- Przepraszam. - Nie szkodzi.
Musisz mieć moc. Siłę. Dowodzenie.
Cześć. Jestem Adriana Washington i startuję w wyborach do Kongresu.
Nie, wystraszysz ich.
Jestem Adriana Washington.
Możecie mnie znać, bo byłam wnuczką Rose Washington i…
Nepotyzm jest spoko.
Kurwa. Okej, cześć.
Okej.
Cześć. Hej.
Cześć. Jestem Adriana Washington i startuję w wyborach do Kongresu.
Brzmisz, jakby ktoś umarł.
Bo ktoś umarł.
Cześć. Jestem…
Boże.
Co się dzieje? O Boże.
Co jest, kurwa?
Gospodyni była trochę niegrzeczna, ale nie szkodzi.
Wyciągamy z tego wnioski.
By zostać dłużej, potrzebowalibyśmy prawnika, a to strata pieniędzy,
bo lecimy do Ghany, gdy dostaniesz paszport.
Ale to jest dużo lepszy plan.
Przyjaciel mojego kuzyna, Isaac, ma dla nas mieszkanie.
Możemy w nim zostać, ile chcemy,
i jeść ghańskie jedzenie.
Ma 300 pięciogwiazdkowych recenzji. Brzmi dobrze?
Okej.
Jedźmy.
Okej.
Kiedy ostatni raz byłeś w warsztacie?
Nie wiem. Byłem mały.
Miałeś siedem, może osiem lat?
Chyba tak.
Czemu muszę jechać z tobą?
Bo nie jesteś gotowy, by iść do szkoły.
Jak to „iść do szkoły”?
Nie możemy uczyć cię w domu. Pracujemy.
Będzie dobrze. Będziesz w klasie z Shay.
Z twoją mamą przychodziłyśmy tu prawie codziennie po szkole.
Czemu tu pracujesz?
To rodzinna firma.
Moja mama tu nie pracowała.
Była genialną pisarką.
Nie musiała wytwarzać metalu.
Miała wygrać nagrodę Pulitzera.
- Dobrze, że wróciłaś. - Wendell.
- Pamiętasz mojego siostrzeńca, Edwarda? - Tak.
Kiepska sprawa, Eddie.
Bardzo mi przykro.
Woli, by mu mówić „Edward”.
W porządku.
- Okej. - Operowałeś kiedyś tokarką?
Poważnie?
Oszalałeś? Nie może pracować na maszynach.
Dlaczego nie?
Ma 12 lat.
Ciebie nauczyłem, gdy miałaś osiem lat.
Gdy będziesz starszy.
Dobrze. Będę tu siedział i nic nie robił.
- Linda. Cześć. - Boże. Cześć.
Ciężki lot, co?
Wymiotowałam.
O nie.
Co robisz w LA?
Spotykam się z rodzicami Gary’ego, których nigdy nie poznałam.
Jak mówiłam,
nie sądzę, że wiedzą o mnie albo o dziecku,
ale uważam, że powinni wiedzieć.
Nie chciałam im mówić na Zoomie, więc…
A ty?
Mój mąż miał tu firmę, więc ja…
Muszę doprowadzić do końca kilka spraw.
Jeśli zechcesz iść na kawę, gdy…
- obie tu jesteśmy. - Byłoby cudownie.
- Chętnie. - Tak.
Mam bardzo napięty grafik,
ale powodzenia z rodzicami Gary’ego i opiekuj się dzieckiem.
- Tak. - Na razie.
- Trzymaj się. - Pa.
Nie planowałam jechać na to wesele.
To była daleka kuzynka,
moi rodzice jechali, a ze sobą nie rozmawiamy.
Ale pojechałam i poznałam uroczego biologa morskiego,
który godzinami opowiadał o wielorybach.
Zakochaliśmy się w sobie.
Nie mamy powodu, by ci nie wierzyć,
ale Gary był…
Byliśmy ze sobą blisko.
Gary mówił nam wszystko. O tobie nigdy nie wspomniał.
Okej.
Wiem, jak to wygląda.
Niczego od was nie chcę.
O nic nie proszę. Przysięgam, że ja tylko…
Przyleciałam tu, by wam powiedzieć… Powiedzieć wam…
Chciałam wam powiedzieć osobiście…
że jestem w ciąży.
I urodzę to dziecko.
Ale o nic nie proszę. Przyrzekam.
Proszę, uwierzcie mi. Niczego nie potrzebuję.
Jesteś w ciąży z…
To dziecko Gary’ego. Tak.
Jeśli nas okłamujesz, to byłaby najokrutniejsza rzecz, jaką można zrobić.
O Boże. Ja nie kłamię.
O Boże.
Jesteśmy.
Dziękuję. Okej.
A niech mnie.
Nie oceniaj książki po okładce.
To miejsce jest niesamowite.
Spójrz na te meble.
Wygląda na przygotowane do sprzedaży.
Pozbędziemy się dywanika, dodamy kilka akcesoriów i je sprzedamy.
A to… Pani mąż był muzykiem?
Nie był.
Piękna pościel.
Z firmy Parachute?
Nie mam pojęcia.
To jest to samo.
Chyba tak.
Chyba?
Chyba.
Okej, dobra. To jest to samo.
To samo.
Muzeum Rzeczy Dziwnych na Manhattanie.
MRD. Łapiesz?
Stamtąd pochodzi ta figurka.
Tak, mówiłaś to. Wielokrotnie.
Hej, rozgryzłam to,
a ty nie jesteś pod wrażeniem?
Myślę, że masz jakąś obsesję.
Co jest normalną reakcją na to, co się stało.
Tajemnicza dziewczyna znalazła cię i wręczyła ci to celowo.
Chce, żebyś tam poszedł. To wskazówka.
Posłuchaj.
Przez całe moje życie nikt mi nigdy nie wręczył
skurczonej głowy ani niczego podobnego.
Nigdy. Ani razu. Nic.
Jesteśmy w Nyack. Tu się nigdy nie zdarza nic fajnego.
Nie możemy tego odpuścić.
To co chcesz zrobić? Znaleźć ją?
Napisz do Lacey.
Powiedz, że resztę dnia będziemy u kolegi grać w gry wideo.
Będziemy?
Nie. Nie mam kolegów i nie gram w gry wideo.
Idziemy do muzeum, gdzie znajdziemy Tajemniczą dziewczynę.
O nie. Nie idziemy. Zdecydowanie nie.
Bądź szczery.
Nie chcesz wiedzieć, kim ona jest?
To będzie przygoda.
Dobrze. Nieźle. Podoba mi się.
Dobrze ci to idzie. Fajne kolory.
Co to jest?
To skrzydło.
I pomarańczowy.
- Zaczekaj. - Nie wiem, co robić.
No proszę, kogo my tu mamy?
Wciąż nie jesteś w Ghanie?
Nie. Czekamy na paszport Becks.
Sześć do ośmiu tygodni.
O Boże. To świetnie.
To znaczy, to wcale nie jest świetnie.
Na pewno chcesz wracać do domu.
Idziesz na grupę?
Próbuję zdecydować.
I to jest trudna decyzja?
Tak. Do końca tygodnia muszę zebrać 1300 podpisów, a mam 42.
- Po co ci one? - By można było na mnie głosować.
Do Kongresu. Startujesz!
Nie wiem.
Ale bez podpisów nie będzie można,
więc nie powinnam iść na grupę. Ludzie są okropni.
Są okropni. Podchodzą,
mówią okropne rzeczy i nie podpisują.
Moja babcia
stawiała wokół siebie mur, a ja nie potrafię.
Wszystko odczuwam. Pewnie się do tego nie nadaję.
A do tego nie śpię,
bo moja toaleta wydaje jakieś dziwne dźwięki.
Przeraża mnie.
- Okej. Masz sporo na głowie. - Tak.
- Zajmijmy się tym po kolei. Okej? - Okej.
Zacznijmy od toalety. Jakie to dźwięki?
Nie wiem. Jakieś gulgotanie.
Ciekawe. Zaprezentuj.
- Zaprezentuj? - Tak. Proszę.
Ja nie…
- Co mam… - Zaprezentuj dźwięk.
To takie…
Głośniej.
Ciekawe.
- Znam ten dźwięk. - Tak.
- Mogę to naprawić. Oto nasz plan. - Okej. Dobrze.
Pójdziemy naprawić dusze.
Potem naprawimy toaletę, a potem zbierzemy podpisy.
- Potem zostaniesz kongresmenką… - O rety.
…i będę ci kibicował z Ghany.
- Brzmi dobrze? - Tak.
- Jesteśmy spóźnieni. - Brzmi dobrze.
- Okej. - Becks.
Chodź po żółwia.
Cześć, Panie Żółwiu.
Jak się masz? Cześć, Becks.
Potrzebujesz pomocy?
Jesteś moją księżniczką.
„Twój samotny pielgrzym”.
A Zoe aniołem. Kocham was.
Przepraszam.
Dziękuję za wszystko.
Czekam na rozwalanie!
Pozdrawiam! XOXO Noelle
KUPON DLA: CHARLIE OD: N - WRECK ROOM
Proszę zostawić zakupy przy drzwiach!
Noelle?
Tak. Przepraszam. Proszę zostawić…
Noelle? Greene?
Tak. Mogę jakoś pomóc?
Tak, możesz.
Powiedz, czemu pieprzyłaś się z moim mężem.
- Słucham? - Charles?
- Przepraszam, nie mam pojęcia… - Charles Christopher Cameron?
Charles Cameron?
Charlie.
Ty pewnie jesteś Deirdre.
Dee Dee. A on ma na imię Charles. Nie Charlie.
- Miał. - Przyjmij wyrazy współczucia.
W dupie mam twoje współczucie.
Wszystko w porządku?
- Jezu Chryste. - Co powiedziałaś żonie?
Żonie?
To jest żona Charliego.
Wyrazy współczucia.
Spotkałem go tylko kilka razy, ale świetny był z niego facet.
Cieszę się, że…
Co tu się, kurwa, dzieje?
- Przepraszam. - Nie szkodzi.
Weź Skye do środka.
Już dobrze.
Może wejdziesz…
Nie, dziękuję.
Nie pijam kombuchy.
Skąd znasz mojego męża?
Prowadzę centrum dla młodzieży LGBTQ w North Hollywood.
Twój mąż był jednym z naszych najlepszych wolontariuszy.
Nie. Charles był republikaninem.
Mówiłam mu tysiące razy, żeby nie nazywał ich „gejami”.
To nie ma sensu. Niby jak?
Wykonywał kawał dobrej roboty.
Był wspaniałym człowiekiem.
Porzucił rodzinę.
Okłamywał nas i zniszczył,
więc nie był wspaniałym człowiekiem.
Wiem, że dużo podróżował.
Tak to widzisz? Podróżował do mnie?
A to był dom? Podróżował, by się zobaczyć z żoną?
Tak to ujął ten skurwysyn?
Nie wiem, co powiedzieć.
Bardzo mi przykro, Deirdre.
Jesteś zdenerwowana. Wejdź na kombuchę.
Z całym szacunkiem, ale wsadź ją sobie w dupę.
Na co się gapisz?
MUZEUM RZECZY DZIWNYCH NOWY JORK
Boże, to jest najfajniejsze miejsce na Ziemi.
- Wiedziałeś o nim? - Nie.
Powinnaś iść w tym do szkoły.
Chciałabym.
Staram się nosić fajne ubrania,
ale utknęłam w szufladce.
Szufladce?
Jestem tą niespodziewanie wysportowaną,
bystrą kujonką z pazurem.
Jest tak od trzeciej klasy. Nie umiem tego zmienić.
To bardzo konkretna szufladka.
Szufladka to szufladka.
Uważaj, dorwę cię we śnie.
Chodź.
NIESAMOWITY POKÓJ ZMNIEJSZAJĄCY
WEJŚCIE
Nie poznaję jej.
Na pewno jej nie widziałeś?
To ważne.
Przykro mi.
Mogę ci zostawić mój numer?
Zadzwoń, jeśli ją zobaczysz. Mówię poważnie.
Okej.
Gdzie są skurczone głowy?
Okej.
Jak się zainteresowałaś roller derby? To oryginalny wybór.
Tata zabierał mnie na łyżwy, gdy byłam mała i lubiłam to.
Zawsze byłam dziwna i wpadałam na różne rzeczy,
ale na łyżwach czułam się normalnie.
Kilka razy byłem na łyżwach w Central Parku, gdy byłem mały.
Nie był to dobry pomysł.
Lała się krew.
Bingo!
Twój tata… Co się z nim stało?
Nic się z nim nie stało.
- Czy to dlatego… - Co?
Nie mieszka z wami, prawda?
Okej. Posłuchaj, Edwardzie.
Mój tata to nie dupek, który mnie porzucił. Okej?
To naprawdę fajny facet. Poznałeś moją mamę.
Trudno z nią wytrzymać. Są pewne granice.
Nie mieszka z nami i to tyle.
Koniec i kropka. Nie wracajmy do tego tematu, okej?
Okej. Ja tylko…
- Mówiłam coś! - Okej.
Może masz rację. Może to nic nie znaczy.
- Dokąd idziesz? - Jestem głodna.
Nie możesz tam jeść.
- Dlaczego? - To kiepskie miejsce. Dla turystów.
Idealnie. Wiesz co? Jestem turystką.
Nie pozwolę ci tego jeść.
- Nie pozwolisz? - Nie.
Znasz lepsze miejsce?
Znam najlepsze miejsce. Chodź.
To prowadź, dziwaku.
- Lubisz falafele? - A co to?
Okej, kolego. Jesteśmy tu tylko ty i ja.
Okej.
Chciałam zrobić ci warkoczyki.
- Lubię, gdy mnie czeszesz. - Tak?
Nie boli tak, jak gdy mama to robiła.
Pamiętam, gdy babcia mnie czesała,
bolało tak bardzo, że ją biłam.
Tak?
Tak, ale nie wyobrażaj sobie za dużo.
Mama umarła w katastrofie lotniczej.
Tak. Bardzo mi przykro.
Przeżył tylko jeden chłopiec.
Tak, słyszałam.
Szkoda, że to nie mama przeżyła.
Tak. To musi być bardzo trudne.
Straciłaś kogoś w tej katastrofie?
Tak, ale nie mamę.
Więc nie wiem, jak to jest.
Tak.
Hej.
Hej, co się dzieje?
To mój budynek.
Hej. Przepraszam, że pytałem o twojego tatę.
Jestem idiotą.
Nie zrobię tego znowu. Okej?
Tak. Nic się nie stało.
Wciąż się przyjaźnimy?
Tak, głupku, wciąż.
Możemy coś zjeść? Zaraz zemdleję.
Tak.
Jest pani zarejestrowaną wyborczynią?
- Tak. - Proszę.
- Mieszkacie tu? Uwielbiam Harlem. - Od lat.
- Znałam pani babcię. - Tak?
Bardzo pani współczuję.
Przyleciałyście z Miami? Witamy.
To jest Harlem. Spodoba wam się tu.
Mieszkałam pięć ulic stąd. Dorastałam tu. Mogę wam pokazać fajne miejsca.
Dłużej tego nie zniosę. W szkołach musi być bezpiecznie.
- Prawda? - Tak.
Chcę dla was walczyć. To jest mój dom. Mieszkam tu.
Chodziłam tu do szkoły.
Do PS125, wiecie?
Cześć. Jestem Adriana Washington i startuję w wyborach.
Myślę, że się zgodzimy, że doświadczyliśmy podziału
w ostatnich kilku latach.
Chcę to zmienić i chcę dla was walczyć.
Tego nauczyła mnie babcia i to chcę robić.
- Fajnie. - Tak.
Dziękuję za podpisy. Miłego dnia.
Nie zapomnijcie zagłosować w wyborach.
Czy otrzymam wasz podpis?
Możecie podpisać tutaj.
Ale tylko jeśli mnie popieracie.
Daj mi ten długopis.
- Dostanę pani podpis? - Pewnie.
Wspaniale. Proszę.
Dziękuję panu. I panu. Bardzo dziękuję.
Dziękuję. Na razie.
Udało się! Dobra robota!
Najlepszy falafel w Nowym Jorku.
Dzięki, Faakhirze.
Serio? Poświęciliśmy godzinę, by dotrzeć do tego?
Co myślisz o rzodkiewkach?
Że są obrzydliwe.
Zgadzam się. Zaczekaj tutaj.
Eddie, Eddie, Eddie.
Hej, Faakhirze. Dwa falafele. Bez rzodkiewki, dodatkowe tahini.
Dwa napoje wiśniowe. Najzimniejsze…
Najzimniejsze, jakie mam. Wiem.
Nie mów, że znalazłeś sobie dziewczynę, co?
Ona? Nie jest moją dziewczyną.
W ogóle nie przypomina dziewczyny. Jest z północy stanu.
Z północy stanu? Co ty tam robisz?
W sumie to nic.
Jak się ma twój brat? Od dawna żadnego z was nie widziałem.
Myślałem, że chodzicie gdzieś indziej na falafele,
ale potem sobie przypomniałem, że mam najlepsze.
U niego wszystko dobrze. Tak. Jordan ma się dobrze.
Oblał algebrę,
więc tata mu nie pozwala przyjść na falafele, póki nie zda.
Cóż… Bardzo słusznie.
To jest teraz problem z rodzicami. Nie są konsekwentni.
Trzeba być konsekwentnym.
Tak, tata jest w tym dobry.
Od mamy uzyskamy, co chcemy,
ale tata jest twardy.
Utrzymują równowagę. Idealni rodzice.
Nie ma ideałów. Może poza tym.
Dodatkowa tahina, bez rzodkiewek, dwa napoje.
Powiedz bratu, żeby się uczył. Tęsknię za nim.
- Wszystko okej? - Muszę iść.
- Co? Czemu? - Muszę iść.
- Dopiero przyszliśmy. - Muszę już iść!
Nie powinniśmy tu przychodzić.
Mamy nadzieję, że nie zrobiliśmy złego wrażenia.
Nie. Skądże.
Rozumiem.
To było dziwne.
To wszystko jest nowe.
Wciąż jesteśmy przewrażliwieni.
Oczywiście. Nie, to… Ja też.
Lindo.
Nasza trójka jest teraz połączona. Nierozerwalnie.
Tak, chyba tak.
Chcemy wspierać dziecko. Wasze dziecko.
Naszego wnuka.
Doceniam to. Naprawdę. Ale o nic nie proszę.
Chcemy być częścią życia dziecka.
Myślę, że Gary też by tego chciał.
Nie, oczywiście. Ja też tego chcę.
Dużo o tym myśleliśmy
i chcielibyśmy, żebyś z nami tutaj zamieszkała.
Słucham?
Chcemy cię wspierać.
Chcemy, by nasz wnuk był obecny w naszym życiu.
Jasne. Oczywiście. Ale ja mieszkam w Nowym Jorku.
Jak wygląda twoja sytuacja w Nowym Jorku w kontekście dziecka?
Mam współlokatorów.
Nie jest to miejsce dla dziecka, ale miałam zamieszkać z Garym.
Więc staram się jakoś tę sytuację rozwiązać.
A jak zarabiasz na życie?
Obecnie jestem hostessą.
Ale robię licencjat, więc…
To wspaniale.
Chętnie ci pomożemy ukończyć studia.
Bardzo dziękuję. Naprawdę.
Ale przyjechałam, żeby powiedzieć wam o wnuku. To wszystko.
To nie jest jedyny powód, dla którego przyjechałaś, prawda?
Jeśli miałabyś być ze sobą szczera?
Kochanie.
Mówiłaś, że nie masz dobrych warunków dla dziecka.
Nie masz pieniędzy ani zasobów.
Nie jesteś blisko z rodzicami.
Nie wszystko jest do końca prawdą. To nie jest cała historia.
Mówiłaś, że z nimi nie rozmawiałaś. Nie wiedzą o ciąży.
Chciałam im powiedzieć…
Jesteś w czwartym miesiącu ciąży.
Ojciec twojego dziecka zginął w katastrofie lotniczej.
Przyjechałaś tutaj, nim pojechałaś do swoich rodziców.
Nie mogę do nich pojechać, to prawda.
Ale mieszkam w Nowym Jorku. Tam mam swoje życie.
- My… - Ja nawet… Nawet was nie znam…
Nie możesz myśleć tylko o tym, co najlepsze dla ciebie.
Musisz myśleć o tym, co najlepsze dla dziecka.
CENTRUM LGBTQ
ZBIÓRKA ŚWIĄTECZNA 2022
- Halo. - Hej…
Cześć, mówi Linda.
Cześć. Jak idzie z rodzicami chłopaka?
Niezbyt dobrze.
O nie.
Tak, jestem strasznie samotna.
A jak ty się masz?
Dobrze.
To spoko.
Mogę…
Mogę do ciebie przyjechać?
Tak. Przywieź butelkę wódki. I mam mało soku żurawinowego.
Okej. Pa.
Dawaj!
Dawaj.
- Pyszne jedzenie. - Dziękuję.
- Mnie też smakuje. - Tak?
- Mówi, że jej smakuje. - To dobrze.
Ktoś chyba odnalazł swój apetyt.
Jesz. Moja Becks.
Becks!
Becks. Kibicujesz nie tej drużynie.
To Kamerun, nie Ghana.
Przepraszam, wujku.
Nie szkodzi. Nauczysz się.
Już dobrze.
Czas spać.
Nie!
- Robi się późno. - Okej.
Kojo, patrz na piłkę.
- Tak jest! - Dalej!
Tak!
Dziękuję.
- Śpiąca? - Biwakujemy.
- Nie. - Nie?
Tak.
Okej. Do środka.
Miałam tę restaurację pięć ulic od domu i o niej nie wiedziałam.
Wszędzie znajdę dobry ryż jollof.
Nie wierzę, że zebraliśmy dziś prawie 300 podpisów.
Zawdzięczam to wam.
- Daj spokój. - Nie jestem zmęczona.
Chcę zostać z Adrianą.
- Becks. - Zobaczymy się.
Obiecuję, okej? Chodźmy.
Tak. Jest otwarte.
Tadam!
Nie.
Skoncentruj się i nie oszukuj.
Ja zaczynam, potem ty. Kategoria to stworzenia morskie.
- Węgorze. - Krokodyl.
Kochanie, gotowe.
- Tak! - Okej.
Tadam.
To mój pokój?
Tak. Chodź, obejrzyj.
Słuchaj, tylko dzisiaj, okej? Jutro znajdziemy inne miejsce.
Zostańcie, ile chcecie.
Robi się tu strasznie, gdy nikogo nie ma.
Możemy zostać? Proszę?
Tylko dziś. Okej?
Okej. Dobranoc, siostrzenico.
Dziękuję.
Tak, jasne.
Dobranoc, pani kongresmenko.
Nie sądzę.
A ja tak.
Cóż, dobranoc.
Dobranoc.
Tak, chcieli, żebym się wprowadziła.
Ludzie myślą, że wszystko im wolno.
Zabawne, co?
Dobrze zrobiłam, że stamtąd wyszłam?
Tak. Byłaś blisko bycia Rosemary z Dziecka Rosemary.
- Jeszcze jeden? - Nie, dzięki.
Piję sobie sok.
A jak ty sobie radzisz?
Gdy dorastałam, dużo się przeprowadzaliśmy.
Nie miałam wiele.
Mój ojciec nie potrafił utrzymać stałej pracy.
Moja matka nazywała go furiatem.
Dziś nazywają to przemocą psychiczną.
Wyprowadziłam się, gdy miałam 17 lat.
Byłam kelnerką
w IHOP w Paterson, gdy kończyłam liceum.
Chciałam zostać kosmetolożką.
Aż pewnego dnia do IHOP wkroczył Charles.
Był zabawny.
Zawsze się uśmiechał. Miał błysk w oku.
Po trzech tygodniach mieszkaliśmy w dziurze, którą miał w Denville.
Szybko staliśmy się kimś więcej niż tylko parą.
Byliśmy drużyną, jednostką.
Był ambitną, pracowitą pszczółką, a ja jego motywacją.
Zabawiałam szefów,
przyjaźniłam się z żonami, oczarowywałam mężów.
I wiesz,
Charles awansował w tempie błyskawicy.
Staliśmy się bogaci.
Naprawdę bogaci.
Kochałam każdą chwilę.
Ale myślę, że czasem kochałam to tak bardzo, że miałam klapki na oczach,
bo czasem wydawało się to nierzeczywiste.
A teraz się okazuje, że może nie było.
Dobrze się czujesz?
Tak, dobrze.
Dobrze. Dam sobie radę. Nic mi nie jest.
- Co to jest? - Nie wiem. „Wreck Room”.
Pewnie jakiś zdeprawowany seks klub.
Nie. To nie jest seks klub.
To jedno z tych miejsc, do których się idzie
porozwalać różne rzeczy.
Co? Pieprzone LA.
W Nowym Jorku też takie są.
Jak to „porozwalać różne rzeczy”?
Idziesz coś zniszczyć? Nie rozumiem.
W zasadzie tak.
To niedorzeczne.
Hej.
Jak się grało?
Nie graliśmy.
Myślałam… Co robiliście?
Pojechaliśmy do miasta.
Jakiego miasta?
Pojechaliśmy na Manhattan.
Ty i Shay? Pojechaliście na Manhattan?
- Z Besą? - Nie.
- Jak… - Autobusem.
- Okej. Eddie, to jest… - Edward.
Mam na imię Edward.
Możesz mówić do mnie Edward?
Edwardzie, nie możesz jeździć do miasta, nie mówiąc mi o tym.
JANE - ZIMOWE UBRANIA OSTROŻNIE
Musisz to robić równo na całej powierzchni.
Świetnie. Tak. Rób tak dalej.
Równo. Teraz wyciągnij.
Pociągnij za to. Możesz puścić. Ściągnij to.
Idealnie. Masz tę robotę.
Możemy jeszcze raz?
Tak.
Napisy: Agnieszka Otawska