ภาพเหล่านี้บางภาพอาจรบกวนจิตใจ
แต่ถ้าเห็นสิ่งของชิ้นไหน ที่เป็นของคุณหรือคนที่รัก
แจ้งได้เลย เราจะให้ส่งกลับมาคืนคุณ จากเอ็นทีเอสบีที่วอชิงตัน
(คําบรรยาย - แหวน สี - เงินและน้ําเงิน)
ไม่นะ อย่าๆ
- เก็บแหวนไปก่อนจนกว่าผมจะกลับ - ฉันไม่เอาแล้ว
- ทําไม่ได้ๆ - อแมนด้า ขอร้อง
นั่นของฉันค่ะ
นั่นของฉัน
(สร้างจากนวนิยายโดยแอนน์ นาโพลิทาโน)
- ขอแลกพุดดิ้งกับชีโตสได้มั้ย - ฝันไปเถอะ
ระวังด้วยสิ
ใจเย็น มันสีเดียวกัน
เคารพเสื้อตัวนั้นหน่อย
ฉันไม่ใช่คนที่ทิ้งขยะไว้ในเสื้อเยอะแยะ
ไม่โกหกหรอกนะ พี่ชายนายสะสมอะไรไม่รู้
แต่อย่างน้อยรสนิยมเรื่องขนมก็ดี
นี่อะไรน่ะ
พี่ชายนายวาดรูปด้วยเหรอ
ไม่ค่อยนะ
โอ๊ะ มีสาวมาเกี่ยวแน่
พวก เก็บกลับไป เอาจริง เก็บกลับไป ไม่ใช่ของเธอซะหน่อย
- พระเจ้า นี่แหละ - อะไร
สาวลึกลับคือศิลปินคนวาด
เธอเกี่ยวข้องกับพี่ชายนาย เกี่ยวอย่างลึกล้ํา
เธอบ้าไปแล้ว
พวกนี้มาจากที่เดียวกันหมดเลย
"เซ็นทรัลพาร์คเดลีแอนด์จูซบาร์ 405 เซ็นทรัลพาร์คเวสต์"
- พี่ชายไปซื้อของที่นั่นเหรอ - เปล่า
ทําไมถึงมีใบเสร็จจากที่นั่นเยอะแยะ
แล้วมีภาพวาดเล่นของสาวลึกลับด้วย
สาวลึกลับเป็นแฟนพี่ชายนายแน่ๆ ปิดคดี
ชีโตสมั้ย
จอร์แดนไม่ได้มีแฟน
มีสิ มีแน่
ไม่ ไม่มี
ไม่งั้นใครจะมาตามนาย แล้วเอาตุ๊กตาหัวย่อส่วนมาให้อีก
ก็สตอล์กเกอร์ไง
ของพวกนี้อยู่ในกระเป๋าเสื้อพี่นาย
ถ้าจอร์แดนมีแฟน ฉันต้องรู้สิ
โอเค แหง แต่ถ้าเป็นแฟนลับๆ ก็ไม่รู้
เราไม่มีความลับต่อกัน
เด็กคนนั้นชื่อเชย์ ทั้งคู่อายุ 12 ปี ฉันว่ามันก็ไม่มีอะไรหรอก
แต่ก็แค่ เขานอนที่นั่นทุกคืน ทุกคืนเลย
ฉันพยายามไม่เคืองอะไร ฉันรู้ว่าไม่ใช่เรื่องของฉัน ฉันรู้
แล้วเขาก็ผ่านอะไรมาเยอะ แต่แค่...
คุณอยากให้หลานอยู่บ้าน
ใช่
ก็บอกเขาสิ
คุณเป็นผู้ปกครองนะ เด็กต้องหัดรู้จักขอบเขต
นี่ คุณ
ผมแค่อยากมาทัก
ให้แน่ใจว่าคุณยังโอเคที่ผมมาเข้ากลุ่ม
ค่ะ ก็อย่างที่บอก ค่อยๆ ทําใจไป
โอเค
อ้าว นึกว่าไปแล้ว
อ๋อ เปลี่ยนไฟลท์เป็นหลังจากนี้ เราจะได้กินมื้อกลางวันกัน
ฉันไม่อยากทิ้งคุณไปตอนนี้เลย
- สวัสดีค่ะ - ดีค่ะ งั้น ฉันปล่อยพวกคุณ...
ไม่ค่ะ อย่าเพิ่ง คุณเข้ากลุ่มกับสตีฟเหรอ
นี่คืออแมนด้า อแมนด้า นี่คือคู่หมั้นผม แดฟเน่
คู่หมั้น โอ้โฮ ดีใจมากที่ได้รู้จักค่ะ
เสียใจด้วยนะคะที่เสียคนที่รัก ไม่ว่าจะเป็นใคร
- ฉันไม่อยากสอดรู้ - อ้อ ใช่
- คือฉันรู้จักเบรนท์ - เขารู้จักเบรนท์
เบรนท์ น้องชายคุณน่ะเหรอ
ใช่ อแมนด้ากับเบรนท์หมั้นกันอยู่
เบรนท์มีคู่หมั้นเหรอ
ไม่อยากเชื่อเลยว่าคุณไม่ยอมบอกฉัน
ผมว่ามันเรื่องส่วนตัวนะ
ฉันเกลียดการที่ครอบครัวเขาห่างเหินกัน ฉันแทบไม่ได้รู้จักเบรนท์เลย
เราทุกคนต้องเยียวยาใจ
มากินมื้อค่ําด้วยกันมั้ยคะ
แดฟเน่ นั่นมัน...
คุณควรได้ทําความรู้จักสตีฟ เราทุกคนควรได้ทําความรู้จักกัน
- ฟังแล้วดีมาก - คืนวันเสาร์เป็นยังไงคะ
วันเสาร์ก็ได้
- สุดยอด - เยี่ยมเลย
- ดีนะ เยี่ยม ดีๆ - ค่ะ
ภาพนี้
(ภาวนาเพื่อฮาร์เลม)
ทั้งเมืองถูกจับใจด้วยภาพแสนงามนี้
แล้วคุณก็กลายเป็นคนดังไปเลย
ฉันไม่เรียกว่าตัวเองเป็นคนดังหรอก
แต่ภาพนี้ถ่ายที่โบสถ์เฟิร์สโดมิเนียนในฮาร์เลม
ซึ่งบาทหลวงที่ดูแลโบสถ์คือเอริค เทอร์เนอร์
(แอ๊บบี้ ฟิลิป)
เขามีชื่อเรื่องกิจกรรมสังคมและเป็นผู้นําชุมชน
ถูกแล้วค่ะ
และในอดีตคุณสองคนก็เกี่ยวข้องกัน เป็นเชิงความรักรึเปล่า
แอ๊บบี้คะ อดีตเป็นเรื่องของอดีต
ก็ได้ งั้นมาคุยเรื่องโต้วาทีพรุ่งนี้
ไม่มีใครที่ขึ้นเวทีโต้วาทีได้เก่งว่าคุณย่า
ใช่ค่ะ
ยังจําวันที่เธอ บีบให้รัช ลิมบาห์ต้องขอโทษกลางเวทีได้
ย่าเป็นคนแรงๆ
แต่คุณคิดจะสื่อสารอะไรให้คนรู้
ไม่ใช่แค่ในฐานะหลานของสส. แต่ในฐานะตัวเอง เอเดรียนา วอชิงตัน
ฉันให้คุณดูเองคืนพรุ่งนี้ดีกว่า
โห เยี่ยมเลย
ขาแข็งแรงขึ้นมากเลยนะ
ดีมาก รู้สึกว่าแข็งแรงขึ้นมั้ย
- ฮะ - ดีจ้ะ ดีมากเลย
แบบนี้น้าไม่ต้องพยุงแล้ว
แน่นอน น้ายังอยู่ถ้าเธออยาก... ถ้าต้องการอะไร
แต่ได้ไปทําอะไรๆ เองก็ดีนะ จะได้มีอิสระ
เช่นหัดขับรถตอนอายุถึง
หรือตัดหญ้า หรือ...
นอนในห้องของตัวเอง
ไม่ใช่ว่านอนห้องเชย์มันผิดตรงไหน ถ้านอนชั่วคราว
แต่ผ่านมานานแล้วนะ การอยู่กับครอบครัวตัวเองก็สําคัญ
แล้วน้าจอห์นกับน้าเองก็เป็นครอบครัวเธอ
ถ้าที่นี่จะเป็นบ้านของเธอ เธอก็ต้องนอนที่บ้าน
ซึ่งก็คือ... ตรงนี้
ในบ้านนี้
นี่ ตัดสินแน่นอนแล้วรึเปล่า
ใช่จ้ะ
เลซีย์ตั้งกฎ แล้วนายก็รับไปง่ายๆ
ใช่สิ ไม่งั้นจะให้ทําไง ฉันอายุ 12 นะ
เขาพูดแล้วเริ่มพล่ามด้วยมั้ย
ใช่ๆ ก็จริง เธอรู้ได้ไง
เขาเคยมาขอคุยกับแม่ฉัน เรื่องโมบายกระดิ่งที่เฉลียงหน้าบ้าน
เป็นคําร้องที่มีมูลอย่างที่สุดด้วยนะ
เพราะตอนนั้นแม่แขวนเสียเหมือนวัดพุทธเลย
แต่กว่าจะพูดได้เขาก็ "แพล่มพล่าม" เยอะ เขาจะทําแบบนี้เนอะ
ใช่ ถูกเผง
แล้วถ้าเจอเลซีย์เวอร์ชั่น "แพล่มพล่าม" แสดงว่าเขาจริงจังเรื่องนั้นมากเลย
ก็คิดว่าจริง
เขาเป็นคนจริงจัง
ใช่
ฉันเอาที่อยู่ในใบเสร็จไปกูเกิ้ลมา
มันห่างจากห้องชุดของครอบครัวนายสิบช่วงตึก
ถ้าวันศุกร์เลิกเร็วแล้วเรารีบไปกัน
- เราอาจจะไปทัน... - ฉันไม่ไปหรอก
ฉันบอกแล้วไง พี่ชายฉันไม่ได้มีแฟน
- โอเค งั้นนายมีทฤษฎีอะไร - ไม่รู้ ไม่มีทฤษฎี
นี่มันชีวิตฉันนะ ไม่ใช่ชีวิตเธอ
ทําไมถึงหมกมุ่นกับชีวิตฉันจัง เก็บเล็กเก็บน้อยทุกอย่าง
จะบอกให้นะ ฉันพยายามจะช่วยนาย
- ฉันไม่ได้... - ฉันต้องซ้อมละ
- เชย์ ไม่ได้ตั้งใจจะ... - ฉันพูดจริง ไปซะ!
- แม่ก็ดีใจมากที่ลูกโทรมา - ค่ะ
รู้สึกดีนะที่ได้กินมื้อกลางวันสวยๆ
กับลูกสาวคนสวย
แอลเอเป็นยังไงบ้างคะ
ก็ดี
มีเรื่องการเงินที่แม่ต้องจัดการ
ซึ่งก็เป็นเรื่องที่แม่อยากจะคุยกับลูกด้วยนะ ที่จริง
อือฮึ ทุกอย่างโอเครึเปล่า
โอเคจ้ะ ไม่มีอะไร ไม่ต้องเป็นห่วง
- แม่ยังคิดไม่เสร็จ - โอเค
แต่ตอนนี้ไม่อยากคิดเรื่องนั้นละ อยากดื่มด่ํากับจังหวะนี้กับลูก
ใช่ค่ะ นั่นก็เป็นเรื่องที่หนูคิดช่วงหลังนี้เลย
คือว่า... เราต้องเลิกคิดถึงพวกเรื่องไร้สาระ
แล้วก็ใช้ชีวิตให้คุ้ม นึกออกมั้ย
- เห็นด้วยๆ - ค่ะ
- ดื่มให้กับการกินมื้อกลางวันด้วยกันเยอะๆ - ค่ะ
คือ หนูไปคิดมา
ค่อนข้างแน่ใจละว่าหนูอยากจะออกท่องเที่ยว
- ดีจัง แม่ก็อยากเหมือนกัน - ค่ะ
- พ่อเขาคงอยากให้เราสองคนไปกัน - ใช่มั้ยคะ
ลูกกับแม่สองคน ไปด้วยกัน
ไปขึ้นเรือสําราญอลาสก้า
ต้องไปเลย ณ จุดหนึ่งนะ ไปกันสองคน
แต่... ที่จริงคือ... นั่นไม่ใช่สิ่งที่...
หนูคิดว่าหนูจะออกจากมหาลัย แล้วไปเดินทางท่องโลก คนเดียว
มาแล้วครับ
- ขอบคุณค่ะ อุ๊ยดู น่าอร่อยมาก - ค่ะ
โห เนื้อวากิว
เอิ่ม จะออกจากมหาลัยเหรอ
- ค่ะ - เมื่อไหร่
ตอนนี้เลย คือ... เร็วที่สุดเท่าที่จะทําได้
แล้วอะไร... ลูกจะไปที่ไหน
รอบโลกค่ะ แบบไปทุกที่
แต่ลูกจ๊ะ ลูกพยายามมาตลอดชีวิต เพื่ออยากเข้าบาร์นาร์ดให้ได้
ใช่ หนูรู้ ใช่เลย
นั่นแหละเรื่องไร้สาระที่พูด
นึกออกมั้ย
วันก่อนหนูนั่งคิด
จําได้ว่าความทรงจําเด็กที่สุด คือตอนที่แม่ให้ซ้อมกับแม่
ก่อนจะสัมภาษณ์เข้าอนุบาล
- แม่ไม่ได้ทํา - ทํา
แม่ว่า... ก็แค่เพราะลูกเป็นเด็กขี้อาย
- แม่ก็แค่... อยากให้ลูกเจิดจ้ากว่าใคร - ค่ะ
- เพราะแม่รู้จักลูก... - แต่แม่ นั่นมันแค่อนุบาลนะ
แล้วก็เป็นอย่างนั้นไม่เคยหยุด
แบบต้องมีกิจกรรม เรียนพิเศษเตรียมเอสเอที ติวเข้ามหาวิทยาลัย
หนูต้องออดิชั่นคัดตัวเพื่อใช้ชีวิต แต่ไม่เคยได้ใช้ชีวิตจริงจังเองเลย
แล้วหนูก็กลายเป็นคนแบบนั้นในมหาลัย
แค่ลงเพื่อให้ได้เอล้วน แต่ไม่ได้เรียนรู้อะไรจริงจัง
แล้วสุดท้ายหนูก็ต้องนั่งทรมานกับงานที่ได้ ในชีวิตแต่งงานจืดชืดไร้สีสัน
หนูอยากออกจากวงจรปั่นหนูแฮมสเตอร์ เดี๋ยวนี้เลย
โอเค ลูกจ๊ะ คือว่านี่คือชีวิตลูก
นี่คืออนาคตของลูก
และคุณพ่อพยายามหนักมาก เพื่อให้ลูกได้การศึกษาที่ดี
แม่ก็ตั้งใจจะทําแบบเดียวกัน ไม่ว่าจะต้องทําอะไรก็ตาม
แม่อยากให้ลูกได้การศึกษาแบบนี้
ถ้าพ่ออยู่ตรงนี้ พ่อต้องสนับสนุนหนูแน่
พูดได้นะ
พ่อเขาไม่เคยปฏิเสธลูกได้สักเรื่อง
- ต้องมีคนทําตัวเป็นผู้ปกครองบ้าง - ใช่ เพราะพ่อเชื่อในตัวหนูไงแม่
แม่ก็เชื่อในตัวลูก
แม่เองไม่ได้เข้ามหาวิทยาลัย นั่นเป็นเรื่องที่แม่เสียดายที่สุด
- แม่อยากให้ลูกได้ดีกว่านั้น - งั้น แม่ก็ไปเรียนมหาวิทยาลัยเองสิ
แม่อยากให้ลูกเรียนให้จบเทอมนี้ก่อน
หนูไม่รู้จะเรียนยังไงให้จบเทอม แม่
หนูคิดอะไรไม่ออก นอนไม่หลับ หนูด้านชาไปหมด
เพื่อนๆ ก็ไม่รู้ว่าหนูกําลังเจอกับอะไร
หนูก็อยากเหมือนแม่ให้มากกว่านี้
อยากเป็นคนที่ตื่นเช้ามาก็แต่งหน้า
ใช้ชีวิตได้ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่หนูทําไม่ได้ โอเคมั้ย ทําไม่ได้
หนูจําเป็นต้องทํา จะไปท่องเที่ยว และจําเป็นต้องให้แม่สนับสนุน
แม่ก็ไม่คิดว่าตัวเองแค่ตื่นมาแต่งหน้า แล้วใช้ชีวิตได้ปกติ
ขอโทษค่ะ ไม่ได้ตั้งใจพูดงั้น
นั่นคือคําที่ลูกพูด แล้วทําแม่ปวดใจมาก
ขอร้อง อย่าพูดอย่างนั้นอีก
โอเค
แม่ว่านี่เป็นการตัดสินใจพลาด
แม่ไม่คิดว่านี่เป็นเรื่องที่ถูก
แต่แม่รักลูกและสนับสนุนลูก ไม่ว่าลูกจะตัดสินใจยังไง
(เชย์)
(ราตรีสวัสดิ์ เจ้าโง่)
โย่
ทําไมไม่อยู่บ้านเชย์ล่ะ
น้าเลซีย์สั่งไม่ให้ไปนอนที่นั่นแล้ว
อ้าว จริงด้วย
แล้วทําไมยังไม่นอนอีก
บางทีผมก็รู้สึกเหมือน ซากเครื่องยังอยู่ในทุ่งตรงนั้น
มันจะไม่มีวันหยุดไหม้
อ้อ แบบนั้นสินะ
แต่รู้ใช่มั้ยว่าไม่จริง เขาเก็บหมดแล้ว ตอนนี้เหลือแต่ทุ่งโล่งๆ
ไม่รู้นะ น้าอาจคิดอะไรบ้าๆ
แต่ถ้าน้าลองไปโคโลราโด
ไปถ่ายภาพทุ่งตรงนั้นมา
ให้เห็นว่าเขาเอาออกโล่งหมดแล้ว
จะช่วยได้มั้ย
น้าจะทําเหรอฮะ
แน่นอนสิ
น้าจัดให้เอง
หาฉันเจอได้ยังไง
เบคส์ฝึกผมไว้ดี
ผมเก่งเกมซ่อมแอบมากแล้ว เอ้า
- ขอบคุณค่ะ - ไม่มีปัญหา
ว้าว
คุณไม่เคยแต่งงานเหรอ
ไม่เคยมีใครในชีวิตเลยเหรอ
เคยมี แต่มันไม่รอด
อืม เสียใจด้วยนะคะ
แล้วคุณก็มีบาทหลวงคนนั้น
เรื่องนั้นจบไปแล้ว
- เข้าใจละ - ค่ะ
ก็... คุณควรไปพักนะ พรุ่งนี้วันสําคัญ
ใช่ ไปพูดแทนฉันมั้ย
คนน่าจะรู้ว่าคนละคน
- คุณพูดได้ดีแน่ๆ - อาจจะเป็นได้
เมื่อเช้านี้คุณน่าประทับใจมาก
คุณได้ยินที่แอ๊บบี้พูดแล้ว
คนคิดว่าฉันเป็นแค่หลานของสส.วอชิงตัน
แล้วไงล่ะ
แล้วฉันไม่รู้จะโน้มน้าวใจคนให้คิดเป็นอื่นยังไง
ฉันแค่ด้นสดและโกหกเรื่องนี้ไปเรื่อยๆ
ฟังแล้วเหมือนคุณเป็นนักการเมืองที่ดีเลยนะ
โอเค ฉันไม่ใช่นักการเมือง
ไม่ใช่จริงๆ ฉันแค่ได้รับโอกาสนี้มา
ฉันไม่ได้พยายามจนควรได้รับ
ไม่เหมือนกับที่ย่าได้
- ฉันแค่ไม่อยากให้ย่าผิดหวัง - นี่ๆ
เรื่องแบบนั้นไม่มีหรอก
- คือ... - คุณพิเศษสุดๆ
ขอโทษนะ
(มือถือ - สาธุคุณเอริค เทอร์เนอร์)
แล้วคุณก็รู้เองว่าต้องพูดอะไร
- คุณจะไปโคโลราโดเหรอ - อ่าฮะ
วันนี้เหรอ
- ไปถ่ายรูปทุ่งเนี่ยนะ - ใช่
ฉันพลาดอะไรไปรึเปล่า จอห์น ต่อให้เรามีเงินจะจ่ายได้ มันก็บ้ามาก
เด็กต้องการอะไรสักอย่าง
เราไม่ได้ทําอะไรที่จะช่วยเขาได้เลย เราเอาจดหมายของเขาไปซ่อน
ผมคนหนึ่งล่ะที่พอกันที กับการปิดแผลชั่วคราวไปเรื่อยๆ
- ผมอยากช่วยหลาน - โอเค
นี่คือวิธีที่ผมจะช่วยเขาได้
ผมจะใช้คะแนนสะสม ยังไงก็จะหมดอายุอยู่แล้ว
ฉันไม่ได้ห่วงคะแนนสะสม ฉันแค่พยายามทําความเข้าใจ
- เขาขอให้คุณไปเหรอ - ผมไม่รู้
เขาขอว่าอยากเลิกไปนอนบ้านเชย์รึเปล่าล่ะ
อย่าบอกนะว่าทําแบบนี้เพราะคุณโกรธฉัน
ไม่ใช่ ผมไม่ได้... คุณรู้ว่าจุดยืนผมอยู่ตรงไหนนี่ ไม่ใช่เหรอ
เด็กอยากนอนที่ไหนก็ให้นอนไป ยังไงเดี๋ยวเขาก็กลับบ้านเองนั่นแหละ
แล้วฉันก็ไม่เห็นด้วยกับคุณ
ใช่ แล้วคุณก็หักดิบเขาเสียอย่างนั้น
ซึ่ง... คุณได้ถามเขามั้ยว่าคิดยังไง
มันไม่ได้ขึ้นกับเขา เขาอายุแค่ 12 เอง
- เราคนใดคนหนึ่งต้องกําหนดขอบเขต... - เขา... เขาไม่ใช่เด็กทั่วไป
- ฉันรู้แล้ว จอห์น - รู้เหรอ
เพราะเขาแค่นอนที่บ้านนี้คืนเดียว
เขาก็เริ่มฝันร้ายเรื่องเครื่องบินตก
แล้วนั่นเป็นความผิดฉันเหรอ
ไม่ใช่
มันไม่ใช่ความผิดคุณอยู่แล้ว แต่แค่...
ให้ตาย พูดยากชะมัด
เรื่องนี้ไม่มีตําราให้ทําตามได้
ผมต้องไปละ
ขอโทษ ช่วงนี้ชีวิตผมก็พังๆ หน่อย
เออ ไม่ได้พูดเล่น
นี่เป็นโปรแกรมเลิกยาที่ดีนะ
มันดีมากจริงๆ ผมจะทําตามขั้นตอนให้ครบ
ผมจะเข้ากลุ่มให้มากกว่านี้ ทุกอย่างจะเรียบร้อยนะ
- ไม่ไหว ไม่ได้ - อแมนด้า ขอร้อง... อย่า
ไงจ๊ะ เชย์
สวัสดีค่ะ คุณเคอร์ทิส
ทุกอย่างโอเคมั้ย
ฮะ วันนี้ไปส่งหน่อยได้มั้ย เจ็บขานิดๆ
ได้สิ
ไปส่งมั้ย เชย์
ไม่ต้องค่ะ ขอบคุณ คุณเคอร์ทิส
(โรงเรียนมัธยมต้นและมัธยมปลายริเวอร์วิว)
เธอกับเชย์โอเคกันรึเปล่า
โอเค
น้าจอห์นเล่าเรื่องฝันร้ายแล้ว
เสียใจด้วยนะ
ถ้าอยากคุยระบายคือ อะไรก็ได้...
- วันนี้น้าจะเข้าเมืองรึเปล่า - เข้าจ้ะ มีเข้ากลุ่ม
ให้ไปซื้อคุกกี้จากรถตู้นั่นอีกมั้ย
- หรืออะไรแบบนั้น - ผมไปด้วยได้มั้ย
ต้องไปโรงเรียน
ฮะ แค่วันนี้อยากเข้าไปในเมืองจริงๆ
โอเคๆ น้าจะลาป่วยให้
ไปนั่งทําการบ้านระหว่างที่รอน้า
- เขาคงต้องมีที่ให้นั่ง - ผมไปเซ็นทรัลพาร์คได้รึเปล่า
- เอ็ดเวิร์ด - ผมรู้จักที่นั่นดีแบบหลับตาเดินได้
น้าแค่ไม่ชอบที่คิดว่า เธอจะไปอยู่ในสวนใหญ่คนเดียว
น้าบอกว่าผมควรเริ่มทําอะไรๆ เองคนเดียว
เป็นตัวของตัวเอง
ขอร้องฮะ
โอเค
โอเค เขาสั่งไว้อย่างละเอียดมาก
ชิ้นนี้แค่ทําความสะอาดเป็นจุด...
สีแดงไม่ค่อยเข้ากับคุณเท่าไหร่นะ
เอามาให้ผมเหรอ
เอเดรียนาอยู่รึเปล่า ผมแค่มาอวยพรให้เขาโชคดี
ไม่อยู่
- ผมเอาไปให้ก็ได้ - คุณมีของเต็มมืออยู่แล้ว
ผมจะเอาไปวางไว้ให้ข้างล่าง ผมมีกุญแจ
คุณสองคน...
สนิทกันเหรอ
ฟังนะ เสียใจเรื่องของน้องสาวคุณ ผมก็เจ็บปวดอยู่เหมือนกัน
เรียกได้ว่าโรสเลี้ยงผมมา
- สส.วอชิงตันน่ะนะ - ใช่
สอนผมขี่จักรยาน คอยดูแลผม
ฟังแล้วเป็นผู้หญิงที่ไม่เหมือนใคร
ใช่จริงๆ
- ได้ข่าวว่าอีกไม่นานคุณจะกลับไปกาน่า - ใช่
ใช่ ผมต้องกลับไปดูแลกิจการ
- คุณทําอะไร - ก็แค่...
เป็นบริษัทสุขาเคลื่อนที่ ใหญ่ที่สุดในแอฟริกาตะวันตก
- น่าประทับใจ - ขอบคุณ
ผมรู้จักคนในกระทรวงต่างประเทศ
ผมยินดีจะโทรหาเขา เร่งเรื่องให้
คุณเป็นคนที่มีน้ําใจมาก
แหง เราไม่มีทางรู้ว่า จะต้องใช้สุขาสุขีเมื่อไหร่
สวัสดีครับ
มารับของเอเดรียนา วอชิงตัน
อ๋อ นี่ ตัวนี้ทําความสะอาดแค่เป็นจุดๆ นะ
สวัสดีครับ ขอบคุณ
เอานี่ไปด้วย
จะเข้าไปรึเปล่า
วันนี้ไม่มีใจจะเข้า
ทุกอย่างโอเคมั้ย
ไม่
มีอะไรที่ผมช่วยได้มั้ย
ฉันอยากดื่มมากๆ เลย
- เอาว่า ตรงนี้ - ตรงนี้เหรอ
- ฮะ - โอเค
งั้น สี่โมงครึ่งเจอกันนะ
- ฮะ - ได้ โอเค งั้นน้าปักหมุดไว้ให้
- โอเค - แล้วเธอก็โทรหรือส่งข้อความมา
ถ้าต้องการอะไร โอเค
โอเค สี่โมงครึ่งรับทราบ
- ชื่ออะไร - แอดเลอร์ เบอร์ 204
- เอาไปเลย ไม่มีปัญหา - โอเค ขอบคุณ
ให้ช่วยอะไรมั้ยคะ
รู้จักพี่ฉันรึเปล่า
- เอ็ดดี้ - รู้จักไหม
มาฮิร่า มีอะไรรึเปล่า
ไม่มีค่ะ คุณลุง เดี๋ยวหนูเก็บเอง
อ้าว ชื่อมาฮิร่าเหรอ ตกลงเป็นแฟนพี่ฉันรึเปล่า
- พูดเบาๆ หน่อย - ใช่มั้ยล่ะ
- ถามหาส้ม - อะไรนะ
ส้มสดมากเลยค่ะ เพิ่งเข้ามาใหม่ๆ
ฉันจะไปเลือกให้
ฉันไม่สนเรื่องส้ม ไม่ได้อยากได้ส้มงี่เง่าอะไร
เดี๋ยวอธิบายให้ฟัง เงียบก่อน โอเคนะ
ทําไมต้องเงียบด้วย ทําไมต้องทําลับๆ ล่อๆ
- เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น - โอเค หุบปากก่อนได้มั้ย
ขอโทษนะ
ทําไมถึงไปที่ซูเปอร์มาร์เก็ต
- มาฮิร่า มีอะไรมั้ย - เดี๋ยวไปค่ะ ลุง
กลับไปเสีย เอ็ดดี้ ฉันพูดจริงนะ
เอ็ดดี้ เดี๋ยวก่อน
ยังเหลือเวลานิดหน่อย มีใครอยากพูดอะไรไหม
ฉัน... วันนี้ขอฉันพูด
สามีโกหกฉัน
เขาตกงาน ทําเงินของเราสูญไปทั้งหมด แล้วไม่เคยบอกฉันเลย
คงอายที่จะบอกล่ะมั้ง
แต่มัน ที่จริง...
เรื่องเงินไม่สําคัญหรอก เพราะฉัน... รู้ว่าฉันสามารถ...
จัดการได้
เขามีอีกชีวิตหนึ่งเลย
เขามีห้องชุดอยู่ที่แอลเอ และ...
ไม่รู้ว่าที่นั่นมีอะไรเกิดขึ้นอีกบ้างน่ะนะ
เราอยู่กินด้วยกันมาตั้งแต่ฉันอายุ 17 ปี
โห ตั้งแต่ 17
ฉันเลยไม่รู้ว่าจะปะติดปะต่อเรื่อง...
ความเศร้า...
และความอับอายขายหน้านี้ยังไง
กับความโกรธเกรี้ยวด้วย
มันเยอะไป เยอะไปมากๆ มัน...
ฉันเสียสามี เสียเพื่อนสนิทที่สุด
และฉันก็ยังรักเขาอยู่
แต่ฉันรู้สึกเหมือนเขาขโมยชีวิตฉันไป
ฉันอยากย้อนเวลาให้ตัวเองไม่ต้องรู้
ฉันไม่อยากรู้เลย
ได้ครับ อังคารหน้าผมจะว่าง
นี่ เดี๋ยวผมค่อยโทรกลับไปใหม่นะ
เชิญเลย
ขอบคุณที่ส่งดอกไม้ไปให้ สวยมากค่ะ
ยินดี
ฟังนะ เรื่องเมื่อวันก่อน
มันเป็นแค่จังหวะหวั่นไหว
ฉันกําลังอ่อนไหวและการเจอคุณก็รู้สึกดี
แต่ฉันไม่อยากให้คุณเข้าใจอะไรผิด
เพราะเรื่องมันไปต่อไม่ได้แน่ๆ
- เข้าใจแล้ว - ดีค่ะ
เท่ากับคุณถ่อมาไกลถึงที่นี่
ก่อนจะต้องขึ้นเวทีโต้วาที ในคืนสําคัญที่สุดในชีวิต 90 นาที
เพื่อจะบอกว่าคุณไม่อยากจูบผมอีกแล้วเนี่ยนะ
อ่าฮะ
คืนนี้จัดให้หนักเลยนะ ดรี
ได้ ขอบคุณ
ดีดี้ ดีดี้ ฉัน...
- ที่คุณพูดออกมาเมื่อกี้กล้ามากเลย - ให้ตาย ตาฉันเลอะรึเปล่า
- ไม่ค่ะ - อายุปูนนี้แล้วไม่ควรร้องไห้ระหว่างวัน
- โอ๊ย - ไม่นะ คุณดูดี
กินข้าวกับโซอี้เป็นยังไง
อ๋อ... ก็ดี
- ดีค่ะ - ขอบคุณที่ถาม
ว่าแต่ว่า ฉันกําลังมีนัดอัลตราซาวนด์
- จะได้เห็นลูกแล้วเหรอ - ค่ะ แต่เป็นการดูอวัยวะว่าสมบูรณ์ไหม
- เป็นครั้งที่น่ากลัวนิดนึง - อ่าฮะ
- ที่เขาจะตรวจหัวใจ... - อ๋อ ใช่ๆ
กระดูกอะไรแบบนั้นด้วย ตอนแรกรูมเมทจะมา
แต่เขาโดนเรียกเข้าไปทํางานกะทันหัน
ฉันรู้นะว่าคุณอาจจะยุ่งมากๆ
- แต่ฉันอยากจะ... - อ้อ
- บอกเอาไว้ - ขอโทษทีนะ
ฉันแค่...
ขอโทษจริงๆ ลินดา ฉันเป็นแม่ให้คุณไม่ได้
- ตายแล้ว ขอโทษค่ะ ไม่ใช่ - ฉันไม่ได้... ไม่ได้แปลว่ามัน...
- ที่คุณพยายาม... - คือ ฉัน...
- ในใจฉัน ฉันก็... - ไม่ใช่ ไม่เลย ไม่มีปัญหาเลย
ไม่ต้อง อย่าคิดมากเรื่องนี้เลย พูดจริงๆ
- โอเค ขอโทษอีกที - ไม่ต้อง
แต่คุณต้องทําได้ดี เด็กนั่นก็ต้องไปได้สวย
ขอบคุณ
(เบียร์กับวิสกี้ ช็อตราคาแปดเหรียญ)
(คืนคําถามเบ็ดเตล็ดทุกวันพุธ รางวัลเป็นเงินสด)
- รับอะไรดี - คูร์ไลท์
- ผมถามอะไรหน่อยได้มั้ย - ว่ามา
รู้ไหมว่า จุดเครื่องตกเมื่อสองสามเดือนก่อนอยู่ตรงไหน
เครื่องจากนิวยอร์กน่ะ
ไม่รู้ โทษที
ขอบคุณ
พวกคุณหาทางไปจุดเครื่องตกได้ใช่มั้ยล่ะ
เป็นพวกทําพอดแคสต์รึเปล่า
พอดแคสต์ ไม่ใช่
แค่มาดูแทนเพื่อน
ช่วยเคารพเราแล้วเคารพคนตายหน่อย
มีคนเป็นร้อยๆ มาตรงนี้
แล้วก็ไม่มีอะไรให้ดูหรอก กลับบ้านไปเสีย
อ้อ โทษที
ทําไมถึงอยากไปตรงนั้น
หลานชายผมรอดจากเครื่องตก
ผมพาไปเอง
ผมจะพาไปเอง
มาเร็ว
คือว่า ขับคันนั้นไปไม่ถึงหรอก มากับผมนี่
มาเร็ว
- เท่ากับคุณหมั้นแล้ว - ใช่
คุณไม่ต้องมากินมื้อค่ํากับเราก็ได้
- เขาก็แค่อยากจะช่วย - ใช่ เขาสวยมาก
ยินดีด้วยนะ
- พนันว่าคุณตื่นเต้นเรื่องงานแต่งจะแย่ - ผม... ใช่ ผม...
ก็ไม่ใช่เจ้าสาวน่ะนะ เลย...
แค่เตรียมงานก็จะบ้าแล้ว
แต่แม่ผมเข้ามาช่วยเต็มตัวเลย
ก็ดีแล้ว จากที่ผ่านอะไรมาเยอะ
- อะไร พูดมาสิ - เปล่า
คือเรื่องทุกอย่างเกี่ยวกับคุณที่เบรนท์เล่าไว้ มันตรงกับความจริงสุดๆ
ตรง... หมายความว่าอะไรกัน
ไม่รู้สิ ก็ไอ้เรื่องที่เป็นลูกชายคนโปรด ลูกแม่
ทําทุกอย่างเพื่อให้พ่อแม่พอใจอะไรงั้น
ผมไม่ได้ทําอยู่เสียหน่อย ไม่ได้จะแต่งงานเพราะงั้น
แหม แต่ต่อให้จริง มันก็มีเกียรติมากนะ
ไม่เลย
โอเค โทษที
แล้วคุณล่ะ หือ
คุณเป็นยังไงบ้าง
ฉันว่าไม่ค่อยดีหรอก
อ้อ
ผมก็เหมือนกัน
แล้วเมื่อกี้นี้เป็นอะไร
เอ็นทีเอสบีเจอนี่ในซากเครื่อง
- นั่น... - แหวนหมั้นของฉัน
เบรนท์กับฉันทะเลาะกันหนักมาก วันที่ฉันไปส่งเขาที่สนามบิน
ฉันโคตรใจร้ายกับเขาเลย
ผมว่าก็คงไม่ได้แย่ขนาดนั้นหรอก
คุณไม่เข้าใจ ฉันพูดอะไรไปเยอะมาก
เขาแค่อยากให้ฉันยังสวมแหวนไว้ จนกว่าเขาจะกลับมา
เราทุกคนก็เคยพูดอะไรงี่เง่ากันไป
ใช่ แต่ฉันจบเรื่องเราไปเลย
ฉันเลิกกับเขา
แล้วเขาก็ดันไปตาย
เขาต้องขอเป็นคนจบบทสนทนาทุกที
- เงียบไปเลย - ไอ้น้องเวร
อะไร
แค่... ตาคุณเหมือนเขาเป๊ะ
คําถามต่อไป ถามคุณวอชิงตัน
โทมาสบอกว่า เขาอยู่ในฮาร์เลมมาตลอด 40 ปี
ตอนนี้เจ้าของบ้านกําลังพยายามไล่ที่
เมื่อพื้นที่กลางเมืองถูกไล่รื้อสร้างตึกใหม่มากขึ้น
คุณจะทําอย่างไรกับค่าเช่าบ้านที่เพิ่มขึ้นทุกที
ขอบคุณค่ะ...
อยากขอบคุณโทมาสที่ถามด้วย
ฉันเห็นย่านอาศัยหลายย่าน ที่ถูกกดดันให้ออกจากพื้นที่
นี่คือปัญหาที่ฉันมีใจอยากแก้มากๆ เพราะว่า...
ต้องใช้มากกว่าใจที่จะทําให้เสร็จได้
ในฐานะนักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์
ผมรู้ดีว่าโทมาสควรทําอย่างไร
ที่จริงฉันมีประสบการณ์เรื่องที่อยู่อาศัยมากนะ
ด้วยความเคารพ คู่แข่งฉันเป็นแค่ผู้ช่วยส่วนตัว
เธอไม่เคยทํางานอื่นมาเลยในชีวิต
ประสบการณ์ทํางานหนึ่งเดียว คือการรับโทรศัพท์
- ทําตามกฎด้วยนะคะ - กลับกัน ฉันต่างหาก
ที่เป็นหัวหน้าทีมทํางาน ของสส.วอชิงตันตลอด 14 ปี
พูดถูกค่ะ
ฉันรับโทรศัพท์
แล้วฉันก็ทําได้ดีสุดๆ
แล้วก็เป็นเรื่องจริง
คุณย่าให้งานฉันทันทีที่เรียนจบ เพื่อให้ฉันมีเงินจ่ายค่าเช่าบ้าน
แต่นั่นแปลว่าตลอดชีวิตของฉัน ฉันได้เห็นชัดกับตา
ว่าจะต่อสู้เพื่อคนเขตนี้อย่างไร
ทุกเช้าตอนตีห้า
ย่าจะปลุกฉันขึ้นมาคุยปรึกษาไอเดีย ไม่ว่าฉันจะอยากตื่นหรือไม่
ไม่มีใครอยากเจอฉันก่อนได้กินกาแฟนะ
ดังนั้น จริง ตามเอกสารแล้วฉันเป็นแค่ผู้ช่วย
แต่ฉันได้เรียนจากคนที่เก่งที่สุด
และถูกเลี้ยงมาด้วยมือของ สตรีที่คนฮาร์เลมเลือกมาเองถึง 36 ปีรวด
ในย่านที่ท่านก็โตมาในนั้นเช่นกัน
ย่าสอนไว้ว่าจะสู้เพื่อทุกคนอย่างไร
ย่าสอนไว้ว่าจะยืนหยัดเพื่อสิ่งที่ถูกต้องอย่างไร
และในคําของย่า "ทําให้มันจบให้ได้ย่ะ"
คุณย่าของฉันเบิกทางให้ฉันมายืนที่นี่ในวันนี้
และไม่มีใครบนเวทีนี้ที่จะทุ่มเท
ใส่ใจอยากสานต่อผลงานของย่ามากไปกว่าฉัน
ขอบคุณค่ะ
คุณโอเคมั้ย
ชีวิตตั้งมากมาย...
คนทั้งหลายเหล่านั้น ตกลงมาตายเฉยๆ
ถ้าผมจะสวดภาวนา คุณจะ... สวดกับผมไหม
ผมไม่ใช่คนเคร่งศาสนา
ผมก็เหมือนกัน ผมไม่รู้จะเริ่มยังไงด้วยซ้ํา
ข้าแต่พระบิดาผู้ทรงสถิตในสวรรค์
- พระนามพระองค์ทรงเป็นที่สักการะ - พระนามพระองค์
- พระอาณาจักรจงมาถึง - พระอาณาจักรจงมาถึง
ขอให้ทุกสิ่งเป็นไปตามน้ําพระทัย
บนแผ่นดินเหมือนในสวรรค์
ขอประทานอาหารประจําวัน แก่ข้าพเจ้าทั้งหลายในวันนี้
โปรดยกโทษให้ข้าพเจ้า
เหมือนที่ข้าพเจ้ายกให้ผู้อื่น
อย่าให้ข้าพเจ้าถูกผจญ
แต่โปรดช่วยให้พ้นภัย
เพราะพระอาณาจักร
พระสิริและพระอํานาจ เป็นของพระองค์ชั่วนิรันดร์
อาเมน
ไงจ๊ะ
วันนี้เป็นไงบ้าง
น้าเคยโกรธแม่ผมรึเปล่า
ตลอดเวลาเลย
โกรธกันตลอด
ตอนนี้ผมก็...
โกรธจอร์แดนมาก
ผมแค่...
โกรธเขาน่ะ
รู้ไหม เธอสามารถโกรธจอร์แดน แต่ก็รักเขาไปพร้อมๆ กันได้นะ
เรารู้สึกสองอย่างได้พร้อมกัน
น้ารู้ว่าน้าเป็นงั้น
ขอบคุณฮะ
ผมว่าสาเหตุที่ผมอยากนอนห้องเชย์
เพราะตลอดชีวิต ผมนอนห้องเดียวกับจอร์แดน
ผมแค่...
อยากอยู่ใกล้ๆ เด็กอีกคน
ผมไม่ได้อยากให้น้าเสียใจ
เอ็ดเวิร์ด
เธอจะไปนอนที่ไหนก็ได้ทั้งนั้น
โอเคนะ
ขอบคุณฮะ
(จอห์น)
อยู่กับฉันก่อนนะ หนู
ทําการบ้านอยู่
ส่งรูปเรือมานี่หมายความว่าไง
แค่เรื่องที่บางทีไปทํา
ครอบครัวฉันมีเรือลํานึง
ต้องเป็นสมาชิกของเขาด้วย
ฉันไม่รู้ว่าเรือยังอยู่รึเปล่าหลังจากที่เกิดเรื่อง
แต่มันยังอยู่
อ้อ ก็เข้าใจขึ้นนิดนึง
ฉันไปที่ 405 เซ็นทรัลพาร์คเวสต์มา
จริงดิ ได้เจอเขารึเปล่า
- รับสิ - อะไรเนี่ย เอ็ดเวิร์ด
ดูสิ
(พ.ป.ป. พรุ่งนี้ สิบโมง)
เล่ามาให้หมดเลย
คือ ลุงเขาอยู่ด้วย แล้วเขาก็โมโหมากตอนฉันไปถึง
- แหงสิ - เลยผลักฉันออกจากร้าน แล้วก็...
- เขาทําอะไรนะ - ฮื่อ แล้วฉันก็โกรธเขาแทน
คําบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์