ไอ้เวร!
(สร้างจากนวนิยายโดยแอนน์ นาโพลิทาโน)
แล้วถ้านางเป็นโรคจิตล่ะ
นางมาตามนายถึงที่ช้อปไรท์ แล้วเอาหัวย่อส่วนใส่มือ
นางเป็นโรคจิตอยู่แล้วล่ะ
นี่ไม่ใช่ไอเดียที่ดี
- กลับกันดีกว่า - ล้อเล่นรึเปล่า
พวก ในที่สุดเราก็จะได้คําตอบ
นางเป็นใคร เกี่ยวข้องกับพี่ชายนายยังไง
ทําไมถึงถ่อมาถึงไนแอค เพราะจะเอาหัวย่อส่วนให้นาย
เราจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
- เขามาสาย - แล้วไง
- มันหยาบคาย กลับดีกว่า - พวก นายต้องใจเย็น
- ไง - นายมาจริงๆ
ใช่ๆ ไม่ใช่เรื่องใหญ่
นั่นแหละ หวัดดี
อ่ะ หวัดดี
ฉันไม่รู้ว่านายจะพาคนมาด้วย
โทษที หวังว่าคงไม่เป็นไรนะ เขาเป็น... นี่เพื่อนบ้านฉัน
- ชื่อเชย์ ยินดีที่รู้จัก - เช่นกัน
งั้น เราจะแอบเข้ากัน
- ไม่ผิดกฎหมายเหรอ - ไม่เป็นไร เราทําได้
โอเค ฉันเดินเมื่อไหร่ ตามเลย อย่าลังเล ไม่ต้องสบตาใครทั้งนั้น
อย่าทําหน้ารู้สึกผิดด้วย นี่เยี่ยมไปเลย
มาเร็ว
(พิพิธภัณฑ์ของแปลกสุดประหลาด)
- คุณครับ - ไปเลย!
ไม่เลว โจรตัวน้อยเนอะ
ใช่ ไม่ใช่เรื่องใหญ่
เมื่อกี้เหมือนหัวใจจะวาย
ตามฉันมา
ฟี-ไฟ-โฟ-ฟัม
ไม่เอาน่ะ ใส่แรงอีกหน่อย พร้อมนะ ฟี-ไฟ-โฟ-ฟัม
ฟี-ไฟ-โฟ-ฟัม!
เยี่ยม กลัวแล้วเนี่ย
ลุงโคโจ เล่นบ้างสิ
ฟี-ไฟ-โฟ-ฟัม
ทําให้เขาดูหน่อยเร็ว
ฟี-ไฟ-โฟ-ฟัม!
ใช่ๆ หนูเก่งที่สุด
เป็นยักษ์ที่สุดยอดมาก
คุณก็จะมาด้วยใช่มั้ยคะ
ฉัน...
หลานลุง เอเดรียนายุ่งมาก ทั้งต้องหาเสียงอะไรแบบนั้น...
แต่คุณต้องไปนะคะ ต้องไปดูชุดใหม่ของหนู
งั้นฉันจะไปจ้ะ
ไม่เป็นไร เรา...
โคโจ ฉันไม่ยอมพลาดงานนี้หรอก
โอเค ลองอีกที พร้อมนะ เล่นเลย เอ้า
ฟี-ไฟ-โฟ-ฟัม
ก้าวด้วย ก้าวยาวๆ เอ้า อีกที
ฟี-ไฟ-โฟ-ฟัม!
ว้ายตาย คุณพระคุณเจ้า
สวัสดีค่ะ
ตายแล้ว หวัดดีค่ะ นี่ดีดี้เอง
- ครับ ขอโทษ - สตีฟใช่มั้ย
โอเครึเปล่า
เวรกรรม คือว่า โอเคมั้ยเนี่ย
- ผมกลับดีกว่า - ให้ฉัน... ให้ฉันช่วย
โอ๊ย ไม่นะ
โห ตาเขียวปั๊ดเลย
ให้ฉัน... เอางี้นะ ฉัน...
ให้ฉันทําแผลก่อน ไปห้องน้ํากัน
มาเร็วๆ
- โอเค - ได้เลย โอ้โฮ
เมื่อคืนหนักสินะ
- ขอโทษ - ไม่เป็นไร
คุณเรียนแต่งหน้าอะไรแบบนั้นมาเหรอ
เปล่าๆ แค่ฝึกมาหลายปี
ขอโทษ เจ็บเหรอ
โอเค สารภาพมา เกิดอะไรขึ้นกับคุณ
ผมไปต่อยตีในบาร์
- บาร์... - ใช่
คุณไม่ได้รวยเป็นเศรษฐีพันล้านเหรอ พวกเศรษฐีเขาต่อยตีในบาร์ด้วยเหรอ
ผม...
ผมไม่กล้าสู้หน้าคู่หมั้น แล้วรู้สึกว่าควรไปหาเรื่องให้คนชก
โอเค
ฉันก็เคยมีคืนคลั่งเหมือนกัน
แต่ไม่คิดว่าเคยมาสลบอยู่ในห้องใต้ดินของโบสถ์
แต่ก็คิดว่าถ้าเราพังต่อหน้าคนบนนั้นไม่ได้
งั้นชีวิตนี้จะทําอะไรได้อีก นึกออกมั้ย
- อะไร... - ถอย
อะไร...
โอ๊ย เละ
โอเคมั้ย ตายจริง
ขอถอดก่อนละ
โอเค
ดีนะที่เป็นเสื้อของซีซั่นที่แล้ว
โอเค
โอเคนะ
คุณต้องกินน้ํากับหาคัพเค้กกิน
เดี๋ยวมา
งั้นเธอไปที่ซูเปอร์ แล้วเอาหัวย่อส่วนให้เอ็ดเวิร์ดทําไม
- เชย์ - อะไรล่ะ
ขอโทษ ไม่ต้องตอบก็ได้...
ไม่เป็นไร คืองี้
ขอโทษถ้าทําให้ตกใจ
ฉันแค่... สับสนน่ะ
ได้ ไม่เป็นไร
เอาจริงดิ
- อะไร - เห็นล็อกที่เขาเก็บไว้ยัง
ตรงนั้นไม่น่าขนลุกเท่า มาเร็ว พาไปดู
เดี๋ยวเรากลับมานะ
ได้สิ
งั้น จอร์แดนเป็นแฟนเธอเหรอ
ใช่... เป็นแฟน
แล้วพวกเธอมาที่นี่ด้วยกัน
ตลอดเวลาเลย
ตรงนี้คือจุดที่เราจูบกันครั้งแรก
ตรงนี้คือจุดที่เราทะเลาะกันครั้งแรก
ไม่ ฉันไม่ได้จะขอเลิก ก็แค่...
เธอกําลังจะย้ายไปอีกฟากประเทศ
- เราจะโทรเฟซไทม์และส่งข้อความทุกวัน - มันไม่เหมือนกัน
คิดว่าฉันอยากย้ายไปแอลเอเหรอ
งั้นทําไมพี่ไม่ได้บอกฉันเรื่องของเธอ
เขาเล่าทุกอย่างให้ฉันฟัง
ฉันเป็นคนขอให้เก็บความลับ ลุงฉันไม่ชอบให้คบผู้ชาย
ครอบครัวเป็นพวกหัวโบราณตามขนบ แต่จอร์แดนก็อยากเก็บเป็นความลับเหมือนกัน
แต่เขาไว้ใจฉันได้นี่
ฉันไม่บอกพ่อแม่เราหรอก
เขาไม่อยากให้ใครรู้ทั้งนั้น
หมายถึงฉัน งั้นเขา... พี่เกลียดฉันเหรอ
ไม่ๆ เขารักนายมากกว่าใคร เอ็ดดี้
ทุกครั้งที่พูดถึงน้อง เขาก็...
เขาจะยิ้มกว้างตลอดเลย
แต่เขาอยากมีชีวิตของตัวเองบ้าง
เขาว่าบางทีเขาก็ไม่รู้แล้วว่า ชีวิตนายจบตรงไหน ชีวิตเขาเริ่มตรงไหน
พวกนายทําทุกอย่างด้วยกัน
นั่นก็คือสาเหตุที่เขาไม่อยากเรียนโฮมสคูลแล้ว
เรื่องนั้นเธอก็รู้เหรอ
เขาอยากบอกนายมาก เขาก็แค่... ทําใจบอกนายไม่ได้
เดี๋ยว... นึกว่าเล่าทุกอย่างไว้ในจดหมาย
- จดหมายอะไร - จดหมายที่ส่งหานาย
ฉันไม่เคยได้จดหมายอะไรเลย
เวร สงสัยไปส่งผิดบ้าน
ของในนี้ส่วนใหญ่เป็นของปลอม ใครจะจ่าย 30 เหรียญเพื่อเข้ามาดู
นึกว่าเธอชอบที่นี่เสียอีก
ไม่ชอบแล้ว ไปหาอะไรกินกันได้ยัง
ได้สิ
แต่ว่าอีกสักแป๊บไดัมั้ย
ช่างเถอะ งั้นไปเจอกันที่ร้านขายของที่ระลึก
ได้ อีกเดี๋ยวจะตามไป
เอ็ดดี้ ฉันถามอะไรหน่อยได้มั้ย
ได้
นายช่วย...
เล่าเรื่องวันนั้นหน่อยได้มั้ย เรื่องเที่ยวบินนั้น
พอดีฉันฝันร้ายเรื่องนั้น
ว่ามันเป็นอย่างไรสําหรับนาย สําหรับเขา
หวังว่าคงจะถามได้ ฉันแค่อยากจะรู้
ก้มลง!
ฉันสลบยาว
คือฉัน...
และ...
ได้สติอีกที
ก็อยู่ที่โรงพยาบาลแล้ว
ฉันจําอะไรเรื่องวันนั้นไม่ได้เลย
ขอโทษทีนะ
ไม่มีอะไรต้องขอโทษสักนิด
มันเนียนมากนะ เวลาเกิดเรื่องแบบนั้น
ไม่ใช่ว่า "อ้าว ท้องเหรอ ไล่ออกนะ" เพราะไม่งั้นฉันก็ฟ้องได้
แต่เขาจะลดจํานวนกะที่ให้เราทํางานไปเรื่อยๆ
ในที่สุดฉันก็ต้องบอกรูมเมทว่า ไม่มีเงินพอจ่ายค่าเช่าแล้ว
ซึ่งก็กระอักกระอ่วนมากเพราะตั้งแต่ฉันท้อง
พวกนั้นไม่รู้ด้วยซ้ําว่าฉันยังอยู่ไหม
ทวนให้ฟังอีกที
ท้องหกเดือน
ไม่มีคู่
ไม่มีเงิน
ไม่มีห้องเด็ก ไม่มีเปล ไม่มีรถเข็น และกําลังจะไม่มีงานทํา
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ําว่าท้องได้ยังไง
คือฉันรู้แหละว่าท้องได้ยังไง แต่ไม่รู้ว่ามาอยู่ในสถานการณ์นี้ได้ไง
เพราะเราก็...
ระวังตัวมากๆ
เพราะงั้น ไม่ได้อยู่ในแผน
ไง ลินดา
เธอบอกว่ายังไม่มีข้าวของเด็กเลยใช่มั้ย
ฉัน... ค่ะ มัน...
- หนักอยู่ - ค่อนข้างแน่ใจว่าฉันช่วยได้
- หวัดดี - เข้ากลุ่มเป็นไงบ้าง
- ดี เราทุกคนหายแล้ว - เยี่ยม เพราะคุณยุ่งมาก
หวัดดีค่ะ โคโจ
เราต้องไปร่วมเสวนากับ กลุ่มเดโมแครตหนุ่มสาวของเอ็นวายยู
นั่นก่อนถึงนัดห้าโมงเย็น
เราเพิ่มตารางงานระดมทุนคืนพรุ่งนี้หกโมงด้วย
- มีเพิ่มอีกเหรอ - มีแผนอะไรเหรอ
เบคส์จะเล่นละครที่โรงเรียน ฉันบอกไว้ว่าจะไป คือ...
งานระดมทุนมันสําคัญนะ
นายกเทศมนตรีอดัมส์จะไปด้วย
คุณโต้วาทีได้ดีมาก คนสําคัญๆ ก็เริ่มสังเกตเห็น
นี่คือสนามใหญ่แล้ว
ฉันรอในรถแล้วกัน
คุณโอเคมั้ย
คุณเพิ่งตกลงจะไปอยู่สองที่พร้อมกัน
ผมคงไม่ต้องบอกว่า ผมคิดว่าคุณจะเลือกที่ไหน
- ฉันจะจัดการให้ได้ - คุณเข้ามาสนิทกับเธอมากไป
โอเค
เด็กเพิ่งเสียแม่
ผมเห็นสายตาที่หลานมองคุณ เขาเริ่มผูกพันกับคุณ
เรากําลังจะกลับไปอยู่กาน่ากัน
คุณกําลังจะกลายเป็นสมาชิกสภาคองเกรส
เราอาจไม่ควรอยู่ใกล้คุณให้มากเกินไป
มีอะไรให้ช่วยมั้ย
ไม่ต้อง ผมเอาอยู่
ขอโทษนะ แต่คุณเป็นใคร
เวอร์นอน คุณล่ะเป็นใคร
แซม
- คุณรู้จักเบนเหรอ - ใช่ เป็นเพื่อนเก่าเขา
- คุณล่ะ - เหมือนกัน
- คุณมาทําอะไรที่นี่ - เบนให้ผมเอาของมาเก็บที่นี่
โอเค ที่จริงผมกําลัง ช่วยคุณยายเขาจัดการของพวกนี้
- ถ้าคุณจะช่วย... - เอาของผมออก ได้
- เมื่อสะดวก - ไม่มีปัญหา
- คุณรู้จักเบนได้ไง - สมัยมัธยม ทีมบาสเดียวกัน
ขอโทษ ดูเขาไม่เหมือนเป็นนักกีฬา
ฮื่อ เขาก็ไม่เก่งนักหรอก
ไม่อยากเชื่อเลยว่าเขาไม่อยู่แล้ว
เขาเป็นคนที่งดงามมาก
ใช่
นั่นแหละ...
ผมน่าจะปิดโกดังนี้ตอนปลายเดือน เพราะงั้น...
เข้าใจแล้ว ขอมือถือหน่อยสิ
เราควรมีเบอร์ติดต่อกันไว้
เผื่อมีคําถามอะไรเกี่ยวกับโกดังเก็บของ
แล้วเผื่อจะอยากคุยบ้าง
นั่นมัน...
ผมไม่อยากคุย
อ้อ แต่ผมอยากคุยมาก
คุณเป็นคนเดียวที่รู้จักเขาเหมือนกัน
ได้ ผมจะติดต่อไปเรื่อง ตอนที่จะปิดที่นี่...
- ดีใจที่ได้เจอ แซม - ได้ เช่นกัน
ปี๊บๆ
ขอโทษ ผมโกหก
นั่นไม่ใช่ถุงนอนที่ดีสุดในโลกนะ
นี่ต่างหากที่ดีสุดในโลก ลองจับผ้าดูสิ
โอเค
- หูย - ใช่มั้ย
- แม่ จับสิ นิ่มมาก - สัมผัสดี
- ใช่ - แต่ว่า...
คือว่า ลูกไม่ได้จะไปแอนตาร์กติกา
แม่ว่าตอนนี้เรายังไม่จําเป็นต้องใช้ ถุงนอนราคา 700 เหรียญหรอกนะ
- แม่ - ไม่ต้องห่วง
ผมจะไปเอาถุงนอนราคาย่อมเยากว่านี้
ได้ก็ดีเลยค่ะ เอราสมัส
- เอราสมัส ครับ ขอบคุณ - ชอบชื่อนั้น
- น่าสนใจ คนกรีกเหรอ - แม่ตั้งให้
พ่อบอกเสมอว่าให้ซื้อของดีที่สุด แล้วใช้ให้คุ้มราคา
ด้วยการใช้ให้นานๆ นี่ก็ของดีที่สุด
เรื่องมันสลับซับซ้อนกว่านั้น แต่...
- ซับซ้อนยังไง แม่ - พวกเราไม่เป็นไรหรอก
แค่ต้องคุมงบหน่อย แค่นั้นเอง
"คุมงบ" เหรอ นั่นไม่ใช่คําที่แม่ใช้เลยนะ
แม่รู้สึกว่านี่ไม่ใช่กาลเทศะที่จะมาคุย...
แม่ บอกทีได้มั้ยว่าเกิดอะไรขึ้น
เรื่องที่เกิดขึ้นคือ
คุณพ่อกับแม่ใช้ทั้งชีวิตพยายาม เพื่อให้ลูกได้เข้ามหาวิทยาลัย
- เรื่องนี้มันเกี่ยวกับ... - แม่ไม่อยากให้ลูกโยนทิ้ง
แล้วท่องไปทั่วโลกในถุงนอนที่แพงที่สุด
เพราะพ่อเขาตาย
ให้ตายสิ แม่ หนูบอกแล้วว่านี่คือสิ่งที่หนูจําเป็นต้องทํา
แล้วแม่ก็บอกว่าจะสนับสนุน แต่กลับไม่สนับสนุนซะงั้น
ลูกจ๋า คุณพ่อเพิ่งเสีย
แม่รู้ว่าลูกอยากจะหนีไป แม่ก็อยากหนีเหมือนกัน อยากมาก
แต่ชีวิตเราต้องดําเนินต่อไป
เราต้องใช้ชีวิตกันต่อ
และก็ต้องเผชิญหน้ากับ ความเศร้าและความเจ็บปวด
เราหนีเรื่องนั้นไปไหนไม่ได้
พ่อเป็นเพื่อนสนิทของหนู
แม่เข้าใจ
แม่รู้จ้ะ
แม่รู้
ไง
ฉันต้องขอโทษ
โอเค
ฉันว่าฉันทําเรื่องมาฮิร่านี่พังหมดแล้ว
เขาก็บอกฉันมาตรงๆ
ฉันไม่สามารถมอบสิ่งเดียวที่เขาขอให้ได้
ตอนนี้เขาอาจไม่อยากคุยกับฉันอีกแล้ว
ทําไปก็คงไม่มีประโยชน์
ไม่รู้จะทํายังไงแล้ว
เธอคิดว่าไง
นายมันเฮงซวย เอ็ดเวิร์ด
(สวัสดีค่ะ นี่แดฟเน่นะ เจอกันหกโมงเย็น แค่อยากคอนเฟิร์ม)
(ไม่ต้องเอาอะไรมาเลย)
แม่ง
ดีใจมากที่คุณมา ดอกไม้สวยจริง
(เพนท์เฮาส์)
ขอบคุณที่ชวนค่ะ
โห ที่นี่สุดๆ ไปเลย
ใช่มั้ยคะ พวกเราโชคดีมาก เชิญตามสบายเลย
คุณมา
ฉันจะเอาดอกไม้ไปใส่แจกัน
สตีฟ รินไวน์ให้อแมนด้าหน่อย
- ฉันชอบเสื้อแจ็คเก็ตด้วยนะคะ - ขอบคุณ
คุณมาทําไม
คิดว่าฉันอยากมาอยู่ตรงนี้เหรอ เธอส่งข้อความมาสิบรอบได้
- แล้วคุณก็ไม่ตอบอะไรฉันเลย อะไรเนี่ย - กินข้าว กินของหวาน แล้วไปเสีย
อย่าให้เขาดึงเข้าบทสนทนาอะไรลึกซึ้ง
ไว้ใจได้ มีจังหวะเมื่อไหร่ ฉันไสหัวไปแน่ ไม่อยู่หรอก
- ตาไปโดนอะไรเข้า - ต่อยกันในบาร์
คุณเนี่ยนะ เมื่อไหร่
เมื่อคืน หลังจากลาคุณ
นี่ พร้อมกินกันหรือยัง
ฉันรู้สึกดีมากที่พวกคุณมีกลุ่มให้ไปเข้า
ฉันเรียกว่าต้องบังคับให้สตีฟไปเข้ากลุ่ม
- ใช่มั้ยคะ ที่รัก - ก็จริง
ตายแล้ว ตาเขียวมากขึ้นอีก
ฉันไม่อยู่แค่สองวัน เขาก็ได้ไอเดียจะไปเรียนต่อยมวย
นึกไม่ออกเลยว่าคุณต้องเจอเรื่องอะไรบ้าง
ถ้าฉันเสียสตีฟไป ฉันต้องแตกสลายเป็นเสี่ยงๆ แน่
ใช่ ฉันกลับบ้านดีกว่า
- เดี๋ยวเรียกรถให้ - อ้าว อย่าเพิ่งไป
ขอโทษนะคะ สัญญากับสตีฟแล้วว่าจะคุยเรื่องเบาๆ
ฉันก็แค่ดีใจมากที่คุณสองคนหากันจนเจอ
ฉันรู้ว่าสตีฟต้องการเรื่องนี้มากแค่ไหน
เขาไม่สามารถกลับไปคืนดีกับเบรนท์ได้ ทั้งที่ต้องการสิ่งนั้นมากที่สุด
- จริงเหรอ - จริงสิคะ
อีกสามนาทีรถจะมารับที่หน้าตึก...
สตีฟไม่เคยบอกคุณสินะว่าเบรนท์มาหาเขา
อ้อนวอนขอให้พี่ยกโทษให้
แต่สตีฟบอกน้องชายให้ไปตายเสีย
- อะไรนะ - ฉันว่านั่นคือคําของเขาเป๊ะๆ
- ใช่มั้ย สตีฟ - เขาพูดเรื่องอะไรน่ะ
เขาโผล่มาที่ทํางานโดยไม่บอกก่อน หลังจากหายตัวไปสองปี...
เพราะคุณไม่ยอมรับสายหรือตอบข้อความเขา
เขามาออฟฟิศคุณด้วยเหรอ
เบรนท์เคยบอกไหมว่ามีกี่คืน ที่ผมต้องปลอบแม่ที่ร้องห่มร้องไห้
เพราะลูกชายเป็นไอ้ขี้ยา ลูกรักของแม่
พ่อผมไม่ได้ปลอบแม่เลย เขาทําไม่เป็น
ไม่เลย ไม่ ต้องเป็นผม ทุกอย่างเป็นหน้าที่ผม
คืนแล้วคืนเล่า ต้องกอดแม่แล้วปลอบแม่
แล้วจู่ๆ หลายปีผ่านไป นึกจะโผล่มาก็มา
แล้วเราจะกอดกัน ทุกอย่างจะโอเคเนี่ยนะ คิดได้ไง
- สตีฟ - ไม่... ตอนเขามาหาคุณ
เขาเลิกยามาแล้ว 18 เดือน
ชีวิตเขากําลังไปได้สวย
แต่หลังจากที่เจอคุณ แค่สองอาทิตย์เขาก็กลับไปใช้ยา
ไม่ใช่ละ! จะเอาเรื่องนั้นมาโทษผมเหรอ
ไม่ มันความผิดเขา แต่คุณช่วยมีน้ําใจกว่านี้หน่อยก็ได้
ผมไม่ใช่คนทําให้เขาเป็นอย่างนั้น
ฉันจะลงไปข้างล่างละ ขอบคุณที่เลี้ยงอาหาร
ขอโทษนะที่เรื่องไม่เป็นอย่างที่หวัง
ฉันขอโทษ ขอโทษจริงๆ
สตีฟ
- ผมไม่มีหน้าที่รับผิดชอบเบรนท์ - ฉันรู้ค่ะ
เรื่องที่เขาทํา เขาหาเรื่องทําเอง ไม่ใช่หน้าที่ของผม
ฉันรู้
(รอตรงนี้หากคุณต้องการ) (เวอร์นอน อาซาบัน)
(ภาพ)
(เรื่องของเรา อินดัสทรีบาร์ - เวอร์นอน อาซาบัน)
เธอบอกให้ไปเจอที่กิฟต์ชอป ฉันก็ไปเจอที่กิฟต์ชอป
นายปล่อยให้ฉันรอ 72 นาที
ฉันก็ไม่รู้ว่ามันนานขนาดนั้น
นาน
ฉันเป็นคนทําให้นายได้เจอตัวเขาตั้งแต่ต้น
ฉันเป็นคนคิดได้ ฉันเป็นคนตามตัวเขา
ฉันบีบให้นายเข้าเมืองไปตั้งแต่ต้น
แต่ทันทีที่เห็นเขา นายก็ทําเป็นว่า
"ไงจ๊ะ หวัดดี มาฮิร่า ไง"
เขารู้จักพี่ชายฉัน
เขาเป็นคนอีกคนเดียวในโลกที่รู้จักพี่ชายฉันจริงๆ
เพราะงั้นตอนนี้ เขาเป็นคนสําคัญที่สุดในโลกสําหรับฉัน
ขอโทษนะ แต่มันเป็นงั้น
เชย์ เธอก็สําคัญเหมือนกันนะ
- เชย์ - ฉันง่วงแล้ว
ราตรีสวัสดิ์ เจ้าโง่
ไง
โอเครึเปล่า
- เมื่อคืนโหดเหรอ - ไม่เป็นไร
ผมเคยได้จดหมายอะไรบ้างมั้ย
จดหมายเหรอ
ใช่ฮะ มีเพื่อนบอกว่าส่งจดหมายมาหา
ไม่คิดว่ามีเลยนะ
แต่เดี๋ยวจะถามน้าเขยให้
นั่นอาจจะเป็นเชย์
อุ๊ยตาย หวัดดีจ้ะ
หวัดดีฮะ
ขอโทษนะ ฉันรู้จักคุณน้า
ฉันรู้จักลินดา เอ๊ยไม่ใช่ ฉันคือลินดา ฉันรู้จักเลซีย์
รู้จักคุณน้าจากที่เข้ากลุ่มบําบัดความเศร้า
แฟนฉันอยู่บนเครื่องด้วย
น้าเลซีย์ มีคนมา
เยี่ยม ทําเด็กปาฏิหาริย์สติแตก
- สวัสดี - เป็นไงบ้าง
- เข้ามาเลย - ฉันว่าฉันทําเขาสติแตก
อ๋อ เขาไม่เป็นไรหรอก
ไปกันเลย
โอเค
(จอร์แดน - เสื้อผ้า)
นี่
ดูนี่สิ
- นี่เหมือนทรานสฟ... - อย่างกับทรานสฟอร์เมอร์
เหมาะที่สุดสําหรับบ้านที่ต้องขึ้นบันได
- ตายแล้ว - ใช่มะ ตูม
นี่มัน... เหมือนคุณมีแผนกเด็กของทั้งห้าง
เยี่ยมจัง แล้วทุกอย่างใหม่เอี่ยม
มันใหม่เอี่ยมเพราะฉันไม่เคยมีโอกาสได้ใช้
ฉันพยายามมีลูกมาหลายครั้ง แต่...
ตายแล้ว
ตอนเข้ากลุ่มฉันก็เอาแต่พูดว่า ฉันท้องโดยไม่ได้พยายามเลย
ขอโทษจริงๆ ค่ะ ฉันคิดน้อยเกินไปมากๆ
- ไม่ ไม่เลย มันแค่... - ขอโทษนะ
มัน...
แผลเก่า
ไม่เป็นไร
ตอนนี้ยังพยายามมีลูกอยู่ไหม
ตอนนี้ไม่ ตอนนี้มีเอ็ดเวิร์ด
ฉันไม่... ไม่คิดว่า ฉันเอาของพวกนี้ไปไม่ได้หรอก
ฉันคิดว่า... คุณควรจะเก็บเอาไว้เอง
และคุณน่าจะเก็บเอาไว้จนกว่าจะพร้อมใช้เอง
มาตกลงกันดีกว่า
รับไป
เอาไปให้หมด เอาให้ลูกใช้ ใช้เสร็จแล้วค่อยมาคุยกับฉันอีกที
ไม่แน่ ตอนนั้นฉันอาจจะพร้อมใช้ของแล้ว โอเคนะ
- แน่ใจเหรอ - แน่ใจ
ของพวกนี้เก็บมานานเกินไปแล้ว
ขอบคุณค่ะ
ไม่เคยมีใครใจดีกับฉันขนาดนี้มาก่อนเลย
คุณวอชิงตัน
โอเค ทุกคน โอเค เยี่ยม
ตายแล้ว ดูแหวนสิ
- ดาร์เนล - สวัสดีค่ะ ยินดีที่ได้รู้จัก
ฉันเอเดรียนา วอชิงตัน
อย่าเพิ่งเมินกันนะ วันที่ 27 มิ.ย. หาชื่อฉันด้วย เอเดรียนา วอชิงตัน
- จะช่วยเลือกฉันใช่มั้ย - ใช่สิ
- ลงทะเบียนไว้รึเปล่า - แล้ว
ทั้งหมดนี้อยู่ในการหาเสียง...
โอเค ค่ะ นั่นตลกมาก
แบบนั้นต่างหากถึงจะได้คะแนน
ฉันต้องไปแล้ว ยินดีที่ได้พบนะคะ
รู้ใช่ไหมว่าเหล้าในงานพวกนี้เป็นกับดัก
เขาเสิร์ฟเพื่อให้เห็นว่า จะจับได้ว่าใครพูดอะไรผิดบ้าง
คลับโซดาของคุณผู้หญิง
ขอบคุณค่ะ
ฉันจัดการตัวเองได้
ผมรู้
มันบ้าบอดีนะ
ที่เรามาอยู่กันตรงนี้
ชีวิตมันบ้าบอ
ที่จริงตอนนี้ฉันนึกว่าจะไปเรียนปริญญาโทอยู่
คุณช่วยประหยัดทั้งเวลาและหนี้ให้ตัวเอง
แล้วดูคุณสิ
คุณมาคนเดียวเหรอ
เรามากันเป็นกลุ่มกับมืออาชีพวัยรุ่น
แต่ไม่มีคู่ควง
คุณล่ะ รูมเมทมารึเปล่า
- อย่าได้เริ่มเชียว - แค่ถามดู
เขาชอบคุณมากนะ ดรี
ผมดูออก
- ดูอะไร - ทุกอย่าง
ทุกสิ่งที่คุณพยายามทํา ทั้งในทางการเมืองและการใช้ชีวิต
ผมดูออกตั้งแต่สมัยเราเรียนกันที่เพนน์
แล้วคุณจัดเดินขบวนเพื่อพวกแม่บ้านภารโรง กับรองเท้าผ้าใบโทรมๆ
- กับเสื้อยืดกรรมการนักเรียน... - อย่าพูดถึงผ้าใบฉัน อย่า
ตอนนี้ผมก็ยังดูออก
ที่งานระดมทุนหรูหราแห่งนี้
เรื่องแบบนี้อยู่ในสายเลือดคุณ
คุณคอยช่วยอยู่ข้างฉันเสมอ
ต่อให้ตอนที่เราไม่ได้เป็นอะไรกัน
ใช่
ผมบอกแม่โรสไว้ว่าจะคอยอยู่เคียงข้างคุณ
แล้วผมก็อยากอยู่ข้างๆ แบ่งปันช่วงเวลานี้กับคุณ
นี่ขอแต่งงานเหรอ
เปล่า
แต่ใครจะรู้ว่าชีวิตจะพาเราไปทางไหน
- เล่นให้ดีนะ เบคส์ - ขอบใจ
นี่ อย่าให้ขาหักจริง
เอเดรียนาอยู่ไหน
ไม่แน่ใจว่าเขามานะ หลาน
แต่หนูดูดี
เจ้าแจ็คต้องระวังตัวหน่อยแล้ว น่ากลัวมาก
คือว่า
บางทีคนเราก็ไม่สามารถทําสิ่งที่บอกว่าจะทําได้
ช่วงนี้เอเดรียนายุ่งมาก ถ้าเขาไม่มา มันก็...
- ถ้าเขาไม่มา หนูไม่ขึ้นเวที - หนูหยุดละครทั้งเรื่องไม่ได้นะ
มีบทพูดโง่ๆ แค่สี่ประโยค
งั้นทําไมซ้อมหนักขนาดนั้นล่ะ
พวกเราไม่หนีหน้าที่ความรับผิดชอบ
แค่เพราะไม่มีใครมาดูตอนเราทํา
ไม่ ยังไงเราก็ต้องทําอยู่ดี
แม่ของหนูจากบ้านหลังเดียวที่เคยมี เพื่อมาเป็นนักแสดง
และลุงรู้ว่าความกล้าที่อยู่ในใจแม่ ก็เหมือนความกล้าในใจของหนู
เรารักคุณ เอเดรียนา!
นึกแล้วว่าคุณต้องมา
บอกแล้วไงว่าจะมา
หวังว่าไม่ได้มาสายเกินไปนะคะ
มาทันเวลาพอดีเลย
ขอโทษนะ ไม่ได้อยากขัดจังหวะ แต่...
ขอถ่ายเซลฟี่กับว่าที่สมาชิกสภาคองเกรสได้มั้ย
ได้สิคะ มาเลย
- ขอบคุณ - เยี่ยม
รักคุณย่าด้วย ฉันทํานายไว้ว่า คุณจะต้องอนาคตไกลแน่
ขอบคุณค่ะ
ขอลายเซ็นได้มั้ย
ได้แน่นอน โอเค
รับอะไรดี
ผมแซม เราเจอกันที่...
ผมรู้คุณเป็นใคร หาผมเจอได้ไง
ก็มี... มีภาพคุณกําลังทํางานอยู่เต็มไปหมด
โอเค มาแอบส่องไอจีกันเหรอ
เปล่า ผม...
พูดไปแล้วก็ใช่
แต่ผมก็มาที่นี่
เพราะผมจําเป็นต้อง ปิดโกดังนั้นก่อนสิ้นเดือนจริงๆ
ผมเลยว่าจะมาบอกคุณ ว่ามีกําหนดเวลา
อ่าฮะ เคยมาที่นี่มั้ย
ที่นี่เหรอ
ไม่ ที่นี่ไม่ใช่แนวผม
ให้เวลามันหน่อย อยู่ไปอาจจะชอบเอง
- นั่งก่อนสิ - ผมอยู่ยาวไม่ได้
คุณรู้จักเบนดีแค่ไหน
ไม่ดีนักหรอก
เขาเป็นเพื่อนของเพื่อน
แต่เบนมีลักษณะอะไรบางอย่าง
ต่อให้เราไม่ได้สนิทกับเขามาก เขาก็ทําเหมือนเราเป็นคนพิเศษ
แล้วคุณล่ะ พวกคุณสนิทกันต่อหลังจบมัธยมเหรอ
เปล่า เราห่างกันไป
แต่ผมเพิ่งเจอเขาก่อนเครื่องตกสามวัน คือ...
คุณได้เจอเขาก่อนตาย นั่นถือเป็นพรประเสริฐ
ใช่
- เอ่อ... ผมไม่ได้สั่ง - ร้านเลี้ยง
แจกันแก้ว เครื่องใช้อิเล็กโทรนิกส์เก่าๆ เครื่องซักผ้าอะไรแบบนั้น
แล้วก็มีรถ
- ไม่จริง! - จริง
รถ
- เรื่องสุ่มๆ - ของแพงไง
แพง
- มีค้อนอะไรแบบนั้นด้วยมั้ย - ใช่ เอาไว้ทุบ...
มี มีค้อน มีชะแลงด้วย
- แต่ฉันชอบใช้ไม้เบสบอลมากกว่า - จริง ไม้เบสบอล
- หวัดดี - ยินดีต้อนรับกลับบ้าน
จอห์น นี่ลินดา
- ลินดา
- สวัสดี - กินอะไรมั้ย นั่งก่อนสิ
คุณอาจคิดว่า "แม่นี่เป็นใครมานั่งในบ้านฉัน"
ไม่คิดเลย
ฉันมาจากกลุ่มบําบัดเศร้าค่ะ
คนที่ท้อง
- ยินดีต้อนรับ - ขอบคุณค่ะ
- นี่ - ว่าไงพวก เห็นรูปหรือยัง
เห็นแล้ว ขอบคุณฮะ
คุณไปทริปอะไรงั้นมาเหรอ
ใช่ ผมไปโคโลราโดมา
ใกล้พาโกซาสปริงส์
- ที่จริงก็คือไปดูจุดเครื่องบินตก - นั่นแหละ...
นั่นคงเป็นประสบการณ์สะเทือนใจ
ใช่ ก็ใช่อยู่ ผมคิดว่า...
ไม่รู้สิ คิดว่ามันจะเป็นแค่ทุ่งอะไรงั้น
แต่พอไปถึงที่นั่นก็รู้สึกอะไรมากมาย
มีพลังงาน
แล้วก็ ผมไม่ใช่คนแบบนั้นนะ ผมไม่ใช่คนที่มีจิตสัมผัสอะไรงั้นเลย
ที่จริงผมเป็นคนตรงกันข้ามกับคนแบบนั้นด้วย
แต่แล้วพอไปถึงตรงนั้น
ผมก็สัมผัสได้ถึงทุกคน
แล้วผมก็ไปสวดภาวนาให้พวกเขา สวดให้เรา ให้เราทุกคนเลย
ผมว่านั่นอาจจะเป็นครั้งแรกตั้งแต่เกิดเรื่อง
ที่ผมไม่ได้รู้สึกไร้อํานาจอะไรโดยสิ้นเชิง
ฉันก็รู้สึกไร้อํานาจไม่มีเรี่ยวแรงเหมือนกัน
- นั่นแหละ... - ทําไมถึงไป ทําไมไปที่นั่น
ก็ ผม...
ผมคิดว่ามันจะ...
ไปช่วยเรื่องฝันร้ายของผม ผมฝันร้ายเรื่องจุดเครื่องบินตก
น้าเลยไปถ่ายรูปให้ ให้เห็นว่ามันไม่ได้ยังไหม้อยู่
โห นั่น... ยอดมากเลยที่คุณทําแบบนั้น
นั่นแหละ...
ขอโทษ ผมไม่ได้ตั้งใจจะยึดบทสนทนา
เมื่อกี้ลินดากําลังเล่าเรื่องที่ไปแอลเอ
อ้อ โทษที
ไม่นะ ฉันก็แค่กําลังเล่าถึงจุดที่
พ่อแม่ของแกรี่แทบจะ พยายามลักพาตัวฉันกับลูกไป
ก็ไม่จริงหรอก ฉันพูดเกินจริงไปหน่อย แต่ไม่เยอะ
ฉันไปบอกเขา ให้เขารู้ว่า...
เวร ขอโทษ ฉันต้องรับ
ไม่เป็นไร
เมื่อกี้ฉันเล่าไว้ว่าฉันไปหาพวกเขาที่บ้าน
เขาให้เชฟเตรียมอาหารมื้อหรูให้เรากิน
- แซม - หวัดดี เลซีย์
หวังว่าไม่ได้โทรมาขัดจังหวะ
คุณบอกว่าให้ผมโทรมาได้ถ้าอยาก...
ได้เลย มีอะไร
ผมอยู่ที่บาร์ คุยกับนายคนนี้
ผมว่าเขากําลังจีบผม
อ๋อ แล้ว
และ...
ผมอาจจะกึ่มๆ หน่อย
ผมกลัวมากว่าจะพังชีวิตตัวเอง
คุณไม่พังชีวิตตัวเองหรอก
นอกจากจะอยากพังชีวิตตัวเอง
เพื่อนสมัยมัธยมของผม
เบน ที่ตายไป
เขาเป็นมากกว่าเพื่อน
แต่เราไม่เคย... ไม่เคยทําอะไรถึงขั้นนั้น
ส่วนใหญ่ก็แค่ความรู้สึกดีๆ ต่อกัน
แค่ส่งสายตาหรือสัมผัสเล็กน้อยก็...
ติดไฟ แล้วก็...
แล้วอะไร
ต้องต่อสู้กับเสียงในหัวเยอะมาก
พ่อผมไม่ใช่และก็ยังไม่ใช่ ผู้ชายที่ตื่นรู้มากที่สุดในโลก
ครอบครัวส่วนใหญ่ของผมก็ไม่ใช่ แล้วก็...
อ้อ
แล้วผมก็ไปเจอเซียนนา แล้วเธอก็รักผม
ผมก็รักเธอ แล้วมันก็แค่... ทําให้ทุกอย่างมัน...
ง่ายขึ้น
ฮื่อ
แค่...
พยายามอย่าทําให้ใครเจ็บ โอเคนะ
ได้
- หวัดดีค่ะ - สวัสดี
สตีฟ
ผมเอาเสื้อไปซักแห้งให้แล้ว
- ขอโทษจริงๆ เรื่องเมื่อวาน ผมก็... - แหม ไม่ต้องขอโทษหรอก
แต่คุณดูดีขึ้นเป็นล้านเท่า
ขอบคุณครับ ปกติผมไม่เป็นแบบนั้นจริงๆ
อาทิตย์นี้มันโหดหน่อย
เราทุกคนเคยเจอเรื่องแบบนั้น ไม่ต้องห่วง ฉันไม่บอกใครหรอก
ขอบคุณ
มีใครรออยู่ไหม หรืออยากจะ...
ผมทิ้งเบรนท์
ว่าไงนะ
ผม...
ผมทิ้งน้องชาย
เขาติดยา...
ตอนที่เขามาหาผมเพื่อปรับความเข้าใจ ผมก็ปฏิเสธ
ครอบครัวเป็นเรื่องสลับซับซ้อน
แล้วผมก็มีอะไรกับอแมนด้า
ทําไม... เข้าใจนะว่าเขาสวยมากแต่...
คู่หมั้นของน้องที่ตาย
ผมมันโคตรพังเลย
ชอบกินเครปมั้ย
ฉันจะทําเครปให้กิน เข้ามาๆ
บ้านสวยดีนะ
อ๋อ ขอบคุณ ธนาคารกําลังจะยึดละ
เครปหวานหรือคาว
คาวครับ
เอ็ดเวิร์ดถามเรื่องจดหมายแล้ว
เขารู้เรื่องนั้นได้ไง
คงมีเพื่อนส่งจดหมายมาแล้วเขาไม่ได้รับ
ผมบอกแล้วว่าเราควรบอกเขาไปตรงๆ
ขอบใจนะ จอห์น แค่นี้ฉันยังรู้สึกแย่ไม่พอใช่มั้ย
นี่ แล้วแม่สาวท้องคนนั้นจะอยู่กับเรานานแค่ไหน
เขาชื่อลินดา
ฉันไม่รู้หรอกว่าเขาจะอยู่นานแค่ไหน สักพัก
อ้อ ขอบคุณนะที่ปรึกษากันก่อน
อ้าว ก็ถ้าคุณอยู่
โคโลราโดเป็นประสบการณ์จับใจผมมากๆ
ฉันรู้ คุณบอกชัดแล้วตอนมื้อค่ํา
ขอโทษ ผมไม่พูดละ
- ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น - งั้นหมายความยังไงกันแน่
คุณอยากให้ฉัน... จะให้ฉันพูดอะไรกันแน่
ไอเดียที่จะช่วยเอ็ดเวิร์ดของคุณ
คือการบินไปโคโลราโดแล้วส่งรูปกลับมาเนี่ยนะ
- ใช่ นั่นคือไอเดียที่จะช่วยเขา... - คุณไปโคโลราโด
แล้วส่งแค่รูปกลับมา
แล้วฉันกลับเป็นคนที่ต้องอยู่กับเขา ตอนที่เขาได้รับรูปพวกนั้น
ฉันเห็นว่ารูปกระทบใจเขายังไง
เขาเพิ่งอายุ 12 จอห์น
เขาเพิ่งอายุ 12
เขาเสียแม่ไป เสียพ่อไป เสียพี่ชายไป
ใช่ แล้วผมก็เสียเจน บรูซ กับจอร์แดนไปเหมือนกัน
ผมรักพวกเขา ผมก็กําลังเศร้าอาลัยอยู่เหมือนกัน
- ฉันรู้คุณเศร้า - รู้จริงเหรอ
- ฉันรู้สิ ต้องรู้สิ - เพราะผมก็ เวร...
อะไร
ที่นี่ไม่มีที่ให้ผมเลย
มันแค่... ไม่มี... ไม่มีพื้นที่
พูดเรื่องอะไรของคุณ ที่ไหนไม่มีที่ให้คุณ
ไม่ว่าที่ไหน ที่นี่
จอห์น นั่นไม่จริง
ผมรู้ ผมรู้
ผมจะ... ไม่รู้สิ ผมจะแค่...
ผมไปดูเรื่องที่ทํางานหน่อยดีกว่า
อย่าเดินจากไปเลย ให้ตาย อย่าเพิ่งเดินออกไปตอนนี้ จอห์น
หลานหลับแล้ว
ราตรีสวัสดิ์
โคโจ
เราคุยกันหน่อยได้มั้ย
ฉันรู้ว่าคุณอยากปกป้องเบคส์
แล้วคุณก็เป็นลุงที่ดี
แต่วันนี้ฉันก็ไปจริงๆ ใช่ไหมล่ะ
ฉันอยากช่วยอยู่ข้างๆ เธอเหมือนกัน ระหว่างที่คุณยังอยู่ที่นี่
เอริค เพื่อนคุณ
ทําพาสปอร์ตให้เราได้ไวกว่าที่ผมคิด
เขาต้องอยากให้เราไปให้พ้นจริงๆ แน่
คุณจะไปเมื่อไหร่
เร็วๆ นี้
ต้องไปด้วยเหรอ
ต้อง
- ครอบครัวต้องการผม - อ้อ
งานก็รอผมกลับไปอยู่ แล้วเบคส์ต้องรู้จักที่ที่จะเป็นบ้านของเธอ
โอเคๆ
ผมซาบซึ้งใจมากที่ได้เจอคุณ
คุณทําให้เห็นน้ําใจแบบที่ ไม่เคยคิดฝันว่าจะได้จากที่แบบนี้
เราจะคิดถึงคุณมาก เอเดรียนา
ฉันก็จะคิดถึงคุณเหมือนกัน
คุณทั้งสองคน
หวัดดีจ้ะ
โทษที
ไม่ได้ตั้งใจทําให้ตกใจ
ไม่เป็นไร
ฉันนอนไม่หลับน่ะ
- เธอโอเคมั้ย - ฮะ ผมแค่ลงมากินน้ํา
ฉันรู้นะว่าถามงี้มันน่าสมเพช แต่เธอสังเกตเห็นเขารึเปล่า
เคยเห็นเขาไหม
ทําไมทุกคนต้องถามแบบนี้กันหมด
เพราะเธอคือคนสุดท้ายในโลกใบนี้
ที่อาจได้เห็นเขาตอนยังมีชีวิต
รายละเอียดปลีกย่อยทุกอย่าง อะไรเล็กน้อยที่สุดที่เธออาจจําได้
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องยิบย่อยแค่ไหน มันจะมีความหมายมาก
ฉันรู้ว่ามาถามเธอแบบนี้มันไม่ยุติธรรม
แต่เธอเป็นเด็กปาฏิหาริย์ไง เธอรอดมาได้
ขอโทษนะ
ขอโทษ ถามงี้ไม่แฟร์
จําได้ว่าเห็นเขาอยู่ท้ายเครื่อง
เราทั้งคู่แค่ไปเดินยืดเส้นยืดสาย
เราไม่ได้คุยกัน เขามองหน้าผม ยิ้ม แล้วก็พยักหน้า
ผมก็คิดว่าเขาดูเหมือนเป็นคนดี
จอร์แดนใส่รองเท้าอาดิดาส เสื้อยืดเหลือง กับแจ็คเก็ตคอร์ดูรอย
นั่งแท็กซี่ไปใช้เวลาประมาณ 40 นาที
เราออกจากบ้านช้าเพราะเขาแวะไปที่ร้าน
เขาไปหาเธอใช่มั้ยล่ะ
ใช่ เขามาหาฉัน
ฉันนั่งท้ายเครื่องกับจอร์แดนกับพ่อ
ส่วนแม่นั่งเฟิร์สคลาส
แม่เอาของหวานที่ทางนั้นเสิร์ฟมาให้เรา
ตอนแรกมันก็แค่...
สะเทือนตุ๊บใหญ่...
เราทุกคนรู้สึกได้ว่าด้านซ้ายเครื่องสะเทือน
เหมือนโดนตบหน้าฉาดใหญ่
แล้วมันก็หายไปพักหนึ่ง
เราก็นึกว่าทุกอย่างจะโอเคแล้ว
แต่มันก็กลับมาหนักกว่าเก่า
ตอนนั้นเราทุกคนก็...
เรารู้แล้วล่ะ
เราแค่...
แค่รู้เลย
ฉันไปหาแม่ไม่ได้
ไม่มีใครคนไหนปลอบใจฉันได้
มีแต่จอร์แดน
พี่บอกว่าแล้วเราจะไปเที่ยวมหาสมุทรด้วยกัน
เราจะไปว่ายน้ําในแปซิฟิก
นั่นทําให้ฉันรู้สึกโอเค
เพราะฉันรู้ว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น...
เขาจะเป็นพี่ชายของฉันตลอดไป
แล้วเขาก็ดูแลฉัน
เขาเป็นพระเอกของฉัน
ขอบคุณนะ เอ็ดดี้ ขอบคุณ
คําบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์