Hej, musimy pogadać Okej! Teraz?
W następną niedzielę? W MOP? 11.00?
„Musimy pogadać?”
To nic dobrego.
Stary. Co, do kurwy?
Tak! Dobrze.
Skup się. Tak. Przygotuj.
Tak! Świetnie!
Podoba mi się.
Jeszcze raz. Gotowa? Uderz tutaj.
Dobrze. Dół.
AUTOBUS SZKOLNY
MAKBET
„Ja będę szczepem i ojcem królów długiego szeregu”.
Przepraszam? Mogę w czymś pomóc?
GIMNAZJUM I LICEUM RIVERVIEW
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI AUTORSTWA ANN NAPOLITANO
DROGI EDWARDZIE
UNIWERSYTET PENSYLWANII
Nie myślcie, że potrzebujemy jałmużny,
zacznijcie płacić podatki.
Jestem tu z Adrianą Washington,
która startuje do Kongresu z 13 okręgu Nowego Jorku.
Pani Washington, wszyscy się złoszczą o ten klip
z pani przemowy i twierdzą, że trąci socjalizmem.
Cóż, zacytowałam też Shela Silversteina, ale tego nikt nie ogląda.
Jasne, że nie. Wyszłaby pani na człowieka.
Właśnie. Ari, gdy to mówiłam, byłam młoda, byłam idealistką.
Oglądałam dużo Prezydenckiego pokera
i moje rozumienie tych kwestii było czysto teoretyczne.
Ale potem w prawdziwym świecie
widzisz, że to jest dużo bardziej skomplikowane.
Jak pani wie, pani babcia często była tu gościnią.
Ja, jak wielu innych,
darzę ją szacunkiem,
ale odkryliśmy niepokojące informacje,
że babcia płaciła pani w biurze więcej niż innym asystentkom i asystentom.
Chciałem dać pani szansę odpowiedzi na to oskarżenie.
To nieprawda.
Babcia robiła wszystko zgodnie z przepisami.
Najwidoczniej nie wszystko.
Mamy wewnętrzne budżety...
WYNAGRODZENIE PRACOWNIKÓW
...według których pani płacono więcej niż innym osobom.
Zaskoczył cię.
Zaraz wychodzę.
Jesteś najlepszą osobą do tej pracy.
A nawet jeśli to prawda, zrobiła to twoja babcia, nie ty.
- Ludzie cię nie oskarżą. - A jednak.
- Widziałeś Twittera? - Hej.
Latte na mleku owsianym z Joe Coffee.
Bez obaw. Nikomu nie powiem, że pijesz burżujską kawę.
Natalie czeka w aucie.
Jasne. Okej.
Dziękuję za kawę.
Pa.
Jasne.
Hej.
Dzwonił dyrektor.
Wagarowałeś?
Chyba.
Chyba?
Poszedłem do sali muzycznej i chciałem zagrać.
Wybacz, że nie zapytałem.
To świetnie.
To świetnie, że znowu chcesz grać.
Może wujek John wstawi ci tu fortepian.
Nie da rady.
To fortepian.
Trzeba go nastroić
i naprawić płytę rezonansową.
- Ludzie od przeprowadzki ją zniszczyli. - Wiem.
Znajdę kogoś, kto ją naprawi.
Mogę wyjść?
Wiem, że jest ci ciężko z tym,
że wujek się nagle wyprowadził.
Ledwie go znałem.
Edwardzie, znasz zasady.
Nie możesz jeść w pokoju.
- Znam zasady. - Edwardzie?
- Nieważne. - Edward!
- Co? - Możesz jeść, gdzie chcesz,
ale nie bądź niegrzeczny i nie traktuj mnie, jakbym była niewidzialna.
Jestem człowiekiem, wiesz? Jestem człowiekiem.
Jedz, gdzie chcesz.
Jeśli to był sposób na uniknięcie wysyłania zaproszeń na ślub,
to popieram.
Co cię napadło?
To znaczy?
Było inaczej.
Nie to, że narzekam.
Chyba zaczyna mnie jarać wesele.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
ATLAS DROGOWY
Co to?
Nic.
Właściciele się postarali,
- jak widać. - O Boże. Idealny.
Widzisz żyrandol?
- Piękny, prawda? - Zostaje?
- Zapytam. - Okej.
Cześć!
Nie wiedziałem, że jesteś w domu.
Jak się masz?
- Słyszałam pytanie o żyrandol. - Tak.
To szkło Murano.
Mój mąż zamówił je z Włoch.
- Piękne. - Tak.
- Piękny dom. - Tak.
- Dziękuję. - Więc...
Kupujecie coś mniejszego?
Tak, rodzina się zmniejszyła.
Mój mąż zmarł.
- O Boże. - Przykro mi.
Pamiętacie katastrofę samolotu w marcu?
Tę z chłopcem?
Właśnie tę, tak.
Charles siedział na miejscu 4C.
O Jezu.
Tak mi przykro.
Tragedia. Dee Dee jest bardzo dzielna.
- W każdym razie... - Chwila. Mogę?
Który miesiąc?
- Piąty. Tak. - O Boże.
To dziewczynka.
- Nie chcemy wiedzieć. - Nie.
Wiem, że to dziewczynka.
Byłam w ciąży z Zoe, gdy kupiliśmy ten dom.
- Krąg życia. - Tak.
- Chodźmy już. - Dorastała tu.
Wszyscy tu dorastaliśmy. Byliśmy rodziną.
A potem to wszystko znika.
Miłego oglądania.
- Z tyłu jest basen. - Idźcie go zobaczyć.
- Dzięki, Dee Dee. - Dzięki.
To się staje nawykiem.
To było w atlasie.
To przepis mojej babci na pierożki.
Okej.
To...
to je przyniósł mi Brent, gdy wykopałem go z biura.
- Ostatnim razem, gdy go widziałem. - Steve...
Mam wrażenie, jakby całe moje życie było reakcją na Brenta.
Był w rozsypce.
Więc musiałem być tym dobrym synem.
A gdy umarł,
czułem, jak moja matka się załamuje.
Po prostu się, kurwa, załamuje.
Nie mogłem na to patrzeć.
Więc oświadczyłem się Daphne.
Nie mogę przestać o tobie myśleć.
Musisz, Steve.
Wiem.
Jesteś zdezorientowany, a mnie to rozpieprza.
Nie możesz tu więcej przychodzić.
Tak. Wiem.
Nie robię sobie jaj. Mówię poważnie.
Do zobaczenia na grupie.
Nakrzyczałam na Edwarda.
Pyskował, a mnie puściły nerwy.
Wszystko robię źle. Jest geniuszem fortepianu. Wiecie?
Jest pianistą koncertowym,
ale nie dotknie swojego pieprzonego fortepianu, bo go zepsułam.
Zatrudniłam złą firmę i popsułam fortepian.
Zepsułam go. Jest zepsuty.
Nie dam rady.
I John odszedł. Mój mąż.
Mąż mnie zostawił. Wyprowadził się.
Więc tak.
Lacey.
- Hej. - Hej.
Mogę ci pomóc, jeśli chcesz. Nie z Edwardem.
Nie wiem nic o byciu mamą, ale mogę naprawić fortepian.
- Naprawdę? - Tak.
Tylko to będzie cholernie drogie.
O Boże. Żartuję.
Żartuję.
Z chęcią pomogę.
- Dziękuję. - Jasne.
Internet oszalał.
Zostałam unieważniona.
Ludzie i organizacje dzwonią,
- żebym zrezygnowała. - No i?
Co byś zrobił?
Gdyby ktoś kwestionował moją miłość do Boga...
- Tak. - ...i służbę społeczności,
walczyłbym do śmierci, by dalej służyć.
Okej.
Bądźmy szczerzy. To jest polityka.
Ten skandal to tylko czubek góry lodowej.
Jeśli wygrasz,
będą ci stawiali wyzwania codziennie aż do emerytury.
Powiem ci, co mam nadzieję, że postanowisz,
powiem ci, że uważam cię za kompetentną.
Powiem ci, że twoja służba tej społeczności byłaby błogosławieństwem.
Ale nie powiem ci, jak bardzo tego chcesz,
jak wiele możesz zaryzykować.
Nie powiem ci, co masz w sercu.
Tylko ty to wiesz.
- Cieszę się, że przyszłaś. - Tak.
- Eddie.
- Cześć. - Dzięki, że przyszedłeś.
Tak. Mówiłaś, że chcesz pogadać.
Wejdźmy do środka.
- Pamiętasz, jak to zrobić? - Tak.
Tak, pamiętam.
GODZINY OTWARCIA
OD WTORKU DO NIEDZIELI OD 10.00 DO 17.00
Cieszę się, że cię poznałam.
A ja ciebie.
Czasami go widzę.
Ja też.
Tak?
Tak.
Rozmawiasz z nim?
Tak. Dużo.
W zasadzie się nie zamyka.
A ty?
Nie.
Gdy go widzę, wygląda, jakby się modlił.
- Dziwne. - Tak.
Cóż...
przynajmniej mamy siebie.
Nie mogę się więcej z tobą spotykać.
Co? Nie będę cię dotykał. Przepraszam. Nie powinienem był.
Nie, nie o to chodzi. To chciałam ci powiedzieć.
Kazałaś mi przyjechać aż tutaj,
by mi powiedzieć, że nie możemy się spotykać?
Musiałam to powiedzieć też Jordanowi.
Nie mogę was więcej widzieć.
Muszę to zostawić za sobą.
Powodzenia, Eddie.
Koniec pisania, okej?
Czekaj. Ja...
Hej. Eddie.
Boże, mówiłem ci.
„Musimy pogadać” to nic dobrego.
Muszę się dziś kąpać?
Tak, siostrzenico.
Nie możemy iść do parku?
Nie, siostrzenico.
- Dlaczego? - Bo wczoraj się nie kąpałaś.
A jeśli jutro wykąpię się dwa razy?
- To tak nie działa. - Dlaczego?
KANDYDATKA DO KONGRESU ADRIANA WASHINGTON
ZADOMAWIA SIĘ W HARLEMIE
Hej.
- Hej. - Cześć.
- Co się tu dzieje? - Co u Erica?
Skąd wiesz, że u niego byłam?
Bo mieszkam na Ziemi.
Wyłączyłaś wszystkie apki.
Tak. Co się dzieje?
O Boże.
Właśnie. Król i królowa Harlemu.
Nie randkujemy.
- Kogo to obchodzi? - Mnie. I...
- Kojo? - Nie.
- Wraca do Ghany. - Nie w tym rzecz.
To kłamstwo i jest w internecie.
To dobra prasa, której potrzebujemy.
A Eric jest pieprzonym ideałem.
- O Boże. - Ma wysokie notowania w sondażach
wśród każdej płci, grupy etnicznej i politycznej.
Ludzie na ciebie zagłosują, jeśli pomyślą, że jesteś z nim.
Najpierw miałam kłamać,
że nie wierzę w moją przemowę,
a teraz mam kłamać o chłopaku?
Nie kłamiemy. Tylko nie potwierdzamy.
Wybory są za mniej niż tydzień.
Niech ludzie wierzą, w co chcą
- przez tydzień. - O Boże.
To jest popieprzone.
Dziecko.
Wyremontowali kuchnię. Są nowe sprzęty.
Za tę cenę nie znajdziesz nic lepszego.
- Porozmawiajcie. - Jasne, dzięki.
Jeśli ci się nie podoba, możemy obejrzeć inne.
Wiem, że to inna skala i inny styl życia,
ale dzięki bezpieczeństwu finansowemu będzie ci dużo lżej.
Muszę porozmawiać z Zoe.
- Z twoją córką? - Tak, ja nie...
Nic jej nie mówiłam.
Ani o pieniądzach, ani o „życiu w LA” jej ojca.
Dopóki jej nie powiem...
nic się nie zmieni.
Uważam, że to mądre.
- To jest mądre. Dziękuję. - Tak.
To jest mądre. Potrzebuję, żebyś tam był.
Chwila... O czym ty mówisz?
- Ze względów finansowych. - Ale...
Nie mogę tego zrobić.
Tym się zajmujesz.
Robisz wrażenie, gdy o tym mówisz.
Posłucha cię.
Jeśli ja spróbuję jej powiedzieć, zmasakruje mnie.
Nie, to sprawa między matką a córką.
- Wiesz? - Lepiej sobie radzimy.
Jest między nami lepiej, ale wciąż...
Chodzi o sposób komunikacji,
który wciąż jest delikatny.
Gdy tam będziesz, będziemy się zachowywać jak ludzie.
Okej, to nie brzmi jak świetny plan.
Zróbmy to dziś. Możemy razem?
Muszę to zrobić. O 19.00?
Przyjdź głodny, ugotuję ci coś.
- Zdrowego. Wiem, że jesz zdrowo. - Tak. Nie...
Doceniam to.
O Boże. Nie wiem, co bym bez ciebie zrobiła.
Co myślicie o mieszkaniu?
Wyrwałabym sobie serce i wykrwawiła się,
nim bym tu zamieszkała, ale dzięki.
Przemyślimy to.
Zrób zdjęcie.
Naprawdę go rozpieprzyli.
Kim pani jest?
Jestem Amanda.
Przyjaciółka twojej cioci z grupy.
Też pani kogoś straciła?
Narzeczonego, Brenta. 19D.
Nie pamiętam go. Przykro mi.
Nie martw się. Nie pytałabym.
Naprawdę ładny fortepian.
Mój brat mówił, że jedynym powodem do gry jest imponowanie dziewczynom.
Każdy powód jest dobry.
Mnie podoba się tylko jedna... dziewczyna mojego zmarłego brata.
Ja się podkochuję w bracie mojego zmarłego narzeczonego, więc...
- Naprawdę? - Tak. Nie mów nikomu.
Nie.
Ładny instrument.
Należał do taty.
- Był twoim nauczycielem? - Tak.
Gdy byłem mały, grał, a ja kładłem mu rączki na dłoniach.
Głównie Chopina.
Pierwszy był Nokturn e-moll nr 19.
Ale gdy miałem osiem lat, byłem lepszy od niego,
więc rodzice załatwili mi prawdziwego nauczyciela.
Ale już nie było tak samo.
Naprawię go i nastroję,
gdybyś znowu chciał zagrać.
Wybory, co?
Tak, wybory.
Co pani zrobi w sprawie brata narzeczonego?
Zignoruję to i będę żyć dalej.
Jasne.
To samo powiedziała Mahira.
Nawet jeśli nie chce się pani z nim spotykać, gość stracił brata.
Wie pani? Niech mu pani trochę odpuści.
Hej chciałem tylko
Hej, chciałem tylko przeprosić za zbycie cię na wyprzedaży.
Żaden problem.
Czy moje taśmy TRX się sprzedały?
Nie. Ale sam ich używam.
BEZ JAJ. Jak się napakujesz,
to nie wracaj do baru.
Będziesz musiał odganiać ludzi.
Ciebie też bym musiał?
Możesz spróbować.
Twoja kolej.
ZDJĘCIA
Zaprosiłam Steve’a na kolację, żeby pomógł mi wytłumaczyć
naszą sytuację finansową, bo jest skomplikowana.
Więc...
- Steve? - Okej.
Na początek,
twój tata kupił mieszkanie w Los Angeles,
niestety akurat wtedy, gdy ceny były najwyższe.
Nieruchomości to najlepsza inwestycja.
Tak, zwykle tak,
ale nie gdy nie masz pracy, a masz długi.
Nie mamy długów. A tata nie był bezrobotny.
Cóż...
kochanie,
stracił pracę.
Odszedł z Leighton?
Z tego, co wiem, to go zwolniono.
Był numerem dwa w firmie.
Wiem.
Nie wiem, bo nie znam szczegółów,
wiesz? Nie powiedział mi.
Nie powiedział tobie. To szok.
Nie chcę się w to zagłębiać,
bo naprawdę chcę iść dalej...
- Iść dalej ze Steve’em? - ...w przyszłość.
Jakimś gościem z grupy? Naprawdę?
- Bez obrazy. - Nie, okej.
- Zostawię was same. - Nie, wytłumacz liczby.
- Wytłumacz liczby. Dziękuję. - Okej. Tak.
Wasz dług to około trzy miliony dolarów.
Ale ta kwota wzrośnie,
- jeśli nie podejmiemy działań. - Co?
Ale mamy plan.
Wytłumacz plan.
Odzyskacie płynność,
ale będzie to wymagało poświęceń.
Poświę... Jakich poświęceń?
Po pierwsze, musicie sprzedać dom.
- Jaki dom? - Ten dom.
Nasz dom? To wasz plan? Sprzedać nasz dom?
- To część planu. - To część planu? Okej.
Musicie zmniejszyć wydatki.
Jak?
Wszystkie wydatki.
Ubrania, jedzenie, podróże, edukacja.
- Edukacja? - Nie. Zdecydowanie...
To nie zostało postanowione.
- On mówi o studiach? - Szukamy pomocy finansowej.
Zobaczymy, do czego się kwalifikujecie,
to będzie wyzwanie.
Mam rzucić Barnarda na stałe?
Nie. Polecam przeniesienie. CUNY są świetne.
- Brooklyn College, City College, Queens. - O Boże. Wiesz co?
- Są w budżecie. - Pieprzyć to.
Jadę w moją podróż, bo też mam plany.
- Mam plan podróżować. - Nie. Nikt nigdzie nie jedzie.
Nikt nigdzie nie jedzie.
Pieprz się, Steve!
Mówiłam, że Barnard zostaje.
Nie chcę, by finansowe problemy twojego ojca zniszczyły ci życie.
Nie, mamo. Nie wiń go za to.
Tata nas kochał. Kochał nas.
Może wydawał za dużo, ale to były nasze ekstrawagancje.
Twoja pieprzona biżuteria, twoje pieprzone zakupy,
wakacje, które ty planowałaś.
Nigdy nic nie robił dla siebie.
Nigdy nic nie robił dla siebie... Zabawne.
- Naprawdę? - Tak, naprawdę.
On był tym poczytalnym, a ja utknęłam z tobą!
I pieprzonym Steve’em!
On był poczytalny, a ja jestem wariatką?
- Tak, posłuchaj swoich krzyków! - Wiesz co?
Spójrz na to. Popatrz na te stosy...
To są rachunki.
- Których nie możemy zapłacić. - Okej.
I rzeczy, na które twój ojciec wydawał pieniądze.
Jesteś stuknięta.
- Wydał 1,2 miliona... - Rzucasz mi tym w twarz?
- Spójrz na to. - Dość tego.
- Zrozum, że twój ojciec... - Dość tego.
O cholera.
- O Boże. - Kurwa mać.
- Szlag. - Nic ci nie jest?
- O Boże. - O nie.
O Boże. Muszę iść.
Jest złamany?
- O ja pierdolę. - Zoe!
Hej. Cześć.
Skorzystam z łazienki, nim pojedziemy.
Zaraz wracam.
Co tu robisz?
Przyjechałem po paddleboard.
Wybacz. Mogłem zadzwonić.
Ja... To była...
Amanda z grupy. Przyszła nastroić fortepian.
Jasne. Edward znowu gra?
- Nie wiem, John. - Okej.
Nie używałeś tej deski jakieś pięć lat?
Tak, wiem. Pomyślałem, że to dobry moment, żeby do tego wrócić.
Mam czas i myślę, że może to być formą medytacji.
- I nie uważam... - Ja...
...że separacja to zła rzecz.
Myślę, że może czasem stary silnik, który się psuje,
i żeby go naprawić, trzeba go rozłożyć.
Mówisz, że nasze małżeństwo jest jak stary silnik?
- Nie o to mi chodziło. - To o co?
Nie chcę z nas rezygnować.
To ty mnie zostawiłeś, John.
Ty mnie zostawiłeś.
Wiem.
Nie widziałam jej od lat. Chyba ją wyrzuciłam.
Tak, okej.
Na razie, Lace.
W porządku?
Nie jest w porządku. Nie.
- To ciocia! Wujku, patrz! - Na żywo
w biurze kampanii i konferencja prasowa
- zaraz się zacznie. - Kolacja. Pooglądamy później.
- Musimy oglądać. - Potwierdziliśmy,
że babcia płaciła mi za dużo, gdy dla niej pracowałam.
Z pieniędzy podatników.
DEMOKRATKA DO KONGRESU
Trudno jest dowiedzieć się, że idolka zrobiła coś złego,
szczególnie gdy już jej z nami nie ma.
Nie dowiem się, co sobie myślała.
Nie powiem jej, że jestem zła, że żałuję, że to zrobiła.
Ale mogę spróbować to naprawić.
Opublikuję moje zeznania podatkowe z lat, kiedy pracowałam
w biurze babci i przekażę nadwyżki lokalnym organizacjom charytatywnym.
To nie jest idealne rozwiązanie, ale początek.
Mamy czas na kilka pytań.
- Adriana. - Ian.
Jak długo ty i Eric Turner jesteście znowu razem?
Nie o tym przyszłam rozmawiać.
- Ale spotykaliście się już, prawda? - To nie jest istotne.
Możemy trzymać się tematu? Zina, tak?
Co odpowiesz na to, że ludzie nazywają was
królem i królową Nowego Jorku?
Zina, szanuję ciebie i twoją gazetę,
ale naprawdę o to chcesz mnie pytać?
A może o moje plany dotyczące broni,
bezdomności albo zmian klimatu?
Albo jeszcze lepiej,
właśnie potwierdziłam, że moja babcia zrobiła coś nieetycznego.
Czemu o to nie pytacie? Jestem kandydatką.
Wierzę w darmowe studia publiczne,
kontrolę czynszu, podatek majątkowy, opiekę zdrowotną dla wszystkich
i chcę rozwiązać kryzys bezdomności.
Czy zostanę wybrana, czy nie, nie spocznę,
aż wszyscy śpiący na ulicy będą mieć dach nad głową.
Nie jestem dobrą polityczką.
Nie jestem sprytna i nie umiem grać w tę grę.
Ale będę pracować ciężko dla tych, którzy zostali wykluczeni,
bo oni tego potrzebują najbardziej.
I przykro mi, jeśli to obraża pewną grupę podatkową.
Ale jeśli nie podoba wam się to, co reprezentuję, nie głosujcie na mnie.
Hej. Jestem dupkiem. Przepraszam.
Jesteś tam
- Hej. - Hej. Jak ci minął dzień?
Poznałem córkę Dee Dee.
A ja cudem ocalałego chłopca.
Wygrałaś. Opowiadaj.
Gra Chopina.
Chopina?
Czyli ocalał cudem i jest geniuszem?
Cześć.
- Udana konferencja prasowa. - Dzięki.
Wróciłaś do pastora?
Byliśmy na lunchu. Potrzebowałam jego rady.
Nie musisz mnie okłamywać.
Nie jestem dziennikarzem.
To niedorzeczne. Czemu czuję się winna?
To ty stawiasz firmę wyżej niż nasz związek.
Wiedziałaś, że wracam do Ghany.
Tak, ale myślałam, że to się zmieni.
Ty chcesz, żebym pojechała za tobą.
- To zacofane. - Nie chodzi tylko o firmę.
Tam jest moja rodzina, mój dom.
A co z moją firmą? Rodziną? Domem?
Nie chcę się kłócić.
Ty musisz być tam.
A ja muszę być tu.
To smutne, ale tak jest.
Okej.
Moja babcia zaraziła mnie silną potrzebą
znalezienia swojego celu w życiu. Odkrycia własnej drogi.
Takie życie wymaga poświęceń.
Szczególnie od kobiety.
Umarła jako singielka, mając 82 lata i pretensje do całego świata,
ale ustawiła mnie na tej ścieżce.
I muszę nią podążać.
Przykro mi, że zdjęcie wyciekło.
Przykro mi, że cię zraniło.
Eric i ja nie jesteśmy razem. Nie jestem jego królową.
Ale twoją też nie.
Rozumiem.
Kojo, ja...
OSTROŻNIE
DODAJ KOMENTARZ ALBO WYŚLIJ
DOSTARCZONO
O Boże!
Trzeba dzwonić po straż pożarną.
Sam?
Przypaliłam naleśniki.
Czemu pierwsze zawsze są do niczego?
Daj mi je. Uwielbiam przypalone.
Wszystko w porządku?
Cały ranek jesteś nerwowy.
Tak, wszystko świetnie.
Okej.
Mamo, buty mi zniknęły.
I się zaczyna.
Pójdę po nią.
Geenie, a gdzie je zostawiłaś?
Dołączysz?
Halo?
Dee Dee, siedzisz?
Para składa ofertę.
Szybko poszło.
Mówiłaś, że nie jesteś pewna, ale go chcą.
Jeśli zagramy agresywnie, myślę, że dadzą więcej.
Dokąd idziesz?
Przestań mnie ściskać, mamo.
Nigdy nie przestanę cię ściskać.
- Bardzo cię kocham. - Kocham cię, mamo.
Mam cię.
Dee Dee, jesteś tam?
- Jestem, tak. - To co?
Potrzebuję 60 dni.
I zabieram żyrandol.
Hej. To byłeś ty, prawda?
Murawa treningowa?
Tak.
Trent z budowlanego pociął rurę,
ale resztę zrobiłem ja.
Przepraszam za to, co powiedziałem o twoim tacie.
Przepraszam, okej?
Edwardzie, zmieniam się.
Wszystko się zmienia.
Nie możesz już u mnie spać.
Dlaczego? Już nigdy?
Chłopiec nie może spać w moim pokoju.
Dlaczego?
Muszę ci to przeliterować?
Jeśli mnie lubisz, to w czym problem?
Jestem teraz kobietą.
A kim byłaś wcześniej?
Dostałam okresu.
Ja... Nie przeszkadza mi to. W porządku.
Tak działa świat.
To nic osobistego.
Tu są twoje rzeczy.
Już się nie przyjaźnimy?
Możemy się spotykać.
Będzie dobrze.
Nie. Nie będzie dobrze.
Nie będzie dobrze dla mnie.
Znajdziesz nowych przyjaciół.
...„trudy, a śmiało dalej! Niech kipi kocioł, ogień się pali!”
Napisy: Agnieszka Otawska