จะนั่งอยู่ตรงนี้ทั้งวันก็ได้นะ
ทําไมถึงทําแบบนั้น เอ็ดเวิร์ด
นี่ไม่ได้ถามลอยๆ ผมต้องการคําตอบ
ทําไมถึงผลักเปียโนตกบันได
ผมอยากรู้ว่ามันจะส่งเสียงยังไง
- มองว่านี่เป็นเรื่องตลกเหรอ - เปล่า
ดี เพราะมันไม่ขําเลย
ที่โรงเรียนนี้มีกฎข้อปฏิบัติ
ที่จะป้องกันเรื่องอย่างมือปืนกราดยิง
การก่อการร้ายหรือกรณีไวรัสระบาด
เรื่องที่ไม่เคยคิดว่าต้องเตรียมรับมือ ในฐานะผู้บริหารโรงเรียน
แต่เรื่องที่ไม่มีกฎข้อปฏิบัติให้ทําตาม คือเรื่องที่นักเรียนเข็นเปียโนทุ่มตกบันได
ผมจ่ายค่าเปียโนหลังใหม่ให้ได้
- นั่นไม่ใช่ประเด็น - แล้วประเด็นอยู่ที่ไหน
ประเด็นไม่ได้อยู่ที่เปียโน
มองหน้าผมสิ
คุณผ่านอะไรมาเยอะมาก
ไม่มีใครคิดจะเอาเรื่องอะไรคุณหรอก
แต่นั่นก็เป็นเพราะคุณโชคดี และไม่มีใครบาดเจ็บจากเรื่องครั้งนี้
คุณอาจทําให้เพื่อนนักเรียนตายได้
แต่ผมไม่ได้ทํา
ผมไม่ได้ฆ่าหรือทําให้ใครบาดเจ็บเลย
ที่จริง ผมดูแล้วว่า ไม่มีใครอยู่ที่บันไดตอนผลักเปียโน
งั้นผลักไปทําไม
เอ็ดเวิร์ด คุณอาจเป็นนักเรียนที่ฉลาดที่สุดในโรงเรียน
ผมเลยคิดว่าพูดตรงๆ กับคุณได้
เราจะปรึกษากับครอบครัวคุณ พร้อมกับนักจิตวิทยาของโรงเรียน
และจะหาสภาพแวดล้อมทางการศึกษา ที่เหมาะกับคุณ
แต่คุณจะไม่ได้มาเรียนที่ริเวอร์วิวอีกแล้ว
ผมขอโทษ โอเคนะ
ผมจะโทรเรียกคุณน้ากับหมอบาร์โลว์ นักจิตวิทยาของโรงเรียนมา
คุณต้องไปคุยกับเธอ
เอ็ดเวิร์ด
วันนี้วันเกิดครูฟอสเตอร์ มีคนเอาเค้กถาดมาด้วย
เอาสักชิ้นไหม
เอาครับ ขอบคุณ
(สร้างจากนวนิยายโดยแอนน์ นาโพลิทาโน)
นี่มันอะไรกัน แซม
มันไม่มีอะไรเลย
ไม่มีอะไรเลยงั้นเหรอ เกิดอะไรขึ้นกันแน่
เราแค่ต้องใจเย็น...
- คุณเป็นเกย์รึเปล่า - เปล่า
งั้นก็เป็นไบสินะ
บอกมาตรงๆ ได้มั้ยว่าเกิดเรื่องบ้าอะไรกันแน่
แซม
ใครจะพาหนูไปหาหมอฟัน
แม่เองจ้ะ จีน่าน้อย ลาพ่อเขาก่อน
- บายค่ะ พ่อ - บายลูก
- เซียนนา - เอาไว้ค่อยคุยกัน
ลินดา
เธอจ๋า สายแล้วนะ
ก๊อกๆ
ตื่นหรือยัง
เธอ
เราต้องไปแล้ว
ฉันรู้สึกแย่มาก
เป็นอะไรรึเปล่า ป่วยเหรอ
ไม่รู้เหมือนกัน แต่ลุกจากเตียงไม่ขึ้น
- มาจากกายหรือเป็นอาการทางใจ - ฉันไม่รู้ๆ
โอเค
ก็ได้
ก็ถ้าไม่ได้ป่วยทางกาย
บางทีมันดีกว่าที่จะลุกขึ้นจากเตียง แล้วก็เริ่มวันใหม่
ช่วงหลังนี้ฉันก็รู้สึกหดหู่หนักมาก
แต่วันนี้ฉันรีบตื่นแต่เช้า ไปที่แม่น้ํา แล้วก็...
มันก็ดีต่อคุณนะ แต่ไม่ใช่ทุกคนเป็นเหมือนคุณ
หมายความว่าไง
หมายความว่าบางทีฉันก็แค่ อยากนอนบนเตียงและรู้สึกห่วยแตกไป
เล่นเกมในมือถือไปเรื่อย นั่นไม่ใช่เรื่องผิดอะไร
ฉันก็ไม่ได้บอกว่ามันผิด ถ้านั่นคือสิ่งที่เธออยากจะทํา...
- ใช่ - โอเค
- ถ้าคุณโอเค - ได้สิ... ก็ต้องโอเคอยู่แล้ว
- แน่ใจเหรอว่าคุณรู้สึกโอเค - ไม่เป็นไรๆ
ให้ตาย ควรต้อง... นี่ของเอ็ดเวิร์ด โรงเรียนเอ็ดเวิร์ด
ฮัลโหล
ใช่ค่ะ นี่คือ นี่เลซีย์พูด เขาทําอะไรนะ
ยินดีที่ได้พบค่ะ ฉันเอเดรียนา วอชิงตัน
ขอบอกเลยนะ พรุ่งนี้ออกไปลงคะแนนเสียง
ลงคะแนนเสียงเพื่อเมืองนี้ ลงคะแนนเสียงเพื่อเขตนี้
ลงคะแนนเสียงเพื่อให้สบายใจ
เพราะตอนนี้เป็นจังหวะที่ต้องทําจริงๆ
ต้องเปลี่ยนแปลงกฎที่อยู่อาศัย หาห้องเช่าราคาย่อมเยา
และฉันมาเพื่อบอกว่า
ฉันจะอยู่ข้างพวกคุณในทุกๆ ก้าว
- ต้องรีบไปไหนรึเปล่า - ไม่แน่
- คุณวอชิงตัน - สวัสดีค่ะ ฉันเอเดรียนา ยินดีที่รู้จัก
พรุ่งนี้เป็นวันเลือกตั้ง เขายุ่งมาก
เขาบอกว่าจะมาลากันก่อน
เราค่อยแชทผ่านวิดีโอจากสนามบินก็ได้
วาดอะไรน่ะ
จะทิ้งไว้ให้เขา
โห เบคส์ สวยมากจ้ะ
เราจะได้เจอเขาอีกนะ รู้ใช่ไหม
งั้นมั้ง
มันน่าจะต้องเป็น...
ตอนนี้จะเป็นปัญหาแล้ว...
ลินดา
โทรเรียก 911 หน่อย
โอเค
เรียก 911!
พระเจ้า
(ชุมชนไนแอค)
เป่ายิ้งฉุบ
- บายจ้ะ - นี่ จับมือพ่อไว้
เป่ายิ้งฉุบ
เอ็ดดี้ เอ็ดดี้
ท่ารับแรงกระแทก โน้มตัวไปข้างหน้า...
- สวัสดีค่ะ เกิดอะไรขึ้น - คุณเคอร์ทิส
- เขาอยู่ไหน - เราเจอปัญหานิดหน่อย
โอเค
โอเค ที่ฉันเข้าใจ... เขาหายไปเหรอ
นั่นแปลว่าอะไร เขาหาย... หายตัวได้เฉยๆ หรือไง
เดินทะลุผนังได้เหรอ
เราเชื่อว่าเขาปีนออกไปทางหน้าต่าง
เขาปีนออกจากหน้าต่างเนี่ยนะ
แน่นอน เราอยู่ชั้นล่างอยู่แล้ว
คุณจะบอกว่า ในหนึ่งชั่วโมงที่ผ่านมา
เอ็ดเวิร์ดผลักเปียโนตกบันได
แล้วก็โดดออกไปจากทางหน้าต่าง
แล้วคุณจะจัดการยังไงกัน
เขาโทรมา หลานฉันโทรมา นี่เอ็ดเวิร์ดโทรมาเลย
ฮัลโหล ไงจ๊ะ อยู่ไหนน่ะ
นี่เลซีย์ เคอร์ทิสรึเปล่าครับ
ค่ะ คุณเป็นใคร
ผมโทรจากโรงพยาบาลออลเซนต์ ติดต่อจากลินดา สโตลเลน
นี่คือญาติสนิทของเธอรึเปล่า
ลินดาเหรอ
- ดีดี้ - ไมโล
- มาทําอะไรที่นี่ - ฉันแค่ขอคุยกับคุณแป๊บเดียว
คุณต้องทํานัดก่อน
- อ้าว เวร - ใช่
ไม่นะ โอเค ขอสองนาทีได้มั้ย คือฉันอุตส่าห์มาถึงนี่
ถือรึเปล่า แป๊บเดียว นิดเดียว
- มาสิ ได้ - แหม ขอบคุณ
- คลินิกสวยนะ - เราก็พยายาม
แหม คุณรับบําบัดตัวต่อตัวด้วยเหรอ
ใช่ นั่นงานผมเลย
ผมยินดีจะนัดให้คุณนะ
ถ้าคุณต้องการ
นึกว่าพวกเราเป็นคนไข้เดียวของคุณเสียอีก
กลุ่มบําบัดเศร้าน่ะนะ ไม่ใช่ มีคนอื่นที่ผมคุยด้วยอีก
ดีดี้ คุณมาทําไมกัน
คือว่า นัดครั้งหน้าเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว
ใช่ ผมก็รู้
เราจึงต้องจัดงานเลี้ยงกัน
นั่นจะไม่ใช่เรื่องที่กลุ่มบําบัดทํา
ฟังนะ ไมโล ฉันไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิต
แต่ที่รู้ก็คือ เมื่อพาคนกลุ่มหนึ่งมารวมตัวกัน
เขามีอะไรร่วมกัน แล้วจะต้องเจอกันเป็นครั้งสุดท้าย
ควรจะมีการเลี้ยงส่ง
แล้วต้องมีอะไรบ้าง
- ของว่าง พันช์ คัพเค้ก ของปาร์ตี้ - โอเคๆ นั่นก็ได้
- ก็ดี ได้ - เย้ เยี่ยมเลย
มีงบเบ็ดเตล็ดอะไรแบบนั้นรึเปล่า
แบบว่า จากทางสายการบินน่ะ
- ค่าของว่างกับพันช์น่ะนะ - ใช่
ไม่มี แต่ก็ได้
- เอาไป 40 โอเคนะ - ขอบคุณ
- โอเค ได้ - ขอบคุณ
ฉันอยากจะบอกด้วยว่ากลุ่มนี้
ประสบการณ์นี้ สําหรับฉันแล้วช่วยได้มากเลย
ขอบคุณมาก
ขอบคุณ คือ ยินดี
ฉันไม่อยากให้มันจบไปเลย
- เข้าใจ - แล้วทําไมต้องเลิก
อ้อ... คือว่า ก็มีทางอื่นที่คุณทําได้
ที่จะเยียวยาใจตัวเองต่อไปและ...
แต่ฉันไม่ต้องการทางอื่น
คือฉันอยากได้กลุ่มนี้ ฉันชอบกลุ่มนี้
นี่มันกลุ่มของเรา
ฉันว่าเรามีอะไรที่โคตรไม่เหมือนใครเลยนะ
ใช่ ไม่เหมือนจริงๆ
- แต่ก็ยังต้องเลิกเข้ากลุ่ม - ใช่
ทําไม เพราะทางสายการบินเลิกให้ทุนเหรอ
เพราะแก้ตัวในทางกฎหมายเรียบร้อยแล้วใช่มะ แบบ...
นั่นเป็นบทสรุปที่ถูกต้อง
แล้วคุณมีความเห็นยังไงเรื่องนั้น
ผมว่ามันห่วยแตก
ผมว่าสิ่งที่เขาทํากับคุณมันโหดร้ายมาก
แต่...
ผมไม่ได้รับอนุญาตให้พูดแบบนั้น...
ขอบคุณที่พูดตรงๆ
ครับ
โอเค
ฮื่อ
นั่นผู้ชายคนนั้น คนที่มางานเปิดท้ายขายของ
ใช่ เขาคือคนนั้น
- เขาชื่อเวอร์นอน - เขาชื่อเวอร์นอนเหรอ แล้วไง
ไม่ได้มีอะไรระหว่างเรา
คุณไม่ได้มีเซ็กซ์กับเขา
- ไม่มี - แน่ใจเหรอ
เซียนนา ผม...
แล้วเบนล่ะ
มีอะไรที่ไม่ได้บอกฉันรึเปล่า
เซียนนา...
บอกๆ ฉันมาเถอะ ขอร้อง
อย่างน้อยก็ต้องจริงใจต่อกันหน่อย
เบน...
เบนเป็นคนแรกที่ผมรัก
แต่แทบไม่เคยเกิดอะไรขึ้นระหว่างเรา
ตอนนั้นเรายังเด็ก
เราจีบกันเล่น จูบกันไม่กี่ครั้ง
เท่ากับคุณรู้
ก่อนจะมาเจอฉัน คุณรู้อยู่แล้ว
ผมรักคุณ ผมเลือกคุณ
คุณมีสิทธิ์เลือกไง แซม ฉันไม่มีสิทธิ์
เพราะคุณไม่ได้ให้เกียรติฉัน พอที่จะให้เลือกร่วมกับคุณ
เซียนนา ผมรักคุณมากกว่า
ไม่ ไปตายเลย แซม! ไปตาย
ยังไม่คืบหน้า
อยากเล่าเรื่องที่เกิดที่โรงเรียนวันนี้ไหม
ผมผลักเปียโนตกบันได
ใช่ เธอทํา
ทําไมถึงทําอย่างนั้น เอ็ดเวิร์ด
ผมอยากรู้ว่ามันจะส่งเสียงยังไง
- ไม่ตลกนะ - ผมก็ไม่ได้หัวเราะ
อยากได้คําตอบที่ดีกว่า "ผมอยากรู้ว่ามันจะส่งเสียงยังไง"
ผมไม่รู้หรอกว่าทําไมถึงทําอย่างที่ทําไป
คือผมก็บอกไม่ได้ว่า ทําไมถึงทําเรื่องลงไปถ้าผมเองก็ไม่...
ถ้าผมไม่รู้ว่าทําไปทําไม
ว่าแต่น้าสนใจทําไม
ทําไมน้าถึงสนใจเหรอ
คือว่า ลินดากําลังจะตาย ลูกเธออาจจะตาย
ไม่มีใครตายทั้งนั้นแหละ
- ทุกคนจะปลอดภัย - มั่นใจไม่ได้หรอก
ไม่มีใครมั่นใจได้
ไม่มีใครจะปลอดภัยไปตลอด สุดท้ายเราทุกคนก็ต้องตาย
- กินมื้อค่ํามั้ย - ผมไม่หิว
น้าจะโทรหาน้าจอห์น
ให้เขามารับเธอไปก่อน
- หย่ากันแล้วนี่ - ยังไม่ได้หย่า
เราแยกกันอยู่ แล้วเขาก็เป็นน้าเธออยู่ดี
คือเขาก็ยังเป็นสามีน้าด้วย
และมองในทุกทาง ไม่ว่าเรื่องจะพังแค่ไหน
เราก็ยังเป็นครอบครัวเดียวกัน
และทุกอย่าง เอ็ดเวิร์ด
ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย
น้าจะไปโทรหาน้าจอห์น
(ลาก่อน เบคส์)
ขอบคุณที่ตกลงทํากับผม
ทําไมถึงต้องหมกมุ่นกับ ไอ้เสี่ยวหลงเปานี่ขนาดนี้
คุณย่าทําให้เรากิน ตอนหน้าหนาวหนึ่งที่ไปอยู่กับย่า
เบรนท์กับผมมีความสุขมากที่นั่น...
- เท่ากับพยายามจับมนตร์ขลังเก่า - ใช่เลย
รู้ใช่มั้ยว่าทําเกี๊ยวก็อาจไม่ช่วยให้รู้สึกดีขึ้น
ใช่ อาจจะไม่ช่วย
ดีดี้โทรมา ว่าไงดีดี้
หวัดดีจ้ะ อืม
ไมโลขอให้ฉันจัดปาร์ตี้ เลี้ยงส่งกลุ่มบําบัดเศร้าพรุ่งนี้
ตอนแรกฉันก็ว่าจะทําอะไรง่ายๆ
แบบพันช์กับคัพเค้กอะไรงี้
แต่แล้วก็คิดว่าน่าจะมีอะไรหลากหลายหน่อย
แบบ เปิดใจทําไปเลย ฉันเลยจะทํา
ของเรียกน้ําย่อยมะเขือเทศโรม่ายัดไส้ ซึ่งไม่มีอะไรเทียบได้
ฉันว่าเราแต่ละคนควรทําอะไรที่สะท้อน
ความหลากหลายทางวัฒนธรรมของกลุ่ม ถึงได้เป็นหน้าที่ของคุณ
คุณอยากให้ผมทําของกินตามเชื้อชาติเหรอ
คําคุณเองนะ ไม่ใช่คําฉัน
อ้อ
งั้น ไม่ว่าจะดีหรือร้าย ผมจะเอาเสี่ยวหลงเปาไป
- โอเค ผมต้องวางแล้ว บายๆ - เดี๋ยว สตีฟ เดี๋ยว...
เราทําอะไรกันอยู่
- ผมมาทําเสี่ยวหลงเปา - ไม่ต้องมาพูด
ผมไม่ได้หลอก สาบานเลย ผมแค่มาทําเสี่ยวหลงเปาจริงๆ
- คุณมาที่นี่ทําไม - มาทําเจ้าพวกนี้
ไม่
ไม่ ทําไมถึงมาทําที่นี่
มองหน้าฉันสิ มาทําไม
ผมไม่รู้
ฉันรู้ เหตุผลเดียวกับที่ฉันยอมให้คุณมา
คุณมาที่นี่ทําไม
ฉันอยากได้ยินคุณพูด
- หิวรึเปล่า - ไม่หิว
น้ามีของอะไรอย่างละนิดละหน่อย
คือว่ามีถังพลาสติกใหญ่
ใส่ชีโตสกับเพรตเซลอะไรแบบนั้น
แบบใหญ่จนล้วงไม่ถึงก้น
ไม่ถามผมเหรอว่าทําไปทําไม
คืองี้ พวก สมัยน้าเป็นเด็ก น้าทําเรื่องงี่เง่ากว่านี้เยอะ
เพราะงั้นน้าไม่ใช่คนที่... จะถามทําไม
นายอยากคุยเรื่องนั้นมั้ยล่ะ
ไม่อยาก
ไม่ ก็เข้าใจนะ
ตอนน้าอายุ 15 ปี พ่อแม่แยกทางกัน
น้าเคยขโมยหลอดไฟจากที่บ้าน
มาทุบให้แตกกับผนังโรงรถ
พอพ่อรู้เข้าว่าหลอดไฟหายไปไหนหมด
เขาก็พาน้าไปหาจิตแพทย์เลย
หมอก็แบบ ถามนะว่า "ทําแบบนั้นทําไม"
น้าตอบว่า "เอ่อ ไม่รู้หรอก" ตอนนั้นไม่รู้ ตอนนี้ก็ยังไม่รู้
ก็แค่ชอบทุบให้อะไรแตก
ชอบเสียงของมัน
ฮะ ใช่เลย
ผมอยากได้ยินเสียง
ใช่มั้ยล่ะ
รู้ไหม ผมควรจะตายไปแล้ว
นี่ ไม่ใช่นะ
ผมควรจะตายบนเครื่องนั่น
ก่อนเครื่องจะขึ้น จอร์แดนนั่งริมหน้าต่าง
แต่ผมอยากนั่งตรงนั้น
เราเลยเป่ายิ้งฉุบแย่งที่กัน เขาออกค้อน ผมออกกระดาษ
ผมเลยได้ที่นั่งตรงนั้นมา
แต่ที่จริงเป็นที่ของพี่
จอร์แดนควรจะรอด ไม่ใช่ผม
ผมไม่ควรมาอยู่ตรงนี้
เหตุผลเดียวที่ผมมาอยู่ได้ ก็เพราะกระดาษชนะค้อน
(ฝ่ายอาคารสถานที่)
ไฟฟ้าไม่ติดและน้ําท่วมเหรอ นั่น... ไม่ๆ คือว่ามัน...
ผมจะไปดูให้ แต่ฟังแล้วเหมือน
มีสองเรื่องที่เล่นงานพร้อมๆ กัน
ครับ ได้ สถานการณ์ซ้ําซ้อน โอเค
เอาละ
เออนี่ คือ
น้าต้องไปอีกฟากของมหาลัย และจัดการเรื่องฉุกเฉินนิดหน่อย
นายควรจะอยู่ตรงนี้
น้ามีอินเทอร์เน็ต มีวิดีโอเกม
มีรวมผลงานของเจ.อาร์.อาร์. โทลคีนปกอ่อน ถ้านายชอบอะไรแบบนั้น
อยู่ตรงนี้สบายๆ จนกว่าน้าจะกลับมานะ
ฮะ
ขอโทษที จริงๆ แล้วเกือบทุกคืน น้านั่งเฝ้าไม่ต้องทําอะไรเลย
แน่นอน ต้องเป็นคืนที่มีคนมาอยู่ด้วย
ถึงจะต้องวิ่งแก้ปัญหาไปทั่ว
ในตู้เย็นมีน้ําอัดลม ได้ขนมแล้ว
อยู่ได้นะ
ฮะๆ ผมอยู่ได้
เอ็ดเวิร์ด ฟังนะ
คือพูดก็พูดเถอะ
เป่ายิ้งฉุบเป็นสัญญาที่มีผลบังคับใช้
ทุกคนที่เล่นก็เข้าใจกันดี
ดังนั้นทันทีที่นายชนะจอร์แดน ที่นั่งตรงนั้นเป็นของนายแล้ว
นายควรจะต้องมาอยู่ตรงนี้
ล่องแพก็ทําได้นะ ถ้านั่น...
ไกลแค่ไหนล่ะ ชั่วโมงหนึ่งได้มั้ย
คิดว่านะ
- สวัสดีจ้ะ ลูซี่ - คุณนายคาเมรอน ไงคะ
- แม่ อะไรวะเนี่ย - สวัสดีสาวๆ หวัดดี โซอี้
- เป็นไงบ้าง - หวัดดีค่ะ
- กินมาม่ามั้ย - ไม่ แม่ไม่กินมาม่าหรอก
- มาทําอะไรที่นี่ - ไม่งั้นจะให้แม่ทําไง
ลูกไม่ตอบข้อความของแม่เลย
เห็นอย่างนั้นก็น่าจะรู้แล้วรึเปล่า
ว่าตอนนี้หนูไม่อยากติดต่อกับแม่
- แต่แม่อยาก - ก็ต้องอยากสิ
โลกหมุนรอบดีดี้ตลอดนั่นแหละ
- ขอคุยกันตามลําพังได้มั้ย - ไม่ได้ กลับไปก่อนได้มั้ย
ก็ได้ งั้นจะบอกสิ่งที่มาบอกตรงนี้แล้วกัน
- กลับไปได้มั้ย - แม่ทําพลาดในฐานะแม่
- โอ๊ย หุบปาก - เพราะ ฟังก่อน
- แม่หมกมุ่นกับการสร้างภาพ - ที่นี่น่ะนะ
กับการสร้างภาพ และทําตัวให้เหมือนกับเป็นครอบครัวเพอร์เฟกต์
แทนที่จะสนใจลูกและสิ่งที่ลูกต้องการ
- ลูกเคยเป็นสาวน้อยที่อ่อนไหวมาก - แม่ อย่าพูดตรงนี้ โอเคมั้ย
แล้วแม่ขอโทษ แม่ขอโทษ แม่อยากบอกว่าขอโทษแค่ไหน
ช่วยฟังแม่ก่อนได้มั้ย
โอเค
พ่อเขาก็ทําผิดต่อลูกเหมือนกัน
เราทําผิดต่อกันและกัน
ทั้งเขากับแม่ เราทําผิดในทุกแง่ของชีวิตโง่ๆ ของเรา
แล้วเขาก็ทําร้ายแม่ เขาทําร้ายเรา
ตอนเขาไปอยู่แอลเอ โซอี้ เขาไปเจอคนใหม่
อะไรนะ
ผู้ชายที่เขามีใจให้
- มีใจให้ยังไง - เขา... เป็นผู้ชายที่พ่อรัก
- แม่ จะพูดอะไรกันแน่ - พ่อเขารักผู้ชาย
แม่รู้ เข้าใจ ทําใจลําบาก ทนฟังไม่ได้
แม่โมโหมาตลอด แม่เจ็บปวดและโกรธมาตลอด
แต่ประเด็นอยู่ตรงนี้ พ่อเขาก็จมน้ํา พ่อแค่พยายามเอาชีวิตรอด
สิ่งที่แม่อยากให้ลูกรู้คือ เราสองคน โซอี้
เรายังมีชีวิตอยู่และยังเปลี่ยนตัวเองได้
เราไม่ต้องทําผิดแบบเดิม
ซ้ําแล้วซ้ําเล่า
ให้พวกเราออกไปก่อนมั้ย
- หุบปาก ลูซี่ - ขอโทษค่ะ
แม่ไปเข้ากลุ่มบําบัดเศร้าอยู่น่ะนะ
เป็นการบําบัดแบบกลุ่ม แล้วมันช่วยได้มาก
- แหง แม่ ฟังแล้วช่วยได้ - ไม่ๆ มันดีจริงๆ
และพรุ่งนี้เราจะเข้ากลุ่มครั้งสุดท้าย แม่จะจัดปาร์ตี้เลี้ยงส่ง
เพราะต่อให้แม่อาจไม่ได้เจอคนพวกนี้อีกเลย
นั่นทําให้แม่กลัวมาก เพราะแม่พึ่งพาพวกเขาไปเยอะ
แต่แม่ก็รู้ว่าแม่จะเปลี่ยนนิสัย
พูดไปแล้ว กลุ่มนั้นก็เหมือนมาแทนที่พ่อของลูก
คือแม่... เขาช่วยให้แม่คิดได้ว่า ถ้าไม่มีพ่อแล้วแม่เป็นคนยังไง
ดังนั้น ต่อให้รู้ว่าชีวิตข้างหน้าจะลําบาก
แม่ก็รู้ว่าแม่เปลี่ยนได้
สามารถเปลี่ยนและเป็นแม่ที่ดีขึ้นได้
สามารถเปลี่ยนเป็นคนที่ดีขึ้นได้
และแม่ขอสัญญา
- โอเคนะ - โอเค
แม่รักลูกนะ
บายจ้ะ สาวๆ ลูซี่ ขอโทษที่หัวร้อน
- ไงคะ - ฉันอยู่นี่จ้ะ
คุณแม่ พร้อมจะเจอลูกรึยังครับ
ขอโทษนะครับ นี่เอ็นไอซียู เข้าไปได้แต่แม่เด็ก
โอเค ฉันจะรออยู่ตรงนี้นะ
- ไง - ไง
ฉันรักคุณ แซม และไม่อยากเสียคุณไป
แต่ฉันต้องรู้ว่าคุณทุ่มใจกับตรงนี้ร้อยเปอร์เซ็นต์
ฉันไม่อยากมีชีวิตแต่งงานแบบเปิด ฉันไม่อยากแบ่งคุณให้ใคร
ฉันไม่อยากต้องนั่งกังวลอยู่ทุกวัน
ว่าคุณอาจอยากต้องการคนอื่น หรือต้องการอะไรอย่างอื่น
คุณต้องตัดสินใจ แซม
คุณต้องตัดสินใจว่าอยากให้ชีวิตตัวเองเป็นยังไง
ขอพาสปอร์ตกับบอร์ดดิ้งพาส
บอร์ดดิ้งพาส
(ทีเอสเอ)
คิดว่านี่เป็น...
คุณคะ คุณโคโจ อันซาห์ใช่ไหม
- ครับ - รบกวนตามฉันมาหน่อย
- นี่เรื่องอะไร - มากับฉันก่อน
คนต่อไป ขอดูบอร์ดดิ้งพาสครับ
บอร์ดดิ้งพาสอยู่ในมือถือ
เปิดให้ดูก็พอ
ครับ แค่นั้น
มีปัญหาอะไรเหรอครับ เอกสารทุกอย่างเรียบร้อยนะ
- เอเดรียนา! - ไงคะ
ขอโทษจริงๆ ฉันแค่... ต้องเจอคุณให้ได้
เป็นแค่ผู้สมัครลงเลือกตั้งเขต ก็มีอํานาจขนาดนี้แล้วเหรอ
ไม่ใช่ ฉันกับเอดเรียนประถมด้วยกัน ฉันช่วยเขามาตลอด
ขอบคุณนะ
- ปล่อยให้คุยกันแล้วกัน - ขอบคุณ
หนูวาดรูปไว้ให้
รู้จ้ะ แล้วก็ชอบมากด้วย
หนูวาดให้อีกได้นะ
จริงเหรอ โอเค วาดเลย
นี่คือฉากในหนังที่คุณมาห้ามผมหน้าเกท
ประกาศความรักแล้วบอกให้ผมอยู่ต่อรึเปล่า
- อาจจะใช่ - หรือ...
นี่เป็นฉากที่คุณขึ้นเครื่องบินไปกับเรา
เราบินไปกาน่า ใช้ชีวิตมีความสุขตลอดกาล
ชีวิตฉันคงไม่ได้อยู่ในหนังเรื่องนั้น
หนังดีนะ
พรุ่งนี้เป็นวันเลือกตั้ง
- คุณจะชนะรึเปล่า - นาตาลีเหมือนจะคิดงั้น
แน่สินะ
จะวาดแผนที่ให้ดู ส่งมือมาสิ
- โอเค นี่คืออัคครา มือคุณ - โอเค
ตรงสุดฝ่ามือตรงนี้คือมหาสมุทร
ตรงนี้คือย่านที่ชื่อว่าลาโบเน
ตรงนี้คือจุดที่เราอยู่กัน บ้านของเรา
คุณพ่อกับคุณอาค่อยๆ สร้างบ้านหลังนี้ ใช้เวลาหลายปี
เริ่มสร้างก่อนผมเกิดอีก
ผมเพิ่งทําปีกด้านใต้เสร็จเอง หลังจากทํามา 20 ปี
ในบ้านหลังนี้ คุณแม่อยู่กับน้องๆ ของผม
หลานสาวสองคน หลานชายสี่คน บางคนอยู่ที่นี่ บางคนอยู่ที่อื่น
บางคนอายุพอๆ กับเบคส์
ทุกคนติดตามข่าวหาเสียงของคุณ ด้วยความสนอกสนใจ
ตรงนี้คือจุดที่ผมเลี้ยงนกพิราบ
คุณเลี้ยงนกพิราบด้วยเหรอ
ไม่เหมือนนกพิราบที่นี่นะ พวกมันน่ารักมาก
และในห้องตรงนี้คือห้องที่เบคส์จะอยู่
และห้องนี้ ห้องของผม
และหากมีสักวันหนึ่ง
พรุ่งนี้หรือวันหลังจากนั้น หรือหนึ่งปีหลังจากนั้น
ที่คุณนึกอยากเห็นมุมเล็กๆ ในโลกแห่งนั้น
คุณจะมาตรงนี้
ฉันรู้แล้วว่าจะหาคุณได้ที่ไหน
รักนะ
หนูก็รักคุณ
เมโดโว
(จดหมายถึงเอ็ดดี้)
เอ็ดเวิร์ดที่รัก ภรรยาฉันขึ้นเครื่องบินลําเดียวกับเธอ
ฉันไม่รู้จะใช้ชีวิตต่อยังไง
ฉันไม่รู้ว่าเธอทําได้ยังไง
เสียใจด้วยกับเรื่องที่เกิดขึ้นกับเธอ
ฉันมีลูกสาวสามคน เอลลี่ เอ็มม่าและอีฟ
ฉันชื่อเหยาจิ้งหยาง ฉันอยู่ที่เทียนจิน ประเทศจีน
ฉันเศร้ามากตอนได้ข่าวเรื่องที่เกิดขึ้นกับนาย
ฉันเลยอยากเป็นเพื่อนนาย
เอ็ดดี้ที่รัก
อยากรู้ว่าเห็นลูกสาวฉันตอนขึ้นเครื่องไหม
หวังว่าคงไม่ถือ ฉันส่งรูปมาให้ด้วย
มีความสุขมากที่ได้เรียนรู้ชีวิตจากเธอ
บางคนอาจบอกว่าเรื่องของเธอเป็นเรื่องเศร้า แต่ที่จริงไม่เศร้าเลย
นั่นเป็นตัวอย่างสําคัญที่สุดของพระหรรษทาน และน้ําพระทัยของพระเจ้า
ตอนไปส่งที่สนามบิน
ฉันจับหน้าลูกแล้วจูบจมูกสามครั้ง
พวกเราบอกลากันแบบนั้น
เพราะพระเจ้าคือผู้ซึ่งเลือกจะช่วยชีวิตเธอไว้
พระเจ้าเลือกที่จะไว้ชีวิตเธอ
เอลลี่เพิ่งขวบครึ่ง คอยแต่ร้องหาแม่อยู่ตลอด
ลูกยังไม่เข้าใจว่าความตายคืออะไร
เขาบอกว่าภูตผีจะคงอยู่ในโลก ถ้ามีเรื่องยังไม่ได้สะสาง
เอ็ดเวิร์ดที่รัก ได้เห็นคุณปู่ฉันไหม ปู่นั่งตรงที่ 12C
ฉันแค่อยากได้นาฬิกาของเขามาเป็นที่ระลึก
"เอ็ดเวิร์ด" ที่รักยิ่ง หรือแรนดัล ทิโมธี เวคเชียร์ 555
ใช่แล้ว ฉันรู้นายเป็นใคร เห็นสูติบัตรของจริงของนายแล้ว
ฉันเจอหลักฐานทุกอย่าง ดูสารคดียูทูบมา
ฉันรู้ความจริง เรารู้ว่าตัวจริงนายเป็นใคร
เอ็ดดี้ที่รัก ฉันเขียนจดหมายมาหา เพราะฉันรู้จักจอร์แดน พี่ชายนาย
เอ่อ ยิ่งกว่าแค่รู้จัก
ไม่รู้เขาเคยเล่าเรื่องของฉันให้ฟังไหม เขาบอกว่าไม่เคยบอกใครทั้งนั้น
แต่นายอาจไม่ใช่ใครคนอื่น จอร์แดนเป็นแฟนฉัน
เขาเป็นคนแรกในชีวิตที่ฉันรัก
ทนทรมานกับวันสิ้นโลก หายใจในนรก
ถ้าเอาตัวอีกับตัวดี ในชื่อเอ็ดดี้ แอดเลอร์ออก
จะได้คําว่า "โกหก!" คิดว่าพวกเราจะไม่สังเกตเหรอ
ได้จดหมายฉบับก่อนๆ รึเปล่า ไม่สบายใจนะ
ฉันเขียนจดหมายมาหาทุกวัน แต่ไม่ตอบกันเลย
ไปอ่านเจอว่าที่นั่งของเธอคือ 15A
เขานั่งอยู่ห่างจากนั้นแค่ไม่กี่แถว ที่ 20B
เธออาจเห็นเขาระหว่างทางไปห้องน้ํา
เอ็ดเวิร์ดที่รัก ฉันจะตายวันนี้
ฉันจะสตาร์ทรถของพ่อแม่ในโรงรถไว้ จนกว่าจะขาดอากาศหายใจ
เอ็ดเวิร์ดที่รัก
นายมีสัตว์เลี้ยงรึเปล่า
ถ้าทําได้ ช่วยบอกเอลลี่หน่อยว่าคุณแม่รักเธอมาก
เจ้าเด็กพิเศษ
จงมีศรัทธา จงยินดี
เพราะด้วยนามของพระองค์ ทําให้เจ้าได้มีชีวิตนี้ต่อ
ฉันพยายามทิ้งจดหมายลาตายปกติ แต่ทําไม่ได้
ฉันทําอะไรปกติไม่ได้เลย ทําอะไรก็ไม่ได้ทั้งนั้น
ทําไมนายจึงมีสิทธิ์รอด
รู้นะว่าไม่ได้ตั้งใจจะเห็นแก่ตัว แต่เธอก็เห็นแก่ตัว
- ฉันคิดถึงเมียมาก - อยากได้ลูกคืนมา
ฉันไม่เคยรู้จักเขาด้วยซ้ํา
สดุดีถวายแด่องค์พระผู้เป็นเจ้า
เอ็ดเวิร์ด! ตื่น!
- ฉันจะรักเขาจนถึงวันตาย - เอ็ดเวิร์ด!
เอ็ดเวิร์ด
คําบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์