"Со никој немам разговарано
зашто не сакам никој да ме разбере.
Не сакам да ме разберат.
Ни случајно не сакам овој свет да ме разбере.
Освен можеби една личност.
Личноста која разбира дека е невозможно е да се разбере."
О, ХЕЛЕНА!
"Добар ден... Ние..."
Го најдовме девојчето кое избегало од дома.
"Молам?" -Го најдовме исчезнатото девојче.
Да, влезе во нашата кола.
Не научи француски и ни украде пари.
Измисли работи и го вежбаше својот танц.
"Кое девојче?"
"Девојчето."
"Да, но каде е таа?" -Не.
"Не каде. Девојчето."
Девојчето.
Каде е? -Сигурно е овде некаде.
Каде? -Не знам. Некаде.
Овде беше. Се колнеме.
Сакате јас да го најдам девојчето?
Исчезнало зашто сте ја изгубиле?
Не, претходно исчезна.
Исчезнала, а потоа сте ја изгубиле?
Да, девојчето.
Од телевизија.
Добро сте?
Да. Да? -Добро сум.
Да, да... -Да, добро сме.
Стоеше покрај улицата. Знам, требаше многу порано да се ослободиме од неа.
Но цело време не лажеше!
И постојано измислува некој свој јазик!
Ќе ви викнам доктор.
Фала ви на сите
што ги споделивте своите најлоши мисли од последните 24 часа.
Може само да оди на подобро.
Пред јогата "Ајрон мејден" на Крис,
имам една вежба за сите вас.
Сакам сите да и поставите прашање.
Драг докторе, Берг-Берт, какво прашање имате за Мадлен?
- Тоа не е прашање. - Може да биде едноставно.
Да. -Да.
Какво време не очекува?
Тоа е глупаво прашање. Мора да има врска со вас.
Можам ли некако пак да стекнам контрола?
Купувате контрола на интернет и потоа ја фрлате во ѓубре.
Кој друг има прашање?
Како да станам помирна?
Тоа е едноставно.
Земете чаша млеко.
Помешајте го млекото со какао.
Искршете чоколатце "Марс" внатре и почекајте еден час.
Додека чекате, немојте друго да правите. Само чекајте да се стопи.
Потоа се измешајте со прсти и испијте со голема сламка.
Можете, додека пиете, да гледате "Тикток" на мобилниот.
А вие?
Зошто молчите?
Не сака да зборува.
Мислите дека е кул да се молчи?
Подобро остави го на мира.
Тоа е тоа. Среќно.
Фала.
И фала што не ме силувавте, исечкавте
и фрливте во некој ров.
Имаше среќа.
Ако некогаш отидам во Тибет, ќе го поздравам татко ти.
Интересно беше да се запознае потомок на светото семејство.
Интересно е и да се запознае моторџија.
Чувај се.
Е, да, сакав да ве прашам...
Продолжете да вежбате. Веднаш се враќам.
Што ти се случило тебе?
Роланд. -Роланд?
Роланд, а не Роналд.
Упорно велиш Роналд.
Роланд фон Велс.
А јас сум ти сопруга. -Инга?
Инга. -Добро.
"Рековме дека сакаме да те закопаме на друго место поради верата.
Добро, документите...
Уредно изгледаат.
Бог ви е благодарен на тоа.
Да, го ценам тоа, г. Велс.
Фон Велс.
Да, благодарам, г-ѓо Велс.
Молам.
Ќе поставиме плоча на благодарност во негова чест.
Поради...
Многу великодушна донација.
Молам.
Да.
Добра забава.
Не знаев дека можеш свесно да контролираш плач.
Можам јас сешто свесно да контролирам.
Никој не те праша тоа, тато.
Па...
Сега сме овде.
Вторник... Понеделник, вторник и среда попладне се слободни.
Добро. -И среда наутро исто.
Може подолго нешто да правиме од вторник до среда.
Знаете ли сите да пливате? Глупаво прашање, но...
Да.
Добро, што правиме неделава?
Би сакал да одиме во Холандија.
- Таму имаат штосен забавен парк. - Одлично.
Во петок ќе имаме караоке и ќе пееме само песни за болка.
Добро. -Супер.
Време е за апчиња.
Сите земете што сакате.
Арно, што сакаш ти?
Нешто за вечер од што ќе се чувствувам топло и опуштено.
- Препорачувам "лоразепам". - Тогаш, може тоа.
Одлично, фала.
Франзи. -Не, не сега, фала.
А вие, д-р Берг-Берт? Вие сакате плацебо?
Не.
Сакам нешто што го крева расположението.
Може. Зошто да не земаме апчиња кои ги сакаме?
Кој може да каже дали е тоа погрешно?
Во клиниката со која сами управуваме
сите можат кога било да земат терапија
и каква сакаат.
Што сакаш ти?
Нашето патување продолжува.
Крис.
Ти сакаш антидепресив? -Секако.
Да, да, да!
Мили танчарки на летниот танчарски камп,
пред жирито да ја прогласи нашата мега ѕвезда,
ќе земеме кратка пауза па ќе настапи величествената "Јули"!
Кој е ова?
Драги танчарки на летниот камп,
јас сум Хелена Стернберг. Сакате да го видите мојот танц?
Арик!
Хелена.
Здраво. -Здраво.
Мило ми е што дојде.
Се разбира.
Ни нарачав школки.
Школки! Обожавам школки!
Често јадеш?
Би рекла дури дека пречесто јадам.
Добро. -Знаеш...
На факултет ме викаа Жена Школка.
Затоа што сакам да ги отворам и да видам што има внатре.
Тоа е добро зашто овде ги послужуваат затворени.
Да.
И тогаш ти го оставаат ова...
Извинете, сакате бело вино? -Да.
Тебе ти оставаат да ја сработиш работата.
Воопшто нема проблем.
Мислиш дека го можеш тоа? Добро.
Тогаш, докажи.
Жал ми е.
Извини што ждригнав.
Џеј-Би, не мораш да се извинуваш.
Морам.
Често се извинуваш.
Не ти верував за Хелена.
Да.
Извини. -Не.
Имаше право.
Готови сме.
Да. -Значи...
Извини.
Може обајцата да се извиниме.
Да кажеме: "Жал ни е."
Не, мислам дека е подобро да се извиниме во прво лице.
Кога бев помлад,
бев опседнат со ножеви.
Моето семејство имаше
фирма за ножеви во Џалалабад.
Да, значи...
- Што си сечел? - Што сум сечел?
Сечев дрво.
Сечев цевки низ кои можев да и дувам
во увото на мајка ми додека спие.
Сечев дупчиња во завесите за да влезе повеќе светлина.
- И да можам да гледам надвор. - Баш убаво.
Да, убаво е.
И потоа се сечев себеси.
Понекогаш се сечев по рацете и по нозете.
Чувствував одредена празнина во душата.
Мислам, цел свет е празен.
Ме учеа да ги следам празните цели.
Знаеш, биди успешен.
Оди во Калифорнија.
Развивај ги производите.
Пишувај блог.
Да. -Обогати се.
Купувај, продавај, вложувај.
Верувај. -Да...
Тоа е како да ставиш две различни капи на исто срање.
Ми се допаѓа тоа. Ќе си го забележам тоа.
А сега?
Врска немам.
- Можеш да побараш од родителите... - Немаат веќе пари.
Банкротираа.
Влегоа во долг зашто купија бања.
Ќе биде добро ако не го наследам долгот.
Срање! Бестрага!
Да.
Запишуваш што зборувам?
Да, понекогаш.
Може да видам?
Можеш ли? -Чекај.
Да, избриши ги тие мрсни прсти.
Луд си.
Би сакал да сум луд.
Но... Да.
Всушност...
Празен сум однатре.
Знаеш...
Можеби треба малку да лежиш на цвеќе.
Како пчела. Или да одиш низ градот
и да се преправаш дека ти си градот кој оди по Арик Скарган.
Како можеш да кажеш нешто толку глупаво, а пак толку генијално?
Како да... -Да.
Што е со фирмата?
Оваа зграда е осигурана од пожар.
И, што?
Ако изгори, ќе можеме да ги отплатиме долговите.
И ќе ни останат 100.000 евра.
Тогаш ќе можеме да почнеме отпочеток во...
Во Португалија.
Да.
Во Португалија.
Да.
Мило ми е што ти се допаѓа таа идеја.
Но која виша сила би можела да предизвика пожар?
Постојат различни идеи,
псевдофилозофски идеи за тоа
како да ја излечиме празнината во себе
и како да ја пополниме.
Го имам испробано сето тоа. Бев во Ласа.
Секоја седмица имам видеотерапија
со старец од некое австралиско племе.
Ништо од тоа не ми помогна.
Ти ме научи со препуштање на хаосот,
на тоа мачење и загуба...
Да можам...
Да се зближам со себе на некој начин.
- Те сакам. - Бестрага!
Срање. Дај ми ја раката.
Не требаше да се случи тоа.
Па, што е со фирмата?
Хелена, те сакам.
Да.
Секако.
И јас те сакам тебе.
Ова, ова е...
И јас те сакам тебе.
Секако дека те сакам.
Оваа школка е непослушна. Баш не сака да се отвори.
Како тебе е. Тешко се допира до неа.
Не сум школка.
Не, не си школка.
Ти си чист, проклет, привлечен, божествен хаос и ми се допаѓа тоа!
Привлечен божествен хаос.
Фала.
Дојдов да ти кажам нешто.
Одлучив да ја напуштам Германија.
Заминувам.
Сакам да патувам и да читам.
Сакам потполно да се изгубам.
И сакам со тебе да го направам тоа.
Искрено, не ми беше гајле за твојата идеја.
Знам само една виша сила.
Да.
Има логика. -Да.
Тоа е грозно. -Да.
Но има логика. Ептен има логика.
Ова е лудо.
Џејсон, морам да повратам, но има логика.
Батали ја таа твоја фирма.
Сакав да вложам во...
Во чувството што ми го даде.
Знаеш?
Сакам да кажам, имам чек за тебе.
Ти напишав чек. Глупав чек.
На 800.000 евра. Мислам...
Можеш да го фрлиш.
Потроши го.
Проарчи го. Искини го. Ме заболе!
Да му покажеме среден прст на капитализмот.
Да водиме љубов во Индонезија на празна фарма со пилиња.
Ова е најдобрата инвестиција која можам да ја направам.
Ова е злато.
Знам дека ти е тешко да го сфатиш сето тоа.
Но размисли за тоа па јави ми.
Јави ми.
Здраво, Хелена. -"Здраво."
Здраво, госпоѓо "Здраво, Хелена."
Што велиш на тоа...
Вашите финасиски проблеми...
Да се возиме низ град и да пушиме како кога бевме мали.
И да провалиме некаде?
Секако. Зошто не?
- Што се случило? - Како мислиш?
"Вака се однесуваш само кога ќе се случи нешто или кога сакаш нешто."
- Сакаш нешто. - Не.
- Се случило нешто. - Да кажеме.
- Што да кажам? - Дека има врска со Џејсон.
Има врска со Џејсон.
Аха, па...
"Искрено, можам да го насетам тоа веќе извесно време."
Знаеш што?
Одиме да се возиме, да пушиме и да провалиме кај некој дома.
"Но само ако овој пат повлечеш дим." -Се разбира.
Во 20 ч на бензиска?
Одлично.
Не знам, Џејсон.
Тоа ни е единствена прилика.
- "Ќе бидеме во ред." - "Добро."
"Португалија."
Извинете.
Бестрага!
"Поминав низ сите пресметки.
Од ова можам да се извлечам единствено така
што ќе заминам.
Нема ниедна личност на која би требало да и бидам благодарен.
И постои најмногу една личност која навистина ме интересира.
Веројатно токму сега го чита ова писмо
зашто таа ги мрази сите правила
па затоа можеби е олицетворение на теоремата на теоремата
за големиот судар."
А сега ти.
Добро, заврши песната.
Мораме да провалиме некаде.
Добро.
Познато ми е ова место.
Овде сигурно има некој аларм.
Да, насекаде се. Зар не можеш да го онеспособиш?
Не сум сигурна.
- Нешто не е во ред? - Не, се е во ред.
Го познавам тој израз на лицето.
Нема никој. Ако не сакаш, не мораме.
Да продолжиме да се возиме.
- Имам прашање. - Кажи.
- Го гледаш ли она? - Што?
Светлото.
Кое светло?
Каде е тој?
Можеби Американците можат да го поведат ако ги замолам.
Тогаш само треба да го доведеш до Флорида. -Фала.
Порано размислував за тоа
да се постават шини со кои ќе се патува во вселената.
Да се направи железница до ѕвездите.
Но денес е тренд да се собираат податоци.
Да, секако.
Ама глупава реченица.
- "Тренд е да се собираат податоци." - Дури и само "тренд е."
Што би било подобро?
"Трендот" е истовремено мрежа на испреплетени фактори и развој.
ОВАА ПРИКАЗНА СЕ ТЕМЕЛИ НА ВИСТИНИТИ НАСТАНИ.
ОВАА ПРИКАЗНА СЕ ТЕМЕЛИ
ТЕМЕЛИ.
СЛОБОДА :)
Драги танчарки на летниот танчарски камп,
пред жирито да ја прогласи мега-ѕвездата,
ќе земеме куса пауза
па ќе настапи величествената Хелена Стернберг.
Вие сте изгубена генерација.
Изгубена генерација!
Имаш право! -Има право!
- Изгубени сме. - Потполно изгубени.
- Сите сте цицале весла! - Кажи им.
Сите од вас го правите она што ви кажуваат родителите и девојките.
Она што ќе ви каже групата "Јули".
Сите сте исти и сите сте без врска!
Доведов некој кој би ти се допаднал ако можеби сакаш да го запознаеш.
Ново момче?
Така некако.
Но не момче момче.
Повеќе ми е како брат.
Убав е?
Многу е тивок.
Веќе го запозна. Заедно го собравме.
Многу е флексибилен.
И многу тивок.
Одлично. Тогаш ти можеш повеќе да дрдориш.
Дојдете, дојдете...
Тато, зар не бил Исус пастир?
- Да, и бил пансексуалец. - Навистина?
Да, сум го видел тоа на "Фејсбук".
Се обложувам во пет гулдени дека зад ридот има море.
А јас се обложувам дека одзади има уште еден рид.
Го кревам влогот за уште десет гулдени и амфора вино.
Може.
Бестрага!
Мене ми се допаѓа погледот.
Како тоа? -Набљудувам се однатре кон надвор.
Тоа значи дека можам на се да гледам неутрално
и да уживам во се што ќе видам.
Супер! Види!
Го гледаш оџакон?
Сакаш да ти отсвирам нешто?
Не.
Добро.
Бестрага.
Ги снема овците.
Ах, што ќе правиш?
Тоа и онака беше клише. -Точно.
- Ќе одгледуваме нешто друго? - Што друго можеме да одгледуваме?
Бувови?
Да, тоа е одлична идеја, тато.
Помалку ќе потсетуваш на Исус.
МEDIАTRАNSLАTIОNS