Nie rozmawiałem z nikim,
bo nie chcę, by ktokolwiek zrozumiał.
Nie chcę być zrozumiany.
Nie chcę, żeby ten świat rozumiał.
Może poza jedną osobą,
która rozumie, że nie da się zrozumieć.
PECHOWA HELA
HORYZONT ZDARZEŃ
Poszukiwana dziewczynka jest z nami.
Pardon?
Znaleźliśmy zaginioną dziewczynę.
Wsiadła do naszego samochodu,
uczyła nas francuskiego, kradła pieniądze,
zmyślała i trenowała taniec.
Jaka dziewczyna?
Dziewczyna.
- Gdzie jest teraz? - Nie.
Nie gdzie. Dziewczyna.
Dziewczynka.
Co za dziewczynka?
Musi tu być.
- Gdzie? - Nie wiem. Gdzieś.
Była tu wcześniej.
Chcecie, żebym znalazł dziewczynkę.
Zaginęła, bo ją zgubiliście?
Zaginęła wcześniej.
Zaginęła, a potem ją zgubiliście?
Tak. Dziewczynkę.
Z telewizji.
Dobrze się czujecie?
Tak.
Czuję się dobrze, a ty?
Stała na poboczu.
Wiem, że powinniśmy pozbyć się jej szybciej,
ale cały czas nas okłamywała!
Wymyśliła własny język.
Wezwę lekarza.
Dziękuję, że podzieliliście się
swoimi najstraszniejszymi myślami z ostatniej doby.
Może być tylko lepiej.
Zanim poćwiczymy jogę, słuchając Iron Maiden,
mam dla was ćwiczenie.
Chcę, żeby każdy zadał jej pytanie.
Doktorze, o co spyta pan Madlen?
To nie było pytanie.
Nie musi być trudne.
Jaka będzie pogoda?
Pytanie powinno dotyczyć pana.
Czy mogę odzyskać kontrolę?
Proszę kupić kontrolę w Internecie, a potem wyrzucić ją do śmieci.
Kto następny?
Jak odnaleźć spokój?
Łatwe pytanie.
Proszę napełnić szklankę mlekiem,
dosypać kakao,
dorzucić skruszonego Marsa
i poczekać godzinę.
W tym czasie nie można nic robić.
Trzeba czekać, aż baton się rozpuści.
Potem mieszamy wszystko palcami i pijemy przez słomkę.
Pijąc można oglądać TikToki w telefonie.
A ty?
Dlaczego nic nie mówisz?
Bo nie lubi.
Uważasz, że milczenie jest fajne?
Daj mu spokój.
Powodzenia.
Dziękuję, że mnie pan nie zgwałcił,
nie porąbał i nie wrzucił zwłok do bagna.
Miałaś szczęście.
Jeśli pojadę do Tybetu, pozdrowię twojego ojca.
Nie wierzę, że spotkałem potomkinię rodziny świętej.
Spotkanie z motocyklistą też było super.
Uważaj na siebie.
Ćwiczcie dalej. Zaraz wracam.
Co ci się stało?
- Ronald? - Roland.
Ciągle się mylisz.
Roland von Wells.
A ja jestem twoją żoną.
Inge?
Powiedzieliśmy, że chcemy ponownego pochówku z przyczyn religijnych.
Dokumenty są w porządku.
Bóg będzie panu wdzięczny.
Doceniam to. Miło z pana strony, panie Wells.
Von.
Dziękuję, pani Wells.
Nie ma za co.
Powiesimy tabliczkę
w ramach podziękowania za hojny datek.
Cała przyjemność po naszej stronie.
Powodzenia.
Nie wiedziałam, że potrafisz płakać na zawołanie.
Potrafię robić wiele rzeczy na zawołanie.
Nikt o to nie pytał.
Mam cię.
Poniedziałkowe, wtorkowe i środowe popołudnia wciąż są wolne.
I środkowy poranek, więc mamy więcej czasu.
Czy wszyscy potrafią pływać? Wiem, że to głupie pytanie.
Co robimy w tym tygodniu?
Chciałbym pojechać z wami do Holandii.
Mają tam fajny park rozrywki.
Super.
W piątek zrobimy maraton karaoke.
Śpiewamy wyłącznie piosenki o cierpieniu.
Czas na tabletki.
Każdy zażywa, co chce.
Na co masz ochotę?
Na coś, dzięki czemu poczuję w sobie miękkie ciepło.
Polecam Lorazapam.
Poproszę.
Świetnie.
- Franzi? - Nie teraz. Dzięki.
A dla pana?
Jakieś placebo?
Nie.
Poproszę coś pobudzającego.
Nie ma sprawy.
Możemy brać dowolne leki i nikt nie ma prawa nas oceniać.
W samorządnej klinice
każdy może zażywać, co chce.
Co dla ciebie?
Podróż trwa.
Kriss?
- Zakładam, że coś uspakajającego. - Oczywiście.
Zanim jurorzy zdecydują,
które z was zostały Giga Gwiazdami, zrobimy sobie krótką przerwę.
Potem wystąpi niezrównany zespół Julie.
Kto to?
Witam uczestniczki obozu tanecznego.
Jestem Helena Sternberg. Chcecie zobaczyć, co potrafię?
Cieszę się, że przyszłaś.
Oczywiście.
Zamówiłem ostrygi.
Uwielbiam ostrygi.
Często je jesz?
Bardzo często.
Na studiach nazywali mnie Panią Ostrygową,
bo uwielbiałam je otwierać i zaglądać do środka.
To dobrze, bo tu podają zamknięte
i wręczają to.
- Białego wina? - Poproszę.
Chcą, żebyśmy się napracowali.
Nie ma sprawy.
Dasz radę?
Udowodnij.
Przepraszam.
Przepraszam, że beknąłem.
Nie musisz przepraszać.
Muszę.
Często tak myślisz.
Nie zaufałem ci w sprawie Heleny.
Wiem.
- Przepraszam. - Nie.
Co?
Miałeś rację.
Mamy przerąbane.
To ja przepraszam.
Oboje możemy przeprosić.
Powiedzmy - "przepraszamy".
Trzymajmy się zdań w pierwszej osobie.
Gdy byłem młodszy,
fascynowałem się nożami.
Moja rodzina miała
fabrykę noży w Dżalalabadzie.
Co ciąłeś?
Gałęzie i rury.
Potem dmuchałem przez nie w ucho mamy, gdy spała.
Wycinałem dziury w zasłonach,
żeby wpuszczać światło
- i wyglądać na zewnątrz. - Fajnie.
Jasne.
Ciałem też siebie.
Ręce i czasem nogi.
Odczuwałem pustkę.
Cały świat jest pusty.
Od dziecka stawiano mi puste cele.
Odnieś sukces,
wyjedź do Kalifornii,
zostań product developerem,
załóż blog,
powiększaj majątek, kupuj, sprzedawaj, inwestuj, wierz.
To tak jakby założyć dwie różne czapeczki na tę samą kupę.
Dobre.
Zapiszę sobie.
Co teraz?
Nie mam pojęcia.
- Pogadaj z rodzicami. - Nic im nie zostało.
Są bankrutami.
Przeliczyli się, kupując spa.
Będę miał szczęście, jeśli nie odziedziczę długu.
Kurwa.
Zapisujesz moje słowa?
Czasem.
Mogę zobaczyć?
- Możesz? - Czekaj.
Wytrzyj tłuste palce.
Jesteś szalony.
Chciałbym być.
Ale jestem...
pusty.
Może powinieneś żywić się kwiatami
jak pszczoła. Albo pochodzić po mieście udając,
że jesteś miastem chodzącym po Aaricu Skarganie.
Jak możesz mówić coś tak głupiego, a jednocześnie tak genialnego?
Co z firmą?
Budynek jest ubezpieczony od pożaru.
I?
Jeśli się spali, spłacimy długi
i zostanie nam sto tysięcy.
Zaczniemy od nowa w...
Portugalii.
Tak.
W Portugalii.
Cieszę się, że spodobał ci się mój pomysł.
Jaka siła wyższa może wywołać pożar?
Istnieje wiele
pseudo-filozoficznych pomysłów
na radzenie sobie z pustką
i wypełnienie tej przestrzeni.
Przerobiłem wszystko. Byłem w Tybecie,
odbywam wideosesje terapeutyczne
z członkiem starszyzny z australijskiego plemienia,
ale nic mi to nie daje.
Nauczyłaś mnie, że akceptując chaos
i napawając się stratą,
mogę zbliżyć się...
do samego siebie.
Kocham cię.
Kurwa!
Daj rękę.
Nie chciałem tego.
A co z firmą?
Ja cię kocham.
Oczywiście. Też cię kocham.
Też cię kocham.
Oczywiście, że kocham.
Ta ostryga jest cholernie uparta.
Nie chce się otworzyć.
Jak ty.
- Twardy orzech do zgryzienia. - Nie jestem ostrygą.
Nie.
Jesteś seksownym i uroczym chaosem.
Uwielbiam to!
Seksowny i uroczy chaos.
Dzięki.
Przyszedłem tu, żeby powiedzieć,
że postanowiłem wyjechać z Niemiec.
Urywam się.
Chcę podróżować,
czytać
i gubić się.
Chcę robić to z tobą.
Szczerze mówiąc, nie obchodził mnie twój pomysł.
Jest tylko jedna siła wyższa.
Tak?
To ma sens.
Jest strasznie pojebane,
ale ma sens.
Szaleństwo.
Muszę zwymiotować, ale to ma sens.
Jebać twoją firmę.
Chce zainwestować w...
Uczucie, które we mnie wzbudziłaś.
Mam dla ciebie czek.
Wypełniłem go.
To głupi czek na 800 tysięcy.
Pewnie powinnaś go wyrzucić.
Wydaj pieniądze,
albo go podrzyj.
Mam to w dupie.
Jebmy kapitalizm razem.
Na starej, opustoszałej fermie drobiu w Indonezji.
To najlepsza inwestycja, jaką mogę teraz zrobić.
Prawdziwe złoto.
Rozumiem, że cię zaskoczyłem, ale...
Przemyśl to i się odezwij.
Koniecznie.
Hej, Heleno.
Cześć, panno "Hej, Heleno".
Co?
Wasze problemy finansowe...
Pojeździmy po mieście, paląc jak w dzieciństwie?
Włamiemy się gdzieś?
Czemu nie?
- Co jest grane? - Słucham?
Znam cię. Coś się stało, albo czegoś chcesz.
Chcesz czegoś?
Nie.
Więc coś się stało.
Może.
- Co jej powiedzieć? - Że chodzi o mnie.
Chodzi o Jasona.
Od dawna go podejrzewałam.
Wiesz, co?
Przejedźmy się po mieście, palmy papierosy i włammy się do czyjegoś domu.
Ale tym razem masz się zaciągać.
Oczywiście.
20.00 na stacji benzynowej?
Świetnie.
Sama nie wiem.
To nasza jedyna szansa.
Będzie dobrze.
Portugalia.
Przepraszam.
Kurwa.
JESTEM BERG-BERTH, BORSUK Z SOMALII
"Próbowałem wszystkiego.
Jeśli mam wrócić, muszę odejść.
Nikomu nie jestem wdzięczny.
Jestem zainteresowany tylko jedną osobą.
Pewnie właśnie czyta ten list,
bo jest wrogiem wszystkich zasad
i twierdzeniem w teorii zderzeń.
Twoja kolej.
Koniec piosenki.
Teraz musimy się włamać.
Dobrze.
Poznaję to miejsce.
Na pewno mają alarm.
Jak wszędzie.
- Potrafisz go wyłączyć? - Nie jestem pewna.
Coś się stało?
Wszystko w porządku.
Znam tę minę.
Wszystko zależy od ciebie. Nie musimy tego robić.
Jedźmy dalej.
- Mam pytanie. - Tak?
- Widzisz to? - Co?
Światło.
Jakie światło?
Gdzie jest?
Jeśli cię polecę,
może Amerykanie go zabiorą.
- Ale musisz dostarczyć go na Florydę. - Dzięki.
Ktoś chciał ułożyć tory,
dzięki którym można by podróżować w kosmos.
Coś w stylu pociągu do gwiazd.
Teraz trendy skłaniają się ku danym.
Oczywiście.
Beznadziejne zdanie.
Trendy skłaniają się ku danym?
Trendy skłaniają się.
Co brzmiałoby lepiej?
Trend to plątanina i rozwój w jednym.
TA HISTORIA JEST OPARTA NA FAKTACH.
TA HISTORIA.
JEST OPARTA.
LUŹNO.
Zanim jurorzy zdecydują,
które z was zostały Giga Gwiazdami, zrobimy sobie krótką przerwę.
Potem wystąpi niezrównana Helena Sternberg.
Jesteście straconym pokoleniem.
Stracone pokolenie.
Ona ma rację!
Jesteśmy straceni!
Jesteście gówno warci!
Każdy z was robi to, co każą wam rodzice,
dziewczyny
albo Julie.
Wszyscy jesteście tacy sami. Jesteście do dupy.
Przyszłam z kimś, kogo mógłbyś polubić,
gdybyś zechciał go poznać.
Nowy przyjaciel?
Coś w tym stylu.
Ale nie chłopak.
Raczej brat.
Jest ładny?
Jest bardzo cichy.
Już go poznałeś.
Odbieraliśmy go razem.
Jest bardzo rozciągnięty
i cichy.
Super.
Będziesz mogła mówić jeszcze więcej.
Czy Jezus nie był pasterzem?
Był też panseksualny.
- Poważnie? - Tak. Czytałem na Facebooku.
Założę się o pięć srebrników, że za wzgórzem jest morze.
Za wzgórzem jest kolejne wzgórze.
Podbijam o dziesięć srebrników i amforę wina.
Zakład.
Kurwa!
Mnie się podoba.
Dlaczego?
Jestem wewnętrznym obserwatorem.
Patrzę na to neutralnie
i dostrzegam piękno we wszystkim, co widzę.
Spójrz na ten komin.
Zagrać ci coś na flecie?
Nie.
OK.
Cholera.
Zniknęły.
Trudno.
To było zbyt sztampowe.
Racja.
Możemy hodować coś innego.
Na przykład?
Sowy.
Świetny pomysł.
I nie są tak jezusowe.
WYSTĄPILI
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
ZDJĘCIA
MUZYKA
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Antoni Regulski