WIEM, ŻE TAM BYŁEŚ.
Kim jesteś?
Kim jesteś? Odpowiesz?
Kim ty, kurwa, jesteś?
Co jest, kurwa?
KIM JESTEŚ?
Rusty, kto dzwonił?
Gdzie cię widział?
Zakładam, że chodzi o dom Carolyn...
Tamtej nocy...
Nie poszedłem tam, by ją zabić.
O Boże.
UZNANY ZA NIEWINNEGO
Rusty, nie jesteś taki.
- Nie jesteś taki. - Kurwa, nie znasz mnie.
Nie znasz mnie.
Nie wiesz, na co mnie stać!
Obudź się, Raymond!
Uważasz, że jest winny.
- To był sen, Lo. - Okej.
Śniło ci się, że jest winny, a to może coś znaczyć.
Sny często ukazują prawdę.
Hej, byłoby miło, gdybyś stała po mojej stronie.
Spróbujemy?
Uważasz, że nie jestem po twojej stronie? Raymond, martwię się o ciebie.
Takie sprawy wiążą się z ogromną presją.
Rozumiem, że chcesz czuć się potrzebny,
wstawać rano z łóżka i mieć coś, co pozwoli ci odegnać...
- Jak ty to nazywasz? - Powolnym rozkładem.
Właśnie. Powolny rozkład.
A twój najlepszy przyjaciel jest oskarżonym.
Kochanie...
Jeśli przegrasz, a z tego, co czytałam, wynika, że to całkiem możliwe,
Rusty spędzi resztę życia w więzieniu.
To bardzo w ciebie uderzy.
Może będziesz potrafił z tym żyć,
ale szczerze wątpię.
Jest jeszcze alternatywa.
Wygrywasz.
Rusty tego nie zrobił.
Rusty Sabich, jedyny podejrzany o zabójstwo Carolyn Polhemus,
wyszedł za kaucją
i przebywa z rodziną w domu.
Na zewnątrz czyhają gnidy.
- Nie mają prawdziwych tematów? - Jesteśmy takim tematem.
Ludzie kochają true crime. Kwestia oglądalności.
- Dzięki. - Proszę, kochanie.
DAMEN SILOS. O TRZECIEJ. PRZYJEDŹ SAM.
Nie wiesz, kto to wysłał?
To może być jakaś sztuczka albo...
Jakiś cwany dziennikarz.
Czyli ta osoba wie, że byłeś tam w noc morderstwa?
Ja nie wiedziałem.
Pojechałem tam po pracy.
Więc wcale się nie rozstaliście, jak wmawiałeś mnie i innym?
Nie... Rozstaliśmy się. Pojechałem tam, żeby to zmienić.
Udało ci się?
Nie.
Lorraine...
Powinieneś przekazać to policji.
Nie chcesz tego sprawdzić?
Kto to jest?
To się może źle skończyć.
- A Rigo? Nie może się tym zająć? - Nie.
Już i tak o zbyt wiele ją prosiłem. Nie mogę.
Jeśli to zrobisz,
musisz założyć, że osoba, z którą się spotkasz,
będzie miała podsłuch.
Cokolwiek powiesz, sugeruję, żebyś...
...mówił jasno, prosto. Zważał na słowa.
I zdecydowanie nie mów, że uderzyłeś Carolyn pogrzebaczem w głowę.
Zatrudnię osobę,
która zajmowała się już obroną.
Jest młoda. Nazywa się Mya Winslow.
- Skąd ja ją znam? - Z Yale.
Jest dobra. Pracowała u Sandy'ego Sternsa.
A przede wszystkim jest kobietą. Potrzebujemy jej.
Zajmie się medycyną sądową, więc musimy to przygotować.
Omówmy strategię, dobrze?
Jeśli sięgniemy po alibi, musimy je zgłosić.
Myślisz, że przedstawimy alibi?
Okej.
Nie wiemy, o której została zamordowana.
Może powiemy, że została zabita, kiedy poszedłem do...
Przestań.
Zaczekajmy, aż poznamy wszystkie fakty...
zanim zaczniesz wymyślać odpowiedzi.
Pani Sabich. Barbaro, czy twój mąż popełnił to morderstwo?
Nienawidzisz Carolyn Polhemus za to, że sypiała z twoim mężem?
Pani Sabich. Chcemy wiedzieć, co pani czuje...
- Wiesz, o co chodzi? - O co?
Co tu robię we wtorek?
Mamy omówić kwestię bezpieczeństwa pożarowego
na wystawie Marty'ego, prawda?
Musisz się na razie wycofać.
Co to znaczy?
Wchodziłyśmy tymi samymi drzwiami.
Kate. To minie.
Mieszkamy w Chicago. Co 18 sekund pojawia się tu nowy trup.
Nie jesteś w formie.
Sprzedałam jedną z naszych prac dwa tygodnie temu.
Nie. Sprzedałaś ją pięć tygodni temu,
zresztą prace Aminaty sprzedają się same.
- Weź trochę wolnego. - Naprawdę to robisz?
Nie zwalniam cię, nie martw się.
Mówię tylko...
żebyś zrobiła sobie przerwę...
i zadbała o siebie.
- I trzymała się z daleka, co? - Tak. To też.
Kate, naprawdę potrzebuję tej pracy.
Muszę zająć czymś myśli. Czymkolwiek.
Ten sposób zajmowania myśli nam nie służy.
Weź trochę wolnego.
Dać ci radę?
- Czemu nie? - Odetnij się.
Nie jesteś „nami”. Nie jesteś „nim”.
Sam Malone też kroił cytryny.
Słucham?
Sam Malone ze Zdrówka.
Bez przerwy kroił cytryny. Wiecznie je kroił.
Pewnie jesteś za młody, żeby znać Zdrówko.
Znam Zdrówko. Uwielbiam je. Ted Danson.
Jak myślisz, czemu kroję te cytryny?
Złoty medal.
- Wszystko okej? - Niespecjalnie. Właśnie straciłam pracę.
Cholera. Przykro mi.
A mój mąż jest oskarżony o morderstwo.
O zamordowanie kochanki, wyobraź sobie.
O cholera. No tak.
Kurwa, jak on się nazywał? Ronnie? Ricky?
Rusty. O rany. No tak, masz sporo na głowie.
Owszem.
Zrobił to? Zabił tę kochankę?
Jezu. Nie musisz odpowiadać.
- To było niegrzeczne. Wybacz. - Niespecjalnie.
Wszyscy zadają to pytanie.
A jak brzmi odpowiedź?
Nie zrobił tego.
Piękne kobiety miewają wielu wrogów.
Sama pewnie kilku masz.
- Doceniam to zagranie. - Tak.
Dziękuję.
Jeszcze jednego?
Lepiej nie.
Okej.
Jest słodki.
Jest przystojny, owszem.
Ale... Sama nie wiem, lubię z nim rozmawiać.
Rozbawił cię.
Może powinnaś zaliczyć małą przygodę.
Proszę cię.
Dziennikarze śledzą każdy mój krok.
Nękają mnie.
Pewnie już o tym zapomnieli.
Zebrali materiały i zajęli się kolejnym trupem.
Plusy życia w Chicago.
Sama nie wiem.
Dobrze, że się uśmiechasz.
Jesteś młoda, piękna. Każdego dnia powinnaś się tak czuć.
Jesteś pod ogromną presją.
Naprawdę sugerujesz, żebym zdecydowała się na...
pozamałżeński seks z zemsty z barmanem, którego dopiero poznałam?
Sugeruję, żebyś skupiła się na sobie.
Zorganizowała sobie rozrywkę, która pomogłaby ci przez to przejść.
Nie teraz. Rozumiem, że tyle się teraz dzieje.
Ale na jakimś etapie.
Doceniam twoją wolę walki,
gotowość, by pozostać zakochaną w mężczyźnie, za którego wyszłaś.
Rusty nie jest mężczyzną, za którego wyszłaś.
Powiedzmy to sobie wprost.
Kazałem ci się wycofać, detektywko.
- I tak zrobiłam. - Bzdura.
Odwiedziliście Liama Reynoldsa w więzieniu.
Zrobiłam to w czasie wolnym.
Uważasz, że to zabawne?
Po co marnować żarty na kogoś bez poczucia humoru?
- Wiesz, co jest zabawne? - Co?
Zajebiście komiczne.
To, że nie przyjrzeliście się Reynoldsowi.
Carolyn związano jak Bunny Davis, a tamtych szczegółów nie ujawniono...
Liam Reynolds siedzi w więzieniu.
Kurwa, co z tego? Groził jej. Miał motyw, a ty nawet nie chcesz tego sprawdzić.
- Słuchaj... - Co? Zwolnisz mnie?
Po dwóch tygodniach na nowym stanowisku? Nie sądzę.
Związek dobrałby ci się do dupy.
A może nie. Ciągle zapominam, jaki jesteś popularny.
Detektywko Rodriguez, odprowadzę panią do drzwi.
Nie pracuje pani przy tej sprawie.
Proszę nie utrudniać śledztwa.
Swoją drogą, grywam w pokera z szefem pani związku.
Chujowy pokerzysta.
Bardzo chcecie, żeby to był Rusty, co?
Naszym jedynym celem jest sprawiedliwość. Proszę nie stawać nam na drodze.
Dziękuję.
Zrobisz coś dla mnie?
Pójdź do koronera
i weź akta sprawy Bunny Davis.
Tak.
Michael?
Michael, ściągnąłeś mnie tutaj. O co chodzi?
Dlaczego ją zabiłeś?
Nie zabiłem jej.
Byłem z nią w związku
i powiem ci wszystko, co będziesz chciał wiedzieć.
Michael, chcę ustalić, kto ją zabił, równie mocno, co ty.
To ciekawe. Bo mam twoje zdjęcia.
Co takiego?
Mam zdjęcia i filmiki z tobą z nocy jej śmierci.
- Skąd? - Z jej domu!
Michael, masz jej zdjęcia z tamtej nocy?
Odpowiedz.
Masz zdjęcia z tamtej nocy?
Masz zdjęcia innych ludzi, którzy wchodzili tam i wychodzili?
Tylko ty tam byłeś.
Wygląda na to, że i ty tam wtedy byłeś.
Zamknij się!
Przemyślałeś to?
Byłeś tam też w inne noce?
Jeśli masz zdjęcia,
musisz mi je dać
albo przekazać je policji.
Już przekazałem je policji. Spotkałem się z prokuratorem okręgowym.
To co tu robimy, Michael?
Chciałem zobaczyć twoją twarz.
Zobaczyć twoją twarz? Dlaczego? Nie kupuję tego.
Nie wiem. To była bardzo dziwna rozmowa,
a dzieciak ewidentnie ma problemy...
Przynajmniej mamy dowody, że nie tylko ja tam wtedy byłem.
- Na pewno nie miał podsłuchu? - Byłem ostrożny.
Mya Winslow, Rusty Sabich.
Hej.
Poprosiłem Myę, by dołączyła do nas na spotkanie przedprocesowe.
- Musimy zgłosić twój udział. - Już to zrobiłam.
- Świetnie. - Miło cię poznać.
Choć okoliczności nie są sprzyjające.
Na razie tylko obserwuj, nic nie mów.
Ty trzymaj gębę na kłódkę. Ani słowa.
To moje show. Nie spierdol tego.
Wszystko rozpierdalasz.
- Wszystko rozpierdalasz. - Czemu?
Przez to całe zakochiwanie.
Obiecaliśmy sobie, że tak nie będzie.
- Chyba nie da się tego kontrolować. - Niektóre rzeczy da się kontrolować.
I to ja muszę być tą, która... to kontroluje.
Zakładka pierwsza. Dowody.
Raporty patologiczny i laboratoryjny znajdują się w zakładce drugiej.
Ten dział jest jeszcze niepełny, ale codziennie go aktualizujemy.
- Kiedy będzie kompletny? - Mamy nadzieję, że w ciągu 10 dni.
W zakładce trzeciej są zdjęcia i materiały wideo,
które również uzupełnimy.
Wciąż gromadzimy materiały z kamer ulicznych i miejskich.
Ustalenia medyczne w zakładce czwartej,
a dowody i badania naukowe
w piątej i szóstej. O co chodzi?
Chwileczkę.
- Powołaliście mnie na świadka. - Tak.
Jeden z zarzutów to utrudnianie śledztwa,
a pan Sabich ewidentnie je spowalniał.
Wręcz je naraził. A ty masz informacje na ten temat.
- To jakaś szopka. - Nie. Przykro mi.
Zostałeś jego obrońcą,
choć posiadałeś informacje istotne w kontekście zarzutów.
- Mogłeś to przewidzieć. - Panie Delay Guardia.
Wpisaliście tu również dr Rush, psychiatrkę mojego klienta.
Przewidujemy, że część informacji zostanie uznanych za poufne.
W razie potrzeby dr Rush powoła się na tajemnicę lekarską.
- Tak będzie. - „W razie potrzeby”?
Wezwiecie ją, odmówi zeznań,
a on przedstawi to tak, jakbyśmy coś ukrywali.
- Zataili dowody. - Uznamy prawo do odmowy zeznań.
Panowie, nie zaczęliśmy na dobrej stopie.
Proszę, by sędzia pozwoliła nam przedstawić dowody.
Gdy objęłam to stanowisko wiele lat temu, miałam mentora.
Mówił mi: „Każdy proces jest jak hemoroid”.
Zwykle nie mam problemów z hemoroidami.
Bywają nawet zabawne, o ile dobrze się nimi zarządza.
Ale teraz wcale się dobrze nie bawię.
Ten proces będzie opierał się na dowodach i prawie.
Tu nie będzie gierek i wybiegów. Czy wyraziłam się jasno?
- Tak. - Dobrze powiedziane. Dziękuję.
Przypominam też,
że prokuratura ma obowiązek przekazać wszystkie dowody uniewinniające.
- Tak zrobiliśmy. - Czyżby?
Przekazaliśmy wszystkie dowody odciążające
zgodnie z naszym obowiązkiem.
Gdybyście mieli dowód,
że ktoś inny miał motyw, by popełnić zbrodnię...
Nie ma takich dowodów.
...albo że ktoś jeszcze był tam tej nocy,
na przykład ktoś z aparatem, kto robił zdjęcia i nagrania...
Panie Molto?
- Tak. Poradzę sobie. - Czy to...
Dostaliśmy dowody fotograficzne, których autentyczność wciąż potwierdzamy.
Po jej potwierdzeniu podzielimy się nimi z obrońcą.
Kto przekazał te dowody fotograficzne?
Syn ofiary.
Kiedy?
Analizujemy te dowody.
- Jest za wcześnie, by je ujawniać. - Rozumiem.
Przekażecie te dowody dzisiaj,
obrońcy i mnie,
tak żebyśmy mogli je wspólnie przeanalizować.
Panie Molto,
proces zaczyna się za 10 tygodni.
Jeśli postanowi pan jeszcze coś ukryć przed obrońcą albo sądem,
sugeruję, by wsadził pan to sobie w dupę.
To pierwsze miejsce, w którym będę szukać.
Raymond był w swoim żywiole. Dał czadu.
Tommy też był w swoim żywiole.
Nie wątpię.
Sędzia przyjęła nasz wniosek o dostęp do miejsca zbrodni.
Zwykle obrona go nie uzyskuje.
- Więc to był dobry dzień? - Dobry początek.
To dobrze. Może wygramy
i pójdzie tak świetnie, że dziennikarze napiszą:
„Rusty Sabich, wygrałeś Super Bowl procesów o morderstwo.
Co teraz planujesz?”.
Odpowiesz: „Jedziemy do Disneylandu”.
Chcę wiedzieć, jakie mają przeciw tobie dowody.
Jaden, nie przy stole.
- To jest wszędzie. - Nie przy kolacji.
W wiadomościach, szkole...
Chcę tylko wiedzieć, co i jak.
Co dokładnie na ciebie mają?
Dziękuję.
Dowody poszlakowe.
Nikt nie zezna, że widział, jak ją zabijam,
bo jej nie zabiłem.
Byłem tam tej nocy, moje DNA jest w całym jej mieszkaniu,
a jej DNA w moim samochodzie.
Powiedzą, że miałem obsesję na jej punkcie,
bo wymieniliśmy masę wiadomości.
Przez ostatnie tygodnie to głównie ja je wysyłałem.
Do tego dochodzi fakt, że była w ciąży z...
No i to, że została związana... jak wcześniejsza ofiara.
Zabójca musiał mieć informacje, które nie były znane opinii publicznej.
Carolyn i ja najlepiej znaliśmy tę sprawę, więc będą twierdzili,
że byłem w stanie upozorować to tak, jakby zbrodni dokonał ktoś inny.
To dowody poszlakowe, mocno naciągane,
ale mogą być szkodliwe.
A wszystkie dowody, choć poszlakowe,
wskazują na mnie.
A ugoda?
- Zastanawiałeś się nad tym? - Co takiego?
- Ugoda. - Kyle.
Mam przyznać się do winy? Myślisz, że to zrobiłem?
Kochanie.
Gdyby proponowali nieumyślne spowodowanie śmierci...
Czemu mam iść na ugodę, skoro tego nie zrobiłem?
Rusty.
Żeby uniknąć dożywocia. Za nieumyślne jest osiem lat.
Och, kochanie.
- Myśli, że to zrobiłem. - Rusty, on tak nie myśli.
To czemu miałby pytać
- o przyznanie się do winy? - Bo się boi.
Ten dzieciak jest przerażony.
Boi się, że dostaniesz dożywocie.
Uważasz, że... powinienem to zrobić?
A Jaden?
Uważasz, że powinienem pójść na ugodę?
Rusty, nikt w tej rodzinie tak nie uważa.
Kyle po prostu...
On tylko głośno myślał.
Myślał, że powinienem przyznać się do popełnienia morderstwa.
Kochanie, wszyscy się boją.
Kate prosiła, żebym „wycofała się” z galerii.
Co? Dlaczego?
To nie służy interesom.
- Przykro mi. - Tato?
Hej.
Nie chodziło mi o to, że to zrobiłeś.
Przepraszam. Ja po prostu...
Tak to ująłeś, z tymi dowodami i...
Rozumiem.
Przepraszam.
Proszę, nie idź. Proszę...
Przepraszam.
Wycofajmy zarzut o utrudnianie śledztwa.
Czemu?
Wykażemy, że Rusty utrudniał śledztwo, ale musimy udowodnić zabójstwo, prawda?
To trudniejsze zadanie.
Przysięgli na pewno będą chcieli go dorwać,
ale zarzut utrudniania śledztwa pozwala im to zrobić
bez uznawania go za winnego morderstwa.
Skupmy się na jednej sprawie.
Tak, ale zarzut nadużycia
wskazuje na próby utrudnienia śledztwa, co bezpośrednio wiąże się z winą.
Tylko tyle powiem. Dobra?
Jesteś na to gotowy? Na prowadzenie tej konkretnej sprawy?
Kurwa, jeszcze jak.
I właśnie ta odpowiedź mnie stresuje,
bo wskazuje na pewną gorliwość, którą Raymond wykorzysta.
Tommy, posłuchaj.
To oskarżenie powinny opisywać słowa: „metodyczne, wyczerpujące
i sprawiedliwe”.
Nie powinny się z nim wiązać określenia „mściwe, maniakalne i nienawistne”.
Rozumiem, Nico. Ale nie rozmawiaj ze mną jak z idiotą.
Pamiętasz, co powiedziałeś, kiedy mianowałem cię na swojego zastępcę?
Chyba wyraziłem wdzięczność.
Nie. Powiedziałeś: „Teraz dziewczyny na pewno będą mnie lubiły”.
To się potwierdziło.
Po prostu jakaś część ciebie, a może to sama twoja istota,
rozpaczliwie potrzebuje dowartościowania.
Chcesz komuś zaimponować.
Znam inteligentnych ludzi z manią prześladowczą,
znam też takich z osobowością narcystyczną.
O dziwo cierpisz na jedno i drugie. Taki dwupak.
Brzmi jak coś kosztownego w leczeniu.
- Nienawidzisz Rusty'ego. To jasne. - Nie, nie.
Nie nienawidzę Rusty'ego. To dla mnie niesamowicie trudne.
To nie jest trudne.
Chodzi o to, że wszystkie te obelgi, przytyki i ksywki,
wszystkie te docinki cię zżerają.
Napijesz się jeszcze?
Okej.
Potrzebujemy twardych dowodów na zabójstwo.
Znajdziemy je.
Mamy dziś oględziny u Carolyn.
Jesteś na to gotów?
Tak. Będę tam.
To dobrze.
- Jebany akt oskarżenia. - Co robisz?
„Wtargnięcie z użyciem siły”. To po prostu...
Dyktowałem to z milion razy, ale czytać to o sobie...
Dwa razy dzwoniłem do naszego przyjaciela Molto
i zostawiłem mu wiadomości.
Jeśli nie oddzwoni, odpowie za obrazę sądu.
Nie zamknąłem samochodu. Zaraz wracam.
Kochałeś ją?
- Słucham? - Carolyn.
Kochałeś ją?
Nie wiem, jakie to ma znaczenie.
Raymond zlecił mi skonstruować twoją narrację,
w razie gdybyś miał zeznawać.
Więc chce, żebym zeznawał?
To na wszelki wypadek.
Chodziło o pożądanie?
Miłość? Jedno i drugie?
Okej...
O jedno i drugie.
Pamiętasz, kiedy po raz pierwszy poczułeś więź emocjonalną?
Nie kiedy po raz pierwszy chciałeś uprawiać seks...
Tak. Rozumiem.
Tak.
Mieliśmy...
Prowadziliśmy sprawę. Napaść seksualną.
Ofiarą była mała dziewczynka.
To bliźniaki. To...
Prokuratorów nie uczy się życzliwości.
- To nie jest konieczne. - Powiesz...
Czasem wręcz myślę, że się nas jej oducza.
Ale nie dotyczyło to Carolyn.
Nie wiem.
Tamtego dnia
zwróciłem uwagę na delikatność, z jaką potraktowała tę kruchą dziewczynkę.
- To Dell. - Dell.
- To Perla. - Ale tu tłoczno.
- Tak. - Przyjaźnią się?
- Są rodziną. - Są rodziną?
Nie będę cię okłamywać, może tam być trochę strasznie.
Ale będę przy tobie przez cały ten czas.
A jeśli za bardzo będziesz się bała, możesz podnieść tak rękę.
Dobrze.
Podejdę do ciebie i wezmę cię za rękę.
Przerwiemy, kiedy tylko będziesz chciała.
Przytulę cię
i poproszę sędziego, żeby pozwolił nam pójść na spacer.
I zadbam o to, żebyś była bezpieczna.
Zaufasz mi? Czujesz się ze mną bezpieczna?
- Tak? - Tak.
Świetnie sobie radzisz.
To było to.
To chyba była tamta chwila.
To była ta granica „na zawsze spierdolę sobie życie”.
Miłość nie jest tym, co opisują ludzie.
Na pewno nie muszę ci tego mówić.
Ale z mojego doświadczenia wynika, że to narasta, aż pewnego dnia...
nagle zaczynasz kogoś potrzebować.
Tak było z Carolyn.
Więc owszem.
Spierdoliłem sobie życie na zawsze...
...ale nie przekroczyłem tej drugiej granicy.
Nigdy bym jej nie skrzywdził.
Zrobił to ktoś inny,
a ktokolwiek to był, na pewno świetnie się bawi,
kiedy wszyscy polują na mnie.
Full count, trzy i dwa.
Trzeci strike!
Wypada!
Coś pięknego.
Jesteś zdesperowany.
Dostaliśmy pełen materiał dowodowy od Delaya.
Zaraz zaczną nas zasypywać...
Jeszcze jeden?
...tonami materiałów i dokumentów.
Musimy dotrzymać im kroku.
Przekazali raporty laboratoryjne?
Jeszcze nie.
Mogą być w tej najnowszej partii. Kto wie?
Technicy są w gotowości.
Na tym etapie szukamy igły w stogu siana.
Ale może znajdziemy coś, co im umknęło.
Moje DNA jest pewnie wszędzie.
Rusty, zaznaczyliśmy, że tu byłeś.
Mieliście romans. To nie oznacza, że ją zabiłeś.
Chyba że znajdą krew w twoim samochodzie, ale tak się nie stanie, prawda?
Wiem.
Też ciągle to widzę.
Pogadaj ze mną przez chwilę.
Rigo mówiła, że próbujesz zweryfikować
skażoną próbkę nasienia ze sprawy Bunny Davis.
Tak.
- Jeśli wspomnimy o innym podejrzanym... - Ray.
...będziemy mieli obowiązek dowieść jego winy.
- A jeśli nam się nie uda... - Ray.
Prokuratura pokaże najbardziej brutalne zdjęcia Carolyn
z tamtej nocy. To będzie koszmar.
Przysięgli będą chcieli winnego,
a jeśli nie damy im alternatywy, będę nim ja.
- Odpuść. - Nie.
Dowód 13, wiadomość głosowa numer cztery
nagrana oskarżonemu przez ofiarę.
Czego oczekujesz, Rusty?
Niewiele mogę już dać.
Rozumiem, że potrzebujesz przerwy,
ale to dlatego było mi tak ciężko.
Jestem gotowa
jeszcze raz porozmawiać, jeśli to miałoby pomóc.
Nie chcę udawać, że cię tam nie ma.
Nie rozumiem, czemu nie odbierasz.
Chyba nie rozumiesz mojej perspektywy.
Przestań do mnie dzwonić. To nie fair.
Kompletnie się nie zgadzam. Wszystko wskazuje na to, że mnie kochasz.
Przedstawimy materialne, naukowe dowody, na podstawie których sformułujecie...
Na podstawie których sami wyciągniecie wnioski.
Myślcie!
Fakty!
PRZESYŁAM ZDJĘCIA I NAGRANIA
Kurwa.
Dobra.
NA PODSTAWIE POWIEŚCI SCOTTA TUROWA
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK