Ray? Ray? Wszystko w porządku? Hej.
- Jestem jego żoną. - Karetkę!
Wezwaliście karetkę?
Utrata przytomności.
- Puls nierówny. - Kroplówka.
Tlen na osiem litrów.
EKG, pełne badania krwi, morfologia i próba zgodności.
Częstoskurcz komorowy. Sprawdźcie puls.
Straciliśmy puls.
UZNANY ZA NIEWINNEGO
- Hej, kochanie. - Jestem w domu z dziećmi.
Co z nim?
Wciąż go operują.
- Horgan... - Okej.
- Dam ci znać, dobrze? - Okej.
- Kocham cię. - Pa.
...po zatrzymaniu akcji serca.
- Niespodziewany zwrot. - Boże.
Nie wiemy, czy proces będzie w tej sytuacji kontynuowany.
Rae, czy taka sytuacja miała kiedykolwiek miejsce?
Oskarżony ratujący życie swojemu prawnikowi?
Zwykle to działa odwrotnie.
Odpowiadając na twoje pytanie: nie ma tu reguły.
To zależy od sędzi.
A w przypadku tej, z którą mamy do czynienia, wszystko jest możliwe.
Jeśli unieważnią proces, zaczną wszystko od nowa?
Na to wygląda.
To takie pojebane.
...chaos na sali.
Zakładam, że podobnie jest na pogotowiu.
Chcesz coś do picia?
Wody albo czegoś takiego?
Tak.
- Dziękuję. - Tak?
Lorraine, chcę tylko powiedzieć, że bardzo mi przykro.
Gdybym mógł jakoś pomóc...
Wiem, że to brzmi jak pusty frazes, ale gdybym mógł cokolwiek zrobić...
- Dziękuję. - Jasne.
- Okej. - Dzięki.
- Pani Horgan? - Tak?
Wyjdzie z tego. Nawet w lepszym stanie.
- Naprawdę? - To nie zawał.
- To bradykardia. - Boże...
Doszło do spowolnienia, niemal zatrzymania akcji serca.
Wstawiliśmy rozrusznik. Nie ma uszkodzeń neurologicznych.
- Wyjdzie stąd w lepszym stanie. - Dziękujemy, doktorze.
Więc wyjdzie z tego?
- Wszystko będzie dobrze. - Tak.
Będzie wręcz lepiej. Dochodzi do siebie.
Za kilka godzin wróci do pokoju i go pani zobaczy.
O Boże.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Tak?
Mamy problem.
Tak, mamy problem.
Ławnicy właśnie widzieli, jak Rusty zachował się jak bohater...
Wnioskujmy o unieważnienie procesu.
- Co? - Tak.
- My... - Wygrywamy.
- Nie byłbym taki pewny. - Wyszedłby na wolność.
- Nie wiemy tego. - Wiemy. Daj spokój.
Wiedziałby, co planujemy.
Pomyśl. Jak na kłamliwego, zdradzieckiego psychopatę,
- jest całkiem czarujący. - To nie...
I właśnie uratował komuś życie na oczach przysięgłych.
Można twierdzić, że widzieli, jak działał impulsywnie,
jak nagle pękł.
Musisz zaufać ławnikom.
Przyjąć, że potrafią lepiej zwizualizować sobie tamtą noc
niż któryś z nas.
I co teraz?
Nie można bez głównego obrońcy kontynuować procesu o morderstwo.
Może to odroczą?
To tak nie działa.
Z tego, co mówią eksperci w dziedzinie prawa...
No to co robimy?
Jakieś pomysły?
Panie Della Guardia, wyraźnie w głowie ma pan mnóstwo idei.
Rozważam tylko zasady ekonomii procesowej
i zasady sprawiedliwości.
Jako przedstawiciele sądu mamy obowiązek zadbać,
by obrady były wolne od uprzedzeń.
Co ty pierdolisz?
Skończyliśmy prawo wiele lat temu.
- O czym ty mówisz? - Mówię,
że unieważnienie procesu jest zasadne.
- To by wystarczyło. - Jesteśmy przeciwni.
Chcecie to kontynuować?
Mogę przejąć sprawę.
- Od razu? - Ty przejmiesz sprawę?
Jutro. Proszę o jeden dzień.
Panie Della Guardia?
Przepraszam.
Tak. Prokuratura jest gotowa na wznowienie procesu.
Chciałbym reprezentować sam siebie.
Słucham?
Chcę przejąć rolę głównego obrońcy. Jestem adwokatem występującym w sprawie,
a pani Winslow ma mniej doświadczenia.
- Nie można być... - Może być drugą obrończynią.
...i świadkiem, i adwokatem.
Nie będę świadkiem. Od razu to zastrzegam.
Będziesz najsprytniejszym świadkiem w historii,
bo zaprezentujesz przysięgłym swoją perspektywę...
- Mam obrońcę w szpitalu. - ...bez przesłuchania krzyżowego.
Nie dostarczę nowego materiału dowodowego.
Przypominam sądowi, że mam do tego prawo.
A sąd przypomina panu, że jeśli spróbuje pan
przekazywać własną wersję wydarzeń,
pozwolę prokuraturze powołać pana na świadka
i poddać pełnemu przesłuchaniu krzyżowemu.
Jeśli strzeli pan sobie w stopę,
nie będzie pan mógł się powołać na szóstą poprawkę
i posiadanie głupiego obrońcy.
Chcesz sam się reprezentować?
O ile nie składa zeznań, nie jest to zakazane.
Rozumiem, pani sędzio.
To kiepski pomysł.
Ale proszę bardzo.
Poinstruuję ławników i wznowimy rozprawę jutro o 10.00.
Proszę to jeszcze przemyśleć.
Jak to możliwe? Obiecaliście, że go ochronicie.
- Zrobimy, co w naszej mocy. - Tak?
Co w waszej mocy?
Czy nikt nie chroni mojego syna?
Przesłucha go człowiek, który zamordował jego matkę.
- Ma prawo reprezentować... - To jebany morderca!
Nawet w tej pełnej zwrotów sprawie
jest to ogromny szok.
Eleanor, Rusty Sabich będzie sam siebie reprezentował.
- Co o tym sądzisz? - Mamo, to szaleństwo.
Nie lekceważ ojca, kochanie.
- Nie na sali sądowej. - Daj spokój.
Kurwa, daj spokój.
Przestań!
Tutaj, proszę!
Dobra, do zobaczenia.
Przepraszam za spóźnienie, wysoki sądzie.
Panie Sabich.
Witaj, Michael. Po pierwsze przyjmij wyrazy współczucia.
Nie wyobrażam sobie, jaki to ból, gdy traci się matkę.
Zabiłeś moją matkę.
Często jeździłeś pod dom matki
i go obserwowałeś?
Chciałeś zobaczyć jej życie.
Życie, którego nie chciała, byś był częścią.
Tak.
Mówiła ci kiedyś, dlaczego nie chce, żebyś był częścią jej życia?
Nie.
A czy ojciec mówił ci, dlaczego tego nie chciała?
Nie.
To musiało wzbudzić twój gniew.
Można tak powiedzieć?
Nie na tyle, by ją zabić.
Ostrożnie.
- Raymond. - Ja tylko oglądam.
To ciekawe, bo w ostatnich tygodniach jej życia
wymieniłeś z matką sporo wiadomości.
Czy napisałeś: „Byłoby łatwiej, gdybyś nie żyła”?
Napisałeś to?
Skrzywdziła nie tylko mnie,
ale i mojego ojca.
„Jestem na ciebie kurewsko wściekły. Zniszczyłaś mi życie”.
Wysłałeś jej to?
Życzyłeś jej śmierci.
Nie, napisałem, że tak byłoby łatwiej.
Po śmierci można się pozbierać.
Rozwód jest trudniejszy.
O to mi chodziło.
Dobrze. Na tym zakończ. Tak jest.
Nagrałeś mnie,
wchodzącego do domu matki w noc jej śmierci.
Zeznałeś, że już mnie tam widywałeś.
Byłeś świadomy, że miałem romans z twoją matką.
Tak.
Myśl o tym, że nie chciała cię w swoim życiu,
a mnie darzyła uczuciem... To nie sprawiło, że mnie znienawidziłeś?
Nienawidzę cię, bo ją zabiłeś.
Spokojnie, Rusty.
Co zrobiłeś po nagraniu tego filmiku?
Odjechałem.
Jak długo po tym, jak zobaczyłeś, że wchodzę do jej domu?
- Właściwie od razu. - Dokąd pojechałeś?
Wróciłem do domu.
Kto był wtedy w domu?
Mój ojciec.
Byliście sami?
- Tak. - Był tam ktoś jeszcze?
Nie, tylko my dwaj.
Więc nikt poza nim nie może za ciebie poręczyć.
I nikt poza tobą nie może poręczyć za niego.
- Sprzeciw. - Oddalam.
Mówiłeś ojcu, że widziałeś, jak kochanek matki wchodzi do jej domu?
Odpowiedz, Michael.
Nie pamiętam, czy coś mówiłem.
Czyli to możliwe...
Możliwe, że powiedziałeś ojcu, że widziałeś,
jak kochanek matki wchodzi do jej domu tej nocy,
gdy ją zamordowano?
Nie pamiętam, żebym coś mu mówił.
Policja skonfiskowała wiele dokumentów
z twojego komputera.
Żywo interesowałeś się starymi sprawami matki.
Odwiedzałeś strony poświęcone zbrodniom i szukałeś informacji
niedostępnych w mainstreamowych mediach,
w tym informacji o Bunny Davis.
UWAŻNY DETEKTYW
- Sprzeciw. - Podtrzymuję. Proszę zadać pytanie.
Musi być ostrożny.
- Zabiłeś matkę? - Sprzeciw!
A twój ojciec? Zabił ją?
- O rany. - Oby miał pan podstawy.
Nie mam podstaw, by oskarżać ani świadka, ani jego ojca.
Jakże bym mógł?
Po tym krótkim i pełnym zaniedbań śledztwie policyjnym,
zostali oczyszczeni przez prokuraturę stanową.
- Oszalał... - Wysoki Sądzie!
Zabiłeś swoją matkę?
Hej! Ty chory gnoju!
Tato!
- Dość! Wystarczy! - Panie Caldwell, proszę się cofnąć.
Kurwa, to jakieś jaja?
- Ruchy. - Proszę się cofnąć.
Mieliście go chronić.
Bał się pan, kiedy zaatakował pana Dalton Caldwell?
Prokuratura się jeszcze podniesie?
To Caldwellowie?
Dlaczego pominięto tyle wątków?
Raymond miał takie powiedzonko, kiedy sprawa się sypała.
Przejebanie może być słabo wysmażone, średnio wysmażone albo solidnie wysmażone.
Chyba mamy już solidnie wysmażony poziom przejebania.
Wyglądał na zdesperowanego. Oskarża wszystkich poza sobą.
Dobra.
Ustalili, że ktoś, kto nienawidził Carolyn Polhemus,
był na miejscu zbrodni i mógł znać szczegóły sprawy Bunny Davis.
Powiązali to z Liamem Reynoldsem,
a ojcu chłopaka kompletnie odjebało.
W takim razie... Rigo.
Kurwa, zadzwońmy do Rigo.
Nie, Rigo jest po stronie Rusty'ego.
Eugenia też była. Wystarczy zadawać dobre pytania.
- Rigo mnie nienawidzi. - Mnie nie. Przejmę ją.
- Nie. - Tak.
- Tak. Tak. - Nie.
Powiem ci dlaczego.
Jeśli tego nie zrobimy,
mamy przejebane, mocno wysmażone i ponad wszelką wątpliwość.
- Co powie Rigo? - Nie wiem.
Nie ściemniaj. Przyjaźnicie się.
- Powiedz mi, co... - To wy się przyjaźnicie.
Co zezna?
Pewnie to samo, co ja widziałam, Rusty, i co widzę w tej, kurwa, chwili.
Co to znaczy?
Odpierdala ci. Choćby w tym momencie.
Co...
Wiesz, że nie chciałam zeznawać, prawda?
Na pewno to wiesz.
O Boże.
Czy ja wszystko pokręciłam?
- Czy... - Co ty...
Carolyn była narkotykiem.
Uzależniłeś się. Uzależnienia rujnują życie.
Boże. Zniszczenie ciebie to jedno,
ale nie zamierzałeś pozwolić, by zniszczyła twoją rodzinę.
O Boże. Myślę, że tamtej nocy...
powiedziała ci, że urodzi dziecko. Prawda?
Czy tamtej nocy powiedziała ci, że urodzi dziecko?
Zamierzała urodzić to dziecko.
- Twoje dziecko. - Wysiadaj.
Wysiadaj.
Reynolds nie był zamieszany w zabójstwo Carolyn Polhemus,
a mimo to odwiedziliście go w więzieniu.
- Zgadza się? - Tak.
Dlaczego?
Niech Rusty nam to powie.
Nawet jeśli kazałeś zabić Carolyn,
to by działało na twoją korzyść.
Musiałbyś mieć wspólnika, co oznacza, że miałbyś kartę przetargową.
Wyobraź to sobie.
Odsiadujesz dożywocie za zabicie Bunny Davis.
Gdybyś pomógł nam w sprawie Carolyn, mógłbyś jeszcze wyjść na wolność.
Nawet jeśli byłeś zamieszany w to zabójstwo.
To dopiero jest perwersja.
Dobrze rozumiem? Twierdzisz, że przyznam się do udziału w zabójstwie...
- Jeśli miałeś wspólnika. - ...prokuratorki
- i wyjdę na wolność? - Tak.
Obecnie odsiadujesz dożywocie bez możliwości zwolnienia warunkowego.
Oferuję ci szansę, by to zmienić.
O Boże.
Coś pięknego.
Nie! Mój Boże.
Nie miałem, kurwa, pojęcia.
Jesteś zdesperowany.
Skrócenie wyroku w zamian za przyznanie się do zabicia Polhemus.
Nie było mnie tam. Nie wiedziałam, że to zrobi.
Przeszkadzała pani ta próba przekupstwa?
Sprzeciw!
Podtrzymuję.
Przepraszam. Przeszkadzało pani to podejście?
Tak. Gdy poinformował mnie, co się stało, powiedziałam, że przekroczył granicę.
Tak.
Co odpowiedział?
Powiedział coś w rodzaju...
Na szali jest moje życie. Zrobię wszystko, co konieczne.
Cóż za bohater.
Gdy oskarżony powierzył pani tę sprawę,
czy przekazał jakieś instrukcje dotyczące gromadzenia dowodów?
Wszystkie dowody i wyniki testów miały trafiać prosto do niego.
A czy poinstruował panią,
przed kim dowody
i wyniki testów powinny być przede wszystkim ukrywane?
Przed Tommym Molto i panem.
Rozczarowujące.
Dziękuję.
Zaczynamy.
Desperacko pragnąłem dowieść swojej niewinności
i obalić niesłuszne zarzuty.
Czy można tak powiedzieć?
Tak.
Stanowczo utrzymywałem, że jestem niewinny
i że nie zabiłem Carolyn Polhemus.
- Prawda? - Tak.
Czy z pani doświadczeń wynika, że to nietypowe, gdy prokurator prosi,
by pewne informacje pozostały między wami?
Nie, nie jest.
I jest pani świadoma, że poprosiłem panią o zachowanie dowodów między nami
właśnie dlatego, że nie wierzyłem,
że panowie Molto i Della Guardia przeprowadzą uczciwe śledztwo.
Czy tak można powiedzieć?
Tak.
Dziękuję.
- Cześć. - Hej.
Jak się trzymasz?
No wiesz... Oni...
powołali dwóch świadków, którzy mieli pokazać...
że nieco zbyt gorliwie dążyłem do udowodnienia własnej niewinności.
Nieważne. Co z tego? Nadal idzie dobrze.
Znów do tego wróciłeś?
Muszę się skupić.
Jak mam to zrobić?
Powinieneś był mi powiedzieć, Rusty.
RUSTY SABICH STAN KONTRA GABRIEL M
RAY „WYMIATACZ” HORGAN STAN KONTRA LIV LI
TOMMY MOLTO STAN KONTRA SPENCER STEPHAN
CAROLYN POLHEMUS STAN KONTRA LIAM REYNOLDS
- Dobra robota. - O tak. Dziękuję.
Proszę o powstanie.
Sąd wznawia obrady.
Prowadzi je sędzia Lyttle.
Proszę usiąść.
No dobrze. Panie Molto.
- Prokuratura ma coś jeszcze? - Tak, Wysoki Sądzie.
Wzywam na świadka Rusty'ego Sabicha.
Co to, kurwa, było?
Pan Sabich nalegał na złożenie zeznań za pośrednictwem detektywki Rodriguez,
powinien zatem być przesłuchany krzyżowo.
Nie zgłosiłeś sprzeciwu.
Nie widziałem takiej potrzeby. Sędzia powiedziała jasno:
- gdy oskarżony choćby wspomni... - Nie zeznawałem.
Przesłuchałem waszego świadka.
Wyszedłeś poza zakres naszych pytań. Podkreśliłeś swoją niewinność.
Powołaliście świadka
i detektywkę, żeby dowieść mojej winy i nieuczciwości,
a przesłuchanie krzyżowe potwierdziło moją niewinność,
w ramach zakresu bezpośredniego.
Przedstawił pan swoją wersję.
Ostrzegałam. Jeśli przekaże pan choćby cień czegoś,
co nie jest w materiale dowodowym...
Dokładnie to pan zrobił.
No dobrze. Ma pan dwa wyjścia.
Zgodzę się na unieważnienie procesu.
Bez zadawania pytań.
Ale jeśli mamy to kontynuować, zostanie pan powołany na świadka.
To pan otworzył te drzwi.
Przyjmij unieważnienie, Rusty.
Będę zeznawał.
- Mya. Chcieli unieważnienia. - Co to, kurwa, było?
- Nie. - Wiedzą, że przegrywają.
- Dlatego mnie wezwali! - Może.
A może chcieli, żebyś tam usiadł i stał się kurewsko łatwym celem.
Dobrze, będę zeznawał.
Niech narcyzm Molto
- zostanie ujawniony. - Dlaczego?
A twój narcyzm?
Co to ma niby znaczyć?
Czy ty... Zrobiłeś to celowo?
- Co? - Otworzyłeś drzwi.
- Co ty... - Wprowadziłeś zeznanie.
- Zrobiłeś to celowo? - Nie.
Czemu miałbym to robić?
Bo jesteś Rusty Sabich i możesz robić, co tylko chcesz, nie?
Mya, a może...
zrobiłem to, kurwa, bo wiem, co robię.
Nie sądzę.
Mam dość.
Rusty Sabich będzie zeznawał w ramach własnej obrony,
co oznacza, że będzie nie tylko oskarżonym i adwokatem,
ale będzie też świadkiem.
Co?
Nie będzie miał drugiego obrońcy,
odtąd działa samodzielnie.
BRAK DRUGIEGO OBROŃCY STAN ZDROWIA HORGANA NIEJASNY
Na jego barkach spoczywa duża odpowiedzialność.
Sabich został zepchnięty do narożnika.
Wydaje się, że tylko cud...
O Boże, Rusty.
...zdoła go teraz uratować.
Z innych wiadomości...
Jakie tabletki?
- Bierze ritalin. - Poważnie?
Słyszałem, jak mama rozmawiała przez telefon z terapeutką.
Chyba już wcześniej brał go przed ważnymi procesami.
Wyostrza mu umysł.
Tak.
I bierze go teraz, przed jutrzejszymi zeznaniami?
Tak, to kurewsko głupie.
Czy mogłabym dostać
trochę tego magicznego proszku Rusty'ego Sabicha?
Nie wiem, czy to coś... co mogę ci dać.
...chciałem z nią porozmawiać, ale przysięgam, że nic się nie wydarzyło...
Musiałem się z nią zobaczyć, powiedzieć,
że to już koniec.
Musiałem mieć pewność... Przepraszam.
Proszę, powiedz mi, że nie spędziłeś tu nocy.
Nie, przyszedłem wcześniej.
Dobra. Jesteś... gotowy?
Tak, jestem gotowy.
To świetnie. Dziś wielki dzień.
Myślałem o tym, jak ciężko pracowaliśmy na prawie.
Daj mi jeden dzień, Nico. I powiem, że było warto.
Dziś jest ten dzień.
To absolutne podstawy.
Nie możesz powołać się na świadka we własnej obronie.
Nie zrobił tego. Powołała go prokuratura...
Jak reprezentować siebie i nie wyjść na schizofrenika?
Coś może rozbudzić wątpliwości w ławnikach.
O kurwa.
Hej.
Cześć, Mya.
Powodzenia dzisiaj.
Najważniejsze, żebyś nie dał mu się sprowokować,
a będzie do tego dążył.
Spróbuje tobą wstrząsnąć. Nie połykaj przynęty.
Dziękuję, Mya.
Mogę dać ci bardziej ogólną radę?
Mogę najpierw przeprosić?
Przeprosiny przyjęte.
Może miałaś rację.
Zawsze mam rację.
Nie pozwól, by pozwolił ci być gnojkiem.
Przysięgli nie powinni zobaczyć cię w takim świetle.
W niczym im nie ustępuj.
- Będę tam. - Dobra, ktoś przyszedł.
Muszę kończyć. Dziękuję, Mya.
Hej.
- Co ty tu robisz? - Lekarze dali mi zielone światło.
Potrzebujesz mnie.
To bezpieczne? Powinieneś być na sali?
Serio. Lekarze mówią, że mogę pracować. Co ty na to?
Dobra.
Czy przysięga pan mówić prawdę, całą prawdę
i tylko prawdę?
- Przysięgam. - Proszę usiąść.
Panie Sabich...
Twierdził pan, że stale podkreślał swoją niewinność
przy detektywce Rodriguez.
- Zgadza się. - To była prawda?
Tak.
Mówił jej pan prawdę na każdy temat?
Nie ujawniłem swojej relacji z ofiarą.
Czy ujawnił pan,
że był w domu ofiary w noc morderstwa?
- Ostatecznie tak. - Ostatecznie?
Czy kiedy przydzielił pan tę sprawę detektywce Rodriguez,
jako zastępca prokuratora stanowego,
powiedział jej pan, że był w miejscu zbrodni w noc morderstwa?
Nie powiedziałem.
Powiedział pan o tym komukolwiek związanemu ze śledztwem?
Nie zabiłem jej.
Czy pierwszych 48 godzin jest najważniejszych w każdym śledztwie?
I czy policji oraz śledczym pomogłaby wiedza o tym, że pan tam był?
Dowiodłeś swego, Tommy.
Nie ujawniłem, że tam byłem.
- Kochał ją pan? - Zakochałem się w niej.
Można powiedzieć, że miał pan na jej punkcie obsesję?
Byłem w niej zakochany. Czy uznajemy za obsesję...
Wysłanie jej 30 wiadomości i maili w dniu jej śmierci.
- To się kwalifikuje? - Byłem zakochany.
W noc jej śmierci pojechał pan tam w nadziei, że do pana wróci?
Tak.
Wysłał pan te wiadomości w ciągu kilku godzin przed jej śmiercią?
„Tak nie wolno. Nie możesz tego robić.
Nie pozwolę się tak traktować. Kurwa, odbieraj”.
- Wysłał je pan? - Tak.
A tę?
„Chcę z tobą spędzić resztę życia”.
Wysłał ją pan Carolyn?
Napisał pan, że chce z nią spędzić resztę życia?
Byłem zakochany.
- Był pan na nią wściekły? - Byłem sfrustrowany.
Sfrustrowany? Jak w tej wiadomości?
„Kurwa, odbieraj.
Za kogo ty się, kurwa, masz, że tak mnie traktujesz?”.
To frustracja czy raczej gniew?
To raczej namiętność.
A namiętność może zaślepić.
Straciłem z oczu to, co było dla mnie najważniejsze.
Moją żonę i moje dzieci.
Namiętność to niebezpieczny narkotyk.
Ty też nie jesteś na nią odporny, Tommy.
Tak namiętnie pragniesz mnie zniszczyć,
że zapomniałeś o tym, że nie masz prawdziwych dowodów.
Tak, byłem w niej zakochany.
Tak, nie ujawniłem swojej obecności, ale nie zabiłem jej.
- Uderzył ją pan pogrzebaczem? - Nigdy jej nie uderzyłem.
Nie jestem agresywną osobą.
Panie Ratzer. Może pan wstać?
Spotkał pan kiedyś tego człowieka?
To ma szerszy kontekst.
To nagranie z domu pańskich sąsiadów.
To wy dwaj, prawda?
Czy to odpowiednio naświetla kontekst?
Wysoki Sądzie, to niesprawiedliwe zaskoczenie.
Podważenie zeznania.
Świadek właśnie zeznał, że nie jest agresywny.
Dopuszczam.
Zjawił się w moim domu nieproszony.
Wtargnął na mój teren i mnie zastraszał.
Więc go pan pobił?
Jestem winny działania pod wpływem desperacji.
To z desperacji ukryłem swoją relację z Carolyn Polhemus.
Z desperacji usiłowałem skłonić
Liama Reynoldsa do przyznania się do winy
i rzuciłem się na Briana Ratzera.
Przyszedł do mojego domu
i walił w drzwi, kiedy odpowiedziała moja córka.
Czy jestem porywczy? Tak, jestem.
Osoba, którą kochałem, została brutalnie zamordowana. Oskarżono mnie o to.
Takie okoliczności wyzwalają w nas
wiele rzeczy, między innymi desperację.
Słabość, niestabilność emocjonalną.
Przepraszam za wszystkie te rzeczy.
Jestem winny tych słabości.
Ale nie jestem winny zabójstwa Carolyn Polhemus.
Nie odebrałem jej życia.
A co z doktorem Kumagai?
Czy próbował pan kiedyś udusić naszego głównego koronera?
- Mam powtórzyć pytanie? - Nie, słyszałem je.
Dowiedziałem się, że ukrył dowody w innej sprawie.
A przynajmniej nie poinformował mnie o nich.
Zrobiło się między nami gorąco i...
Niestety zareagowałem agresywnie.
Niestety próbował go pan udusić.
Nie, nie dusiłem go.
Gdy zrobiło się gorąco
- i chwycił go pan za gardło... - Za fartuch.
Dobrze. Czy kiedy chwycił go pan za fartuch,
zamierzał pan to zrobić, czy wpadł pan w szał?
Nie rozumiem pytania.
Postanowił pan to zrobić czy po prostu wpadł w szał?
A co z panem Ratzerem? Wielokrotnie uderzał go pan w twarz.
Tak pan zdecydował czy stracił pan nad sobą kontrolę?
Nie chciał odejść.
Co by pan zrobił? Co wy byście zrobili?
Czyli wpadł pan w szał.
Tommy, tutaj!
Hej, spójrz na mnie. Spójrz na mnie.
To było fantastyczne.
To są tortury.
Jebane tortury.
Całymi dniami okłamuję rodzinę.
Kiedy z nimi jestem, chcę tylko być z tobą.
Resztę życia, co?
Nie pamiętam, żebym to pisał.
To tylko taki tekst?
Mogę zapytać, co dalej?
Hej.
PIERDOL SIĘ
NA PODSTAWIE POWIEŚCI SCOTTA TUROWA
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK