- Margot. - Selam anne.
Bazı korkunç şeyler oluyor.
Harold Biddle'la ilgisi olmalı.
Bununla ilgili kimseyle konuşma.
Diğer ailelere güvenemeyiz. Elimden geldiğince çabuk döneceğim.
Bir saniye, anne...
Bana ne olduğunu söyle.
İkinizin gizli bir şeyleri var ve ben bunda yokum.
- Ne? - Çok üzgünüm.
Bunu anneme yapabileceğine inanamıyorum.
Lucas, beni dinle! Yaralanacaksın.
Hayır! Arabam!
Doğruyu söylüyorum.
Her yerde dev solucanlar vardı!
Ve tüm bunlar ölmüş bir çocuğun hayaletiyle ilişkili.
Neden kimse beni dinlemiyor?
Onu doğru yere getirdin.
Ona ben bakacağım.
Oğlumla ne zaman konuşabileceğimi öğrenmek istiyorum.
İlaçlarını al, biraz dinlen,
en kısa sürede oğlunun yanına döneceksin.
Tamam.
Selam.
Selam, sen testere kadınsın, değil mi? Sen misin?
Şunu yapmayı keser misin lütfen?
Hayır.
Onu geri istiyorum.
Hayır!
Affedersiniz? Yardımcı olabilir miyim?
Evet. Kan bağışı yapmaya gelmiştim.
Kan bağışı ikinci katta.
Beyefendi, burası psikiyatri koğuşu.
Eyvah.
Sanırım yanlış yerdeyim.
Kadın hiç iyi görünmüyor.
Hepsi bu kadar mı?
Evet, bavul toplamaya çok odaklanamadım.
Endişelenme,
gerekirse gidip gene alırız.
İyi misin?
Hâlâ biraz keyfim yok, hani, şeyden dolayı.
Arabamı ezdiğinden beri.
Hâlâ sigorta şirketini aramam lazım.
Primler, değil mi?
O ne?
Boş ver.
Fakirhanemize hoş geldin.
Bu arada Lucas, şunu da söyleyeyim,
Nora ne kadar isterse burada o kadar süre kalabilirsin.
İyi, peki. Teşekkürler.
Burası güvenli bir...
Baba.
Duygu seansı yapmıyoruz,
seni misafir odasına yerleştireyim.
Güzel.
Akşam yemeği hazırlayacağım.
Neden altı tane havlu var?
Üç tane ve bir de el havlusu var.
Tamam.
İyi misin?
Biliyorum, çok şey oldu...
Keşke annemi görebilseydim.
Sadece telefonda konuşabiliyorum ama aslında
tek görmek istediği kişi benim
ve sanki gerçekten çok kötü durumda gibi.
Evet.
Çok üzgünüm Lucas.
Şu anda annem hakkında konuşmak o kadar saçma ki,
bu kadar çok önemli şeyler olup biterken.
Hayır. O senin annen. Tabii ki de önemli.
Biraz da komik.
Anne babamız birlikte uyuyorlar falan.
Peşimizde bir hayalet var
ve solucan kusuyorum.
Şimdi de birbirimizde kalıyoruz falan?
Evet, uzun süredir kayıp bir kardeş ve zengin büyük anne ekle
al sana pembe dizi.
İyi ki de o kişi sensin.
Yani, iyi ki şu an yanımda sen varsın.
Bir anlamı varsa.
Evet, anlamı var. Yani...
Ben de yanında olmaktan mutluyum.
En azından işler bundan daha garip bir hâl alamaz.
Kim o?
Annem.
Yani daimi olarak mı Seattle'da kalıyorsunuz?
Hayır, sadece geçici olarak.
Artık döndüm.
Tamamen mi?
Bizzat söylemek istedim.
Eğlenceli bir sürpriz olur dedim.
Sürpriz.
Çok eğlenceli.
Şarap isteyen var mı?
Evet.
Lütfen.
Margot? Lucas?
- Hayır baba, liseye gidiyorum. - Ben içmiyorum.
Eski rehberlik öğretmeni testini yapıyordum.
Tamam.
Pekâlâ, anne, neler oluyor?
Dediğin gibi diğer ailelerle konuşmadık, yani...
Şu anda konuşamam.
Önce halletmem gereken başka işler var.
- Ciddi misin sen? - Gideyim mi?
- Hayır. - Evet.
Bunun ne kadar karmaşık olduğunu idrak etmen mümkün değil.
Evet, mümkün. İnan bana, mümkün.
Tamam ama şu anda konuşamam.
- Asla konuşamıyorsun. - Geri geliyor.
Mantarı içinde kırıldı. Çıkarmaya çalışıyordum.
Biraz daha sabredin.
Colin, lütfen dikkatli ol.
İşte oldu.
- İster misin? - Evet, isterim, sağ ol.
Mantar yüzünden... orada...
Teşekkürler.
Neden bahsediyordunuz?
Hiçbir şeyden, her zamanki gibi.
Kalkabilir miyim? Teşekkürler.
Gidip bavulumu boşaltayım.
Benim yapacak bir işim yok.
Lanet mantar.
Yani, öyle.
Allison'la bitirdim.
Nihayet!
Lanet ortadan kalktı.
Ne, gerçekten mi?
Evet Isaiah, yapma.
O kadar da... kötü değildi.
Evet, biliyorum. Kız bize hiçbir şey yapmadı.
Açıkçası, Allison en kötü olacak kadar ilginç bile değildi.
- Siktir. - Hadi.
Bu ayrılık kaçınılmazdı.
Sanki Y kuşağının anlamını bilmediği kelimeleri
Tiktok'ta bir kez duyup kullanması gibi.
Ve sen de bu meseleye çok hakimsin,
çünkü beni çok mu iyi tanıyorsun?
Doğru. Ruh ikizleri, tamam mı?
Sen, ben. Arkandayım.
Ayrıca merhaba gey, ben bu ilişki meselelerini aştım.
Mantıklı.
Sen The Bachelor'ın kişisel sezonu gibisin.
Margot'ya söyledin mi?
Geldiğinde söylemeyi planlıyordum.
Ama Lucas şu anda onun evinde kalıyor biliyorsun, değil mi?
Endişe etmem gereken bir şey yok diyorsun,
değil mi?
Bence Lucas dolambaçsız biri.
Öte yandan sen, Margot da dahil,
yıllardır arkadaş olduğunuza ve ona karşı bir şeyler
hissetmediğine inandırmaya çalışıyorsun.
Hissediyorsan sorun yok.
Krizler beni acıktırıyor.
Margot hâlâ gelmedi mi? Bu onun toplantısı.
Gene mesaj atarım.
Dalga mı geçiyorsun?
Ayakkabımda enayi suyu var!
Tamam, ona öyle dememiz hoşuma gitmedi.
Ona "James'in Reçeli" demek istedim ama ona da karşı çıktın.
Tamam, "enayi suyu" çok... samimi geldi.
Tüm olanlardan sonra olayın karmaşık olduğunu söyledi.
"Evet, anne, biliyorum.
Onu şu anda yaşayan benim."
Onunla hep bir anlaşılmazlık var.
- Anlaşılmazlık mı? - Seattle'a gidiyor
ve bana nedenini söylemiyor.
Peki. Ayrıca bana hiçbir şey anlatmıyor, peki.
Ama şimdi hayatlarımızı mahvetmek isteyen gerçekten lanetli şeyler var
ve o, bu konuda bir şeyler biliyor
ama gene de anlatmıyor.
Ama bu normal değil. Her şeye tamam demekten bıktım.
Tamam demek zorunda değilsin.
Sadece,
şu an bana yardımcı olabilir
ama bunu yapmamayı tercih ediyor.
Sanki ben liseye başladıktan sonra
benden uzaklaşmış gibi hissediyorum.
Sanki benim büyümemi bekleyip
nihayet özgür olmuş gibi.
Belki de ergenlerden nefret ediyordur.
Ya da benden.
Mümkün değil.
James'in evine bu yoldan mı gidiliyor?
Evet, bu da... bir yolu.
Uzun yolu.
Önce sana bir şey göstermek istedim.
Peki.
İşte.
Oyun parkı.
Burası aslında bedenimdeki tüm kemikleri kırdığım yer.
Gerçekten mi?
Hayır. Ama öyle söyleyince daha havalı oldu sanki.
Sadece sol elimdeki altı kırığı.
Peki, beni neden buraya getirdin?
Sanırım şunu anlamanı istedim,
her şey tamamen umutsuz gibi gözükse de
ve acı da çeksen
her şey yoluna girer.
Her şey zamanla iyileşir.
Ayrıca...
Bence sen çok iyisin...
...ve öyle olmaya çalışmadan da komiksin...
...ve çok akıllısın.
Ve bana kendimi aptal gibi hissettiriyorsun ama kötü anlamda değil,
yani aslında etrafındaki herkese.
Şu an biraz saçmalıyorum ve ben...
Gerçekten seni öpmek istiyorum ama öpmeyeceğim
çünkü o zaman...
Selam arkadaşlar, kusura bakmayın geciktik.
Selam.
Neredeydiniz?
Uzun yoldan geldik.
Tamam ama bu sizin toplantınız.
Evet, annen ne dedi?
Hiçbir şey.
Muhtemelen bunu mesaj atmalıydım ama çoktan planlamıştık, o yüzden...
Bir saniye. Sahiden bir şey demedi mi?
"Kimseye güvenmeyin"den sonra hiçbir şey mi?
Evet, bir bahane üretti,
yanlış şeyi söylemek istemiyormuş, sonra da...
Ama sonuçta sen,
onun şık bluzunun yakasına yapışıp
neler oluyor diye soramaz mıydın?
"Henüz" söylemiyorum dedi, belki ileride söyleyebilir.
Arkadaşlar, bilmiyorum. Üzgünüm. Annem böyle işte.
Beni hayal kırıklığına uğratıp hiçbir soruma cevap vermemekte aşırı iyi.
Anlıyorum. Benim annem de kötüdür.
Uykusunda onu öldürmenin hayalini bile kurdum.
Maske varken.
Bunu anlatmıştım, değil mi?
- Hayır. - Hayır.
Evet, sen içten içe bayağı öfkelisin.
Biliyorum. Terapistim de aynı şeyi söylüyor.
Annem arkadaşı Elizabeth'le beni görüştürüyor.
Etik gözüküyor.
Evet, tabii.
Ne yapacağız o zaman? Okula mı gideceğiz?
Başka ne yapabiliriz ki?
Bir sonraki kötü şeyin olmasını mı bekleyelim?
Sonuçta ergenlik yılları,
Elizabeth'e göre.
Pardon.
Gerçeği öğrenmelerinin vakti geldi.
Çok fazla ilaç aldı, o yüzden biraz sarhoş gibi.
Tamam. Teşekkürler.
Nora?
Sarah?
Dönmüşsün.
Evet.
Colin biliyor mu?
Evet.
Evet, biliyor.
Buraya nasıl girdin?
Çocukları korumaya çalışıyordum.
Bilmediğin bir konudan dolayı.
Ne demek istiyorsun?
Seni aradığımda...
Onu gördüğümü söyledim
ve şimdi herkes delirdiğimi sanıyor.
Polise dev solucanlar gördüğünü söylemişsin.
Herkese gerçeği anlattım.
Eliza'ya, Ben'e ve Victoria'ya anlattım
ve şimdi buradayım.
Ve tekrar Biddle'ı gördüm.
- Biddle'ı burada mı gördün? - Evet.
Nerede olduğunu sordu.
Onu geri istediğini söyledi.
Onu arıyor Sarah.
Ve çocuklarımızın peşinde.
Onu...
...arıyor.
Merhaba Bay Bratt.
Annenin adı Sarah'ydı, değil mi? Baban burada okuduğunu söylemişti?
Evet. Neden soruyorsunuz?
Geçen bodrumu temizliyordum
ve bu albümü buldum, o yüzden...
Biddle bodrumunu mu?
Evet, belki annene gösterirsin
çünkü onun lisedeki fotoğrafları var.
Hoşuna gider diye düşündüm.
Sen de bakabilirsin.
- Tamam. - Tamam, güzel.
- Sonra görüşürüz. - Görüşürüz.
Selam Sarah, antrenmana gelecek misin?
Evet, geleceğim.
- Görüşürüz Sarah. - Görüşürüz Ben.
Anne?
Selam Harold.
Geliyor musun?
- Fotoğraf kulübü? - Evet.
On dakikaya karanlık odada.
Margot? Margot?
Margot!
İyi misin?
Boşluğa doğru bakıp duruyorsun.
Uyuşturucu mu aldın?
Ne? Hayır, ben...
KARANLIK ODADA
Uyuşturucu aldıysan birileriyle konuşmalısın.
Babanda bir kitapçığı olabilir.
Hayır, uyuşturucu almadım.
Ben... Bir saniye, sen hep buradaydın.
1993 yılında karanlık oda neredeydi?
Evet, orası...
Sen...
Video odasının olduğu yerdeydi.
Tamam.
Bu harika bir fikir.
Margot, tekrar yap.
Ve bu kez yalnız başına.
Tamam, karanlık odadayım.
Bakalım çalışacak mı?
Harold, bu inanılmaz.
Sen mi yaptın?
Evet.
Başka bir hobi işte.
Tanrım, çok güzel.
Sevdiğim birçok şey var.
Bilmiyorum, belki senin için bir anlamı yoktur.
Anlamı var.
Hayatının parçaları.
Sanat sıradanlıktadır.
- Kim söylemiş? - Ben.
Bak, hayır dediğini biliyorum
ama bence gerçekten bu hafta sonu gelip arkadaşlarımla takılmalısın.
Düşündüğünden daha havalısın.
Belki.
Belki evet mi?
Belki...
Selam.
Burada ne işin var?
Biddle ile annem arkadaştı.
İyi.
Projeksiyonu alabilir miyim?
Selam.
Ne oluyor?
Stokes burada buluşacağımızı söyledi.
Ben Margot ile buluşuyorum.
Güzel çiçek.
Selam.
Margot sizi de mi çağırdı?
Evet.
Görünüşe göre herkese ulaşmış... eşit bir şekilde.
Evet ama bence ilk bana ulaştı.
Sanmıyorum.
Bir şey mi kaçırdık?
Selam.
Annem Biddle'ı tanıyordu.
Bir saniye, nereden biliyorsun?
Hepsi burada.
Onu uyuşturuyor musun?
Alçak sesle konuş.
Kapat kapıyı.
Nora'ya ziyaret yasağı koydum sanıyordum.
Uyuşturun da dedin mi?
Sakinleştirildi
çünkü kendisine zarar verebileceği söylendi.
- Nora'ya ben bakıyorum Sarah. - Lütfen Victoria.
"Lütfen" mi?
Kasabaya döndün ve kararları sen mi vereceksin?
Kereste fabrikasında lanetli solucanlardan bahsediyordu.
Siniri krizi geçiriyordu.
Polise bu tip şeyler
söyleyen insanlara ne olduğunu sanıyorsun?
Yani gerçekten ona yardım ettiğine
inanmamı mı bekliyorsun?
Durumu kontrol etmeye çalışıyorum.
Telaşlı bir durumda.
Polislere hayaletlerden bahsediyor.
Sence bu nereye doğru gider?
Biddle'ı gördüğünü söyledi.
Onu arıyormuş.
Tam da bu yüzden yardıma ihtiyacı var.
Ona inanıyor musun?
Tabii ki hayır.
Ama bu tehlikeli Sarah.
İnşa ettiğimiz hayatlar.
Onun hayatı da.
Üstünden gelemezse her şey gider.
Her şeyi kaybederiz.
Tamam. Şöyle işliyor,
sayfanın olduğu yerdeysem eğer
görüntüleri görüyorum. Geçmişi mükemmel bir şekilde görüyorum.
Yani ihtiyacımız olan tüm bilgiler bu albümde.
Bratt'in verdiği albümde.
Tüm bunların Bratt'in Biddle evine taşınmasıyla başlaması
size de garip gelmiyor mu?
Tamam, bence de.
Bu işin sonu kötü.
Güven bana, çok tehlikeli!
Evet ama buna kendisi karar verebilir.
Evet... aslında haklılık payı da var.
Biraz tehlikeli.
Evet. Sağ ol çünkü haklıyım.
Tamam, konu cis hetero oldu.
Bana güvenin, annem bize hiçbir şey anlatmayacak.
O yüzden bu...
Nihayet gerçeği öğrenmemizin tek yolu.
Bunu yapmak zorundayım.
Tekrar içeri girmem lazım.
ROLÜNÜ OYNA
Bir saniye, orası neresi?
Burası.
Harold, neden benimle burada buluşmak istedin?
Korktum. Gerçekten korktum.
Neyden korktun?
Neyin var senin?
Sanırım biri bana zarar vermek istiyor.
Zarar vermek mi?
Ne demek bu?
- Biri seni tehdit mi etti? - Evet.
Hayır, bak, açıklayamıyorum.
Gitmem lazım. Tamam mı?
Ben beni bekliyor.
Üzgünüm. Bunu sonra konuşuruz.
- Lütfen. - Ne yapıyorsun Harold?
- Beni bırakma. - Kolumu bırak!
Sarah!
Sen de gidemezsin Margot.
Beni bırakmana izin vermeyeceğim.
Benimle gel.
Gözlerine ne oldu?
- Ne oluyor ya? - Margot?
Margot.
- Margot. - Ne oluyor?
Margot, hadi uyan!
Margot!
Selam.
Burada ne işin var?
Ben...
Nora'yı ziyaret ediyordum.
Nora'yı neden ziyaret ediyordun?
Evet, konuşsak iyi olur.
Yani Nora'yla mı yatıyorsun?
Daha belirsiz anlatıyordum
ama... evet.
Ayrılık denemesi yapıyoruz sanıyordum.
Öyle.
Biz...
...ayrıldık.
En azından bir karar vermeden önce
konuşuruz sanıyordum?
Kararımız ayrılmak sanıyordum.
- Gerçekten mi? - Evet, Sarah,
bizi aylar önce terk ettin.
Benimle gelmenizi istemiştim.
Hep birlikte taşınmış olsaydık bunların hiçbiri olmayacaktı.
Nasıl yani, öylece işimi
emekliliğimi, kariyerimi bırakayım,
çocuğumuzu da hayatı boyunca tanıdığı arkadaşlarından ayırıp
liseden alalım mı yani?
Harika plan.
Gitmem gerektiğini sana söylemiştim,
burada daha fazla kalamadığımı.
Ama nedenini söylemedin!
Söyleyemem!
Bana söylemezsin.
Sarah, böyle olmasından nefret ediyorum.
Seni seviyorum ve hep seveceğim.
Ama bunun nasıl olacağını bilmiyorum.
Yani bitti mi?
Evet.
Hanımefendi, ziyaret saati bitti.
Colin her şeyi anlattı.
Hangi her şeyi?
Birliktesiniz Nora.
Dikkat, ziyaret saati sona erdi.
Sorun değil.
Sorun aslında ama geçecek.
Hanımefendi, burada olamazsınız.
Kusura bakmayın. Ona bir şey söylemem lazım,
sonra gideceğim.
Dinle beni Nora.
Sen hasta değilsin. Sadece öyle düşünmeni istiyorlar.
Sana verdikleri ilaç,
olmayan şeyleri görenlere veriliyor.
Ama sen böyle değilsin.
Buradan çıkmak istiyorsan hapları almayı bırakmalı
ve saçma sapan konuşmamalısın.
Onlar anlamıyorlar.
Sana inanmıyorlar.
Ama ben inanıyorum.
Haklısın. Çocuklarımızı korumamız lazım.
- Bunu çözeceğiz. - Tamam.
Hanımefendi.
Gidiyorum.
Ben buradayken al lütfen.
Ona izin verdiğimize inanamıyorum.
- Hiçbir şey öğrenmedik mi? - Bize başka çare bırakmadı.
Ne?
Tamam, bir saniye.
Albümdeki sayfada anlatılanlarla
aynı yerde olmamızı söyledi
ve bu sayfayı açtı.
Biddle evi burası.
Evet. Onu bu şekilde çıkaracağız.
İçeri girmek için albümü Biddle evinde kullanacağız.
Peki onu okuldan nasıl çıkaracağız?
Benim bir fikrim var.
Tiyatrocular, değil mi?
İçeri.
- Yavaş. - Boynuna dikkat.
Boynu.
Üzgünüm Margot.
Lütfen dur! Lütfen bırak beni!
Benden ne istiyorsun?
Onlar kim?
Kim var orada?
Bu ne? Bir saniye, bu ne?
Hadi, gidelim.
Onlar kim? Onlar kim?
Onlar kim?
Uzak durun benden!
Tanrım.
Hayır.
Margot! Yanındayız!
Al onu. Hadi.
- Elini ver. - Tamam.
Yanındayız.
İyi misin?
- Yere oturt. - Yavaş.
Beni albümde takip ettiniz.
Evet.
Evde başkaları vardı.
Buldum.
Anne?
- Onu çıkarmamız lazım. - Hey.
Hayır!
- Hey! Hadi! - O öldü.
Harold öldü.
Baba?
Size söyledim. Bana inanmadınız.
Şimdi olmaz Nora.
Şimdi ne olacak? Birini arayacak mıyız?
Hayır.
Biddle öldü, tamam mı? Hayatlarımızı karartmak zorunda değiliz.
Hapse giremem, tamam mı? Çantayı alın.
Çocuklar, ailelerimizin katil olduğunu mu öğrendik?
Hayır.
Hayır, bu mümkün değil.
Nasıl? Hepsi uyuşuyor.
Yani bunların bizim başımıza gelmesinin sebebi bu.
Fotoğraf makinesi, maske.
Biddle, ailelerimizin yaptıklarının acısını bizden çıkarıyor.
İntikam alıyor.
Tanrım, kayrılan katil çocuklarız.
Hayır. Tamam, ailelerimiz bir şeyleri sakladı
ama birini öldüremezler.
Evet ama az önce öldürdüler.
Hayır, Margot haklı.
Bu hikâyenin başka bir tarafı olmalı.
Mesela çantada ne vardı ki?
Çantada ne vardı öğrenmek ister misiniz?
İçeri gelin. Size söyleyeyim.
Her şeyi anlatacağım.
R.L. STINE'İN EĞİTİCİ KİTAP SERİSİNDEN UYARLANMIŞTIR
PARACHUTE PRESS TARAFINDAN YARATILMIŞTIR
Alt yazı çevirmeni: Utkun Birsen