Jen'in söylediği doğru mu?
Cidden Kâbus Kampı'na gidecek misin?
Lütfen gitme.
İçimde kötü bir his var.
Hayalet diye bir şey yok, Stink. Bir şey olmaz.
Ya yanılıyorsan?
Matty!
Goosebumps'ta daha önce…
Hannah'ya yardım etmemiz lazım.
Ona yardım edersek belki babama da yardım edebiliriz.
Yardım edin!
Onlar için çok geç. Yürü!
Çoğunluğun iyiliğini düşün. Muhafaza…
Hayır!
Bize yardım et.
Ederim ama çabuk olmamız lazım.
Babanın çok fazla zamanı yok.
Çocuklar aşağı inmek istediğinizden emin misiniz?
Cece'yle benim gitmemiz lazım. Sonuçta bizim babamız.
-Devin bunu konuştuk. -Bu işte beraberiz.
Ne oluyor?
Hepinize serum enjekte edilecek.
Uyarsaydın iyi olurdu.
Bu serum sizi sadece
-kozalanmaktan korur. -Harika.
Ya videoda gördüğümüz şey?
Aşağıda gezinen bir şey var.
-Onu ben hallettim. -Sen…
Pardon ama biraz daha bilgi alsak diyorum.
-Onu uzun zaman önce öldürdüm. -Nasıl?
Bize verdiğin serumla mı?
Bunu kendi üzerimde çok kez kullandım.
Hiç içim rahatlamadı.
Çantada acil durum ekipmanları var.
Fener, battaniye falan,
babanız dışarı çıktığında çıplak olacak.
Travmanın sonu gelmek bilmiyor.
Unutmayın,
serumun etkisi sadece bir saat sürüyor.
Babanız için son bir doz kaldı.
Babanız uyanınca gemi de uyanır.
-Ne? Gemi mi uyanacak? -Bilmiyorum ki.
Ama serum babamı kesin geri getirecek, değil mi?
Bunun sözünü verebilirim.
Unutmayın,
serumun etkisi geçtiğinde hâlâ aşağıda olursanız
ana kumanda odasında olmamaya dikkat edin.
Yedek jeneratörü çalıştırıyorum,
buradan kapağı açık tutacağım.
Pekâlâ.
Çok üzgünüm.
Hayır, hayır!
Buna inanamıyorum.
Çocuklar?
Şuna bir baksanıza.
Şimdi ne yapacağız?
Ne yapabiliriz ki?
Plana sadık kalabiliriz. Haydi.
Tanrım.
Olamaz. Baba.
Hayır, hayır! Dokunma Cece.
Tamam.
-Haydi bakalım. -Evet.
Serum işe yararsa gemiyi uyandırır demişti.
Yani hazırlıklı olalım.
-Neye? -Geminin uyanmasına.
Bilmiyorum ki.
Yaparsın.
Bir şey olmadı.
Aman!
Baba! Tanrım! Yoksa…
-Nefes alıyor. -Tamam.
Gözü nerede?
Kafasının içinde, olması gerektiği yerde.
Çocuklar.
Uyanmanın ne olduğunu anladım.
Buradan çıkmamız lazım.
-Hemen! Çabuk! -Haydi, bana yardım edin.
Yardım edin, yardım edin!
-Kaldırın! Haydi! -Koşun! Koşun!
Haydi çabuk olun! Geliyor!
Kapat, kapat, kapat!
Selam!
Çocuk şartlı tahliye bürosundaki arkadaşım
ricamı yerine getirdi,
Alex'i buldu.
-Çok teşekkür ederim. -Ne demek.
Devamında bir "ama" var, değil mi?
Sistem sorunsuz çalışıyordu
ama sonra bir anda bağlantı koptu.
Koptu mu? Nasıl kopar?
Muhtemelen benimkiyle aynı operatör
çünkü internetim hep kopuyor.
Tamam! Morales!
Alex'in hiçbir arkadaşına ulaşamıyorum.
Eve geliş saatini kaçırdı. Hatta eve gelmedi.
Anthony de ortada yok. Bir şeyler dönüyor. Eminim.
Bilekliği çıkartmış olabilir mi?
Hayır, hayır.
Bileklikle oynansaydı sisteme uyarı düşerdi.
Peki bu nasıl oldu?
Muhtemelen yeraltında bir yerdedir,
metro istasyonu olabilir.
Eminim bütün bu olanların gayet makul
ve yeterli açıklaması vardır, değil mi?
Akıl birliği yaparsak,
seninle birlikte… Yani istersen…
Baksana? Çok iyi fikir.
Sen arabaya bin. Belki sonra görüşürüz.
Başka bir şey istersen haber ver.
Seni sevdiğimi söylemek için kötü bir zaman sanırım.
Bu işe yarayacak sanırım.
-Kahretsin. -Özür dilerim.
-Uzaylılarla
bir tesiste mahsur kaldık. Lütfen aniden korkutma.
Hata bende. Haklısın, haklısın.
-Çocuklar bir şey buldu mu? -Yok.
Koridor dediğin koca bir çembermiş.
Tek çıkış yolu ana odadan.
İçinde sinirli kocaman uzay gemisi olan.
Evet. Evet, orası.
Çok sakin görünüyorsun,
olanları düşününce…
…epey sakinsin.
Aslında değilim.
Ödüm patlıyor.
Zihnim darmadağın.
Ya bir daha asla
pankek yiyemezsem, güneşi göremezsem ya da anneme sarılamazsam?
Yani Devin… Devin ya biz…
Hey, hey.
Buradan çıkacağız. Tamam mı?
Nasıl çıkacağımızı sorma ama.
Hey.
-Aniden korkutma! -Aniden korkutma!
Hop. Anladık, tamam.
Babam kendine geldi. Haydi yürüyün.
Bunca zamandır buradaymış.
Onu aramaya devam etseydim…
Çok da genç.
Saçına baksanıza. Saçları hep güzeldi.
Tuhaf bir şey söylediğimi biliyorum
ama şu anda şokun birçok farklı evresini
-aynı anda yaşıyorum. -Ama saçı cidden güzel.
Onu hayata döndürmeliyiz.
Maalesef bize o serumdan tek doz verdi,
onu da sana kullandık.
Evet, sonra da bizi buraya yemek, su, telefon şebekesi olmadan
-buraya kilitledi. -Ne yapacağız baba?
Çocuklar zor bir durumda kaldığımızı düşünüyorsunuz
ama şöyle yapacağız…
Yok, bulamadım.
Kusura bakmayın. Bulurum sandım,
cümlenin sonu gelene dek bulurum dedim ama….
Neyse. O kapağı açmamız lazım.
Kontrol odasında olsaydım
kapağı açardım ama buradayken
açmak imkânsız. İmkânsız.
Durumun ne kadar vahim olduğunu şimdi anladım.
-Dur baba. Baba. -Tamam. Tamam.
Bir dakika Dev.
Buradaki ilk gecende
kapak açılmıştı, değil mi?
-Evet. -Nasıl açıldı? Ne olmuştu?
Tamam da cıvata kesici soktuğumda trafonun patlayacağını
nereden bilebilirdim?
Tamam. Bakın, bakın.
Trey trafoyu patlattığında tesisin elektriği kesildi
ve kapağın açılmasına sebep oldu.
Bu yüzden Ramona buraya sürekli elektrik veriyor.
Burası… Burası elektrikli kilidi olan
kocaman bir kasa.
Tek yapmamız gereken elektriği içeriden
nasıl keseceğimizi bulmak.
-Hemen bir bakayım. -Ne yapıyorsun?
Elektrik mühendisliği dersi almıştım.
Başarılıydım da. C+ almıştım.
C+ mı?
Oldu o zaman. Elektrik mühendisliğinde
tecrübesi olan başkası var mı?
Yani bir kere annemin arabasına düz kontak yapmıştım.
Elektrik projesi okuyabiliyorum.
Şuna bakın. Bir bakın.
Bu dört sütun birbirine bağlı.
Çalıştırıldıklarında tavan açılıyor.
Muhtemelen gemi içeri öyle girdi.
Tamam, çok güzel de şu an mühim olan
kapağın kendisi, ona odaklansak mı?
Evet. Doğru. Ben söyleyeyim dedim.
Elektrik, gözlem odasına
buradan geliyor ve bu noktada
sigorta kutusu var.
-Emin misin? -Evet…
-Eminim. -İyi, tamam.
Trey elektriği kesecek, kapak açılacak
ve herkes ölümüne koşacak.
Çocuklar, serumun etkisi bir saat önce geçti,
tamam mı?
O odaya girdiğimiz an her birimiz
daha merdivene gelemeden kozalanırız.
Biliyorum, normalde komik olan benim
ama bunu söylemem şarttı.
Evet, komik olduğunda seni daha çok seviyoruz.
-Aynı zamanda bilgiliyim de. -Öyle mi?
Hey.
Biri bana Ramona'nın babasının
gemiyi nasıl devre dışı bıraktığını söyler mi?
Ben de seninle geleyim baba.
Bir tane tulum var.
İyi de baba ya planın tutmazsa?
Tutmazsa da önemi yok.
Önemli olan tek şey, sizin buradan çıkmanız.
Siz beni kurtardınız, tamam mı? Şimdi sıra bende.
Ver. Ver haydi.
Baba?
Gel. Gel. Gel bakayım.
Korkmayın, tamam mı? Hemen odadan ayrılacağım.
Ayrık otu gibi mi?
Bak, botanik esprisi de yaparmış.
Öyle.
Pekâlâ. Ben tüpü taktığım an…
-Trey elektriği kesecek. -Ve biz de ölümüne koşacağız.
Tamam, haydi. Gidin çocuklar.
Haydi.
Tüplerin yanında. Hazır mısın?
Hazırım.
Başlıyoruz.
Baba!
Tamam, taktı. Gidelim.
Nasıl?
-Planın bu mu? -Geçen sefer işe yaradı.
Haydi! Gidin!
C+, yavrum!
-Baba! Haydi! -Hortum oturmuyor.
Siz çıkana kadar tutmam lazım.
-Sensiz gitmeyeceğiz. -Hemen arkanızdan geleceğim.
-CJ götür onları! Haydi! -Koşun, koşun!
Çabuk yürüyün! Haydi!
Gelin!
-Baba? -Baba gel haydi. Biz çıktık.
Çocuklar yedek jeneratör devreye giriyor.
-Kapak kapanacak. -Babam nerede?
-Ben aşağı iniyorum. -Hayır, olmaz, inemezsin.
Kapak kapanıyor.
Babam niye gelmedi?
Çocuklar gelin. Jeneratör yüzde 20'de.
Onu yukarı çekin.
Haydi ama çocuklar. Yüzde 40.
İyi misin?
Yüzde 50.
Yüzde 72. Haydi, çabuk olun.
-Zaman doldu! -Haydi baba!
Az kalsın ölüyordun baba.
Onları… Onları bırakamazdım.
-Kurtarmalıydım… -Matty?
Kusura bakma.
Markete gidecek zaman olmadı.
Ama kombuça ikram edebilirim.
Kız kardeşim artık içmiyor.
-Kombuça mı? -Evet.
Olur.
Demek Matty'yle akrabasın?
Evet.
Ve burada beraber mi yaşıyorsunuz?
Aslında biz yaz tatili için geldik.
Tanrım. Tadı fena.
Evet.
Kardeşinin neden içmediğini anladım.
Öyle.
Aslında başka bir sebepten ötürü
içmeyi bıraktı ama o uzun hikâye.
-Biz daha önce tanıştık, değil mi? -Evet.
Evet, tanıştık.
Bana da öyle geldi.
MATTY'NİN EŞYALARI UZAK DUR YA DA ÖL!
Kayıp Dört Ergen Ölü İlan Edildi
Eski eşyalarını bulmuşsun.
Sen Stink misin?
O lakaptan nefret ediyorum.
Olanları hatırlamaya başlıyorum.
Odaya geri koştuğumda siz yoktunuz.
Jen yanımdaydı. Biz…
Polisi aradık. Ama bize
boğulduğunuzu söylediler.
Ama annem…
Annem kendini kaybetti.
Seni aradık Matty.
-Denedik. Hepimiz denedik. -Bundan eminim.
Geçti artık Stink.
Küçük kardeşim yaşlanmış.
Yani ben…
Spor yapıyorum, sağlıklı besleniyorum.
Ama işe yaramamış.
Ve ben…
Botanikçi oldum.
Bugün öğrendiğim ve en az şaşırdığım şey bu.
Peki, Cece ve Devin…
Onlar çocukların mı?
Yeğenlerin.
Seninle gurur duyuyorum.
Seni çok özledim.
Oraya gitmeni istememiştim.
-İçimde kötü bir his vardı. -Çok ama çok üzgünüm.
Jen içeri gelsene. Matty seni soruyor.
Anthony, gelemem.
Bu… Matty'nin cenazesine gittim ben.
Bu kadarını kaldıramıyorum.
Sadece konuşmak istiyor.
Anthony,
lisedeki sevgilimle konuşmak değil bu.
Evinde öldüğü varsayılan
dört kişi var ve ben polisim.
-Birilerine haber vermek lazım. -Olmaz, kimseye söyleyemeyiz.
E.T.'yi izledin, değil mi?
Matty'yi alıp götürürler, bir daha da asla göremeyiz.
Peki planın nedir? Sonuçta pijama partisi yapmıyoruz.
Ne olduğunu bilmiyoruz.
Jerome Kalesi altındaki uzay gemisini
ve buraya Hamilton müzikalini izlemeye
gelmediğini biliyoruz. O şeyi durdurmamız lazım.
Nasıl durduracağımızı bilen tek kişi ise Dr. Ramona Pamani.
Çocuklarımızı öldürmeye çalışan kadın mı?
Hani vücudundan ayrılmış kafanı eriten kadın?
13 yıl boyunca Matty, Sameer, Nicole ve Hannah'yı
görmemize engel olan kadın.
O kadın mı?
Öyle.
Beni dinle Jen.
Bu kaset saklamaya benzemez.
O şeyle yüzleşmemiz lazım, birlikte olmamız lazım.
Peki.
İnsanlar artık aşkı böyle mi arıyor?
Evet, pek hoşlarına gitmedi sanki.
Love is Blind'ı sevmemek nedir? Çok acayipler.
Uzaylı kozalarında hapsolmuş, 40 yaşında ergenlerin
aşk kozaları içeren bir programı izlemek
isteyeceklerini mi sandın?
Televizyonun hiç tadı kalmamış.
Neyse, çocuklar bir yürüyüşe falan
çıkmak istiyor.
Ama amca… Matty amca…
Matty yeterli. Amca deyince tuhaf oluyor.
-Tamam, süper. -Evet.
Süper.
Neyse,
babam kendisi geri dönene kadar burada kalmamızı
ve kimseyle konuşmamamızı söyledi.
Üstüne basa basa söyledi.
Küçük kardeşimin, yani yeni ağabeyimin böyle düşünmesini anlarım
ama çocukların da bir hava alması lazım.
Doğru, yani sizi… Sizi anlıyorum.
Ne kadardır o kozalardaydınız?
-Devin? -Efendim?
Babam birazdan gelir.
Tamam, onlar da hemen gidip gelir, değil mi?
-Evet. Süper. -Aynen, süper!
-Hayır. -Süper!
Hayır, süper falan değil. Değil!
Tekrar hatırlatayım, onlar ölü ya hani,
gücenmeyin ama sokaklarda
öylece gezemezler.
Doğru…
Peki…
Peki ayrı ayrı gezseler?
Ben Hannah'yla gidebilirim.
Ne… Ya da… Gitmem. Ben…
Hannah'yla gitmem şart değil.
Neyse, Nicole kahve için canını verir.
-Kendisi bağımlıdır. -Hâlâ.
Evet.
Kapandıktan sonra kafeye gidemem.
İyi, peki.
Tamam o zaman, ben Sameer'le
restorana gidip yemek yiyebilirim.
İşte böyle.
Cece, kendini iyi hissedeceksen ben yanında kalırım.
İyi. Peki, tamam.
-İşte buna plan derim… -Evet.
-…bu iş böyle olur. -Aynen.
İşte bu.
-Anthony dur! -Ne var?
Bu sefer bırak da ben konuşayım.
Niye? Peki.
Gözbebekleri eşit.
Yaşam bulguları normal.
Bir doz daha yeterli olacaktır.
Bu kadar da olmaz!
Bırak onu. Hemen. Yavaş ol.
Babası bu.
Bize bunca şey yaşattın. Senin bunu muhafaza ettiğin falan yok.
Bunu tek başıma yapamam. Bana babam lazım.
-Çocuklarımızın hayatı pahasına mı? -Ramona?
Baba.
-Ramona? -Efendim?
-Ne kadar oldu? -55 sene.
Bütün bu zaman içinde 429 serumu üzerine
çalıştım durdum.
Artık mükemmel oldu. İnsan deneylerini de yaptım.
İşe yarıyor. Seni de öyle geri getirdim.
Olamaz. Ne yaptın sen?
-Seni kurtardım. -Kurtarmadın.
Bunu yapamazsın.
Çok uzun zaman oldu. Ramona, ben yanılmışım.
Onu serbest bırak.
Hayır. Hayır.
-Hayır. -Bu…
-Bu ben değilim. Bu ben değilim. -Hayır.
Yok artık!
Silah işe yaramaz!
Serumu kullanman lazım! Hayır…
-Koş, koş! -Yürü!
-Sağ ol. -Ne demek.
Anthony, babası o yaratığa dönüştüyse…
-Çocuklar? -Çocuklar?
Kanka, bir dakika durur musun?
İyi hissetmiyorum.
O kadar çok börek yeme demiştim kanka.
Hayır kanka, bu ben değilim. Bu ben…
ERİŞTE DURAĞI
Hemen şurada.
Bir dakika. Nereye gitmiş?
Oturduğum apartman hemen buradaydı.
Üzgünüm. Öyle güzel binaları yıkıp
içinde açai kasesi satan dükkânlar olan lüks apartmanlar inşa ediyorlar.
Hey. Sen iyi misin?
Bu ben değilim. Bu ben…
Pekâlâ…
Tamam, peki, tamam.
Evet.
-Ne oluyor? -Tanrım.
Frankie dikkat et!
-Trey! Hayır! Trey, yine olmasın! -Trey dönüşecek! Buraya gel!
Bu senin çocukluğun mu? Çok tatlısın.
Evet, saçım ta o zamandan güzelmiş.
Ben SunnyD alacağım. İster misin?
-O nedir bilmiyorum. -Şaka mısın?
Portakal suyu gibi ama daha iyisi.
Hey, sen iyi misin?
Bu ben değilim.
Yani?
Çocuklar, birkaç tane daha albüm buldum.
Hey.
-Nereye kayboldunuz? -Kıpırdama.
Ne oluyor? Matty nerede?
Orada.
Hepsi uzaylı!
-Biliyorum! -Trey'i yakaladılar!
CJ'i de!
Çocuklar.
Tanrım.
Pekâlâ.
Tanrım.
Tamam, peki!
Gitmemiz lazım! Koşun, koşun!
-Pekâlâ. -Ne yapacağız? Ne yapacağız?
Bilmiyorum. Bilmiyorum. Ben…
-Kozalanmışlar. -Matty ve diğerleri dönüşmüş.
-Tanrım. Çok geç kaldık. -Hayır, henüz değil.
Haydi, yürü!
-Gemiyi serbest bırakmalıyız. -Ne?
Yürü, yürü!
Çok tuhaf. Ben kozadayken
onlarla bağlantılı olduğumu hissetmiştim.
Ramona'nın babası da öyle hissetti. O yüzden "Onu serbest bırak." dedi.
Sadece kendilerini koruyorlar.
Kötü değiller.
Bunu çok tuhaf şekilde gösteriyorlar.
-Sesi duydun mu? -Duydum.
-Duydun mu? -Duydum.
-Sağ ol. -Polisim ben. İşim bu.
Ben botanikçiyim. İşim bu değil.
Bu son iğnemdi.
Çek, çek!
Kapı çok dayanmayacak!
Bunun işe yarayacağından emin misin?
Hayır.
Zemin açılacak şekilde tasarlanmış.
Planda gördüm. Sen o tarafa git, tamam mı?
Her şeyi çalıştır.
Delilik bu. Gemiyi serbest mi bırakacaksın?
Çocuklar ne olacak?
Jen, olay çocukları kurtarmak, tamam mı?
-Bu tek şansımız. Hazır mısın? -Evet.
Bas.
Anthony!
Stink.
Benim gitmem lazım. Ama bu sefer peşimden gelemezsin.
Hayır, Matty lütfen. Lütfen gitme.
Benim yanımda olamazsın.
Ama Cece ve Devin'ın yanında olabilirsin.
Beni bırakmanın vakti geldi.
Anthony.
Ben iyiyim.
Hepimiz iyiyiz.
Bizi yanlarında götürüyorlar.
Anthony, Anthony.
Anthony.
Başardın.
Çocukları kurtardın.
Hepsi iyi olacak.
Cec, Devin haydi artık!
Merhaba Alex.
-Haydi Cec, gitmemiz lazım. -Tamam.
Annen geç kalmayın dedi,
sizi favori dondurmacıma da götürmek istiyorum.
-Sarımsak seversin, değil mi? -Evet.
Pekâlâ. Dev!
Daha önce uzak mesafe ilişkisi yaşadın mı?
Daha önce hiç böyle bir şey yaşamadım.
Yine de deneyebilirim bence.
Peki, ilk tartışma turnuvam
birkaç hafta sonra, istersen…
Artık tartışmayla işin bitti sanıyordum.
Hayır. Aslında çok seviyorum. Sadece…
Artık bunu sadece sevdiğim için yapmak istiyorum.
O zaman izlemeye geleceğim. Tamam.
Tamam.
Ama gitmeni istemiyorum.
Tamam.
Ne?
Babamla konuştum,
onu burada yalnız bırakmak istemiyorum.
Zaten ben Cece gibi değilim. St. Agnes'tan nefret ediyordum.
Ayrıca hislerimi düşünürsem…
Bilmiyorum. Burada dostlarımı buldum.
Öyle gibi.
Gravesend Lisesi, 2025 mezunları!
Evet, kanımda var işte.
Merhaba.
Artık saklamanıza gerek yok. Katatonik değilim.
Peki.
Herkes gelmiş. Çok tatlı. Haydi vedalaşın.
-Anthony. -CJ. Selam.
Merhaba çocuklar. Sizi doğru dürüst uğurlamazsam olmazdı.
-Börek! -Börek!
Sağ ol CJ.
Demek işine geri döndün.
Evet, ayrıca terfi bile aldım.
Annem yönetim pozisyonunda iyi iş çıkaracağımı düşünüyor.
Tatlıya bağlandı, sanırım.
Tebrikler. Sarılın, sarılın.
Evet, çocuklar…
-Sizi özleyeceğim. -Sizi seviyorum.
-Affedersiniz. Haydi. -Tamam.
Tamam. Vay.
-Hoşça kalın. -Oldu.
-Hoşça kalın. Sizi şimdiden özledim. -Görüşürüz.
Haydi.
Cece...
Tamam, haydi gidelim.
Hem de koltukta kızım.
Bu hiç iyi olmadı.
Alt yazı çevirmeni: Azra Özay