Tamtego dnia, dwa lata temu…
gdy wszystko zniknęło…
Czego chcesz?
…ocaliło nas zaklęcie teleportacji.
To ty, prawda?
Mroczny Schneider.
Powietrze wydaje się lżejsze.
Zima minęła, prawda?
BASTARD‼ -HEAVY METAL, DARK FANTASY-
PIEKIELNE REQUIEM
Już lato, a wciąż jest zimno.
Słyszałeś?
Wśród strażników krąży plotka.
Kiedy lord Kall-Su zamyka się w podziemnym korytarzu,
zza drzwi dobiega upiorny, nieziemski głos.
Nie wygłupiaj się.
Bóstwo zniszczenia śpi, pozostała jedna pieczęć.
Nie może mówić.
Szoguni by cię wychłostali, gdyby to usłyszeli.
Matko, wytrzymaj jeszcze chwilę.
Przysięgam, że cię uwolnię.
Mój drogi Kall-Su.
Kocham cię.
Dźwięk.
Słyszę dźwięk.
Jakby fale.
To Kall?
To Kall.
Włada magią.
Nie wolno nam się z nim bawić.
Lepiej się do niego nie zbliżać.
Kall jest straszny.
Matko? Dlaczego płaczesz?
Nie mogę tego zrobić. Wybacz mi.
Mój drogi Kall-Su.
- Matko, co mam ci wybaczyć? - Matko, co mam ci wybaczyć?
- Że nie potrafisz mnie kochać? - Że nie potrafisz mnie kochać?
To sen.
Moje łzy wyschły dawno temu.
Miasto ludzi.
Miasto Judas.
Największe i najbogatsze miasto na Kontynencie Centralnym Metallionu
stało się plugawym rynsztokiem w zaledwie dwa lata.
Czy to przez bóstwo zniszczenia,
które budzi się w podziemiach zamku?
A może…
Świat pogrąża się w chaosie.
Szukam mesjasza, który nas oświeci.
Dostanie moje błogosławieństwo.
Ten mesjasz był jednym z Pięciu Rycerzy.
Lars Ul Metallicana.
Zaginął jednak podczas Wojny Golemów.
Narodzi się nowy mesjasz.
Dane mi było wierzyć, że nowym mesjaszem jest lord Kall-Su.
Ale teraz…
Boję się.
My, 12 Szogunów Czarnoksiężników,
z chęcią oddamy za niego życie.
Lord Kall-Su zmienia się z dnia na dzień. Jest inną osobą.
Chcę umrzeć tylko dla niego.
Lordzie Kall-Su, błagam. Podaruj nam spokój ducha.
Oddaliśmy swój los
w twoje ręce.
Poprowadź nas
ku swej utopii.
Co to za podejrzany nietoperz?
Jest wielki!
Nigdy nie widziałem czegoś tak podejrzanego.
Wyczuwam czyjąś obecność.
Wrogowie? Są już w środku.
Trzech. Potężna aura…
To nie ludzie.
Aura narasta.
Nadchodzą.
Wilkołak i tygrysołak!
Kto was przysłał?
Wspaniałością ustępuję tylko Schneiderowi.
Mądrością ustępuję tylko Schneiderowi.
Urodą ustępuję tylko Schneiderowi.
Jam jest najpotężniejszy hrabia świata
i najwybitniejszy sługa Mrocznego Schneidera!
Niemożliwe. Co tu robisz?
Wrogów mojego ukochanego pana, Mrocznego Schneidera,
należy ukarać!
Ja, Di-amon, wyssę twoją krew!
Di-amon, praktycznie nieśmiertelny człowiek.
Mówiło się, że Trójca Czarnoksięskich Generałów
jest równa Szogunom Czarnoksiężnikom.
Di-Amon został przybocznym Nei, Cesarzowej Gromów.
To najsilniejszy czarownik spośród Trójcy.
Jest wampirem.
Błyskawico, płoń! Gromie, uderz!
Wichrze, wiej! Burzo, nadejdź!
W tej chwili jestem wyjątkowo piękny!
Czego szuka wampir w komnacie lorda Kall-Su?
Głupia babo.
Czego ma szukać, jeśli nie krwi?
Nie pozwolę.
Jeśli nie chcesz oberwać,
zejdź nam z drogi, ślicznotko!
Jesteśmy groźni!
Jestem…
mężczyzną!
O rety!
Najmocniej przepraszam.
To dziwne.
Przysiągłbym, że czuję woń dziewicy.
Zamknij się!
Lord Kall-Su nienawidzi kobiet.
Nie mianowałby kobiety szogunem.
Słuszna uwaga.
Więc nie ma co się powstrzymywać.
Wy dwaj!
Roznieście tego bachora!
- Wedle życzenia, hrabio. - Wedle życzenia, hrabio.
Nazywam się Marron.
A ja Pirron.
Mamy rozkaz odebrać ci życie.
Nie przedłużajmy.
Stać, intruzi.
Sztych Pędu Światła.
To zapewne Yngwie von Mattström.
Spóźniłeś się, Yngwie.
Co tak długo?
Chcieliście wedrzeć się do zamku we trzech?
Macie tupet.
Kolejnego kroku nie postawicie.
Pozostali szoguni są w zamku.
Nie uciekniesz,
zdrajco.
Właśnie mieliśmy wyruszyć na wyprawę.
Masz pecha.
Rozerwę cię na strzępy, nietoperzu.
Ty draniu. Co cię tak bawi?
Idioci!
Rozumiecie, co mówicie?
Dziś pełnia.
Pełnia zwiększa moc
wszystkich stworzeń nocy.
Nawet o tym nie wiecie, głupcy?
To bez znaczenia, ilu ludzi się zjawi.
Nie macie szans ze mną,
drugim po moim mistrzu, Mrocznym Schneiderze.
Co za potęga!
Co się dzieje?
Ściany… Podłoga…
Pulsują jak żywe organy.
To iluzja. Co to za sztuczki, Di-Amonie?
Iluzja? Błagam cię!
To prawdziwe oblicze zamku Judas.
Co takiego?
Piękne! Doprawdy piękne!
Jak ja.
Dobre.
Świetne!
Można powiedzieć, że bóstwo zniszczenia
osiągnęło szczyt aktualnego stanu wybudzenia.
Zakorzeniło się w całym zamku.
Yngwie! Shella!
Co się dzieje?
Jesteście wszyscy.
Dotąd wszystko wyglądało normalnie
dzięki potężnemu zaklęciu iluzji.
Ja, ucieleśnienie piękna, Di-Amon, użyłem potężnej magii,
by zdjąć zaklęcie.
Niemożliwe!
Lord Kall-Su rzucił zaklęcie iluzji?
Ukrył prawdę nawet przed swymi zaufanymi szogunami.
Wasz przebiegły Kall-Su musi mieć sporo tajemnic.
Milcz, dziwolągu!
Śmiesz obrażać naszego pana?
Nie damy się zwieść tym bzdurom.
Giń!
Di-Amonie.
Zabójczy Skok Wirującej Krewetki!
O, szlachetny Księżycu!
Niech twe niebieskie światło świeci
na znak mojej wierności wobec ukochanego pana.
Niebieski paznokieć
to symbol lojalności.
Zobaczcie.
Ten błękit!
Skropię Księżyc krwią naszego wroga, Kall-Su.
Złożę ją w ofierze,
by uczcić zmartwychwstanie mojego pana, Mrocznego Schneidera.
Co?
Wrócił?
Mroczny Schneider?
Co to?
Temperatura szybko spada.
To są
kryształy lodu.
Lordzie Kall-Su?
Uparty potwór.
Powrócił.
Nadal pragnie
mi się przeciwstawić?
Ściany znów są takie jak wcześniej.
Kopę lat, Kall-Su.
Ale to ty jesteś nieposłuszny.
Twój pan, Mroczny Schneider,
ma gdzieś starożytne śmieci, jak to bóstwo zniszczenia.
Tron, na którym zasiadasz,
należy do Mrocznego Schneidera.
Do mnie, siewcy łez! Przybądźcie!
Y&T! Ryk Śnieżnego Wilka!
Nie!
Było blisko.
Jak śmiesz zabijać moje zwierzątka?
Przeżył zaklęcie lorda Kall-Su.
Ty draniu!
Podły człowiek
śmie atakować tak szlachetną istotę jak ja?
Spójrzcie.
Te wzory na twarzy…
Przemień się, Di-Amonie!
Jestem makabrycznie potężny!
Oto prawdziwa siła wampira!
O nie!
Domain!
Panie!
Danzigar!
Odbił zaklęcie.
Co?
Już po mnie!
Yngwie, nic ci nie jest?
- Nie umieraj! - Yngwie!
Nic mi nie jest.
Co z lordem Kall-Su?
Kall-Su.
I jak?
Podoba ci się krzyż wyryty twoją własną magią?
Pozbawiony magii wydajesz się maleńki.
Odbiłeś zaklęcie za pomocą lustra i soczewki z lodu.
Nieźle, Kall-Su.
Ujawniłeś moją okropną postać.
- Rety! - Niemożliwe.
Bez obaw.
Wykończę cię.
Czekaj!
To by było zupełnie bez sensu.
Co powiedziałeś?
Poddaj się.
Puszczę ci to płazem, jeśli przeprosisz.
No dalej, przeproś.
Rób, co mówię…
Milcz!
Auć! To boli!
Mówiłem, że ci daruję. Przestań!
Giń!
Jesteście, moi szoguni.
Za pięć minut narada wojenna.
Jeśli powrócił,
nie ma czasu do stracenia.
- Tak jest! - Tak jest!
Głupcy!
To nie wszyscy szoguni.
Schneider zniszczył już dwóch.
Co?
Zniszczył?
Macapine i Ba Thory? Niemożliwe!
Zgadza się.
Dokładnie tak.
Nie macie szans.
Kall-Su!
Powiedzmy, że jest remis.
Niech cię szlag!
Przeklęty potwór!
Tere-fere!
Nie mogę się doczekać kolejnego spotkania!
Niech cię szlag! Wracaj!
Nie.
To nie jest Kall-Su, którego znam.
Prawdziwy Kall-Su nie odbiłby zaklęcia wroga,
gdyby mógł tym skrzywdzić swojego poplecznika.
Dokąd idziesz, Shella?
Za chwilę narada wojenna.
Yngwie.
Nie przeszkadza ci to?
Coś jest nie tak z lordem Kall-Su.
Kall-Su!
Droga jest zablokowana.
Najmocniej przepraszam.
Kim jesteś?
Rycerzem Eclipse.
Yngwie von Mattström.
Broń się!
Yajo-Teioken!
Co za potężna magia.
Mój miecz na nic się nie zda.
Dlaczego wyzwałeś mnie do walki w pojedynkę?
Z radością przyjmę haniebne miano zabójcy,
jeśli twoja śmierć ocali wielu przed śmiercią na wojnie.
Jedno życie za wiele to łatwy wybór.
Logiczne.
Zamierzałem zmiażdżyć szlachetne wojska Eclipse
i złamać ich ducha walki.
Ten cel został osiągnięty.
Nigdy nie chciałem was grabić ani odbierać wam środków do życia.
Jeśli pożoga wojny się rozprzestrzeni,
zniszczenia na polach będą ogromne.
Ucierpią plony,
wielu ludzi nie przetrwa zimy.
Niełatwo jest rządzić głodującymi.
Dlaczego mnie nie zabijesz?
To byłoby nieskuteczne.
Rób, co uważasz za najlepsze,
by skutecznie ocalić swoich.
Zawsze był rozsądny.
By pomóc moim rodakom przetrwać zimę,
udostępnił zamkowe spichlerze
i bogactwa odebrane szlachcie.
Dało mi to do myślenia.
Jak najskuteczniej uratować nie tylko tę ziemię,
ale i cały świat?
Znalazłem odpowiedź.
Dobrze.
Możesz dołączyć do Szogunów Czarnoksiężników.
Oczekuję niezachwianej lojalności.
Walcz o to, w co wierzysz.
Tak, panie!
Spokojnie, Shella.
Nic mu się nie stało.
Yngwie…
Tylko to się dla mnie liczy.
Nic więcej.
Będę lojalny wobec lorda Kall-Su.
Za to, w co wierzę.
Napisy: Konrad Szabowicz