Dziadku.
Opowiedz mi coś.
Dobrze.
Przynieś mi książkę.
Nie tak.
Opowiedz prawdziwą historię.
Prawdziwą historię?
Tak.
Prawdziwą,
przekazywaną z pokolenia na pokolenie, od prapradziadka.
Taką.
W porządku.
Super!
To historia przekazywana od wieków.
Legenda o zniszczeniu spowodowanym przez ludzkość.
BASTARD‼ -HEAVY METAL, DARK FANTASY-
PIEKIELNE REQUIEM
Dawno temu, gdy na świecie nie było trolli,
orków ani goblinów,
świat ludzi był o wiele bogatszy niż dziś.
Budowali miasta pełne wież, a magia starożytnego świata,
teraz utracona, rozświetlała nocne niebo.
Powozy ze stali pędziły przez miasta.
Dzięki stalowym ptakom, które latały po niebie,
ludzie przemierzali oceany i podróżowali, gdzie tylko chcieli.
Dzięki technologii
ludzie wzlatywali ku gwiazdom, wysoko ponad niebo.
O rety.
Jednak ta cywilizacja
była jak przejrzały owoc, gotów spaść.
Mimo bogactwa
serca ludzi skuł lód.
Kłamstwa, zazdrość i nieufność rozprzestrzeniły się jak zaraza.
W końcu żałośni ludzie zaczęli troszczyć się tylko o siebie.
Tak narodził się mrok.
Ciemność podzieliła ludzkość,
wywołała wojnę.
Ludzie splugawili potężną magię, która przyniosła im dobrobyt,
Uwolnili straszliwe zło.
Hordę demonicznych bóstw
pod wodzą Anthrasax, bóstwa zniszczenia.
URUCHAMIANIE
Czarownicy i alchemicy cieszyli się.
Sądzili, że ten bóg położy kres konfliktom.
Moc Anthrasax
była przerażająca.
Wysadzała góry,
zmieniała morza w oceany wrzącej krwi.
Sprowadziła błyskawice, które rozrywały ziemię na strzępy.
Paliły miasta płomieniami, których nie mogła ugasić woda.
Destrukcyjna moc demonów obróciła wiele miast w pył.
Wojna mogła się skończyć na jeden sposób.
Ale wtedy
stało się coś niespodziewanego.
Ludzi świętujących zwycięstwo,
nie, całą ludzkość, sparaliżował strach przed śmiercią.
Anthrasax zignorowała rozkazy stwórców
i zaczęła realizować własne cele.
Być może dlatego,
że wśród zwierząt, z których powstała, był żywy człowiek.
Dzięki wolnej woli Anthrasax zjednoczyła bóstwa demonów.
Użyła nadludzkich zdolności,
by komunikować się z umysłami ludzi.
Jestem wolą zniszczenia.
Jestem nową władczynią. Zstąpiłam na Ziemię.
Ja będę was sądzić,
głupi ludzie.
To było wypowiedzenie wojny ludzkości.
Cała ludzkość zawyła z trwogi i rozpaczy.
Armie świata zjednoczyły się, by zabić bóstwa demonów.
Rozpoczęła się desperacka bitwa.
Jednak moc bóstw była przytłaczająca.
Tego dnia ziemia wchłonęła krew niezliczonych ludzi.
Ziemię pokryły setki milionów ciał.
W obliczu tej furii ludzkość stanęła na skraju wyginięcia.
W końcu po to stworzono bóstwa demonów.
Na zrujnowanym pustkowiu
resztki ludzkości mogły tylko czekać na śmierć.
W swej rozpaczy nawet źli i głupi modlili się o zbawienie.
Ale było już za późno.
Wtedy to się stało.
Na wschodzie
ludzie ujrzeli złoty słup światła,
który wystrzelił w niebo. Dało się słyszeć rozdzierający ryk.
Z oślepiającego światła
wyłonił się ogromny cień, który stanął naprzeciw bóstw.
Co zaskakujące,
stwór przypominał smoka z rozpostartymi skrzydłami,
a zarazem człowieka dzierżącego miecz.
Ty…
Smoczy Wojownik wydał bojowy okrzyk.
Wzbił się w przestworza.
Tak się zaczęło.
Te dwa potężne stworzenia
rozpoczęły zaciętą walkę.
Jakby wiedziały, że ich przeznaczeniem jest walka.
Walka między bóstwami demonów a Smoczym Wojownikiem nie miała końca.
Zacięta bitwa zatrzęsła Ziemią.
Kilka kontynentów pochłonął ocean.
W końcu
trwająca od tygodni walka dobiegła końca.
Ostatni atak Smoczego Wojownika
pokonał bóstwo zniszczenia.
Gdy opadł dym, ludzie ujrzeli,
jak Smoczy Wojownik nakłada cztery pieczęcie na bóstwo.
Uwięził je głęboko pod ziemią.
„Za 400 lat te pieczęcie
zostaną zerwane.
Lecz mój potomek znów zostanie Smoczym Wojownikiem
i pokona bóstwo demonów”.
Słowa te spisano jako przepowiednię.
Wielokrotnie je przepisywano. Po dziś dzień są bezpiecznie ukryte
w podziemiach czterech zamków na kontynencie.
Dziadku.
Co stało się ze Smoczym Wojownikiem po zwycięstwie?
„O wielkie bóstwo wojny!
Ciemność została wygnana”.
Cały świat świętował,
a Smoczy Wojownik zniknął bez śladu.
Tak kończy się ta historia.
A teraz idź spać.
Dobrze.
Dobranoc.
Tato.
Co się później stało ze światem?
Mój pradziadek mówił mi,
że wiele kontynentów uległo zniszczeniu
podczas walki Smoczego Wojownika z bóstwem.
Dawna cywilizacja upadła,
a większość ludzkości wymarła.
Ale ludzkość stworzyła
magię inną od tej starożytnej.
Magiczna cywilizacja gwałtownie się rozrosła.
Elfy w innych krainach
władają magią lepiej niż ludzie.
Ludzkość zaczęła korzystać z nowej magii
i przetrwała aż do dziś.
Wciąż prowadzimy wojnę.
W każdej epoce
ludzie toczą spory o ziemie, religię i rasę.
Tacy już jesteśmy.
Dlatego chciałem uniknąć konfliktów
i postanowiłem zamieszkać aż tutaj.
Dzięki temu wciąż żyję.
Ta historia jest prawdziwa?
Nie wiem.
To było 400 lat temu.
Ale powiem ci jedno.
Smoczy Wojownik istnieje.
Wiem o tym.
Książę Lars z Metallicany wezwał legendarnego Smoczego Wojownika,
by pokonał złego czarownika, Mrocznego Schneidera.
Zgadza się. Wtedy jeszcze piastowałem oficjalne stanowisko w Metallicanie.
Jeden z rycerzy powiedział,
że widział Smoczego Wojownika na własne oczy.
Wyglądał tak, jak w legendzie.
Olbrzym w zbroi z dwoma wielkimi skrzydłami.
Trzymał wielki miecz i tarczę.
Prawdziwy Smoczy Wojownik.
Nie wiem, czy legendy mówią prawdę.
Ale Smoczy Wojownik brał w tym udział.
Tego jestem pewien.
Ale nawet Smoczy Wojownik nie mógł zabić złego czarownika.
Cóż, zabił go.
Nie wiedzieliśmy jednak,
że zły czarownik rzucił na siebie zaklęcie reinkarnacji.
Odrodził się jako niemowlę.
Odnalazł go jeden z Pięciu Rycerzy.
Geo, Najwyższy Kapłan Metallicany.
Rzucił zaklęcie na dziecko, by zapieczętować jego moc.
Zły czarownik
miał nigdy nie zostać wskrzeszony.
Stało się jednak tak,
że pieczęć trzeba było zerwać.
Poplecznicy złego czarownika utworzyli Armię Mrocznej Rebelii.
Wysługując się orkami i goblinami, rozpoczęli inwazję
na cztery królestwa na kontynencie.
Chcąc stawić czoła rebeliantom,
Metallicana zerwała pieczęć.
Dlaczego walczył ze swoimi poplecznikami?
Nie znam szczegółów.
Niektórzy mówią, że wykształcił sumienie,
bo odebrano mu magię i dorastał jako zwykły chłopiec.
Ale, koniec końców,
Metallicana została zniszczona.
Armia Mrocznej Rebelii niszczy kraj za krajem.
To poważna sprawa.
Ale nie dotrą aż tutaj.
Mieszkamy daleko, na granicy Metallicany i Judas.
Goście?
Kopę lat, Gizun.
Co cię sprowadza?
Dostaliśmy wiadomość.
Armia rebeliantów dowodzona przez samuraja z Iron Maiden
chce zabić Kall-Su, przywódcę Armii Mrocznej Rebelii.
Atakują Tiptoę, niegdysiejszą stolicę Judas.
To prawda?
Tak.
Rebelia rekrutuje nowych żołnierzy.
Przyszedłem cię zaprosić.
Byłeś rycerzem Iron Maiden.
Odwiesiłem miecz dziesięć lat temu.
Nie mogę ci pomóc.
Daj spokój!
Wygramy jak nic.
Dwóch z Pięciu Rycerzy przystąpi do ataku.
Wódz samurajów Iron Maiden,
Nills Schon Mifune, i Najwyższy Kapłan Metallicany,
Geo Noto Soto.
Geo żyje?
Tak słyszałem.
Geo żyje.
Chodź ze mną.
Odzyskajmy Iron Maiden.
Tato, zajmij się domem.
Wyruszasz?
Jestem dłużnikiem Iron Maiden.
Odjechał.
Nieważne, kto wygra,
mam nadzieję, że ta bitwa będzie ostatnią.
Hej, dupku!
Nadepnąłeś mi na twarz!
Nie ujdzie ci to na sucho.
Słuchasz mnie, Mroczny Schneiderze?
Nie mówiłeś,
że miasto jest w niebie.
Niech cię szlag!
Ale się wściekłem!
Świat jest w wielkich tarapatach.
Traktujesz to poważnie?
Zamknij się, małpiszonie!
Kogo obchodzi świat?
Nie mnie!
Ejże!
Ty draniu!
Przestań, Vai!
Łapy precz od Yoko!
Złapałeś ją za piersi.
Chłopaki.
A co ze światem?
Działasz mi na nerwy.
Nie zbliżaj się do Yoko!
Yoko?
Ty gnojku!
Nie masz prawa o niej mówić.
Jak śmiesz wspominać o mojej kobiecie?
Zabiję cię.
Ogarnij się!
Kto powiedział, że jest twoja?
Yoko i ja
raz prawie się całowaliśmy w szatni.
Co takiego?
I co ty na to?
To właśnie robiłaś, kiedy spałem?
Tak? A co powiesz na to?
Prawie ją puknąłem w wannie!
Już prawie w niej byłem.
Niemożliwe.
Koleś, lizanko to norma.
Znamy się dłużej, niż możesz sobie wymarzyć.
Mroczny Schneiderze! Vai!
Uciekajcie!
Co? Nic nie słyszę.
Ale hałas.
Coś dudni…
Jakby…
Zaciśnij zęby!
Uwaga!
Lucien!
Rozbijają się.
Co to?
To okręty Szogunów Czarnoksiężników.
Są uszkodzone.
Spadają.
Kto to zrobił?
To…
To smok!
Strażnik King Crimson Glory.
Ich okręty
zaatakował smok.
Zniszczył okręty i odlatuje.
Spójrzcie.
Chmury znikają.
Co to?
Lucien!
Lucien?
O nie.
Przygniotło go.
Niemożliwe.
O nie.
Auć!
To bolało.
Co za nieznośny dzieciak.
Nie jesteś fajny.
Dlatego nienawidzę dzieci.
Co?
Kim jesteś?
Lucien przyszedł.
A masz!
Dobra, chłopaki, łączymy się!
- Tak jest! - Dobra!
ŁĄCZYMY SIĘ
- Razem! - Razem!
Wróciłem!
Przystojny bohater,
Mroczny Schneider!
Co?
Jego ciało jest bez sensu.
Mroczny Schneiderze!
Jak śmiesz rzucać mną jak piłką?
Na co się gapisz?
Nie martwicie się?
Wszystkie statki wylądowały
bliżej świątyni, w której jest Sheila.
Sądząc po uszkodzeniach,
nikt nie przeżył.
„Spadły” to chyba lepsze słowo niż „wylądowały”.
Szoguni Czarnoksiężnicy zostali trafieni przez smoka i się rozbili.
Dobrze im tak.
Był wśród nich?
Nawet jeśli ktokolwiek przeżył,
musi być ciężko ranny.
Ruszajmy do księżniczki Sheili.
Cholerni idioci!
Ślepi jesteście?
Pokażcie się!
Wiem, że tam się ukrywacie!
A niech mnie!
Pudło.
Głos?
Gdzie on jest?
Brawo, Mroczny Schneiderze.
Zauważyłeś mój cień.
Gadający cień?
Czy to…
Skoro się spotkaliśmy,
nie pozwolę ci wejść do świątyni.
Jestem zaklinaczem cieni
i Szogunem Czarnoksiężnikiem.
Nazywam się Bol Gil Bol.
Zaklinacz cieni?
Zgadza się.
Władam cieniami wedle własnego uznania.
Nie zgrywaj cwaniaka, dupku!
Ostrożnie.
To Szogun Czarnoksiężnik.
No proszę, Kai Harn.
Jest z tobą Sean Ari?
Ran się o ciebie martwi…
Przestajesz czasem gadać?
Nawet nie próbuj.
Nie pokonasz mnie.
Samuraje też nie.
Co?
Lars. Słyszysz mnie?
Słyszę głos. Telepatia?
Co jest, Mroczny Schneiderze?
Właściwie
nie wygląda to dobrze.
Moje oczy.
Nic nie widzę.
Oślepłem.
Kompletnie.
Pewnie od uderzenia okrętem.
Co?
Co takiego?
Już wiem, gdzie jest King Crimson Glory.
Znalazłem.
Ostatnia pieczęć.
Napisy: Konrad Szabowicz