(Bastard!! อสูรร้ายจอมราชัน)
(ภาคบทเพลงสวดส่งอเวจี)
(ฟ้าร้องระยะไกล)
ผู้ใช้เงา
ขุนศึกจอมเวท
โบล กิล โบลงั้นเหรอ
ลูกน้องของคาลงั้นเหรอ
อะเกี๊ยะ
การที่โดนมังกรโจมตีจนยานตกกลายเป็นเรื่องดี
ไม่นึกเลยว่า
โอกาสที่จะฆ่าจอมมหาเวทปีศาจดาร์คชไนเดอร์ จะมาถึงเร็วแบบนี้
แย่แล้ว ในเวลานี้
ขุนศึกจอมเวทคนอื่นกำลังมุ่งหน้า ไปหาองค์หญิงชีล่าอยู่แน่
เราจะมาเสียเวลาอยู่ตรงนี้ไม่ได้
แต่ว่าซามูไรไม่สามารถหนีการต่อสู้ได้
และไม่สามารถร่วมมือกันสู้กับศัตรูคนเดียวได้
ไวคนนี้จะจัดการที่นี่เอง
ทุกคนมุ่งหน้าไปก่อนเลย
เจอข้าแน่ เจ้านี่
เอาไปซะ
อะไรกัน
หายไปแล้ว
หายไปไหนกัน
หาข้าอยู่งั้นเหรอ
ข้าอยู่นี่เอง
อะไรกัน
เอาไปกิน
อีกแล้วเหรอ
เขาทำอะไร
มาจากข้างในเงา
ระวังนะ
วิชาควบคุมเงา กระบวนท่าลับ
ตรึงร่างเงา
อะไรกัน
ขยับไม่ได้
นี่มัน…
ตรึงร่างเงาไม่ใช่คาถาเสกให้เป็นหิน หรือทำให้อัมพาต
ไม่สามารถทำลายโดยคาถาเวทมนตร์ได้
รอที่นี่ก่อน
หลังจากที่ฆ่าดาร์คชไนเดอร์แล้ว
ข้าจะกลับมาจัดการพวกแกอย่างช้าๆ
ดาร์คชไนเดอร์
จอมเวทปีศาจในตำนาน
ผู้ที่เคยเป็นอาจารย์ของท่านคาลมาก่อน
ข้าขอดูพลังของเจ้าหน่อยแล้วกัน
เอาไงล่ะทีนี้ ดาร์คชไนเดอร์
ตาของเจ้า…
เจ้าบ้า
แค่มองไม่เห็นก็ไม่เสียเปรียบเท่าไรหรอก
มาแล้วดาร์คชไนเดอร์ ข้างหน้าเลย
จากข้างล่าง
ได้โอกาสแล้ว
หัวของเจ้าเป็นของข้า
ตายซะ
แดมด์
หายไปอีกแล้ว
เอาไปซะ
ดาบมัจจุราชวิถีเงา
ลูเช่
ดาร์คชไนเดอร์
ถือว่าฝีมือไม่เลว
แต่นี่น่ะเหรอจอมเวทปีศาจในตำนาน
น่าขำชะมัด
วิชาของข้าคือเคลื่อนย้ายฉับพลันระหว่างเงา ประสาทสัมผัสของคนไม่สามารถจับได้
แน่นอนว่าอย่าคิดเรื่องหลบการโจมตีเลย
เงาของมันเชื่อมต่อกับมิติอื่นด้วยเหรอ
แย่แล้ว แบบนี้โดนมันฆ่าแน่
ดาร์คชไนเดอร์
อะไรกัน
มีแค่นี้เองหรอกเหรอ หา
เฮ้อ ช่วยไม่ได้
ขี้เกียจอยู่หรอกนะ แต่ท่านดาร์คชไนเดอร์ผู้ยิ่งใหญ่คนนี้
จะรับหน้าที่แทนแกะน้อยขี้ขลาดที่น่าเวทนา
และส่งเด็กนี่ไปลงนรกในหนึ่งวินาทีให้เอง
นรก ถ้าพูดเป็นอังกฤษก็คือ
เฮลล์
ทำไมถึงใจเย็นขนาดนี้
เรียกใครว่าแกะน้อยขี้ขลาดที่น่าเวทนากันหา
แกเงียบไปเลย พูดจาอะไรไม่เห็นรู้เรื่อง
เจ้าโง่
พล่ามไปทั้งๆ ที่เลือดกระฉูดแบบนั้น
มันไม่น่าเชื่อหรอก
เงาเอ๋ย จงยืดออก
เงาของมันขยายใหญ่ขึ้น
ใหญ่ชะมัด นั่นมันอะไรกัน
ไม้ตายวิชาควบคุมเงา วิญญาณเทพมารเงา
เจ้าไม่มีคุณสมบัติเป็นผู้นำเลย
หากชนะข้าไม่ได้ ก็อย่าหวังเทียบกับท่านคาล ซู
โลกใบนี้เป็นของพวกเรา
ตายซะ
อยู่ดีๆ ทำเป้าเล็งให้ใหญ่ขึ้นซะงั้น
ดาร์ค เอ็นจัวร์
สุดยอดเลย
แค่ครั้งเดียว…
โดนหรือเปล่าน่ะ
หือ
เอาไปกิน
ไอ้ทึ่ม
แกมันช่างอ่อนหัดเหลือเกิน
ตัวอะไรกันนี่
ขยับได้แล้ว
อยู่นี่เอง
ทำไมวิชาควบคุมเงาไม่ได้ผล
ตายซะ
ไอ้หนู ข้าขอถามสักข้อ
หากพวกแกได้ครองโลกแล้วจะทำอะไรล่ะ หา
มันแน่นอนอยู่แล้ว
เราจะสร้างประเทศในอุดมคติสำหรับผู้ที่ถูกเลือก
ภายใต้การปกครองของท่านคาล
ท่านเป็นคนที่มีคุณสมบัตินั้น
กระจอกชะมัด
เป้าหมายเล็กกระจิริด
สร้างเมืองในอุดมคติที่มีแต่คนที่พวกแกเลือก
แล้วมันต่างกับประเทศ ระบบศักดินาที่มีอยู่ตอนนี้ยังไงกัน
คนที่มีความสุขมีแค่หยิบมือเดียว
นั่นมันประเทศในอุดมคติตรงไหนกัน
ทำเป็นพูดเรื่องสวยหรูอย่างซามูไร
งั้นข้าขอถามเจ้า
ถ้าเจ้าครองโลกแล้วจะทำอะไร
เจ้าจะทำให้คนทั้งหมดมีความสุขได้งั้นเหรอ
มันมีวิธีไหนบนโลกที่ทำได้บ้าง
วิธีสวยหรูแบบนั้น…
บนโลกนี้
มันจะมีได้ยังไงกันเล่า
แต่ว่านะ
อย่างน้อยข้าก็ทำให้ คนครึ่งหนึ่งมีความสุขแบบสุดยอดได้
ว่าไงนะ
ด้วยวิธีไหนกัน
ที่บอกว่าครึ่งหนึ่ง อย่าบอกนะว่า…
ข้าจะจับผู้หญิงทุกคนบนโลก ไปอยู่ในฮาเร็มของท่านดาร์คชไนเดอร์
สำหรับผู้หญิงแล้ว ไม่มีความสุขใด ในจักรวาลนี้จะเทียบเท่ากับ
การได้ร่วมรักกับสุดหล่อรูปงามอย่างข้าอีกแล้ว
ว่าไงนะ
ในจักรวาลเหรอ
- นี่มันตรรกะบ้าอะไรกัน - นี่มันตรรกะบ้าอะไรกัน
พวกผู้ชายทั้งหมดเป็นทาสรับใช้ข้า
ใครขัดขืนข้าจะฆ่าให้ตาย
ข้าจะทำให้ผู้หญิงทุกคนลิ้มรส จุดสุดยอดจนหน้าเหยเกไปเลย
ข้า ลอร์ดดาร์คชไนเดอร์ในฐานะราชาอสูร
จะยึดครองทั้งจักรวาล
เป้าหมายของชายผู้นี้
ช่างมโหฬารเหลือเกิน
อะไรของเขากัน บ้าหรือเปล่า
งี้นี่เอง
สมเป็นดาร์คชไนเดอร์เลยนะว่าไหม โยโกะ
- ไค - ฟังที่เขาพูดสิ
หากปล่อยให้หมอนี่มีชีวิตรอด โลกต้องจบเห่แน่
หรือควรจะฆ่าเขาซะตอนนี้เลย
ข้าแพ้แล้ว
จัดการข้าเถอะ
อะเกี๊ยะๆ
ฆ่าคนอย่างแกไปก็ไม่มีประโยชน์อะไร
ข้าไม่อยากสัมผัสหนวดสกปรกๆ ของแก
เฮ้ย พวกแกอย่ามัวยืนอยู่เฉยๆ สิ ไม่งั้นข้าไปก่อนนะโว้ย
มาช่วยชีล่ากันไม่ใช่เหรอ
ให้ตายเถอะ ทั้งซามูไรทั้งขุนศึกจอมเวท
ไม่ว่าใครก็ไร้ค่าพอๆ กัน
หมอนั่น…
เดี๋ยวก่อน
อย่ารีบไปคนเดียวสิ
วิหารท่านชีล่าก็ไม่ได้ไปทางนั้นด้วย
นี่ตายังมองไม่เห็นอยู่สินะ
อะเกี๊ยะ
ข้าเห็นความฝัน
สนามรบ
ทุ่งเปลวเพลิง
ป่าลึก
ลำธารที่น้ำใสและเย็น
ข้าทั้งหนาว ทั้งโดดเดี่ยว
ทั้งหิวโหย
สิ้นหวังว่าคงตายไปทั้งๆ แบบนี้
แต่แล้ว…
เราก็ได้พบกัน
ว่าไง เจ้าเป็นใครกัน
อา…
อะไรกัน
พูดก็ไม่เป็นเหรอ เจ้าหนู
ให้ตาย
ลองพูดอะไรมาหน่อยสิ
เจ้าทำให้เสื้อคลุมชั้นดีของข้าเปื้อนนะ
เนย์
เนย์ นั่นคือชื่อของข้า
ไม่ใช่ชื่อจริง ไม่ใช่ทั้งนามสกุล
แค่เนย์เฉยๆ
คงมีใครสักคนเห็นเด็กกำพร้าครึ่งเอลฟ์ ที่สกปรกน่าสังเวชคนนี้
ก็เลยตั้งชื่อเผื่อสะดวกเรียกไปงั้นๆ
เป็นภาษาของเลิฟแลนด์
แปลว่า "ไม่" "ไม่ใช่"
ชื่อเนย์งั้นเหรอ
ชื่อแปลกชะมัด
ชื่ออาร์เชสเป็นชื่อที่ดาร์ชตั้งให้
ดังนั้นดาร์ชจึงเป็นคนเดียว ที่มีสิทธิ์เรียกข้าด้วยชื่อนี้
และข้าก็เป็นคนเดียว
ที่เรียกเขาว่าดาร์ช
เห็นว่าชื่อเจ้าแปลก ข้าจะเลี้ยงดูไว้เอง
ผมสีเงินส่องแสงราวกับเปลวเพลิง
ดวงตาสีน้ำเงินเข้มอันหยิ่งยโส
บนริมฝีปากมีรอยยิ้มที่เย็นชา ของผู้ปกครองที่โอหัง
ความงดงามนั้นไม่ใช่มนุษย์
แต่เป็นปีศาจร้ายที่พยายามฉีกตรวนจองจำ
หลังจากวันนั้น เราสองคนก็อาศัยอยู่ด้วยกัน
ความรัก 100 ปีของเราก็เริ่มต้นขึ้น
ความรัก 100 ปีสินะ
แย่แล้ว
แบบนี้ฝนตกหนักแน่
รีบกันเถอะ มาคาไพน์
เข้าป่านี้ไปเดี๋ยวก็ถึงที่กบดานแล้ว
พอถึงแล้วข้าจะคอยดูแลให้
เป็นคนที่ทำตัวตีสนิทจริงๆ
แผลของข้าจากที่สู้กับ ดาร์คชไนเดอร์ยังไม่หายเลย
ว่าไง มาคาไพน์
ไปเลย อภิมหาโลกวิญญาณ
โธ่เว้ย
เกิดมาเพิ่งเคยรู้สึกกลัวศัตรูเป็นครั้งแรก
ไม่ได้เรื่องเลยจริงๆ
ข้าทำให้ชื่อขุนศึกจอมเวท ผู้ทรงเกียรติต้องเสื่อมเสีย
ข้าในตอนนี้
ทำประโยชน์อะไรให้ท่านคาลไม่ได้
จะว่าไปแล้วเจ้าผู้ชายร่างบึ้กนี่คือใครกัน
มาช่วยข้าทั้งที่ไม่รู้จักกัน และยังมีนินจาคอยรับคำสั่ง
แถมยังปล่อยด้านหลังเปิดโล่ง ไม่ระวังโดนโจมตี
ก็นะ จากวันนั้นก็ผ่านมาสองปีแล้ว
ปกติแล้วคงไม่มีใครรออยู่ตลอดถึงตอนนี้สินะ
มีอะไรเหรอ
เปล่า ไม่มีอะไรหรอก
เป็นที่ที่งดงามจริงๆ
หือ
แน่นอนอยู่แล้วสิ
ธรรมชาติทุกที่ล้วนงดงาม
เจ้าไม่ค่อยมีเวลาดูสิ่งต่างๆ รอบตัวเหรอ
แต่ตอนนี้
มีพวกชั่วที่จะทำลายมันให้จนสิ้น
หมายถึงอะไรกัน
เจ้าไม่รู้หรอกเหรอ
เพราะคาล ซูนั่น
เทพวิบัติแอนทราซัคส์จึงใกล้จะฟื้นคืนชีพแล้ว
ทั้งคน ทั้งสัตว์ บ้านเมือง ธรรมชาติ
มันจะทำให้ทุกๆ อย่างกลายเป็นเถ้าถ่าน
สติแตกเกินไปแล้ว
ไม่จริง
ไม่มีทางเป็นอย่างนั้นแน่
โดยเฉพาะท่านคาลน่ะ…
โดยเฉพาะคาลงั้นเหรอ
ไม่รู้สินะ
แกเป็นใครกัน
ข้าไม่ได้เป็นคนพิเศษอะไรหรอก
เจ้านั่นแหละคือใครกัน
มาคาไพน์ โทนี่ สตราอุส
ข้าไม่มีทั้งตำแหน่งและลำดับชั้น
ไม่สิ ข้าไม่คู่ควรกับการเอ่ยถึงมัน
แต่ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าเหยียดหยามท่านคาล
หยุดคิดจะสู้กับข้าได้เลย
สภาพเจ้าตอนนี้ไม่ไหวหรอก
อีกอย่าง
แม้อยู่ในสภาพสมบูรณ์ เจ้าก็ชนะข้าไม่ได้
ว่าไงนะ
งั้นมาวัดกันดูหน่อยไหม
ก็บอกแล้วไงว่าอย่าหาเรื่อง
หา
ดาร์ช ได้เวลาอาหารแล้ว
หา
อาร์เชส หากเกิดอะไร ทำให้เราต้องพรากจากกัน
ข้าจะกลับมาที่นี่อย่างแน่นอน
เข้าใจไหม กลับมารอที่บ้านนี่นะ
อือ เข้าใจแล้ว
ดาร์ช ขอนอนด้วยได้ไหม
คนที่นอนกับข้าได้คือผู้หญิงที่โตแล้วเท่านั้น
ข้าไม่นอนกับเด็ก
จริงๆ เลย
ก็ได้
แค่วันนี้นะ
ขอบคุณนะ รักดาร์ชที่สุด
ข้ารู้แล้ว
ดาร์ช
ข้าจะอยู่ที่นี่
ข้าจะรออยู่ที่นี่
ได้โปรดกลับมารับข้าด้วย
(ฮิๆๆ)
เขาจะกลับมาวันนี้
เขาอยู่ใกล้ๆ แล้วแน่นอน
ไม่นานเขาจะผ่านประตูเข้ามา
และเปิดประตูเข้ามาในห้องนี้
จากนั้น
เขาจะพูดว่า "รู้อยู่แล้วว่าอาร์เชสจะอยู่ที่นี่"
ดาร์ช
นี่มันอะไรกัน
ประตูลับเหรอ
เมซ
มังกรซอมบี้
ทำไมถึงมาอยู่แถวนี้ได้
อะไรน่ะ
มันจะไปไหน
คงมีหมู่บ้านดาร์คเอลฟ์อยู่แถวนี้
หา แล้วดาร์คเอลฟ์เกี่ยวอะไรด้วย
ได้ยินมาว่าสิ่งที่อยู่ในหัวกลวงๆ ของอสูรนั่น
คือความหมกมุ่นและเกลียดชังสิ่งมีชีวิต
ดาร์คเอลฟ์เป็นเผ่าพันธุ์เวทดำ ที่มีชีวิตอยู่ได้หลายร้อยปี
คลื่นพลังงานใกล้เคียงกับที่พวกมันเคยมี
มังกรกระหายดวงวิญญาณของเลือดดำ
และตามกลิ่นมาจนถึงที่นี่
ที่มันอยากได้ไม่ใช่ชีวิตของพวกเรา
หนีไปมันคงไม่ไล่ตาม
ไม่มีความจำเป็นต้องสู้กับมัน
จู่ๆ เป็นอะไรกัน
เมื่อกี้เขายังเงียบๆ อยู่เลย
จู่ๆ ก็มีไฟแห่งการต่อสู้ พลุ่งพล่านออกมาจากร่างกาย
อย่าคิดทำอะไรบ้าๆ นะ หยุดซะ
รออยู่นี่แหละเจ้าหนู
หยุดนะ เดี๋ยวได้ตายหรอก
นี่มัน…
ลมหายใจแห่งความเสื่อมทราม
หากโดนแล้วร่างกายจะเน่าเปื่อย
ทำไมถึงยังรอดอยู่ได้
ข้าไม่ให้แกไปไหนหรอก
แยกร่างงั้นเหรอ
เอาไปกิน
อะไรกัน
สมกับเป็นมังกรซอมบี้ที่เป็นอมตะ
งั้นข้าจะสับให้เละเป็นชิ้นๆ
เจ้าหนูมาช่วยข้าที
ทำไมข้าต้องช่วย
ใต้อาคารมีห้องลับแบบนี้ด้วย
ไม่เคยรู้เลย
ไม่ใช่กลไกเวทมนตร์สินะ
(คำเตือน)
ตัวอักษรนี้
เป็นของโลกเก่า
เขียนไว้ว่าอะไรกัน
นี่มัน…
เทพวิบัติ แอนทราซัคส์
พวกเทพมารเหรอ
ความพ่ายแพ้ของมนุษย์
งี้นี่เอง
ภาพนี้มาจากตำนาน
บันทึกการทำลายล้างครั้งใหญ่
ที่ทำลายโลกเก่าไปเมื่อ 400 ปีก่อน
นี่แน่ะ
ทำไมของแบบนี้ถึงอยู่ที่นี่
ตายซะ
แปลกจัง ในภาพบันทึกนี้
กลับไม่มีนักรบมังกร ผู้ปราบพวกเทพมารอยู่เลยสักนิด
ราวกับว่า…
เพลงดาบเทพอสูรที่แท้จริง
เขากลับมาแล้ว
ยินดีต้อนรับกลับค่ะ ดาร์ช
ข้ารอท่านเหมือนที่ท่านได้บอกไว้
คิดถึงเหลือเกิน ข้ารักท่าน
เอ๋
หา
นี่มันอะไรกัน
ดาร์ชของข้าตัวใหญ่ขนาดนี้ที่ไหน เจ้าการะบ้า
- ดาร์คเอล์ฟ อย่างนี้นี่เอง - ทำไมต้องโผล่มาตอนนี้ด้วย
- นี่คือเหตุผลที่เขาสู้ - นึกว่าเป็นดาร์ชซะอีก
บอกไว้ก่อนนะ…
หา
ที่บอกว่าคิดถึงกับรัก…
นั่นมันอะไรวะเนี่ย
ข้าไม่ได้พูดกับการะนะ
คำบรรยายโดย: ตะวัน คงยั่งยืน