องค์หญิง
ผนึกมัน…
ผนึกของชีล่า…
ผนึก…
แตกแล้ว
(Bastard!! อสูรร้ายจอมราชัน)
(ภาคบทเพลงสวดส่งอเวจี)
(สงครามศักดิ์สิทธิ์ สาม)
ข้าฝัน
ฝันถึงวันในอดีต
คาล
ข้า…
นึกออกแล้ว
คาล
- แกทำอะไรน่ะ - ทุกๆ อย่าง
ใช่แล้ว
เป็นงี้นี่เอง
ดาร์คชไนเดอร์
ดาร์ค…
หยุดพูดซะ
ข้าจะช่วยแกเอง
ไอ้ดาบนี่
ไม่เป็นไรหรอก
เมื่อ 17 ปีที่แล้ว
วันที่เจ้าตาย
บางทีข้า…
คงตายไปพร้อมกันแล้ว
ตั้งแต่สงครามโกเล็มวอร์
ที่เจ้าได้ปะทะกับลาร์ส อุล เมทาลิกาน่า
เจ้าบ้า แกจะไม่ตาย
- ข้าจะช่วย… - ในตอนนั้น
ข้าเพิ่งระลึกได้
ว่าการเป็นครึ่งหนึ่งของเจ้า
คือทุกสิ่งที่ข้ามี
ข้าสูญเสียทุกอย่าง
ดังนั้น
อย่างน้อยข้าก็อยากครองโลก
ตามความฝันที่เรามีร่วมกัน ตามสัญญาที่ได้ให้เอาไว้
คาล พอแล้ว หยุดพูดสักที
เพื่อที่จะครองโลก
ข้าเลยใช้เทพวิบัติ
แต่ว่า
พลังของแอนทราซัคส์ อยู่เหนือความคาดหมายของข้า
มันใช้ความบอบช้ำในใจของข้า
แอบเข้ามาข้างในจิตใจข้า
ทำไมล่ะ
ทำไมถึงไม่กลับมา
ความรุ่งเรือง
ความฝัน เมืองในอุดมคติ
หากไม่มีเจ้า
มันก็เป็นแค่ภาพลวงตาที่ว่างเปล่า
แค่นั้นเอง
คาล
แกน่ะ
ยังตายไม่ได้
ข้าไม่ยอมหรอก
ข้าเป็นคนเก็บแกมา
ข้าคนนี้เอง
แกเป็นของข้า
อย่าตายไปเฉยๆ สิ
ไม่ฟังคำสั่งข้าแล้วเหรอ
น้ำตา
ดาร์คชไนเดอร์…
กำลังร้องไห้
เหมือนว่าในหัวใจของข้าจะไม่มีความรัก
แต่ก็ไม่เห็นต้องเศร้าอะไร
ข้าไม่เคยร้องไห้
เข้าใจล่ะ
เจ้าได้พบอีกครึ่งหนึ่งที่หายไปแล้วสินะ
ช่างเป็นน้ำตาที่อบอุ่น
จนกว่าข้าจะหาเจอ
แกจงเป็นอีกครึ่งหนึ่งของข้าซะ
หมายความว่า
ไม่มีใครสักคนที่ต้องการข้าแล้วสินะ
คาล
ดาร์คชไนเดอร์
เพื่อน…
คนแรกและคนเดียว…
ของข้า
ข้าดีใจที่ได้ตายเพื่อเจ้า
หิมะเหรอ
ท่านคาล
อาจจะเพราะได้สัมผัสกับดาร์คชไนเดอร์ เลยทำให้ความทรงจำหวนคืนกลับมา
และเติมเต็มช่องว่างในใจของคาล ซู
และในวินาทีนั้น ทำให้เขาสามารถหลุดพ้นจากพันธนาการ
ของความเกลียดชังที่เกิดจากเทพวิบัติได้
ไม่อยากเชื่อเลยว่า ท่านคาลถูกเทพวิบัติควบคุมมาตลอด
ถ้างั้น…
สิ่งที่เราทำมาทั้งหมด
มันคืออะไรกัน
พลังของมิตรภาพของทั้งสองคน
ชนะเทพวิบัติสินะ
ทะ…
ท่านคาล
ข้ารู้ว่ามีอะไรแปลกๆ ไป
ข้ารู้อยู่แท้ๆ
แต่กลับหันหลังให้กับความจริงนั้น
ข้า…
อะไรกัน
พื้นสั่นสะเทือน
เมืองลอยฟ้าขยับงั้นเหรอ
ไม่ใช่
นี่มัน…
คาล
ทำได้ดีมาก คาล ซู
หน้าที่ของเจ้าจบลงเท่านี้
ฆ่าข้าซะ
เร็วเข้า
ฆ่าข้าซะ
ตายไปพร้อมกับดาร์คชไนเดอร์สุดที่รักของเจ้าซะ
จัดการข้าซะ ดาร์คชไนเดอร์
- ดาร์คชไนเดอร์ - ดาร์คชไนเดอร์
- ท่านคาล ซู - ท่านคาล ซู
ไอ้บ้าเอ๊ย
เขาเป็นของของข้า
ของของข้า
คาล
ชีล่า
เหมือนกับสองปีก่อนเลย
ตอนที่ดาร์คชไนเดอร์ต่อสู้กับอบิเกลที่เมทาลิกาน่า
พื้นดินที่สั่นสะเทือนนี่มัน…
เออ มาจากทางวิหาร
แย่แล้ว
ข้าทำอะไรลงไป
ทำไมถึงมองข้ามเรื่องง่ายๆ แบบนี้ไปได้
โยโกะ
ท่านชีล่า
ดาร์คชไนเดอร์
ขอร้องล่ะ
ดาร์คชไนเดอร์
มีแต่เจ้าคนเดียว
ที่จะปกป้องความสุข
ของผู้คนที่ใช้ชีวิตอยู่บนโลกนี้
สิ่งมีชีวิตที่เกิดมาบนโลกนี้
พยายามเต็มที่เพื่อจะมีชีวิตอยู่
ข้าขอร้องล่ะ
โปรดช่วยสิ่งมีชีวิตที่อ่อนแอทั้งหมดด้วย
แม้ข้าจะเติบโตมาแบบเจ้าหญิง
แต่เจ้าเป็นคนแรกที่ปฏิบัติต่อข้าอย่างเท่าเทียม
แล้วก็…
เป็นคนแรกที่ปฏิบัติต่อข้าในฐานะผู้หญิง
ได้สิ
ข้าจะปกป้องเจ้าเอง
ข้า…
ดีใจ…
ที่ได้พบกับเจ้า
ชีล่า
วิหารมัน…
จริงๆ ด้วยสินะ
ผนึกแผ่นสุดท้าย…
ถูกทำลายแล้ว
นั่นมันอะไรกัน
ท่านมิฟุเนะ นั่นมัน…
ในที่สุด
ข้าก็หลุดพ้นจากโซ่พันธนาการออกมาก่อนมัน
เท่านี้ยุคมืดก็จะมาเยือนโลกนี้อีกครั้ง
ท่านจีโอ นั่นมัน…
หรือว่าผนึกสุดท้ายถูกทำลายแล้ว
แย่แล้ว
ให้กองกำลังกบฏถอนตัวออกไป แฮมเม็ต
ที่นี่ไม่ปลอดภัย
ท่านมิฟุเนะ ปราสาทจูดาส…
ลอยได้
เป็นไปไม่ได้
ทั้งปราสาทและพื้นดินลอยขึ้นไปงั้นเหรอ
นี่คือเวทมนตร์ของโลกเก่า
แรงโน้มถ่วงรอบๆ วิหารใต้ดินถูกปิดกั้นไว้
ราวกับประตูนรกได้เปิดออกเลย
ดูสิ บาโธรี่
ฟ้าผ่าพวกนั้น
กำลังทำลายปราสาท
พื้นดินและฐานกำลังถูกซัดปลิวออกไป
มีพลังงานความมืดรวมอยู่ที่จุดจุดเดียว
ตรงนั้นไง
เทพวิบัติจะปรากฏกายตรงนั้น
นั่นมันอะไรกัน
ปีศาจ
นั่นคือ…
เทพวิบัติแห่งความมืด
แอนทราซัคส์งั้นเหรอ
พวกหนอนชั้นต่ำ
ผ่านมา 400 ปี
ข้าได้ฟื้นคืนชีพมาแล้ว
ถึงเวลาที่พวกมนุษยชาติโง่เขลาอย่างพวกแก
จะได้รับการตัดสินโทษจากเทพอีกครั้ง
โทษประหารทั้งหมด
คลื่นปะทะกำลังจะมา
หมอบลง…
พลังทำลายล้างนี่มันอะไรกัน
ตรงนี้ก็ไม่ปลอดภัยแล้วนะ
งี้นี่เอง
สิ่งที่ผู้ชายคนนั้นพูดคือเรื่องจริงสินะ
นั่นมันไม่ใช่เทพเจ้า
แต่ว่ามันคือ…
ปีศาจที่ฟื้นขึ้นมาจากนรก
ข้านี่แหละคือพลังอันสูงสุด
ข้านี่แหละคือปณิธานแห่งการทำลายล้าง
ข้านี่แหละคือราชาที่ฟื้นคืนชีพ
เทพแห่งเลือด เนื้อ ความหิวโหย ความละโมบ
ในที่สุด
วันที่รอคอยก็มาถึง
ตลอด 400 ปี
ข้ารออยู่ใต้พื้นโลกมาตลอด
ข้าฝันถึงแต่วันหนึ่ง
ที่ข้าจะขึ้นมาบนพื้นดิน และบดขยี้พวกหนอนอย่างพวกแก
เสียงกรีดร้องด้วยความกลัว
น้ำตาแห่งความสิ้นหวัง
ภูเขากองกระดูกและเนื้อที่แดงฉานไปด้วยเลือด
แล้วก็…
ไฟนรกที่เผาไหม้พวกแกจนไม่เหลือซาก
ทั้งหมดนั่นคือบรรณาการแด่ข้า
ข้าจะฆ่าทุกสิ่งที่มีชีวิต
ทำลายทุกอย่างที่มีรูปร่างให้เป็นผุยผง
ข้าจะมอบนรกแห่งความเจ็บปวด และหฤหรรษ์ให้พวกเแก
ด้วยพลังแห่งเทพ
ใบหน้าบนท้องฟ้า…
นั่นน่ะเหรอเทพวิบัติ
แอนทราซัคส์
ไม่จริงน่า
ขุนศึกจอมเวทอย่างข้าคนนี้
ร่างกายของข้า
สั่นเทิ้มด้วยความกลัว
ช่างดูน่ากลัวสุดๆ เลย
มันกำลังแผ่ขยาย
ใหญ่ขึ้นกว่าตอนอยู่ที่วิหารใต้ดินปราสาทจูดาส
เทพยักษ์แอนทราซัคส์
มันมีตัวตนอยู่เพื่อทำลายล้าง
และนำความตายกับความกลัวมาสู่โลกนี้
พลังการทำลายล้างที่น่าหวาดกลัวนั่น
ว่ากันว่าเคยทำลายมนุษยชาติ ที่รุ่งเรืองในเวลาแค่เจ็ดวัน
และมันจะไม่หยุด
จนกว่าสิ่งมีชีวิตทุกอย่างจะตายไป
เวทมนตร์ของโลกเก่า
เทพมารที่เกิดจากความมืด
ฟื้นคืนชีพมาใหม่ในยุคของเรา
โธ่เว้ย
แม้คาล ซูจะชนะดาร์คชไนเดอร์ไม่ได้
แต่หากพลังความมืดทั้งสองปะทะกัน ท้ายที่สุดผนึกก็จะถูกทำลายอยู่ดี
ข้าลืมคิดไป
นั่นคือเป้าหมายที่แท้จริงของเทพวิบัติ
จบสิ้นแล้ว
ทุกอย่างเลย
มนุษยชาติจะจบสิ้นลงตรงนี้เหรอ
ยังหรอก
มันไม่ได้หมายความว่าเราจะแพ้
มนุษย์ยังไม่สูญพันธุ์สักหน่อย
โยโกะ
เพื่อคนสำคัญที่เราสูญเสียไป
เพื่อคนสำคัญที่เราต้องปกป้อง
พวกเราจะแพ้ไม่ได้
แม้ว่า…
ศัตรูจะเป็นเทพก็ตาม
แก…
ต้องชดใช้
สภาพร่างกายแบบนั้น
เขาคิดจะทำอะไรกันน่ะ
ดาร์คชไนเดอร์
แกกำลังพยายามต่อสู้ในศึกที่เอาชนะไม่ได้
ด้วยตัวคนเดียว
ไอ้บ้าเอ๊ย
พลังข้ากำลังจะหมดลง
ข้าต้องการเลือด
ถือว่าทำได้ดีที่สู้จนมาถึงที่นี่ได้
ข้าจะสับแกเป็นพันชิ้นให้เป็นรางวัลแล้วกัน
ข้าจะทำให้แกทรมาน ทรมานอย่างสาสม
ความทรมานของแกคงจะกลายเป็นตำนานในนรก
แล้วก็เป็นส่วนหนึ่งของ เลือดเนื้อของข้าเช่นเดียวกับคาล ซู
ดาร์คชไนเดอร์
ลูเช่
มังกรน้ำแข็งนี้เป็นแค่พลัง ส่วนหนึ่งของเซลล์ของข้าเท่านั้นเอง
แต่ว่าก็เพียงพอที่จะบดขยี้แกให้เละได้แล้ว
เจ็บไหมล่ะ
ทรมานไหมล่ะ เจ็บปวดไหมล่ะ
สุดยอดไปเลย
ต่อไปถึงเวลาลงดาบสุดท้ายแล้ว
ขอแค่แกตายไป
ก็เท่ากับว่าจะไม่มีใครบนโลกนี้
ที่จะทำลายแอนทราซัคส์ได้
คาล
เจ้าลาร์สมันแข็งแกร่งจริง
มันพยายามจะพาข้าตายไปพร้อมกับมันด้วย
ข้าอาจจะตายก็ได้
หากข้าตาย
มันก็ช่วยไม่ได้
แต่ข้าไม่กลัวหรอกนะ
หากเป็นแบบนั้น ดาร์คชไนเดอร์
ข้าจะใช้ชีวิตของข้าช่วยเจ้าเอง
มันแน่นอนอยู่แล้ว
ชีวิตของเจ้าคือของของข้า
อย่าลืมซะล่ะ
เจ้าตายเพื่อข้าได้เพียงคนเดียว
สาบานซะ
คาล
ดาร์คชไนเดอร์
เมื่อ 17 ปีที่แล้วคาล ซูทำตามสัญญาที่ให้ไว้ไม่ได้
แต่คราวนี้เขาทำได้
ข้าจะไม่ตาย
คาล ข้าจะช่วยเจ้าเอง
ไอ้โง่
สภาพอย่างแกในตอนนี้เพียงคนเดียว
จะทำอะไรกับเทพได้
เอาล่ะ ตายซะ
ลำแสงแอนทร่า
เขาไม่ได้อยู่คนเดียวหรอกนะ
นิน
ท่ารับลำแสงมือเปล่า
อะไรกัน
- อะไรเนี่ย - อะไรเนี่ย
สวยงามจัง
เอาคืนไปเลย
ผู้ไร้เทียมทาม
นินจาหน้ากากปริศนาพายอาร์ทู มาแล้ว
การะนี่นา
ทำไมล่ะ
ทำไมถึงรู้ล่ะ
อุตส่าห์ปลอมตัวแท้ๆ
ไอ้หมอนี่มันปลอมตัวได้ห่วยสุดๆ
ราชันย์เทพอัสนี
ดาบดาวหางพิฆาต
ข้าจะไม่ยอมให้แกทำร้ายดาร์ชมากไปกว่านี้
ไม่แม้แต่ปลายเส้นผม
อาร์เชส
เพราะว่าอะไรน่ะรึ
ฟอบิดูน
เพราะว่าราชาปีศาจ ดาร์คชไนเดอร์
มีสี่ขุนพลผู้แข็งแกร่งอยู่เคียงข้างยังไงล่ะ
คำบรรยายโดย: ตะวัน คงยั่งยืน