(สิบเจ็ดปีก่อน)
รายงานจากหน่วยลาดตระเวน
แจ้งว่าเจ้าชายแห่งเมทาลิกาน่ากำลังมาที่นี่
ลาร์ส อุล เมทาลิกาน่า
แถมยังมากันแค่ห้าคนเนี่ยนะ
ให้ตายสิ ดูถูกพวกเรามากเกินไปแล้ว
อาจไม่ใช่อย่างนั้นหรอกขอรับ
ลือกันว่าเจ้าชายลาร์ส อุล เมทาลิกาน่า
ได้พบนักสู้ที่เป็นมังกรในตำนาน และปลุกให้ตื่นขึ้นมา
นักสู้ที่เป็นมังกร
หมายถึงนักรบมังกรสินะ
ใช่แล้วขอรับ
ผู้ที่พิชิตเทพวิบัติแอนทราซัคส์ ลงได้เมื่อ 400 ปีก่อน
นักรบหุ้มเกราะในตำนาน
ผู้ที่เอาชนะได้แม้กระทั่งเทพ
นั่นคือสิ่งที่เราต้องเผชิญขอรับ
เอาล่ะ เข้าใจแล้ว ข้ากลับดีกว่า
พูดอะไรกันน่ะ
นานๆ ทีจะมีศัตรูที่น่าสู้ด้วยมาทั้งที
เขาจะเป็นนักรบมังกรหรืออะไรข้าไม่รู้หรอก
กองทัพโกเล็มของข้าจะจัดการให้เละไปเลย
ให้สำนึกว่าอย่าได้มาขัดขวางพวกเรา
ไม่ต้องห่วงหรอก ดาร์คชไนเดอร์
ข้าจะคุ้มครองเจ้าด้วยชีวิต
อะไรกัน ข้าต่างหากคือคนที่จะคุ้มครองดาร์ช
ยังไงก็ตาม หากเราจะสู้กับนักรบมังกร
เราต้องเตรียมตัวให้พร้อมด้วยเช่นกันขอรับ
นี่คิดจะสู้จริงๆ สินะ โธ่
เอาด้วยก็ได้
ดาร์คชไนเดอร์
หากชนะการต่อสู้นี้ โลกจะเป็นของเจ้า
และอีกครึ่งหนึ่งที่หายไปของเจ้า
เจ้าคงหาพบแน่
วิชาลับ
ท่าฟันลำแสงเทพอสูร
คาล
(Bastard!! อสูรร้ายจอมราชัน)
สำเร็จแล้ว
จัดการเทพได้แล้ว
สี่ขุนพลของดาร์คชไนเดอร์
ช่างมีพลังล้นเหลือ
ท่านคาลล่ะ ท่านคาลปลอดภัยหรือเปล่า
เราต้องรีบช่วยท่านออกมา
เดี๋ยวก่อน
มันยังไม่ตาย
ใช่แล้ว เราแค่ทำลายเกราะมันเท่านั้น
จะออกมาแล้ว
นั่นมัน…
ร่างที่แท้จริงของปีศาจเหรอ
พวกมนุษย์ต่ำต้อย
ข้าไม่ยอม ข้าไม่ยอม
พวกแกต้องชดใช้อย่างสาสม
มันกำลังฟื้นฟูตัวเองหรอกเหรอ
ไม่ใช่ มันกำลังขยายขนาดตัวให้ใหญ่ขึ้น
ช่างน่าเกลียดอะไรเช่นนี้
มันกำลังอ่อนแรงอยู่ ตอนนี้แหละคือโอกาส
- จัดการให้รู้ผลไปเลย - รับทราบ
ดูถูกข้าเกินไปแล้ว
ไอ้บ้านั่น
ยังขยายใหญ่ขึ้นอีก
ข้าจะกินพวกแกเป็นๆ ให้หมดทุกตัว
- เลิกพล่ามซะ - ไอ้ปีศาจนี่
ท่านคาล
โปรดช่วยนำทาง…
ให้พวกเราด้วย
มนุษย์กำลังเดินทางไปสู่การล่มสลาย
แต่ว่าพวกเราไม่อาจนิ่งเงียบดูเฉยๆ ได้
มากับข้า
หากจะเอาชีวิตไปทิ้ง จงฝากไว้กับข้า
ข้าจะมอบสิ่งที่ทำให้ชีวิตเจ้าลุกโชนขึ้นมา
หากว่ามันมีอยู่ก็จะเอามาให้ได้
ความสงบสุขชั่วนิรันดร์
แด่โลกใบนี้
ท่านคาล
ไฟเออร์วิป
ดิ เอนด์ ออฟ โซนิค ไวเบรชั่น
เมก้ากราวิตัน
ไอ้พวกมนุษย์อวดดี
นี่
จะหลับไปถึงเมื่อไหร่
รีบตื่นขึ้นมาได้แล้ว
ลุกขึ้นซะ
ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้
ได้ยินเสียงเรียก กำลังเรียกใครอยู่
จะนอนเอ้อระเหยไปถึงเมื่อไหร่กัน
เปลวไฟ ความร้อน
ใครกัน ข้าเป็นใครกัน
และเจ้าคือใครกัน
ร้อนเหลือเกิน ความร้อนเหมือนถูกเผาผลาญนี้
ข้ารู้จักมัน
ข้าจำได้
ข้าไม่เคยลืม
ลืมตาขึ้นมา
ลุกขึ้น ลุกขึ้นมาฆ่ามันสิ คาล
เขาเรียกชื่อข้า
ดาร์คชไนเดอร์
อะไรกัน
จู่ๆ มันก็…
ปีศาจหยุดเคลื่อนไหว…
- นี่มัน… - หิมะ
ผลึกหิมะงั้นเหรอ
ข้ารู้สึกถึงพลังเวทมหาศาล ที่เอ่อล้นออกมาจากข้างในตัวปีศาจ
พลังนี้มัน…
ไม่น่าเชื่อ
เป็นพลังที่สุดยอดพอๆ กับดาร์คชไนเดอร์
มันพยายามจะแยกตัวออกมาจากปีศาจขอรับ
หรือว่าจะเป็น…
ดาร์ช
ลูเช่
ร่างกายของดาร์คชไนเดอร์มีไฟลุกโชน
พลังเวทอะไรกันเนี่ย
กลับมาซะ คาล ซู
กลับมาหาข้า
- ดาร์คชไนเดอร์… - กลายเป็นนกไฟ
ดูนั่นสิ
ทางนี้ก็เหมือนกัน
โอ้
นั่นมัน…
น้ำแข็ง…
มังกรน้ำแข็ง
อะไรกัน นี่มันเกิดอะไรขึ้น
ที่ก้นบึ้งในคืนอันมืดมิด
คนบาปต้องเผชิญหน้า กับบาปของเขาอย่างไม่มีสิ้นสุด
ท่านแม่
แกต้องตาย
เหมือนที่ในปัจจุบันมนุษย์ต้องรับผลแห่งบาป
ที่ได้กระทำต่อเทพเจ้าเรื่อยมา
ชีวิตของข้าก็เต็มไปด้วยความทรมาน
และเป็นเช่นนั้นต่อไปตราบใดที่ข้ายังมีชีวิตอยู่
นี่แหละบทลงโทษ
บาปนี้ การพิพากษานี้
บทลงโทษนี้
จะมีใครให้อภัยข้าได้
ไม่มีใครให้อภัย
ไม่มีใครที่จะให้อภัยข้าหรอก
ข้าให้อภัยเจ้า
ข้าเอง
ข้านี่แหละ
จะให้อภัยเจ้า
คาล
หือ เจ้าเป็นใครกัน
ข้าเป็นคนที่ไม่มีใครต้องการ
งั้นข้าจะเก็บเจ้าไปเอง
ตั้งแต่นี้เจ้าเป็นของข้า
เป็นอะไรไป ไม่มาด้วยกันเหรอ
ดาร์ค…
โอ้
นั่นมัน…
ดาร์คชไนเดอร์
ท่านคาล
ไม่ใช่
พลังนี้ไม่ใช่แค่ดาร์คชไนเดอร์กับคาล ซู
ใครเป็นคนทำกัน
อะไรกันเนี่ย แกเป็นใคร
ลูเช่
นี่มันเกิดอะไรขึ้น
ท้องฟ้าทั้งผืนเปล่งประกายเป็นสีทอง
ช่างเป็นภาพที่เหลือเชื่อจริงๆ
แสงนี้ หรือว่าจะเป็น…
ใช่แล้ว เนบิวล่าทองคำ
นี่คือสัญญาณการมาถึงของนักรบมังกร
เหมือนกับเมื่อ 17 ปีก่อน
วันที่ลาร์สมุ่งหน้าไป ปะทะกับดาร์คชไนเดอร์เพียงคนเดียว
ไม่นึกมาก่อนเลยว่า
จะได้เห็นแสงนี้อีกครั้ง
เทพวิบัติฟื้นขึ้นมาแล้วก็จริง
แต่มนุษยชาติอาจจะรอดพ้นก็ได้
ในที่สุดนักรบมังกรก็ยอมรับดาร์คชไนเดอร์
ในฐานะผู้สืบสายเลือดมังกร
ผู้สืบสายเลือดมังกรเหรอคะ
มีเขียนไว้ในคำพยากรณ์ที่เมทาลิกาน่า ส่งต่อกันมารุ่นต่อรุ่น
ว่าอีก 400 ปีหลังจากนี้
ผนึกทั้งสี่ที่ผนึกเทพมารไว้จะถูกทำลาย
แต่ว่าผู้สืบสายเลือดของเขา จะกลับมาเป็นนักรบมังกรอีกครั้ง
และจัดการกับมัน
นักรบมังกรในตำนาน
นกไฟและมังกรน้ำแข็งนั่น
คือสิ่งที่เนบิวล่าทองคำ ทำให้ออร่าของทั้งสองกลายเป็นอสูรศักดิ์สิทธิ์
อย่างนี้นี่เอง
ดาร๋คชไนเดอร์ได้อีกครึ่งหนึ่ง ที่เขาเสียไปตั้งแต่เกิดคืนมา
ได้จิตใจอันดีงามของมนุษย์ และพลังกลับมาแล้วสินะ
ดาร์คชไนเดอร์
ร้องไห้เป็นครั้งแรกตอนที่เพื่อนตาย
นั่นคือข้อพิสูจน์
น้ำตาบริสุทธิ์ที่หลั่งไหลเพื่อคนอื่น
คือน้ำตาที่แท้จริงที่มีแต่มนุษย์ที่ทำได้
ลูเช่ เร็นเล็นกับดาร์คชไนเดอร์
กำลังเป็นหนึ่งเดียวกันผ่านการต่อสู้กับคาล ซู
ความรัก ความกล้า ความยุติธรรม
เมื่อผู้สืบสายเลือดมังกรมีหัวใจของความดีทั้งสาม
นักรบมังกรในตำนานจะปรากฏกายออกมา
รวมร่างกับนักรบศักดิ์สิทธิ์ที่แท้จริง
เพื่อสู้กับเทพมารที่แสนชั่วร้าย
หลังจากนั้น…
นี่มันปาฏิหาริย์ชัดๆ ไม่คิดมาก่อนเลยว่าดาร์คชไนเดอร์จะ…
ไม่หรอกค่ะ ท่านมหาสังฆราช
ดาร์คชไนเดอร์ที่ข้ารู้จัก มีคุณสมบัตินั้นตั้งแต่แรกอยู่แล้ว
นกไฟกับมังกรน้ำแข็ง…
ออกมาจากข้างในลำแสงอีกครั้ง
บ้าน่า
แกตายไปในการต่อสู้เมื่อ 400 ปีก่อนแล้ว
พล่ามอะไรนักหนาวะ
ความรัก ความยุติธรรมอะไรนี่ มันไม่มีประโยชน์อะไรเวลามาไล่ฆ่ากันหรอก
หือ
ข้าจะฆ่าแก
เอาไปซะ
ไม่นะ ไม่ๆๆ
ไปกันเลย คาล
ลูเช่
ดาร์ช
- ดาร์คชไนเดอร์ - ดาร์คชไนเดอร์
ลูเช่
- ท่านคาล - ท่านคาล
ตลอดเวลาที่ผ่านมา
ข้ารู้สึกผิดที่ตัวเองมีชีวิตอยู่
ข้าต้องฆ่าแม่ตัวเองเพื่อเอาชีวิตรอด
เคยคิดว่าตนไม่สมควรจะมีชีวิตอยู่ต่อไป
ข้าคิดแบบนั้นมาตลอด
ข้าไม่อาจยกโทษให้บาปของมนุษย์ได้
เหมือนกับที่ไม่อาจยกโทษให้บาปของตน
ทำให้ข้าพยายามใช้พลังของเทพวิบัติ ในการพิพากษาพวกเขา
แต่ข้าคิดผิดไป
สิ่งที่จำเป็นไม่ใช่ผู้พิพากษา
แต่คือผู้ให้อภัย
ไม่ว่าจะเป็นเทพเจ้าหรือใครก็ตาม
ก็ไม่มีสิทธิ์พรากชีวิตที่ได้รับมาแล้ว
เพราะทุกชีวิตที่เกิดขึ้นมาบนโลกนี้
มีสิทธิ์ที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป
ดาร์ค…
เจ้าบ้า
เรื่องปกติแค่นี้แกก็ไม่รู้หรอกเหรอ
หัวช้าไปหน่อยนะเรา
ท่านคาล
- ดีใจเหลือเกิน… - ที่ท่านปลอดภัย
พวกเจ้า…
เร็วเข้า
คาล
แม่รักลูก
ลูกรักของแม่
ข้า…
ข้ากลับมาแล้ว
คิดว่าไงล่ะ
ช่างน่าตกใจ
ชัดเจนว่าดาร์คชไนเดอร์ปฏิเสธ ลูเช่ เร็นเล็นซึ่งเป็นปัจจัยทางจิตวิญญาณ
ที่จะเติมเต็มตัวเขาได้
- บ้าน่า - เขาจะปฏิเสธทำไม
เหมือนว่าในบางครั้ง ส่วนที่เป็นดาร์คชไนเดอร์เอง
จะเอาชนะส่วนที่เป็นลูเช่ เร็นเล็น
ซึ่งควรจะอยู่ตำแหน่งเหนือกว่าได้
ทำไมกันล่ะ
แบบนี้แผนของพวกเรา ที่จะกอบกู้โลกจากความมืดก็…
ผู้ที่เป็นกุญแจสำคัญ
คงเป็นสาวน้อยคนนี้
ท่านคาล
มีบาดแผลไหมขอรับ
ข้าไม่เป็นไร
เหมือนว่าข้าจะทำให้พวกเจ้าเป็นห่วง
ต้องขอโทษด้วย
- ท่านคาล - เป็นเกียรติอย่างมากขอรับ
ท่านคาลกลับมาเป็นคนเดิมที่พวกเราเคยรู้จัก
หากไม่มีข้าอยู่ แกก็เกือบจะไม่รอดจริงๆ ด้วยสินะ
สมองแกเน่าไปแล้วเหรอ ไอ้กอริลลา
เกือบตายขนาดนั้นยังจะมาปากดีอีกนะ
ข้าสบายมากเลยต่างหาก
ดาร์ช
เจ้าเป็นอะไรไป อาร์เชส
ข้าได้เจอท่านครั้งแรกในรอบสองปี จากนั้นก็เห็นท่านมีแผลเต็มตัวไปหมด
เห็นท่านเกือบตาย
ข้าเป็นห่วงท่าน
ดาร์ชคนบ้า
อาร์เชส หยุดก่อน
คนบ้า
เหวอ
น่ากลัวชะมัด
คุณโยโกะ ช่วยข้าด้วย…
จะไปไหนกัน ดาร์ช
ช่วยไม่ได้นะ
ลืมแล้วหรือไง
ท่านบอกว่าถ้าเกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิด
และต้องแยกจากกัน ให้กลับไปรอที่ที่กบดาน
ไว้ค่อยว่ากันทีหลังไม่ได้หรือไง อาร์เชส
คนบ้า
รู้ไหมว่าข้ารอนานขนาดไหน
เวรแล้ว ยัยนี่รอมาตลอดสองปีเลยเหรอ
ท่านทิ้งข้าเอาไว้
และมาร่วมศึกต่อสู้กันเองในที่แบบนี้
- คนบ้า - ไม่ค่อยเห็นท่านเนย์เป็นแบบนี้เลยนะ
ต้องบอกว่าเป็นครั้งแรกเลยดีกว่า
ท่านเบื่อข้าแล้วเหรอ
ท่านไม่ต้องการข้าแล้วเหรอ
ท่านต้องการคาล แต่ท่านไม่สนใจข้าแล้วเหรอ
อย่าพูดบ้าๆ ข้ารักเจ้า
เพราะรักต่างหาก เลยไม่อยากดึงมาพัวพัน
กับการต่อสู้ที่อันตราย
จริงเหรอ
อะไรกัน เจ้าไม่เชื่อที่ข้าพูดหรือไง
ท่านพาข้าไปพัวพันด้วยได้สิ
ถึงอันตรายก็ไม่เป็นไร
ความสุขของข้าเพียงอย่างเดียว
คือการได้อยู่ด้วยกันกับท่าน
งั้นเหรอ ข้าเข้าใจแล้ว
อย่าทิ้งข้าไปอีกนะ
อือ
(ชักรำคาญ)
ความรู้สึกเหมือนรำคาญเมื่อกี้นี้มันอะไรกัน
พวกแก…
อย่าเพิ่งได้ใจไปหน่อยเลย ไอ้พวกหนอน
- เทพวิบัติ - แอนทราซัคส์
ที่แกเพิ่งฆ่าไปได้
มันแค่ส่วนหนึ่งของเซลล์ของข้าเท่านั้น
อย่าลืมเสียล่ะ
ดาร์คชไนเดอร์
คราวนี้จะไม่เหมือนเมื่อ 400 ปีที่แล้ว
ข้าจะแสดงพลังที่ฟื้นคืนมาสมบูรณ์แบบ
ให้แกได้เห็น
เหวอ นั่นอะไรกัน
นั่นมัน…
ดูที่ปากปล่องภูเขาไฟสิ มีอะไรอยู่ด้วย
นั่นมันอะไรกัน
เหวอ
พ่อฮะ ดูข้างล่างสิ
ข้างล่างเรา
หนีเร็ว
นั่นมันอะไรกัน
ดูตรงนั้นสิ
ใหญ่เป็นบ้า
เกิดคลื่นสะเทือนจากสิ่งมีชีวิตชั้นสูงจำนวนมาก
ตรวจพบการสั่นสะเทือนของแรงโน้มถ่วง
พวกมันกำลังเคลื่อนย้ายมารวมตัวกัน
ตรวจพบกอลกลีเอฟเฟคท์ เป็นกองทัพจำนวนหลายหมื่น
ไอ้พวกเทพมาร
คิดจะทำลายเรือลำนี้ในทีเดียวเลยสินะ
ผนึกที่มีชื่อว่าล่มสลายถูกทำลาย
นรกแผ่กระจายไปทั่ว
เอาล่ะ
ปราชญ์แห่งยูโรแพร์ทั้งหลาย
มาปิดฉากการต่อสู้ ที่เริ่มต้นขึ้นเมื่อ 400 ปีก่อนกันเถอะ
และเพื่อลูกหลานของพวกเราที่กำลังจะตาย
จงมอบบทเพลงสวดส่งให้แก่พวกเขา
(ภาคบทเพลงสวดส่งอเวจี)
คำบรรยายโดย: ตะวัน คงยั่งยืน