คืนนี้จะเป็นเกมที่หก
(ฟิลาเดลเฟีย) (15 พฤษภาคม 1980)
ที่เลเกอร์สแข่งกับทีมเซเว่นตี้ซิกเซอร์ส เลเกอร์สต้องแข่งโดยไม่มีคารีม อับดุล-จาบบาร์
ที่ยังอยู่ลอสแองเจลิสและรักษาข้อเท้าที่พลิก
ผมบอกโค้ชเวสต์เฮดเลย… บอกว่า "ให้ผมเล่นเซนเตอร์"
(เออร์วิน "แมจิค" จอห์นสัน)
"พวกนั้นจะไม่ทันตั้งตัวว่าต้องเจอกับอะไร"
เขาบอก "ตอนม.ปลายผมก็เล่นเซนเตอร์" ซึ่งนั่นก็เพิ่งสองปีที่แล้วเอง
(พอล เวสต์เฮด) (หัวหน้าโค้ชทีมเลเกอร์ส 1979-1981)
เขาจะเล่นอยู่กลางเกมตั้งแต่ต้นเลย
ตอนนี้เขาเป็นเซนเตอร์เกมบุกของเรา
คืนนี้นัดสำคัญนะ เกมหก
เลเกอร์สจะชนะได้แชมป์หรือไม่อย่างนั้น ก็กลับไปเล่นเกมเจ็ดที่ฟอรั่มวันอาทิตย์
คุณกำลังดูการถ่ายทอดสด กับผู้ชมเต็มสนามตั๋วเกลี้ยง
ที่สนามสเปคตรัมในฟิลาเดลเฟีย
(เลเกอร์ส)
ผมว่าแมจิคจะเป็นคนจั๊มเปิด
ฟิลาเดลเฟียเจองานหิน
ในการตั้งทีมรับว่าใครจะประกบใคร
(เวิลด์แชมเปี้ยนชิพ)
(ซี. โจนส์)
คืนก่อนหน้านั้นผมคุยกับพ่อ ผมบอกพ่อ
"พ่อ ผม… จะออกไปเล่น เหมือนที่เล่นสมัยมัธยม"
และพ่อบอกว่า "โอเค เล่นอย่างที่เล่นได้เลย"
ผู้เล่นปีแรกอายุ 20 ปี เจาะเข้ามาตรงกลาง
จากขวามือครับ แมจิค จอห์นสันเจาะเข้าไปยิงผ่านจูเลียส
แอสซิสต์ด่วนๆ สองลูก และยิงจากกลางสนามอีกลูก
แมจิค จอห์นสันทำให้เลเกอร์สนำไปหกแต้ม
(ไมเคิล คูเปอร์) (การ์ด เลเกอร์ส 1978-1990)
เขาทำให้ทุกคนเล่นได้ดีขึ้น จามาล วิลคส์ได้แต้มสูงสุดในอาชีพที่ 37 แต้ม
แมจิคเข้าไปแล้ว ปาให้วิลคส์ ส่งสวยมาก
นี่เป็นเกมบาสเกตบอลที่ดีสุด เท่าที่เคยเห็นแมจิคเล่นมา
ตำแหน่งแชมป์อยู่แค่เอื้อม
ปาเร็วเข้าไปให้แมจิค ดูการส่งของเขาสิ
หมดแล้วครับ จบแล้ว
และผู้เล่นทรงคุณค่าที่สุดของเกมคือ แมจิค จอห์นสัน
(ทำคะแนน 42 แต้ม - รีบาวนด์ 15 ครั้ง แอสซิสต์ 7 ครั้ง)
สถิติ 42-15-7
(ไมเคิล วิลบอน) (ผู้สื่อข่าวกีฬา อีเอสพีเอ็น)
เป็นสถิติยอดเยี่ยมที่สุดในความคิดผมนะ ของประวัติศาสตร์รอบชิงเอ็นบีเอ
ไม่ต้องสงสัยแล้วว่าเขาเป็นใคร
หรือเขามีคุณค่าต่อทีมแค่ไหน ตอนนี้เรารู้แน่แล้ว
ผมพูดเลยว่า "โห นายเออร์วิน จอห์นสันเนี่ย
เขาจะเป็นผู้เล่นยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล"
ผู้ทรงเกียรติที่สุดมาแล้วครับ แมจิค จอห์นสัน
แมจิค มีนักบาสหลายคนที่ยังไม่เคยมาถึงจุดนี้
ตลอดชีวิตเล่นอาชีพยาวนาน
นี่เป็นปีแรกของคุณ คุณมาถึงตรงนี้แล้ว
คุณอยากได้แชมป์แบบนี้ไปอีกกี่ครั้ง
สัก 20 ได้มั้ย
และผมอยากขอมอบถ้วยรางวัลแชมป์โลก
ให้กับเจ้าของทีมลอสแองเจลิสเลเกอร์ส
เจอร์รี บัส ถ้วยเป็นของคุณ
สำหรับคุณพ่อ นั่นเป็นประสบการณ์ตื้นตันมาก
(จีนนี่ บัส) (ประธานและเจ้าของร่วมของทีมเลเกอร์ส)
นั่นเป็น ฉันว่านะคะ คิดว่าเป็นจังหวะที่เขาภูมิใจที่สุดในชีวิต
ผมตื่นเต้น ผมดีใจแทนทุกคน
คุณแค่อยากซื้อทีมบาสสักทีม ดูสิว่าได้อะไรมา
แชมป์โลก เชื่อเขาเลยไหมล่ะ
แชมป์โลก
- ใช่ - มันไม่น่าเชื่อเลยครับ
เจอร์รี บัสกับผมกอดกัน บอกว่า "เชื่อเขาเลยไหมล่ะ"
ทำงานด้วยกันปีแรก เราได้แชมป์เอ็นบีเอเลย
เขามีจังหวะนั้นร่วมกัน และมันดื่มด่ำมากสำหรับทั้งสองคน
เพราะเป็นจังหวะที่ดาราคนหนึ่งแจ้งเกิด
(แพนแอม)
เมื่อกลับถึงบ้าน พอเครื่องบินลงจอด
คารีม พี่ใหญ่ตัวเบ้ง เดินใส่หมวกคาวบอยขึ้นเครื่องมาเลย
ไม่คิดจะรอเพื่อนกันเลย
ฉันเตรียมทุกอย่างรอทุกคนไว้ละ
- สาวๆ แชมเปญ - ของเราๆ
คุณกลัวหรือเปล่าว่า ปีหน้าจะโดนแย่งตำแหน่ง
ก็… ถ้าผมโดนแย่งตำแหน่ง ผมไปเล่นเป็นการ์ดได้เสมอ
เราแลกตำแหน่งกันก็ได้
แหม หลังจากได้แชมป์มาแล้ว แม้แต่คารีมยังแบบ "โอเค"
เขารู้แล้วว่าคารีมจะเป็นผู้นำทีมเรา
เขาเป็นคนใหม่ เขาเป็นทั้งคารีมกับแมจิครวมกัน
เราไม่ได้ตั้งเป้าจะอยากเป็นแชมป์ เราแค่อยากเล่นบาสดีๆ สักเกม
แต่เมื่อชนะได้แชมป์มาแล้ว
นั่นเปลี่ยนไดนามิกของบาสเกตบอล สำหรับเลเกอร์สไปเลย
(สนูป ด็อกก์) (แฟนพันธุ์แท้ทีมเลเกอร์ส)
ของที่ระลึกชิ้นแรกที่อยากอวดคือ ถ้วยแชมป์ของเลเกอร์สนะครับ
เหมือนกับรอยสักของผมด้วย
มีคำว่า "เลเกอร์ส" อยู่เหนือลูกบอล เพราะเราแม่งชนะมา
ตอนที่เลเกอร์สชนะได้แชมป์ เมืองนี้ก็เหมือนจะเปลี่ยนไป
(จิม ฮิลล์) (ผู้สื่อข่าวกีฬา เคซีบีเอส)
(ลอสแองเจลิส)
จากมุมมองของแฟน จนได้นำถ้วยแชมป์กลับมาให้เขา
ในจุดที่ใครๆ อย่างน้อยก็คนที่นี่คิดว่า
จะเป็นเกมที่ยากมากหากคารีมไม่ได้เล่น
(ไบรอน สก็อตต์) (การ์ด เลเกอร์ส 1983-1993)
เออร์วิน "แมจิค" จอห์นสัน ลงสนามแล้วจัด
หนึ่งในเกมบาสซึ่งตราตรำความทรงจำที่สุด เท่าที่ผมเคยเห็นมา
(แมจิคเป็นประธานาธิบดีเถอะ)
คือทุกคนทึ่งกันหมด
แมจิค! แมจิค! แมจิค!
นานๆ ทีจะมีนักกีฬาหน้าใหม่ เข้ามาเติมชีวิตชีวา…
(ลอสแองเจลิส) (เลเกอร์ส)
เติมพลังให้กับทีมและกีฬาชนิดนั้นๆ
นักกีฬาหน้าใหม่คนดังมาแล้วครับ เออร์วิน "แมจิค" จอห์นสัน!
(มันคือมนตร์)
ด้วยอายุเพียง 20 ปี เออร์วิน "แมจิค" จอห์นสัน
ไม่เพียงแต่จับหัวใจ
คนในเมืองลอสแองเจลิสได้ แต่ช่วยเสริมกำลังใจให้ทีมเลเกอร์ส
พร้อมกับยอดซื้อตั๋วเข้าชมของทีมด้วย
(เลเกอร์สเป็นทีมอันดับหนึ่ง)
คุณเป็นคนดังของเมืองนี้แล้ว
ฮีโร่ของฉัน
เป็นหนึ่งในรอบปฐมฤกษ์ที่เต็มไปด้วยดารา
คนที่ยืนสูงเด่นเป็นสง่าเหนือดารากับคนที่คอยชม คือเออร์วิน จอห์นสัน
หรือรู้จักกันในชื่อแมจิค ชายใจเด็กในดินแดนแห่งความสำเร็จ
ความสำเร็จที่ตามมาอย่าง เอ่อ ฉับพลัน สัญญาโฆษณาพรีเซนเตอร์พวกนั้น…
(แมจิคเชื่อในผลิตภัณฑ์เอ็มแอนด์เอ็ม)
เรื่องพวกนั้น… เงินก็เข้ามาอย่างเร็วมาก
เมื่อแมจิคเข้ามา
แมจิค จอห์นสัน เยี่ยม
และมันพุ่งเข้าหาเออร์วินด้วย
เออร์วิน จอห์นสันเป็นใครคะ
เออร์วิน จอห์นสันเป็นใคร
ไม่เคยได้ยินชื่อหล่อน
หล่อนเป็นใคร
พอได้ฉายาว่าแมจิค ก็ต้องประสบความสำเร็จ
(ฮอลลีวูด - เลเกอร์ส - แมจิค)
ดังนั้นจึงเริ่มเปลี่ยนโฉมพลิกไปหมดทุกอย่าง
ตอนดร.บัสรู้แล้วว่า สิ่งสำคัญที่จะทำให้ได้ทุกอย่างคือแมจิค จอห์นสัน
เมื่อก่อนเจอร์รีเคยพาเขา ไปไหนมาไหนหลายที่
เหมือนเป็นแหวนเพชรส่วนตัว
(เจอร์รี เวสต์) (ผู้จัดการทีมเลเกอร์ส 1982-1994)
"นี่นักบาสคนงามของผม ผมอยากเอามาอวด"
(ลองส์ ออฟ แลนซิ่ง)
เราไปดิสนีย์แลนด์กัน เขาเห็นป้าย "นี่มันแมจิคคิงด้อม"
แล้วเขาก็บอกว่า "ไม่ต้องทำขนาดนั้นก็ได้"
ถ้าเราเป็นดร.บัส แน่นอน เราต้องเข้าหาแมจิค จอห์นสัน
แมจิคกลายเป็นคนดังเด่นสุดๆ ในลอสแองเจลิส
คนแปดล้านคนที่อยู่ในแถบแคลิฟอร์เนียใต้ บูชาชายคนนี้
ก็คุณทำเงินให้ผม ยกระดับให้ผมดังขึ้นอีกต่างหาก
(สตีเฟน เอ. สมิธ) (ผู้สื่อข่าวกีฬา อีเอสพีเอ็น)
คุณกำลังจะยกแบรนด์ทีมเลเกอร์ส ขึ้นไปอีกระดับ
ถ้าไม่พยายามสานสัมพันธ์ดีๆ กับคุณไว้ ผมก็โง่น่ะสิ
ทีมลอสแองเจลิสเลเกอร์ส เซ็นสัญญาใหม่กับเขา
เป็นระยะเวลาทั้งหมด 25 ปี
นานกว่าช่วงเวลาที่เขาจะลงสนามได้ ด้วยยอดเงินตามรายงาน 25 ล้าน
(เลเกอร์สเซ็นสัญญากับ 'แมจิค' ด้วยเงิน 25 ล้าน)
เยอะขนาดนั้นเลย เซ็น 25 ปีเลย
(สัญญายาวที่สุด แพงที่สุดในประวัติศาสตร์กีฬา)
สัญญาที่ทำให้โลกกีฬาอ้าปากค้าง
คือสัญญาที่แมจิคเซ็นกับเลเกอร์ส
ทำให้เขาเป็นนักกีฬาอาชีพซึ่ง ได้ค่าตอบแทนสูงสุดในโลก
หมอนี่เป็นใครกัน…
(ร็อด ธอร์น) (ผู้จัดการทีมบูลส์ 1978-1985)
เล่นมานานแค่ไหนนะ ทำอะไรมาบ้างนะ
(แมจิคเงินล้าน)
แน่นอนว่ากลายเป็นข่าวใหญ่ ซึ่งพ่อฉันก็ชอบทำแบบนั้นแหละ
(บัส เจ้าของทีมปล่อยให้ 'หางคุมหัว')
ในกลุ่มนักกีฬาก็คุยกันเลยว่า "นี่แปลว่าอะไร"
(จามาล วิลคส์) (ฟอร์เวิร์ด เลเกอร์ส 1977-1985)
เราทุกคนสงสัยว่า เออร์วินยังเป็นนักกีฬาหรือผู้บริหาร
เพราะถ้าเซ็นสัญญาแบบนั้น ถือว่าเป็นผู้บริหารแล้วครับ
(คารีม อับดุล-จาบบาร์) (เซนเตอร์ เลเกอร์ส 1975-1989)
คือว่า… เหมือนเขารับเป็นลูกไปละ
ผมว่าช่วงนั้นก็มีความตึงเครียดนิดๆ อันที่จริง
ถ้าบอกว่าแค่ตึงเครียดนิดๆ ก็โกหกนะ เครียดเยอะเลย เรื่องใหญ่มาก
(แมจิค - เลเกอร์สบางคนไม่ชอบใจ)
คนในทีมเลเกอร์สไม่พอใจ คารีมก็ไม่พอใจ
แล้วพอเราเข้าค่ายเก็บตัวฝึกซ้อม โค้ชเวสต์เฮดตัดสินใจเปลี่ยนวิธีเล่นหมดเลย
ผมเปลี่ยนอะไรนิดหน่อย และถ้านั่นทำให้นักกีฬาหงุดหงิด
ผมก็พอจะทนได้นะ
เริ่มมีคำถามไปทั่วแฟบูลัสฟอรั่ม
หลังการพ่ายแพ้ต่อทีมฟีนิกซ์เมื่อคืนวันศุกร์ "เลเกอร์สเป็นอะไรกันไป"
พวกเราเล่นได้ไม่เข้าท่า
เราไม่ได้ใช้ข้อเด่นที่ดีสุดของทีม ซึ่งคือความสามารถในการวิ่งทั่วสนาม
จอห์นสันได้ลูก เหลือเวลาอีก 19 วินาที
ทุกครั้งที่แมจิคได้ลูกและกำลังทำเกม โค้ชเวสต์เฮดจะไปข้างสนาม
"เดี๋ยวๆ เดี๋ยว! เดี๋ยว อ้อ โอเค เล่นอย่างนี้"
จนแมจิคต้องใช้เวลาส่วนใหญ่ คอยมองเหลียวหลังตลอด
- แมจิคดูนาฬิกาแล้ว - ขอเวลานอกๆ!
พอลมีไอเดียอะไรของเขา ไอเดียนั้นไม่ได้เหมาะกับพวกเรา
เพราะงั้น แมจิคก็เลยเริ่มบ่นออกเสียง
เราเล่นอยู่ที่ยูทาห์และ… ยูทาห์ขอเวลานอก
ผมเดินเข้าไปหาโค้ชแล้วบอกว่า "ฟังนะ
ทุกคนงุ่นง่านกันหมด เพราะพวกเราเล่นได้ไม่เต็มที่
ยิงก็ไม่ค่อยลง เราเล่นได้ไม่ดี"
โค้ชเวสต์เฮดหันมาหาผม "หุบปากไปเลย"
ผมก็ช็อกเลยสิ แบบ "อะไรนะ"
อ้อ คืองี้ ผมจะเล่าจากทางผมบ้าง
ใกล้จะจบเกมแล้ว ตอนขอเวลานอก เขาใจลอยไปหมด
เหมือนไม่ว่าจะพูดอะไร มันโอเค แต่ใจเขาไม่อยู่ตรงนี้
ทันทีหลังเกมนั้น
เขาเรียกเออร์วินไปห้องส่วนตัว ที่ตรงข้ามกับห้องล็อกเกอร์
แล้วก็เริ่มด่าเลย "ฉันเบื่อพฤติกรรมของนาย
และฉันเบื่อ…" และ…
ผมบอกว่า "แมจิค อย่าทำแบบนี้อีก"
เขาแทบไม่ตอบอะไรเลย เหมือน
พยักหน้า เหมือนกับแค่ "พูดจบยัง"
ผมรับไม่ได้แล้วไง คือ สุดท้ายก็ต้องเลือกว่าจะเอาผมหรือเขา
เมื่อคืน ในการสัมภาษณ์หลังเกม แมจิค จอห์นสันบอกว่า
เขาไม่สามารถเล่นให้โค้ชเวสต์เฮดได้แล้ว
และอยากแลกตัวไปทีมอื่น
ผมไม่ได้มีความสุขมาสักพัก ผมไม่มีความสุข
ผมแค่ คือ อยากออกจากสถานการณ์นี้
(แมจิค - ผมหรือโค้ช)
ทันทีที่เครื่องลง เจอร์รี เวสต์กับดร.บัส เรียกผมเข้าไปหาพวกเขา
เออร์วินคุยกับเจอร์รีไว้แล้ว เพราะสองคนนั้นสนิทกันมาก
และ "เจอร์รี" เขาบอก "เราต้องเปลี่ยนแปลงอะไรหน่อย"
ผมกลับมาเพื่อจะคุยกับเจอร์รี บัส
บอกเขาว่าเราต้องทำโทษ เออร์วิน "แมจิค" จอห์นสันเดี๋ยวนี้
ผมเข้าไปคุย แล้วเจอบัส แล้วเขา… เขาบอกผมทันทีเลย
ไม่ได้กรองคำเลยด้วย
พอล เวสต์เฮดโดนไล่ออก จากการเป็นโค้ชทีมลอสแองเจลิสเลเกอร์ส
(เวสต์เฮด) (20 พฤศจิกายน 1981)
หลังจากแมจิค จอห์นสัน ดาวเด่นของทีม บอกว่าอยากแลกตัวออกจากทีม
(เลเกอร์สทะเลาะกัน)
ดร.เจอร์รี บิสยืนยันว่า เขาไม่ได้เข้าข้าง
ผู้เล่นค่าตัวหลายล้านของเขา
มันไม่เกี่ยวกับเรื่องนั้นเลย
บัสยังพูดต่ออีกว่า
แพท ไรลีย์จะเลื่อนจากผู้ช่วยโค้ช มาเป็นหัวหน้าโค้ช
ตอนที่พอลโดนไล่ออก สถิติอยู่ที่ 7-3 เราก็ชนะอยู่แล้ว
(แพท ไรลีย์) (หัวหน้าโค้ชทีมเลเกอร์ส 1981-1990)
สถานการณ์ไปถึงจุดที่ คุณบอกผู้บริหารทีมว่า
- "จะให้ผมออกหรือเขาออก" ไหม - ไม่ ผมไม่เคยพูดกับพวกเขาแบบนั้น
เห็นชัดว่าเขามีอำนาจมากกว่าผม
(แมจิคอยากได้อะไรต้องได้ เลเกอร์สไล่โค้ชเวสต์เฮดออก)
เมื่อสื่อโทษเออร์วิน เออร์วินก็กลายเป็นตัวร้าย
แฟนๆ ไม่ชอบสิ่งที่เขาเรียกว่า "ตัวฆ่าโค้ช"
คือว่า แล้ว… แมจิคเลยโดนโห่
ตัวจริงของลอสแองเจลิส ตำแหน่งการ์ด จากมิชิแกนสเตท
หมายเลข 32 แมจิค จอห์นสัน
เกมแรกที่ผมเป็นหัวหน้าโค้ช
เออร์วินโดนโห่หนักมากตอนลงสนาม
โอ้โห เหมือนไม่มีใครชอบผมเลยสักคน
(แมจิคเข้ากับเพื่อนร่วมทีมไม่ได้)
"อย่าคุยกับเขา ไม่ต้องพูดอะไรกับเขาเลย"
เรื่องพวกนั้น โห เหมือนในโลกนี้ผมไม่มีเพื่อนเหลือเลย
แล้วทุกครั้งที่เขาโดนโห่ ผมจะบอกเขาว่า "เล่นให้หนักขึ้น
แค่เล่นให้หนักขึ้น ทำให้เห็น เดี๋ยวเขาก็ยกโทษให้"
เขากับผมเข้าใจกันได้ในทันที ทันทีเลย
ผมบอก "โอเค งั้นผมก็แค่ต้องเล่นให้เยี่ยมมากๆ"
เมื่อโค้ชไรลีย์รับช่วงแทน
เราก็กลับไปเล่น เน้นที่การทำเกมเร็ว
ซึ่งเป็นสไตล์การเล่นที่เราเก่งสุด แล้วก็เริ่มกลับมาชนะอีกรอบ
(เลเกอร์สทีมดีสุดในเอ็นบีเอ แมจิคเป็นเอ็มวีพี)
หมดเวลาครับ เลเกอร์สจะได้เป็นแชมป์อีกครั้ง
(คืนน่าจดจำ คืนเปี่ยมมนตร์ขลังของเลเกอร์ส)
เมื่อเราชนะได้แชมป์อีกครั้งตอนปี 1982 ทุกคนก็ตื่นเต้นสุดๆ
แพท ไรลีย์ปล่อยให้แมจิคเป็นแมจิค
เขาให้แมจิคใช้บุคลิก 'โชว์ไทม์' ขึ้นมา
มนตร์กลับมาแล้ว ภาพลักษณ์ของเลเกอร์สกลับมาสดใสอีกครั้ง
(เมื่อถึงเวลาต้องชนะ แมจิคก็เป็นแชมป์)
โชว์ไทม์
(เดอะฟอรั่ม) (อิงเกิลวูด แคลิฟอร์เนีย)
ขอต้อนรับสู่แฟบูลัสฟอรั่ม
(สนามเหย้าของลอสแองเจลิสเลเกอร์ส)
ผมได้ไปที่อาคาร เกรทเวสต์เทิร์นฟอรั่มที่อิงเกิลวูด
ก่อนที่เออร์วินจะมาฮอลลีวูดครั้งหนึ่ง
(อาร์เซนิโอ ฮอลล์) (เพื่อนและนักเล่นตลก)
มันเหมือนคนละตึกกันเลย
(ปีเตอร์ กูเบอร์) (หุ้นส่วนธุรกิจ)
มันต่างกันแบบหน้ามือเป็นหลังเท้า นึกออกไหม
ไม่มีอะไรเหมือนบรรยากาศที่ฟอรั่ม
(ร็อบ โลว์) (เพื่อนและนักแสดง)
โชว์ไทม์กับฟอรั่มนี่เหมือน คืนแรกของคอนเสิร์ตขนาดยักษ์
(พอลล่า อับดุล) (เลเกอร์เกิร์ลส์ 1980-1986)
จำนวนคนดังที่จะมาดูเกมแต่ละคืน
ทั้งน่าทึ่งและชวนให้อึ้งมากๆ
แล้วยังมีเจ้าของทีมที่เก่ง ดร.บัส ซึ่งตั้งใจสร้างงานโชว์ตระการตา
อาจไม่มีเจ้าของทีมกีฬาทีมไหน
ที่สนุกกับไลฟ์สไตล์อย่างเปิดเผย มากไปกว่าเจอร์รี บัส
บรรยากาศที่คุณพ่ออยากจะทำ
คือการผสมผสานระหว่าง กีฬากับวงการบันเทิง
แนวคิดทั้งหมดของเขาคือการเปลี่ยนแปลง
เขารู้สึกว่าจะต้องมีอะไรมากกว่าแค่ เราเล่นกีฬาแข่งกับคู่แข่ง
แดนซิ่งแบร์รี่ ใครเขาคิดเรื่องแบบนั้นกัน นึกออกไหม
ทำคออะไรแบบนี้
เวลาทีมขอเวลานอก เขาอยากให้มีทีมเต้นออกมาให้ความบันเทิง
แล้วเขาก็ตั้งชื่อทีมนั้นว่า เลเกอร์เกิร์ลส์
ฉันได้เข้าวงการบันเทิงตั้งแต่แรก เพราะเป็นเลเกอร์เกิร์ลส์ค่ะ
นี่คือทีมแดนเซอร์ใหม่เอี่ยมเลย
และ… ฉันแทบจะฝึกสาวๆ พวกนี้ เป็นทีมเต้นที่แกร่งและแรงมากๆ
และทุกคนรู้ว่าแจ็ค นิโคลสัน เป็นหนึ่งในแฟนตัวยงของเรา
เวลาที่เลเกอร์เกิร์ลส์ขึ้นมาแสดง เขาจะเอากล้องส่องทางไกลออกมา
นั่นเป็นไอเดียของดร.บัสทั้งนั้น
ดร.เจอร์รี บัส เขาเหมือนฮิวจ์ เฮฟเนอร์ของวงการบาส
บางคนอาจพูดว่า
เหมือนคุณไปทำสัญญาทาสกับจอมปีศาจ
เพราะทุกอย่างดูเข้าที่ลงตัวไปหมด นี่คือไลฟ์สไตล์ไร้ที่ติรึเปล่า
ก็ผม… อย่างน้อยผมก็สนุกนะ
มันคือการยั่วยวน มันเร้าหัวใจ มันช่างเปี่ยมมนตร์ขลัง
คุณเอาชนะในสนามบาสได้แน่ แต่เอาชนะใจสาวได้ด้วยไหม
ชีวิตเซ็กซ์ของคุณเป็นยังไง
คุณเคยคิดไหมว่าจะเป็นยังไง
ถ้าต้องเล่นบาสด้วยตารางแน่นแบบนี้ แต่แต่งงานไปด้วย
เอาจริงๆ เราต้องทำอะไรเยอะมาก
จนอยากกลับบ้านไปหาสาวคนพิเศษคนเดียว
ตอนนั้นฉันอยู่ที่โทลีโด ทำงานในวงการสินค้าแฟชั่น
ส่วนเขาอยู่ที่ลอสแองเจลิส
(คุกกี้ จอห์นสัน)
คือฉันก็มีฝันของฉัน และอยากทำตามฝันนั้น
(มาร์ชา อีสลีย์ ออเดรย์ เวบสเตอร์)
(เพนนีย์ วินเทอร์ส-แกรี) (เพื่อนมหาวิทยาลัย)
นางก็ไต่เต้าในที่ทำงาน ทำเรื่องของนางไป
เรารู้ว่าเธอรู้สึกยังไง รู้ใจเธอ เรารู้ใจเธอ และ…
แต่เราก็รู้ด้วยว่าเออร์วินยังไม่พร้อม ที่จะไปไกลกว่านั้น
เรา… เพราะเรารู้ว่า เออร์วินรู้อยู่ว่าตัวเองมีอะไร
ตอนนั้นเราไม่ได้เป็นแฟนกัน
แต่ก็ยังคุยกันอยู่ ติดต่อกันอยู่เสมอ
มันดีมากที่จะสามารถโทรไป ฟังเสียงคนที่จะเข้าข้างเราที่ปลายสาย
เพราะฉัน ก็แหม ฉันยังรักเขาอยู่น่ะนะ
แต่ฉันก็คิดตลอดว่า สักวันเราอาจกลับมาดีกัน
ส่วนเขาก็แบบ "งั้นคุณก็น่าจะมาเยี่ยมตรงนี้"
ฉันยังจำครั้งแรกที่ไปดูบาสที่แอลเอได้
จำได้ว่านั่งอยู่แล้วคิดเลย "คุณพระช่วย"
ฉันไม่เคยเห็นชุดที่รัดขนาดนี้ สั้นขนาดนี้
รองเท้าส้นสูงขนาดนี้ ผ้าที่มองทะลุได้ขนาดนั้น
ก่อนหน้านี้ไม่เคยเห็นเลยค่ะ มันบ้ามากๆ
ส่วนใหญ่แล้วเวลาฉันไปเยี่ยมเขา
เราจะอยู่กันเงียบๆ ในห้องของเขามากกว่า
เพราะผมทำงานหนักมาก
ผมเลยไม่อยากทำอะไรแล้ว หลังจากเสร็จงานน่ะ
เราเลยไม่ต้องออกไปไหนถึงจะสนุกกันได้
คือ เวลาเขาเล่นบาส เขาจริงจังหนักสุดๆ
เพราะเป็นผู้เล่นตัวเอกของเลเกอร์ส
แล้วทั้งทีมก็ค่อนข้างสนิทกันหมด
กฎของแพท ไรลีย์คือ ห้ามเอาครอบครัวเดินทางไปกับทีม
ระหว่างรอบเพลย์ออฟหรือแข่งชิงแชมป์ นักกีฬาจะโดนปรับ
ถ้าจับได้ว่าเมียของใครไปทัวร์กับพวกเขา
แพทบอกผมว่า เอ่อ ทีมเรามี 12 คน บวกสองบวกหนึ่ง
(แกรี่ วิตตี) (เทรนเนอร์ เลเกอร์ส 1984-2016)
นักกีฬา 12 คน โค้ชสองคน แล้วก็ผม
นอกจากนั้นมองว่าเป็นคู่แข่ง
ซึ่งจะดึงความสนใจไปจากงานตรงหน้าได้หมด
(สื่อมวลชนมีบัตรเท่านั้น)
รวมถึงครอบครัวของพวกเราด้วย
เราต้องรับผิดชอบต่อความยิ่งใหญ่ของเรา
ด้วยการทำให้แน่ใจว่าเรื่องพวกนี้ จะไม่เข้ามากวนใจอะไรทั้งสิ้น
ช่วงวันแข่งผมก็ไม่ชอบวุ่นวาย ผมหงุดหงิด ผมขี้โมโห
(โจมตี - ไม่ย่นย่อ - สงคราม)
งั้นผมจะทุ่มใจให้เธอได้ยังไง ในเมื่อทุ่มให้บาสเกตบอลไปสุดตัวแล้ว
นั่นเป็นจุดที่ฉันเริ่มเห็นว่า เอ่อ มีความแตกต่าง
(เลเกอร์ส)
และพูดง่ายๆ คือเขา… ตั้งแต่เขาเริ่มเล่นให้เลเกอร์ส
เหมือนเขามีสองบุคลิกค่ะ มีแมจิค แล้วก็มีเออร์วิน
ฉันเจอกับเออร์วิน นั่นคือคนที่ฉันตกหลุมรัก
นั่นคือคนที่ฉันรู้จัก
คุณทำยังไงให้ยังติดดินได้อยู่
- ก็ - คุณเหมือนดาราหนัง
คือมันก็สนุกดีที่ได้ เป็นแมจิค จอห์นสันไปแปดเดือน
แล้วก็เยี่ยมมากที่ได้ เป็นเออร์วิน จอห์นสันไปอีกสามเดือน
ถึงฤดูร้อนทีไร แมจิคจะกลับไปที่แลนซิ่ง
เพื่อไปอยู่ใกล้ๆ ครอบครัวกับเพื่อนฝูง
มันเหมือนกับ คือ "โห นั่น… นั่นคือแมจิค" นึกออกไหม
(ไอซิอาห์ โธมัส) (พอยต์การ์ด พิสตันส์ 1981-1994)
ผมไม่มีวันลืมเลย เออร์วินมีรถเบนซ์สีทอง
ยางสปอร์ต เคลือบอาร์เมอร์ออล กระจกติดฟิล์มสีฟ้า
ผมก็แบบ "ว้าว"
ผมมองแมจิค จอห์นสันเป็นคนที่ ประสบความสำเร็จสุดยอด
เมื่อก่อนเขาจะมาหาจากชิคาโก ขึ้นรถไฟมานั่งเล่น ซ้อมเล่น
คือ เราชอบเล่นบาสกันมาก
จะเล่นกันทั้งวันจนถึงตีสองแน่ะ
ตื่นมา วิ่ง ออกกำลัง แล้วเล่นต่อ
หาอะไรกิน งีบ แล้วไปเล่นต่ออีก
คือเราเอาแต่เล่นบาสกัน นั่นคือสิ่งที่ผมต้องการ
ผมอยากได้เพื่อนคนนี้ที่รักกีฬานี้มากพอๆ กับผม
(แมจิค จอห์นสัน) (ค่ายบาสเกตบอล)
การ์ด 185 ซม. หนัก 84 กก. จากอินเดียนา หมายเลข 11 ไอซิอาห์ โธมัส
สุดท้ายเขาถูกเรียกตัวเข้าทีมพิสตันส์
ตอนนี้เราเลยได้เล่นในเอ็นบีเอด้วยกัน
เขาเป็นหนึ่งในพอยต์การ์ดที่เก่งที่สุด
ซึ่งเคยเล่นในกีฬานี้มา
ตอนที่เริ่มเข้าลีค ทีมของผมต้องเริ่มที่จุดต่ำสุดเลย
แต่ทีมของเขาคืออยู่บน… บนสุด
(ไอซิอาห์)
แต่ผมก็โชคดีที่ แมจิคเป็นคนเปิดกว้างมาก
ได้เห็นวิธีที่พวกเขาเล่นกัน
ทีมนั้นอยู่ในโลกชิงแชมป์เอ็นบีเอไปแล้ว
แต่ในขณะเดียวกันก็ยังเป็นเพื่อน เป็นพี่น้อง คุณค่าจากมิดเวสต์ที่คนเขาพูดกัน
ความไว้ใจ แบบว่า คำพูดคือคำสาบานเลยจริงๆ
ถ้าผมให้คำมั่นไปแล้ว โอเค เราโอเคกัน นึกออกไหม
ใช่ นั่นคือ… เมื่อก่อนเรามีกัน
(ดีทรอยต์ พิสตันส์)
เราทั้งคู่ต้องการกันและกัน เพราะเขาเป็นคนเดียว
ที่เข้าใจสิ่งที่ผมกำลังเจออยู่
และในขณะเดียวกัน ผมก็เป็นคนเดียวที่เข้าใจเขาด้วย
เวลาเราพูดถึงคนดำหรือเด็กผิวดำในอเมริกา
ในกีฬาบาสเกตบอล นั่นคือทางที่เราจะออกจากสภาวะที่เป็นอยู่
และเออร์วินกับผมก็… เราเข้าใจเรื่องนั้นกันอย่างดีทีเดียว
(แลนซิ่ง รัฐมิชิแกน) (ปี 1973)
โรงเรียนมัธยมเซ็กซ์ตันตั้งอยู่ ใจกลางชุมชนคนดำในเวสต์ไซด์
(เซ็กซ์ตัน)
ผมรู้จักนักกีฬาทุกเลยเพราะ เล่นกับพวกเขามาตั้งแต่เด็ก
แล้วก็อยากเป็นนักกีฬาทีมเซ็กซ์ตันบิ๊กเร้ด
(เร้ดส์กินขาดอีกแล้ว 74-61)
(เซ็กซ์ตันวิ่งหนี)
เซ็กซ์ตันครองสนาม เรารู้แค่นั้น ตั้งแต่เด็กมีแต่โรงเรียนมัธยมเซ็กซ์ตัน
(แลร์รี จอห์นสัน) (พี่ชาย)
แล้วก็รู้จักนักกีฬาทุกคน
เพราะหลายคนก็อยู่… และเล่นกันใน… อยู่ในย่านเดียวกันกับเราเลย
(เซ็กซ์ตันเก็บชัยชนะ ต่อเนื่องเป็นปีที่สาม)
คนแน่นโรงยิม วงโรงเรียนก็… แล้วเราก็แบบ
ผมอยาก… อยากเดินลงสนามพร้อมกับเพลงนั้นน่ะ
เด็กมันเก่ง
(เคนนี่ เทอร์เนอร์) (เพื่อนสมัยเด็ก)
เราก็อยากให้เขาเข้าโรงเรียนแถวบ้าน เพื่อสืบตำนานต่อไป
คือผมรอให้ถึงตาของผม นั่นตาของผมแล้ว
แล้วจู่ๆ เขาก็บอกว่า "เข้าโรงเรียนนั้นไม่ได้
จะให้เดินแค่ 10-15 นาทีจากบ้านไม่ได้
ต้องขึ้นรถโรงเรียนข้ามเมือง ไปเข้าโรงเรียนมัธยมเอเวอเรตต์"
(ศาลสูงสุดเห็นชอบ โครงการรถโรงเรียนขนาดใหญ่)
ศาลสูงสุดลงมติเป็นเอกฉันท์ ยืนยันหลักการของการจัดรถโรงเรียน
ให้เด็กเข้าโรงเรียนที่ยกเลิกการแบ่งสีผิว
ปัญหารถโรงเรียนที่ทำให้ชาวอเมริกันตื่นตัว ทั้งสนับสนุนและคัดค้านกันทั่วประเทศ…
(รถโรงเรียน)
อาจไม่มีที่ไหนเห็นได้ชัดเจนกว่า ที่ในมิชิแกนนี้
ผมโมโหมาก ผมร้องไห้อยู่สองถึงสามอาทิตย์
ที่ผมจะต้อง… ตอนนี้ผมต้อง ขึ้นรถโรงเรียนข้ามเมือง
ไปโรงเรียนที่ไม่ได้มีชื่อเรื่องบาสเกตบอลด้วย
(โรงเรียนประถมมาร์ค ทเวน)
รถโรงเรียนไปจอด คนก็ปาหินและไม้ใส่รถเราเลย
พวกนั้นไม่อยากให้เราเรียน ก่นด่าเราต่างๆ นานา
ยิ่งเหมือนราดน้ำมันลงกองไฟ
ตอนผมเข้าเอเวอเรตต์ เขาเริ่มตีกันตั้งแต่ต้น… วันแรกเลย
(จอร์จ ฟ็อกซ์) (โค้ชระดับมัธยม)
มีเด็กสองสามคนในทีมบาสเกตบอล
เด็กขาวที่ไม่อาจทำใจรับได้ อย่างที่ควรจะเป็น
สัปดาห์ที่สาม ครูใหญ่ยืนรอรถโรงเรียนเข้าจอดเลย
เขาบอกว่า "เออร์วิน จอห์นสัน ไปที่ห้องครู"
ผมคิดเลยว่าตัวเองต้องเดือดร้อนอะไรสักอย่าง
ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
เขาบอกว่า "ฟังนะ คุณต้อง หยุดเด็กดำไม่ให้หาเรื่อง"
ผมบอก "เดี๋ยวนะ ผม… ผมอายุ 15 เอง เพิ่งเข้ามาด้วย"
เขาบอก "ไม่ใช่…
พวกนั้นจะยอมทำตามคุณ"
ทางผมก็ "ฉันอยากสู้" ผม… คือว่า จะต้องทำให้คนเคารพให้ได้
แต่เขาใช้อีกทางหนึ่ง เขาทำขณะที่อยู่บนสนามบาส
(บอสตัน) (ปี 1984)
งานนี้ทีมบอสตันเซลติคส์ กับแลร์รี เบิร์ด
แข่งกับแมจิค จอห์นสัน และลอสแองเจลิสเลเกอร์ส
เป็นการเผชิญหน้าที่แฟนบาสเกตบอล รอคอยกันมานานแล้ว
ให้มาเจอกันในเอ็นบีเอ แล้วก็มาถึงจนได้
(แซมมวล แอล. แจ็คสัน) (เพื่อนและนักแสดง)
มุมมองของคนในประเทศคือ เลเกอร์สเป็นทีมอเมริกันผิวดำ
และเซลติคส์เป็นทีมอเมริกันผิวขาว
คำแนะนำสำหรับทีมเลเกอร์สคือ "ระวังตัวให้ให้ดี"
พวกนั้นโดนอัดเละแน่ ผม… ผมเชียร์บอสตัน
โดนอัดเละที่สุดในชีวิตแน่ๆ
ผมเกลียดบอสตัน เกลียดบอสตันมาก
ความรู้สึกนั้นมาจากไหน มันมาจากไหนกัน
มันมาจากคนที่โดนปาอิฐ
จนหน้าต่างแตก มาจากภาพรถโรงเรียนที่เราเห็น
ช่วงปลายยุค 60 ถึงต้นยุค 70 มาจากเรื่องเวรพวกนั้น
ผมรู้ว่าตัวเองมีความโกรธ และกักมันไว้ในใจ…
(บ๊อบ แมคอาดู) (เซนเตอร์ เลเกอร์ส 1981-1985)
เตรียมไว้ให้เซลติคส์ ผมจึง… พร้อมจะสู้มากๆ
แล้วบ๊อบ แมคอาดูก็เอาเทปมัลคอล์ม เอ็กซ์ให้ดู
(เจมส์ เวอร์ธี) (ฟอร์เวิร์ด เลเกอร์ส 1982-1994)
สุนทรพจน์ของมัลคอล์ม "บัตรเลือกตั้งหรือลูกปืน"
นั่นคือความจริงนะ ผมอยากให้คนอื่นๆ ได้ฟังด้วย
สิ่งที่คุณกับผมต้องทำคือต้องเข้ามามีส่วนร่วม
คุณกับผมต้องอยู่ ณ จุดนั้น หายใจรดต้นคอพวกเขา
ทุกครั้งที่ใครเหลียวหลังดู อยากให้พวกนั้นเห็นเรา
บ๊อบ แมคอาดูกบฏต่อการเหยียดสีผิว และเขา…
เขาอยากให้เราภูมิใจที่เป็นคนผิวดำ
ยืนหยัดเพื่อนักกีฬาผิวดำคนอื่นๆ เหมือนคนที่ทำมาก่อน
แล้วเขาก็จี้ผมอยู่ตลอดเวลา
เขาบอกว่า "เออร์วิน นายอยู่ในจุดที่ไม่เหมือนใคร
ทุกอย่างที่นายทำ นายต้องทำแบบชายคนดำที่ภาคภูมิ"
(สงครามซูเปอร์สตาร์)
และยิ่งกว่านั้น ให้ตายสิ ผมจะแข่งกับแลร์รี เบิร์ด
(สไปค์ ลี) (เพื่อนและคนทำหนัง)
สื่อยกย่องให้เขาเป็น "ผู้มาโปรดคนขาว"
(เบิร์ด 'ความหวังยิ่งใหญ่ของคนขาว')
และทั้งแฟนและทุกคนที่ทำงาน
ให้องค์กรเลเกอร์สก็เตือนเราเสมอว่า เราไม่เคยชนะเซลติคส์
เลย ในรอบชิงชนะเลิศของเอ็นบีเอ
(เลเกอร์ส เซลติคส์ คู่ปรับตลอดกาลแห่งเอ็นบีเอเดือดอีก)
(เบิร์ด ปะทะ แมจิค)
เท่ากับ คือ เรามีแรงกดดันเยอะมาก
อัดแอลเอ!
เสียงจากด้านหลัง เขาเริ่มเชียร์แล้วครับว่า "อัดแอลเอ"
(รอบชิงชนะเลิศเอ็นบีเอปี 1984) (นัดที่ 1)
(เบิร์ด)
ความตื่นเต้นกระตือรือร้น ก่อนจะเริ่มเกมนั้นมัน…
(แลร์รี เบิร์ด) (ฟอร์เวิร์ด เซลติคส์ 1979-1991)
สูงสุดเท่าที่ผมเคยเจอมา
ผมอยากให้คนกลุ่มนั้นพูดไม่ออก อยากเอาชนะให้ได้ในบอสตันการ์เด้น
ผมอยากเอาชนะแลร์รี เบิร์ด ในสนามบอสตันการ์เด้น
แมจิค จอห์นสันกับแลร์รี เบิร์ด เขาจะสู้กันอีกแล้ว
เท่าที่ผ่านมาแมจิคได้แต่ยิงจากนอกกะโหลก และคงต้องเล่นแบบนั้นต่อเรื่อยๆ
ลอสแองเจลิสแทบจะพับสนามเล่น
เราชนะนัดแรกที่บอสตัน แล้วเรา… โห เราพูดเลยว่า
"โอเค เรารู้ละว่าเราเอาชนะทีมนี้ได้"
(เลเกอร์สล้มเซลติคส์คว่ำ นำในการชิงแชมป์)
เซลติคส์ลงสนามด้วย ชุดขาวขลิบเขียวเคลลี่
(นัดที่ 2)
ส่วนเลเกอร์อยู่ในสี… เขาเรียกสีน้ำเงินฟอรั่มขลิบทอง
แมจิค
คูเปอร์เล่นเกมเร็ว จะเข้าทำแต้ม และ…
ตอนนี้เลเกอร์สเหมือน คุมเกมเซลติคส์ได้
ในสนามบอสตันการ์เด้นของเขาเอง
ตอนขึ้นนัดสอง เราพร้อมจะ นำขึ้นไปเป็นสองต่อศูนย์
ผมว่าตอนนั้นเหลือเวลาแค่สิบวินาที
จับตาดูนาฬิกาที่ด้านล่างของจอครับ
เขามองหาคารีมอยู่
แมจิค จอห์นสันมองไปในกะโหลก
ผมเป็นคนประกบเขา แบบ "หมอนี่ทำอะไรวะเนี่ย"
(เซดริค แม็กซ์เวลล์) (ฟอร์เวิร์ด เซลติคส์ 1977-1985)
ผมดูนาฬิกาและมองหน้าเขา เขาเอาแต่เลี้ยงลูกไปเรื่อย
สองวินาที หนึ่งวินาที แล้วยิงไม่ผ่านครับ
เลเกอร์สยิงไม่ผ่าน
เราไม่ได้ยิงด้วยซ้ำ
(เลเกอร์สปล่อยให้เซลติคส์รอดต่อ)
แล้วสุดท้ายพอต่อเวลา เราก็แพ้นัดนั้นไป
นัดที่เราควรจะชนะ
น่าจะได้สองต่อศูนย์ แล้วเราก็ควรจะไปต่อ
ไม่แน่ รอบชิงนั้นอาจจะจบเลยก็ได้
(โชว์เบิร์ดกับแมจิค จะกลับไปทางตะวันตก)
แต่แทนที่จะเป็นอย่างนั้น เรากลับไปเล่นที่แอลเอเป็นนัดที่สาม
(นัดที่ 3)
ที่นี่เรียกว่า "โชว์ไทม์" ในลอสแองเจลิส
และเลเกอร์สก็มาโชว์จริงๆ
แมจิคแมนมาแล้ว เออร์วิน จอห์นสัน
และเลเกอร์สก็ยังไม่พอ
เราไปเล่นที่แอลเอ พวกนั้นชนะเราขาด
ยิงเลย
(เลเกอร์สต้อนเซลติคส์ 137-104 เบิร์ด - ทีมเราเล่นเหมือนตุ๊ด)
แมจิค จอห์นสัน ทำสถิติสูงสุดในรอบชิงชนะเลิศ
ด้วยการแอสซิสต์ทั้งหมด 21 ครั้ง
ตอนนั้นความคิดเราคือ "เราต้องทำทุกวิถีทาง
ที่จะเปลี่ยนจังหวะของเกมนี้"
นั่นอาจต้องใช้การเล่นให้แรง
และทำสิ่งที่พวกนั้นจะไม่ชอบใจ
จำได้ว่าเควิน แมคเคลกับแลร์รีบอกว่า
"เราต้องเก็บไอ้พวกนี้ไปเลย
(แดนนี่ เองจ์) (การ์ด เซลติคส์ 1981-1989)
ต้องมีใครสักคนฟาล์วแรงมากๆ" ผมบอกเควินว่า
"นายแหละลองฟาล์วใครแรงๆ บ้าง
ฉันทำอยู่ทุกเกมจนโดนโห่ จากทุกเมืองในอเมริกาแล้วเนี่ย"
(นัดที่ 4)
พวกนั้นเลยตัดสินใจที่จะ เอาตัวเข้าปะทะและฟาล์วแรงไปเลย
เล่นสกปรกแบบถึงเนื้อถึงตัว
ต้องทำให้พวกมันยิ้มไม่ออก
นั่นแหละสิ่งที่เราต้องทำ
คูเปอร์ส่งให้คารีม ส่งเวอร์ธี ส่งแรมบิส
เขาควรขึ้นทำแต้มได้ โอ๊ย! ระวัง
แมคเคลล็อกคอเขาจนล้ม หลังจากนั้นก็นรกแตกกันหมด
ตัวสำรองลุกกันหมดเลยครับ
(เคิร์ท แรมบิส) (ฟอร์เวิร์ด เลเกอร์ส 1981-1988)
นั่นเล่นสกปรกมาก ผมจะหาทางฆ่ามันให้ได้
หลังจากเควิน แมคเคลจัดการเคิร์ท
เราก็เริ่มหาเรื่องกันแทนที่จะเล่นกีฬา
เบิร์ดสู้ คารีมเหวี่ยงศอก
แล้วตะโกนด่าแลร์รี เบิร์ด
"ไอ้ตูดเผือก กูจะเตะมึง" และ…
ถ้าเราเหวี่ยงแขนล็อกไอ้พวกนั้นได้หมด
เราก็คงยอมทำ
ต่อเวลาครับ เสมอกันอยู่ที่ 123
ยิงลูกแรกไม่เข้า
จอห์นสันยิงไม่เข้าทั้งสองลูก
(ไม่มีตอนจบแบบมนตร์แมจิคให้เลเกอร์ส จอห์นสันปล่อยหลุดอีกแล้ว)
ตลอดชีวิตผม
ผมเล่นใต้แรงกดดันได้ดีมาตลอด ในทุกจังหวะของการชิงแชมป์
ผมแค่ไม่รู้ว่าวันนั้นเกิดอะไรขึ้น
เรากลับไปเล่น พวกนั้นชนะนัดที่ห้า
เลเกอร์สดูเหนื่อยเต็มที
นัดที่หก กลับมาเล่นที่บ้านแล้วก็ชนะ
(กลับไปยังบอสตันร้อนๆ เลเกอร์สจะแข่งกับเซลติคส์)
ไปเล่นนัดที่เจ็ดที่บอสตัน เป็นการประมือของแมจิคกับแลร์รี เบิร์ด
(เซลติคส์กับเลเกอร์ส เตรียมลงสงครามเต็มตัว)
แลร์รี เบิร์ด
ชายซึ่งเซลติคส์จะอยู่หรือรอดขึ้นกับเขา
เหลือเวลาอีกหนึ่งนาทีครึ่ง
แมจิค จอห์นสันเลี้ยงเข้าไป แต่ลูกหลุดมือ
เซดริค แม็กซ์เวลล์ล้วงลูกจากผม ตบไปจากมือ
พวกนั้นไปทำคะแนนได้เลย
นั่นทำให้เลเกอร์สหมดแรงสู้
มันทำร้ายทีมเรามากจริงๆ
จอห์นสันได้ลูกแล้ว เลเกอร์สจะตามให้ห่างแต้มเดียว
เสียบอลอีกครั้งครับ
วินาทีสุดท้าย
คูเปอร์ยิงสามแต้ม
จบแล้วครับ
โห พูดถึงอาการใจสลาย
ผมทำให้เราแพ้รอบชิงครั้งนั้น เศร้ามาก
(เรื่องโศกของแมจิค)
เราชอบฉายานั้นมาก…
(มนตร์โศกแมจิค)
การที่เราทำให้เขาได้ฉายานั้นในตอนนั้น
พอได้ยิน "มนตร์โศกแมจิค" หรือเห็นในหนังสือพิมพ์
เห็นคำว่า "ผมเทียบกับแลร์รี เบิร์ดไม่ได้" "เขาเล่นเก่งกว่า"
เป็นความผิดหวังครั้งใหญ่
(แมจิคต้องอยู่กับความเจ็บปวด ที่แพ้เกมนัดที่เจ็ด)
ถ้วยรางวัลหรือ… แหวนอะไรพวกนั้นไม่สำคัญ
สำคัญคือเอาชนะเลเกอร์สกับเออร์วินได้
นั่นต่างหากที่สำคัญ
(แมจิคล้มเหลวอย่างน่าทึ่งอีกครั้ง)
การที่ผมไม่สามารถทำได้ เล่นให้ดีไม่ได้ ผมยังโมโหอยู่เลย
แม้แต่ตอนที่นั่งคุยกับคุณตรงนี้ ผมก็ยังหงุดหงิด
พอนั่งคิดถึงจังหวะต่างๆ ที่ปกติแล้วผมจะทำได้ดีมาก
แต่ไม่รู้ทำไม คืนนั้นผมทำไม่ได้
หลังจากแพ้เกมนั้น… ผมไม่มีทางลืม
เรากลับไปที่ห้องโรงแรม เราได้ยินเสียงเขาร้องห่มร้องไห้เลย
พวกเราก็นั่งกับพื้นเงียบๆ อยู่ เอ่อ
เรียกว่านั่งเงียบกันทั้งคืน
ผมใจสลายมาก
นั่นอาจเป็นจุดตกต่ำที่สุดครั้งหนึ่งในชีวิต
ในฐานะนักบาสเกตบอลอาชีพ
สภาพทางอารมณ์นะ
ตอนนั้นเขาอยู่ในจุดที่อ่อนไหวและอ่อนแอที่สุด
ผมรู้จักบาสเกตบอลครั้งแรกจากพ่อ
โห การนั่งดูเกมกับเขา ตอนวันเสาร์วันอาทิตย์
ถ้าวันเสาร์เขาถ่ายทอดสี่เกม เราก็จะดูทั้งสี่เกมด้วยกัน
ผมได้ใช้เวลากับฮีโร่ของผมสี่ชั่วโมง
กับคนที่ผมอยากเป็นอย่างเขามาตลอด
พ่อเป็นคนคอยอธิบายว่า ทำไมเขาถึงเล่นแบบนั้น
ทำไมคนนั้นถึงตัดสินใจแบบนั้น
เขาอยากให้ผมหัดมองเกมบาสโดยใช้สมอง
สมัยเด็ก คุณฝันว่าสักวัน จะมาเล่นในเอ็นบีเอรึเปล่า
แน่นอน เป็นฝันยิ่งใหญ่ที่สุดเลย
และเป็นฝันของพ่อที่จะให้ผมมาถึงตรงนี้ด้วย มันก็ดีนะ
พ่อผมมาจากมิสซิสซิปปี
เวลาผมไปที่นั่น ไปตามที่รวมตัวของคน
ในเมืองที่พ่อโตขึ้นมา
คนที่นั่งอยู่ในนั้นจะบอกผมเลยว่า "พ่อนายเก่งมากนะ"
เขาจะเล่าเรื่องที่ เขาทำคะแนนนั่นนี่
แล้วก็เป็นนักกีฬาที่เก่งทีเดียวและ…
ทุกคนพูดเหมือนกันหมดว่า "เราถึงได้รู้
ตอนที่นายเริ่มเล่นบาสแล้วเก่ง
เรารู้อยู่แล้วว่าทำไมถึงเก่ง
เพราะพ่อของนายไงล่ะ"
ส่วนผมก็แบบ… หันไปมองหน้าพ่อ "พ่อ ไม่เห็นเคยเล่าให้ผมฟัง"
พ่อบอก "ลูกเอ๊ย… คือพ่อไม่… พ่อเล่นต่อไม่ได้
พ่อต้องไปทำงานในไร่หาเลี้ยงครอบครัว
พ่อต้องเลิกเล่นบาสเกตบอล"
นั่นทำผมร้องไห้เลยนะ ร้องไห้เลย
แล้วปี 84 ผมก็ยังไม่พร้อม
สภาพจิตใจผมไม่แกร่งพอ นั่นคือสาเหตุที่เราพลาดแชมป์
แต่ผมจะไม่กลับไปทำผิดแบบเดิมซ้ำสอง
ผมต้องไถ่บาปให้ตัวเอง ผมต้องกลับไปเป็นแมจิคอีกครั้ง
หน้าร้อนปีนั้น…
เขาทุ่มเต็มร้อยกับการซ้อมทุกรอบ
"ฉันต้องซ้อมยิงตรงนี้ ฉันต้องซ้อมยิงท่านี้
ส่งมาให้อีก ทางนี้ ไม่ใช่ๆ นั่นยังไม่ดีพอ
ส่งมาให้อีก" มันเหมือน "โอ๊ย พวก
ซ้อมกันมาสามชั่วโมงแล้วนะ"
เขาตั้งใจเลยว่า "ฉันจะไม่ยอมท้อ ฉันไม่ยอมถอดใจ
ฉันจะต้องกลับไปให้ได้"
จนในที่สุด มีครั้งหนึ่ง เราเล่นกันอยู่
เขาทุ่มบอลอัดผมอย่างแรงเลย ผมก็แบบ "เฮ้ย ฉันใส่เบอร์ 11
ฉันไม่ได้ใส่เบอร์ 33 ไม่ได้เล่นให้เซลติคส์
ตอนนี้ก็ไม่ได้ใส่เสื้อเขียวนะ"
(27 พฤษภาคม 1985)
บอสตันเป็นเจ้าบ้าน ให้ทีมลอสแองเจลิสอีกครั้ง
ในรอบชิงชนะเลิศเอ็นบีเอ ที่จะเริ่มวันนี้
แลร์รี เบิร์ดของบอสตัน เซลติคส์ กำลังเกาะคอนขั้นสูงที่สุด
เขาได้เป็นเอ็มวีพีติดกันมาสองปี
นี่ถือเป็นเกียรติมากสำหรับผม คงพูดไม่ได้ว่ามันดีกว่าเดิม
จากที่ได้เมื่อปีที่แล้ว เพราะผมว่ามันก็เหมือนกัน
(ใครเก่งกว่า จอห์นสันมีมือเทพ)
สิ่งเดียวที่อยากทำคือเอาชนะเขาให้ได้ เอาคืนในปี 1985 แค่นั้น
(ใครจะชนะเป็นแชมป์เอ็นบีเอ)
เขาเรียกว่านี่เป็น คู่ปรับคู่แรงที่สุดในกีฬาทุกประเภท
เซลติคส์กับเลเกอร์ส
เป็นคู่ปรับซึ่งชนะอยู่ข้างเดียวที่สุด ในทุกวงการกีฬา
มีนกยักษ์ที่เราแบกอยู่บนหลัง
เลเกอร์สไม่เคยเอาชนะเซลติคส์ได้
แพ้มาติดๆ กันแปดครั้ง
โอเค มาเลย จัดมา
เกมจะเริ่มแล้วครับ มีเดิมพันเป็นตำแหน่งแชมป์
(รอบชิงชนะเลิศเอ็นบีเอปี 1985) (นัดที่ 1)
(เซลติคส์ทำเลเกอร์ส กลายเป็นทีมมิคกี้เมาส์)
ทุกอย่างที่พลาดได้ เราพลาดหมด
นัดแรก พวกนั้นโดนเล่นเสียเละ
เราโดนขยี้เลย แพ้ห่าง 34 แต้ม
ทุกวันนี้เรียกกันว่าเป็น วันประหารเมมโมเรียลเดย์
ทั้งสื่อ บอสตันโกลบ หนังสือพิมพ์บอสตันทั้งหมดด่าเราเละ
(วันประหารเมมโมเรียลเดย์)
ผมต้องยอมรับว่า เราไม่พร้อมที่จะเล่น
วันต่อมา คือว่า อีกสองนาทีจะหกโมงแล้ว
คารีมยังไม่มาขึ้นรถ
พอคารีมมา คนที่ตามมาด้วยคือ คุณอัลซินดอร์
พ่อของคารีม
คุณพ่อเขาขึ้นมาบนรถ
รถบัสคันนั้นเหมือนแดนศักดิ์สิทธิ์
ใครก็ขึ้นรถคันนั้นไม่ได้
คือ นั่นกฎของแพท ไรลีย์นะ
ไม่ต้องคิดจะขึ้นมาบนรถคันนั้นเลย
เป็นอุบัติเหตุน่ะ
ตอนนั้นคุณพ่อผมป่วยเป็นความจำเสื่อม
เพิ่งเริ่มเป็น
ผมเห็นพ่อเดินหลงอยู่ในล็อบบี้
"พ่อมาทำอะไรที่นี่" ผมเลยต้องพาตัวเขา
เอามาขึ้นรถด้วย
เขามองหน้าไรลีย์แล้วถามว่า "ให้พ่อผมขึ้นรถไปด้วยได้ไหม"
ผมตอบว่า "แน่นอน ได้เลย"
ถ้าเขาอยากได้กำลังใจจากพ่อ
ผมคงไม่ตอบว่า "ไม่ได้…" กับพ่อคุณหรอก
ตอนที่เราไปถึงสนามแข่ง
ไรลีย์กำลังคิดคำพูดปลุกใจก่อนลงสนาม
การที่คารีมขึ้นรถมาพร้อมกับพ่อตัวเอง
นั่นเปลี่ยนแนวคิดของผม จากเรื่องที่จะพูดในตอนแรกเลย
คุณพ่อผมเองเคยบอกผมว่า
"ถ้าเรื่องมันยาก เวลาที่มันยากมากๆ นะ แพท
และชีวิตจะต้องยาก นึกออกไหม แต่ลูกจะต้องยืนหยัดให้มั่นคง
แสดงจุดยืนว่าเราเป็นคนอย่างไร และเราเชื่อมั่นในสิ่งไหน
และเมื่อถึงเวลา ลูกเอ๊ย ทำไปเลย"
นั่นเป็นคำสุดท้าย
ที่ผมได้ยินจากปากของพ่อ
ผมว่าเราทุกคนรู้สึกทั้งนั้น
เราทุกคนอยากลงสนามไปเล่น ให้พ่อของกัปตัน
เล่นเพื่อพ่อของพวกเรา เพื่อพ่อของไรลีย์
ผมมีตัวตนทุกอย่างในฐานะผู้ชายคนหนึ่ง เพราะพ่อของผม
เพราะสิ่งที่พ่อยอมสละให้ผม ผมยังมีชีวิตอยู่เพื่อพ่อ
แมคเคลรีบาวนด์ แต่แมจิคขโมยไป แล้วสแลมดั๊งค์ใต้ห่วง
แมคเคลกับแมจิคตัวต่อตัวแล้วๆ
นั่นเป็นตอนที่ผมเริ่มเล่นบาสเกตบอล แบบแมจิค จอห์นสัน
ไร้ความกลัว
สี่ต่อหนึ่ง แมจิค แมจิคส่งคารีม สแลมดั๊งค์
ชนะไป 3-2 นัด ลอสแองเจลิสนำ แล้วเราจะกลับไปบอสตัน
กว่าเราจะไปถึงนัดที่หก
แล้วกำลังมุ่งกลับไปเล่นที่บอสตัน
เรามีความมั่นใจล้นเหลือแล้ว
เราชนะแน่ ผมบอกทีมเลย
"เอาสูทมาชุดหนึ่ง ไม่ต้องเล่นนัดที่เจ็ดหรอก"
เลเกอร์สชนะอีกเพียงนัดเดียว
ก็จะได้แชมป์และ จบคำสาปอันยาวนานที่สุดเรื่องหนึ่ง
ในประวัติศาสตร์กีฬาอาชีพ
ผมรู้ว่าทีมเราเก่งกว่าทีมพวกเขา
ผมรู้ดี เราก็แค่ต้องไปพิสูจน์ให้คนเห็น
เกมนี้เล่นสองคน แมจิคกับคารีม เจาะแล้ว คารีม
แมจิค จอห์นสัน
แมจิคเห็นช่องว่าง
ตอนนี้เลเกอร์สได้กลิ่นชัยชนะแล้วครับ
ตัวสำรองลุกแล้ว เลเกอร์สใกล้ชนะเต็มที
แชมป์สามรอบในหกปี
แอลเอมาถึงบอสตัน และชนะได้แชมป์โลกไป
ว้าว ในที่สุดเรา… เราก็ทำได้
(เลเกอร์ส) (แชมเปี้ยนโลกเอ็นบีเอปี 1985)
ชนะเขาคาบ้านเลย ฉลองในเมืองของเขาด้วย
เป็นความรู้สึกที่ดีสุดครั้งหนึ่งในโลก
วันนี้คุณมาที่สนามก่อนเพื่อนร่วมทีมคนอื่นๆ
และซ้อมยิงทั้งจัมป์ช็อตและเซทช็อต
ด้วยสีหน้าตั้งใจมากๆ
ไม่ต้องสงสัยเลยครับ ปีที่แล้วเป็นปีที่ยาวนานมาก
ที่ต้องรอจังหวะตอนนี้
เป็นจังหวะสุดยอดที่ผมจะได้แก้ตัว
เอาชนะคู่ปรับ แล้วชนะที่บอสตันการ์เด้น
ไม่เคยมีทีมไหนได้แชมป์บนพื้นปาร์เก้ที่นั่น
เราไม่มีทางลืมเรื่องนั้น
เพราะเราอยู่ในจังหวะนั้นด้วยกันแบบพี่น้อง
คำสาปถูกถอนแล้ว
นั่นคือตอนที่ดร.บัสชูถ้วยขึ้นแล้วพูดว่า…
ใครจะพูดอีกไม่ได้แล้วว่า
เลเกอร์สไม่เคยเอาชนะเซลติคส์ได้
โอ๊ย พูดอีกก็ถูกอีกนะ
คือว่าผมเนี่ย… ผมดีใจมากๆ
(เลเกอร์สล้มบัลลังก์เซลติคส์ ในการแข่งหกเกม)
บางคนอาจคิดว่า ทีมเซลติคส์เป็นสิ่งที่ไม่มีใครโค่นได้
แต่ชาวอเมริกันเชื่อในแมจิคไหมล่ะ พวกเราเชื่อแน่
(แลนซิ่ง มิชิแกน)
หลังจากได้แชมป์ครั้งนั้น ผมก็ไปงานปาร์ตี้วันเกิดเขา
หวังว่าทุกคนจะมีความสุข และสนุกกันนะครับ
เขาเชิญลูเธอร์ แวนดรอสมาร้องเพลง
ถามใคร ใครก็ตอบได้
ถ้ามาปาร์ตี้ของแมจิค จะมีแต่คนสวยๆ หล่อๆ
พวกเราจะสนุกกันมาก
คุณดาร์ก เกเบิล ไมเคิล คูเปอร์
ผมถามว่า "เอิร์ฟ ทำไมไม่ชวนคุกกี้มา"
เขาบอกว่า "คูป เธอปล่อยให้ฉันเป็นฉัน แต่ใจฉันยังไงก็อยู่ตรงนั้น"
คือเขาเป็นน้องชายฉันนะ ฉันก็ต้องเอาให้แน่ว่า
(เพิร์ล จอห์นสัน) (พี่สาว)
เขาอยู่กับคนที่ห่วงใจเขา รักเขา
ฉันเลยเชิญเธอมางานวันเกิดด้วย
ฉันไปงานวันเกิด แล้วก็คือ ฉันจำได้เลย
ตอนเดินเข้าไป เขาบอก "มาทำอะไรที่นี่"
แบบว่า เหมือนกับ "มาได้ยังไงตั้งแต่ต้นเนี่ย"
แต่คืนนั้นทั้งคืน เขาก็มาเต้นกับฉัน
นั่นทำให้เรากลับมาคบกันอีก
ฉันจะเจอเขาบ่อยขึ้น ได้ใช้เวลากับเขามากขึ้น
เขาจะมาเยี่ยมช่วงหน้าร้อน
นั่นก็ดีนะ
หน้าร้อนปีนั้นเราไปที่ซีดาร์ราพิดส์
สวนสนุกน่ะ
ไปเล่นเป็นเด็กๆ
คือว่าเรา… เราอยากไปขึ้นรถไฟเหาะ
แล้วก็อยากเล่นเอาตุ๊กตาสัตว์
ให้สาวของเราให้เยอะสุดเท่าที่ทำได้
นึกออกไหม
ก็ไปเล่นๆ สนุกขำๆ
แค่การที่เราเพิ่งกลับมาคบกัน
เหมือนค่อยๆ เติมเชื้อไฟใน ความสัมพันธ์ของเรา
ไอซิอาห์แต่งงาน ไม่ใช่แค่ไอซิอาห์
เพื่อนทุกคนแต่งงานหมดแล้ว คนในวง
เหลือผมคนเดียว ผมยังไม่ได้แต่งงาน
ตอนนั้นผมก็บอกเออร์วินตลอด
"ฉันรู้นะว่ามีคนอื่นอีกหลายคน
แต่ไม่มีใครจะรักนายได้ เท่าผู้หญิงคนนี้หรอก"
เขาอยู่ที่บ้านพ่อแม่ ฉันก็แวะไป
จะได้ใช้เวลากับเขา
ฉันเดินเข้าไป ก็คุยกับครอบครัวเขาอะไรอย่างนั้น
แล้วเออร์วินก็ออกไป เพราะเขาทำแบบนั้นบ่อยๆ
เขาจะออกไปแล้วกลับมาใหม่ ส่วนฉันก็… นั่นแหละ
ฉันเป็นเพื่อนสนิทกับพี่สาวเขาคนหนึ่ง รักแม่ของเขาด้วย ฉันเลย…
ฉันก็แค่เหมือนไปเยี่ยมพวกเขาแทน
แล้วเขาก็กลับมา ลงมาจากรถ
มีเด็กผู้ชายคนหนึ่งมาด้วย
เขาเข้ามาพร้อมเด็กคนนั้นและ… และ…
เด็กชายเล็กๆ คนนั้นดูกลัวมาก
เขายืนตรงนั้นแล้ว เหมือน…
ทุกคนก็บอกว่า "นี่คืออังเดร"
ฉันก็มองหน้าเออร์วิน มองหน้าอังเดร
ในที่สุดเขาก็บอกว่า "ใช่ นี่ลูกชายผม"
ผมบอกว่า "มันแค่คืนเดียว
นอนกันคืนเดียว และผม… ผมก็ไม่เคยคิดว่า
เอ่อ ว่า… เขาจะท้อง"
ผมมารู้ทีหลัง แล้วเขาก็เป็นลูกผม
จำเป็นมากที่ผมต้องแนะนำให้เธอรู้จักกับอังเดร
อย่างว่า…
ยังไงก็ยังกร่อยและทำใจยาก ไม่ว่าจะยังไง
ฉันตกใจมาก มันเหมือน… ก็ตกใจอยู่แป๊บนึง
แล้วผมบอกเธอว่า
"สิ่งหนึ่งที่ยังไงผมจะทำแน่ๆ คือจะอยู่ในชีวิตของลูก
และผมจะดูแลลูกชายผมเสมอ"
ย้ำอีกทีนะคะ นี่เป็นจุดที่เราเพิ่ง
กลับมาคืนดีกันได้ไม่นาน
แต่ทันใดนั้นอีกความคิดหนึ่งก็คือ
"ก็นั่นลูกชายเขา เราจะทำอะไรได้" นึกออกมั้ย
เราแค่… ฉันตัดสินใจลองดูว่า จะไปต่อกันได้ถึงไหน
ก่อนที่เขาจะต้องกลับไปแอลเอ
เตรียมตัวเข้าค่ายฝึกซ้อมอีก เรานั่งอยู่ใน… ห้องนั่งเล่น
บอกลากันอยู่
เพราะฉันก็จะขับรถกลับไปโทลีโด
แล้วเขา… เขาก็… ฉันสังเกตเห็นว่าเขาดูตื่นๆ
เขาบอกว่า
"คุกกี้ ผมรักคุณและผม… ผมอยากแต่งงานกับคุณ"
ฉันคิดเลยว่า "อะไรนะ"
แบบจู่ๆ ก็พูด ไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย
เหมือนเขาอยากจะทำ แต่ไม่รู้ว่าตัวเองอยากทำจริงไหม
แล้วเขาก็ขอไปเลย
- เราทุกคนวี๊ดว๊ายตื่นเต้นสุดๆ - ใช่เลย
เหมือน "โห ยอด คิดได้เสียทีว่าตรงนี้มีอะไรอยู่แล้ว"
แต่วันต่อมาเขาก็กลับแอลเอ
เรารู้… เราคุยโทรศัพท์กัน เราพูดเรื่องวางแผนแต่งงาน
"โอ๊ยตาย ฉันต้องวางแผนงานแต่ง ฉันตื่นเต้นมาก"
นั่นเป็นตอนที่เขาบอกว่า "ผมทำไม่ได้ ผมพยายามแล้ว ผมทำไม่ได้
เป็นความกดดันที่มากเกินไป มันก็แค่หนักเกินไป"
ผมสามารถหมั้นกับเธอได้ เพราะนั่นเป็นส่วนที่ง่าย
ส่วนที่ยากคือส่วนที่ต้องทำต่อ
เขาบอกว่า "ผมแค่ทำไม่ได้
และผมแค่อยากจะขอถอนหมั้น"
ฉันคิดว่า… ฉันบอกว่า "เอ่อ คือว่า ผ่านอะไรกันมาขนาดนี้
นั่นไม่… ฉันทำงั้นไม่ได้
ถ้าคุณคิดจะถอนหมั้น เราก็ต้องเลิกกัน"
แมจิค จอห์นสันมาแล้วครับ
ในชีวิตคุณมีสาวคนพิเศษหรือยัง
ไม่มีครับ ตอนนี้ไม่มีแล้ว จำรอบที่แล้วได้ไหม
ที่เราคุยว่าผมกำลังคิดว่าจะแต่งงาน
แต่ผมฟังคำแนะนำคุณไง
งั้นตอนนี้เวลาเหลือคุณจะทำอะไร ก่อนจะเปิดฤดูกาลใหม่
ผมจะอยู่สบายๆ ทำอะไรสนุกๆ ปาร์ตี้
- ก็ดีนะ สนุก ปาร์ตี้ - ครับ
ข่าวกีฬา ผู้เล่นทรงคุณค่าในกีฬาบาสเกตบอล ปีนี้เป็นตำแหน่งของแมจิค จอห์นสัน
จากทีมแอลเอ เลเกอร์ส
จอห์นสันทำคะแนนเฉลี่ยสูงสุดในอาชีพที่ 23.9 ต่อเกม และมีสถิติแอสซิสต์สูงสุดในลีค
นี่เป็นรางวัลพิเศษมาก
ผมขออุทิศให้กับคุณพ่อ หวังว่าพ่อจะภูมิใจและดีใจเท่าๆ กับผมในคืนนี้
(เลเกอร์ส)
ทีมเลเกอร์สกำลังลง ชิงแชมป์รอบที่สามในเวลาห้าปี
เซลติคส์เข้าชิงชนะเลิศ เป็นปีที่สี่ติดต่อกัน
(รอบชิงชนะเลิศเอ็นบีเอปี 1987)
เป็นครั้งแรกในรอบสิบปี เซลติคส์ไม่ได้เปรียบในบ้านตัวเอง
ในการแข่งเพลย์ออฟ
ปี 87 พวกนั้นทำอะไรเราไม่ได้เลย
เหลือห้าวินาที แมจิค จอห์นสัน ยิงฮุคที่ระยะ 3 เมตร ลง!
เลเกอร์สขึ้นนำจาก สกายฮุคสุดยอดของแมจิค จอห์นสัน
(แมจิค 'จูเนียร์สกายฮุค' ทำให้ชนะ)
เป็นสกายฮุคเบาๆ น่ะ เขาว่าเป็นการคิดค้นท่าเบบี้สกายฮุค
แพท ไรลีย์ ขณะที่เลเกอร์สเต้นออกจากสนาม
(แมจิคเป็นพลังที่แข็งแกร่งกว่าเบิร์ด)
เราคนใดคนหนึ่งกำลังจะ ได้เป็นแชมป์มากครั้งกว่ากัน
(แมจิคบินสูงกว่า)
นั่นเรื่องระหว่างแลร์รีกับผมเนอะ
ผมต้องทำให้แน่ใจว่า ต้องเป็นทีมของผมที่ขึ้นนำ 2-1
(จอห์นสันตอกตะปุ ปิดฝาโลงเซลติคส์ไปแล้ว)
เพราะผมต้องนำเขาให้ได้
(รอบชิงชนะเลิศเอ็นบีเอปี 1987) (เลเกอร์สชนะ 4-2 นัด)
โหย ตอนนั้นเราเป็นเครื่องจักรไร้ที่ติ
นั่นเป็นทีมที่ดีสุดของเรา ถ้าไม่ใช่ทีมที่ดีสุดในประวัติศาสตร์เอ็นบีเอ
เจอร์รี คนดูนัดชิงชนะเลิศนัดนี้ มากกว่าครั้งไหนในประวัติศาสตร์
พวกเขาได้ดูโชว์ชั้นเลิศ
(ฟอรั่ม) (อิงเกิลวูด แคลิฟอร์เนีย)
ผมแค่อยากให้พวกคุณทำ อย่างที่เราทำกันอยู่ ปาร์ตี้และสนุกให้สุดเหวี่ยง
ไม่มีใครในโลกนี้แล้ว
ที่คู่ควรกับการได้แชมป์โลกอีกครั้ง…
(เอ็มวีพี) (แมจิค)
เท่ากับคนที่อิงเกิลวูดนี่
ผมรับประกันกับทุกคนเลยว่า ปีหน้าเราก็จะชนะเอาถ้วยมาให้อีกครั้ง
แมจิคเป็นแชมเปี้ยน เป็นเอ็มวีพีของลีค เป็นผู้เล่นที่เก่งที่สุด
สำหรับผม ในฐานะเพื่อนของเขา
ได้เห็นเส้นทางสู่การเป็นผู้ชนะของเขา
ยืนยันสิ่งที่ผมรู้ในใจว่า ปี 88 ผมอยากชนะบ้าง
(รอบชิงชนะเลิศเอ็นบีเอปี 1988)
เลเกอร์สกับดีทรอยต์พิสตันส์ กำลังจะเริ่มแข่งชิงแชมป์เอ็นบีเอ
ผมว่าในนัดแรก สิ่งที่เราจะได้เห็น
จะเป็นเหมือนการชกชิงแชมป์เฮฟวี่เวท
การที่แมจิค จอห์นสัน กับไอซิอาห์ โธมัสเป็นเพื่อนสนิทกัน
เว้นแต่เวลาที่พวกเขาแข่งกันเอง
นี่ เราเห็นคุณเดินเข้าไป
และหอมแก้มไอซิอาห์ โธมัส เพื่อนสนิทคุณเบาๆ
เอ่อ นั่นมัน… เป็นประเพณีอะไร ของคุณสองคนเหรอ
พวกคุณเป็นเพื่อนกันมานาน
ใช่ครับ เราทักทายกันทุกครั้งที่เจอหน้า
เราทักกันด้วยการจุ๊บแก้ม
ผมว่านักกีฬาคนอื่นไม่ชอบ ผมรู้ว่าผมเองก็ไม่ชอบ
ผมไม่ชอบการผูกสัมพันธ์ หรืออะไรพวกนั้นเลย
จะมีเพื่อนอื่นๆ ไม่ได้
ถ้าไม่ได้ใส่เสื้อกล้ามสีม่วงเหลือง คนอื่นไม่ใช่เพื่อนทั้งนั้น
เขาย้ำเรื่องนั้นเสมอ
แพท ไรลีย์ไม่ชอบมิตรภาพนั้นเลย
เขาเดินเข้ามาหาผม บอกว่า
"เฮ้ย" ผมจะเล่นงานไอซิอาห์ไหม ถ้าเกิดสถานการณ์ขึ้นตรงหน้า
จำได้ว่าทุกคนมองอยู่เหมือนกับ "จะรอดูว่ามันจะทำยังไง"
เขาเป็นเพื่อนกันก่อนและหลังเกม ไม่ใช่ระหว่างเกม
โธมัส… แมจิค จอห์นสัน
แมจิคใช้ท่อนแขนเล่นงานเขาเลย
แมจิคเล่นไม่สวยนะครับลูกนั้น
รู้ตัวอีกทีเขาก็… ตูม
ผมก็แบบ "โอเค ก็ได้"
เขาโดดขึ้นมาแล้วเหวี่ยงใส่ผมบ้าง นั่นคือจุดเริ่มต้น
เห็นแล้วว่าแมจิค จอห์นสันกำลัง…
เวลาพูดเรื่องชัยชนะ ก็ต้องครองอำนาจเหนืออีกฝ่าย
เราจะเจาะใจอีกฝ่ายได้ไหม
จนเกิดความรู้สึกและอารมณ์ ความรักและความเกลียด
นั่นเป็นจุดเริ่มต้นของการที่ เราไม่ได้เป็นเพื่อนกันต่อ
และไม่ แบบว่า ไม่ได้คุยกันแล้ว
มิตรภาพของเราแตกลงเพราะ
การเดินบนเส้นทางสู่ชัยชนะครับ
ความปรารถนาไม่หยุดหย่อน ที่อยากเอาชนะเสมอ
ไม่ปรานีใคร
จบเกมแล้ว
เลเกอร์สชนะครับ
(ลอสแองเจลิสเลเกอร์ส) (แชมป์เอ็นบีเอปี 1988)
สำหรับผมมันคือ… คือต้องชนะ ไม่ว่าจะแลกกับอะไร
ถ้าจะต้องแลกกับมิตรสภาพก็ต้องแลกไป
ได้เวลาปาร์ตี้อีกแล้ว
ฉันติดตามการเล่นของเขาเสมอ และ คือ ฉันก็ดีใจกับเขาด้วย
ตอนนี้ชอบเรารึยังล่ะ
ทุกครั้งที่เขาชนะได้แชมป์หรืออะไรแบบนั้น
ฉันจะโทรไปแสดงความยินดีกับเขาด้วย
(ชิคาโก)
ฉันเริ่มคบกับผู้ชายคนหนึ่งที่ชิคาโก
แต่เออร์วินก็อยู่ในใจฉันเสมอนะ
ถึงตอนนั้น เราเริ่มกลับมาคุยโทรศัพท์กันบ่อยขึ้น
วันหนึ่งเขาโทรมา ผู้ชายคนนั้นอยู่ด้วย เขาก็แบบ "เอ่อ ทำไมคุยไม่ได้"
ฉันตอบว่า "เพราะมีคนอยู่ด้วย" เขาก็ "ทำไมถึงมีคนอยู่ด้วย"
ฉันก็แบบ "อะไรนะ เราไม่ได้เป็นแฟนกัน พูดอะไรของคุณ"
ฉันว่านั่นก็คงทำให้เขาเพิ่งรู้ตัว
แบบ "เดี๋ยวนะ
เธออาจไม่คิดจะนั่งรอฉันคนเดียวไปตลอด"
ทำใจยากนะ เวลาเห็นคนที่เรารักอยู่กับคนอื่น ใช่ไหมล่ะ
เราเลยกลับมาคบกัน
เพลงของพวกเขาคือ…
- "Reunited" มะ ใช่มั้ย - "Reunited" ใช่ๆ
ฮื่อ ฉันว่านั่นคือเพลงกลับมาคืนดีกัน
แบบฉันเองก็เคยใช้นะ แบบ…
แล้วก็ต้องคืนดีกันบ่อยมาก
เขาปิด เอ่อ ร้านอาหารรสชาติฝีมือแม่ จองทั้งร้านเลย
เรียกครอบครัวเพื่อนฝูงมาหมด
คือผมพยายามทำให้มันถูกต้องๆ
แล้วเขาก็หยิบแหวนที่อยู่ในกล่องขึ้นมา
บอกว่า หันมาหาฉันแล้วบอกว่า "คุกกี้ แต่งงานกับผมนะ"
ฉันลุกขึ้นวิ่งไปกอดเขา เขาก็สวมแหวนให้ฉัน
ส่วนหนึ่งในใจฉันคิดว่า "นี่วงเดิมรึเปล่าเนี่ย"
แต่ไม่ใช่ค่ะ วงนี้เพชรใหญ่กว่าวงเก่าอีก
การหมั้นรอบสองกลายเป็น
วางแผนแต่งงานระหว่างฤดูกาลแข่งขัน
ซ้อม ซ้อมก่อนซ้อม และไป… เตรียมตัวเข้าฤดูกาล ถึงฤดูกาลแข่ง
แล้วกลายเป็น "เอ่อ ผมว่า… โอเค รอบนี้เราแต่งแน่ละ
แต่กำหนดเวลาได้แค่ช่วง…"
- ต้องจัดให้ได้ตอนนี้ - "สัปดาห์นี้ หรือสัปดาห์นั้น"
ฉันเรียกว่าเป็นรักรถไฟเหาะ เพราะมันไต่ขึ้นไปเรื่อยๆ นะ
ขึ้นไปๆ แล้วก็แบบ "ช่างมันละ"
(แมจิค จอห์นสันจะแต่งงาน)
และถ้าจะให้เปิดใจจริงๆ เออร์วินกับฉันได้คุยกัน
ไม่รู้ว่าเขาจะจำได้ไหม แต่เขา… ตอนนั้นเขาไม่แน่ใจ
ฉันเลยบอกเขา ฉันบอกว่า "เอางี้นะ ถ้านายไม่แน่ใจ อย่าแต่ง"
ฉันไม่อยากให้เขาทำเธอเสียใจอีก
พอจะต้องวางแผนแต่งอีกแล้ว มันก็ยากอีกละ
ที่จะลากผมเดินตามทางเดิน ไปเข้าโบสถ์ นึกออกไหม
แล้วเดินไปตามทางนั้น
คุยกลับไปกลับมาสักพัก ฉันก็บอกว่า "งั้น เอางี้นะ
จะเลื่อนงานแต่งก็ได้ แต่ไม่ให้ถอนหมั้น
เท่ากับเราจะยังหมั้นกันอยู่"
"คุกกี้ ไม่เอา เลิกเล่น เอาแหวนคืนมา"
(งานแต่งแมจิคเลื่อนอีกแล้ว)
พร้อมกันนั้นฉันเปิดประตูเลย แล้วบอกว่า "ไม่ รอบนี้จะไม่เหมือนเดิม"
แล้วกระแทกประตูปิด
ผมกำลังเตรียมชนกับไอซิอาห์
ปีนั้นพิสตันส์เก่งมาก เราต้องจัดเต็มร้อยถึงจะเอาชนะได้
เราได้แข่งกับพวกนั้นอีกรอบตอนปี 1989
แมจิค จอห์นสัน น่าจะเจ็บเอ็นร้อยหวาย
(รอบชิงชนะเลิศเอ็นบีเอปี 1989) (นัดที่ 2)
หนักมาก ตอนไปอาบน้ำผมร้องไห้เลย
พวกเขาต้อง… เขาต้อง ลากผมออกมาจากห้องอาบน้ำ
พอกลับมาถึงสนามเหย้า เขาพยายามจะลงสนาม แต่ลงไม่ได้
เหมือนทีมโดนแทงไปแล้ว พวกนั้นทำให้เราอ่อนลงอีก
พวกเราเริ่มบอบช้ำ เริ่มแก่ขึ้น แล้ว เอ่อ ยุคนั้นก็จบไปแล้ว
ใช่ สุดท้ายพวกเราแพ้รวดเลย
(รอบชิงชนะเลิศเอ็นบีเอปี 1989) (พิสตันส์ชนะขาด 4-0 นัด)
ผมอยากพูดมานานแล้วว่า เป็นเบอร์หนึ่ง
(ไอซิอาห์ โธมัส) (ดีทรอยต์ พิสตันส์)
นั่นเป็นปีสุดท้ายของคารีม
หนึ่งในอาชีพซึ่งน่าจดจำที่สุด ในประวัติศาสตร์กีฬา
จบลงไปเมื่อคืนนี้ เมื่อทีมพิสตันส์เอาชนะเลเกอร์สได้
นั่นเป็นเกมสุดท้ายในอาชีพ ของคารีม อับดุล-จาบบาร์
นั่นเป็นตอนที่ผมเหมือนรู้ว่า… เหมือนทีมเซลติคส์ก่อนหน้านี้
ที่ทำไว้ช่วงต้นของยุค 80 ยุคของเราก็ใกล้จะจบลงแล้ว
ปีต่อไป ผมดูออกว่า สถานการณ์จะยิงเละ
และก็จบแค่นั้น
ไม่ต้องคาดเดาต่อแล้วครับ แพท ไรลีย์สมัครใจ
ลาออกจากตำแหน่งโค้ชทีมเลเกอร์ส
ไรลีย์บอกว่าเขาพร้อมไปหาความท้าทายใหม่ หลังจากทำสำเร็จเกินคาดจากหน้าที่เก่า
ผมจำวันที่เขามาบ้านผม แล้วบอกว่าเขากำลังจะลาออกได้
ผมบอก "ไปไม่ได้นะ" เราทั้งคู่ก็เริ่มร้องไห้
และผมบอกเขาว่า "ไม่มีคุณ ผมก็เป็นแมจิคไม่ได้"
ที่นี่คือเดอะฟอรั่ม
เห็นแบบนี้อาจจำไม่ได้ เลเกอร์สก็จำไม่ได้ ที่จริง
ช่วงนี้แม้แต่ทีมตัวเอง เลเกอร์สยังจำสภาพตัวเองไม่ได้
เสียงแห่งความเงียบ ในสนามช่วงนี้ของปี ชวนให้ใจหาย
(จิม เกรย์) (ข่าวกีฬา ซีบีเอส)
ไม่มีโชว์ไทม์ มนตร์จบลงแล้ว
เรื่องที่ต้องกลัวคือ มันจะกลับมาอีกไหม
ไรลีย์ไปแล้ว คารีมก็ไปแล้ว
มาถึงปี 1990 ก็มีทีมบูลส์ขึ้นมาอีก
จอร์แดนโดดไปที่ห่วง ลอยเลย ได้แต้ม!
ผมเข้าลีคมาตั้งแต่ปี 1984
(ไมเคิล จอร์แดน) (การ์ด บูลส์ 1984-1998)
แต่ช่วง 80 มีแต่เซลติคส์สู้กับเลเกอร์ส
(อดัม ซิลเวอร์) (ประธานเอ็นบีเอ 2014-ปัจจุบัน)
ไม่ว่าแมจิค จอห์นสันจะเป็นดาวเด่นแค่ไหน ไมเคิล จอร์แดนก็เริ่มได้แสง
ไม่มีใครเป็นเหมือนเขา ง่ายๆ เลย ไม่เคยเห็นใครเล่นแบบเขา
เขาเข้ามา แล้วก็ได้ดีลโฆษณาต่างๆ
เขาคือแอร์ จอร์แดนในสนาม และมีคุณสมบัติที่ดีพร้อมสำหรับแบรนด์ต่างๆ
ตอนนี้จอร์แดนได้รายได้ จากการโฆษณามากที่สุด
ในประวัติศาสตร์กีฬาอาชีพ
หนูต้องกินวีตตี้ส์ให้หมดนะ
แมจิค จอห์นสัน ควรได้ดีลพวกนั้นก่อนผมนานเลย
คือทั้งนิสัยของเขา ตัวบุคลิกท่าทางเขา
ผมว่านั่นคือจุดที่ มีความอิจฉาขึ้นระหว่างเราสองคน
ใช่ ผมโมโห ใช่สิ ผมอิจฉานะ
ใช่ ผมชอบเอาชนะ ผมต้องโมโหอยู่แล้ว
คือผมอาจได้โฆษณาแมคโดนัลด์ มีแบรนด์จอร์แดน
โน่นนี่ อะไรเยอะแยะ
แต่ในแง่ของชัยชนะ ซึ่งผมว่านั่นเป็นส่วนสำคัญที่สุด
เขาได้ไปแล้ว
และผมก็ต้องการ ผมอยากได้โดยผ่านเขาไปด้วย
ผมไม่ได้อยากจะอ้อมเขาแล้วได้มา ผมอยากทะลุผ่านเขาเลย
เราได้ยินมาเยอะเรื่องของ ไมเคิล จอร์แดน กับสิ่งที่เขาทำ
แต่ถ้าอยากสู้กับแมจิคและ อยากเริ่มได้แชมป์กับเขาบ้างใช่ไหม
อยากได้แหวนแชมป์เหรอ
โอเค ก็ได้ มาดูกันว่ามีฝีมือไหม
ตอนปี 1991 ยิ่งคนกังขาทีมเรา ผมยิ่งมีแรงฮึด
(พอร์ตแลนด์เก่งที่สุด ฝั่งตะวันตกเก่งที่สุด)
เมื่อไม่มีทั้งไรลีย์และอับดุล-จาบบาร์ ยุคแห่งโชว์ไทม์อาจจะจบลงแล้ว
แต่ภายใต้การนำของแมจิค ทีมเลเกอร์สยังคงเล่นต่อ
ปีนี้ทีมของเขามีสถิติดีที่สุดในลีค
ผมอยากพิสูจน์ให้คนเห็นว่า คือ
เรายังประสบความสำเร็จได้ถึงจะไม่มีคารีม
และผมอยากแข่งกับทีมชิคาโกบูลส์
คำบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์