We maken de tien spelers bekend…
…die voor de VS naar de Spelen van 1992 gaan.
Er is veel gespeculeerd over wie zal spelen.
Ik zat al na te denken wat m'n volgende stap moest zijn…
…toen commissaris Stern belde en zei:
'Hé, Earvin. We willen je erbij op de Spelen.'
Als je een team samenstelt, begin je met de leider.
En wie beter dan de speler die z'n club naar vijf kampioenschappen heeft geleid?
Ik was meteen enthousiast.
Maar toen zei hij: 'We hebben één probleem.'
Ik zei: 'Wat dan?'
'Larry en Michael.'
Ik belde Larry en zei: 'Luister, LB. Dit wordt ons laatste feestje.
We moeten spelen. Je moet meedoen.'
Ik zei dat ik niet kon. Ik wilde heelhuids het seizoen doorkomen.
Hij zei: 'Met mijn rug. Ik weet het niet.'
Ik zei: 'Al ga je gewoon in de hoek staan of bij de bucket.
Ik zorg dat je de bal krijgt en jij hoeft 'm er alleen maar in te leggen.'
'Dat kun je toch nog wel?' 'O, jawel. Met m'n ogen dicht.'
Ik moest het doen. Of ik nou kon spelen of niet, ik moest mee.
Hij zei ja.
Maar Michael was lastiger.
Michael, heb je besloten of je meespeelt op de Olympische Spelen?
Ik zou het graag doen, maar ik heb zoveel voor de Chicago Bulls te doen.
Dus ik denk dat ik het oversla.
Ik zei: 'Het staat al zolang op m'n bucketlijst om met jou en Larry te spelen.
Dat wordt hartstikke leuk, want we hebben nooit zo samen kunnen zijn.'
Ik moest op hem inpraten, maar uiteindelijk zei hij ja.
Het Dream Team.
Een basketbalmachine met namen als Magic en Michael en Ewing en Bird.
De besten van de NBA.
Er ging een enorme aantrekkingskracht van die sterren uit.
De wereld werd gek.
Hij bracht Showtime naar Barcelona.
Magic.
BASKETBALSTER STEELT SPAANSE HARTEN
Ik wilde niet dat de andere negen mij op sleeptouw moesten nemen.
Ik heb nooit van m'n leven beter gebasketbald dan op die trainingen.
Hij is een sluipmoordenaar.
Het waren luchtgevechten, elke dag.
Hij wilde zich bewijzen. Maar ik wilde bewijzen dat er een nieuwe garde was.
We waren veel samen en werden heel hecht met z'n allen.
Ik was in Barcelona en zat te kaarten met Magic, Charles Barkley en MJ.
We zaten lekker slap te lullen onder elkaar.
Michael is daar ontzettend goed in, slap lullen.
Magic wilde er niks van weten.
We zijn allebei enorme fanatiekelingen die niet willen verliezen.
We waren gekomen om goed te spelen. Ik wilde winnen.
Een Dream Team voor Amerika, een nachtmerrie voor de tegenstanders.
Als we deze focus kunnen behouden, maken we kans op de eindoverwinning.
Magic gaf het Olympisch team van '92 duidelijk een speciaal sausje.
Ze winnen zoals verwacht het goud hier in Barcelona.
Ik had dat Dream Team nodig om mezelf gerust te stellen, zo van:
'Hé Earvin, het komt wel goed. Je kunt nog lang mee.
Je kunt nog spelen. Je lichaam werkt nog.'
Ik was inmiddels gewend aan de medicatie.
Hij gaf tientallen miljoenen mensen met dezelfde diagnose weer hoop.
Ze zagen Magic op topniveau spelen.
En tijdens die hele periode…
…sprak Magic met David over z'n wens om terug te keren in de NBA.
Als je de sport verlaat, gaat het niet zozeer om het spelletje.
Het is meer dat je een van de jongens bent.
Ik wilde nog één keer een van de jongens zijn.
Nog geen jaar geleden dachten we…
…dat we Magic niet meer op het veld zouden zien.
De Lakersster zou stoppen vanwege z'n hiv-besmetting.
Maar toen won Magic met het Dream Team olympisch goud.
En nu keert Magic terug in de NBA.
Ik wilde zo niet vertrekken.
Dat was niet het perfecte einde.
John Wayne reed altijd weg zoals hij wilde wegrijden.
Op de John Wayne-manier.
Eindelijk.
Dit is een mooie dag voor mij.
Ik heb hard gewerkt om terug te komen.
En ik ben heel blij dat ik terug kan komen.
Meer heb ik niet zeggen.
Ik wilde uit eigenbelang dat hij speelde.
Met Magic erbij maakten we kans om weer te winnen.
Weer de finale te halen.
Dat ik net als vroeger weer de Lakers mag aanvoeren…
Ik krijg al rillingen over m'n rug als ik erover praat.
TEGENSTRIJDIGE GEVOELENS
Z'n terugkeer was controversieel.
Veel spelers hadden er geen lekker gevoel bij. Karl Malone sprak zich erover uit.
Als ik in botsing kom… Niet per se met Magic, het kan iedereen zijn.
Het feit is wel dat als iemand het aidsvirus draagt…
…ik er niet zo hard in kan gaan als normaal.
En als mensen dat niet kunnen respecteren, pech.
Dat een prominente speler die opmerkingen maakte…
…kon niet zomaar genegeerd worden.
Ik had net met Karl gespeeld, in de All-Starwedstrijd, in 't Dream Team…
…en nu kon hij ineens niet tegen me spelen?
Dat was wel een mes in m'n rug.
Nu is er ineens een enorme verwarring.
We gaan naar North Carolina voor een oefenwedstrijd.
En helaas loopt hij een schram op van een nagel.
Er is een time-out.
Hij komt naar de bank.
En als ik opkijk, zijn alle ogen en camera's op me gericht.
Ik zag dat de spelers er niet blij mee waren.
Ze gedroegen zich compleet anders.
De non-verbale communicatie sprak boekdelen.
Ik vroeg me af waarom iedereen zo staarde.
Ik weet nog dat de reporters zeiden: 'O, mijn god.
Magic heeft een schram. Hij bloedt. Wat gaan ze doen?'
Ik had handschoenen op zak.
Er was een protocol. Door mij geschreven.
Maar ik kon die handschoenen niet aantrekken.
Als ik ze had aangetrokken, had dat een tegenstrijdig signaal afgegeven.
Als je het niet van hem kon krijgen, waarom moest ik dan die handschoenen aan?
Je zag de angst op hun gezicht.
En dat blijft de aandacht trekken.
Het is geen doen als dat het hele jaar zo doorgaat.
Magic Johnsons comeback is voorbij voor hij begon.
De basketbalster zei gisteren dat hij definitief stopt…
…vanwege de controverse over z'n deelname ondanks z'n aidsbesmetting.
Er was zoveel negatieve publiciteit.
De lol was eraf.
Maar ik had met Magic te doen, want hij speelde nog altijd goed.
Toen je te gast was, zei je dat God je geschapen heeft om te basketballen.
Hoe denk je daar nu over?
Je zult wel teleurgesteld zijn.
Wat men moet beseffen is dat we als kind aan niets anders dachten dan basketbal.
Dat was ons hele leven.
Je zei dat je wilde eindigen als John Wayne.
Ja. -Op je eigen manier.
Precies. -En nu krijg je toch niet de kans.
Dit seizoen spelen, zou het perfecte einde zijn.
Maar mijn film heeft geen einde.
Cookie en ik waren alles bij elkaar…
…al sinds ons 18e bij elkaar, en nu waren we getrouwd met een kind op komst.
We hadden Andre.
Zij en Andre hadden een speciale band.
Het was een speciale tijd voor ons.
Het gezin Johnson stond op het punt om te worden uitgebreid.
Magic, de cijfers voor Earvin Johnson III:
3600 gram. Gefeliciteerd.
Dank je wel. Wat aardig.
Toen EJ geboren werd, was ik zo opgelucht.
Want ze hadden wel gezegd: 'Zover we weten heeft de baby het niet…
…als de moeder het niet heeft.'
Maar je vraagt je toch af of hij wel goed ter wereld zal komen.
Zal hij niet ziek zijn?
Maar het was een wolk van een baby.
Hij was supergezond, dus dat was een zegen voor ons.
Je ziet er goed uit.
Breng hem maar. Earvin III.
Magic zegt in het boek… Dit is zo grappig.
Toen de baby kwam, was Magic erbij.
Cookie was aan het persen. Het hoofdje kwam en wat deed je?
Ik zei: 'Stop.'
Iedereen keek, van: wat is er?
'M'n baby moet begeleid worden door Luther Vandross.'
Hoewel we een baby hadden, en Earvin geweldig was…
…ontbrak er toch iets voor hem.
Ik speel niet de sport waar ik zoveel van hou en dat doet pijn.
Ik mis de kleedkamer, ik mis de busritten.
Ik mis dat ik niet ten strijde trek met m'n makkers.
M'n hele leven is basketbal. M'n hele leven is de beste zijn.
M'n hele leven is kampioen worden.
Het enige wat hij kende, was basketballen.
Wat doet iemand die een genie is met de bal met de rest van z'n leven?
Als je in de bloei van je carrière bent, wat moet die passie dan vervangen?
Daar hadden we het elke dag over.
Wie ben je en wat kun je worden?
Want dat andere kan niet meer.
Ik moest een stapje terug doen en een oplossing vinden.
We waren arm toen ik klein was…
…maar ik droomde er altijd van om hogerop te komen.
Ik droomde groot.
Er was destijds een reclame van Camay-zeep die heel vaak op tv was.
Sommige meisjes vinden zich schoon wassen genoeg. Ik wil meer dan schoon zijn.
Er zat een groot, rond bad in die reclame.
En ik zei altijd dat ik later net zo'n bad zou hebben.
Ze lachten me uit.
Als kind zei je dan: 'Ga weg, jij krijgt later echt niet zo'n bad.'
Of: 'Hoe wilde je aan zo'n bad komen?'
Dat zag je echt niet gebeuren.
Mensen die eruitzagen zoals wij hadden niet zo'n bad.
Lansing was net als die film The Help.
Applaus graag voor de bedienden.
Wij werkten op de countryclub.
We plaagden elkaar, omdat hij binnen schoenen poetste…
…en ik buiten caddie was.
Later zei hij dat ik op het land werkte…
…en hij werkte in het grote huis.
Zo was Lansing toen.
Maar ik heb altijd groot gedroomd.
Als ik zei dat ik iets zou doen, dan deed ik het.
En als ik iets wilde, dan zei m'n vader: 'Je moet ervoor werken.'
M'n vader werkte bij General Motors.
Hij had twee of drie banen.
Eerst werkte hij bij de Shell.
Dan werkte hij nog acht uur bij General Motors.
En hij had 'n vuilnisophaaldienst. Dus wij haalden vuilnis op.
M'n broers schaamden zich als hun vrienden ons op de vuilniswagen zagen.
We schaamden ons.
Onze vrienden plaagden ons altijd met het nummer 857.
Dat was het nummer op de wagen.
We hebben wat afgevochten als ze ons plaagden.
Het kon mij niet schelen of ze ons zagen.
Ik wilde bij m'n vader zijn.
Hij was m'n idool.
Ik woonde iets verderop en heb hem van z'n geboorte zien opgroeien.
Hij heeft veel van z'n pa geleerd.
Earvin heeft z'n normen en waarden van z'n ouders geleerd.
Ik weet nog goed dat ik zei:
'Pa, ik wil graag wat geld, want Godzilla draait in de bioscoop.'
Iedereen in de buurt wilde Godzilla zien in de bioscoop.
Hij zei: 'Ik heb niet zomaar een dollar voor je.
Maar ga met me mee.' Ik zei: 'Oké.'
Ik volgde m'n vader naar de garage en hij zei:
'Dit zijn meneer Schop, meneer Hark en meneer Grasmaaier.'
Hij zei: 'Als je een dollar wil, ga dan met dat gereedschap een dollar verdienen.'
Ik bad altijd dat het zou gaan sneeuwen. Dan kon ik geld gaan verdienen.
Ik was altijd in de buurt aan het hosselen.
Ik heb altijd een zaak gerund.
Zo kent hij mij, als zakenman.
Earvin werkte in de zomer voor hem. Hij had altijd bijbaantjes bij Greg Eaton.
Earvin was altijd op tijd en vertrok pas als alles af was wat je hem had gevraagd.
Hij levert nooit half werk.
We haalden het afval op, ruimden het kantoor op.
En ik weet nog goed dat Earvin aan het bureau ging zitten.
Met z'n voeten op tafel.
Toen ik binnenkwam, zat hij met z'n voeten op m'n bureau.
'Wat doe jij nou?' 'Ik doe of ik jou ben.' En toen moesten we lachen.
Hij stelde zich voor dat hij later zakenman zou worden.
Dat zei hij vaak als we het erover hadden wat we na het basketballen zouden doen.
Achterin de bus zeiden ze altijd: 'Buck, wat wil jij worden?' Ze noemden me Buck.
Ik zei: 'Ik begin voor mezelf en word zakenman.'
Maar ik had geen idee hoe.
En dus ging ik naar dr. Jerry Buss om met hem te praten.
Hij vroeg altijd: 'Wat wil je nog meer behalve basketbal?'
Hij zei: 'Wat zijn je doelen, wat zijn je dromen?'
En dan: 'En hoe denk je dat doel of die droom te verwezenlijken?
Wat is je strategie om dat te bereiken?'
Earvin wilde z'n roem gebruiken om mensen in de zakenwereld te ontmoeten.
A/B-mark.
Diverse mensen hebben hem geleerd hoe de zakenwereld werkte.
Jerry Buss heeft hem veel over zaken geleerd, Michael Ovitz ook.
Michael Ovitz heeft Earvin heel veel bijgebracht.
We bespraken wat hij kon doen.
Ik moet hem nageven, hij zei uit eigen beweging: 'Ik wil niet op m'n veertigste…
…niks beters te doen hebben dan een stel autodealers runnen. Ik wil zakendoen.'
Ik zei dat het een moeizaam proces zou zijn.
Als eerste gaf ik hem abonnementen…
…op The Wall Street Journal, Fortune, BusinessWeek en Forbes.
Het was een leerproces.
We belden de baas van Coca-Cola. 'Mogen we langskomen? Magic Johnson wil je spreken.'
En de baas van PepsiCo. Die spraken we ook. En zo gingen we het land door.
Hij vroeg me geregeld om advies.
Earvin zei: 'Het ontbreekt me aan bepaalde vaardigheden.
Dus moet ik er tijd en moeite in steken om die vaardigheden…
…onder de knie te krijgen.'
Earvin zat er altijd mee dat hij een sportster was geweest.
Hij dacht dat z'n sportimago overschaduwde wat hij in de zakenwereld kon bereiken.
Hij maakte zich ergens altijd zorgen dat ze hem niet serieus namen.
En hem als spierbal zagen.
Het viel niet mee.
Wat mensen niet beseffen is dat sportlui…
…een vast dagschema hebben.
Maar niemand vertelde me nu nog wat ik moest doen.
Dus ik was van: oké.
Ik had geen doel.
De Lakers waren m'n doel. Nu moest ik m'n energie…
…m'n passie en liefde in iets anders dan basketbal stoppen.
Ik moest leren hoe ik mezelf moest motiveren.
Welke richting ik in moest.
We zijn live in het Forum.
Ik weet nog dat Earvin en ik naar een wedstrijd waren geweest.
Earvin 'Magic' Johnson.
We wilden net gaan toen ze een aankondiging deden.
'Je kunt nog niet vertrekken.'
…richting Culver City.
Het publiek is stil. Ik zal zeggen waarom.
Er zijn rellen gaande in Los Angeles.
Vlak bij het Forum, op drie kilometer.
Ik weet nog dat ze zeiden: 'Er zijn rellen uitgebroken vlakbij.
We adviseren om de sporthal niet te verlaten tot we weten of het veilig is.'
Toen we eindelijk wegreden, zakte de moed me in de schoenen.
De jury heeft uitspraak gedaan in de zaak omtrent politiegeweld.
De vier agenten die op de video een ongewapende man in elkaar sloegen…
…zijn van de meeste aantijgingen vrijgesproken.
We waren in hartje LA, midden in de rellen.
Als ik eraan terugdenk…
Elke actie heeft een reactie. En wij hebben lang niet gereageerd.
We hebben altijd weggekeken.
Maar die dag zeiden we: 'Tot hier.'
Als ik aan de rellen terugdenk…
Wat me tegenstaat, is dat we onze eigen gemeenschap vernielden.
We staken bedrijven in de zwarte gemeenschap in brand.
Daar hebben gemeenschappen in South Central en Compton onder geleden.
De winkels brandden uit en het kostte banen.
Ik zag de werknemers van die zaken in tranen omdat ze hun baan kwijt waren.
Veel zwarte leiders belden me en zeiden: 'We hebben je hulp nodig.
Jij hebt een stem, naar jou wordt geluisterd. Bemoei je ermee.'
Een heel segment van de bevolking is overgeslagen.
Het enige wat ze krijgen, is lippendienst.
Wat hier, wat daar. Maar daar schieten ze niets mee op.
We moeten meer doen.
Dat was voor mij het teken dat er iets moest veranderen.
Ik zei: 'Oké, ik moet m'n bedrijf in de binnensteden opbouwen.'
Als je de zwarte gemeenschap niet helpt, dan zijn die kampioenschappen niks waard.
We moeten de mensen nu zover krijgen dat ze alles opnieuw opbouwen.
Ik zei: 'Wat zou helpen, is als ik een kantoor had.'
Ik ga elke dag naar kantoor en heb weer een schema.
Ik herinner me mijn gesprek als de dag van gisteren.
Ik liep z'n kantoor binnen.
En hij was Earvin Johnson.
Niet meer Magic Johnson. Die was op het veld achtergebleven.
Earvin zag iets in mij dat ik zelf nog niet doorhad.
Hij zag hoe ik praatte over de gemeenschap waar ik vandaan kwam.
Ik was opgegroeid in South Central LA.
Ik woonde in LA ten tijde van de rellen. Ik zat er middenin.
Als ik de deur uitging, zag ik de vlammen.
Maar ik hield van m'n buurt en van de gemeenschap. Hoe ruig het ook was.
Mijn buurt was duidelijk achtergesteld.
Er waren geen grote koffieketens, geen fatsoenlijke bioscopen.
We zagen dat zowel in de zwarte als de Latino gemeenschap…
…een van de populairste dingen met het gezin naar de film gaan is.
Dat is een activiteit die nog betaalbaar is.
Maar we moesten daarvoor onze gemeenschap verlaten.
Je moet 30, 40 minuten rijden om naar een goede bioscoop te gaan.
Films zijn altijd onderdeel van mijn leven met Cookie geweest.
Een van onze eerste dates was in de bioscoop.
Dat is nog altijd wat we doen als we uitgaan.
Op vrijdagavond naar de film.
Ik sprak af met Ken Lombard, die bekend was met de bioscoopbranche.
Earvin liet blijken dat hij dol was op films en bioscopen.
Hij was er zakelijk in geïnteresseerd.
Dat zou de eerste grote investering van m'n geld worden.
Het was een kans voor ons om in een minderhedengemeenschap te investeren.
Dat deed toen niemand.
Ik was er stellig van overtuigd dat Earvin de juiste partner was.
Peter.
Hij en Ken Lombard zeiden: 'Jij werkt in de filmdistributie.
Jij zoekt het publiek.
Wij weten een land waar bioscoopbezoek boven aan het lijstje staat voor mensen.
Het is een progressief en dynamisch bioscooppubliek.
Je kunt er vet aan verdienen.'
Ik dacht: 'Muziek in m'n oren.' Want we gingen de wereld over.
Ik zei: 'Waar moeten we heen?' Hij zei: 'Acht kilometer verderop.'
Als je economische noodzaak, behoefte en creatieve mogelijkheden kunt combineren…
…met gemeenschappelijk nut, dan is dat een krachtige boodschap.
Ik stak direct m'n hand uit en zei: 'Ik doe mee.'
We wisten wat iedereen dacht: Je zit daar tussen de Bloods en de Crips.
Het is een kruispunt tussen verschillende bendeterritoria:
de Rollin' 60s, dan Crenshaw en de Jungle, waar de P. Stones zitten.
Eén incident kon ons bedrijf nekken.
En iedereen dacht dat dat zou gebeuren.
Dus wilde ik het tegendeel bewijzen.
Ik zei: 'Ken, roep de leiders bijeen.
Ik wil ontbijten met de leiders van de Crips en de Bloods.'
Hij zei: 'Zeker weten?' Ik zei: 'Ja.'
Wij erheen.
Ik had zes of zeven man bij me. Zij kwamen met 35 man.
Ik zei: 'Ik respecteer jullie allemaal.
Wat ik zeggen wil…
…is dat deze bioscoop de hele zwarte gemeenschap kan helpen.
Ik wil dat jullie komen met je familie.
Maar jullie moeten ervoor zorgen dat er geen geweld is.
Niet binnen en niet buiten de bioscoop.
Ik creëer banen.
Als jullie mensen een baan zoeken, neem ik ze aan.'
Iedereen respecteerde hem, al kenden ze hem niet als zakenman.
Al die lui in LA zijn basketbalfans of Lakersupporters.
Uiteraard kenden en bewonderden ze Earvin.
En het begon voortvarend.
Voor Magic bioscopen ging bouwen, kon het me allemaal geen reet schelen.
Magic werd de held omdat hij zich aan z'n woord houdt.
Hij gaf banen aan mensen die min of meer afgeschreven waren.
Dus dat was heel belangrijk.
Film is belangrijk in onze popcultuur.
Maar in sommige buurten spelen ze totaal geen rol.
Maar dankzij de magie van de film gaat dat veranderen.
Deze bioscoop is gebouwd door Magic Johnson…
…midden in de wijk Crenshaw in LA.
De opening was een feest.
Ik woonde om de hoek. De hele buurt ging.
We hebben gigantische schermen…
…stadionstoelen, gefrituurde garnalen…
…kip met hete saus.
Iedereen zei: 'Ze slopen de tent. Dat wordt schieten, dat wordt vechten.
Maar niks, hoor.
Zo konden we mythes ontkrachten over de zwarte klant.
Dit is Magics nieuwste bioscoop. Hij heeft er drie of vier.
Atlanta, LA, Houston en z'n nieuwste staat hier in North Randall, Cleveland.
Er was geen bioscoop in Harlem.
Nu hebben we negen zalen.
Tachtig procent van het personeel woont zelf in de buurt.
Het ging niet om het geld, maar om de verandering.
Verandering en de gemeenschap nieuw leven inblazen.
Zo had ik het nog nooit meegemaakt.
De bioscopen bleken een succes.
En reken maar dat ze door een vergrootglas werden bekeken.
Zo van: weet je zeker dat dit werkt in deze gemeenschappen?
Het werkte niet alleen, maar breidde ook snel uit.
Na de bioscopen kwam Starbucks.
Ik meen dat ik in New York was. Ik zag een rij staan.
Het was Starbucks, maar dat kende ik toen nog niet.
Ik zei: 'Staan die mensen in de rij voor koffie?'
En ook nog zwarte mensen.
Ik dacht: 'Verdraaid, misschien moet dit wel het volgende project worden.'
Dit is de nieuwe Mr Coffee.
Howard Schultz, CEO van Starbucks en het brein achter dit brouwsel.
Het zal je verbazen dat je in een stad als New York…
…met z'n eten en kunst, geen fatsoenlijke koffie kunt krijgen.
Ik was sceptisch. Wat kon Magic toevoegen aan Starbucks…
…dat wezenlijk anders, authentiek en relevant was?
Ik was eerlijk gezegd nieuwsgierig om Magic Johnson te ontmoeten.
De vraag was:
Gaan ze in South Central LA vier dollar uitgeven aan Starbucks?
En Earvin zei: 'We kopen ook Gucci.'
Wanneer iemand sceptisch is, en dat was Howard, en niet zonder reden…
…dan moet je het waarmaken.
Waiting to Exhale, Whitney Houstons eerste film, ging in première.
Howard Schultz wilde die vrijdag langskomen.
Ik zal je zeggen, hij was geschokt.
Het was krankzinnig.
Er stonden duizend man in de lobby.
Hij keek naar de rij…
…luisterde naar de gesprekken in de rij voor de versnaperingen.
Hij zag ons veel geld uitgeven.
Hij zei: 'Laten we naar binnen gaan.'
De film begint en natuurlijk heeft Whitney problemen met haar man.
Wat vind jij, Robin?
Ik hou al jaren van hem en nu hebben we een nieuwe kans.
Ik wil het niet verbruien door hem niet te vertrouwen.
Elke vrouw in de zaal riep: 'Dumpen. Wat moet je ermee?' Ze praatten tegen 't doek.
Het publiek leefde intens mee met de film.
Magic moedigde dat aan en zei: 'Kijk wat er gebeurt.
Dit kan omdat we de mensen een podium geven om mee te leven.
En dat is de gemeenschap die ik met jou bij Starbucks wil creëren.'
Starbucks breidt zich uit met een beetje magie.
Het bedrijf gaat in zee met Magic Johnson om filialen te openen in nieuwe buurten.
Wat blijkt? Zwarte mensen drinken ook koffie.
En ze gaan veel naar de film.
Klaar?
Het was geen liefdadigheid. Investeerders profiteerden ervan.
MEER DAN MAGIE
Wat ik op het basketbalveld had, heb ik ook als zakenman.
Discipline, focus, strategie, uitvoering, perfectie.
Earvin wilde steeds weer beter worden.
Blijven groeien, blijven doen.
Hij slokt een van de oudste hamburgerketens van LA op.
Weer een nieuwe zaak open. Een 24-uurs fitnesscentrum bij Oakland,
De nieuwste investering van Magic Johnson.
Er was een tekort aan huisvesting en retail in de binnensteden.
Daar moesten we wat aan doen.
Dit is niet alleen een mooi project, maar een broodnodig project.
Het doel was onroerend goed voor minderheden in het hele land.
Het institutioneel kapitaal was er nog niet klaar voor.
Maar we bewezen hun ongelijk.
Gloednieuwe gebouwen midden in de hood.
Appartementen boven en retail beneden.
Iedereen snapte wat we wilden doen.
En het lukte ook.
We werden de grootste projectontwikkelaar in minderhedengemeenschappen.
Nu passt hij zonder te kijken onroerend goed, winkelcentra en franchises.
Men zegt dat Magic bedrijven in de binnensteden nieuw leven inblaast.
Hij zocht mensen met diezelfde gedrevenheid, die visie.
Mensen die niet bang waren voor overwerk of om er een schepje bovenop te doen.
Dit is een man die om vier uur 's ochtends opstaat en een enorme werklust heeft.
Je moest vroeg komen. We werkten tijdens de lunch.
Op zaterdag en zondag.
Ik ging elke zaterdag en zondag naar kantoor, en dat 15 jaar lang.
Na zijn basketbaltijd richt Johnson zich op z'n zaken.
Hij investeert in bioscopen, restaurants, winkelcentra…
…Starbucks en onroerend goed.
Z'n zakenimperium wordt op een half miljard geraamd.
Earvin wilde alles aanpakken.
Soms dacht ik weleens dat hij te veel wilde.
Voor één persoon.
Earvin en ik wilden kinderen, al voor ons huwelijk.
We wilden een groot gezin, omdat hij uit een groot gezin kwam.
Maar er was destijds weinig bekend over hiv-patiënten en kinderen krijgen.
Ze raadden ons aan het niet alleen te doen.
We hadden twee jongens…
…en wisten dat Cookie en ik geen kinderen meer zouden krijgen.
Dus besloten we te adopteren.
Deze prachtige baby verrijkte ons leven.
Toen ze thuiskwam, zei ik tegen EJ: 'Kijk, je nieuwe kleine zusje.'
Hij zei: 'Wat lief. Breng haar nu maar terug.'
Earvin was vanaf de peuterleeftijd heel erg betrokken.
Als ze wat meer konden.
Hij had het druk, moest vroeg op voor z'n werk.
Plus hij reisde veel en was er niet vaak.
Hoewel hij veel werkte, wist ik dat als hij thuiskwam…
…we ijs gingen eten of naar de film gingen.
Of uren naar het winkelcentrum waar ik een nieuwe outfit mocht uitkiezen.
Hij nam ons vaak mee naar de film als hij thuis was.
In het weekend, als hij thuis was, nam hij ons overal mee naartoe.
Herinneringen die ik koester…
…zijn dat m'n vader naar Lansing kwam en het gezin bijeen was.
Rond m'n tiende of elfde begon ik in m'n eentje te vliegen.
Toen kreeg ik de grote stad van dichtbij te zien.
En het strand en Disneyland.
Na het kleine Lansing was dat wel even wat anders.
Hij maakte altijd tijd vrij voor de belangrijke dingen.
Maar hij werkte ontiegelijk veel.
Hij transformeerde zichzelf…
…en z'n imperium in hoe hij het wilde hebben.
Toen ik klein was, wilde hij wel dat ik aan sport deed.
Maar sport was niks voor mij.
Maar elke vrijdag na school was het omkleden en naar de basketbalwedstrijd.
We moesten allemaal naar het Forum.
Dat deed je gewoon op vrijdagavond.
Ik heb de kampioenschappen en zo meegemaakt.
Mannen zeggen altijd: 'Hoe moet dat zijn geweest?'
Of: 'Die wedstrijd in dat jaar toen je vader die pass speelde…'
En ik heb geen idee waar ze het over hebben.
We deden hem op T-ball, maar als hij in het veld stond…
…plukte hij bloemen waar hij dan mee kwam aanzetten.
Hij plukte bloemen voor me in plaats van de bal te vangen.
Ik koos z'n nummer toen ik basketbalde.
Nummer 32.
Als hij kwam kijken, voelde ik wel die druk.
Alsof alle ogen op mij gericht waren.
Ik zei steeds tegen de kinderen: 'Wat je doet, slaat terug op je ouders.'
Als vader wil je dat hij ook aan sport gaat doen en net als jij is.
Als ik een fout maakte, was die erger dan de fouten van m'n vader.
En als ik iets goeds deed, was het nooit zo goed als wat hij had gedaan.
Dus ik had algauw geen lol meer in het spel.
Ik denk dat hij het moeilijker had gevonden…
…als Elisa, Andre of ik ineens een enorm basketbaltalent waren geweest.
Als we een soort van LeBron James waren geweest.
Hij wilde uitblinken op dat gebied.
Hij had er moeite mee om z'n oude leven los te laten.
Het was hem ontnomen. Hij was niet klaar om het te laten gaan.
Hij hield van wedstrijden.
Niet om zich op de borst te kloppen, maar om het wedijveren zelf.
Ik miste het incasseren van elleboogstootjes en het uitdelen ervan.
Ik miste de voorbereiding op de tegenstander.
Ik wilde spelen.
Waarom speelde ik niet?
Dus, in 1996, ergens na 1 januari zegt hij ineens: 'Ik wil weer spelen.'
Maar ik wist…
Ik wist dat het niet lang zou duren.
Vanochtend maakte Johnson aan alle speculaties een einde.
Ik ben weer terug.
De kaartjes vlogen over de toonbank…
…zodra de fans hoorden dat hij terugkeerde.
Ik vind het zo spannend dat ik niet kon slapen.
In 1996 was ik bij de wedstrijd toen Magic terugkeerde.
Uitverkochte hal. Magic is terug in LA, baby.
Ik was radiosportverslaggever en moest en zou naar die wedstrijd.
JOHNSON VANAVOND OPGESTELD
WELKOM TERUG
Magic is onderdeel van m'n jeugd.
Als kind maakte ik tekeningen van hem.
Om hem weer op het veld te zien spelen en goed te zien spelen…
Magic diep. Kassa.
Dat was zo positief.
Dat ging de sport voorbij.
Gisteravond in de sporthal speelde Magic Johnson alsof hij nooit was weggeweest.
Hij maakte 19 punten, 8 rebounds en 10 assists.
Ik was blij dat hij weer speelde, omdat hij blij was.
Maar…
…ik wist niet of hij er echt goed aan deed.
Magic Johnson zegt: 'Kom maar op, Michael.'
De Magic Man is klaar voor de confrontatie vrijdag…
…met NBA-koning Michael Jordan na een spectaculaire terugkeer gisteravond.
Geblokt door Pippen.
Terug naar Magic na de dribbel. Mist.
De tweede wedstrijd tegen de Bulls was treurig. Ze maakten hem in.
Ik sprak Michael na de wedstrijd.
Hij vond het rot.
Hij en Dennis Rodman vernietigden hem.
Ik weet nog dat Dennis hem wilde dekken, dus zetten we Dennis op hem.
Magic om Rodman heen en fout voor Rodman.
Hij had een grote mond.
Maar zoals ik in '92 al zei, de nieuwe garde was opgestaan.
Magic Johnson en Larry Bird waren voorbij.
Hij was op z'n retour, wij waren in opkomst.
Dat atletische en rappe had hij niet meer.
Met zijn inzicht en omvang leverde hij nog steeds een grote bijdrage in het veld.
Maar in het seizoen begin je langzaam maar zeker achterop te raken.
Hij was niet meer zo gretig als hij gedacht had.
Het was best afzien en dat was anders.
Hij probeert te verdedigen. De Blazers komen er wel.
Wat een reactie.
Dat was ervoor nodig om te beseffen: 'Nu kan ik echt stoppen.
Het is niet meer als vroeger. Ik wil dit niet meer.'
Het is geen treurige of slechte dag, maar een goede dag.
God heeft me gezegend dat ik deze comeback kon maken en…
En God blijft me ook hierna zegenen.
MAGICS LAATSTE VERDWIJNTRUC
Hij wilde z'n oude carrière nieuw leven inblazen, maar het ging niet.
Maar zoals dat gaat bij Earvin, zoals Earvin in elkaar zit…
Hij kijkt alleen vooruit en dan komen de nieuwe ideeën.
En daar wordt hij dan heel enthousiast over.
Hij wilde andere dingen doen.
Na de comeback kwam het tv-programma.
Johnson gaat The Magic Hour presenteren, een talkshow op de late avond.
Hoe gaat ie?
Op een televisiebeurs…
…pitchte hij het programma bij iedere netwerkmanager.
Leuk je te ontmoeten.
We bespraken het en het leek me interessant.
David Letterman was een klant van mij…
…dus ik waarschuwde hem wel dat het een harde wereld was.
Je hebt Leno, je hebt Letterman. Het is een titanenstrijd die je aangaat.
Ja. -Waarom doe je het?
Omdat het een titanenstrijd is.
Live vanuit Los Angeles, The Magic Hour.
The Magic Hour was…
En vergeet niet dat ik dol ben op Magic Johnson.
…niet alleen een van de slechtste talkshows…
…maar van de allerslechtste tv-programma's.
Kijk eens wat een tweelingen hier.
Wat een tweelingen.
Speciaal voor mij? -Speciaal voor jou.
Hij had algauw door dat hij dit niet elke avond wilde doen.
Het moet je ontbijt, lunch en avondeten zijn.
Dat was niets voor hem. Hij wilde iets anders voor ontbijt en lunch.
Hij brandde de kaars aan meerdere uiteinden.
Earvin en Magic zijn twee heel verschillende mensen.
Magic is het personage.
Hij is een man van de wereld.
Hij staat met een brede smile voor de camera en geniet van de aandacht.
Voor een publiek wordt hij heel anders.
Zonder publiek is hij veel introverter.
En vaak eigenlijk heel stil.
Net als in de film Split.
Eerst heeft Earvin de overhand, en dan slaat het om en komt Magic naar buiten.
Het is grappig dat m'n vader bijna exact hetzelfde denkt als ik.
We verwerken dingen op bijna precies dezelfde manier.
Hij moest zichzelf vinden, ik moest mijzelf vinden.
De reis om mezelf te worden, was heel moeilijk.
En dat lag voor een groot deel aan die grote naam die me overschaduwde.
Hij lette altijd op toen ik klein was.
Hij wilde me testen.
En natuurlijk voelde ik me aangetrokken tot meer vrouwelijke dingen.
Maar dat mocht niet.
Hij wilde altijd met de poppen van z'n zus spelen.
Vooral de Barbies, die hij dan de hele tijd zat om te kleden.
Hoe vaak ik ook zei dat het niet mocht, even later zat hij het weer te doen.
Ik verstopte altijd Barbies en kleertjes onder m'n bed.
Ik verborg het voor hem. Ik leefde bijna een dubbelleven.
Al was het maar een uurtje, laat mij maar rondparaderen in m'n jurk…
…en de boze koningin spelen met m'n poppen.
Op school kon ik zijn wie ik wilde zijn, maar thuis? Nee.
We waren op vakantie.
EJ was een jaar of 13.
En ik zag hem naar een andere jongen kijken op Hawaï.
Ik praatte met hem en zei: 'Denk je dat je homo bent en jongens leuk vindt?'
Hij zei: 'Ja.' En hij was zo zenuwachtig.
Voor hij ook maar iets kon zeggen, zei ik: 'Maak je om mij geen zorgen.
Ik wist al wie je bent.'
En het was of er een gewicht van z'n schouders viel.
Hij had toen al wel met Cookie gepraat, maar nog niet met m'n vader.
Ik zei: 'Ik steun je en ik hou van je.
Dus, hoe vertellen we het aan papa?'
Toen we terugkwamen, wilde ik het hem meteen vertellen.
Ik wilde verder.
Hij zei: 'Je moet mannelijk zijn.
Dat is niet het leven dat ik voor je wil.' Ik vond het moeilijk om dat aan te horen.
Ik ga niet beweren…
…dat ik er meteen voor openstond, want dat was niet zo.
EJ liep de kamer uit en ik viel hem aan. Ik zei: 'Hoe kun je dat zeggen?
Zo is hij. Laat hem met rust. Laat hem zijn wie hij wil zijn.'
Ik sprak EJ naderhand en dat was zwaar.
Heel zwaar.
Alles goed, broeder? -Hoe is ie?
Ik was een avondje uit in LA met een vriend en we liepen hand in hand.
En de volgende ochtend was alles veranderd.
Er was geen ontkomen aan.
De zoon van Magic Johnson, EJ, 20 jaar.
Er zijn foto's van hem dat hij hand in hand loopt met z'n vriend.
Iedereen wilde vragen of hij homo was.
Dat vond ik moeilijk.
Ik moest m'n kinderen beschermen. Zo had m'n vader het mij geleerd.
En bij EJ moest ik zelf even stoppen…
…en zeggen: 'Zo is hij.'
Je kunt je zoon niet jouw leven opdringen.
Jij moet veranderen. Niet hij, jij.
Op een dag waren we thuis.
En ik hoorde hem praten bij de kamer van EJ.
Ik dacht: wat zijn die… Wat is hij vroeg op.
Ik zei tegen hem: 'Wie je ook wilt zijn…
…wie je ook bent, ik hou van je.'
Hij omhelsde me zo hard dat hij me bijna doormidden brak.
Toen wist ik: 'Dit komt wel goed.'
De fantastische EJ Johnson.
Jij kwam niet uit de kast, je trapte de deur eraf.
Hier gaat het om. Ik hou van hem zoals hij is.
Dat hij er voor me was sprak boekdelen, ook voor andere families.
En andere vaders en zonen.
Vooral vaders en zonen van kleur.
Wat ik zag was vaderliefde. En hoe trots hij was als hij het over EJ had.
Ik wist niet dat ik jaren later iets vergelijkbaars aan de hand zou hebben.
WADE STEUNT TRANS DOCHTER
Ik kan me daaraan spiegelen als trotse vader die het over z'n kind heeft.
Hij respecteert me om wie ik ben en omdat ik laat zien wie ik ben.
En niet bang ben.
Wat hij voor veel jongeren heeft betekend, deed mij heel veel goed.
Dat zegt hij wel vaker.
En ook dat hij er veel van heeft opgestoken dat hij mijn vader is.
Ik denk dat hij toen is gaan inzien dat we veel op elkaar lijken.
De grap is dat niemand had gedacht dat we zo'n hechte band zouden hebben.
Earvin zag in dat er wel meer jongeren waren die het moeilijk hadden.
Dus besloten we de stichting uit te breiden…
…van hiv/aids-gericht naar een bredere focus, met beurzen ook.
De Magic Johnson Foundation was als familie.
Ik heb een beurs gehad…
…van het Magic Johnson/Taylor Michaels Scholarship Program.
De beurs richtte zich op studenten…
…die naast financiële steun ook een mentor nodig hadden.
Het gros van de kandidaten had met grote tegenslagen te maken.
Ze hadden de cijfers maar niet de middelen om te studeren.
Daar kan de Magic Johnson Foundation mee helpen.
We gaven niet alleen beurzen…
…maar ook de werktuigen om te slagen.
Je kunt ze geen geld geven en daarmee is de kous af.
Je moet ze daadwerkelijk steunen.
We richtten technologische centra in…
…met laptops, cv-training, sollicitatie-workshops.
We startten het programma met ongeveer 30 man.
En dat werden er met het jaar meer.
We hebben duizenden jongeren op de universiteit gekregen.
Dat is prachtig.
Magic Johnson, die we liefkozend 'Daddy Earv' noemen…
…was een vaderfiguur.
Ik heb een geweldige vader, maar hij was een soort bonusvader.
We noemen hem 'Daddy Earv.' Ik kan geen 'Magic' zeggen.
Ze noemden hem 'Daddy Earv'.
Hij speelde een grote rol in hun leven.
Hij hing niet de basketbalster uit.
Dus hij was niet Earvin 'Magic' Johnson.
Hij was warm, teder en medelevend.
Hij is iemand die jou wil zien groeien.
Hij ziet graag potentieel. Hij investeert erin, moedigt het aan.
Hij gaf ons zelfvertrouwen. Schouders naar achter, borst vooruit.
Je bent iemand en hebt iets te zeggen dat de mensen moeten horen.
Geen angst. Vooruit.
Daarom is hij voor mij een legende en een icoon.
Hij is hoger gestegen dan hij zelf had gedacht.
En hij blijft maar doorgaan.
Hij is een van de beste basketballers aller tijden.
De eerste die kampioen werd op school…
…aan de universiteit, in de NBA en op de Olympische Spelen.
Hij werd vijfmaal MVP en vijfmaal landskampioen.
Johnson heeft impact als succesvol zakenman.
Hij helpt bij stadsvernieuwing.
Hij is synoniem geworden met de stad Los Angeles.
Ik nam m'n moeder mee. M'n vader kon die keer niet.
En ineens zag ik de tranen opwellen.
Ik zei: 'Wat is er, mam?'
Ze zei: 'Ik kan het niet geloven. Je opa…
…was er helemaal ondersteboven van geweest.
Jackie Robinson was z'n lievelingsspeler.
Hij juichte voor Jackie, luisterde naar iedere wedstrijd.
En nu ben jij mede-eigenaar van de club waar Jackie voor speelde.'
Ik zei: 'Wauw.'
Ik werd geboren de dag na Robinsons eerste wedstrijd voor Brooklyn.
Dat was heel belangrijk bij ons thuis.
Zestig jaar later…
…heb je Magic.
Dat soort geluk komt niet zomaar op bestelling.
Dat moet vanzelf.
Magic heeft een nieuwe club: de LA Dodgers.
Met z'n staat van dienst en z'n zonnige smile…
…heeft hij in z'n eentje…
…de wolken verdreven die boven de Dodgers samenpakten.
Ik kan niet…
Ik kan niet uitdrukken wat dit betekent.
M'n vader wilde nooit iemand iets schuldig zijn.
Hij hamerde er bij me in dat hij in z'n eigen auto reed.
Dat we in ons eigen huis woonden.
Dat is de kracht van Amerika.
De Dodgers zijn kampioen.
Hier gaat het om.
Weet je wat ik zei toen ik de club kocht?
'Ik heb al die NBA-kampioensringen. Ik wil een World Series-ring.'
En jawel hoor, ik heb er een.
Dat zwarte joch uit Lansing.
Hij wil de eigenaar zijn. Daar is hij nu mee bezig.
Johnson brengt de magie terug bij een geliefde club.
Ze zeiden: 'Zullen we de Sparks kopen?' Ik zei: 'Oké.'
Hup, Sparks.
Als je hem vraagt: 'Wat ga je nu doen?', zegt hij: 'Goeie vraag. Luister…'
LA-icoon Magic Johnson financiert met een groep LAFC…
…een nieuwe voetbalclub die pas tot de MLS werd toegelaten.
Dit zie ik graag als oudere zwarte man.
Hij doet de dingen waar wij niet eens van droomden.
Earvin is een baanbreker.
Belangrijk daarbij is dat we niet zomaar de deur opentrappen…
…maar zorgen dat hij openblijft voor degenen die na ons komen.
WADE MEDE-EIGENAAR JAZZ
Alles wat ik wilde bereiken maar niet voor mogelijk hield…
Magic heeft steeds laten zien: 'Jongens, jullie kunnen het.'
Daarom bewonderen zwarten Earvin.
Hij heeft ons geleerd hoe je na het basketbal geld kunt verdienen.
Hoe je geld terugstopt in de gemeenschap en mensen van kleur kansen geeft.
Dat is heel groot.
We danken veel aan Magic.
Van generatie op generatie. Ik heb veel aan Magic te danken.
Magic Johnson liet zien dat je na de val weer kunt opkrabbelen.
Want als iemand het had kunnen opgeven, was hij het wel. Maar dat deed hij niet.
En kijk hem nu eens.
Hoewel hij nogal een omweg heeft gemaakt om zover te komen…
…is hoe hij met Cookie is…
Geweldig. -…wat iedereen wil.
Het is een mooi liefdesverhaal. -Inderdaad.
Als ze als stel ergens zijn, is hij altijd bezorgd om Cookie. 'Waar is Cookie?'
Hij houdt haar hand vast.
Juist. -Prachtig.
Zoals hij haar behandelt en naar haar kijkt, daar zit zoveel liefde in.
Dat is het mooie van hun relatie.
Die liefde voor elkaar.
Hun grote feest in Nice in Frankrijk…
…was ongelooflijk. -Ik heb daar beelden van.
Hij deed het voor haar. Het was ongelooflijk.
Verrassing.
Bedankt dat jullie bij ons 25-jarig huwelijk zijn.
Als ik terugkijk op die 25 jaar…
Hoewel ik elke dag om een wonder bid…
…is dat wonder misschien al gebeurd.
Want hij is er nog.
Hij is gezond.
Wij beleven dat wonder.
Je kunt redetwisten wie de beste aller tijden is.
Bill Russell, Jerry West, Oscar Robertson, Wilt Chamberlain of Kareem Abdul-Jabbar.
Of Michael Jordan, LeBron James en ga zo maar door.
Het is niet omdat ik hem heb getraind of van hem hou, maar hij is de beste.
Ieder heeft z'n eigen mening. Ik heb de mijne.
Het doet er niet toe wie de beste is. We zijn voorgoed met elkaar verbonden.
Hij heet Magic. Dus we wisten dat hij magisch was.
Hij weet niet wat z'n naam betekent.
Z'n naam zal voortleven.
Ik had niet veel met 'Magic'. Ik dacht niet dat het een blijvertje was.
En zie me nou.
Ik ben 61 en ze noemen me nog steeds Magic.
Dus ik had het mis en de rest had gelijk.
Vertaling: Edward Rekkers