A SMALL LIGHT'IN ÖNCEKİ BÖLÜMLERİNDE...
Willem Arondeus adında birini arıyorum.
Bana yardım edebileceğinizi duydum.
Sen kimsin? Bana faydan ne?
Sana yardım edersem benim için ne yapacaksın?
Bir şeyler değişmiş. Mesafelisin ve hep bir yere gitmen gerekiyor.
-Bir şey değişmedi. -Yalan söylüyorsun.
Yalan söylemek yok. Unuttun mu?
Neden kiliseye gittin? Başka ne konuda yalan söylüyorsun?
Senin yaptığını yapıyorum.
Sen Bay Frank'e evet demiştin. Ben de evet dedim.
Daha fazla bir şey söyleyemem.
Bunlar yeterli değil.
Böyle hissettiğinde yapabileceğin tek bir şey var.
Harekete geçeceğiz.
BU HİKÂYE GERÇEK OLAYLARDAN ESİNLENMİŞTİR. BELİRLİ OLAYLAR, KONUMLAR
VE KARAKTERLER DRAMATİK SEBEPLERLE YAZILIP DEĞİŞTİRİLMİŞTİR.
BİR KÜÇÜK IŞIK
Mükemmel bir gündü.
Çok güzeldin.
O kadar heyecanlandın ki, "Evet" demeyi unuttun."
Pardon. Evet. Evet. Ya sen?
Evet.
Düğünümü benden daha iyi hatırlıyorsun.
Gördüğüm en romantik şeydi.
Benden çok farklı hatırlıyorsun. Bana çok stresli gelmişti.
Nasıl hayatının en romantik günü değildi?
Bir hükûmet binasında evlendik.
Evet ama sen çok güzeldin ve Jan çok yakışıklıydı.
Ben de sizin kadar âşık olabilecek miyim, merak etmiştim.
Niye bir anda böyle duygusallaştın?
Tanıdığım Anne'e ne yaptın?
-Miep? -Efendim?
-Pekâlâ. Sır saklayabilir misin? -Anne, nerede olduğumuza bak.
Tamam. Şimdi...
-Evet? -Dün, hava saldırıları sırasında...
Peter geldi ve iyi olup olmadığımı sordu.
İyiydim. Pim buradaydı. Ama Peter...
Çok iyiydi.
-Ama sen... Peter'dan hoşlanıyorsun! -Hayır. Yani...
Hayır. Sadece konuşup...
Bana kendimle ilgili bir şeyler öğretiyor.
Yani, ben de ona aynısını yapıyorum. Ama o çok iyi biri.
-Peter'dan hoşlanıyorsun. -Yapma!
Anne ve Peter arasındaki bu şey hiç iyi değil.
Zararsız, değil mi?
-Ben de o yaştayken... -Evet.
Ama küçücük bir odada o çocuğun anne babası da
dâhil olmak üzere yedi kişiyle birlikte yaşamıyordun.
Bu durumun ne kadar kötüye gidebileceğini belirtmeme gerek bile yok.
Bütün bu duygular savaş sonrasına kadar beklemek zorunda.
-Yani onları durdurabileceğinizi sanmam. -Hayır.
Hayır. Durduramam.
Anne'i Van Pels'ten vazgeçmeye ikna etmek için yardımına ihtiyacım var.
-Ama Bayan Frank, bu... -Lütfen yardım et Miep.
Bizi her şeyden korumayı başardın.
Bu durum hiç güvenli durmuyor.
Biz Hollandalılar, çok titiz bir şekilde kayıt tutarız.
Nazilere Yahudi vatandaşlarımızın kim ve nerede olduğuna dair
ayrıntılı kayıtlar sunduk.
Peki çözüm nedir? Buna nasıl karşı koyacağız?
Nüfus Müdürlüğü'nü patlatacağız.
İçindeki tüm kayıtları da.
Dostumuz Jan büyük bir risk aldı bile.
Bina planını keşfetmek için sosyal hizmet görevlisi olarak erişimini kullandı.
-Teşekkürler Jan. -Binayı biraz biliyordum.
Evlendiğim binayı patlatacağız.
Çok romantik Jan. Çok teşekkürler.
Jan'ın istihbaratını kullanarak binanın haritasını çıkardım
ve en fazla kaydın tutulduğu
-yerleri belirledim. -Bir dakika!
Tamam, bu kadar büyük bir eylemde misillemeler yapılacak
ve Naziler karşılık verecek.
Bu eyleme katılacaklar için söylüyorum. Sizi avlayabilirler.
Öldürülebilirsiniz.
Herhangi biriniz vazgeçmek isterse bunda utanılacak bir şey yok.
Tamam, öyleyse gelin bakın.
Evet. Bu gördüğümüz, avlu.
-Her şeyin fotoğrafı var. -Teşekkürler. Yardımın için teşekkürler.
Rica ederim. Daha yeni başlıyoruz.
Bekle.
Bu görev için fazla değerlisin, tamam mı?
Elimden geleni yapmak istiyorum.
Kimsenin yapamayacağı kadar yardımcı oldun zaten.
Binaya erişimin sayesinde yaptık bunu. Bu fazlasıyla yeterli.
Teşekkürler.
İlk kata bakalım. Willem sen...
UCUZ KIYAFETLER
Rica ederim.
Öğlen görüşürüz.
-Selam Cas. -Günaydın.
Bugün Cas'i gördüm.
Öyle mi? Nasılmış?
Bilmiyorum.
Ondan saklandım.
En son görüşmemiz çok iyi değildi.
Ailemle görüşmeyi de bıraktım.
Onlarla hiç görüşmezsem alan söylemek çok daha kolay.
Biraz senin gibi aslında.
O ne demek?
Direniş'le çalışmaya başladığından beri
sabah çıkıyorsun ve eve geldiğinde
o gün ne yaptığını hiç bilmiyorum.
Evet?
Kusura bakma Jan.
Tren istasyonuna kaçta gitmemiz gerek?
Hilversum treni 5:30'da kalkıyor. Cidden geç kalamayız.
Sizi saklamayı kabul eden hanımefendi biraz huzursuzlanıyor.
Belki hiç yatmam.
Çok ani oldu. Bunun gerekli olduğuna emin misin?
Biliyorum, sinir bozucu ama yapılacak en iyi şey bu.
Max bile Amsterdam'dan ayrılma vakti geldi diyor.
Burası artık güvenli değil.
-Evet. -Evet.
Pekâlâ...
-Sabaha görüşürüz. -İyi geceler.
-İyi geceler.
Ne diyorduk?
Evet. Artık hiçbir şey hakkında konuşmuyoruz, diyorduk.
Savaş bittikten sonra her şeyi anlatacağım. Söz veriyorum.
Bugün çok güzel bir çift ayakkabı gördüm.
O ayakkabılarımı hatırlıyor musun? Küçük kemerli kırmızı olanlar vardı ya?
Ne? Nasıl hatırlamazsın? İlk buluşmamızda giymiştim.
Asıl şunu dinle. Anne Peter'dan hoşlanıyor.
Bayan Frank onları durdurmamı söyledi ama bunu nasıl yapacağım?
Onun kalbini nasıl kırarım?
Anne sanıyor ki, birbirimize o kadar âşıktık ki
hiç beklemeden hemen evlendik.
O ayakkabıları hatırlamadığına inanamıyorum.
-Merhaba, bizi buldunuz. -Evet. Teşekkürler.
Kızımın eski odasında kalacaksınız, küçük bir yatak ama yorgan kuş tüyü.
Eminim çok güzeldir. Çok teşekkürler.
Amsterdam çok gergin.
Yağmalar gittikçe yaklaşıyor.
-Hepimiz elimizden geleni yapmalıyız. -Teşekkürler.
Her şey planladığımız gibi.
Evet. İyi oldu. Belki erken saatteki trenle dönebiliriz.
Neden gitmekte bu kadar ısrarcısın?
Gölün orada yürürüz diyordum.
-Burası çok güzel. -Hayır, dönmem gerek.
Niçin?
Söylesene. Bundan bahsediyordum işte.
-Bir şey uydurmamı mı istiyorsun? -Hayır. Bana güven.
Ne yapacaksın? Kimlik mi çalacaksın?
Para mı teslim edeceksin? Başka bir aile mi saklıyorsun?
Savaşın bitmesini beklemek istemiyorum. Kocamı geri istiyorum.
Ben buradayım.
Bayan Stoppelman'ın
kırsal kesime taşınmasına sevinmem çok mu kötü?
Daire sadece bize kaldı.
Seni uyarıyorum. Bir daha sütyen takmayabilirim.
-Bu planı destekliyorum. -Hiç kıyafet giymeyebilirim.
Selam. Gelmişsiniz.
-Ben Kuno. -Selam Kuno.
Jan.
-Evet. -Miep.
Miep. Evet. Bunu yaptığınız için çok teşekkürler.
Hiç önemli değil. Biz size ve annenize teşekkür ederiz.
Herkes için iyi oldu.
-Evet. -Pardon. Ne herkes için iyi oldu?
Amsterdam'da kız arkadaşım var. Çok iyi olacak. O yüzden...
-Ne zaman gidiyoruz? -Kuno,
onlarla bu kısım hakkında henüz konuşmadım.
Kuno burada üniversiteye gidiyor
ve yerel Nazi Partisiyle biraz başı belada.
Onlarla anlaşma imzalanmaz.
-Kusura bakmayın. -Kuno.
Düşündüm ki, madem Kuno Hilversum'da aranıyor ve Bayan Stoppelman
Yahudi olduğu için Amsterdam'da kalamıyor,
takas yapabiliriz, değil mi?
Gayet mantıklı. Yeriniz olduğunu da biliyorum.
Harika.
Peter beni umursuyor mu, bilmiyorum bile. Margot ile çok zaman geçiriyor.
-Açıkçası, seçenekleri sınırlı. -Yani, Margot sürekli yanına gidiyor.
Belki de böyle olması gerekiyordur.
-Belki Margot daha çok onun tipidir. -Margot mu?
Tanrı aşkına, Anne, ona sadece matematikte yardım ediyorum.
-Beni dinlemeyi kes. -Ne? Elimde değil, çok seslisin.
Peter'a o gözle bakmıyorum ben.
Bana bak.
Onunla birlikte olmak istiyorsan bence olmalısın.
Belki ikiniz de onu düşünmemelisiniz.
Keşke bana bir işaret verse.
-Jan'ın seni sevdiğini nasıl anladın? -Nasıl... Evet? Nasıl evlenme teklif etti?
Evet, nasıl evlenme teklif etti? Her şeyi anlat.
Tamam, öncelikle çok boktan şey yaşadık.
-Miep! -Tanrım.
Tamam, başa döneyim. Evet, işgalden sonra,
Naziler "istenmeyen kişilerden" kurtulmaya çalışıyorlardı.
-Yahudiler dışında mı? -Evet.
Evet, göçmen olduğum için istenmeyen biri oldum.
Naziler beni devlet dairelerine çağırdı
ve pasaportumu iptal ettiler.
Ülkeyi terk etmek için üç ayım olduğunu söylediler.
Çok korkmuştum.
Babanız beni masamda ağlarken yakaladı
ve ne olduğunu zorla söyletti.
İyi bir işim var, iyi bir sevgilim var. Burası benim evim, gitmek istemiyorum.
Gidemezsin. Sana burada ihtiyacım var.
Ayrıca gitmene izin verirsem Anne beni asla affetmez.
-Evlen onunla. -Ne?
İyi bir sevgilin olduğunu kendin söyledin.
Hollandalı adamla evlen.
Jan o sırada, bir haftalığına
güneyde, Amsterdam'a bir saat mesafede bir yerde çalışıyordu.
Tarlalarda gübre kürekleyerek arkadaşlarına
hasat işinde yardım ediyordu.
Boşanma işlemin sonuçlandı mı?
Artık evlenmemiz gerek
yoksa ülkeden atılacağım.
Beni seviyorsan evlenelim. Hem de hemen.
Bir dakika. Her şeyi yanlış mı yorumladım?
-Hayır. Ben... -Bir dakika. Bunu istemiyor musun?
-Hayır. Öyle bir şey değil. -Hiç belli etmiyorsun!
"Bir gün Paris'e gideriz Miep." Çocuk yapmaktan bahsediyorsun!
-Hayır... -Çocuk!
Bunca zamandır beni oyalıyor muydun?
Her şey aldatmaca mıydı? Senden çok daha iyisini bulabilirim.
Yeter! Çoktan boşandım. O iş bitti.
-Ne? -Evet. Bir ay önce boşandım.
Para biriktirdiğim yüzüğü aldığımda sana söyleyecektim.
-Sonra da babandan izin alacaktım. -Neden?
Sonra sana evlenme teklif edecek bir yer bulacaktım Miep.
Mesela, ilk tanıştığımız barın önünde
ya da ilk öpüştüğümüz köprüde.
Bu boktan tarla dışında herhangi bir yerde.
Benden daha iyisini bulabileceğini düşünüyorsan
belki de...bulmalısın.
Hayır. Bir dakika. Üzgünüm. Bekle. Ben...
Bana evlenme teklifi etmeni istiyorum. Hadi, teklif et.
-Hayır! -Ne?
Şimdi etmeyeceksen sonra et. Nasıl ve nerede etmek istersen et
ama Viyana'ya giden bir trendeysem bunu yapamazsın.
-Tanrım. -Evet...
-Ne yapıyorsun? -Jan...
Ne yapıyorsun?
Tanrım.
Öncelikle, senden çok daha iyisini bulabilirim.
Ayrıca, benimle evlenerek beni dünyanın en mutlu kızı yapıp
bu ülkede seninle birlikte kalmamı sağlar mısın?
-Evet. -Hayır! Beni düşürme. Hayır!
Sen mi ona evlilik teklif ettin?
Sen ve Jan, en kabul edilemez koşullarda bile
iki kişinin âşık olabileceğini kanıtladınız.
O kadar romantik değildi.
Evet, öyle. İlham verici, harika ve mükemmel duruyor.
Cidden.
Tanrım!
-Aman tanrım! -Çok özür dilerim.
-Özür dilerim. Ben...
-Selam Jan. -Selam Kuno.
-Yanlış daireye girdiğimi sandım. -Çok özür dilerim.
-Ölmek istedim. -Çok özür dilerim.
Kuno dışarı çıkamadığı için
-Hendrika buraya gelebilir, dedim. -Tamam. Bir dahakine kapıyı çalarım.
Kendi dairende mi? Neden?
Neden acaba? Sence? Yemek cidden çok lezzetliydi.
-Evet, teşekkürler. -Nereye gidiyorsun?
İşlerim var. İlgilenmem gereken şeyler.
Hangi işle uğraşıyorsun?
Evet, Jan. Söylesene. Hangi işle uğraşıyorsun?
-Anlatacak pek bir şeyim yok. -Evet, bana bir şey anlatmıyor.
Tek bildiğim, tehlikeli bir iş.
Evden her ayrıldığında onu bir daha görmeyeceğim diye korkuyorum.
-Hadi ama söylesene. -Gerçekten söylemiyor mu?
Hayır. Aylardır söylemiyor ama tahmin etmeye çalıştım.
Sanırım ne olduğunu buldum. Bence bir sirkte çalışıyor.
Bir ip cambazı ya da...belki bir palyaço.
-Yok artık. -Seni sosyal hizmet görevlisi sanıyordum.
Öyleyim zaten. Bu kadını dinlemeyin.
Çok sıkıcı işler yapıyorum, inanın bana.
-Çok sıkıcı. -Sonra görüşürüz.
Profesör?
Bay Broers.
Merhaba Jan. İyi görünüyorsun. Kendine dikkat ediyor musun?
Hâlâ Nietzsche'nin yanıldığını tartışmak istiyor musun?
Sessiz olun.
-Bu ne? -Jan...
Bu adamlar domuz gibi, çöplerini sokağa atmayı uygun gördüler.
Şeker paketini düşürdüm ve aldım.
-Çalışmaya devam et. -Tükürüğüm bitti.
Bunu kullan Yahudi.
-Hey! -Jan, yürümeye devam.
Sorun değil.
Temizlemeye devam edin.
Operasyonun bir parçası olmalıyım. Kayıt Ofisi operasyonu.
-Sana söyledim... -Hayır.
Konumumun değerli olduğunu biliyorum ama bu yeterli değil.
İnsanlar bunun için hayatlarından vazgeçiyor.
Mesleğim yüzünden buna dâhil olmayacak mıyım? Hayır.
Olanları öylece durup izlemeyeceğim.
Jan...
Bu uğurda canını vermeye
hazır olduğundan bir an bile şüphem yok.
Ama bu eylem...
Bu eyleme katılanlar can almaya istekli olmalı.
Bence sen buna hazır değilsin.
Bu kötü bir şey değil. Sadece...
Sana göre değil.
"Bir insanı hayattan mahrum edebileceğimiz belirli bir hak vardır."
O ne demek?
Nietzsche'nin sözü.
"Bana bir şans ver" demek.
Pekâlâ.
Vereceğim.
Şehirdeki yağmaları ayarlayan
bir Nazi askeri var.
Hangi mahallenin ne zaman basılacağına tek başına karar veriyor.
Pislik herif her hafta Warmoesstraat'taki bir otelde aynı saatte aynı fahişeyi
ziyaret ediyor. Saat gibi dakik.
Yapamazsan oradan ayrıl.
Sorun değil.
Hatta, iyi.
Ne?
-Ne oluyor burada? -Yaptı!
-Şerefsiz beni öldürdü? -Bu bir test miydi?
Yapabileceklerini bilmemiz gerekiyordu. Artık biliyoruz.
-Sen de biliyorsun. -Yapabileceğini düşünmüyordu.
Çekil.
-Bana bira borcun var. -Şerefsizler!
Hollanda'ya içelim.
-Hollanda'ya. -Hollanda'ya.
Shot getirdim.
Nasılsın?
Ben...
-Çok sarhoş olmak istiyorum. -Bunu hak ettin.
Şerefe.
-Şerefe. -Şerefe.
Jessica istifa etmemin riskli olduğunu düşünüyor.
-Cas, dinliyor musun? -Evet.
-Kızlar.
Yıl dönümün kutlu olsun!
-Yıl dönümün kutlu olsun! -Evet!
-Evet -Evet!
Teşekkürler. Çok teşekkürler.
Tüm tereyağınızı buna koymuş olmalısınız.
Sen onu hiç dert etme.
Bence Jan'ı beklemeliydik.
Ona pasta ayırırız. Jan'a onu özlediğimizi söylersin.
Pekâlâ. Herkes eğilsin. Eğilin.
Peter!
-Başınızı koruyun. -Başını koru Peter.
Pim!
-Bir şey yok. -Evet.
Ne demiştim?
Hava saldırıları iyi bir şey çünkü İngilizler...
-...Nazilerin... -...Nazilerin hakkından...
-...hakkından geliyor. -...geliyor.
Bir uçağı vuracaklar ve binamıza düşecek.
-Sorun yok. -Şimdi olmaz Gusti.
-Yani... -Ne yapıyorlar?
Nazilerin hakkından geliyorlar.
Evet.
Tanrım.
-Gitmeliyim. Bugün yıldönümüm. -Pekâlâ, yıldönümüne o zaman.
Ayrıca yarın akşama.
Yarın gelmene gerek yok. Zaten senin yerini alacak biri var.
Şehitlik çekici bir şey ama pek akıllıca değil.
Kendini korumak iyi bir şey.
Kendimi koruyorum zaten.
Bu savaşın geri kalanını, hepinizin her şeyi riske attığınızı
bile bile kimlik çalarak ve saklananlara yemek taşıyarak yaşarsam
bir korkak gibi hissederim.
Hayatımın geri kalanında gerekeni yapmamış gibi hissederim.
Güven bana, yarın oraya gidip sağ salim çıksan bile hep
gerekeni yapmamış gibi hissedeceksin.
-Kusura bakma. -Sorun değil.
-Uyuyor mu? -Evet. Sonunda.
Seni en son ağlarken gördüğümde
Hollandalı sevgilinle evlenmeni söylemiştim.
-Belki de... -Sorun yok.
-İyiyiz. -Güzel.
Neden ağlıyorsun?
Satın almak istediğim bir çift ayakkabıyı düşünüyordum.
-Ayakkabı mı? -Biliyorum...
Biliyorum ama çok güzeller.
Alacak param yok tabii ki.
Sonra "Nerede giyecektim ki zaten?" dedim.
O ayakkabıları giyebileceğim
bir dünya hayal edemedim.
Asla da giyemeyeceğim.
-O ayakkabıları al. -Bu konudan hiç bahsetmemeliydim.
Yapman gerek.
Anne'i bunun üstesinden geleceğimize ikna etmek için
neredeyse bir saat harcadım.
Bir umut olduğuna ikna etmek için.
Sana böyle hissettiren bir çift ayakkabı bulduysan...
Sana umut ve heyecan veren bir şey bulduysan...
O ayakkabıları al. Güzellermiş.
Evet.
-İyi geceler. -İyi geceler.
Merhaba. Miep?
-Cas? -Konuşmamız gerek. Hâlâ konuşuyorsak.
-Tanrım. Annemle babama bir şey mi oldu? -Hayır. Onlar iyi. Bu...
...Jan ile ilgili.
Son birkaç haftada,
Jan'ı belirli bir barda birkaç insanla
içki içerken gördüm.
Eşcinsellere özel bir bar mı?
Ama... Ne... Sence Jan...
Sadece eşcinsellere özel bir bar değil.
Direnişçilerin buluştuğu bir bar.
Tüm sırlar bununla mı ilgiliydi?
Bizi ziyaret etmemen?
Jan ile Direniş'e çalıştığınız için mi?
Evet.
Pekâlâ. Jan'ın yapacağı bu şey seni endişelendirmiyor mu?
-Neymiş? -Ne?
Ben ne olduğunu bilmiyorum. Sen biliyorsundur sandım.
Bana hiçbir şey söylemiyor. Neymiş?
Görüştüğüm adam Direnişçilerden
ve bir şey planladıklarını söyledi.
Birini öldürecekler ya da bir şeyi patlatacaklar. Büyük bir şey.
-Ne zaman? -Bu akşam.
Miep...
Bu eylemden dönmeyecek gibi davranıyorlar.
Savaşa gidecek gibi içki içip kadeh kaldırıyorlardı.
Onunla konuşman gerek.
Bunu çamaşır çekmecenden buldum.
Jan. Belge karıştırdığını söylemiştin.
-Merak etme. -Beni geçiştirme ve bana yalan söyleme.
Bilmeyi hak ediyorum.
Bak...
Tehlikeli bir şey mi?
Ölme ihtimalin var mı?
-Ölecek misin? -Cidden bilmek istiyor musun?
Evet, tehlikeli.
Belki ölebilirim.
Öyleyse gidemezsin.
-Ne? -Beni seviyor musun?
-Ciddi misin? -Seviyorsan gitmezsin.
Miep öyle diyemezsin. Öyle diyemezsin.
Miep ben Hollandalıyım ve ülkemin bana ihtiyacı var.
Benim de sana ihtiyacım var.
Jan, bu benim çizgim. Herkesin çizgisi vardır ve benimki bu.
Lütfen gitme. Lütfen, gidemezsin. Beni seviyorsan gidemezsin. Gitme.
Gitme.
Sonra görüşürüz.
Miep, seni gördüğüme çok sevindim.
Pim Peter ile konuşamayacağımı söylüyor.
Uygun değilmiş.
Aslında ben de babanla konuşmaya geldim.
Şu an konunla konuşamazsın. Sinirleri bozuk.
Başı ağrıyor. Hava saldırılarından dolayı.
Uyuyamadığım için benimle uyanık kalıyor.
-Beni dinle... -Sadece beş dakika
rica ediyorum...
Her şey annem yüzünden. Pim böyle bir şey söylemez.
Annem aşk ne, bilmiyor.
Yani, onun evliliği sevgisiz bir ilişki,
-mantık evliliği... -Tanrım, Anne, Anne...
...aşkı çok farklı bir şey sanıyorsun ve bu doğru değil.
Sandığın gibi hayal gibi bir şey değil. Kimse öyle aşk yaşamıyor.
-Sen ve Jan yaşıyorsunuz. -Bizimkisi de mantık evliliği.
Onunla ülkede kalabilmek için evlendim.
Düğünüm hakkında hatırladığın her şey tamamen yanlış.
Hayatımın en korkunç günüydü.
O gün dolandırıcılık yapıyordum, Anne.
Geçersiz bir pasaportla evlenmeye çalışıyordum
ve sınır dışı edilebilirdim.
"Evet" demeyi, Jan'a âşık olduğum için değil,
adamın pasaportumdaki damgalı sayfayı görüp beni oracıkta
tutuklatacağından korktuğum için unuttum!
Pardon. Kusura bakmayın.
Neyse ki, Jan dikkatini dağıtmak için öksürdü.
Ben de senin gibi tutuklanmamaya çalışıyordum.
Bunu aşkla karıştırmak çok aptalca.
Anlıyor musun? Büyüyorsun.
Belki de bu konuda yetişkin gibi davranmanın vakti gelmiştir.
Yapabileceğin en iyi ve en güvenli şey Peter'dan uzak durmak.
Aşk seni sadece incitir.
-Anladım. Uzak duracağım. -Güzel.
Miep? Anne, yukarı çık.
Seninle konuşmam gerek.
Senden Anne'i Van Pels'in oğluyla ilişki kurmaktan vazgeçirmeni istedim,
tamamen âşık olmaktan korkutmanı değil.
Özür dilerim.
Neler oluyor?
Jan ile aranızda ne oldu?
Sorun yaşıyoruz. Çok kötü.
Herhangi bir evlilik için çok zor zamanlar bunlar.
Savaş, işleri daha da karmaşık hâle getiriyor.
Hayır. Savaş için çok tehlikeli
bir şey yapacak.
Ondan gitmemesini istedim. Bana döneceğini söyledi
ama dönme ihtimali olmadığını biliyor ve...
...öylece çekip gitti.
Evet, anladım.
On yıl önce, Otto bana gelip şöyle dedi, "İçimde korkunç bir his var.
"Seni ve kızları alıp Almanya'dan taşınacağım."
Gitmek istemedim Miep.
Almanya'da yaşadığım hayatı görseydin
sen de kalmak isterdin.
Ama gözlerinin içine baktım ve "Tamam, hadi gidelim" dedim.
Ve güvenliğimiz için bizi buraya getirdi.
Ondan nefret ettim. Tanrım, o hayatı benden aldığı için Otto'dan nefret ettim.
-Neyse ki ona inandın. -Hayır, ona inanmadım, onu tanıyordum.
Ben onun kalbini biliyorum, o da benim.
Ondan nefret ettiğimde bile, ona hep âşıktım.
Evlilikler de büyür Miep. Büyümelerine izin vermelisin.
Anne evliliğimize tutkusuz diyor ama bilmiyor.
Otto bizi nasıl güvende tutacağını,
nasıl bir kız çocuğu büyütmek istediğimi ve çayımı nasıl içmeyi sevdiğimi biliyor.
Bu çok romantik bir şey, sence de öyle değil mi?
Anne, bunları bilmiyor.
Akıllı bir kız. Evet, küstah ama daha 14 yaşında.
Daha 14 yaşında.
Anne?
Bu ses ne?
Geri döndüler. Çok yakındı.
Ama hava saldırısı sinyali yok. O neydi?
Uçaksavar değildi.
Jan.
Gitmem gerek.
Kesinlikle Direniş'ti.
Evet ama neden kendi binamızı patlatalım ki?
Bep. Naziler Yahudilerin kaydını saklayamasın diye.
Kayıtlar.
-Günaydın. -Günaydın.
-Duydun mu? -Kayıt binası bombalanmış
ve Naziler bir grup Direnişçiyi tutuklamış.
Duydum.
Geç kaldın, ofisi neredeyse açıyoruz. Uyuya mı kaldın?
Hayır.
Sana gösterecek bir şeyim var ama bana kızamazsın.
-Jan? Jan burada mı? -Bak.
-Bir şey görmüyorum. -Peter beni tam buradan öptü.
Başımı çevirdiğim için başta bir garip oldu
ama beni tam buradan dudaklarıyla öptü.
İlk öpücüğümdü.
Al. Yemekleri kaldır.
Jan ne zaman eve geliyor? Briç oynarız diyorduk...
-Emin değilim. -Acaba...
Her şey yolunda mı?
Yardımcı olabilir miyiz?
Yatak odanızda tabak veya kupa varsa
buraya getirebilirsiniz. Teşekkürler.
-İyi misin? -Evet.
Cas?
-Selam. -Selam.
Bir şey biliyor musun?
-Hayır. Sen? -Hayır.
İki gün oldu.
O zaman gidip ne olmuş öğrenelim mi?
-Hadi. -Gitmem gerek. Jan ile ilgili.
O...
-Tamam. Git. -Evet.
Burada.
Selam.
Biz Jan Gies'i arıyoruz.
Jan Gies diye birini tanımıyorum.
Tanıyorsun. Seni onunla gördüm.
-Jan Gies diye birini tanımıyorum. -Jan benim eşim.
Tutuklandı mı, hayatta mı bilmem gerek.
Bilmem gerek.
Lütfen?
Üzgünüm.
Jan Gies'i tanımıyorum.
Hadi.
Buradaki kimse konuşmayacak. Hepsi çok korkuyor.
-Bet, neler oluyor? -Herkes sorup duruyor.
Sürekli aynı şeyi söyleyemem.
Size bildiklerimi ilk ve son kez söyleyeceğim.
Çünkü hepimiz resmî haberlerin saçmalık olduğunu biliyoruz.
Bildiğiniz gibi, Direniş Nüfus Müdürlüğü'nü patlattı.
Anlam veremediğim sebeplerden dolayı
Naziler bazı arkadaşlarımızın sorumlu olduğuna inanıyor.
Bazı arkadaşlarımızdan haber alınamadı, bazıları tutuklandı.
Gözaltında olduklarını bildiklerimiz şunlar.
Johan Brouwer...
Cornelius Roos...
Cees Honig.
Rudi Bloemgarten, ölüm cezasına çarptırıldı.
Karl Gröger...
Ölüm cezasına çarptırıldı.
Willem Arondeus...
Ölüm cezasına çarptırıldı.
Willem bir açıklama yapmış ve avukatı bunu iletti.
Açıklaması şu şekilde...
"Eşcinsellerin korkak olmadığı bilinsin."
-Willem'a. -Ve Holland'a.
Bu ne?
Bilmiyorum. Geldiğimde oradaydı.
Almanca. Ne yazıyor.
"Boktan Tarla."
Jan?
Jan!
Gittin sandım. Seni bir daha asla görmeyeceğimi sandım.
Gitmedin.
Benim yüzümden gitmedin ve...
Benden nefret ediyorsun.
Seni seviyorum.
Ben de seni seviyorum.
Eve dönecek misin?
Hâlâ tehlikeli...
Senin için, dostlarımız için.
Orada değildim ama...insanlar konuşursa ismimi verebilirler.
Durmanı istemeyeceğim ama...
Bana söylemen gerek...
Eğer tehlikedeysen seninle tehlikede olmam gerek.
Yakında görüşürüz.
-Bana mı o? -Evet. Otur.
Öncelikle özür dilemek istiyorum. Seninle Peter konusunda yanıldım.
Hislerini görmezden gelmeni söylememeliydim.
Aslında, sanırım Peter konusunda yanıldım.
Sanırım onun bana daha çok ihtiyacı var.
-Ne? -Hiç.
Büyüyorsun.
Beklemiyorsun da...
En sevdiğim elbiselerinden biri bu.
Güzel. Benim de en sevdiklerimden biri.
-Artık senin! -Miep. Bir dakika. Cidden mi?
-Sana uyan kıyafetlere ihtiyacın var. -Bekle, bu benim mi? Bekle, gerçekten mi?
Bir de...
...bunlara ihtiyacın var.
Bana mı?
Kendime almak istediğimi sanıyordum ama benim ihtiyacım yok, senin var.
Aşağıda kimse yok. Giysene.
Tamam.
-Harika duruyor! -Bayıldım.
-Miep, bunları nerede giyeceğim? -Her yerde!
İş görüşmesine giderken veya bir akşam yemeğinde.
Tam da yeni başlayan kızlar için.
Dans ederken giyersin. Belki giyerken bir erkek seni öper.
Belki yanlış bir erkek öper ama olsun.
Hatalar yapacaksın, ders alacaksın ve büyümeye devam edeceksin.
Görmek için sabırsızlanıyorum.
Alt yazı çevirmeni: Beyza Yıldız