A SMALL LIGHT'IN ÖNCEKİ BÖLÜMLERİNDE...
Ben Kuno.
Kuno'nun yerel Nazi partisiyle biraz başı belada.
Yeriniz olduğunu da biliyorum.
Harika.
Max, sen Yahudi Konseyi'nde çalışıyorsun. Onlarla konuşamaz mısın?
Evet. En azından nereye gittiklerini öğrenebilirim.
Ne demiştim?
Hava saldırıları iyi bir şey çünkü İngilizler, Nazilerin
-hakkından geliyor. -Nazilerin hakkından geliyor.
Bram çalışma dosyamı istedi. Sabah beni görmek istiyor.
Burada işgalcilerin politikalarına katılmayan birkaç kişi var.
Bize katılmanı istiyoruz.
-Ülkemin bana ihtiyacı var. -Benim de var.
Bana yalan söyleme. Bilmeyi hak ediyorum.
Senin yaptığını yapıyorum.
-Birilerini saklıyorsun. -Yardım ediyorum.
Her şeylerini kaybetmelerine rağmen direniyorlar.
Ben de direnmeliyim.
Otto Frank'i bekliyorum. Düzenli olarak görüşüyoruz.
Bay Frank şehirden ayrıldı.
Onu arayıp Tonny Ahlers'ın beklediğini söyleyin.
-Bu iş ortaklığı... -Düpedüz şantaj.
İnsanların saklandığını biliyor.
-Bana isimlerinizi verin. -Buna gerek var mı?
Senle başlayalım.
BU HİKÂYE GERÇEK OLAYLARDAN ESİNLENMİŞTİR. BELİRLİ OLAYLAR,
KONUMLAR VE KARAKTERLER DRAMATİK SEBEPLERLE YAZILIP DEĞİŞTİRİLMİŞTİR.
BİR KÜÇÜK IŞIK
Çabuk.
-Miep! Jan! -Harika.
-Merhaba! -Pardon, geç kaldık.
Kusura bakmayın. İyi giyinmiş miyim?
Evet, tabii ki. Her zamanki gibi mükemmelsin.
Keşke böyle tarzım olsa.
Jan, gerçekten ilk senfoni performansın mı bu?
-Evet. -Bu güzel bir performans
çünkü bunlar Amsterdam'daki en iyi müzisyenler.
Yahudi müzisyenler.
Concertgebouw Orkestrasındaydılar
ama Naziler gelince atıldılar.
Kendi orkestralarını kurmaya karar verdiler.
Evet. Annem onlara savaş kahramanı diyor.
Neredeyse unutuyordum, salon sadece Yahudiler için.
Eminim sormazlar ama yine de bunları getirdim.
Yahudi olmanın iyi bir şey olduğu son yer.
Hadi gidelim.
Sona kalıp bu hareketi kaçırmak istemiyorum.
-Aman tanrım. -Vay be.
Tamam, siz oraya oturun. Biz de buraya.
Genç hanım.
-Birlikte otursunlar. -Miep'in yanına ben oturacağım.
-Bu salon çok güzel. -Evet.
O, ilk kemancı.
Yahudi.
-Şef. -O da Yahudi.
İlk parça Mendelssohn.
-Tahmin edeyim. O da Yahudi. -Evet.
Kızlar, sakin olun.
Ev anahtarınız. Teşekkürler.
Oğlum için geldim. Onu görmem gerek.
Hanımefendi, daha önce de söylediğimiz gibi,
oğlunuz sokağın hemen karşısındaki kreşte.
Güzel bir his mi?
Aptal kolluğunla burada oturup onların emirlerine uymak. Onlar için çalışmak.
-Çocuğumu görmek istiyorum! -Bu onun iyiliği için.
Burası çocuklar için çok karmaşık.
Ben kreşte çalışıyorum. Bebeklere çok iyi bakıyoruz.
Söz veriyorum, taşınma sırasında birlikte olacaksınız.
Hayır. Bunu yapmayı ben de sevmiyorum...
Pardon, Walter. Hanımefendi, Yahudi Konseyi düşmanımız değil.
Düşmanımızı biliyoruz.
Bu adamlar ellerin geldiğince bu süreci kolaylaştırmaya çalışıyor.
Siz sadece kendinizi koruyorsunuz.
Teşekkürler.
Beni çağırmışsınız.
Corry'i tanıyor musun?
Evet. Bebeği dişlerini saçımla kaşıyor.
Corry ve ailesi yarınki taşınma listesinde.
Soracaksan şimdi sorman gerek.
-Yarın mı? Erteleyemez misin? -Naziler kotaları artırıyor.
Şehirde Yahudi kalmadı.
Ay sonuna kadar burayı tamamen boşaltacaklar.
Şimdi sorman gerek.
Ev anahtarınız.
Teşekkürler.
Acele edin!
Hadi. Çabuk.
Corry Zeldenrust. Üç kişilik bir aile.
Bebeğini beslemesi için sokağın karşısındaki kreşe kadar eşlik ediyorum.
-Bir saate dönmesi gerek. -Teşekkürler.
Corry...
Ailen yarın Westerbork'a taşınacak.
Küçük kızın için bir çıkış yolu var.
Onu saklanmaya gönderebiliriz. Bugün.
Kırsal kesimdeki bir aile savaşın sonuna kadar ona bakacak.
Bu, hayatını kurtarabilir.
Sadece o mu? Biz olmadan mı?
Hayır. Benimle kalacak.
Corry, kızın için senin yanından
daha güvenli bir yer olduğunu düşünmek çok zor, biliyorum
ama kampa gider gitmez onu senden alacaklar.
Onu öldürecekler.
Bırak, senin için bunu yapalım.
Savaştan sonra yeniden bir araya geleceksiniz. O kocaman olacak.
En önemlisi de hayatta olacak.
Lütfen. Onun için bunu yapar mısın?
Hoşça kal.
Yarınki taşınma sırasında bu oyuncak bebeği yanında götür.
Aile üyesi sayın doğru gözükmeli.
Fark etmezler mi?
Bakmazlar.
Umursamadıkları şeylere çok şaşırırsın.
Westerbork'a vardığında oyuncağı bırakmış olacaksın.
Sorarlarsa bebeğin yolda öldü.
Hazır olduğun zaman alabiliriz.
Çok yakında görüşeceğiz. Tamam mı?
Aman tanrım!
Evet. Öğleden sonra bulduk.
Bir şey bulmuşlar.
Ne oldu?
Tamam. Su yüzeyindeydi.
Çevir.
Evet.
Tanrım! Kim olduğunu bilen var mı?
Cesaretimiz unutulmamalı.
O yüzden günlüklerinizi ve mektuplarınızı saklayın. Bu belgeler...
Duydunuz mu? Kraliçe günlüğümü istiyor!
Anne!
...savaştan sonra büyük tarihi ve kültürel öneme sahip olacak.
İşte. "Savaştan sonra" dedi. Kraliçe, müttefiklerin yolda
olduğunu bilmese öyle demezdi.
Evet. Bence de haklısın Peter.
Savaş yakında sona erecekmiş gibi konuşuyor.
Öyle çünkü. Almanların takviye kuvvet
getirmesini önlemek için Kuzey Fransa'daki
köprüleri ve demiryollarını ağır bir şekilde bombalıyor.
Yani, gelecek okul yılı buradan çıkabilir miyiz?
Olabilir.
Otto, fazla umut verme.
Neden? Umut var.
Müttefikler yakında. Hermann'ı duydun.
-Umut var. -Arkadaşlarımızı tekrar görebiliriz.
Yine okula gidebilirsiniz.
-Sessiz olun. -Miep!
Gündüz saati. Perdeler ardına kadar açık.
-Radyonun sesi çok yüksek. Bu yasa dışı. -Edgar çok uzun bir sakal bırakıyor...
Miep bugün cumartesi. Kimse ofiste değil.
Evet. Radyonun sesi de kısık.
Nazilere teslim etmem gerek.
Hayır. Asla olmaz.
Haberleri dinlememiz gerek. Savaşın sonu yaklaştı.
Üst kata küçük bir radyo alırım.
Hayır. Yukarıda radyo istemiyorum. Hermann sürekli dinler
ve çocukların bombalamaların dehşetini ve korkunç ceset sayımlarını
duymalarına gerek yok.
Evet var! Peter, faşizmin sadece bayraklar ve mitingler olmadığını anlamalı.
Bu toplu katliam.
Hermann, kapa çeneni! Az önce umutlu olabiliriz diyordun.
Tedbirli bir şekilde Gusti.
Haberi duydun mu? Kraliçe günlüğümü istiyor.
Evet duydum. Herkes yukarı çıkabilir mi?
Çünkü savaşın sonuna kadar dayanmamız gerekiyor.
Ben de gidebilir miyim?
-Lütfen, Hermann, bu çok fazla. -Anlayışınız için teşekkürler.
Neden geldin? Bir sorun mu var?
Hayır. Size bakmaya geldim. Bayan Frank...
Dükkânlarda hiç tereyağı var mı Miep?
Hayır. Bugün baktım. Hiç yok.
Savaş asla bitmeyecek.
Bitecek.
Kraliçemiz bize güçlü olmamızı söylüyor.
Ama kraliçemiz İngiltere'de.
Kraliçemizin istediği kadar tereyağı var.
Evet.
ULUSAL SOSYALIST HAREKETI
Sen Miep Gies misin?
-Nasıl yardımcı olabilirim? -Bu sana geldi.
Yanlışlıkla bana geldi. Üst kata yeni taşındım.
Yeni komşumuzsun!
-Ben Miep. -Biliyorum. Zarfta yazıyor.
Bir şeye ihtiyacın olursa çekinmeden kapımızı çal.
Şu günlerde biraz boş bir teklif. Hiçbir şeyimiz yok. Önemli olan düşünmek.
Görüşürüz.
Jan, üst kat komşumuz bir Nazi.
Biliyorum, taşınırken gördüm.
Bizi duyabildiğini sanmıyorum.
Test etmeye mi çalışıyorsun?
Yasa dışı bir radyoda Yahudi müziği mi dinliyorsun?
Tutuklanmak mı istiyorsun?
Yasa dışı ev arkadaşımız ne olacak? Nerede o? Kuno nerede?
Bayan Stoppelman'ın odasında. Sorun yok. Sakin ol.
"Sorun yok" mu?
Tabii ki var
ama Friesland'da güvenli bir yere bir bebek daha götürdük.
Çok tatlı. Tombul.
Bazen böyle küçük şeyleri kutlamak gerek yoksa...
Gördün mü? Mendelssohn dinlemek yok.
-Ama sen Mendelssohn'a bayılıyorsun. -Jan...
Yahudi Tiyatro Salonu'na gittiğimizi hatırlıyor musun?
Kapat gözlerini, orada olduğumuzu hayal et.
Hatırlat da yarın patates satan adamdan önce markete gideyim.
Tereyağı var mıymış, bakayım.
O radyoyu sabah ek binaya götürebilirim.
Bay Frank'in ofisindekini de Nazilere teslim ederim.
Onlara uyduğumuzu gösteririm.
Selam.
-Kuno... Yukarıdaki adam... -Nazi. Evet, Jan söyledi.
Evet. Burada sadece Jan ile ben kayıtlıyız.
Seni bulursa...
Merak etme. Dikkatli olurum.
İyi misin?
Çok fena başım ağrıyor. Neden, hiç bilmiyorum. Uyumaya çalışacağım.
Bir şeye ihtiyacın olursa haber ver.
Radyomu mu almak istiyorsun?
Endişeleniyorum. Her şey beni endişelendiriyor.
Neden? Kayıt Ofisi yüzünden mi?
Çok uzun zaman oldu. Beni tutuklayacak olsalar
-şimdiye kadar tutuklarlardı. -Sessiz ol.
Kanalda bir ceset gördüm.
Haftalardır gördüğüm ilk Yahudi ve kanalda öylece yüzüyordu.
Muhtemelen saklanırken öldü ve ne yapacaklarını bilemediler.
Direniş böyle mi yapıyor? İnsanları çürümüş balık gibi atıyor mu?
Sen ne yapardın? Ne yapılabilir ki?
Almanlar köşeye sıkıştı.
Müttefiklerin geldiğini biliyorlar. Durum düzelmeden önce daha da kötüleşecek.
Sence düzelecek mi?
Komşu gelmiştir. Bir şeye ihtiyacın olursa kapımızı çal, dedim.
Neden böyle bir şey yaptın?
Komşulara öyle söylenir.
Bir saniye.
Bayan Gies?
Selam. Yardımcı olabilir miyim?
Yahudi mülklerinin tasfiyesiyle ilgilenen Omnia Vakfı olarak buradayız.
Bu adresin sahibi...
...Henriette Stoppelman olarak görünüyor.
Bu bir hata. Uzun zamandır burada yaşamıyor.
Öyle mi?
-Ne oldu? -Geldiler!
Her şey yolunda.
Herkes kalksın! Bu bina resmî olarak kapatıldı.
Bütün çocuklar derhâl kamplara gönderilecek.
Sonra da siz gönderileceksiniz. Hadi! Uyandırın, giyindirin. Derhâl!
Burada bir tek Jan Gies ve Miep Gies kalıyor.
-Doğru mu? -Evet. Doğru.
Yaşlı kadın bu odalardan hangisinde kalıyordu?
-Şey... -Kuzenim...
Kuzenim de sigorta işinde.
Ne güzel.
-Bunlar sizin mobilyalarınız mı? -Evet.
Büyükannemle zevkiniz benziyor.
Buraya bana hakaret edip mobilyalarımı almaya mı geldiniz?
Pekâlâ. Sıradaki.
Kanepe... İki koltuk.
Hadi. Çabuk! Buradan.
Hadi! Çabuk!
Acele edin.
Hadi. Bu taraftan.
Olabildiğince hızlı bir şekilde öğretmenin evine koşun.
Kapısını çalın ve saklanın! Hadi.
Hadi.
Dikkatli ol.
Buraya gel!
Horvath dört kişilik bir yemek takımı istediğini söylememiş miydi?
Meşe istiyor. Bu çam.
Burası sizin odanız mı?
Buna gerek var mı?
Hanımefendi?
Bayan Stoppelberg'in konuttan ayrılma sebebi...
Stoppelman.
Taşındı mı? Kaçtı mı? Yerleştirildi mi? Nedir?
Bir gün eve geldik ve evde değildi.
Neyse ki, mobilyaların hepsi sizinmiş.
Burada yaptığınız şey hırsızlık. Bunlar sizin eşyanız değil.
Hadi ama. Bunları bıraktı. Oturacak koltuğa ihtiyacım var.
Her şeyi alacak mısınız?
Sanırım her şeyi aldık.
İnceleme olacak. Yaşlı Yahudi'nin mobilyalarını almak için geri döneceğiz.
Haber edeceğiz.
Aman tanrım.
O da neydi?
Evin sahibiymiş gibi içeri daldılar!
Artık öyleler.
İyi misin?
Hayır. Titriyorum.
Çok iyiydin. Çok yaklaşmışlardı.
Ne kadar erkencisiniz?
-Max. -Yardımınız gerek.
Bir dolaba mı saklandın? Ve seni bulamadılar mı?
Evet ama kapana kısılmıştık.
Çocukları çıkardılar. Saatlerce oradaydılar.
Ortalık sessizleşince gizlice çıkıp Max'i aradım.
Betje teslim olup çocuklarla birlikte Westerbork'a gitmek istedi.
Kaç çocuğa bakıp sonra o sadistlerin
-eline teslim ettik? -Başka çaremiz yoktu.
Sayısız çocuğu kurtardınız.
Ve binlerce çocuğun ölüme gönderilmesini izledik.
Yahudi Konseyi güvende olacağımızı söylemişti.
Çay. Çay getireyim.
Eşimle kırsal kesimde bir saklanma yerimiz var
ama şehirden çıkmak imkânsız.
Belki yardımcı olabilirim.
Max, Stella bu gece gelip burada kalmalı.
Artık evinizde güvende değil.
-Çaya yardım eder misin? -Tamam.
Evet. Planın ne?
-Henüz tam emin değilim. -Tekrar deneyin.
Almanlar ulaşımı durdurdu, kontrol noktalarını güçlendirdi.
Şehirden çıkış yok.
Ne... Yani burada mı kalacaklar?
Dört kişi daha mı? Planın bu olamaz.
Evi basan Omnia çalışanları ve yukarıdaki komşumuzla olmaz.
Bir şey olacak.
Miep, biz ne yaparsak yapalım bir şeyler oluyor.
-Çocukları alıp götürüyorlar. -Aman tanrım.
Doktorlar ve hemşireler güvende olacaktı. Kimse güvende değildi.
Bunun doğru olduğunu düşündüğümüz için öyle söyledik. Önden uyarı almadık.
Yahudi Konseyi'ni dağıtıyorlar.
Sonra sıra bize gelecek.
Lütfen. Üst katta bir Ulusal Sosyalist Hareketi görevlisi kalıyor.
Yukarıda Ulusal Sosyalist Hareketi görevlisi mi var? Güvendeyiz demiştin Max.
Öyle sanmıştım. Jan?
Şu an elimizdeki en güvenli yer burası.
Herkes sessiz durursa hepimiz güvende oluruz.
Tanrım.
Kuno?
Bütün gece soğuk kompres uyguladım ama ateşi bir türlü düşmüyor.
Yani migren, sinüs enfeksiyonu veya virüs olabilir.
En kötü senaryo, ölümcül ve bulaşıcı olabilen menenjit.
Onu hastaneye götürmeliyiz.
Hayır. Götüremeyiz. Burada saklanıyor. Yeşil Polisler tarafından aranıyor.
Onu tedavi edemez misiniz?
Sorunun nedenini bilmeyince yapılacak çok şey yok.
Biraz bekleyip iyileşecek mi, bakabiliriz.
-Evet. -Temiz su alabilir miyiz?
-Evet. -Söğüt kabuğunuz da varsa
-çok iyi olur. -Tamam.
-Alkol de var mı? -Nasıl alkol? İspirto mu?
Ne varsa. Brendi, cin, çavdar. Kendim için istiyorum.
Stella! Sen ne zaman geldin?
Max dün gece çağırdı. Fazladan bir havlunuz var mı?
-Evet, dolapta. -Teşekkürler.
Evde bilmem gereken başka biri var mı?
Bak, Bram ile konuşacağım. Tamam mı? Herkesi buradan çıkaracağım.
Tamam. Kuno için söğüt kabuğu alır mısın?
Tamam. Başka bir şey var mı?
Ne yapacağız? Kuno...
Kuno ölürse mi?
Hiçbir fikrim yok.
Benim de. Hem de hiç.
Gidip söğüt kabuğu alayım. Tamam mı?
Tamam. İşe gitmem gerek.
Hiç ses çıkarmayın. Burayı ne kadar duyduğunu bilmiyoruz.
Sadece çorapla dolaşın. Sifonu çekmeyin.
Su akıtmayın. Burada kimse yok gibi durmalı.
Ölmesin.
Lütfen sakin ol.
O şeyi diş etime sokmayı bırak, sakin olurum.
İspanya'ya ineceklerini varsayıyorum.
İspanya'nın başkenti Madrid.
-İspanya veya Portekiz. -Portekiz'in başkenti Lizbon.
-Ne yapıyorsun? -Hatırlıyorum.
Döndüğümde arkada kalmamış olacağım.
-Güzel fikir. -Biliyorum.
En iyisi Fransa olurdu, değil mi?
-Paris! -Paris!
-Lütfen.
Buradan çıkınca
Paris'e gitmeliyiz. Renoir'in nerede yaşadığını görebiliriz.
-Bunu neden yapmak isteyeyim? -Renoir'ı seviyorsun.
-Renoir'ı seviyor muyum? -Miep! Radyo.
-Buraya koy. -Eyvah.
Unuttum. Evde kaldı.
Aşağıda da dinleyemeyeceksek
-o zaman... -Aklımdan çıktı.
-Alışveriş listesi için geldim. -Edith'te.
-Radyomuz yok mu yani? -Edith?
Anne. Alışveriş listesi.
-Bende değil. -Evet, sende.
Bilgi alamayacağız, diyorum.
Evet. Bende. Doğru.
Tenceremi bulamıyorum. Yıkadın mı?
Hayır. Anne, tezgâhın üzerinde. Hemen yanında.
Edith, Gerrit bugün geliyor.
-Miep? -Gerrit mi?
-Patates satan adam. -Miep,
şu an en önemli şey radyo.
Müttefikler geliyor olabilir.
-Ne olduğunu bilmemiz gerek. -Patates satan adam. Evet.
Kendi adıma konuşuyorum.
-Haberler yemekten daha önemli. -Hayır.
Kendi adına konuşuyor.
Tavan arasında hiç iyi patates kaldı mı?
Anne! Peter! Yukarı çıkıp iyi patates var mı bakın.
Hazır oradayken bir paket fasulye de alın, olur mu?
Kurtarılabilir, küflü olanlar da iyi.
Fransa'nın güneyi mantıklı ama Normandiya...
-Tenceremi bulamıyorum. -Evet.
-Orada. -Normandiya mı?
-Aynen. -Margot! Bu...
Anne! Ofis yakında açılacak.
-Bağırmayı keser misiniz? -Pardon.
Kesin şunu!
-Yeter! -Yapmayın!
Hiç komik değil. Sizi duyabilirler. Gerrit aşağıda olabilir.
Merhaba.
Merhaba?
Gerrit. Burayı toplayın! Hatta
boş verin. Daha çok ses yaparsınız.
Hiçbir şey yapmayın.
Gerrit? İyi ki gitmedin.
Ulusal Sosyalist Hareket'ten gelen adam. Otto'ya şantaj yapan.
-Ne, Tonny Ahlers mı? -Seninle görüşene kadar gitmeyecekmiş.
Size söyledim ve bir daha söylemeyeceğim.
Bay Frank'in nerede olduğunu bilmiyorum.
Tabii. İsviçre'de kayboldu.
Sosis baharatı almayacaksanız sizin için yapacak bir şeyim yok. Çıkar mısınız?
Zaman değişti. Etrafa bak.
Şehir değişti. Artık pis Yahudiler yok.
Tebrikler.
Kıtlık piyasa fiyatını belirler.
Saklanan bir Yahudi'yi teslim ederek çok daha fazla para kazanabilirsin.
Hadi. Frankların nerede olduğunu biliyorsun. Biliyorum.
Nerede olduklarını bilen birini bulacağım. Bari sen söyle.
Payın çok büyük olur.
Bunu bir düşün.
-Dedi ki... -Duydum.
Burada olduklarından şüpheleniyor mu sence?
Merhaba.
Gerrit! Seni kaçırdım diye korktum.
Az önce çıkan adam biraz ortalıkta gezindi.
Ben de bekledim. Bu kadar büyük bir
düzenli siparişiniz olduğunu görmesini istemezsiniz diye düşündüm.
Ona dikkat edin. Tehlikeli birine benziyor.
İyi günler.
Gerrit az önce düşündüğüm şeyi mi söyledi?
Herkes biliyormuş gibi! "Sakladığınız Yahudiler yüzünden." der gibi.
Tonny Ahlers da biliyordur belki?
Bilmiyorum. Sanmıyorum.
Neden bana pay vermek istesin? Bu, çok kötü.
Ne? Ne...
Ne? Bayan Frank buraya inemezsiniz.
Biraz oradan uzaklaşmak istedim.
Sonra koridorda güneş ışığını gördüm. Biraz güneş ışığına ihtiyacım vardı.
Konuşabilir miyiz?
Tabii ki. Tabii ki Bayan Frank ama içeride konuşalım.
Orada bir saniye daha duramam.
Durmadan konuşuyorlar ve planlar yapıyorlar.
Sanki savaş çoktan bitmiş gibi konuşuyorlar.
Sanki kızlarımız çoktan özgür ve tehlikeden uzakmış gibi.
Çok utanıyorum.
-Utanıyor musunuz? -Evet.
İçimde kötü bir his var, Miep. Bir türlü gitmiyor.
İçimde bana bu savaşın asla bitmeyeceğini söyleyen kara bir delik var.
Margot ve Anne bana baktıklarında...
...gözleri parlıyor.
Çok umutları var ve...
Ve...
Onlara bakamıyorum.
O umudu öldürürüm.
Gözlerime bakarlarsa umutlarını yok ederim.
İki sene oldu Miep.
Dışarı çıkmayalı iki sene oldu.
Daha iyi mi?
Dışarısı daha iyi de.
Şu an içeride olmanız daha iyi.
Evet.
ECZANE
Lastik kıtlığı olduğunu biliyor musun? Bisikletine el koyuyoruz.
Ama iş için bisikletime ihtiyacım var. Belgelerim var.
Seferberlik için bunu almalıyız.
Katkıda bulunmak istemiyor musun?
Hayır. Ben de hükûmete çalışıyorum. Hükûmetimize.
Bram Becker ile çalışıyorum. Bisikletimi alamazsınız.
Bana ne yapıp yapamayacağımı mı söylüyorsun?
Hayır. Özür dilerim.
Dalga mı geçiyorsun, sosyal hizmet görevlisi?
Özel muamele hak ettiğinizi mi düşünüyorsun?
"İznim var!"
-Ben öyle... -Hükûmete çalışmayı seviyor musun?
Almanya'da bu tutkuna ihtiyaç duyan bir çalışma kampı var.
-Hadi. -Hey.
Yanlış bir şey yapmadım. Lütfen.
Ne oldu, tekrar anlat.
Bayan Frank ofisin ortasına girdi.
-Düşüp bayılacaktım. -Neden böyle bir şey yaptı?
Stres oldular. Dikkatsizler. Hepimiz dikkatsiziz.
Gerrit'in bildiğini düşünüyoruz. Patates satan adam. Açık açık söylemedi ama...
-Daha dikkatli olmalıyız. -Daha ne kadar dikkatli olabiliriz?
İnsanları yedirmemiz gerek.
Doğru şeyi yapıyorduk ama insanlar işi çözmeye başladı.
Onları başka yere götürmemiz gerek. Burada kalamazlar.
Başka yere mi? Sekiz kişiyi mi?
Doğru söylüyor. Şehir dışında insan saklayan birini tanıyor muyuz?
Oraya nasıl götüreceğiz? Bay Frank ayrı ayrı
gitmelerine izin vermez.
Sekiz kişiyi sokağa çıkaramayız.
Öyleyse onları kilitleyelim.
Bu işin çözümü daha az özgürlük mü?
Açacak mısın?
Opekta.
Hiçbir şey yapmayın.
Hayır. Orada dursunlar. Lütfen. Hemen geliyorum!
Tanrım.
-Ne oldu? -Hiçbir şey. Önemli değil.
-Bu mahkûmu teslim edeceğiz. -Kıpırdama.
Belediye meclisi için çalışıyorum.
-Sosyal hizmet görevlisiyim. -Sus.
Bir hata yapıyorsunuz. Yapacak önemli işlerim var...
Nereye gidiyorsun? Girişini yapmamız gerek.
Biraz konuşacağız. Ağzı beni rahatsız etti.
-Bekleyim, benim önemli işlerim var. -Geç.
Bir yanlış anlaşılma var. Sadece işimi yapıyorum.
Söylesene Bay Sosyal Hizmet Görevlisi, Bram Becker'a mı çalışıyorsun?
Evet, dedim ya.
Evet, eminim öyledir.
Koş.
Kimliği belirsiz bir Hollanda vatandaşı saldırdı derim.
Polis gözetiminden kaçtı.
Ne? Kaçarsam beni sırtımdan vuracaksın.
Aptal. Hadi kimse görmeden git!
Bram Becker'a selamımı ilet.
Hayır dedim.
-Bence götürmeliyiz. -Evet. Hadi.
Hayır. Onu hastaneye götüremezsiniz.
Götüreceğiz. Mecburuz.
Jan yakında söğüt kabuğu ile gelir.
Söğüt kabuğu ile düzelmez.
-Tedavi edilmesi gerek. -Öldüğüne emin miyiz?
Ne? Hayır ama ne olduğunu bilmiyoruz.
Biliyorum ama yakalanırsa ölecek.
Biz de tutuklanacağız. Siz de.
Annesi de. Onun annesi de. Ev sahibimiz de ve sekiz kişi daha.
Çocuklar var. Hepsi ölecek. Çok insan var. O yüzden...
İşte geldi. Jan. Söğüt kabuğu.
Söğüt kabuğu ile olacak iş değil diyorum.
Dene. Jan?
Alamadım.
Ne? Sadece bir şey istedim.
Gidiyoruz. Bir hayatın daha sorumluluğunu alamam.
-Aman tanrım! -Kuno!
Tanrım.
Ben...
...çok daha iyi hissediyorum.
Evet. Çok daha iyi.
Yukarıdan bir adam çığlığı duydum. Herkes iyi mi?
-Evet. Herkes iyi. -Evet! Her şey yolunda.
Her şey yolunda. Pardon. Ayağıma ütü düştü.
Yaygara kopardım.
-Merak ettiğin için sağ ol. -Ne demek.
Üstüne buz koyun.
-Teşekkürler. -Evet.
-Pekâlâ. -Teşekkürler.
Sanki yüzümün içinde çekiç vuruyordu!
Sonra bir anda gitti.
Muhtemelen ağır enfeksiyonu olan bir apseydi ve patladı.
Daha kötü olmadığından emin olmak için bu gece onunla kalmalıyız
ama iyi gibi duruyor.
Harika.
Evimizde iki harika hemşire olduğu için çok şanslısın,
değil mi Kuno?
-Ne oldu? -Hiç.
Sadece bir şey yapmanı istedim. Bir şey.
İş yerinde sekiz Yahudi besliyorum, evime beş kişi daha getiriyorsun.
Söğüt kabuğu almaya zaman bulamıyor musun?
Söğüt kabuğu aldım ama sonra tutuklandım.
Ne?
Sorun değil, gitmeme izin verdiler. Sadece lastikler için bisikletimi aldılar.
Neden tutukladılar?
-Yapabildikleri için Miep. -Ne yaptın peki?
Hiçbir şey. Bisikletime ihtiyacım olduğunu söyledim ve isyankâr olduğumu düşündüler.
Neden... Ne dedin?
Niye sorguluyorsun?
Çünkü bütün gün, bizi Kuno'nun cesedini sürükleyip
kanala atarken hayal ettim!
Gerçekten başka ne yapabilirdik bilmiyorum.
Her şey dağılıyor ve sen...
Eve geliyorum ve sen galibiyetleri kutlamak istiyorsun...
Jan...
Bayan Frank bugün ek binadan çıktı.
-Ne? -Evet. Dümdüz çıktı.
Sokağa çıkabilirdi.
Kuaförüne gidebilirdi.
Pes etmek üzere Jan.
Ben de aynıyım. Sonra bir de bununla uğraşman gerekir.
Yine de eve daha çok insan getiriyorsun.
Artık onları korumuş olmuyoruz.
Daha fazla tehlikeye sokuyoruz. Bunun bir sınırı olmalı!
Naziler her gün daha fazla insan alıyor.
Biz de daha fazla insan kurtarmalıyız.
Tamam, belki durup kutlayamayız ama tamamen duramayız.
Daha fazlasını yapabilir miydik diye sormamalıyız.
Bunu bilmiyorum mu sanıyorsun?
Nereye gidiyorsun?
Hayatta kalabilmesi için Kuno ile uyanık duracağım.
Ben de Bram ile konuşup
tecrit altındaki bir şehirden
dört Yahudi daha çıkarabilecek miyiz, bakacağım.
Ben de ne yiyeceklerini düşüneceğim.
Ve iş yerinde sakladığım diğer Yahudilere şehrin diğer ucundan
-yasa dışı bir radyo kaçıracağım. -Bu bir yarış değil!
Nazi.
Tamam. Hadi. Bu taraftan.
Oraya gidince yeni kimliklerimiz olacak mı?
Bir sonraki temas kuracağınız kişi verecek.
Sizi meşgul ettik.
Hepimiz gidiyoruz. Şimdi ne yapacaksınız?
Eminim bir şey bulurum Max.
-Durun! -Bekleyin!
Kimse kıpırdamasın.
Herkes ellerini duvara koysun.
Dediğini yapın. Duvara, hadi.
Savaştan sonra görüşürüz.
Kaçabiliriz.
-Kaçalım mı? -Hayır.
Dediğini yapın. Ne derlerse yapın.
Bay Sosyal Hizmet Görevlisini dinleyin. Arkanızı dönün.
Hadi.
Bağlantımız o.
Herkes arabaya binsin. Hadi.
Arabaya.
Şerefsizler!
Merhaba?
Bay Kleiman? Bay Kugler?
Çok dikkatsiz! Çok özensiz!
Radyonun etrafında sandalyeleri toplayıp
yasa dışı olan radyoyla BBC dinliyorsunuz. Ne kadar tehlikeli farkında mısınız?
Ya baskın olsaydı? Burada birileri yaşıyor gibi.
-Miep dinle. -Pardon ama artık mesai saatleri
dışında aşağı inemezsiniz. Burada kalmanız gerek.
Bu hoşuma gitmiyor ama sizi hayatta tutmam gerek
-ve bana yardımcı olmayacaksanız... -Miep.
Müttefikler Fransa'ya giriş yaptı.
"O gün bugün" diyorlar.
-Ne? -Geliyorlar.
O yüzde radyoyu dinlememiz gerekti.
-Nereye girdiler? -Normandiya.
Kraliçenin söylediği gibi. Özgür olacağız.
Radyo. Miep, teşekkürler!
Normandiya. Tam şurası.
Ne zaman Otto? Sene sonu mu?
Olabilir. Tahminim ekim ortası olur.
Sence sonbaharda okula gidebilecek miyiz?
Olabilir tatlım. Olabilir.
Yapacağım ilk şey gerçek bir dişçiye gitmek olacak. Alınmayın.
-Gerrit? -Merhaba. Girebilir miyim?
Her zamanki günün değil. Her şey yolunda mı?
Tedarikçilerimden birinin fazlalığı vardı.
Değişiklik olsun diye biraz tatlı bir şeyler istersiniz diye düşündüm.
Ya da seveceğini düşündüğünüz
birileriyle paylaşabilirsiniz.
Çilek!
-İnanamıyorum! -Tanrım!
Tanrım.
-Hepsini yiyemeyiz. -Deneyebiliriz.
Bazen biraz durup kutlama yapmak gerek. O yüzden reçel yapacağız?
Ofisi erken kapattım. Kapıyı sıkıca kilitledim.
Birkaç düzine elimiz ve usta bir reçel yapıcımız var.
-Kimmiş? -Ben.
Dünyanın en iyi...
Cidden dene. Tamam. Hazır mısın?
Hayır. Ben de yapacağım.
Sanırım kuzeye doğru ilerleyecekler.
Katılmıyorum. Sen ne düşünüyorsun Miep?
Bence... Bence siz bir çilek hırsızısınız!
Evet. Onu biliyoruz.
Hayır. Hepsine gerek yok.
Reçel yapmada kim usta? Sen mi ben mi?
Miep küstahlaşıyor.
Hayır. Miep mükemmel biri.
Sanırım Filistin'e taşınıp bir kibbutzta çalışacağım.
Ne? Hayır. Çok uzak.
-Çok mu uzak? -Ben de orada olacağım.
Ebe olmak istiyorum. Bebeklerin doğmasına yardım ederim.
Ya sen anne? Savaştan sonra ne yapacaksın?
Evet, ne yapmak istiyorsun?
Pek düşünmedim. Belki de...
Güneşi yüzümüzde hissederiz. Hep birlikte. Dışarıda. Evet.
Hepimiz Anne'in yazar olacağını biliyoruz.
Belki bir gün o da duvarındaki o insanlar gibi
Hollywood'a gider.
O günlüğü yayınlayacaksan Anne, önce ben okumak istiyorum.
Asla olmaz.
Kendi kısımlarımı. Saçımı lavaboya sıkıştırdığım anı anlattın mı? Söyle.
Hepinize söyledim, hazır olduğunda okuyabilirsiniz. Önceden okuyamazsınız!
Çok teşekkürler.
Patatesçi Gerrit'e teşekkür edebilirsin.
İlk tanıştığımız zamanı hatırladım.
Reçeli mükemmelleştirmek için günler harcadın.
Tüm zor kısımları ve küçük detayları öğrendin. Hiç pes etmedin.
-İşi istiyordum. Dediklerinizi yaptım. -Her saniyesinden de nefret ettin.
"Bay Frank, ben ev hanımı değilim ve asla ev hanımı olmak istemiyorum!"
Neden beni kovmadınız?
Kovsaydım hâlimiz ne olurdu, düşünsene.
-Baba! -Efendim?
Sen savaştan sonra ne yapacaksın?
Şimdi yaptığım şeyi.
Dickens okuyup ailemin çıkardığı
harika sesleri dinleyeceğim.
Ama çikolata yiyor...
...ve gerçek kahve içiyor olacağım.
Ve artık o iğrenç kokulu banyoyu paylaşmak zorunda kalmayacağız.
Aynen. Berbat.
Ne?
Her şey çok farklı duruyor.
Bütün şehir, insanlar, hava. Müttefiklerin geleceğini bildiğimiz için.
Hiçbir şey değişmedi. Etrafına bak.
Birkaç hafta önce şu kanalda yüzen ölü bir adam vardı.
Haklısın.
Son zamanlarda, her şeyin normale dönmesi
imkânsız gibi geliyordu ama bugün
Görebiliyorum. Sen de hissediyor musun?
İstiyorum. Ama yine de
her sabah alışveriş listesini almam gerek.
Dr. Pfeffer'a Lotte'nin mektuplarını götürmem gerek.
Anne'e o yün yaptığım her şeyi anlatmam gerek.
Bayan Van Pels ve Bayan Frank'in birbirlerini öldürmelerini engellemeliyim.
Öyle düşünmek benim işime yaramıyor.
Onlar serbest kalana kadar yaptığım şeyi yapmaya devam etmeliyim.
O zaman... İşte o zaman farklı gelecek.
Çok kötüsün.
-İsteyen varsa kahve hazır. -Teşekkürler.
Neye gülüyorsunuz?
Kugler.
Kugler? Ne?
Onu "komik" olarak tarif etmeden önce kullanacağım bir sürü kelime var.
Bunun burada ne işi var? Savaş bitene kadar
bu fasulyelerden bulacağız.
Kımıldama.
Olduğun yerde kal.
Alt yazı çevirmeni: Beyza Yıldız