Θεέ μου!
-Σκέφτηκα, "Με συγχωρείτε". -Είναι τόσο...
Στην αρχή δεν κοιτούσα...
Εντάξει.
ΜΠ. ΛΑΡΣΟΝ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ/ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ
Λοιπόν, έτοιμοι;
Εντάξει, τέλεια. Πριν αρχίσουμε,
βρίσκεστε όλοι εδώ σήμερα εξαιτίας του ξεχωριστού παρελθόντος σας
κι έχετε όλοι να διηγηθείτε μια ιστορία ενηλικίωσης.
Αναρωτιόμουν πώς θα ήταν
αν μπορούσαμε όλοι να μοιραστούμε αυτό που θεωρούμε ντροπιαστικό,
αν νιώθαμε ότι μπορούμε να μιλήσουμε γι' αυτό, θα νιώθαμε λιγότερο μόνοι;
Κι έτσι θα δούμε
αν ισχύει αυτό και πώς θα καταλάβουμε ο ένας τον άλλον σήμερα. Και...
-Πολύ καλά. -Λοιπόν.
Κι έτσι, θα ξεκινήσουμε με τη Βανέσα.
Εντάξει, ωραία.
-Βανέσα! -Σοβαρευτείτε.
Μεγαλώνοντας γίνονται πολλά πράγματα.
Είναι κάτι απρόβλεπτο.
Η ευκαιρία να αλλάξει ο κόσμος.
ΟΧΙ ΣΤΗ ΦΤΩΧΕΙΑ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ
Μεγαλώνοντας ένιωθα...
ΑΜΙΡΙ
ΙΖΑΜΠΕΛ
ΑΘΗΝΑ
ΚΛΕΡ
ΜΗ ΜΑΣ ΣΚΟΤΩΝΕΤΕ
Έχουμε δύναμη κι ευθύνη.
ΕΜΙΛΙ
ΝΤΕΪΒΙΝΤ
ΒΑΝΕΣΑ
ΑΛΕΞ
ΛΕΥΚΟΣ ΟΙΚΟΣ ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ
Ακούστε μας.
ΓΚΑΒΙΝ
ΣΟΦΙΑ
ΣΕΪΤΖ
-Μεγαλώνοντας νιώθω... -Ταραχή.
-Ντροπή. -Σύγχυση.
-Άνω κάτω. -Όμορφα.
-Δίχως επιλογή. -Τα καταφέραμε!
10 ΙΣΤΟΡΙΕΣ
ΓΙΑ ΤΟ ΘΑΡΡΟΣ
ΤΟΥ ΝΑ ΕΙΣΑΙ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΣΟΥ
ΜΕΓΑΛΩΝΟΝΤΑΣ
Μεγαλώνοντας, είχα πολύ αρνητική εικόνα του εαυτού μου.
Ό,τι και να κάνω,
δεν θα ανταποκριθώ ποτέ στα κοινωνικά πρότυπα ομορφιάς.
Μου είπαν ότι το μαύρο χρώμα μου δεν αξίζει, ότι δεν ήταν αρκετό.
Αποφάσισα να μοιραστώ την ιστορία μου,
επειδή υπάρχει τόση ευτυχία
στο να είσαι ειλικρινής με αυτό που είσαι και να μην ντρέπεσαι να το υποστηρίξεις.
Εντάξει, τι να πω;
ΣΠΙΤΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
Τσάρλι 15, λήψη 2η.
Ωραία!
Επισημοποιήθηκες!
ΒΑΝΕΣΑ
Λοιπόν. Γεια σε όλους. Ονομάζομαι Βανέσα Άρι. Είμαι 20 ετών.
Οι γονείς, η αδερφή, ο αδερφός μου κι εγώ μεταναστεύσαμε από την Γκάνα στις ΗΠΑ
όταν ήμουν εφτά.
Ήρθαμε για το γνωστό όνειρο για το οποίο
έρχονται στη χώρα πολλοί Αφρικανοί μετανάστες.
ΓΚΑΝΑ
Οι γονείς μου ήθελαν να έχω καλή παιδεία κι ευκαιρίες.
Από τη βρεφική της ηλικία...
ΕΝΤΟΥΑΡΝΤ ΠΑΤΕΡΑΣ ΒΑΝΕΣΑΣ
...είδαμε κάτι.
Από τότε που ήταν μικρή και δεν περπατούσε καν, μιλούσε.
Και έλεγαν, "Δείτε το μωρό".
ΡΕΤΖΙΝΑ ΜΗΤΕΡΑ ΒΑΝΕΣΑΣ
"Δεν σηκώνεσαι να περπατήσεις μα προτιμάς να μιλάς από κάτω."
Ο τόπος μου, η Γκάνα...
ΑΚΡΑ, ΓΚΑΝΑ
...έχει πλούσια κουλτούρα και πολλούς όμορφους σκούρους ανθρώπους.
Οι γονείς μου άφησαν πολλά πίσω τους για να έρθουμε εδώ.
Τα περισσότερα πτυχία τους και όσα είχαν στην Γκάνα,
δεν έχουν αξία όταν έρχεσαι στην Αμερική.
Ξεκινάς από το μηδέν.
Δεν είχα προσδοκίες. Δεν ήξερα τι ήταν η Αμερική.
Στην πατρίδα, έβλεπαν αμερικάνικες ταινίες. Ντίσνεϊ.
Λέγεται Άρνολντ Σβαρτσε...
-Σβαρτσενέγκερ. -Σβαρτσενέγκερ.
Θα επιστρέψω.
-Ήταν ταινίες με δράση. -Τσακ Νόρις και τέτοια.
Σε κατέκλυζαν.
ΛΕΥΚΑΝΣΗ ΔΟΝΤΙΩΝ
Ανακάλυψα πολλά ολοκαίνουργια πράγματα...
ΜΠΑΡΜΠΙ
...φαγητά, κουλτούρα.
Έπιασε πάτο!
Παρόλο που ήμουν νέα, ήταν παράξενο.
Ήμουν το περίεργο Αφρικανάκι στο σχολείο. Οι άνθρωποι με ρωτούσαν,
"Έχετε ελέφαντες και καμηλοπαρδάλεις και τίγρεις στην αυλή σας;"
Κι οι γονείς μου έλεγαν, "Πες ναι".
-Έτσι πρέπει. -Πες τους, "Ναι". Το έκανα.
Τους έλεγα, "Ναι, έχω".
Αλλά ακόμα κι έτσι, πάντα ένιωθα στο περιθώριο,
τα παιδιά είναι κακά.
Κάποιες φορές, ένιωθα μόνη.
Κάποιοι συμμαθητές την παρενοχλούσαν, της μάθαιναν άσχημες λέξεις.
Μου τις έλεγε και της έλεγα, "Είναι άσχημη λέξη. Μην τη λες."
ΓΥΜΝΑΣΙΟ
Όταν πήγα στο γυμνάσιο ήταν λίγο δύσκολα.
Άρχισα να νιώθω ανασφάλεια για την ταυτότητά μου. Έβλεπα τον εαυτό μου
όχι μόνο ως μαθήτρια αλλά ως ένα κορίτσι
που θέλει να το θεωρούν όμορφο.
Άρχισα να βλέπω τον εαυτό μου και να μην τον αναγνωρίζω.
Ποια είναι η πιο όμορφη;
Μαλλιά μαύρα σαν τον έβενο. Δέρμα άσπρο σαν το χιόνι.
Δεν έβλεπα στα μέσα ανθρώπους που μου έμοιαζαν.
Δεν έβλεπα κορίτσια με σκούρο δέρμα, με σγουρά μαλλιά,
κατσαρά μαλλιά, με τύπο μαλλιών 4C. Τίποτα από αυτά.
Και όταν δεν τα έβλεπα αυτά, έλεγα, "Γιατί;"
Ίσιωνα τα μαλλιά μου από τα έξι μου, επειδή δεν έβλεπα τον τύπο μαλλιών 4C,
τα κατσαρά μαλλιά, να είναι αποδεκτά ή αγαπητά.
Δεν καταλάβαινα την έννοια του ρατσισμού, αλλά ήξερα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά.
ΑΓΑΠΩ
Μιλούσα με ένα αγόρι.
Τον έβρισκα χαριτωμένο.
Και μιλούσαμε για έρωτες. Και τον ρώτησα,
-"Με ποια είσαι ερωτευμένος;" -Βλέπεις; Με εκείνη. Αυτή είναι.
-Θα της ζητήσεις να βγείτε; -Όχι.
Απλώς τη βρίσκω όμορφη.
Τι θεωρείς ότι είναι όμορφο;
Δεν ξέρω. Ας πούμε, θα ήσουν όμορφη αν ήσουν μερικούς τόνους πιο λευκή.
ΘΑ ΗΣΟΥΝ ΟΜΟΡΦΗ ΑΝ ΗΣΟΥΝ ΜΕΡΙΚΟΥΣ ΤΟΝΟΥΣ ΠΙΟ ΛΕΥΚΗ
Ήμουν μπερδεμένη. Ήμουν πληγωμένη.
Εκείνο το σχόλιο με έκανε να μη μου αρέσει το σκούρο δέρμα μου.
Κατά κάποιον τρόπο επαναβεβαίωνε το πώς ένιωθα για τον εαυτό μου
και το πώς νόμιζα ότι με έβλεπαν οι άλλοι, "Δεν είμαι αυτό που θεωρείται όμορφο".
Ερχόταν σπίτι και της έλεγα, "Συμβαίνει κάτι;". Έλεγε, "Όχι".
Όμως δεν είναι έτσι η Βανέσα, κάτι συμβαίνει.
Ήταν πιο δύσκολο από ό,τι συνήθως να κοιταχτώ στον καθρέφτη.
Άρχισα να έχω μια πολύ διαστρεβλωμένη εικόνα του εαυτού μου.
Μα άρχισα να συνειδητοποιώ
ότι μεγάλο μέρος του μίσους για το σκούρο δέρμα είναι βαθιά ριζωμένο στην κοινωνία.
Κοίτα εδώ! Είσαι πανέμορφη για μελαψό κορίτσι.
Όταν οι άνθρωποι μιλούσαν για το σκούρο δέρμα
και τον διαφορετικό τρόπο με τον οποίο το έβλεπαν,
υπάρχει πάντα το απερίσκεπτο σχόλιο, "Δεν συμβαίνει πια αυτό".
Ότι, "Και τι έγινε αν θεωρούμε το λευκό δέρμα διαφορετικό; Μια προτίμηση είναι".
Τότε, δεν συνειδητοποιούσα τι ήταν η διάκριση με βάση το χρώμα,
το πώς ήταν ριζωμένη στον ρατσισμό. Κι έτσι ένιωθα ότι,
"Αφού είναι μια προτίμηση, ας μη νιώθω άσχημα για το δέρμα μου", όμως ένιωθα.
Μερικά πράγματα που είπες, πως μισείς τα χαρακτηριστικά σου,
τα συμμερίζονται πολλοί άνθρωποι με σκούρο δέρμα.
ΝΤΕΪΒΙΝΤ
Προσωπικά, θυμάμαι ότι άρχισα να ξυρίζομαι στην έκτη τάξη,
για να μη δείχνω Μεξικανός.
Κι άρχισα να μακραίνω το μαλλί μου και δεν φορούσα μπλούζες
όπως λευκά αμάνικα ή κοντομάνικα και συγκεκριμένα πράγματα, επειδή όλοι
θα μου έλεγαν, " Μοιάζεις με μπογιατζή όταν τα φοράς". Κατάλαβες;
Νομίζω ότι η πρώτη φορά, δεν ξέρω αν το βλέπατε,
-αλλά το True Jackson, VP... -Ναι!
Την πρώτη φορά που το είδα και είδα την Κέκε Πάλμερ κομψή
και τόσο όμορφη με το σκούρο δέρμα της, είπα, "Ουάου!
Πού ήταν αυτό; Γιατί δεν υπάρχουν κι άλλα σαν αυτό;"
Υπάρχει τόση ομορφιά στο σκούρο δέρμα,
που με κάνει να κλαίω όταν συνειδητοποιώ ότι έχασα τόσα χρόνια χωρίς να το βλέπω.
Έφτασα στο σημείο να λέω, "Εντάξει, ξέρω τη γνώμη της κοινωνίας για το δέρμα μου.
Κι αν το ανοιχτόχρωμο είναι καλύτερο, γιατί να μη γίνω κι εγώ;"
Η λεύκανση δέρματος είναι κάτι που έβλεπα πάντα να προωθείται στις διαφημίσεις.
Κι έτσι σκέφτηκα ότι αν το εκθείαζαν,
τότε πρέπει να το κάνω κι εγώ.
Δέκα.
Μπήκα στο κατάστημα, μην ξέροντας αν θα την αγόραζα.
ΕΛΑΦΡΙΑ ΛΕΥΚΑΝΤΙΚΗ ΚΡΕΜΑ
Όταν όμως την είδα, νομίζω ότι η απόφαση είχε ήδη παρθεί.
Πολλά από αυτά που ένιωσα εκείνη τη μέρα ήταν άγχος, φόβος
και πολλή ντροπή. Αλλά και λίγη χαρά επίσης,
επειδή δεν ήξερα τι να περιμένω, όμως ίσως ήταν αυτό που χρειαζόμουν.
Χρησιμοποίησα μια λευκαντική κρέμα δέρματος για περίπου έξι μήνες,
επειδή ήθελα τόσο πολύ να γίνω πιο ανοιχτόχρωμη.
Δεν είχε το αποτέλεσμα που ήθελα. Απλώς έκανε το δέρμα μου γκρι
και το έκανε θαμπό.
Είναι κάτι πολύ ντροπιαστικό για μένα
και δεν το είπα ποτέ στους γονείς μου. Δεν ήθελα να τους ταράξω.
Δεν ήθελα να θυμώσουν μαζί μου. Ήταν κάτι που πίστευα ότι μπορούσα
να κρύψω και να τη βγάλω καθαρή.
Δεν μπορούσα να δω τον εαυτό μου ως κάτι όμορφο,
ως κάτι που είχε αξία με το δέρμα που είχα.
Κι έπειτα, ένα νέο σύνολο δερματικών προβλημάτων άρχισε να μου συμβαίνει.
Σε εκείνη την ηλικία άρχισα να μπαίνω στην εφηβεία
και άρχισα να εμφανίζω κυστική ακμή. Ξεκίνησε πολύ ήπια,
όμως σταδιακά χειροτέρεψε, σε σημείο που καθόμουν σπίτι και έκλαιγα.
Ξυπνούσα και το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν...
να γυρίσω από την άλλη όταν έπλενα δόντια, επειδή δεν ήθελα να με δω.
Οι άνθρωποι, δεν με κοιτούσαν στα μάτια όταν μου μιλούσαν.
Κοιτούσαν όλα τα υπόλοιπα.
Με πλήγωνε σε σημείο που σκεφτόμουν, "Ποια είμαι;"
Συναντούσα έναν ξένο και δεν τον κοιτούσα στα μάτια.
Ήθελα να κρύψω το πρόσωπό με τα μαλλιά μου ή να φορέσω την κουκούλα μου.
Δεν ήθελα να με κοιτούν οι άνθρωποι.
Δεν ήταν μόνο το πώς έβλεπα εγώ τον εαυτό μου.
Ήταν το πώς ένιωθα.
Κι αν νιώθω εγώ τόσο άσχημα, τι πιστεύουν οι άλλοι για μένα;
Είχα μια πολύ αρνητική αυτοεικόνα.
Προσποιούμουν ότι είχα αυτοπεποίθηση, ότι ήμουν καλά,
όταν στην πραγματικότητα δεν ήμουν. Σκεφτόμουν, "Δείξε θάρρος".
"Είσαι δυνατή, θα το ξεπεράσεις.
"Θα έρθουν καλύτερες μέρες", αλλά δεν σκεφτόμουν, "Δεν πειράζει να κλάψεις".
Και δεν προερχόταν καν από την οικογένειά μου.
Ήταν ειδικά από την κοινότητά μου.
Δεν έβλεπα πολλές μαύρες γυναίκες να κλαίνε
και να νιώθουν καλά με το να είναι ευάλωτες.
ΛΥΚΕΙΟ
Κι έτσι είχα πάρει μια αμετάκλητη απόφαση.
Θα τα πήγαινα πολύ καλά στο σχολείο, επειδή αν δεν μπορούσα να είμαι όμορφη,
θα ήμουν καλή σε κάτι άλλο.
Πάντα έλεγα στον εαυτό μου ότι θα γινόμουν γιατρός.
Όταν ήρθαν οι γονείς μου,
αποφάσισαν να κυνηγήσουν το επάγγελμα του νοσηλευτή.
Κι ο αδερφός μου, που με ενέπνεε πάρα πολύ,
πήγε στην ιατρική.
ΚΟΛΕΓΙΟ ΝΤΑΡΤΜΟΥΘ
Πάντα υποστήριζαν ότι πρέπει να δουλεύεις σκληρά
και να προσπαθείς για όσα θες. Όταν με δέχτηκαν στο Πανεπιστήμιο Νέας Υόρκης,
το πρώτο που έκανα ήταν να πάρω τον αδερφό μου. Και ενθουσιάστηκε πολύ.
Φορώντας τη ρόμπα εργαστηρίου, σκεφτόμουν, "Ωραία, τα καταφέρνω.
Πραγματικά τα καταφέρνω".
Μας γνωστοποίησε ότι ήθελε να γίνει γιατρός, όπως ο αδερφός της.
Έτσι εξαρχής, διάλεξε μερικά από τα δυσκολότερα μαθήματα στο πανεπιστήμιο.
Άλλη μια φορά, υπήρχε αυτή η πίεση. Υπήρχε το άγχος πως,
"Ό,τι κι αν κάνεις, να είσαι η καλύτερη".
Και νομίζω ότι έχει κυρίως να κάνει με την πίεση που νιώθεις
ως παιδί μεταναστών, επειδή οι γονείς σου άφησαν πίσω τα πάντα
για να σε φέρουν στη νέα χώρα. Σκεφτόμουν, "Δεν πρέπει να αποτύχω. Ό,τι κι αν γίνει,
πρέπει να πετύχω." Δεν υπήρχε για μένα το ενδεχόμενο της αποτυχίας,
ειδικά όταν δεν υπήρχε στο εργαστήριο κανείς να μου μοιάζει.
Ήμουν το μόνο μαύρο άτομο, πόσο μάλλον και γυναίκα.
Έτσι ήθελα να παίρνω πάντα άριστα.
Ήθελα να είμαι άριστη φοιτήτρια.
Δεν ήθελα να με κοιτάζουν και να αναρωτιούνται αν αξίζω να βρίσκομαι εδώ.
Ήθελα να ξέρουν ότι κέρδισα τη θέση μου.
Δεν ήθελα να είμαι κάτι λιγότερο από τέλεια.
Όταν η κοινωνία δεν θεωρεί ότι αυτό που είμαι είναι... αρκετό,
πρέπει να καταβάλλω υπερπροσπάθεια. Δεν ένιωθα πραγματικά ικανοποιημένη
στα μαθήματα. Πάντα αγαπούσα τις επιστήμες και τον ιατρικό κλάδο,
όμως υπήρχε κάτι που δεν ταίριαζε.
Είχα μια συζήτηση με κάποιον σχετικά με τον συστημικό ρατσισμό και την αδικία.
Και σκεφτόμουν, "Πότε θα αλλάξει; Πότε θα βελτιωθεί το πράγμα;"
Και σκεφτόμουν την κοινότητά μου στο σύνολο,
"Τι κάνουμε;" Καταλαβαίνετε; Και νιώθω ότι...
κάτι που δεν έκανα εγώ...
που έλεγα, "Γιατί δεν το κάνουν οι άλλοι;" ήταν να θεραπεύσω τον εαυτό μου.
Ένιωθα μεγάλο άγχος και πίεση στην ειδικότητά μου.
Ειδικά ως Αφρικανή,
δεν ακούς από άλλους να λένε, "Κάνω ψυχοθεραπεία".
Συχνά τους σνομπάρουν.
"Η κατάθλιψη και το άγχος δεν είναι πραγματικά προβλήματα."
Έχουμε τόσο πόνο και τόσα τραύματα μέσα μας που δεν έχουμε αντιμετωπίσει.
Ναι, υπάρχουν πολλά πράγματα στον κόσμο που αποτελούν εμπόδιο,
όμως το πρώτο είσαι εσύ.
Πραγματικά συνειδητοποιώ πως κάτι πρέπει να αλλάξει.
Δεν θέλω να περάσω όλη μου τη ζωή νιώθοντας έτσι για τον εαυτό μου.
Χρειαζόμουν βοήθεια. Κι έγινα υπέρμαχος του εαυτού μου.
Είπα, "Θέλω μια μαύρη γυναίκα ψυχαναλύτρια".
-Γεια. -Γεια.
-Η Βανέσα. Σωστά; -Ναι.
Ήθελα κάποιον που έβλεπε ποια ήμουν,
που καταλάβαινε εμένα και τις εμπειρίες μου.
Τι σε φέρνει σήμερα εδώ;
Είμαι λίγο μπερδεμένη αυτό το διάστημα. Δεν...
είμαι εντελώς σίγουρη για το τι κάνω.
Προσπάθησα να διώξω τις αρνητικές μνήμες, να μην τις σκέφτομαι, να τις αποφύγω.
Έπρεπε να αντιμετωπίσω όλα όσα είχα απωθήσει τόσον καιρό.
Τι δραστηριότητες...
Πολλά παλιότερα θέματα είχαν ριζώσει μέσα σε τόση ντροπή.
Μερικές φορές δεν έφταιγε το ίδιο το θέμα. Έφταιγε η ντροπή μου για αυτό.
Αυτό τα έκανε όλα χειρότερα.
Μιλήσαμε πολύ για την τελειομανία μου
και για το ότι ήθελα να είμαι τέλεια σε ό,τι έκανα.
Με έβαλε να κοιταχτώ στον καθρέφτη και να κάνω στον εαυτό μου κάποιες ερωτήσεις.
"Ποια πράγματα σε εμπνέουν;"
Με εμπνέουν οι άνθρωποι που είναι αληθινοί
και αποδέχονται τα καλά, τα κακά και τα άσχημα σημεία τους.
Έλεγα, "Αξίζεις όλα όσα θέλεις σήμερα".
Κάποιες φορές, στεκόμουν στον καθρέφτη κι έκλαιγα την ώρα που το έλεγα.
Συνέχισα να το λέω ενώ έτρεχαν δάκρυα στο πρόσωπό μου,
επειδή ήθελα να το πιστέψω.
Μου πήρε τρεις με τέσσερις μήνες για να γίνει ευκολότερο
το να κοιτάω τον εαυτό μου στον καθρέφτη.
Σήμερα, νομίζω ότι μπορώ να προσπαθήσω να μην κατακρίνω τον εαυτό μου
και να κάνω λάθη, αλλά να μάθω να τα αγαπώ παρ' όλα αυτά.
Όσο περισσότερο έβλεπα τον εαυτό μου, τόσο περισσότερο άρχισα να τον ακούω
και συνειδητοποίησα πού βρισκόταν η ομορφιά μου.
Επειδή, ναι, είμαι όμορφη εξωτερικά κι εντάξει, είναι υπέροχο.
Αλλά δεν νομίζω ότι πρόσεξα ποτέ πραγματικά την καρδιά μου.
Δεν είχα τη διάθεση να πρέπει να τιθασεύσω τόσο πολύ τα μαλλιά μου.
Έτσι άφησα τα φυσικά σγουρά μαλλιά μου κι ένιωσα πολύ ελεύθερη.
Είμαι 20 και ποτέ μου δεν βγήκα έξω με τα φυσικά μαλλιά μου...
ΣΟΦΙΑ
...επειδή δεν νιώθω άνετα. Επειδή έχω μάθει
σε όλη μου τη ζωή ότι είναι... αηδιαστικά
ή ότι θα τα χαϊδεύουν σαν να είμαι ζώο,
πράγμα παράλογο. Πώς φτάνεις στο σημείο να νιώθεις καλά;
Το πρώτο μου βήμα για να νιώσω καλά ήταν να μην τα φοβάμαι.
Έπρεπε να αρχίσω από εκεί. Και όταν έμαθα να τα φροντίζω, άνθισαν.
Κι έφτασα πραγματικά στο σημείο όπου σκεφτόμουν,
"Βλέπω την ομορφιά στα μαλλιά μου". Και μόλις την είδα, σκέφτηκα,
"Κανείς δεν θα μου το στερήσει αυτό".
Μάθε να τα αγαπάς, μάθε να τα φροντίζεις
και μάθε να τα κάνεις όσο καλύτερα γίνονται.
Έλα εδώ.
Όταν νιώθεις άνετος και σίγουρος με τον εαυτό σου,
δεν υπάρχει καλύτερο συναίσθημα.
Ήξερα ότι μόλις νιώσω αυτήν την αυτοπεποίθηση,
θα μπορούσα να συνεχίσω τη ζωή μου νιώθοντας έτσι.
Αναλογιζόμενη την κοινότητά μου και τις εμπειρίες μου
και τους μαύρους γενικότερα, ένιωσα ότι η φωνή μας έμεινε απέξω.
Μερικές φορές γράφουν για τις εμπειρίες μας,
όμως δεν γράφονται από εμάς και γίνεται όλη αυτή η έρευνα
και συχνά δεν υπάρχουν πολλοί μαύροι άνθρωποι στον χώρο
ή που να κάνουν την έρευνα. Σκεφτόμουν, "Τι μπορώ να κάνω;"
ΠΥΛΗ ΦΟΙΤΗΤΩΝ UCNY
ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΕ ΜΕΧΡΙ 11 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΑΠΟΔΟΧΗ ΑΠΟΡΡΙΨΗ
Ήθελα να γίνω εγώ η αλλαγή που ήθελα να δω.
ΑΠΟΔΟΧΗ
Αποφάσισα να αλλάξω το πεδίο σπουδών μου και να μεταβώ
στην κλινική ψυχολογία.
Ένιωσα λίγο ότι εγκατέλειπα ένα όνειρο,
ότι δηλαδή δεν ήθελα να ακολουθήσω πια αυτό το μονοπάτι. Έπρεπε να το σκεφτώ
και να συνειδητοποιήσω ότι δεν με οδηγούσε εκεί το πάθος μου.
Μπορούσα να βοηθήσω και να θεραπεύσω όπως και οι γιατροί, με διαφορετικό τρόπο.
Δεν θέλω να λέω σε κάποιον, "Κάνε αυτό επειδή το θέλω εγώ".
Κάνε ό,τι θέλεις να κάνεις και ό,τι πιστεύεις ότι μπορείς να κάνεις.
Ένα από τα σημαντικότερα που μπορούσε να μάθει η μικρή Βανέσα
ήταν ότι υπάρχει ομορφιά στην αδυναμία.
Ότι υπάρχει ομορφιά στο να ανοίγεσαι και να μιλάς στους ανθρώπους,
είτε είναι συγγενείς σου ή φίλοι σου,
αντί να προσπαθείς να στηρίξεις τον κόσμο στους ώμους σου.
Ένα από τα σημαντικότερα πράγματα ήταν να μάθω να αποδέχομαι τον εαυτό μου
και να τον αγαπώ όπως είναι. Θεέ μου, λατρεύω τους καθρέφτες.
Λατρεύω τους καθρέφτες επειδή πέρασα τόσο χρόνο
μη μπορώντας να κοιτάξω τον εαυτό μου. Μου αρέσει να τον κοιτάω τώρα.
Επειδή όταν τον κοιτάω, βλέπω όλα όσα υπάρχουν εδώ κι εδώ
κι αυτό είναι κάτι πολύ όμορφο.
Αυτό ήταν.
ΕΝΑΝ ΜΗΝΑ ΜΕΤΑ ΤΑ ΓΥΡΙΣΜΑΤΑ
SOFIAONGELE ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ ΜΑΛΛΙΑ ΜΟΥ! 20 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ! ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΟΙ
EVERYDAY_GA ΠΑΝΕΜΟΡΦΗ ΕΙΣΑΙ ΦΟΒΕΡΗ
SOFIAONGELE ΜΕ ΑΛΛΑΞΕΣ! ΣΕ ΛΑΤΡΕΥΩ
ATHENA.NAIR ΘΕΕ ΜΟΥ ΜΕ ΤΡΕΛΑΙΝΕΙΣ
BRIELLESLOCKER ΝΑΙ! ΧΑΙΡΟΜΑΙ!
#ΜΑΥΡΗΜΑΓΕΙΑ #ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΜΕΓΑΛΗ ΣΤΙΓΜΗ!
CLAREDELLAVALLE ΠΑΝΕΜΟΡΦΗ
THHRIFT ΝΑΙ! SOFIAONGELE ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
Υποτιτλισμός: Νάντια Τσεπελίδου