Μεγαλώνοντας γίνονται πολλά πράγματα.
Είναι κάτι απρόβλεπτο.
Η ευκαιρία να αλλάξει ο κόσμος.
ΟΧΙ ΣΤΗ ΦΤΩΧΕΙΑ
ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ
Μεγαλώνοντας ένιωθα...
ΑΜΙΡΙ
ΙΖΑΜΠΕΛ
ΑΘΙΝΑ
ΚΛΕΡ
Έχουμε δύναμη κι ευθύνη.
ΕΜΙΛΙ
ΝΤΕΪΒΙΝΤ
ΒΑΝΕΣΑ
ΑΛΕΞ
Ακούστε μας.
ΓΚΑΒΙΝ
ΣΟΦΙΑ
ΣΕΪΤΖ
Μεγαλώνοντας νιώθω...
-Ταραχή. -Ντροπή.
-Σύγχυση. -Άνω κάτω.
-Όμορφα. -Δίχως επιλογή.
Τα καταφέραμε!
10 ΙΣΤΟΡΙΕΣ
ΓΙΑ ΤΟ ΘΑΡΡΟΣ
ΤΟΥ ΝΑ ΕΙΣΑΙ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΣΟΥ
ΜΕΓΑΛΩΝΟΝΤΑΣ
Δεν επέτρεπα στον εαυτό μου να νιώσει χαρά για πολύ καιρό, με πολλούς τρόπους
γιατί μεγαλώνοντας δεν είδα ποτέ κανέναν σαν κι εμένα στην τηλεόραση.
Και σε πολλά μέρη που πάω, το να είσαι ανοιχτά κουίρ και χαρούμενος…
Οι άνθρωποι δεν το καταλαβαίνουν αυτό. Πολύ συχνά...
ΕΞΩΦΥΛΛΟ
…δεν μας δίνεται η δυνατότητα αντιπροσώπευσης σε ιστορίες
αγάπης και χαράς. Και θέλω να το αλλάξω αυτό.
16 Α ΣΠΙΤΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
ΣΙΔΝΕΪ Φ. ΚΡΙΣΤΙΝ ΝΤΖ
ΣΕΪΤΖ
Εντάξει, Σέιτζ. Όποτε είσαι έτοιμη.
-Πάμε, Σέιτζ. -Δηλαδή, απλά ξεκινάω να μιλάω;
Με λένε Σέιτζ. Είμαι 20 χρονών, και μεγάλωσα στο Μέριλαντ της Ουάσιγκτον.
Και πλέον μένω στη Νέα Υόρκη.
Γεια σου, γλυκό μου!
Είμαι πάρα πολύ περήφανη...
ΚΑΡΕΝ ΜΗΤΕΡΑ ΤΗΣ ΣΕΪΤΖ
…που είμαι η μητέρα της Σέιτζ και πιστεύω ότι όποιος τη γνωρίζει
δεν πρόκειται να την ξεχάσει.
Ποτέ δεν δίστασε. Ήταν πάντα δυνατή. Πίστευε πάντα στον εαυτό της.
Δεν απολογήθηκε ποτέ για το ποια είναι.
Κι αυτή η δύναμη και η αυτοπεποίθηση μεγάλωναν μαζί της.
Το πιο σημαντικό για μένα είναι ότι είχε την ελευθερία
να γίνει αυτό που ήθελε πραγματικά.
ΙΒΑΝ ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΗΣ ΣΕΪΤΖ
Το πιο σημαντικό για μένα είναι να δημιουργήσει αυτό που θέλει εκείνη.
Οι πρώτες μου αναμνήσεις σαν μικρό κοριτσάκι
είναι ότι προσπαθούσα να μιμηθώ ό,τι έκανε η μαμά μου.
Ο ακτιβισμός ήταν μέρος της ζωής μου μεγαλώνοντας.
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ + ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
Βλέποντας τους γονείς μου να διεκδικούν τα δικαιώματά τους
μου έδωσε κουράγιο να κάνω το ίδιο.
Από μικρή ηλικία ήξερα πως είμαι κορίτσι.
Θυμάμαι να πηγαίνω για ψώνια με τη μαμά μου
και να δείχνω κουτιά με εικόνες κοριτσιών
και να λέω "Μαμά, εγώ είμαι".
Μετέτρεπα τα πάντα σε φορέματα ή μακριά μαλλιά και πέρναγα τέλεια,
αλλά ήξερα μέσα μου ότι μπορούσα να το κάνω μόνο στο σπίτι.
Καταλάβαινα ότι οι άλλοι δεν με έβλεπαν σαν κορίτσι.
Οι γονείς μου ήταν πολύ δεκτικοί. Είχα πάει και σε μία ομάδα για παιδιά
όταν ήμουν μικρή, που την έλεγαν "Αγόρια που τους αρέσουν τα κοριτσίστικα".
Έβλεπα κι άλλα κοριτσάκια που τους είχαν πει
ότι ήταν αγόρια και είχα την ευκαιρία να γράψω
το όνομα που εγώ διάλεξα για μένα,
ένιωθα ότι με αποδέχονταν σαν κορίτσι έστω και για μία μέρα. Ήταν υπέροχο.
Έκαναν επίδειξη μόδας και ήταν όλα πολύ αναπτυγμένα για την ηλικία τους
και ήταν παιδάκια.
Αργότερα, όταν μεγάλωσε λίγο, στα εννιά, δέκα, έντεκα,
άρχισε να πιστεύει ότι ήταν γκέι αγόρι.
Επειδή δεν έβρισκε τις κατάλληλες λέξεις. "Τι άλλο θα μπορούσα να είμαι;"
ΑΓΑΠΗ
Θυμάμαι την πρώτη χρονιά που πήγα κατασκήνωση. Ήμουν 11 χρονών.
Θυμάμαι να μπαίνω στον θάλαμο των αγοριών.
-Γεια σου. -Και ήταν εκεί ένα άλλο κορίτσι.
Ένιωθα έκπληκτη και μπερδεμένη.
Είχα ενθουσιαστεί.
Ήταν σαν να έβλεπα τον εαυτό μου.
Αυτό είναι το χρώμα σου.
Και μου εξήγησε ότι ήταν διεμφυλική.
Ήταν τόσο σημαντικό να βρω τις λέξεις για να εκφράσω τη δική μου ταυτότητα.
Πριν από αυτό, δεν είχα τρόπο να εκφράσω πώς αντιλαμβανόμουν τον εαυτό μου.
Ήταν σαν κεραυνοβόλος έρωτας.
Αυτό είναι από τα αγαπημένα μου.
Είχα ενθουσιαστεί που μου μάθαινε πράγματα, αλλά ενθουσιάστηκα περισσότερο
όταν έριξα μια ματιά στη βαλίτσα της.
Ήταν σίγουρα καθοριστικό για τη ζωή μου
να βλέπω μία άλλη μιγάδα, διεμφυλική κοπέλα.
μπροστά στα μάτια μου.
-Αθλητικό, αλλά πολύ ωραίο. -Ήταν η στιγμή που συνειδητοποίησα
με σιγουριά ότι ήμουν διεμφυλική, επειδή επιτέλους είχα τις λέξεις
για να το πω.
Δεν θα την ξεχάσω ποτέ αυτήν τη στιγμή.
Δεν την ξέρω πια. Δεν κρατήσαμε επαφή μετά την κατασκήνωση.
Αλλά την ευχαριστώ που δεν έκρυβε τον πραγματικό της εαυτό.
Την ευχαριστώ που ήταν ο εαυτός της πριν μπορέσω εγώ να είμαι ο εαυτός μου.
Είμαι πολύ χαρούμενη που οι γονείς μου με αποδέχτηκαν,
με αγάπησαν και με ενθάρρυναν με τον τρόπο που το έκαναν.
Δεν είχαν υποχρέωση να το κάνουν.
Η κοινωνία θα τους υποστήριζε και δεν θα είχε πρόβλημα
αν μου γύριζαν την πλάτη. Είναι ένας πολύ συγκεκριμένος πόνος,
που νιώθεις όταν ξυπνάς κάθε πρωί και ξέρεις ποια πραγματικά είσαι,
αλλά πρέπει να φοράς τα λάθος ρούχα,
να απαντάς στο λάθος όνομα και στις λάθος αντωνυμίες.
Να ξέρεις ακριβώς ποια είσαι,
αλλά να πρέπει να συνεχίζεις τη ζωή σου με το λάθος φύλο. Είναι ψυχοφθόρο.
Κι έτσι, άρχισα να κάνω τη μετάβαση εκτός του σχολείου.
Μόλις κατέβαινα από το λεωφορείο και πήγαινα σπίτι
φόραγα το αγαπημένο μου κολάν, τις αρβύλες μου κι έφτιαχνα τα μαλλιά μου
επειδή έτσι ένιωθα κάτι σαν έμφυλη ευφορία.
Και θυμάμαι να θέλω να κάνω μετάβαση και στο σχολείο.
Παρακαλούσα τους γονείς μου, παρακαλούσα τη μαμά μου.
"Σε παρακαλώ. άφησέ με να κάνω μετάβαση και στο σχολείο." Έτσι, ρώτησε το σχολείο.
Και της απάντησαν "Δεν υπάρχει καμία περίπτωση.
Δεν γίνεται να κάνει μετάβαση.
Θα προκαλέσει σύγχυση στα άλλα παιδιά".
Έτσι, έδειχνα ποια είμαι πραγματικά μόνο εκτός σχολείου.
και ήθελα να το μοιραστώ με τους φίλους μου.
Μια μέρα αποφάσισα να τους στείλω φωτογραφίες της μετάβασής μου.
Είχαμε μάθημα αγγλικών κι ένα αγόρι μας πλησίασε, εμένα και τις φίλες μου.
Πήρε το κινητό της κι άρχισε να κοιτάει τις φωτογραφίες της.
Και είδε τις φωτογραφίες της μετάβασής μου.
Και ενώ έκανα τις ασκήσεις των αγγλικών,
άρχισα να ακούω ήχους ειδοποιήσεων και ξαφνικά
όλοι στην τάξη στράφηκαν σ’ εμένα και με κοιτούσαν περίεργα.
Και κατάλαβα αμέσως ότι είχαν μάθει την αλήθεια.
Και ένιωσα να καίγεται το στήθος μου, ένιωσα απαίσια.
Θυμάμαι ένα αγόρι που μου είπε "Σε προκαλώ να έρθεις
αύριο ντυμένη κορίτσι".
Κι εγώ αποδέχτηκα την πρόκληση.
Το επόμενο πρωί θυμάμαι να φοράω το κολάν μου, την περούκα μου...
τις αρβύλες μου.
Και μετά, να περνάω την πόρτα του σχολείου και όλοι πάγωσαν.
Οι δάσκαλοι, η γραμματεία, ο φύλακας.
Όλοι στον διάδρομο σταμάτησαν και με κοιτούσαν.
Έχασα φίλους. Κάποιοι σταμάτησαν να μου μιλάνε.
Και πολλοί σταμάτησαν να μου μιλάνε όχι για το πώς ένιωθαν οι ίδιοι,
αλλά για το πώς ένιωθαν οι γονείς τους.
Παρ' όλα αυτά, ήμουν χαρούμενη,
γιατί τώρα το σχολείο δεν μπορούσε να μου πει τίποτα.
Όλοι το ήξεραν πια ότι ήμουν διεμφυλική.
Δεν υπήρχε επιστροφή. Δεν υπήρχε τίποτα
που θα μπορούσε κανείς να κάνει ή να μου πει
που να ήταν πιο επίπονο από το να ζω μέσα στο ψέμα.
Φυσικά υπήρχαν πολλά διεμφυλικά και κουίρ παιδιά,
αλλά δεν είχαν αποκαλυφθεί ακόμα. Η Σέιτζ ήταν η πρώτη που το έκανε.
Το να ξέρεις τι μπορεί να υποστεί το παιδί σου κάποιες στιγμές
όταν δεν νιώθει αποδοχή, είναι επίπονο. Ήταν δύσκολο,
αλλά ταυτόχρονα μας δίδαξε πολλά.
Και είμαι πολύ χαρούμενος που διδάχτηκα από εκείνη.
Το καλοκαίρι που τελείωσα το δημοτικό,
ξαναπήγα στην κατασκήνωση
και με έβαλαν στον θάλαμο των αγοριών,
έτσι πήγα στον θάλαμο των αγοριών σαν κορίτσι.
Και θυμάμαι να μπαίνω μέσα και να με κοιτάνε όλα τα αγόρια...
Τι κάνεις εσύ εδώ;
Μου είπαν να έρθω στον θάλαμο των αγοριών.
-Δεν είχε χώρο στον θάλαμο των κοριτσιών; -Ναι. Γιατί ήρθες εδώ;
Κι εγώ τους είπα
"Θα σας εξηγήσω, είμαι διεμφυλική.
Και μου είπαν ότι δεν μπορώ να μείνω στον θάλαμο των κοριτσιών".
Και νομίζω πως κάποιος ρώτησε "Τι είναι αυτό;"
Και είπα "Όταν γεννήθηκα, θεώρησαν ότι είμαι αγόρι, αλλά είμαι κορίτσι".
Και νομίζω πως κάποιος είπε "Τι κρίμα που δεν σε αφήνουν
να μένεις με τα κορίτσια".
Και τότε ένα από τα αγόρια μου ζήτησε να τους πω την ιστορία μου.
Είμαι διεμφυλική ή αλλιώς τρανς, και...
Το να βλέπω αυτά τα αγόρια να αναγνωρίζουν ποια ήμουν,
ήταν άλλη μια απόδειξη ότι η τρανσφοβία είναι κάτι που μας μαθαίνουν.
Κι αυτά τα αγόρια που δεν ήταν με τους γονείς τους
και δεν είχαν ξαναδεί διεμφυλικό άτομο πριν,
όταν τους δόθηκε η ευκαιρία, πολλοί από αυτούς έμαθαν και αποδέχτηκαν.
Αλλά ένας κατασκηνωτής είχε μεγάλο πρόβλημα που ήμουν διεμφυλική.
Δεν ήμουν καλή. Δεν ήταν σωστό. Είχα κάποιο πρόβλημα.
Κι είχε αποφασίσει να μου το πει.
Μερικές φορές μου έλεγε πόσο πολύ με μισούσε,
άλλες φορές ότι ήμουν αηδιαστική.
Μου είπε "Κανείς δεν θα αγαπήσει ένα κορίτσι σαν κι εσένα".
Και τον πίστεψα. Ήταν τόσο δύσκολο να το δεχτώ.
Ένιωσα ότι αυτό θα ήταν το μέλλον μου.
Κι ένα βράδυ, καθώς επέστρεφα στον θάλαμο
μαζί με τον μόνο άλλο διεμφυλικό κατασκηνωτή,
μας πλησίασε και μας επιτέθηκε.
Και εμείς φωνάζαμε για βοήθεια. "Βοήθεια! Μας ακούτε;"
Αλλά δεν ήρθε κανείς.
Μετά ήρθε ένας σύμβουλος της κατασκήνωσης και μας πήγε στο γραφείο.
Ο αρχηγός της κατασκήνωσης μας είπε ότι αποφάσισε να θεωρήσει ότι το συμβάν
δεν ήταν έγκλημα μίσους. Έτσι είναι τα αγόρια.
Και από τότε αποφάσισα ότι δεν έπρεπε να με βλέπουν ως διεμφυλική.
Κανείς δεν έπρεπε να το μάθει. Όλοι έπρεπε να νομίζουν ότι είμαι κορίτσι.
Κι έτσι, άλλαξα σχολείο
και προσπάθησα να με βλέπουν σαν κορίτσι.
Όταν εκείνο το αγόρι είπε ότι δεν θα σε αγαπήσει κανείς
γι' αυτό που είσαι, ξέρεις, πολλοί το νιώθουμε αυτό.
ΑΛΕΞ
Και πιστεύω ότι πολλοί άνθρωποι
προσπαθούν να μάθουν να αποδέχονται και να αγαπούν τον εαυτό τους.
Απλά επειδή ένιωθα ότι ο μόνος τρόπος να νιώσω ότι αξίζω κάτι
ήταν να χωρέσω τον εαυτό μου σε ένα κουτί που δεν ήταν φτιαγμένο για μένα.
Αρνήθηκα τον εαυτό μου. Τα ρούχα που φοράω τώρα,
καλσόν και φούστες.
Δεν ένιωθα άνετα με το σώμα μου,
αλλά ταυτόχρονα ένιωθα την υποχρέωση να βγάζω μια στημένη θηλυκότητα στον κόσμο
που δεν ήταν αληθινή για μένα.
ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΣΕ ΣΥΜΠΑΘΕΙ
ΦΡΙΚΙΟ! ΟΛΟΙ ΣΕ ΜΙΣΟΥΝ
Δεν μου επέτρεπα να νιώθω χαρά, επειδή δεν πίστευα
ότι την άξιζα.
ΣΙΧΑΜΑ
Εύχομαι να είχα νιώσει αυτοπεποίθηση και χαρά νωρίτερα στη ζωή μου.
Μια από τις στιγμές που με σημάδεψαν, θυμάμαι, είναι να με παίρνει η μαμά μου
από το σχολείο για να πάμε να φάμε. Είχε μια τηλεόραση στο εστιατόριο
και έπαιζε τη συνέντευξη της Τζάνετ Μοκ.
ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ: ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΟΥ
Μιλούσε και ενθάρρυνε τις τρανς γυναίκες...
ΣΤΟ ΝΤΙΒΑΝΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΤΖΑΝΕΤ ΜΟΚ
...να είναι ο εαυτός τους.
Η Τζάνετ Μοκ είναι μαζί μας για να συζητήσουμε για τη ζωή της,
τις δυσκολίες και το βιβλίο της.
ΕΝΑ ΘΑΡΡΑΛΕΟ ΤΑΞΙΔΙ
Έγραψα το βιβλίο για να έχουν τα κορίτσια
που μεγάλωσαν σαν κι εμένα έναν καθρέφτη.
Πιστεύω ότι όλοι χρειαζόμαστε αντιπροσώπευση στην ποπ κουλτούρα
στα μέσα και, φυσικά, στη λογοτεχνία.
Η Τζάνετ Μοκ με βοήθησε να διαψεύσω πολλά για το τι σημαίνει να είσαι τρανς.
Είχε έναν σύντροφο που την αγαπούσε. Είχε επιτυχημένη καριέρα.
Η ζωή της και η σταδιοδρομία της μου έδωσαν έμπνευση,
Κάποια στιγμή ήρθε στην Ουάσιγκτον για να προωθήσει το βιβλίο της.
Περίμενα στην ουρά για να μου υπογράψει το βιβλίο της και ξαφνικά άρχισα να κλαίω.
Και τη θυμάμαι να με πλησιάζει.
Με πήρε αγκαλιά. Κι ένιωσα ότι υπήρχε μια ευκαιρία για μένα. Και...
τότε υποσχέθηκα στον εαυτό μου ότι θα προσπαθούσα πολύ
να γίνω αυτό που ήθελα. Και ήξερα ότι το να είσαι τρανς
στο σχολείο είναι απαίσιο και επικίνδυνο. Είναι επίπονο και βίαιο.
Ήθελα να το αλλάξω αυτό.
ΠΑΣΟ ΕΠΙΣΚΕΠΤΗ ΛΕΥΚΟΣ ΟΙΚΟΣ ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ
Θυμάμαι ότι στην πρώτη λυκείου η διεύθυνση του σχολείου οργάνωσε
μια ομάδα μαθητών που θα πήγαινε σε μια σύνοδο στον Λευκό Οίκο
με θέμα το να είσαι μαύρος, λατίνος και γκέι, κουίρ στα σχολεία.
Η αίθουσα ήταν γεμάτη με εκπαιδευτικούς που είχαν αληθινά επιρροή
να αλλάξουν τη σχολική κουλτούρα.
Ο συντονιστής της συνόδου στον Λευκό Οίκο ρώτησε...
Τι χρειάζονται οι τρανς μαθητές στα σχολεία μας;
Κανείς δεν με ρώτησε ποτέ τι χρειάζομαι από το σχολείο μου σαν τρανς κορίτσι,
αλλά είχα ήδη σκεφτεί την απάντηση
εδώ και πολύ καιρό.
Τι χρειάζονται οι τρανς μαθητές από τα σχολεία μας;
Να χρησιμοποιούμε τις δικές μας αντωνυμίες μας.
Να μας αφήνετε να χρησιμοποιούμε το όνομα που έχουμε επιλέξει.
Να με αφήνετε να χρησιμοποιώ τις τουαλέτες των κοριτσιών.
Να μη λένε οι δάσκαλοι
"Αγόρια, στοιχηθείτε σ' αυτήν την πλευρά,
κορίτσια, στη σειρά στην άλλη πλευρά".
Πρέπει όλο αυτό να σταματήσει τώρα. Γιατί αξίζουμε την ορατότητα,
γιατί αξίζουμε την προσοχή σας και δικαιούμαστε τον σεβασμό σας.
Σκέφτηκα "Επιτέλους! Το είπα δημόσια, είμαι τρανς και μπορώ να αναπνεύσω τώρα".
Και μετά θυμήθηκα "Πάω στο ίδιο σχολείο με αυτά τα παιδιά.
Ποιος θα το μάθει; Τι θα λένε;
Τι θα συμβεί αύριο;"
Εκείνη τη μέρα αποφάσισα ότι ακόμα κι αν φοβάμαι
να πάω στο σχολείο και να ακούσω τι λένε για μένα.
Δεν υπήρχε περίπτωση να συνεχίσω να υποδύομαι.
Δεν θα έκρυβα πια το γεγονός ότι ήμουν τρανς.
Θα ζούσα τη δική μου αλήθεια για το υπόλοιπο της ζωής μου.
Ένιωσα χαρούμενη και περήφανη που ήμουν τρανς.
Συνέχισα τον ακτιβισμό.
Ξεκίνησα τη δημοσιογραφία και τις ομιλίες.
Θυμάμαι ένα άρθρο που έγραψα για το να είσαι τρανς γυναίκα
στη φεμινιστική διαδήλωση.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ
"ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΔΩ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΡΑΝΣ"
ΤΗΣ ΣΕΪΤΖ ΝΤΟΛΑΝ-ΣΑΝΤΡΙΝΟ
Έγραφα για τις δυσκολίες της μετάβασής μου.
Το άρθρο μου δημοσιεύτηκε σε ειδική έκδοση του περιοδικού Conde Nast
για τον φεμινισμό...
ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
...και έγινα μια από τις πρώτες τρανς συνεργαζόμενες αρθρογράφους.
TEEN VOGUE 21 ΚΑΤΩ ΤΩΝ 21
ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ
Είχε ευχέρεια λόγου και πολύ ωραία γραφή.
Άρχισε να γράφει και δεν σταμάτησε ποτέ.
Το μόνο που θέλω είναι να είναι χαρούμενη και υγιής,
για να συνεχίσει να κάνει αυτό που θέλει.
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΕΪΤΖ ΝΤΟΛΑΝ-ΣΑΝΤΡΙΝΟ
ΟΧΙ ΑΠΛΑ ΕΝΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ. ΕΝΑ ΚΙΝΗΜΑ
Αφού άρχισα να γράφω και να οργανώνω τους κανονισμούς,
αναζήτησα έναν αυθεντικό τρόπο να συνδέσω το κίνημα με την εκπαίδευση.
Κι έτσι αποφάσισα να δημιουργήσω το δικό μου περιοδικό.
Γεννήθηκε από την επιθυμία μου να δω τον εαυτό μου και τους ομοίους μου
να αντιπροσωπεύονται με αυθεντικό τρόπο, όχι όπως παλιά.
Ακόμα θυμάμαι την πρώτη μας φωτογράφιση.
Ήταν τρομαχτικό και αγχωτικό.
Δεν μπορώ να το χειριστώ.
Έφτασαν.
Και θυμάμαι τον φόβο που με κυρίευσε,
αλλά όλα είναι μια ευκαιρία να μάθεις κάτι.
Γεια. Είμαι η Σέιτζ. Αυτή είναι η Ζάχρι. Είμαστε οι σκηνοθέτες.
Χαιρόμαστε πολύ που είσαστε εδώ. Στις ομορφιές σας.
Αυτό θα είναι το εξώφυλλο του Genesis Issue.
Κι αυτό που θέλουμε να δείξουμε είναι οι δύναμη που έχετε μέσα σας.
Όχι μόνο ως μέλη της γενιάς Ζ,
αλλά και ως καλλιτέχνες και δημιουργοί.
ΟΚ, ξεκινάμε.
Μου έμαθε τη σημασία της κοινότητας
και ότι εμείς οι ίδιοι είμαστε η πηγή της δύναμής μας.
Με εμπιστεύθηκαν και τα καταφέραμε.
TEAM MAG ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ
Το Team Mag δημιουργεί ευκαιρίες για νέους
μαύρους και λατίνους καλλιτέχνες...
ΕΞΩΦΥΛΛΟ
…που δημιουργούν και καταναλώνουν τέχνη
που τους αντιπροσωπεύει με ιστορίες αγάπης, γιορτής, αποδοχής και χαράς.
Κι είμαστε εδώ, χρόνια μετά, κι ακόμα δημιουργούμε.
Πηγαίναμε στο ίδιο σχολείο και είδα πόσο δυνατή και γενναία ήσουν…
ΑΜΙΡΙ
…και όλες τις μικρές σου καθημερινές στιγμές.
Λυπάμαι που έπρεπε να θυσιάσεις ένα κομμάτι του εαυτού σου.
Αλλά δεν ήταν μάταιο, γιατί υπάρχουν τόσα
νεαρά κουίρ άτομα στο σχολείο μας πλέον που νιώθουν απόλυτα αποδεκτοί
από τους δασκάλους.
Είναι απίστευτο το πώς κατάφερες να αλλάξεις...
την κουλτούρα του σχολείου. Σου χρωστάμε τόσα πολλά,
εσύ γονάτισες για να μπορούμε εμείς να τρέχουμε.
Σ' ευχαριστούμε πολύ.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ
Το ταξίδι μου για να αγαπήσω τον εαυτό μου ήταν μεγάλο.
ήταν δύσκολο και δεν έχω φτάσει ακόμα στον προορισμό μου.
Θέλω να δώσω την ευκαιρία σε παιδιά σαν κι εμένα,
να πουν τη δική τους αληθινή ιστορία χωρίς να απολογούνται.
Αν ακολουθείς ό,τι σε κάνει χαρούμενο,
θα βρεις μια κοινότητα που θα σ' αγαπά γι' αυτό που είσαι.
Ήμουν κορίτσι γιατί μου άρεσε ότι άρεσε και στα άλλα κορίτσια.
Το έμαθα από τη μητέρα μου. Την παρακολουθούσα από το χολ,
όταν τύλιγε τα μαλλιά της στην πετσέτα μετά το μπάνιο.
Ο πατέρας μου μου έδειξε πώς να περπατάω, αλλά δεν ταίριαζε σε εμένα.
Γι' αυτό μου έδειξε πώς να γελάω στα μούτρα τους
να χαμογελώ μπροστά στον σαρκασμό τους. Να υποδύομαι ότι είμαι ένα απλό αγόρι,
με κραγιόν μέσα στην τσέπη μου. Ο καθρέφτης με πλήγωνε.
Δεν ήμουν ποτέ αγόρι. Πάντα το γνώριζα μέσα μου.
Εγώ ξέρω ποια είμαι. Εσύ ποιος είσαι;
Υποτιτλισμός: Μαρία Τετράδη