Büyümek tek kelimeyle anlatılamaz.
Büyümek tahmin edilemez.
Dünyayı değiştirmek için bir fırsat.
REGL YOKSULLUĞUNA SON
ADALETSİZ BARIŞ OLMAZ
Büyümek...
Gücümüz ve sorumluluğumuz var.
Duyulmayı hak ediyoruz.
Büyümek...
-Çalkantılı. -Utandırıcı.
-Karışık. -Karmaşık.
-Güzel. -Zorunlu.
Başardık!
KENDİN OLMA CESARETİNİ
KONU ALAN
10 HİKÂYE
BÜYÜMEK!
Mutluluğumu çok uzun zamandır çok farklı şekillerde reddettim
çünkü büyürken televizyonda benim gibi birini görmedim.
Ve adım attığım birçok alanda, kuir olduğumu, mutlu olduğumu
açıkça yansıttığımda insanlar anlamadı. Çoğu zaman...
KAPAK ÇOCUKLARI MAG EKİBİ
...kendimizi aşk ve mutluluk temalarında göstermemize
izin verilmedi. Ben bunu değiştirmek istiyorum.
Tamam Sage. Ne zaman hazırsan.
-Hadi Sage. -Konuşmaya başlıyor muyum?
Adım Sage. 20 yaşındayım. Marlyland, D.C.'de büyüdüm.
Şimdi New York'ta yaşıyorum.
Merhaba tatlım!
Sage'in annesi olarak...
KAREN SAGE'İN ANNESİ
...çok gurur duyuyorum. Sage ile tanışanların da
onu unutmadığını düşünüyorum.
Hep kararlı biriydi. Güçlüydü. Kendine güvenirdi.
Hiçbir zaman kendi olduğu için özür dilemedi.
O büyüdükçe öz güveni ve gücü de büyüdü.
Benim için en önemli şey, olmak istediği kişi olma özgürlüğüne
sahip olması.
IVAN SAGE'İN BABASI
Kendisi için istediklerini inşa etmesi benim için önemli olan kısım.
Küçük bir kız olarak ilk anılarım,
annemin yaptığını gördüğüm şeyleri taklit etmek.
Aktivizm gerçekten büyümemin doğasında vardı.
SEÇİM ÖZGÜRLÜKTÜR HERKESE ADALET
Ailemin kendileri için bir yer arayışı
bana da aynısını yapma cesaretini verdi.
Küçüklüğümden beri bir kız olduğumu biliyordum.
Annemle ne zaman alışverişe gitsek
üzerinde kız resimleri olan kutuları gösterip
"Anne, bu benim." derdim.
Her şeyi bir elbiseye, uzun saça çevirirdim. Çok eğlenirdim.
Ama bir noktaya kadar evde kalması gerektiğini biliyordum.
İnsanların beni gördüğü gibi olmadığımı biliyordum.
Ailem çok anlayışlıydı. Hatta küçükken
Kız İşlerini Seven Erkekler adında bir kulübe gittim.
Erkek olmaları söylenen
birçok küçük kız gördüm. Kendi seçtiğim ismi yazdım,
bir günlüğüne küçük bir kız olarak saygı gördüm. Çok güzel hissettirdi.
Defileler düzenlerlerdi ve çok dikkatlilerdi.
Çok da küçüklerdi.
Dokuz, on, on bir yaşına geldiğinde
kendini gey bir erkek olarak tanımladı.
Dili bilmiyordu çünkü. "Başka ne olabilirim?" derdi.
AŞK
İlk yatılı kampımı hatırlıyorum. 11 yaşındaydım.
Erkekler kulübesine gittiğimi hatırlıyorum.
-Merhaba. -Başka bir kız vardı.
Çok şaşırmıştım. Kafam karışmıştı.
Heyecanlanmıştım.
Kendimi görmüştüm.
Bu kesinlikle senin rengin.
Bana transseksüel olduğunu açıkladı.
Kimliğimi ifade edecek dili bulmak çok önemliydi.
Öncesinde kendime dair fikrimi anlatamıyordum.
Adeta hayran kalmıştım.
En sevdiklerimden.
Ondan bir şeyler öğrenmek beni heyecanlandırmıştı.
Ama beni en çok heyecanlandıran şey bavulunu görmekti.
Hayat değiştiren bir şeydi.
Başka bir melez siyahi trans kızı deneyimlemek.
Karşımda duruyordu.
-Sportif ama çok güzel. -Trans olduğumdan
o an tamamen emin olmuştum. Artık adını koyabiliyordum.
Hayatım boyunca hatırlayacağım bir andı.
Onu şu an tanımıyorum. Yaz kampından beri görüşmedik.
Ama o gün oraya geldiği için ona teşekkür ediyorum.
Ben kendim olmadan önce o kendi olduğu için teşekkür ediyorum.
Ailemin beni kabul etmesinden, beni sevmesinden
ve sahip oldukları şekilde beni yüceltmelerinden gerçekten memnunum.
Bunu yapmak zorunda değillerdi.
Toplum da onları
bana sırt çevirdikleri için desteklerdi. Her sabah
kim olduğunu bilerek uyanıp,
yanlış kıyafetleri giyip,
yanlış bir isim kullanıp yanlış zamirler kullanmak çok acı.
Kim olduğunuzu biliyorsunuz
ama hayata yanlış cinsiyetle devam etmek üzüyor.
Okul dışında değişimime başlamıştım.
Servisten inip eve girdiğimde
Forever 21 taytımı giyer, saçımı yapar, kısa botlarımı giyerdim.
Cinsiyet coşkusu yaşardım içimde.
Okulda da değişim istediğimi hatırlıyorum.
Aileme yalvardım. Anneme
"Lütfen anne. Okulda da değişim istiyorum." dedim. Okulla konuştu.
Yapamayacağımı söylediler.
O şekilde giyinmesine izin veremeyiz dediler.
Diğer çocukların dikkatini çok dağıtacağını söylediler.
Kendimi ifade edebileceğim tek yer okul dışıydı
ve bunu arkadaşlarımla paylaşmak istiyordum.
Bir gün onlara değişmiş hâlimin fotoğraflarını gönderdim.
İngilizce dersindeydik. Çocuğun biri arkadaşlarımla yanıma geldi.
Telefonunu aldı ve fotoğraflarına bakmaya başladı.
Benim değişmiş hâlimin fotoğraflarını gördü.
Oturup İngilizce ödevimi yaparken
bildirim sesleri duymaya başladım.
Sınıftaki herkes telefonlarına baktı. Ve dik dik bana bakmaya başladılar.
Hemen o anda dışlandığımı anladım.
Göğsümde bir sıcaklık hissettim. Korkunç hissettirdi.
Çocuğun "Yarın kadın kıyafetleri giy de görelim." dediğini hatırlıyorum.
Ben de bu meydan okumaya tamam dedim.
Bir sonraki gün taytımı giydim, peruğumu taktım,
postallarımı giydim.
Giriş kapısından içeri girdim ve herkes durdu.
Koridordaki tüm öğretmenler, yöneticiler, güvenlikler.
Herkes olduğu yerde kaldı ve dik dik bana baktı.
Arkadaşlarımı kaybettim. Benimle konuşmayı kestiler.
Çoğu arkadaşım kendilerinin nasıl hissettiğinin yanında
ailelerinin nasıl hissettiğini anlattı.
Aynı zaman da mutluydum.
Artık okulun bana söyleyebileceği bir şey yoktu.
Herkes artık trans olduğumu biliyordu.
Geri dönüşü yoktu. Okulda kimsenin bana
o zamanki hayatımdan daha fazla acı verecek
söyleyebileceği ya da yapabileceği bir şey yoktu.
Birçok transseksüel ve kuir çocuk vardı.
Ama... onlar açıklamamıştı. Sage onların ilkiydi.
Çocuğunuzun yaşadığı farklı anları
insanlar kabul etmeyince acı çekiyorsunuz. Zordu.
Aynı zamanda bizim için bir eğitim oldu.
Onun bana öğretmesinden de çok mutluyum.
Sekizinci sınıfla dokuzuncu sınıf arasındaki yaz
aynı yaz kampına gittim.
Erkekler kulübesinde kalmaya zorlandım.
Artık erkekler kulübesine kız olarak gidiyordum.
İçeri girdiğimi ve tüm çocukların bana baktığını hatırlıyorum...
Neden buradasın?
Erkekler kulübesine gelmemi söylediler.
-Kızlar kulübesinde yer yok mu? -Evet. Senin olayın ne?
Ben de
transseksüel olduğumu anlattım.
"Kızlar kulübesinde kalamayacağımı söylediler." dedim.
Birinin "O ne demek?" dediğini hatırlıyorum.
"Erkek doğdum ama ben bir kızım." dedim.
İçlerinden biri kızlarla kalamamamın
saçma olduğunu söyledi.
Biri de tüm hikâyemi dinlemek istedi.
Trans, transseksüelin kısaltılmış hâli.
Bence o çocukların beni olduğum gibi görmesi ve kabul etmesi
transfobinin nasıl öğretildiğini net gösteriyor.
Aileleri yanında olmayan,
ilk kez trans biriyle tanışmış bu çocuklar
öğrenme, kabullenme fırsatı verildiğinde çoğu bunu kabul etti.
Trans olmamı büyük bir sorun yapan bir kampçı vardı.
Doğru değildim, bende bir sorun vardı.
Bana bunu gösterecekti.
Bazen benden ne kadar nefret ettiğini anlatırdı.
Bazen iğrenç olduğumu söylerdi.
"Kimse senin gibi bir kızı sevmez." demişti.
Ona inanmıştım. İnanması zor değildi.
Geleceğimin o olacağını hissetmiştim.
Bir gece kulübeye doğru ilerliyordum.
Yanımda diğer trans kampçı vardı.
Bize yaklaştı ve saldırdı.
Yardım çığlığı atıyorduk. "İmdat! İmdat! Biri yardım etsin!"
Kimse gelmedi.
Sonunda kamp rehberi geldi ve hepimizi ofisine aldı.
Kamp müdürüyle oturduk
ve bunun nefret suçu olmadığını söyledi. Erkekmiş, yaparmış.
Bu sebeple gizli olmayı amaçladım.
Kimse trans olduğumu bilmeyecekti. Beni doğuştan kız sanacaklardı.
Okul bölgemi değiştirdim.
Liseye girerken gizlemeye çalıştım.
O çocuğun kimsenin seni sen olduğun için sevmeyeceğini söylemesi.
Onun nasıl bir his olduğunu biliyorum.
Çoğu yolculuğu aslında
kendini sevilebilen biri olarak görmekten geçiyor.
Beni değerli hissettirecek tek şey
sınırları benim için olmayan bir kutunun içine sıkışmaktı.
Kendimi reddettim. Şu an giydiklerimi.
Tayt giymek, etek giymek.
Vücudumdan rahatsız oluyordum.
Ama aynı zamanda dünyaya bana özgü olmayan bir
feminenlik borçlu olduğumu hissediyordum.
KİMSE SENİ SEVMİYOR
UCUBE! SENİ SEVMEYECEKLER
Mutluluğu inkâr ediyordum çünkü hak etmediğimi düşünüyordum.
İĞRENÇ
O öz güveni... ve o mutluluğu daha erken bulsaydım keşke.
En unutulmaz anlardan biri şuydu. Annem beni okuldan almaya gelmişti.
Öğle yemeği yemeye gittik. Köşede bir televizyon vardı.
Janet Mock'un röportajı vardı.
GERÇEKLİĞİ YENİDEN TANIMLAMAK
Diğer trans kadınlara hayatları açık ve mutlu
yaşamaları için cesaret aşılıyor.
Janet Mock hayatı, yaşadığı zorluklar
ve kitabı hakkında konuşmak için aramızda.
CESUR YOLCULUK
Benim gibi büyüyen kızlara
bir ayna olsun diye yazdım.
Popüler kültürde, medyada ve edebiyatta
yansımalarımızın olması gerekiyor.
Janet Mock trans olmakla ilgili inandığım birçok şeyi yalanladı.
Onu seven bir partneri vardı. Kariyeri olan bir kadındı.
Duruşu bana ilham veriyordu.
Kitap turuna çıktı. Washington'a gelmişlerdi.
Kitabımı imzalatmak için sıraya girdim. Sırada ağlamaya başladım.
Yanıma geldiğini hatırlıyorum.
Bana sarıldı. Benim de bir şansımın olduğunu hissettim.
İstediğim insan olmak için o an kendime
elimden geleni yapma sözü verdim. Okuldayken trans olmak
çok kötüydü. Zararlıydı. Acı vericiydi. Şiddetliydi.
Onu değiştirmek istedim.
ZİYARETÇİ GEÇİŞİ BEYAZ SARAY WASHINGTON
İkinci sınıftayken okul yönetimi bazı öğrenciler için
Beyaz Saray zirvesi gezisi düzenledi.
Okulda siyahi, kahverengi tenli, gey ve kuir olmakla ilgiliydi.
Okul kültürünü değiştirebilecek etkiye sahip
eğitmenlerle dolu bir odaydı.
Beyaz Saray girişiminin baş müdürü şunu sordu...
Trans öğrencilerin okullarımızda neye ihtiyacı var?
Trans bir kız olarak kimse bana okulda neye ihtiyacım olduğunu sormamıştı.
Cevabını da çok uzun süredir düşünüyordum.
Trans öğrencilerin okullarımızda neye ihtiyacı var?
Kendi zamirlerimizi kullanabilmek istiyoruz.
Kendi seçtiğimiz isimleri kullanabilmek istiyoruz.
Kızlar tuvaletini kullanabilmek istiyorum.
Öğretmenler "Erkekler sınıfın bu tarafında,
"kızlar da bu tarafında." demeyi bırakmalı.
Tüm bunların hemen durması gerekiyor. Görülmeyi, duyulmayı
ve saygı görmeyi hak ediyoruz.
"Sonunda söyledim. Halkın içinde artık transım. Nefes alabiliyorum." dedim.
Sonra o insanlarla okula gittiğimi fark ettim.
Kimler öğrenecek? Kimlere söyleyecekler?
Yarın ne olacak?
O gün korkutucu olsa da,
okulda insanları dinlemek korkutucu olacak olsa da bir karar verdim.
Artık gizli tutmamın imkânı yoktu.
Artık trans olduğumu gizlemeyecektim.
Hayatımın sonuna kadar kendi gerçeğimle yaşayacaktım.
Trans olmaktan çok büyük bir mutluluk ve gurur duydum.
Aktivizmim seviye atladı.
Daha fazla habercilik ve konuşma yapmaya başladım.
Kadın Yürüyüşü'ndeki trans bir kadın olmakla ilgili
yazımı hatırlıyorum.
DAYANIŞMA
"BURADAYIZ, TRANSIZ, PLANINI BOZACAĞIZ"
Feminenliğim için ne kadar savaştığımı yazdım.
Makale, Kadınlar Yürüyüşü'nün Conde Nast anma baskısında yer aldı...
AYAĞA KALK! DÜNYA KADIN YÜRÜYÜŞLERİ
...ve onların ilk trans genç yazarlarından biri oldum.
TEEN VOGUE 21 ALTI 21 KİŞİ
BİR GÖZ ATIN TEŞEKKÜRLER
Kendini iyi ifade eden, iyi bir yazardı.
Durmadan yazdı ve hiç durmadı.
İstediği her şeyi yapmaya devam etmesi için
mutlu ve sağlıklı olmasını istiyordum.
KIKAY YARATICI İLGİ ODAĞI
MS. BİR DERGİDEN DAHA FAZLASI. BİR HAREKET.
Birçok politika organizasyonu yazmaya ve yapmaya başladıktan sonra
bana daha özgün gelen bir şekilde o eğitime devam etmek istedim.
Kendi dergimi çıkarmak istedim.
Ben ve benim gibilerin alıştığımızdan
daha özgün bir şekilde yansıtılmasını istemiştim.
İlk fotoğraf çekimlerimizi hatırlıyorum.
Korkutucuydu. Sinir bozucuydu.
Bunu çalıştıramıyorum.
Geldiler.
O korkunun beni ele geçirdiğini hatırlıyorum.
Ama her şey bir öğrenme fırsatıdır.
Selam. Ben Sage. Bu da Zahri. Yönetmenler biziz.
Geldiğiniz için çok mutluyuz. Hepiniz çok güzelsiniz.
Genesis Issue'nun kapağı olacak.
Hepinizin gücünü yakalamak istiyoruz.
Sadece Z jenerasyonu üyeleri olarak değil,
birer sanatçı, yaratıcı olarak.
Tamam, harika. Hadi başlayalım.
Bana gerçekten topluluğun önemini
ve en büyük kaynağımızın kendimiz olduğunu öğretti.
Bana başarma konusunda inandılar ve başardık.
MAG EKİBİ EKİBE
Mag Ekibi siyahi ve kahverengi tenli sanatçılar için fırsat yaratmaya
yatırım yapıyor.
MAG EKİBİ DİJİTAL SAYISI
Onları aşk, kutlama, kabul görme ve mutluluk konularında
temsil edilecekleri sanatı yaratma ve tüketmeye yönelik.
Yıllar geçti ve hâlâ çalışıyoruz.
Seninle aynı okuldaydım. Ne kadar güçlü ve cesaretli olduğunu gördüm.
Günlük olarak yaptığın her şeye saygı duydum.
O parçanı feda etmen gerektiği için çok üzgünüm.
Ama hiç boşa gitmedi. Şu anda okulda
birçok kuir insan var ve yönetim tarafından
son derece seviliyorlar.
Okulun kültürünü bu kadar değiştirmiş olman
harika bir şey. Sana çok şey borçluyuz.
Biz koşabilelim diye sen emekledin. Gerçekten de öyle.
Çok teşekkür ederim.
GEÇMEK YASAK
Kendimi sevme maceram uzundu.
Zor bir maceraydı ve hâlâ da devam ediyor.
Bizim gibi çocuklara hikâyelerini özgün ve tavizsiz bir şekilde
anlatmalarını sağlayacak bir kapı açmak istiyorum.
Sizi mutlu eden şeyi aramak
sizi kutlayan, seven bir toplumla tanışmanızı sağlıyor. Öyle de olmalı.
Kızlarla aynı şeyleri sevdiğim için ben de bir kızdım.
Bunu annemden öğrendim. Onu koridorda,
duştan sonra saçlarını havluyla sararken gördüm.
Babam bana yürümeyi öğretti. Ama benim için doğru olan değildi.
Sonra da benimle alay ettiklerinde
yüzlerine gülmeyi öğretti. Dışarıdan erkek rolü yapıyordum.
Cebimde dudak parlatıcısı vardı. Aynaya bakmak üzüyordu.
Erkeklik hiçbir zaman bana göre değildi. Hep biliyordum bunu.
Ben kim olduğumu biliyorum. Siz kimsiniz?
Alt yazı çevirmeni: Oğuz Bahadır Özgeçit