Μεγαλώνοντας γίνονται πολλά πράγματα.
Είναι κάτι απρόβλεπτο.
Η ευκαιρία να αλλάξει ο κόσμος.
ΟΧΙ ΣΤΗ ΦΤΩΧΕΙΑ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ
Μεγαλώνοντας ένιωθα...
ΑΜΙΡΙ
ΙΖΑΜΠΕΛ
ΑΘΙΝΑ
ΚΛΕΡ
ΜΗ ΜΑΣ ΣΚΟΤΩΝΕΤΕ
Έχουμε δύναμη κι ευθύνη.
ΕΜΙΛΙ
ΝΤΕΪΒΙΝΤ
ΒΑΝΕΣΑ
ΑΛΕΞ
ΛΕΥΚΟΣ ΟΙΚΟΣ ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ
Ακούστε μας.
ΓΚΑΒΙΝ
ΣΟΦΙΑ
ΣΕΪΤΖ
-Μεγαλώνοντας νιώθω... -Ταραχή.
-Ντροπή. -Σύγχυση.
-Άνω κάτω. -Όμορφα.
-Δίχως επιλογή. -Τα καταφέραμε!
10 ΙΣΤΟΡΙΕΣ
ΓΙΑ ΤΟ ΘΑΡΡΟΣ
ΤΟΥ ΝΑ ΕΙΣΑΙ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΣΟΥ
ΜΕΓΑΛΩΝΟΝΤΑΣ
Μεγαλώνοντας, με περιέβαλλε η νοοτροπία της τελειομανίας
κι έτσι έμαθα
ότι χρειάζεται να μισώ τον εαυτό μου για να γίνω καλύτερη.
Κατά συνέπεια, προσπαθούσα να αλλάξω το σώμα μου,
για να γίνω αποδεκτή στον κόσμο γύρω μου.
Αλλά στην πορεία έγινε τοξικό, και ένιωθα ότι δεν αξίζω τίποτα.
Η γαλήνη που νιώθεις όταν αποδέχεσαι τον εαυτό σου
είναι ένα ταξίδι δίχως αρχή και τέλος.
Αλλά όταν κατάφερα να αγαπήσω τον εαυτό μου,
ένιωσα περισσότερη αγάπη και για τους άλλους.
Και πλέον η δική μου ιστορία μπορεί να βοηθήσει τους άλλους
να συνειδητοποιήσουν πόσο ξεχωριστοί είναι.
ΜΕΓΑΛΩΝΟΝΤΑΣ ΣΜΡΙΤΙ ΜΟΥΝΤΡΑ
ΑΘΙΝΑ
-Όποτε θέλεις, Αθίνα. -Εντάξει.
Με λένε Αθίνα Νάιρ. Είμαι 19 χρονών.
Είμαι καλλιτέχνης. Αφηγούμαι ιστορίες.
Η αφήγηση ιστοριών συνδυάζει όλα όσα μου αρέσουν,
να μοιράζομαι ιστορίες μέσω του τραγουδιού και του χορού
και να συνδέομαι με άλλους.
Μεγάλωσα στο Σαν Φρανσίσκο, στην Καλιφόρνια.
Κοίτα τι έχω.
Εκεί είναι το σπίτι μου. Αλλά σπούδασα στη Βοστόνη.
Η οικογένεια μου ζει στην Ινδία, εκτός από τη μητέρα, τον πατέρα και τον αδερφό μου.
Σαν Ινδοί γονείς, πιστεύω ότι...
ΣΡΙ ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΗΣ ΑΘΙΝΑ
...προσπαθούσαμε να ακολουθήσουμε το κυρίαρχο ρεύμα, να ενταχθούμε.
Πρέπει να πας σε καλό κολέγιο. Να γίνεις μηχανικός ή γιατρός,
να γίνεις αποδεκτός από το κοινωνικό σύνολο,
αλλά μεγαλώνοντας, υπήρχε πολύ συχνά ινδική παραδοσιακή μουσική
και ινδικοί χοροί στο σπίτι.
Ξεκίνησα τον χορό πέντε χρονών. Μου άρεσε πολύ το Κατάκ. Το λάτρευα!
Ήταν ανάμεσα σε ανθρώπους που έμοιαζαν με εκείνη και...
ΟΥΜΑ ΜΗΤΕΡΑ ΤΗΣ ΑΘΙΝΑ
...της άρεσε πολύ να χορεύει. Ένιωθε πολύ όμορφα.
Το Κατάκ προέρχεται από τη λέξη Κάτα που σημαίνει αφηγούμαι μια ιστορία.
Θα σας αφηγηθώ μια ιστορία σήμερα...
Ήθελα να αφηγηθώ τη δική μου ιστορία μέσα από τον χορό.
Μεγαλώνοντας, δεν ένιωθα ντροπή.
Μου άρεσε πολύ το φαγητό που έτρωγα.
Μου άρεσε η γλώσσα που μιλούσα. Μου άρεσε το χρώμα του δέρματός μου.
Όταν ήμουν μικρή, φορούσα μαγιό.
Φορούσα την παραδοσιακή ινδική στολή χορού και φαινόταν η κοιλιά μου.
Δεν ρουφούσα την κοιλιά μου. Δεν με ένοιαζε, όταν ήμουν παιδί.
Ήταν συναρπαστικό να μπορώ να δημιουργώ με το σώμα μου.
Ένιωθα δυνατή.
Το σώμα μου γεννούσε κίνηση γεννούσε συναισθήματα,
προκαλούσε συναισθήματα στους άλλους.
Αλλά μετά μπήκα στην εφηβεία.
Και καταλάβαινα ότι αλλάζει το σώμα μου με τρόπο
διαφορετικό από τους άλλους.
Έχει σημασία ποια μέρη του σώματός σου μεγαλώνουν.
Και τότε σκέφτηκα για πρώτη φορά
ότι το σώμα μου έπρεπε να αλλάξει για να χωρέσει σε ένα καλούπι.
Με τρομοκρατούσε η ιδέα ότι μπορεί να παχύνω.
Είναι συνηθισμένο και αποδεκτό
και στη δική μας κουλτούρα να κρίνεις τον εαυτό σου.
Να έχεις πολλές απαιτήσεις,
να χωράς σε συγκεκριμένα καλούπια.
Όπως η συνεχής συσχέτιση του φαγητού με τη γυμναστική,
και αναρωτιέσαι τι μήνυμα δίνεις στα παιδιά.
Νομίζω πήγαινα Δ' Δημοτικού όταν άρχισαν όλοι να μιλούν για τον ΔΜΣ.
ΔΕΙΚΤΗΣ ΜΑΖΑΣ ΣΩΜΑΤΟΣ
ΛΙΠΟΒΑΡΕΣ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ - ΥΠΕΡΒΑΡΟ
Απλά σκέφτηκα
"Έχω υψηλότερο ΔΜΣ. Περισσότερο βάρος".
Στη ΣΤ' Δημοτικού έγινε πιο έντονο.
ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΠΑΡΕΑΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗΣ - ΑΔΥΝΑΤΗ
ΚΑΥΤΗ ΣΕΞΙ
ΥΠΕΡΟΧΗ!!! ΠΡΙΓΚΙΠΙΣΣΑ!!!
Χαζεύαμε στα σόσιαλ μίντια
Όλοι μιλούσαν για αποτρίχωση φρυδιών,
γενικά για αποτρίχωση, πώς φουσκώνει τα χείλια της η Κάιλι Τζένερ.
ΚΑΪΛΙ
Και σκέφτηκα "Οκέι, πρέπει να αποκτήσω φουσκωτά χείλια".
Όλα αυτά τα πράγματα και συνειδητοποίησα
ότι το σώμα μου δεν ταιριάζει σε αυτά τα καλούπια.
Πρέπει να αλλάξω τόσα πολλά ή να υποφέρω το γεγονός
ότι δεν θα γίνω όμορφη αν δεν κάνω αυτά.
Στη ΣΤ' Δημοτικού έμαθα ότι τα κορίτσια θέλουν μεγάλο στήθος.
Και αναρωτιόμουν "Τι; Μα νόμιζα ότι το πάχος είναι κακό".
Είχα μπερδευτεί τόσο πολύ. Κι αναρωτιόμουν
"Πού πρέπει να έχω λίπος και που όχι;"
Και τότε αναρωτήθηκα για πρώτη φορά "Τι είναι η κοινωνία;
Τι με διδάσκει; Τι πρέπει να κάνω;"
Απλά και μόνο επειδή είναι γυναίκα,
θα αντιμετωπίσει περισσότερες δυσκολίες στη ζωή.
Ο κόσμος μας δεν έχει όση ισότητα θα θέλαμε.
Και ήμουν δίπλα της, από τη μία να την προστατεύω
κι από την άλλη ήθελα να καταλάβει πώς είναι ο κόσμος.
Πήγα σε ιδιωτικό σχολείο με πλουσιόπαιδα και επικρατούσε η κουλτούρα της δίαιτας.
Και συνειδητοποίησα πως ό,τι φαγητό μπαίνει στο σώμα μου
επηρεάζει την εμφάνισή μου.
Κι έτσι σταμάτησα να νιώθω χαρά για το φαγητό.
Απλά δεν ένιωθα όμορφη.
Μου άρεσε πολύ το τοστ.
Και εκείνη την περίοδο αποφάσισα ότι δεν θα το ξαναφάω ποτέ πια.
Πίστευα ότι αν φάω τοστ, δεν θα πετύχω τίποτα.
Κάποιες από τις φίλες μου έκαναν πολύ αυστηρή δίαιτα.
Και επικρατούσε άρνηση για όλο αυτό.
"Οι διατροφικές διαταραχές δεν είναι πρόβλημα εδώ.
Συμβαίνει σε λίγα παιδιά, όχι σ' εμένα."
Και η φωνή της διατροφικής διαταραχής γινόταν πιο δυνατή.
"Οκέι, μπορεί να υποφέρω τώρα,
και να νιώθω ντροπή και να μην απολαμβάνω το φαγητό,
αλλά αξίζει τον κόπο,
γιατί θα γίνω πετυχημένη, όμορφη κι αποδεκτή."
Κι έτσι, περιόρισα πολύ τη διατροφή μου.
Ένιωθα φόβο για το φαγητό και δεν έτρωγα όλη μέρα.
Έκανα συνέχεια γυμναστική...
κι ένιωθα το λίπος μου να μεγαλώνει.
Είχα σοβαρή δυσμορφική διαταραχή κι έβλεπα το σώμα μου διαφορετικό
από ό,τι ήταν στην πραγματικότητα.
Θυμάμαι να προσπαθώ να φτάσω ένα συγκεκριμένο βάρος,
να το πετυχαίνω και να σκέφτομαι "Πάλι δεν μου αρέσει η εμφάνισή μου".
Η επικριτική αυτή φωνή ήταν πολύ δυνατή.
Ήμουν σοβαρά άρρωστη.
ΚΟΥΚΛΑ!! ΥΠΕΡΟΧΗ!!!
Δυστυχώς η κοινωνία ενισχύει αυτήν τη νοοτροπία καθώς δεχόμουν κομπλιμέντα.
"Ομόρφυνες. Αδυνάτισες."
Κι έτσι συνέχιζα. Νόμιζα ότι αυτό ήθελαν οι άλλοι από μένα.
Συνέχιζα τη σκληρή δίαιτα.
Και αδυνάτιζα συνεχώς.
Ένιωθα αδυναμία όλη την ώρα.
Ένιωθα φοβερή εξάντληση.
Βασάνιζα το σώμα μου. Κατέστρεφα τη ζωή μου.
Ήταν πολύ τρομαχτικό.
Θυμάμαι ότι μία από τις φίλες μου έλεγε
"Αυτό πρέπει να σταματήσει".
Πήγε στον σχολικό σύμβουλο. Στην αρχή, είχα θυμώσει πολύ.
"Πώς τόλμησες;"
Αλλά πλέον νιώθω άπειρη ευγνωμοσύνη που το έκανε.
Είδε ότι υπέφερα και κατάλαβε ότι χρειαζόμουν βοήθεια.
Η φίλη της Αθίνα ενημέρωσε τον σχολικό σύμβουλο
ότι η Αθίνα δεν έτρωγε μεσημεριανό,
κι έτσι μας κάλεσε ο σύμβουλος,
και καταλάβαμε τότε ότι το πρόβλημα ήταν σοβαρό.
Έπρεπε να την υποστηρίξουμε και να βρούμε έναν διατροφολόγο,
να κάνει ψυχοθεραπεία και να παρακολουθήσει σεμινάρια.
ήμουν πολύ φορτισμένη συναισθηματικά. Ήταν όλα καινούργια και σοκαριστικά.
Αυτό που με εξέπληξε περισσότερο ήταν το πόσο βαθιά την τραυμάτισε.
Και την έκανε να νιώθει… μεγάλη ανασφάλεια.
Ένιωθα φοβερή μοναξιά.
Οι γονείς μου κι εγώ αποφασίσαμε
ότι έπρεπε να μιλήσω με τον σχολικό σύμβουλο.
Στην αρχή ήταν απαίσιο.
Η ανάρρωση έχει πολλά στάδια και δεν είναι γραμμική.
Έπρεπε να τρώω και ένιωθα απαίσια.
Το έκανα για να καθησυχάσω τους γονείς μου
και για να μην ανησυχούν οι φίλοι μου.
Γιατί έτσι σκεφτόμουν εκείνη την εποχή.
"Τα πάντα για τους άλλους."
Φυσικά συνέχισα να πιστεύω ότι αξίζω λιγότερο
από τους αδύνατους φίλους μου.
Δυσκολευόμουν να χορέψω,
με δυσκόλευε η κίνηση γιατί είχε συνδεθεί με τον περιορισμό.
Συνέχιζα να επικρίνω το σώμα μου, παρόλο που έτρωγα σωστά,
σκεφτόμουν "Το σώμα μου είναι χάλια. Γιατί είμαι τόσο χάλια;"
Πίστευα ότι αυτή είναι η μοίρα μου.
Δεν θα ξεφύγω. Θα νιώθω πάντα κατώτερη.
Δεν θα αρέσω σε κανέναν.
Θα πρέπει να προσπαθώ περισσότερο για να με αποδεχτούν με κάποιον τρόπο.
Νομίζω ότι ένιωθα ηττοπάθεια.
Κι έτσι ξεκίνησε η κατάθλιψη.
Είχε αποτραβηχτεί από τα πάντα. Βλέπαμε ότι δεν ήταν καθόλου
κοινωνική, δεν την αναγνωρίζαμε.
Υπήρχαν στιγμές που…
δεν ήθελε ούτε καν να μιλήσει.
Ένιωθα αποτυχημένη.
Ένιωθα ότι δεν αξίζω τίποτα. Πίστευα ότι ήμουν απλά βάρος.
Ήταν μια πολύ σκοτεινή στιγμή στη ζωή μου.
Είναι σαν να σε ρουφάει η άβυσσος, όταν...
δεν ξέρεις αν θα γυρίσει σπίτι.
Ήθελα να την πάρω αγκαλιά σαν μωρό.
Συχνά ένιωθα απελπισία.
Κι απλά προσευχόμουν να το ξεπεράσει.
Κατά τη διάρκεια της ανάρρωσής μου, κανείς δεν μου είπε ότι είναι πιθανό
να αναρρώσω μαθαίνοντας να αγαπώ και να αποδέχομαι τον εαυτό μου.
Μια φίλη μού πρότεινε το βιβλίο της Λίντι Γουέστ, Shrill.
Το βιβλίο σου είναι καυστικό και πολύ αστείο σε κάποια σημεία.
Και γράφεις ξεκάθαρα ότι δεν θέλεις να σε λένε μεγαλόσωμη.
Θέλεις να σε λένε χοντρή.
Δεν είναι κακό να είσαι χοντρή.
Νομίζω ότι είναι ένα προσδιοριστικό, όπως ψηλή ή ξανθιά.
Δεν θέλω να νιώθουν ότι πρέπει να χρησιμοποιούν έναν ευφημισμό
για να αναφερθούν στο σώμα μου. Το σώμα μου είμαι εγώ.
Ήταν η πρώτη φορά που άκουγα τη λέξη "χοντρή" όχι σαν προσβολή.
Με φώναζαν "χοντρή" σαν προσβολή για πολύ καιρό.
Συνειδητοποίησα
ότι είναι απλά ένα χαρακτηριστικό, μπορεί να είσαι κοντή ή ψηλή.
Μπορεί να είσαι μελαχρινή ή ξανθιά. Οκέι, μπορεί να είσαι χοντρή ή αδύνατη.
Αναρωτιόμουν, μα γιατί δεν μου το έμαθε κανείς αυτό;
ΑΓΑΠΗΣΕ ΤΟ ΣΩΜΑ ΣΟΥ
Η ανάρρωση ξεκίνησε όταν άρχισα να ψάχνω για τη θετικότητα του σώματος.
κι ανακάλυψα αυτό το κοινωνικό κίνημα.
ΕΝΣΤΙΚΤΩΔΗΣ ΔΙΑΤΡΟΦΗ
89%: ΜΕ ΕΧΟΥΝ ΚΟΡΟΪΔΕΨΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΜΟΥ
Διάβασα για την ιστορία της χοντροφοβίας.
Για το κίνημα "Υγεία σε κάθε μέγεθος".
ΥΠΕΡΒΑΡΟΣ ΚΑΙ ΥΓΙΗΣ;
Ο ΔΜΣ δεν δημιουργήθηκε από κάποιον γιατρό
ή κάποιον από τον χώρο της υγείας.
Ο ΔΜΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΤΗ
Θυμάμαι κάποια στιγμή στο λύκειο
που μας είπαν να συμπληρώσουμε ένα έντυπο ΔΜΣ και να μοιραστούμε τα αποτελέσματα.
Και θυμάμαι ότι είχα πολύ υψηλό ΔΜΣ.
Και τότε σκέφτηκα "Και τώρα τι;
Θα μου πεις μπροστά σε όλη την τάξη
να αλλάξω το σώμα μου;"
Είναι επώδυνο.
Ο ΔΜΣ δεν είναι δείκτης υγείας.
Είναι στατιστική βασισμένη σε Γάλλους και Σκωτσέζους του 18ου αιώνα.
Πιστεύω ότι έχουμε κάνει μεγάλη πρόοδο απομυθοποιώντας
διάφορες ψευδοεπιστήμες και την ευγονική. Αλλά όχι με το βάρος και την υγεία.
Υπάρχουν καλύτεροι δείκτες υγείας.
Είχα απομυθοποιήσει πολλά απ' όσα είχα μάθει.
ΔΕΝ ΖΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΔΙΑΙΤΑ
Έβλεπα άλλα ποστ.
ΟΧΙ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ ΤΗΣ ΔΙΑΙΤΑΣ
Ακολούθησα ακτιβιστές.
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΚΑΥΤΑ ΚΟΡΜΙΑ
ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΠΑΝΤΑ ΚΑΥΤΗ
Άνθρωποι διαφορετικοί που προάγουν τη θετικότητα του σώματος.
Και συνειδητοποίησα
ότι υπάρχουν άνθρωποι που αγαπούν το σώμα τους. Απίστευτο.
ΕΧΩ ΤΕΛΕΙΟ ΣΩΜΑ
Αλλάζοντας τα κοινωνικά δίκτυα, άλλαξε και η ψυχολογία μου.
Υπάρχει ελπίδα για μένα. Υπάρχει ελπίδα για ανθρώπους σαν κι εμένα.
ΤΟ ΣΩΜΑ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΡΦΟ ΜΗΝ ΑΚΟΥΣ ΚΑΝΕΝΑΝ
Κατάλαβα ότι το σώμα μου και η ζωή μου έχουν μεγάλη αξία.
Επικεντρώθηκα στη θετικότητα του σώματος.
ΓΝΩΡΙΖΕΣ ΟΤΙ...
Και ξαφνικά το σώμα μου άρχισε να αλλάζει. Ήμουν πολύ ενθουσιασμένη.
Τότε άρχισα να παρατηρώ τα σχόλια των άλλων.
Είναι σαν να προσπαθεί να μας κάνει όλους χοντρούς,
για να μη χάσει εκείνη βάρος.
"Προσπαθείς να μας παχύνεις."
Νομίζω ότι βρίσκει δικαιολογίες για να μην προσπαθήσει.
"Δεν σε ενδιαφέρει η άθληση."
Εγώ δεν θα το έκανα ποτέ, αυτή ας κάνει ό,τι θέλει.
Υπήρχε τόσο μίσος και κακία για αυτό το φοβερό κίνημα.
Οι άνθρωποι ένιωθαν φόβο και ξεσπούσαν.
Ήταν μια δύσκολη φάση στο ταξίδι μου.
Αλλά ανακάλυψα μια φοβερή οργάνωση.
Η οργάνωση αυτή με βοήθησε να βρω ένα καινούριο μονοπάτι.
Τότε πήγαινα Β' Λυκείου.
Θυμάμαι μια συγκεκριμένη στιγμή από το μάθημα για τη θετικότητα του σώματος.
Δουλεύουμε όλοι μαζί για να ανακτήσουμε τη δική μας ομορφιά.
ΑΓΑΠΗΣΕ ΤΟ ΣΩΜΑ ΣΟΥ ΖΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΖΩΗ
Έπρεπε να επικεντρωθούμε σε ένα μέρος του σώματός μας.
Με έχουν κοροϊδέψει για το χρώμα του δέρματός μου...
η ομορφιά μου είναι το χρώμα του δέρματός μου.
Ήταν μια πολύ σημαντική στιγμή για μένα.
Με έχουν κοροϊδέψει για το διπλό μου πιγούνι.
Η ομορφιά μου είναι το πιγούνι μου.
Θυμάμαι την προσμονή να έρθει η σειρά μου.
Σκεφτόμουν
ότι αυτό με βασανίζει όλη μου τη ζωή.
Η στιγμή που δήλωσα την ομορφιά μου μπροστά σε όλους ήταν πολύ δύσκολη.
Και θυμάμαι ότι φοβόμουν μέχρι να αρθρώσω εκείνες τις λέξεις.
Με έχουν κοροϊδέψει για τις δίπλες στο στομάχι μου.
Η ομορφιά μου είναι...
οι δίπλες στο στομάχι μου.
Ένιωθες δύναμη απλά και μόνο λέγοντας το δημόσια.
Ακούγεται ασήμαντο, αλλά ήταν πολύ σημαντικό για μένα.
Το εργαστήρι για τη θετικότητα του σώματος μου άλλαξε τη ζωή,
αλλά δεν εξαφάνισε αμέσως όσα με βασάνιζαν.
Νιώθω συχνά ντροπή και ανασφάλεια.
Υπήρχαν αυτοί οι κανόνες στο μυαλό μου.
"Αν έχω δίπλες στο στομάχι μου δεν μπορώ να φοράω κάποια ρούχα.
Αν έχω αυτό, δεν μπορώ να τα φορά αυτά."
Και ένιωθα τρομοκρατημένη.
Αλλά αποφάσισα να το ρισκάρω.
Και συνειδητοποίησα ότι απλά υπάρχω μέσα στο σώμα μου.
Τι θα χάσω αν απελευθερωθώ;
Έβλεπα την πιθανότητα να αγαπήσω τον εαυτό μου,
την πιθανότητα να πάρω βάρος στο ταξίδι αυτό
και να είμαι απόλυτα εντάξει με αυτό.
Η ομορφιά μπορεί να είναι ό,τι θέλουμε εμείς.
Όλοι οι άνθρωποι έχουν ανάγκη να νιώθουν όμορφοι.
Και αν δεν τους το επιτρέπεις δημιουργούνται πολλά προβλήματα.
Πιστεύω ότι αν υπήρχαν πρότυπα με τη νοοτροπία
"Είμαι όμορφη όπως και να είναι το σώμα μου"…
Η ομορφιά δεν είναι μόνο το χρώμα του δέρματος ή το μέγεθός σου,
η ομορφιά δεν είναι μόνο ένα πράγμα.
Η αντιπροσώπευση σημαίνει δύναμη, γιατί οι άνθρωποι που βλέπεις
γίνονται τα πρότυπά σου και θέλεις να τους μοιάσεις.
Οι άνθρωποι σοκάρονται όταν λέω ότι είμαι 19 και αγαπώ το σώμα μου.
Και ότι δεν θέλω να χάσω βάρος. Με ρωτάνε "Πώς το κάνεις αυτό;"
Νομίζω ότι αυτό θα έπρεπε να μας μαθαίνουν από την αρχή.
Το να χτίσω μια κοινότητα ήταν πολύ σημαντικό για μένα.
Να έχω δίπλα μου ανθρώπους που αγωνίζονται για τα ίδια πράγματα.
Ξαναβρήκα τη χαρά του χορού που την είχα χάσει για καιρό.
Η πρώτη μου σόλο παράσταση Κατάκ ήταν μια πολύ σημαντική στιγμή για μένα.
Κι αυτό έγινε με την εκπαίδευση για τη θετικότητα του σώματος.
Μπορούσα να νιώθω τον χορό με όλες μου τις αισθήσεις,
και επικεντρώθηκα πολύ στη σχέση μου με τον χορό,
χωρίς να σκέφτομαι πώς επηρεάζει ο χορός το σώμα μου.
Η φωνή της διατροφικής διαταραχής είχε γίνει τόσο δυνατή,
επειδή είχα πάθει εμμονή με το να είμαι αδύνατη
και δεν έδινα σημασία στις αισθήσεις μου.
Ξεκίνησα να απολαμβάνω και πάλι το φαγητό μου.
Το να χαίρεσαι με το φαγητό και να μη νιώθεις φόβο.
Το άρωμα του φαγητού, η χαρά που ένιωθα.
Ο παιδικός ενθουσιασμός που νιώθεις πριν φας παγωτό
ή πριν φας κάτι λαχταριστό η ένα ζουμερό φρούτο
Το φαγητό δίνει ενέργεια αλλά και χαρά, είναι οι παραδόσεις και η οικογένεια.
Μας φέρνει πιο κοντά.
Ίσως να νιώθουμε πείνα για ζεστασιά, παρηγοριά ή για σύνδεση.
Συνήθως όταν λένε "Κοίτα πώς παραμέλησε τον εαυτό της",
αναφέρονται σε κάποια γυναίκα που πήρε κιλά.
Και να απαντάς "Αυτό ακούγεται υπέροχο!"
Να απελευθερώνεσαι από τα δεσμά σου; Είναι υπέροχο.
Αυτό θέλω να κάνω.
Θέλω να βρω κι άλλους που θέλουν το ίδιο.
"ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΟΥ" ΑΘΙΝΑ ΝΑΪΡ
Το όραμα μου για το μέλλον ξεκινά από την ερώτηση
"Μήπως δεν χρειάζεται να μισήσω το σώμα μου πριν μάθω να το αγαπώ;"
Κοιτάζω παλιές φωτογραφίες και βλέπω ότι ήμουν όμορφο παιδάκι.
Ήμουν χαρούμενη. Δεν το πιστεύω ότι με έκαναν να νιώθω έτσι.
Βλέπω τη λάμψη στα μάτια μου. Είναι απαίσιο που ένιωθα άσχημη.
Μη συνδέεις την αυτοεκτίμησή σου με την εμφάνισή σου.
Δεν πρέπει να νιώθεις ότι η αυτοεκτίμησή σου εξαρτάται από αυτό.
Αν είχα την ευκαιρία να δώσω έμφαση σε αυτό
από την αρχή, θα το είχα κάνει.
Τη βλέπω να μεγαλώνει, να ενηλικιώνεται και υπήρξαν στιγμές
που με δίδαξε πολλά πράγματα, Νομίζω ότι...
-Εμένα ακόμα με διδάσκει. -Ναι.
Την αγαπάμε πάρα πολύ. Ό,τι και να κάνει.
Μας κάνει περήφανους.
Συχνά μου λένε "Δεν είσαι παχουλή.
Δεν είσαι χοντρή. Είσαι όμορφη". Και απαντώ "Είμαι και τα δύο".
Όλοι μπορούν να είναι και τα δύο. Το σώμα είναι όμορφο και αλλάζει.
Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που καθορίζουν την ευημερία σου.
Χρειαζόμαστε αποδοχή και αγάπη πρώτα από τον εαυτό μας.
Ο πόνος που είχα στα 13 μου υπάρχει ακόμα.
Αλλά έχω καταφέρει να γιατρέψω τις πληγές μου.
Όλοι οι φόβοι που δεν μας αφήνουν να αποδεχτούμε, να αγαπήσουμε το σώμα μας…
Πρέπει να φροντίσουμε και να γιατρέψουμε αυτές τις πληγές.
Το σώμα μου είναι δικό μου και είναι όμορφο.
Νιώθω υπέροχα που έφτασα ως εδώ.
-Η ομορφιά μου είναι οι ραγάδες μου. -Η ομορφιά μου είναι η μύτη μου.
Η ομορφιά μου είναι ότι είμαι ψηλή, μιλάω δυνατά και με κοιτάνε όπου πάω.
Η ομορφιά μου είναι ότι είμαι ευσυγκίνητη.
Η ομορφιά μου είναι αυτό που γεννήθηκα για να γίνω.
Η ομορφιά μου είναι ότι μπορώ να καταλάβω τους άλλους.
Η ομορφιά μου είναι το χρώμα του δέρματός μου.
Η πολιτιστική κληρονομιά μου.
Η ομορφιά μου είναι ότι σηκώνω το χέρι στην τάξη.
Η ομορφιά μου είναι να χαμογελάω περισσότερο από τους άλλους.
Η ομορφιά μου είναι τα μαλλιά μου, το σκούρο δέρμα μου και η καρδιά μου.
-Σας ευχαριστώ που με ακούσατε. -Ναι!
Υποτιτλισμός: Μαρία Τετράδη