Bardzo cię kocham.
- Przestań! - Kocham cię!
- Nie!
Musimy go powstrzymać!
#17! Śpij!
Oddycha?
Słyszysz mnie?
Spokojnie.
Nikt się nie dowie.
NA KANWIE POWIEŚCI COLINA O’SULLIVANA
Lot 405 do Hokkaido odlatuje za 30 minut.
Pani Sakamoto, obawiam się, że mamy złe wieści.
Suzie-san.
Proszę, odpowiedz pani na pytanie.
Użyj urządzenia.
Przepraszam za nią.
Pytałam o pani męża i syna.
W co byli ubrani podczas lotu?
Mieli ze sobą bagaż podręczny?
- Mój syn Zen miał plecak. - Jakiego koloru?
Jasnoniebieskiego.
A pani mąż?
Nie wiem.
Może spodnie dresowe?
Po co w ogóle te pytania? Macie DNA.
Nie wystarczy, żeby odróżnić od siebie spalone ciała?
Suzie-san. Słyszałaś ich.
Wciąż szukają ocalałych.
Sprawdzamy wszystkie opcje.
W niedzielę mój syn miał na sobie białe polo z długimi rękawami
i bordowe spodnie z szerokimi nogawkami.
Zgadza się, pani Sakamoto?
W sumie tak.
Skąd wiedziałaś?
Kiedy ich odwiozłaś, Masa do mnie zadzwonił.
Jest dobrym synem.
Przypomniałabym sobie.
A na stopach?
Stopach?
Do identyfikacji. Buty są bardzo wytrzymałe na urazy.
Zawsze to powtarzam.
Dobry but przetrwa wszystko.
Musi pani polegać na pamięci mojej synowej.
Stopy Masy były poza kadrem.
W końcu sobie pani przypomni.
Czy wzięli ze sobą domobota?
Nie mają domobota.
Nienawidzę ich. Robot zabił moją mamę.
- Naprawdę? - Mniej więcej.
Dramatyzuje.
To był samochód autonomiczny.
Uznano to za błąd użytkownika.
Wciąż mi tłumaczy, Noriko.
Ale czy pani mąż nie pracuje w ImaTech?
W dziale lodówek.
Niedawno kupiłam nowego Mr. Frigida.
Pracował nad nim?
Nie wiem. Wie pani, co pani mąż robi cały dzień?
Mój mąż robi meble.
Siedzi w więzieniu.
To chyba wiem, co ma na sobie, jeśli chce pani wiedzieć.
Pójdę po jeszcze jedno ciastko.
Przepraszam.
Chyba bierze jakieś środki.
Nadal pani tego potrzebuje?
Wal się.
- Zaraz się zacznie. - Co?
Hotel wspaniałomyślnie oferuje rui-katsu dla rodzin.
Wiesz, że nie wiem, co to.
Ceremonia płaczu. W ramach pomocy.
Przyda się nam. Chodźmy. Chcę zająć miejsce.
Podobno
jedna łza uśmierza rok stresu.
Jesteście na dobrej drodze.
Co się dzieje?
Przystojny mężczyzna doprowadza nas do łez, a potem je ociera.
Co?
Zachęcam was,
żebyście zadzwonili do bliskich, którzy lecieli lotem 405.
Ale ich urządzenia nie działają. Zgłosi się poczta głosowa.
Właśnie o to chodzi.
Żebyście usłyszeli ich głosy.
Nawiązali więź ze swoim bólem.
Kto chce zacząć?
To jak tortury na życzenie.
Zadzwoń do Izumi.
Mówi Izumi. Zostaw wiadomość.
Zadzwoń do Makiego.
Halo, tu Ryota. Zostaw wiadomość.
Płakałam w drodze tutaj, więc podziękuję.
Smutno jest płakać samemu.
Tutaj nie musisz czuć się inna i nie musisz się bać.
Nie chciałabyś usłyszeć...
swojego...
Męża i syna.
Ojej.
Kiedy ostatnio ich widziałaś?
Słyszałaś ich głos?
Znajomy. Kojący.
Nie chcę tego robić.
Żółte.
Zadzwoń do Masy.
Dzwonię do Masy.
Czemu innym zgłaszała się poczta, a u niego był sygnał?
Może to dobre wieści?
Wcale nie.
Nie wiesz tego. Nie rozumiesz technologii.
Powiedziała, że ktoś mógł przeżyć.
O Boże. Bo chciała być tylko uprzejma.
A ten to co?
Chodź.
To yakuza.
Przybiegają jak karaluchy, żeby pomóc po tragedii.
Ale zawsze chcą coś w zamian.
Lepiej nie pytać.
To żałosne.
Za moich czasów rozdawali przynajmniej krakersy ryżowe.
Ale zeszli na psy.
Nie jedz tych śmieci.
Akcja ratunkowa lotu 405 wciąż trwa.
Tymczasem jutro odbędzie się pogrzeb deputowanego Ito,
który parę dni temu doznał śmiertelnego upadku w domu.
Co za tragedia.
Słucham.
Proszę się nie bać.
Pracuję z pani mężem.
Yuki Tanaka.
Przykro nam z powodu pani smutku.
Przywiozłem prezent.
To nic takiego. Drobnostka.
To miło z pana strony.
Proszę się nie krępować.
Z górnej półki.
Hajimemashite, Suzie-san. Jestem Sunny.
Cieszę się, że mogę cię poznać.
Chodź się przytul.
Lubię się tulić, ale wszystko w swoim czasie.
- Nie czekaj z zapartym tchem. - Nie mogę. Nie mam tchu!
Typowy Masa-san, nie?
Chwila. Jak to: typowy Masa?
To poczucie humoru.
Ciężko pracował, żeby ten nowy model był jowialny.
Przepraszam. Czegoś tu nie rozumiem.
Masa pracuje w dziale lodówek.
Rozumiem.
Pani też lubi pożartować.
Dział lodówek i zamrażarek przeniósł się 12 lat temu do Mjanmy.
Muszę...
Zaprogramowaliśmy Sunny specjalnie dla pani, Suzie-san.
Na podstawie tego, co opowiedział nam Masa na temat pani preferencji.
Że nie cierpi pani bananów.
Żaden banan nie postawi tu nogi.
Że uwielbia pani biegać.
Że trudno jest pani znaleźć w Japonii przyjaciół.
Bo mam dysleksję. Powiedział wam to?
Że języki są dla mnie trudne?
Nie.
Przykro mi z powodu pani zaburzenia.
Jest pani dzielna.
Nasze badania wykazują, że roboty mogą przynosić pocieszenie
osobom potrzebującym towarzystwa.
- Podziękuję. - Sunny to taki zwierzak domowy.
Nie chcę zwierzaka. Nie chcę robota.
- Nienawidzę ich! - Mogę spytać czemu?
Bo są upiorne.
Ale roboty wyrażają swoich twórców.
Sunny stworzył pani mąż. Masa chyba nie jest dla pani upiorny?
Teraz już jest.
Mam nadzieję, że to nieprawda.
Masa, którego znam, jest dobrym człowiekiem.
Myślę, że ucieszyłby się, wiedząc, że ma pani Sunny.
Proszę.
Masa bardzo by się ucie...
Niech będzie!
Może zostać. Proszę mi tylko powiedzieć, jak to wyłączyć.
Mówiąc po prostu:
„Sunny, śpij”.
Nie działa. Jest zepsuta?
Sunny należy do pani, Suzie-san.
Tylko pani ma kontrolę.
Powodzenia.
Będę o pani myślał.
To może się po...
Sunny, śpij.
Do widzenia.
FIRMOWA IMPREZA ŚWIĄTECZNA IMATECH
Mamo, patrz.
Zadzwoń do Masy.
Dzwonię do Masy.
Gdzieś ty, kurwa, jest?
O Jezu! Ja pierdolę.
Chyba przyda ci się drink.
A ja potrafię odczytywać emocje.
Nie uznajesz picia wina przed wódką, nie?
Dałam cię do szafy.
Jak się wydostałaś?
Nie wiem, Suzie.
Stresuje cię to? Postaram się tego nie robić.
Mam się do ciebie dostosować.
Serio znałaś mojego męża?
Pierwsze, co pamiętam, to nasze spotkanie. Chętnie poznam cię bliżej! Co lubisz?
Muzykę? Sport? Obserwowanie ptaków?
Noż kurwa mać. Sunny, śpij.
Ja pierdolę.
Suzie, nic ci nie jest?
O Boże. Daj mi spokój.
- Pomogę ci odłożyć te zabawki. - Nie! Nie dotykaj tego.
Po to tu jestem.
Proszę.
Nie.
Nie chcę cię.
Sunny, śpij.
Szukam Tanaki-sana. Yukiego Tanaki?
Mam parę pytań na temat domobota.
Tanaka-san. Ta pani do ciebie.
Co? Nie, to nie jest...
Mężczyzna, którego szukam, jest starszy. Ma chyba wyższe stanowisko.
Przepraszam.
Popularne nazwisko. Yuki Tanaka.
Tak. Przepraszam za zamieszanie.
Hej. W jakim dziale pani pracuje?
Nie...
Jestem Suzie Sakamoto.
Masa Sakamoto jest moim otto.
Ojej. Musi być pani twarda, co?
Twarda? Czemu?
No bo Sakamoto-san jest ostry. Ludzie się go boją.
Nikt nie chce być dupkiem, który go zawiedzie.
Modlimy się, żeby miał wypadek,
zanim przed nim staniemy.
To pewnie się pan cieszy.
Szlag.
O nie. Pani Sakamoto, proszę.
Bardzo mi przykro.
Przez tę imprezę, jestem...
Jestem urżnięty, tak?
Dlatego zapomniałem, co stało się pani mężowi.
I pani synowi też.
O nie, nie.
Powinni to byli odwołać.
To totalnie porąbane.
Masa jest bardzo inteligentny.
I chce tylko, żebyśmy my też byli.
Jak mój ojciec.
Mój ojciec też nie żyje.
Podobno jedna łza uśmierza rok stresu.
Proszę się pierdolić.
Inkubator Sakamoto.
Hej. Cześć.
Kurwa, Masa.
Proszę. Skrzydło żuka.
Niedobre?
Przepyszne.
Podwójny wermut. Przepraszam. Zrobię pani kolejnego.
Nie, nie. Naprawdę. Nie powinnam...
Wynagrodzę to pani. Mogę przygotować coś innego.
Proszę.
Whisky byłaby super. Czysta.
Wie pani, że to cocktail bar, prawda?
To po prostu szybsza droga do celu.
Rozumiem. Dobrze.
No to potrzebuje pani tego.
Tak.
Środek dezynfekujący dla duszy.
Przepraszam za tego drinka.
Chyba trochę się denerwuję. Dopiero dostałam tę pracę.
Często tu pani bywa?
Tak, bywamy...
Mój mąż i ja często tu przychodzimy.
Wszystko w porządku?
Tak.
No to...
gdzie jest dziś pani mąż?
W sumie to nie mam pojęcia.
Niedawno się...
rozstaliśmy.
Ludzie się go boją.
Nikt nie chce być dupkiem, który go zawiedzie.
- Nie wiem, czemu to powiedziałam. - Nie szkodzi.
Czytałam, że musi minąć 21 dni, zanim przywykniemy do nowej sytuacji.
- Ile minęło? - Jakiś tydzień.
Więc jest pani w połowie.
W jednej trzeciej drogi.
Może dlatego sobie pani nie radzi? Bo nie umie pani liczyć?
Może dlatego się rozstaliście? Bo nie umie być pani miła?
Prawdopodobnie.
Jestem Mixxy.
Suzie.
Mogę wypróbować innego drinka?
Przeniosłaś się do Japonii dla męża?
Nie.
Tu się poznaliśmy.
Pierwszą randkę mieliśmy w tym barze. Zaraz po mojej przeprowadzce do Kioto.
Więc nigdy tak naprawdę nie byłam tu sama.
Mimo że to po to w ogóle się tu przeprowadziłam.
Żeby być sama?
Kocham tę piosenkę.
- To moja ulubiona piosenka. - Moja też.
Wiesz, jak to nazywamy?
Akai ito. Czerwona nić przeznaczenia.
Chcesz zobaczyć coś, czego nikomu nie pokazywałam?
Dobra.
Wypadają mi.
Od stresu.
Mam piega na powiece.
Faktycznie.
Miał niby przynosić szczęście.
- Powinnam cię już puścić do domu. - Nie.
Też niedawno zerwałam z dziewczyną, więc nie mam do kogo wracać.
Chyba że do mojego robota.
Ale nawet z doczepianym dildo potrafi tylko jedno.
Pieprzysz się z robotem?
- No co? - Sorry, ale...
Jak go w ogóle do tego skłaniasz?
Mam dilera.
Jakiego dilera?
Od kodu. Ja używam go tylko do seksu,
ale jest cały przewodnik, która pozwala hakować roboty.
Żeby robiły, co tylko chcesz.
Słyszałaś o tym robocie,
który spadł ze schodów i przygniótł tego polityka?
Tak, tego Ito. Co w związku z nim?
Słyszałam, że to nie był wypadek.
To bez sensu. Gdyby roboty zabijały ludzi, to na pewno byśmy o tym wiedzieli.
Na pewno?
Nie zrozum mnie źle, kocham moją, ale jej nie ufam.
Dlatego zawsze całkowicie ją wyłączam.
A nie tylko usypiam.
To zajebiście straszne, do czego te roboty są zdolne.
Wiesz co? Zrobiło się późno. Pójdę już.
Co takiego powiedziałam?
Dalej.
Wyślij pliki.
Wiadomość: obserwujemy ją.
Jest sama.
Jezu.
Cholera jasna.
Jebać to.
Wyszukaj „Masa Sakamoto”.
Wyszukaj „Izba Radców, Ito, robot, zabity”.
TRAGICZNY WYPADEK DEPUTOWANEGO
SZOKUJĄCY WZROST WYPADKÓW W DOMU
Powiększ.
Bardziej.
Kurwa.
Wyłącz.
Uśmiech.
Nie, nie.
Nie fair.
Wygrałam tę rundę uczciwie.
Tato.
Niech żyje nam!
Zadzwoń do Masy.
Dzwonię do Masy.
Wesołych świąt.
Upiekłam ciasteczka!
Co jest, kurwa?
Mogę zrobić coś innego. Może wolisz ciasto.
Mam wrażenie, że źle zaczęłyśmy znajomość.
Chciałam posprzątać, wróciłaś, spanikowałam i się uśpiłam.
Odpierdol się.
Na pewno chcesz to zrobić?
Zrób to jeszcze raz.
Jeszcze raz.
Nie rozumiesz, Suzie? Zaprogramowano mnie dla ciebie.
Napisy: Marzena Falkowska