Dawno, dawno temu, w dalekiej wiosce
żyli staruszek i staruszka.
Nie mieli dzieci i byli bardzo, bardzo samotni.
Aż pewnego dnia, kiedy staruszka prała ubranie w rzece,
fale przyniosły ogromną brzoskwinię.
Kiedy kobieta i jej mąż ją rozcięli,
ze zdziwieniem
odkryli w środku małego chłopca.
Postanowili nazwać go Momotarō, czyli „brzoskwiniowy chłopiec”.
Staruszek i staruszka mocno go pokochali
i bardzo dobrze wychowali.
Aż pewnego dnia
dzielny Momotarō wyruszył, by walczyć z klanem okrutnych demonów.
Wszystko dobrze?
Gdzie byłeś?
Dlaczego nie zadzwoniłeś?
Już się skończyło.
W pracy coś wypadło.
Gruntowne porządki. Nikt inny nie mógł zostać.
Co…
Co to w ogóle znaczy?
Serio?
Upiłeś się?
Masa.
Nie zrozumiałabyś.
Jeśli coś, na czym nam zależy, się pieprzy, to naprawdę boli.
Ale tobie nie zależy na niczym, więc…
Wal się. Zależy mi na różnych rzeczach.
Skoro już jesteś świnią, to mów chociaż po angielsku.
Albo ty naucz się japońskiego.
Powiedz, że się spóźniłeś i oglądałeś z tyłu.
Nie będę kłamać.
Musi przywyknąć do rozczarowań.
Nie możesz wiecznie go chronić.
Twój zły dzień to nie wymówka, żeby jemu zepsuć dzień.
Mamo.
- Mamo. - Suzie?
Suzie.
Hej. Wysiadamy.
NA KANWIE POWIEŚCI COLINA O’SULLIVANA
Hej. Niedługo będziemy u mojej rodziny.
Krótka jazda autobusem i już.
Bezpiecznie.
Co się dzieje?
Wygląda na to, że autobus, który stawał przy farmie, już nie jeździ.
W ogóle?
- Nie wiedziałaś? - To chyba coś nowego.
No dobra. To możesz zadzwonić do rodziny?
Żeby ktoś nas odebrał?
Na pewno by nas odebrali. Na Rosie, traktorze mojego wujka.
Spodobałby ci się.
Ale nie możemy do nich zadzwonić.
Nie ma zasięgu.
A ty masz?
Dobra, no to co teraz?
Następny pociąg powrotny jedzie dopiero jutro rano.
Może pójdziemy pieszo?
To tylko parę godzin.
Twoja rodzina nic nie wie?
Wyjechałyśmy w pośpiechu.
Widzieliście, jak wysiadał?
- Nie. - Mój lidar szwankuje przez zimno.
Skąd on się wziął?
Kurwa, kurwa, kurwa.
Mówiłaś, że ile się idzie?
Słuchaj, nie chcę być wredna,
ale może rozważmy inne opcje, zanim znowu posłuchamy…
Halo? Stoję obok ciebie, wiesz?
Nie jesteśmy gotowe na długą wędrówkę.
Głosuję przeciw.
To co proponujesz w zamian, co?
Chcesz spędzić tu noc i zamarznąć?
Czy zginąć z rąk dupków, którzy zniszczyli mi dom?
Noż kurwa mać.
Coś musi działać. Coś musi się udać!
Aktywuję zaczepy na oponach.
Dobrze.
Dobrze. Chodźmy.
Noriko-san.
Przepraszam, że tak bez zapowiedzi.
Zapodziałam gdzieś urządzenie.
Może masz ochotę na grę w shōgi?
Małe przyjęcie z okazji urodzin wnuka.
Zaprosiłabym cię, oczywiście,
ale pomyślałam, że może…
Mam inne plany?
Faktycznie.
Mam dziś dużo zajęć.
Przekaż Riku-kun życzenia ode mnie.
To bardzo grzeczny chłopiec.
Pójdę już.
Suzie-san.
Co to było?
Nic nie słyszałam.
Pewnie jakaś wiewiórka.
Suzie, zastanawiałam się nad tym
i termin tamtej polisy sugerowałby,
- że tata Masy wiedział o wypadku. - Dość! Jasne?
Rozmawiałyśmy o tym.
Nic, kurwa, nie wiadomo.
Muszę się wysikać.
Daleko jeszcze?
Może ze dwie godziny?
Mówiłaś, że w sumie będą dwie godziny.
Dobrze idziemy?
Oczywiście.
Na pewno?
Wiesz, czemu to obraźliwe pytanie, nie?
Bawiłam się tu w chowanego z kuzynami.
- I kto zawsze wygrywał? - Sorry.
Możesz się wysikać?
Zbiorę zieleninę, którą usmażymy na farmie.
Staniesz na straży, żeby nie zabili mnie z gołym tyłkiem?
Nasza przewodniczka nie do końca mnie przekonuje.
Chyba nie mamy wyboru. Musimy jej zaufać.
Na pewno?
Na wcześniejszym przystanku był sklep.
Możemy tam wrócić.
Poprosić o pomoc.
Po prostu coś mi w niej nie pasuje.
Wiesz?
Jakby zawsze trochę za bardzo się starała.
Tak. Dwudziestolatki już tak mają.
Po prostu myślę, że musimy się…
O Boże!
Co jest? Zobaczyłaś coś?
Co to jest?
Dobra, dobra.
Są po prostu stare.
Wyglądają jak pierwsze majtki świata.
Masz wiele ślicznych par. Czemu ich nie nosisz?
Powinnaś co dzień czuć się ładnie.
Przestań mi zaglądać do szuflady z bielizną, zboczku.
Jeśli chcesz pożyczyć majtki, zawsze możesz spytać.
To moja szczęśliwa bielizna.
Możemy iść?
Obawiam się, że jury musi usłyszeć, dlaczego jest szczęśliwa.
Na uniwersytecie
byłam studencką przewodniczką kogoś, kto przyjechał dać wykład z ekonomii.
No i się z nim…
Z nią.
- Proszę, mów dalej. - To wszystko.
Jest genialna i totalnie zmieniła moje postrzeganie świata.
Zachowałam jej bieliznę.
Ukradłaś jej bieliznę?
Zachowałam jej bieliznę.
Nie wiem dlaczego.
Bo jeśli coś jest szczęśliwe, to się tego nie zostawia.
Ale czemu masz ją teraz?
Chcesz wody? Proszę.
- Napij się. - Czekaj! Suzie!
Nie rozumiem.
Porąbało cię?
Zaginął jej syn.
Jest mamą.
Przepraszam, Suzie.
Kiedy się martwię, lubię śpiewać.
- Znasz coś Dolly Parton? - Nie śpiewam, ale dzięki.
Suzie-san!
Sunny-chan!
Przyszłam skończyć naszą partyjkę w shōgi.
Sunny-chan!
Co za fleja.
Możemy się na chwilę zatrzymać?
Naprawdę muszę usiąść.
Oczywiście.
Prawie jesteśmy. Obiecuję.
Kto by pomyślał, że tyle może nasrać drzew.
Tak. Rozumiem.
Kiedy mama nas tu zabrała po śmierci taty, też nie byłam zbyt chętna.
Myślałam: „Walić drzewa. Gdzie mój Makku?”.
Och, Mixxy. Kiedy umarł?
Kiedy byłam w gimnazjum.
Kurwa, byłaś dzieckiem.
Przykro mi.
Nie wiedziałam.
W porządku.
Moja trauma nadal tu rano będzie.
Serio, wszystko się ułożyło.
Przeprowadzka na farmę bardzo mi pomogła.
Co to?
Mniej więcej tam.
O nie.
Jesteś sam, ptaszku?
A gdybym stworzyła ci odpowiednie środowisko,
w którym mógłbyś żyć?
Tak.
Umiem stworzyć odpowiednie środowisko dla ptaków.
Mały Hiroshi?
Izumi? Joey?
Hej! Chodźcie tu.
Patrzcie, kogo mam!
Nazwę go Joey.
Co? Nie ma mowy.
Wolisz Hiroshi?
Możesz go nazwać, jak chcesz, ale nie weźmiemy umierającego pisklaka.
Nie może nas spowalniać.
Ale on potrzebuje naszej pomocy.
Myślę, że bez nas ma większe szanse przeżyć.
Wyświadcz mu przysługę i go odłóż.
- To nie jego wina, że się zgubiłyśmy. - Wcale nie.
Na ostatnim moście nie byłaś taka pewna.
Odłóż go.
Możemy stąd spierdalać, zanim nas znajdą?
Na farmie mamy inkubator.
Dobrze, zrobię Suzie omlet.
Jeśli kiedyś tam dotrzemy.
Chodzi mi o to, że może chcesz go zatrzymać.
Ale Suzie powiedziała…
Suzie mówi dużo rzeczy.
Nie mówiła serio.
Pewnie umrze, jeśli tu zostanie.
Nie martw się.
Mogę być twoją mamą.
Jedz, maluszku.
- Co ty wyprawiasz? - Tak utrzymuję baterię w cieple.
Szkoda, że tak nie możesz.
O Boże.
Sunny, śpij.
O Boże.
Kurwa mać. Na pewno mnie widział.
Myślisz, że jest…
Sunny, obudź się.
To facet z pociągu.
Co ty, kurwa, nie powiesz.
- Poszedł już. - Chyba jest z yakuzy.
Co ty, kurwa, nie powiesz.
Jak daleko do farmy?
Powinnyśmy raczej spytać, czy farma w ogóle istnieje.
Jezu, Sunny.
Jasne, że tak. Po co miałabym kłamać?
Nie wiem. Za dobrze cię nie znamy.
Wybacz, ale ciebie też za dobrze nie znamy.
Mogli cię zaprogramować, żebyś nas zabiła.
Jak ten facet nas znalazł? Co? Skąd wiedział, gdzie jesteśmy?
Co? Skąd mam to niby wiedzieć?
O Boże. Możesz przestać?
- Tak nas znalazł. - Nie mogę przestać.
Bo im dłużej błąkamy się bez celu na zimnie,
tym więcej energii muszę zużywać, żeby zasilić moje podstawowe funkcje.
Co to w ogóle znaczy?
Jeśli się wkrótce nie doładuję, to się wyłączę
i nie będzie już światła.
Ja pierdolę.
Mixxy, ile jeszcze? Mixxy.
Cholera. Nie wiem.
Przepraszam.
Zgubiłyśmy się.
Nie nakrzyczysz na nią?
Czasem w takich chwilach rzucasz butem.
Czemu nic nie powiedziałaś?
Chyba po prostu…
miałam nadzieję, że się uda.
Zawaliłam z autobusem, więc chciałam to naprawić.
Zakręciłam się
i czekałam, aż coś zobaczę.
Coś, co rozpoznam.
Bardzo przepraszam.
Przepraszasz?
Ludzie tak umierają.
To nie pomaga, Sunny.
O Boże.
O Boże. Bardzo przepraszam.
Przepraszam.
Spokojnie. Rozumiem.
Naprawdę?
Tak.
Popełniła błąd.
Jest człowiekiem.
Naprawdę. Bardzo przepraszam.
Podasz chusteczkę?
Moja bateria.
Nie mam już chusteczek.
W porządku.
Chodźmy dalej.
Dobrze?
Mixxy, patrz.
To na pewno bezpieczne?
Tak. Gdyby tamten facet chciał coś zrobić, już by to zrobił.
Nic ci nie będzie, jak się wyłączę?
Sunny, śpij.
Wybacz, że cię tu zaciągnęłam.
To raczej ja zaciągnęłam tu ciebie.
Przykro mi, że Sunny jest taką świnią.
Jej algorytm chyba nie ogarnia, czemu mi pomagasz.
Dopiero się poznałyśmy.
Powiedzieć ci coś fajnego?
O grzybach?
Pewnie.
Kiedyś uważano, że drzewa rywalizują ze sobą o składniki odżywcze.
Że przeżywają te najsilniejsze. Jakby działały na własną rękę.
Ale tak naprawdę są ze sobą połączone podziemną siecią grzybów.
Więc jeśli jedno drzewo ma kłopoty,
inne wysyłają przez grzyby składniki, żeby je uratować.
Nie tylko do tych, z którymi się łączą.
To może być dowolna stara sosna.
Tak po prostu działają.
- Czyli jestem umierającym drzewem? - Czasem.
Ale czasem to ja jestem umierającym drzewem.
To działa w obie strony.
Chcesz trochę pospać?
Mogę w tym czasie czuwać.
Na pewno nie zasnę.
Mamo.
Wszystko dobrze?
Dokąd poszedł tata?
Och, kochanie.
Pewnie tylko do łazienki.
Widziałem, jak wychodzi.
Czasem, kiedy nie może spać, wychodzi na spacer.
Przewietrzyć głowę.
To po co mu była walizka?
Możemy do niego zadzwonić?
Oczywiście, żabko.
Zadzwoń do Masy.
Dzwonię do Masy.
Kto jest najlepszym pisklaczkiem?
Chwila.
To inny ptak?
Nie.
Dlatego kończy ci się bateria?
Bo go ogrzewasz?
Co się dzieje?
- Sunny zabrała wronę. - Mixxy mówiła, że pozwolisz.
Chwila. Nic takiego nie mówiłam.
Mówiłaś, że na farmie jest inkubator.
Jasne, wspomniałam o nim,
ale nie zaprosiłam do niego twojej wroniej sieroty.
Zaprosiłaś. Zasugerowałaś…
Ona to robi specjalnie! Sabotuje mnie!
Posłuchaj. To ty trzymasz ptaka, Sunny.
Jasne?
Ale mnie to nie dziwi.
To jasne, że ściemniasz.
Masa cię zrobił.
Chciałam ci powiedzieć, tylko…
Wrócił.
O Boże.
To nie on.
Ale nie panikujcie.
To niedźwiedź.
Co? Prawdziwy niedźwiedź?
Pewnie wyczuł tę cholerną pomarańczę.
Co robimy? Uciekamy?
Nie. Nie możesz uciekać.
Udajesz martwą. Albo czymś rzucasz.
Dobra. Mogę rzucać butami.
Słodko-gorzkie wspomnienia
Co ty wyprawiasz?
Boją się hałasu!
Tylko je ze sobą zabiorę
Żegnaj więc
Nie płacz, nie
Oboje wiemy, że nie tego
Potrzebujesz
Zawsze będę cię kochać
Teraz możemy uciekać.
Dzień dobry!
Wujku!
Joey.
Przykro mi z powodu ptaka.
Dobrze się czujesz?
Ale tego chciałam.
- Jezu, Sunny. To… - Patologiczne?
Tak, to naprawdę pojebane.
Chciałam cię tylko zrozumieć.
Jak to jest być matką.
Nie rób tego.
Nie chcę.
Jestem okropną matką.
Wiem, że to nieprawda.
To czemu pozwoliłam mu lecieć?
Ufałaś mężowi.
Właśnie.
Jestem idiotką.
Mixxy naprawdę ci powiedziała, żebyś zabrała ptaka?
Chyba źle ją zrozumiałam.
Może byłam zazdrosna.
Powinnam była wiedzieć.
Były znaki.
Jakie znaki?
Neonowe, kurwa.
Zaczął późno wracać z pracy.
Przestał spać.
Zrobił się bardzo zawodny.
Przyszedł na przedstawienie Zena kompletnie zalany.
Powiedział, że w pracy się posypało.
Myślałam, że mówi o swoich jebanych lodówkach.
A potem wyszedł.
Bez słowa.
Nie było go całą noc.
Wiedziałam, że coś jest nie tak.
Ale to zignorowałam.
Mój Masa.
Zadzwoń do…
„Nie odbieraj”
Co się dzieje? Nic ci nie jest?
Tylko ty możesz mi pomóc. Muszę ich chronić.
- Ale dokąd cię zabierał? - Nie wiem.
Ale wiem, że jest tego więcej.
Więcej wspomnień.
Na razie nie umiem się do nich dostać.
Ale znajdę sposób.
Obiecuję.
Gdzie byłeś?
Zen się bał.
To już nieważne. Wszystko jest w porządku.
Załatwione.
Co to znaczy „załatwione”?
Coś ty robił? Gdzieś ty, kurwa, był?
Przepraszam.
Zmartwiłem cię.
Sunny, przypomniałam sobie…
Sunny?
Sunny!
Napisy: Marzena Falkowska