நீண்ட காலத்துக்கு முன், ஒரு தொலைதூர கிராமத்தில்,
ஒரு தாத்தாவும் பாட்டியும் வாழ்ந்து வந்தார்கள்.
அவர்களுக்கு குழந்தைகள் கிடையாது, அவர்கள் மிகவும் தனிமையில் இருந்தார்கள்.
ஒருநாள், பாட்டி கரையோரத்தில் துணி துவைக்கும்போது,
ஆற்றில் ஒரு பெரிய பீச் பழம் மிதந்து வந்தது.
அந்தப் பெண்ணும் அவருடைய கணவரும் அதை வெட்டி பார்க்கும்போது,
அவர்கள் ஆச்சரியப்படும் விதமாக,
உள்ளே ஒரு சிறுவன் இருப்பதைப் பார்த்தார்கள்.
எனவே அவனை மோமோடாரோ என்றழைக்க முடிவெடுத்தார்கள்,
அதற்கு "பீச் பையன்" என்று அர்த்தம்.
பாட்டியும் தாத்தாவும் தங்களுடைய பீச் பையனை மிகவும் பாசம் காட்டி
நன்றாக வளர்த்து வந்தார்கள்.
ஒருநாள்,
துணிச்சல் மிக்க மோமோடாரோ, இராட்சசன்களின் கொடூரமான கூட்டத்துடன் போரிட புறப்பட்டான்.
நீ நலமா?
எங்கே போயிருந்தாய்?
ஏன்… நீ ஏன் அழைக்கவில்லை? நீ…
மொத்த நாடகத்தையும் மிஸ் செய்துவிட்டாய்.
வேலையில் ஒரு பிரச்சினை.
பெரும் பிரச்சினையை சரிசெய்ய வேண்டியிருந்தது.
வேறு யாராலும் செய்ய முடியவில்லை.
எதைப் போல…
நீ என்ன சொல்ல வருகிறாய்?
நிஜமாகவேவா?
குடித்திருக்கிறாயா?
மாஸா.
உனக்குப் புரியாது.
நீ அக்கறை காட்டும் ஒன்று ஒன்றுமில்லாமல் போகும்போது, அது வேதனையை தரும்.
ஆனால் உனக்கு எதைப் பற்றியும் கவலையில்லை…
எப்படியோ போ.
நான் அக்கறை காட்டும் விஷயங்கள் இருக்கின்றன.
நீ கடிந்து பேசுவாய் என்றால், குறைந்தபட்சம் ஆங்கிலத்தில் அதைச் சொல்ல தைரியம் வேண்டும்.
அல்லது நீ ஜப்பானிய மொழியைக் கற்றுக்கொள்ளலாம்.
நீ தாமதமாக வந்தாய், பின்னால் இருந்தது பார்த்தாய் என்று அவனிடம் சொல்.
நான் பொய் சொல்ல மாட்டேன்.
அவன் ஏமாற்றங்களுக்கு பழகிக்கொள்ள வேண்டும்.
நீ அவனை பாதுகாத்துக்கொண்டே இருக்க முடியாது.
உன் மோசமான நாள் அவனுடைய நல்ல நாளை கெடுப்பதற்கான சாக்குபோக்கு இல்லை.
அம்மா.
- அம்மா. - சூஸி?
சூஸி.
ஹேய். இதுதான் நாம் இறங்க வேண்டிய இடம்.
கொலின் ஓ'சுல்லிவன் எழுதிய நாவலை அடிப்படையாகக் கொண்டது
ஹேய். நாம் சீக்கிரம் என் குடும்ப வீட்டை அடைவோம், சரியா?
வண்டி ஏறினால் அங்கிருப்போம்.
முற்றிலும் பாதுகாப்பாக.
என்ன ஆனது?
எனவே, பண்ணை வழியாக செல்லும் வண்டி இப்போது இயக்கத்தில் இல்லை.
நிறந்தரமாகவா?
- இந்த விஷயம் உனக்குத் தெரியாதா? - இது புதிய விஷயம் என்று நினைக்கிறேன்.
சரி. எனவே உன் குடும்பத்தை அழைக்க முடியுமா?
யாராவது நம்மை வந்து அழைத்துப் போவார்களா?
என் மாமாவின் டிராக்டரான ரோஸியில் அவர்கள் நிச்சயமாக நம்மை அழைத்துச் செல்வார்கள்.
உங்களுக்கு அதைப் பிடிக்கும்.
நாம் வந்துவிட்டதை சொல்ல அவர்களை அழைக்க முடியாது என்பது மட்டும்தான்.
தொலைபேசி சேவை இல்லை.
உனக்கு?
சரி, எனவே இப்போது என்ன செய்வது?
அடுத்த ரயில் காலை வரை இல்லை.
எனவே, நாம் நடக்கலாமா?
இரண்டு மணிநேரம்தான் ஆகும்.
நாம் வந்தது உன் குடும்பத்துக்குத் தெரியாதா?
நாம் அவசரமாக கிளம்பினோம்.
அவன் ரயிலில் இருந்து இறங்கியதைப் பார்த்தாயா?
- இல்லை. - லிடார் அமைப்பு குளிரால் இயங்கவில்லை.
அவன் எங்கிருந்து வந்தான்?
அடச்சே.
எவ்வளவு தூரம் நடக்க வேண்டும் என்றாய்?
பாருங்கள், நான் இதை எரிச்சலூட்ட சொல்லவில்லை,
உதவியை நாடுவதற்கு முன் மற்ற வழிகளை ஆராய வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன்…
ஹலோ? நான் இங்கேதான் நிற்கிறேன் தெரியுமா?
நீண்ட தூரம் நடந்து போக நாம் தயாராகவில்லை.
- வேண்டாம் என்பதுதான் என் முடிவு. - சரி.
சரி, நாம் என்ன செய்ய வேண்டும் என்கிறாய், ம்?
இரவில் இங்கேயே தங்கி குளிரில் நடுங்கி சாகவா?
அல்லது என் வீட்டை அழித்த முட்டாள்களின் கையால் குண்டடிபட்டு சாகவா?
கடவுளே.
அதாவது, ஏதாவது வேலை செய்ய வேண்டும். ஏதாவது சரியாக இருக்க வேண்டும்!
என்னுடைய டயர் பிடியை ஆக்டிவேட் செய்வேன்.
நல்லது.
நல்லது. போகலாம்.
நோரிகோ.
இப்படிச் சொல்லாமல் வந்ததற்கு வருந்துகிறேன்.
என் ஃபோனை எங்கோ வைத்துவிட்டேன்.
உங்களுக்கு ஷோகி விளையாட்டு பிடிக்கும் என்று நினைத்தேன்?
என் பேரனின் பிறந்தநாளுக்காக ஒரு சின்ன பார்ட்டி.
நான் நிச்சயமாக உங்களை அழைத்திருப்பேன்.
ஆனால் நான் நினைத்தேன் உங்களுக்கு…
வேறு திட்டங்கள் இருக்கலாம் என்றா?
நிச்சயமாக.
இன்று வேலை அதிகம்.
ரிகுவுக்கு என் வாழ்த்துகளைச் சொல்லுங்கள்.
மிகவும் நல்ல பையன்.
அப்படியென்றால் நான் கிளம்புகிறேன்.
திருமதி. சூஸி.
என்ன அது?
எனக்கு எதுவும் கேட்கவில்லையே.
ஒருவேளை அணிலாக இருக்கும்.
ம், சூஸி, நான் அதைப் பற்றி அதிகம் யோசித்தேன்,
அந்தக் காப்பீட்டின் நேரம் மாஸாவின் அப்பா விபத்து பற்றி தெரிந்துகொண்டு
- அதைப் பயன்படுத்திக்கொண்டது போல தோன்றுகிறது. - போதும்! சரி.
அதைப் பற்றிப் பேசிவிட்டோம்.
பதில்கள் எதுவும் கிடைக்கவில்லை.
நான் சிறுநீர் கழிக்க வேண்டும்.
இன்னும் எவ்வளவு தூரம்?
இன்னும் இரண்டு மணிநேரம்?
மொத்தம் இரண்டு மணிநேரம் என்றாய்.
நாம் சரியான பாதையில் போகிறோமா?
நிச்சயமாக.
அது உறுதியாகத் தெரியுமா?
அது ஏன் அவமானப்படுத்தும் கேள்வி என்று உங்களுக்குத் புரிகிறதுதானே?
நான் இங்கே என் உறவினர்களோடு கண்ணாம்பூச்சி விளையாடி வளர்ந்தேன்.
- ஒவ்வொரு முறையும் யார் வென்றார்கள் தெரியுமா? - மன்னித்துவிடு.
நீங்கள் போய் சிறுநீர் கழிக்கிறீர்களா?
நான் கீரைகளை பறிக்கிறேன், பண்ணையில் அவற்றை சமைக்கலாம்.
என் பேண்ட் கீழிறங்கிய நிலையில் நான் கொலை செய்யப்படாமல் இருக்க கண்காணிக்கிறாயா?
நம்முடைய இயற்கை வழிகாட்டியின் மீது எனக்கு அவ்வளவு நம்பிக்கை இல்லை.
நமக்கு வேறு வழியில்லை. இப்போது அவளை நம்பித்தான் ஆக வேண்டும்.
அப்படியா?
நாம் இறங்கிய நிறுத்தத்திற்கு முன்பிருந்த நிறுத்தத்தில் ஒரு கடை இருந்தது.
நாம் வந்த வழியிலேயே திரும்ப போகலாம்.
உதவி கேட்கலாமா?
அவள் மீது ஏதோ சந்தேகமாகவே இருக்கிறது.
ஒன்று சொல்லவா?
அவள் எப்பொழுதும் கொஞ்சம் கடினமாக முயற்சி செய்வது போல.
ஆம். இளம் வயதில் நீயும் அப்படித்தான் செய்வாய்.
ஏன் என்று நம்மை நாமே கேட்டுக்கொள்ள வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன்…
அடக் கடவுளே!
என்ன? என்ன விஷயம்? நீ எதையாவது பார்த்தாயா?
கொடுமையே?
சரி.
இது பழையது.
அது முதன்முதலில் தயாரிக்கப்பட்ட உள்ளாடை போல இருக்கிறது.
உங்களிடம் பல அழகான உள்ளாடைகள் இருக்கின்றன. இதை எதற்காக அணிந்தீர்கள்?
நீங்கள் எப்போதும் அழகாக இருக்க தகுதியானவர்.
என் உள்ளாடை டிராயரை தொடாமல் இருந்தால் உனக்கு நன்றி சொல்வேன், வக்கிரபுத்தி கொண்டவனே.
உங்களுக்கு உள்ளாடை கடனாக வேண்டுமென்றால், எப்போது வேண்டுமானாலும் கேட்கலாம்.
அது என்னுடைய அதிர்ஷ்ட உள்ளாடை, சரியா?
போகலாமா?
அது ஏன் அதிர்ஷ்டமானது என்று தெரிந்துகொள்ள ஆசைப்படுகிறேன்.
நான் கல்லூரியில் இருந்தபோது,
விரிவுரை செய்ய வந்த அந்த பொருளாதார நிபுணருக்கு நான் வழிகாட்டி மாணவியாக இருந்தேன்.
நீங்களும் அவரும்…
அவரும் நானும்.
- தயவுசெய்து, தொடருங்கள். - அவ்வளவுதான்.
அவர் புத்திசாலி, உலகத்தைப் பற்றிய என் பார்வையை முழுவதுமாக மாற்றிவிட்டார்.
நான் அவருடைய உள்ளாடையை வைத்துக்கொண்டேன்.
அவருடைய உள்ளாடையை திருடினீர்களா?
அவருடைய உள்ளாடையை வைத்துக்கொண்டேன்.
ஏன் என்று நிஜமாகவே தெரியவில்லை.
ஏனென்றால் ஒன்று அதிர்ஷ்டமானதாக இருந்தால், அதை கெட்டியாக பிடித்துக்கொள்ள வேண்டும்.
ஆனால் இப்போது ஏன் அதை அணிந்திருக்கிறீர்கள்?
உங்களுக்கு கொஞ்சம் தண்ணீர் வேண்டுமா? இதோ.
- கொஞ்சம் தண்ணீர் குடியுங்கள். - பொறுங்கள்! சூஸி!
எனக்குப் புரியவில்லை.
உனக்கு என்ன பிரச்சினை?
அவருடைய மகனை காணவில்லை.
அவர் ஒரு அம்மா.
வருந்துகிறேன், சூஸி.
நான் வருத்தமாக இருக்கும்போது, மன அழுத்தத்தைப் போக்க சத்தமாகப் பாடுவேன்.
- டாலி பார்டன் பாடல்கள் ஏதாவது தெரியுமா? - நான் பாட மாட்டேன், ஆனால் நன்றி.
சூஸி!
சன்னி!
நம்முடைய ஷோகி விளையாட்டை முடிக்க வந்தேன்.
சன்னி!
சோம்பேறி.
கொஞ்சம் ஓய்வெடுக்க நிற்பது பாதுகாப்பானதா?
எனக்கு நிஜமாகவே உட்கார வேண்டும்.
கண்டிப்பாக.
நாம் கிட்டத்தட்ட வந்துவிட்டோம், சத்தியமாக.
இவ்வளவு அதிகமான மரங்கள் இருக்கும் என்று யாருக்குத் தெரியும்.
ஆம். எனக்குப் புரிகிறது.
என் அப்பா இறந்த பிறகு என் அம்மா முதலில் எங்களை இங்கே அழைத்து வந்தபோது,
எனக்கு இது அவ்வளவாக பிடிக்கவில்லை.
எனக்கு, "யாருக்கு இந்த மரங்கள் வேண்டும். என்னுடைய மெக்டொனால்ட்ஸ் எங்கே?" என்று தோன்றியது.
ஓ, மிக்ஸி. அவர் எப்போது இறந்தார்?
நான் நடுநிலை பள்ளியில் படிக்கும்போது.
ச்சே, நீ சிறுமியாக இருந்திருப்பாய்.
மன்னித்துவிடு.
மன்னித்துவிடு. எனக்குத் தெரியாது.
கவலைப்படாதீர்கள்.
என் துக்கம் காலையிலும் இருக்கும்.
உண்மையில், எனக்கு நல்லதுதான் நடந்தது.
பண்ணைக்கு வந்ததுதான் நேர்மையாக எனக்கு நடந்த மிகச் சிறந்த விஷயம்.
அது என்ன?
ஆம், அங்கேதான்.
ஓ, இல்லை.
நீ தனியாக இருக்கிறாயா, குட்டி பறவையே?
நீ நன்றாக வாழ்வதற்கு பொருத்தமான பறக்கும் சூழலை என்னால் உருவாக்க முடியும் என்று
சொன்னால் என்ன செய்வாய்?
ஆம், என்னால் முடியும்.
ஆம், பொருத்தமான பறக்கும் சூழலை என்னால் ஏற்படுத்த முடியும்.
குட்டி ஹிரோஷி?
இசுமி? ஜோயி?
ஹேய், நண்பர்களே! இங்கே வாருங்கள்.
நான் கண்டுபிடித்ததைப் பாருங்கள்!
நான் இதை ஜோயி என்று அழைக்கப் போகிறேன்.
என்ன? இல்லை. கூடவே கூடாது.
உங்களுக்கு ஹிரோஷி பிடித்திருக்கிறதா?
நீ இதை என்ன வேண்டுமானாலும் அழைக்கலாம்,
ஆனால் இறக்கும் நிலையில் இருக்கும் குட்டி பறவையை நம் பிரச்சினையோடு சேர்க்க முடியாது.
நம்மை தாமதப்படுத்தும் வேறு எதுவும் தேவையில்லை.
ஆனால், சூஸி, இதற்கு நம் உதவி தேவை.
நேர்மையாகச் சொன்னால், அந்த பறவை நாம் இல்லாமல் பிழைப்பதற்கான வாய்ப்பு அதிகம்.
எனவே, ஒரு உதவி செய், அதை எடுத்த இடத்தில் வைத்துவிடு.
நாம் தொலைந்து போனது ஜோயியின் தவறு இல்லை.
நாம் தொலைந்து போகவில்லை.
அந்த கடைசி பாலத்தில் நீ உறுதியாக இருந்தது போல தெரியவில்லை.
அதை எடுத்த இடத்தில வை.
இப்போது அவர்கள் கண்டுபிடிக்கும் முன் நாம் தயவுசெய்து இங்கிருந்து போகலாமா?
பண்ணையில் இன்குபேட்டர் வைத்திருக்கிறோம்.
சரி, நான் சூஸிக்கு ஆம்லெட் செய்வேன்.
நாம் அங்கே போனால்…
அதாவது, நீ இதை வைத்துக்கொள்ள விரும்பினால்.
ஆனால் சூஸி சொன்னார்…
சூஸி நிறைய விஷயங்களைச் சொல்வார்.
அவர் அதை மனதார சொல்லவில்லை.
ஒருவேளை நாம் அதை விட்டுவிட்டால், இது இறந்துவிடும்.
கவலைப்படாதே.
நான் உன் அம்மாவாக இருக்க முடியும்.
சாப்பிடு, குட்டி.
- உனக்கு என்ன பிரச்சினை? - என் பேட்டரியை சூடாக வைக்க தன்னியக்க செயல்பாடு.
உங்களுக்கும் இப்படி ஒன்று இருந்திருக்கலாம்.
அடக் கடவுளே.
சன்னி, தூங்கு.
அடக் கடவுளே.
என்ன கொடுமை? சத்தியமாக அவன் என்னைப் பார்த்தான்.
அது அவன்தான் என்று நினைக்கிறீர்களா…
சன்னி, எழுந்திரு.
அவன் ரயில் நிலையத்தில் இருந்தவன்.
இல்லை.
அவன் இப்போது போய்விட்டான்.
அவன் யகுசா என்று நினைக்கிறேன்.
இல்லை.
மிக்ஸி, பண்ணைக்கு இன்னும் எவ்வளவு தூரம்?
"பண்ணை இருக்கிறதா?" என்பதுதான் நாம் கேட்க வேண்டிய கேள்வி.
அடக் கடவுளே, சன்னி.
நிச்சயமாக பண்ணை இருக்கிறது. நான் ஏன் அதைப் பற்றி பொய் சொல்வேன்?
என்னால் அப்படி சொல்ல முடியவில்லை.
உன்னை எங்களுக்கு நன்றாகத் தெரியாது.
சரி, மன்னிக்கவும், ஆனால் எங்களுக்கு உன்னை நன்றாகத் தெரியாது.
எங்களுக்குத் தெரிந்தவரை, எங்களை தூக்கத்தில் கொல்ல நீ ப்ரோகிராம் செய்யப்பட்டிருக்கிறாய்.
அவன் எப்படி நம்மை கண்டுபிடித்தான்?
நாம் இருக்கும் இடம் அவனுக்கு எப்படித் தெரிந்தது?
என்ன? எனக்கு எப்படி தெரியும்?
கடவுளே. நிறுத்துகிறாயா?
- இப்படித்தான் நாம் இடம் அவனுக்குத் தெரிந்தது. - இல்லை. என்னால் நிறுத்த முடியாது.
ஏனென்றால், நாம் எவ்வளவு நேரம் வெளியே, இந்த குளிரில் இலக்கில்லாமல் அலைகிறோமோ,
என் அடிப்படை செயல்பாடுகள் தொடர்ந்து இயங்குவதற்கு நான் அதிக சக்தியை செலவிட வேண்டும்.
அதற்கு என்ன அர்த்தம்?
சீக்கிரம் ரீசார்ஜ் செய்ய முடியாவிட்டால், நான் ஆஃப் ஆகிவிடுவேன்,
அதாவது ஒளி இருக்காது.
கடவுளே.
மிக்ஸி, இன்னும் எவ்வளவு தூரம்? மிக்ஸி.
ச்சே. எனக்குத் தெரியவில்லை.
என்னை மன்னித்துவிடுங்கள்.
நாம் தொலைந்துவிட்டோம்.
நீங்கள் அவளைக் திட்டப்போவதில்லையா?
சில சமயங்களில் இதுபோன்ற தருணங்களில் ஷூவை வீச விரும்புவீர்கள்.
நீ ஏன் ஒன்றும் சொல்லவில்லை?
நான் நினைக்கிறேன், நான்…
அது சரியாகிவிடும் என்ற நம்பிக்கையில் இருந்தேன்.
என்னால் வண்டியை ஏற்பாடு செய்ய முடியவில்லை, அதனால் அதை சரிசெய்ய நினைத்தேன்.
நான்… நான் திரும்பி, நான்…
ஒரு அடையாளத்தைப் பார்க்க காத்திருந்தேன்.
எனக்கு அடையாளம் தெரியும் ஒன்றை.
நான் மிகவும் வருந்துகிறேன்.
நீ வருந்துகிறாயா?
இந்த மாதிரி விஷயங்களில் மக்கள் இறப்பார்கள்.
அது உதவாது, சன்னி.
அடக் கடவுளே.
கடவுளே. மிகவும் வருந்துகிறேன்.
நான் மிகவும் வருந்துகிறேன்.
பரவாயில்லை. எனக்குப் புரிகிறது.
அப்படியா?
ஆம்.
அவள் தவறு செய்தாள்.
அவள் மனுஷி.
நிஜமாகத்தான் சொல்கிறேன். மிகவும் வருந்துகிறேன்.
ஒரு டிஸ்யூ கிடைக்குமா?
என் பேட்டரி.
டிஸ்யூ தீர்ந்துவிட்டது.
சரி.
அப்படியே தொடருவோம்.
சரியா?
மிக்ஸி, பார்.
உறுதியாக இது பாதுகாப்பானதா?
ஆம். அதாவது, அவன் ஏதாவது செய்ய நினைத்திருந்தால், அதை முன்பே செய்திருப்பான்.
நான் ஆஃப் ஆவதில் உங்களுக்குப் பிரச்சினை இல்லையே?
சன்னி, தூங்கு.
நான் உன்னை இங்கே இழுத்து வந்ததற்கு மன்னித்துவிடு.
நான்தான் உங்களை இங்கே இழுத்து வந்தேன் என்று உறுதியாக நம்புகிறேன்.
சன்னி மோசமாக நடந்துகொண்டதற்கு வருந்துகிறேன்.
நீ ஏன் எனக்கு உதவுகிறாய் என்று அதன் அல்காரிதத்தால் கணக்கிட முடியவில்லை என்று நினைக்கிறேன்.
இப்போதுதான் சந்தித்தோம் என்பதால்.
நிஜமாகவே அருமையான ஒன்றைக் கேட்க வேண்டுமா?
பூஞ்சை பற்றி?
எப்போதும்.
எனவே, மரங்கள் ஊட்டச்சத்துக்காக ஒன்றோடொன்று சண்டையிடுவதாக நினைத்தார்கள்.
வலியது வெல்லும் என்பது போல.
அவை தனியாக செயல்படுபவை போல.
ஆனால் அவை உண்மையில் பூஞ்சைகளின் இந்த நிலத்தடி வலைப்பின்னல் மூலம் இணைக்கப்பட்டுள்ளன.
எனவே ஒரு மரம் போராடும்போது,
அதைக் காப்பாற்ற முயற்சி செய்ய மற்றவை பூஞ்சை மூலம் ஊட்டச்சத்துக்களை அனுப்புகின்றன.
அது அதோடு தொடர்புடையவை மட்டுமில்லை.
அது தெருவில் இருக்கும் பழைய பைன் மரமாகவும் இருக்கலாம்.
அதைத்தான் அவை செய்கின்றன.
எனவே நான் இறக்கும் மரமா?
சில நேரங்களில்.
ஆனால் சில நேரங்களில் நான் இறக்கும் மரமாக இருக்கிறேன்.
இப்படியும் சொல்லலாம், அப்படியும் சொல்லலாம்.
நீங்கள் கொஞ்ச நேரம் தூங்க முயற்சிக்கிறீர்களா?
என்னால் விழித்திருந்து கண்காணிக்க முடியும்.
என்னால் தூங்க முடியாது.
அம்மா.
செல்லம், நீ நலமா?
அப்பா எங்கே போனார்?
ஓ, செல்லம்.
அவர் ஒருவேளை குளியலறையில் இருக்கலாம்.
அவர் கிளம்பிப் போனதைப் பார்த்தேன்.
சில சமயம் தூங்க முடியாதபோது வாக்கிங் போவார்.
மனது தெளிவாவதற்காக.
அப்போது ஏன் அவரிடம் சூட்கேஸ் இருந்தது?
நாம் அவரை அழைப்போமா?
நிச்சயமாக, செல்லம்.
மாஸாவை அழை.
மாஸா அழைக்கப்படுகிறார்.
உலகில் சிறந்த குழந்தை யார்?
பொறு.
அது இன்னொரு பறவையா?
இல்லை.
அதனால்தான் நீ சக்தியை இழக்கிறாயா?
அந்தப் பறவையை உயிரோடு வைத்திருக்கவா?
என்ன நடக்கிறது?
- சன்னி காக்காவை வைத்திருக்கிறது. - மிக்ஸி உங்களுக்குக் கவலையில்லை என்றாள்.
வோவ். பொறு. நான் ஒருபோதும் அப்படிச் சொல்லவில்லை.
பண்ணையில் ஒரு இன்குபேட்டர் இருப்பதாகச் சொன்னாய்.
நிச்சயமாக, இன்குபேட்டரைக் குறிப்பிட்டேன்,
ஆனால் நிச்சயமாக உன் அனாதை காக்காவை அதில் தங்கவைக்கலாம் என்று சொல்லவில்லை.
ஆம், நீ சொன்னாய். நீ குறிப்பிட்டது…
வேண்டுமென்றே இதைச் செய்கிறாள்! என்னை மோசமானவனாக காட்ட விரும்புகிறாள்!
கேள். சன்னி, அந்த பறவையை வைத்திருப்பது நீதான்.
சரியா?
ஆனால் எனக்கு ஆச்சரியமில்லை.
நிச்சயமாக நீ பொய் சொல்வாய்.
உன்னை உருவாக்கியது மாஸா.
நான் உங்களிடம் சொல்ல இருந்தேன்.
நான்…
அவன் திரும்பி வந்துவிட்டான்.
அடக் கடவுளே.
அது அவன் இல்லை.
ஆனால் பீதி அடைய வேண்டாம்.
அது ஒரு கரடி.
என்ன? நிஜ கரடியா? என்ன?
அது அநேகமாக அந்த ஆரஞ்சு வாசனையை மோப்பம் பிடித்து வந்திருக்கலாம்.
நாம் என்ன செய்வது? ஓட வேண்டுமா?
இல்லை. ஒருபோதும் ஓடக்கூடாது.
இறந்த மாதிரி நடிக்க அல்லது கல்லை வீச வேண்டும்.
ஓ. சரி. என்னால்… என் காலணிகளை வீச முடியும்.
கசப்பான நினைவுகள்
நீ என்ன செய்கிறாய்?
அவை சத்தத்திற்கு பயப்படும்!
நான் என்னுடன் எடுத்துச் செல்வது அவ்வளவுதான்
எனவே குட்பை
தயவுசெய்து அழாதே
அது நீ இல்லை என்று நம் இருவருக்கும் தெரியும்
உனக்குத் தேவை
நான் எப்போதும் உன்னை நேசிப்பேன்
சரி.
இப்போது நாம் ஓடலாம்.
காலை வணக்கம்!
மாமா!
ஜோயி.
பறவை பற்றி வருந்துகிறேன்.
நீ நலமா?
ஆனால் நான் விரும்பியது இதுதான்.
- கடவுளே, சன்னி. அது… - பைத்தியக்காரத்தனமா?
சரி, ஆம், அது… நிஜமாகவே பெரும் குழப்பம்.
நான் உங்களைப் புரிந்துகொள்ள முயற்சி செய்தேன்.
ஒரு அம்மாவாக இருப்பது எப்படி இருக்கும் என்று.
சரி, புரிந்துகொள்ள வேண்டாம்.
நீ புரிந்துகொள்வதை நான் விரும்பவில்லை.
நான் ஒரு மோசமான அம்மா.
அது உண்மையில்லை.
பிறகு ஏன் அவனை அந்த விமானத்தில் ஏறவிட்டேன்?
நீங்கள் உங்கள் கணவரை நம்பினீர்கள்.
மிகச்சரி.
நான் ஒரு முட்டாள்.
ஹேய், நிஜமாகவே மிக்ஸி அந்த பறவையை வைத்துக்கொள்ள சொன்னாளா?
நான் தவறாக புரிந்துகொண்டேன் என்று நினைக்கிறேன்.
நான் பொறாமைப்பட்டிருக்கலாம்.
எனக்குத் தெரிந்திருக்க வேண்டும்.
அறிகுறிகள் இருந்தன.
என்ன வகையான அறிகுறிகள்?
தெள்ளத்தெளிவாக தெரிந்தவை.
வேலையைவிட்டு தாமதமாக வர ஆரம்பித்தார்.
தூங்குவதை நிறுத்தினார்.
மிகவும் நம்பகமானவராக இல்லை.
நன்றாக குடித்துவிட்டு சென் பள்ளி நாடகத்துக்கு வந்தார்.
வேலையில் விஷயங்கள் மோசமாகிவிட்டன என்று சொன்னார்.
தன்னுடைய குளிர்சாதனப் பெட்டிகளைப் பற்றி பேசுகிறார் என்று நினைத்தேன்.
பிறகு அவர் அப்படியே போய்விட்டார்.
என்னிடம் சொல்லாமல்.
இரவு முழுவதும் வெளியே இருந்தார்.
ஏதோ தவறு என்று எனக்குத் தெரிந்தது.
நான் அதைப் புறக்கணித்தேன்.
ஓ, என் மாஸா.
அழை…
"பதிலளிக்காதே."
என்ன நடக்கிறது? நீ நலமா?
நான் உங்களிடம் மட்டும்தான் வர முடியும். நான் அவர்களைப் பாதுகாக்க வேண்டும்.
- ஆனால் உன்னை எங்கே கொண்டு சென்றார்? - எனக்குத் தெரியாது.
இன்னும் நிறைய இருக்கிறது என்று மட்டும் என்னால் சொல்ல முடியும்.
இன்னும் நிறைய நினைவுகள்.
அவற்றை எப்படி அணுகுவது என்று என்னால் இன்னும் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை.
ஆனால் நான் செய்வேன், சரியா?
சத்தியமாக.
நீ எங்கிருந்தாய்?
சென் பயந்து விட்டான்.
அது இப்போது முக்கியமில்லை. இப்போது எல்லாம் சரியாகிவிட்டது.
சரிசெய்யப்பட்டுவிட்டது.
"சரிசெய்யப்பட்டுவிட்டது" என்றால் என்ன?
நீ என்ன செய்து கொண்டிருந்தாய்? நீ எங்கே இருந்தாய்?
சரி.
என்னை மன்னித்துவிடு.
உன்னை கவலைப்பட வைத்துவிட்டேன்.
சன்னி, எனக்கு இப்போதுதான் ஞாபகம் வந்தது…
சன்னி?
சன்னி!
வசனத் தமிழாக்கம் அருண்குமார்