ถ้าผมบอกว่ารู้จักความหมายของความเจ็บปวด
ผมจะรู้ได้ยังไงว่าความหมายของผม ตรงกับความหมายของคุณ
เวลาคุณบอกว่าตัวเองเจ็บปวด
นักปรัชญาลุดวิก วิทเกินชไตน์
บอกให้จินตนาการ ว่าทุกคนมีกล่องที่ตัวเองเห็นได้คนเดียว
คนอื่นมองไม่เห็น
แต่ทุกคนบอกว่าสิ่งที่อยู่ในกล่องคือด้วง
จากประสบการณ์ในกล่องของตัวเอง
ผมว่าผมรู้จักด้วง
คุณเองก็น่าจะเหมือนกัน ดูกล่องของตัวเองสิ
แต่ใครจะไปรู้
ในกล่องของเราอาจจะไม่เหมือนกันก็ได้
ด้วงของผม เหมือนด้วงของคุณมั้ย
เราจะมีวันรู้มั้ย
หรือแต่ละคนจะอยู่แต่ในกล่องของตัวเอง
(สร้างจากนิยายของ คอลิน โอซัลลิแวน)
คุณต้องเข้าใจว่า มาสะเจอคําถามพวกนี้มาตั้งแต่เด็ก
มาสะคุง กินข้าวลูก
ทําไมวุ่นวายจัง
ผมสวัสดีคุณด้วงอยู่
ตอนเด็กๆ เขาเอาแต่คิด
ว่าตัวเองโดดเดี่ยวมาก
ผมจับมาจากสวน
ตัวนี้ปีกเงาที่สุด
- มาสะ เงียบๆ - งวงเหมือนดาบ
มีเขาสองข้าง
เดี๋ยวผมเอาให้ดูว่าตัวใหญ่แค่...
เขาต้องหัดอยู่เงียบๆ นะ
ทําไมพ่อไม่ชอบผมครับ
พ่อเหนื่อยน่ะจ้ะ
เดี๋ยวแม่หั่นแอปเปิ้ลให้ด้วงนะ
เป็นเด็กดีแล้วรีบกินข้าวให้หมดซะลูก
แต่มนุษย์เป็นสัตว์สังคม
ฉะนั้นเวลาสติหลุดลอย ร่างกายก็จะร่วงโรย
มีหลักฐานว่าเราก็มีความสําคัญ
มาสะก็เลยพยายามต่อไป
พ่อน่ะ...
เหนื่อยมากแล้ว
ผมอยู่ไม่นานหรอก
อย่าเพิ่งเลยนะ
พ่อใกล้ตายแล้ว
หิวมั้ยจ๊ะ
มาลูก แม่ทําเนื้อตุ๋นมันฝรั่งให้
แต่เวลาเราพยายาม
สื่อสาร มีตัวตน อธิบายตัวเอง แล้วไม่สําเร็จจะเป็นยังไง
เราควรจะเรียนรู้ว่าอะไร
ผมกินแล้วครับ
เสียใจด้วยนะคะ
มาสะ
วันนั้นตอนที่ปิดประตูห้อง
มาสะตั้งใจจะปิดถาวรมั้ย
ผมก็ไม่แน่ใจ
แต่เขาน่าจะได้เรียนรู้ว่าถ้าไม่อยากเหงาตาย
ก็อยู่กับมันให้ได้
เหมือนมันเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต
ผ่านไปสองปีครึ่ง มาสะยังไม่ยอมออกมาจากห้องเลย
ช่วงนั้นแหละที่แม่เขาโทรหาผม ทั้งที่ไม่ได้คุยกันมาหลายสิบปีแล้ว
แต่เพราะมืดแปดด้านจริงๆ
แม่เขาพยายามทุกวิถีทาง
ถึงขั้นขอให้ผมช่วย
คุณคงคิดว่าฉันเป็นแม่ที่แย่มาก
แต่
อย่ามองมาสะในแง่ร้ายนะ
ไม่หรอกๆ
เขาเป็นเด็กฉลาด
เขาทํางานแบบไม่ได้เข้าออฟฟิศ
เยี่ยมเลย
งานอะไรล่ะ
วิศวกรคอมพิวเตอร์ที่อิมาเทค
แผนกตู้เย็น
วิศวกรเหรอ
เยี่ยมจริงๆ
คุณคงภูมิใจ
แต่ทํางานอย่างเดียวไม่ได้
- เขาต้องมีครอบครัว - เขาต้องมีครอบครัว
ถ้างั้น...
ผมเสียใจด้วยนะเรื่องชิเกรุซัง
ผมเดาว่าเขากับมาสะคุงคงสนิทกันสิ
นั่นแหละที่น่าแปลก
เขากับสามีฉันแทบไม่คุยกันเลย
อ้อ
ผมดีใจนะที่คุณโทรหาผม
ผมจะพยายามเต็มที่นะ
ฝากด้วยค่ะ...
ทําให้เต็มที่นะคะ
คุณไม่อยู่ด้วยเหรอ
มาสะคุง
สวัสดี
ลุงเป็นเพื่อนของแม่เธอนะ
ด่านย่านโอโมอิเดะ
ในเกม Jungle Crows 2
ลุงชอบด่านนี้มาก
เจอแมพโฮลร้านกาแฟโคจิมายะรึยัง
หลังร้านจะมีประตูสามบาน
ถ้าเธออยู่ตรงประตูบานกลางให้กดบี...
ไม่ใช่สิ...
กดเอกับกดขึ้นพร้อมกัน
พอลอยขึ้นมาให้กดตีลังกาแล้วกดบี
ลุงเป็นคนเทสต์เกมนี้น่ะ
ที่จริงต้องเอาออก แต่เห็นสนุกดีก็เลยเก็บไว้
เธอก็เป็นวิศวกรเหมือนกันนี่
ถ้าสนใจ ลุงมีกระท่อม อยู่ที่ทะเลสาบบิวะนะ เหมือนเวิร์คช็อปน่ะ
เธอไปอยู่ที่นั่นได้เลย
ไม่มีใครเข้าไปยุ่งหรอก
ขอแนะนําตัวเป็นเรื่องเป็นราวดีกว่า
เธอชื่อมาสะ...
เพราะลุงชื่อฮิโรมาสะ
มาสะคุง...
เธอเป็นลูกฉัน
ถ้าอยากออกไปข้างนอก แถวนี้มีตลาดนะ
เดี๋ยวอีกสองสามอาทิตย์จะซื้อของเข้ามาให้
แล้วก็เอาอาหารฝีมือโนริโกะ...
ฝีมือแม่มาให้ ฉัน...
มีโปรเจกต์ค้างเต็มไปหมด
ทําๆ เลิกๆ น่ะ
ก็ มีปัญหาเรื่องการผูกมัดนี่
มันแปลก ผมว่าเราสองคนเหมือนกันมาก
แต่กําแพงเขาสูงจริงๆ
จนผมไม่รู้จะเข้าถึงเขายังไง
มาสะคุง
ถ้ามีอะไรจะถามฉันก็ถามได้นะ
แทนกันได้มากเลย
(นวัตกรรมในอนาคต)
(โฮมบ็อตรุ่นใหม่ๆ)
(ออกแบบมาให้ผู้หญิงทํางานนอกบ้าน)
(พร้อมดูแลครอบครัวให้ดีไปพร้อมกันได้)
เหยด
ขอโทษครับ
ตัวอะไรวะ
สวัสดีครับ ผมชื่อโช
เป็นบ็อตเก็บขยะ
ผมน่าจะดูแลคุณได้ ขออนุญาตนะครับ
อยากทําอะไรก็เชิญ
ขยะ
เฮ้ย เครื่องฉัน จะบ้าเหรอ
บ้าอะไรครับ
ฮิโระซังเป็นคนทํารายการของในห้องนี้ทั้งหมด
ของชิ้นนี้ไม่อยู่ในรายการ จึงเป็นขยะ
ของที่ไม่อยู่ในรายการ ก็คือขยะสินะ
ใช่ครับ
ว้าว ชุ่ยจัง
ขอโทษนะ
มีโอกาสที่ของจะบุบหรือผิดรูป
ถ้าไม่ทํารายการไว้ผมก็จําไม่ได้หรอกครับ
มันก็ไม่น่ายากนี่
ยังไงครับ
ช่างเถอะ
คนเขียนโปรแกรมนายมันโง่
เอ้า ตามสบาย
ขยะ
ล็อกอินสําเร็จ
ขยะ
เออ ยอมแพ้
ขอดูเป็นวิทยาทานหน่อยซิ ว่าเจ้านั่นสั่งให้นายทิ้งอะไรมั่ง
เชื่อมต่อกับบ็อตเก็บขยะ
ว้าว
หลายปีที่ผ่านมา
มาสะไม่เคยคิดจะสนใจอะไรเลย
แต่ตอนนี้เขาอยากเอาชนะผม
เขาเลยอยู่ที่กระท่อมนั้นคนเดียวหลายอาทิตย์
พัฒนาบ็อตเก็บขยะของผมให้ฉลาดกว่าที่ผมทํา
ขยะ
ผิดนะ
โช! โช! นี่ไม่ใช่ขยะ
- ขยะ - ผิด
ขยะ
ไม่ใช่
ยังเหลืออยู่เลย
ขยะ
เก่งมาก
ท่าทางเขากินดีอยู่ดี
แล้วผมเห็นเขายิ้มด้วย
มาสะยิ้มให้คุณเหรอ
ไม่ใช่หรอก
ผมไม่ได้เข้าไป แต่...
ผมไปแอบดู
ทางหน้าต่าง
คุณรับไม่ได้เหรอ
ขอโทษนะ
ผมยืนดูอยู่แป๊บเดียวแหละ
เมื่อก่อนฉันก็ทําเหมือนคุณ
แต่เขาไม่เคยยิ้มเลย
งั้นก็มีพัฒนาการ
อะไร
เพราะไม่ได้อยู่กับแม่เหรอ
มาสะเป็นผู้ใหญ่แล้วนะโนริโกะ
ให้เขาแก้ปัญหาเองเถอะ
แต่เขายิ้มมุมปากเหมือนคุณเลย
ฉันไม่ได้ยิ้มมุมปากซะหน่อย
ใช่นะ
ถ้าคุณเอียงคอ
คราวหน้าไปกับผมมั้ยล่ะ
ผมออกไปงานวัฒนธรรมละ
ไปแอบดูก็ได้นะ
แอบดูด้วยกันไง
ก็ได้
แต่ไม่แอบดูด้วยกันนะ
แยกกันดู
วิศกรหุ่นยนต์ไม่ใช่บังเอิญก็เป็นได้นะ
ทุกคนพยายามหาคําตอบให้บางอย่าง
มาสะยังไม่รู้ว่าหาอะไร แต่ใกล้เจอแล้ว
วนเวียนอยู่กับปัญหาที่อยากแก้มาทั้งชีวิต
ความเหงา
อย่างงั้นแหละ
- นี่อะไร - ขยะ
ถูก
- นี่อะไร - ไม่ใช่ขยะ
ถูก
- นี่อะไร - ขยะ
ถูก
อ่า
ไม่ใช่ขยะ
เก่งมาก ถูกต้อง
- ขยะ - ไม่ใช่
ยังโง่เหมือนเดิมได้ยังไงเนี่ย
ก็ คนเขียนโปรแกรมผมโง่นี่ครับ
คุณเขียนโปรแกรมให้ผมรีไซเคิลกระป๋อง
แต่นี่มันเป็นกระป๋องของฉันไง
เดี๋ยวก่อน คุณเอาแท่นชาร์จผมไปไหน
เอาไปทิ้ง นี่ขยะ
ไม่ใช่ครับ อย่าทิ้งนะ
เราสองคนไม่เหมือนกัน แต่มีบางอย่างที่เหมือนกัน
ทําไมถึงอยากได้แท่นชาร์จอันนี้นัก
ผมต้องชาร์จกับแท่นชาร์จ
ฉันก็ต้องชาร์จด้วยกาแฟ
งั้นกระป๋องกาแฟก็ไม่ใช่ขยะเหรอ
แค่แยกของได้ยังไม่พอนะ เพราะคุณค่ามันเปลี่ยนไปตามกาลเวลา
นายต้องคิดต่อว่า
ตอนนี้สิ่งนี้คืออะไร สิ่งนี้เป็นของใคร
ช่างมันเถอะ
ฉันต้องกลับไปเขียนโค้ดให้นายต่อ
คุณจะบอกว่ากาแฟมีคุณค่ากับคุณ
เท่าที่แท่นชาร์จมีคุณค่ากับผมเหรอ
- ใช่ - แปลว่าตอนนี้มันไม่ใช่ขยะ
ถูกต้อง ใช่ นั่นแหละ
พวกแกว่าใครโง่วะ
ฉันจํามาจากหนังน่ะ ตลกเนอะ
ตลกก็ตลกครับ
โอเค ลองอย่างอื่นดีกว่า
กําลังลื่นไหลเลย
ขยะ
หรือไม่ใช่ขยะ
ไม่ใช่ขยะ
ถูกมั้ย
ไปกันเถอะ
หาโจทย์ให้นายเล่นดีกว่า
จะไปข้างนอกเหรอครับ
ใช่
(งานวัฒนธรรมฤดูใบไม้ร่วง)
ขยะ
ขยะหรือไม่ใช่ขยะ
ดูสิครับพ่อ
(คิทแคท)
ไม่ใช่ขยะ
คุณบอกให้ดูรูปร่าง
คุณทําหน้าบึ้งใส่ของ
ที่มีคุณค่าต่อตัวเอง
เพราะคุณเห็นคุณค่าในความเศร้า
ทําไมเราถึงหัวเราะกันล่ะครับ
มาสะไม่เหมือนวิศวกรหุ่นยนต์คนอื่น
เขาไม่ได้เข้ามาอยู่วงการนี้เพราะสนใจหุ่นยนต์
ผมไม่เข้าใจมุกคุณ ขอโทษนะ
เก่งมาก โชคุง
เขาไม่ได้อยากสอนให้หุ่นยนต์
กลายเป็นมนุษย์
เขาอยากให้หุ่นยนต์ ช่วยสอนให้พวกเราเป็นมนุษย์มากกว่า
เก่งเกินคาด
ฉันเห็นนะ
ทําอะไรน่ะ
เออ ไอ้เจ้าตัวมีหน้า
อย่าคิดว่าฉันไม่กล้าแจ้งตํารวจนะ
ทิ้งถังนั้นไม่ได้
หนีเร็ว
นั่นขยะเผาได้
ไปๆ
วิ่งเร็ว วิ่ง
วิ่งเร็วๆ
ไอ้บ้า
- ว่าไง - มาสะ
ขยะ
มาสะ เดี๋ยวลูก...
อะไรวะเนี่ย บ็อตเก็บขยะเป็นอะไร
เป็นบ้าอะไรของคุณ
มาเตะเขาทําไม
ไอ้หุ่นกระป๋องมันทําร้ายฉัน
มันจะเก็บขยะต่างหาก
- มาสะ - อะไรนะ
มีชู้แล้วทิ้งลูกไว้ให้คนอื่นเลี้ยง
ก็ขยะนั่นแหละ
พอได้แล้วมาสะ
นี่แม่ปกป้องเขาเหรอ
- เป็นบ้าอะไรเนี่ย - อย่าพูดจากับแม่แบบนี้นะ
- มาสะซัง - หุบปากเหอะ
อ๋อ
เป็นแผนของแม่นี่เอง
เขารู้มั้ย
ไม่ใช่เขาคนนี้นะ
สามีแม่น่ะ
เขารู้มั้ยว่าผมไม่ใช่ลูกเขา
เขาเกลียดผม...
มาตลอดชีวิต
โดยที่ผมไม่รู้สาเหตุเลย
ฉันไม่น่ามาเลยจริงๆ
ฮะ อะไร
อย่าหนีสิ มาอธิบายก่อน
ทําไม ทําไมไม่บอกผม
ทําไมแม่ไม่บอกผม
ทําไมไม่บอกฉันวะ
ทําไม ทําไมไม่บอกฉัน
อิมาเทคให้เซ็นสัญญา ไม่เปิดเผยข้อมูล เข้มงวดมาก
ทุเรศ
สัญญาไม่ได้ครอบคลุมทั้งชีวิต
เขาชวนคุณทําหุ่นยนต์บ้านั่นไม่ใช่เหรอ
ผมไม่รู้เหตุผลที่เขาไม่ยอมบอกคุณจริงๆ
เขาอาจจะอุ่นใจที่ได้มีความลับบ้างมั้ง
มีอยู่คืนนึง
ก่อนขึ้นเครื่องบินสองสามวัน มาสะมาหาผม
เขาเครียด เขากังวล
ผมเป็นเกียรติมากที่เขามาขอความช่วยเหลือ
แต่เขาดูแย่
กลัวอะไรไม่รู้
อาจจะดื่มหนักไป
เขาเอาโฮมบ็อตให้ผม
ผมเอาไปให้คุณ เพราะเขาสั่งไว้แบบนั้น
เขาได้บอกมั้ยคะว่าเขากลัวอะไร
ผมไม่รู้เลยจริงๆ ซูซี่ซัง
เขาพูดแค่ เขาพูดแค่ว่า...
มีแต่คุณที่ช่วยผมได้
ผมต้องปกป้องพวกเขา
เขาหนีจริงๆ สินะ พวกยากูซ่าตามฆ่าเขา
อย่านะ ฉันพูดจริงๆ
พอรู้ว่าเป็นศัตรูกับคุณ ฉันก็ไล่พวกเขาไปเลย
ฉันไม่ได้ช่วยนะ
แต่ก็ไม่ได้โทรบอกฉัน
ใช่ ฉันควรจะโทร ขอโทษ...
ฉันไม่ชอบความลับ
ริสะ
อย่า โฮมบ็อตทําร้ายเพื่อนฝรั่ง
ฉันรู้แค่นี้
ได้เวลาแล้ว
สักครู่ค่ะ
ไปตามหาซูซี่กัน
ก่อนโดนพวกมันจับไป โฮมบ็อตไม่เคยก้าวร้าวเลยเหรอ
มันอยู่ไหนแล้ว
อยู่บ้านฉัน มีตําแหน่งจีพีเอสสามจุด เรา...
เป็นสี่แล้ว
อะไรนะ ไม่ สาม
สี่ มาดูสิ
อะไรวะนั่น
สีเหลืองคือ อ้อ
คือโนริโกะอยู่ในคุก
หือ
ใช่ค่ะ แต่เขาดูสบายดีนะคะ
คุณคือจุดสีเขียว
ส่วนจุดสีส้มคือแหวนแต่งงานฉัน แต่เราเก็บไว้ที่ซันนี่แล้ว
สีฟ้าล่ะ
ฉันไม่รู้
งั้นก็เข้าไปดูการเคลื่อนไหว
มีถึงแค่สองวันที่แล้วเองค่ะ
ลูกชายฉันก็ชอบทําแบบนี้
เรียบร้อย
(มค. 31 - 30 - 29)
คุณไปไร่มาเหรอ
อาจจะไม่ใช่ฝีมือยากูซ่า อาจจะ...
- อาจจะเป็น... อาจจะ... - วันปีใหม่
เอ๊ะ นั่นไม่ขยับเลย
(ธค. 29 - 28)
ขยับสิ
คริสต์มาส
(ธค. 21)
ขยับแล้ว
ตายแล้ว
จะไปไหน...
ตายแล้ว นั่น...
สนามบิน
บ้านฉัน
ต้องใช่แน่เลยใช่มั้ย มันต้อง...
ฉันต้องไปตามหาลูก
แย่แล้ว ตายๆๆ
ซันนี่ก็มุ่งหน้าไปหาจุดสีฟ้า
ขอโทษค่ะ ขอทางหน่อย ขอโทษ
(เทศกาลเซ็ทสึบุนวัดมังคะคุจิ)
ทางนี้ มาเร็ว
เป็นอะไร
ถ้าฉันเข้าไปแล้วไม่เจอพวกเขา...
ความหวังมันน่ากลัวนะ
มันแกล้งฉัน
อะไร
หายไปแล้ว
หวัดดีค่ะ
เซน
มาสะซัง!
มาสะ เซน
เซนลูกแม่
เซน มาสะ
เปิดหน่อย
แม่ครับ!
เซน
เซนๆ
ลูก แม่มาแล้ว
เซน
- เซน - แม่ครับ!
ลูกแม่ เซน
แม่ครับ!
เซน
แม่ครับ!
ไป
ถ้าฉันไม่สั่งก็ห้ามขยับ
แล้วก็หุบปากด้วย
เซน
ตายแล้วลูก
ลูกแม่
เฮ้ย หยุด
อย่ายุ่งกับเขานะ อย่า...
เซน
ไปจับมันมา
ซูซี่ คุณเป็น...
ซูซี่!
ช่วยด้วย
ซูซี่!
ซูซี่
คําบรรยายโดย โบ นวลักษณ์