Acı nedir bilirim desem
acı çekiyorum dediğinde kastettiğin acıyı kastettiğimi
nereden bilebilirim?
Filozof Ludwig Wittgenstein, herkesin
içini sadece kendisinin görebildiği bir kutusu olduğunu hayal edin der.
Kimse diğerinin kutusunun içini göremiyor
ama kendi kutusunun içindekini bir böcek olarak tarif ediyor.
Kendi kutumun içini incelediğimde böceğin ne olduğunu bildiğime inanıyorum
ve büyük olasılıkla sen de seninkine bakınca aynı şeye inanıyorsun
ama kim bilir?
Belki de kutularımızda farklı şeyler var.
Böceğin bendeki ifadesiyle sendeki ifadesi aynı mı?
Bundan emin olabilir miyiz
yoksa kutularımızın içinde kendimiz mi varız?
COLIN O'SULLIVAN'IN ROMANINDAN ESİNLENİLMİŞTİR
Şunu anlamalısınız, bu sorular Masa çok küçükken aklını kurcalamıştır.
Masa-kun, yemeğini ye.
Nedir bu şamata?
Böceğime selam veriyordum.
Ne kadar yalnız, kendi dünyasında olduğunu anladığında
daha küçük bir çocuktu.
Parkta buldum.
Çoğundan daha parlak.
- Masa, sus. - Kılıç gibi kolu
ve iki duyargası var.
Ne kadar büyük olduğunu görün de...
Sessiz olmayı öğrenmeli.
Babam neden beni sevmiyor?
Yorgun.
Böceğine elma keseyim.
Uslu çocuk ol ve yemeğini bitir.
Ama insanlar bağ kurmaya programlıdır,
o yüzden beynimiz durduğunda, bedenimiz çürüdüğünde,
bir yerde bir kayıt vardır, önemli olduğumuzun kanıtı.
Masa da denemeye devam etti.
Baban
şu anda yorgun.
Çok kalmam.
Şimdi sırası değil.
Ölecek.
Aç mısın?
Gel. Sana nikujaga yapayım.
Peki, açığı doldurmaya,
görülmeye, anlaşılmaya çalıştığımızda sonucu başarısızlık olursa?
Nasıl bir ders çıkarılabilir?
Tokum.
Başınız sağ olsun.
Masa?
O gün o kapıyı kapattığında
Masa sonsuza dek mi kapandığını düşündü?
Emin olamıyorum...
...ama bence yalnızlığından kurtulmanın tek yolunun onu kucaklamak olduğunu
öğrendi.
Pelerin gibi giymek.
İki buçuk yıl geçti ve Masa odasından çıkmadı.
O zaman annesi beni aradı. On yıllardır konuşmamıştık
ama çaresizdi.
Her şeyi denemişti.
Benden yardım istemeye bile razıydı.
Berbat bir anne gibi görünüyorumdur
ama
Masa için kötü düşünme lütfen.
Hayır.
Zeki bir oğlan.
Uzaktan yürüttüğü iyi bir işi var.
Harika.
Ne iş yapıyor?
ImaTech'te bilgisayar mühendisi. Buzdolapları üstüne çalışıyor.
Mühendis demek.
Harika.
Gurur duyuyorsundur.
İş yetmez.
- Ailesi olmalı. - Ailesi olmalı.
Pekâlâ o zaman...
Shigeru-san'ı duyunca çok üzüldüm. Masa-kun'la çok yakındılar herhâlde.
İşin ilginç yanı da bu.
O ve kocam neredeyse hiç konuşmazlardı.
Beni aramana sevindim.
Elimden geleni yapacağım.
Lütfen...
Ne yapman gerekiyorsa yap.
Sen kalmıyor musun?
Masa-kun.
Merhaba.
Ben annenin arkadaşıyım.
Omoide Alley.
Jungle Crows 2.
En sevdiğim seviye.
Kojimaya Kahvehanesi'nin arkasındaki harita açığını buldun mu?
Kissaten'in arkasında üç kapı var.
Ortadaki kapının önünde durup B'ye basarsan...
Hayır, dur...
A ve yukarı tuşuna aynı anda bas.
Havaya kalktın mı takla sikkesi kullan, sonra B'ye bas.
Oyunun kalite testlerini yapmıştım.
Gedikleri kapatmam gerekiyordu ama bu eğlenceliydi, bıraktım.
Sen de mühendismişsin.
İlgilenirsen bir kulübem var. Biwa Gölü'nde atölye gibi bir şey.
Orada kalabilirsin.
Kendine ait yerin olur.
Kendimi düzgün tanıtırsam faydası olabilir.
Adın Masa...
...çünkü benim adım Hiromasa.
Masa-kun...
Sen benim oğlumsun.
Gitmeye karar verirsen bir market var.
Yiyecek içecek getirmek için birkaç haftaya uğrarım.
Noriko'dan yemek getiririm.
Annenden. Ben...
Bir sürü bitmemiş proje var.
- Sürekli merak sarıyorum. - Evet. Sorumluluk alamadığını biliyoruz.
Tuhaftı. Çok net onda kendimi görebiliyordum
ama etrafına koca bir duvar örmüştü.
İçeri nasıl gireceğimi hiç bilmiyordum.
Masa-kun,
sormak istediğin bir şey varsa sorabilirsin.
Çok telafi eder misin?
İNOVASYON GELECEĞİ
YENİ NESİL EVBOT'LAR
KADINLAR DIŞARIDA ÇALIŞIRKEN BİLE İYİ AİLELER YETİŞSİN DİYE TASARLANDI
Hassiktir.
Affedersin.
Bu da ne?
Merhaba. Ben Shō.
Çöpbot'um.
Yardımıma ihtiyacın var gibi. Yardım edebilir miyim?
Ne istersen yap.
Çöp!
Benim aygıtım o! Senin derdin ne?
Nasıl yani?
Bu odada kaybolan ve bulunan her şeyi Hiro-san dosyaladı.
O nesne dosyalanmamış. Yani çöp.
Sana göre dosyalanmamış her nesne çöp mü?
Doğru.
Vay. Boktan iş.
Affedersin.
Bir nesneyi ezmenin ya da bozmanın bir sürü yolu var.
Uygun dosyalanmamış şeyleri tanımak benim için zor.
Evet, bu zor olmamalı.
Nasıl?
Boş ver.
Seni bir geri zekâlı programlamış.
Al. İyi eğlenceler.
Çöp!
İşe geldiniz.
Çöp!
Tamam, pes ettim.
Bakalım, bu avanak sana beyin diye nasıl bir çöplük programlamış.
Çöpbot'a bağlan.
Vay.
Masa yıllardır
hiçbir şeye, bir anda hissettiği beni yenme isteği kadar
istek duymamıştı.
O yüzden o kulübede haftalarca yalnız vakit geçirdi,
çöpbot'umu benim yapabileceğimden çok daha zeki yapmaya çalıştı.
Çöp!
Bu yanlış.
Shō! Bu çöp değil!
- Çöp! - Yanlış!
Çöp!
Hayır!
İçinde daha var.
Çöp!
Aferin.
İyi besleniyor gibi görünüyor
ve bence gülümsüyordu.
Masa sana mı gülümsedi?
Bana değil.
İçeri girmedim ama ben...
Onu gözetledim.
Pencereden.
Seni utandırdım mı?
Özür dilerim.
Çok kısa izledim.
Ben de aynı şeyi yapıyordum.
Gerçi kesinlikle hiç gülümsemedi.
Yani bir ilerleme var.
Ne?
Annesinden uzak olması mı?
Masa yetişkin bir adam, Noriko.
Kendi dertleri var...
...ama diğer taraftan o çarpık gülüşünü senden almış.
Benim gülüşüm çarpık değil.
Tabii.
Başını eğersen değil.
Bir dahaki sefere bana gelsene.
Kültür Günü'ne gideceğim.
Sen de gözetleyebilirsin.
Beraber gözetleriz.
Pekâlâ
ama beraber gözetlemeyeceğiz.
Ayrı gözetleyeceğiz.
İnsan kazara robot bilimci olmaz.
Her birimiz bir şey arıyoruz.
Masa henüz ne olduğunu bulamamıştı ama yaklaşıyordu.
Çözmek için tüm hayatını harcadığı sorunun etrafında dönüyordu.
Yalnızlığının.
İşte.
- Bu? - Çöp!
Evet.
- Bu? - Çöp değil!
Evet.
- Bu? - Çöp!
Evet.
Çöp değil?
Kesinlikle, doğru.
- Çöp! - Hayır!
Hâlâ nasıl bu kadar aptal olabiliyorsun?
Anlaşılan beni bir geri zekâlı programladı.
Beni teneke kutuları dönüştürmeye sen programladın.
Sorun şu, o benim teneke kutumdu.
Dur! Şarjımla nereye gidiyorsun?
Onu atmaya. O bir çöp.
Değil. Lütfen bunu yapma.
Sen ve ben çok farklıyız ama bazı şablonlar aynı.
Bu şarjı neden bu kadar çok istiyorsun?
Şarj olmak için şarjıma ihtiyacım var.
Benim de şarj olmak için kahveme.
Yani artık kahve kutuları çöp değil mi?
Nesneleri sadece sınıflandırmak yetmez çünkü değeri zamanla değişebilir.
O yüzden şunu soracaksın:
Bu şey şu anda ait olduğu kişi için ne anlama geliyor?
Boş ver.
Kodlarını tekrar yazmam gerektiği aşikâr.
Yani senin kahven şarjımın benim için önemli olması gibi
senin için önemli mi diyorsun?
- Evet. - Yani şu anda o bir çöp değil.
Evet!
Evet. Doğru. Kesinlikle!
Kimmiş geri zekâlı, sürtükler?
Bir filmde duydum. Komik, değil mi?
Öyle diyorsan öyledir.
Tamam. Başka bir şey deneyelim.
Şanslı günümüzdeyiz.
Çöp mü?
Yoksa çöp değil mi?
Çöp değil.
Doğru mu?
Gidelim. Sana bir meydan okuma lazım.
Dışarı mı çıkıyoruz?
Evet.
GÜZ KÜLTÜR FESTİVALİ
Çöp!
Çöp mü yoksa çöp değil mi?
Bak baba.
Çöp değil.
Şablonları ara diyen sendin.
Senin için değeri olan nesnelerde kaşlarını çatıyorsun
çünkü üzülmeye değer veriyorsun.
Peki, bu sefer neden gülüyoruz?
Masa tanıdığım robot bilimcilere benzemiyordu.
Onu sektöre sokan şey robotlara olan merakı değildi.
Esprilerini anlamadığım için üzgünüm.
İyi iş çıkardın Shō-kun.
Amacı robotları eğitip
insanlıklarını keşfettirmek değildi.
Onu heyecanlandıran, kendimizi keşifte bize yardım edebileceklerini fark etmekti.
Çok iyiydin.
Seni görüyorum!
Ne yapıyorsun?
Evet. Sen, şaşkın bakışlı.
Polis çağırmam mı sanıyorsun?
Onu oraya koyamazsın.
Kaç!
Yanıcı çöp o!
Koş!
Kaç! Koşmaya devam et!
Çabuk!
Siktir.
- Merhaba. - Masa.
Çöp.
Masa. Lütfen dur...
Bu çöpbot'un derdi ne böyle?
Senin derdin ne be? Onu neden tekmeledin?
- Bu çöp yığını bana saldırdı! - Çöp atmaya çalışıyordu.
- Masa. - Ne?
İlişki yaşayıp çocuğunu başkasına büyüttüren adama
başka ne denir?
Yeter Masa.
Onu mu savunuyorsun cidden?
- Aklını mı kaçırdın? - Annenle böyle konuşma
- Masa-san. - Sus.
Senin fikrindi yani.
Biliyor muydu?
O değil.
Kocan.
Onun çocuğu olmadığımı biliyor muydu?
Benden nefret etti.
Hayatım boyunca.
Nedenini hiç anlayamadım.
Biliyordum, gelmemeliydim.
Hayır. Ne? Bunu yapamazsın. Açıklamak zorundasın.
Neden? Benden neden sakladın? Neden söylemedin?
Neden? Bana neden söylemedi?
ImaTech'in gizlilik sözleşmesi var. Çok katı.
Saçmalık.
Sözleşme tüm yaşamı için değildi.
Robot saçmalığına seni de dâhil etti, değil mi?
Sana neden söylemediğini bilmiyorum.
Belki bu konuyu kendine saklayınca daha güvende hissetmiştir.
Masa bana geldi,
uçuştan birkaç gün önce, gece yarısı.
Üzgündü. Endişeliydi.
Yardım için bana gelmesinden onur duymuştum
ama pek iyi değildi.
Dehşete düşmüştü.
Belki çok içmişti.
Bana o evbot'u verdi.
Ben tüm talimatlarına uyarak sana verdim.
Neden korkmuştu? Söyledi mi?
Bilmiyorum Suzie-san.
Tek söylediği, durmadan tekrarladığı...
Bir tek sana gelebilirim.
Onları korumalıyım.
Yani kaçıyordu. Yakuza'nın peşinde olduğunu biliyordu.
Lütfen. Yemin ederim.
Canını sıkacaklarını anladığım an onları kovdum.
Gönderdim.
Ama beni aramadın.
Aramalıydım. Anlıyorum. Özür...
Sırları sevmem.
Risa.
Lütfen. Robot, kadının arkadaşına saldırmış.
Tek bildiğim bu.
Vakit geldi.
Geliyorum!
Gidip Suzie'yi bulalım.
Peki, onlar robota erişmeden önce hiç şiddet göstermedi mi?
Şimdi nerede?
Evimde. Üç GPS noktası var, o yüzden biz de...
Aslında dört.
Ne? Hayır, üç.
Dört. Bak.
Bu da ne?
Sarı olan...
Yani Noriko hapishanede.
Bence de ama durumu iyi görünüyor.
Yani yeşil sensin.
Turuncu da alyansımdı ama buraya gelmeden Sunny'nin içine koyduk.
Peki ya mavi?
Bilmiyorum.
Peki, geçmişine bakıyoruz.
İki gün öncesine kadar var.
Oğlum da öyle yapıyor.
İşte.
31 - 30 - 29 OCAK
Bir çiftliğe mi gittiniz?
Yakuza yerleştirmemiş olabilir. Belki...
- Belki... - Bu yeni yıl.
Dur. Bu neden hareket etmiyor?
29 - 28 ARALIK
Hadi.
Noel.
21 ARALIK
Şimdi oynuyor.
Tanrım.
Şey nerede...
Tanrım. Bu...
Havaalanı.
Evim.
Doğru olmalı, değil mi? Doğru...
Oğlumu bulmalıyım.
Hayır, hayır.
Sunny de mavi noktaya gidiyor.
Pardon, affedersiniz. Pardon.
MANKAKUJI SETSUBUN FESTİVALİ
Hadi, buradan! Buradan.
Ne oldu?
İçeri girersem ve orada değillerse...
Umut korkutucudur.
Benimle alay ediyorlar.
Ne?
Gidiyor.
Merhaba?
Zen!
Masa-san!
Masa? Zen?
Zen! Bebeğim!
Zen? Masa.
Merhaba?
Anne!
Zen?
Zen!
Bebeğim! Geliyorum!
Zen!
- Zen. - Anne!
Bebeğim. Zen.
Anne!
Zen!
Anne!
Yürü!
Ben söyleyene kadar kımıldama
ve çeneni kapat.
Zen.
Tanrım. Bebeğim!
Bebeğim!
Hayır.
Ona dokunma. Ona...
Zen!
Yakala.
Suzie, sen...
Suzie!
Yardım et!
Suzie!
Suzie.
Alt yazı çevirmeni: Murat Lü