SEMASA PERANG DUNIA KEDUA, TENTERA JERMAN MENAKLUKI PARIS SELAMA EMPAT TAHUN,
MEMAKSA ORANG PERANCIS UNTUK TUNDUK KEPADA KUASA DAN PENINDASAN NAZI.
APABILA PERANG TAMAT, SEORANG PEREKA FESYEN YANG TIDAK DIKENALI
AKAN MUNCUL SEBAGAI IKON HARAPAN PERANCIS.
INILAH KISAH BAGAIMANA FESYEN
MEMBANTU MENGEMBALIKAN SEMANGAT DAN KEHIDUPAN KEPADA DUNIA.
DIILHAMKAN OLEH PERISTIWA SEBENAR
Sayang, tolonglah.
Saya tak peduli tentang pereka lain.
Mereka selalu buat saya bosan.
Tapi, Cik Chanel, dia Christian Dior.
Jangan.
Ini wawancara House of Chanel. Kemunculan semula saya.
Koleksi pertama saya sejak butik ditutup pada permulaan perang.
Dior terima penghormatan di Sorbonne hari ini.
Awak tahu?
Tak tahu. Tak peduli.
Mereka adakan retrospektif rekaannya yang paling terkenal,
sejak dia bermula lapan tahun lalu.
Ya, saya...
Saya dengar En. Dior sangat risau akhir-akhir ini,
bersembunyi daripada umum, sentiasa bersedih,
sebab dia tahu dia tak layak dipuji.
Saya kasihankan semua pelajar yang terperangkap di Sorbonne
dan menderita melihatnya hari ini.
Dior.
Selamat pagi.
Minta maaf atas kelewatan.
Nampaknya kita semua teruja
dengan hari bersejarah ini.
Pasti En. Dior akan muncul sekarang.
Dior.
Keadaan makin teruk. Saya perlukan bantuan awak.
Biar betul.
Dia tak beri saya masuk, sekarang dia nak batalkan majlis.
- Cecile. - Ya?
Berapa cepat model boleh bersedia?
Bila awak perlukan mereka?
Sekarang.
Pn. Zehnacker?
Pn. Bonjean. Kami akan mulakan pertunjukan fesyen,
diikuti dengan syarahan En. Dior.
Ada masalah?
Tiada masalah.
En. Dior lebih suka begitu.
Dior.
Itu saja, bukan? Itu kad Kematian.
Pn. Delahaye, tolong beritahu mereka. Saya...
Saya tak boleh keluar.
Dior.
Puan-puan, cepat. Bersedia untuk posisi pertama.
Cepat.
Puan, kita dah bersetuju, tiada lagi ramalan hari ini.
En. Dior berkeras.
Ya, sekarang saya berkeras sekali lagi.
Awak sepatutnya pergi selepas hantar azimat bertuahnya.
Kami perlu terbalikkan dua kad lagi.
Tolong hentikannya, kamu berdua.
Christian, masa dah suntuk. Saya dah hantar model.
Tuan-tuan dan puan-puan, hasil karya Christian Dior.
Ia tak bermaksud kematian sebenar.
Cepat. Pelajar-pelajar itu muda, cantik dan bersemangat.
Mereka akan tanya soalan, dan awak mampu jawab.
SUT BAR
Dior!
Terima kasih.
En. Dior.
Terima kasih.
Saya berbesar hati mengalu-alukan awak,
pereka fesyen pertama yang berucap di Sorbonne dalam sejarah 700 tahun kami.
Terima kasih.
Sebagai pereka fesyen paling terkenal di dunia selama hampir satu dekad,
awak puas hati dengan karya dan revolusi yang awak mulakan?
Saya cuma mahu
reka pakaian wanita yang paling indah
pernah dihasilkan.
Melalui koleksi pertama awak pada 1947, awak bantu orang ramai temui kecantikan
dan semangat untuk teruskan hidup selepas Perang Dunia Kedua.
Itu yang mereka ajar kamu?
Kami telah menjemput pelajar pereka busana terbaik
dari seluruh dunia untuk menyertai kami hari ini.
Ini benar-benar kemuncak hidup saya. Terima kasih.
Encik, boleh kita mulakan?
Sila ajukan soalan pertama.
Helo, En. Dior.
Helo.
Coco Chanel akan kembali ke Paris minggu ini
selepas lapan tahun hidup dalam buangan.
Dia pereka fesyen paling terkenal sebelum perang,
dan mahu merampas semula takhta pereka busana paling terkenal.
Apa pendapat awak?
Nampaknya saya perlu cari tempat duduk lain.
Fesyen. Apa itu fesyen? Awak fikir Dior ialah fesyen?
Rekaan Dior berlebih-lebihan.
Saya tiada masa nak berlebih-lebihan. Tidak, kesederhanaan itu gaya saya.
Wanita pakai pakaian, bukan pakaian memakai wanita.
Awak akan buat kemunculan semula pada usia 70 tahun.
Ia memberi inspirasi.
Tolonglah, sayang. Saya takkan tinggalkan House of Chanel.
Selama-lamanya.
Saya membinanya sendiri. Lihatlah semua rekaan saya.
Ini satu-satunya harta saya.
Sekarang saya lebih diperlukan.
Sejujurnya, sayang... Tulis ini...
Christian Dior rosakkan busana Perancis dan saya kembali untuk selamatkannya.
En. Dior?
Ya?
Betulkah semasa penaklukan Jerman di Paris,
Coco Chanel menutup bengkelnya
dan enggan reka pakaian untuk isteristeri tentera Nazi
sedangkan awak terus reka fesyen dan membuat wang?
Sila ajukan soalan tentang fesyen saja.
Tak apa. Tidak, bagus soalan itu
dan saya nak jawab soalan-soalan kamu.
Cik Chanel ada perniagaan sendiri,
dan buat keputusan untuk menutupnya.
Saya...
Saya orang biasa yang bekerja untuk Lucien Lelong.
Bagi mereka yang mengharungi huru-hara perang...
empat tahun penaklukan Nazi, hari paling kelam dalam hidup kami...
Ya, kami jual rekaan kami kepada isteri dan teman wanita Nazi.
Itu kebenarannya,
tapi kebenaran lain sentiasa wujud di sebaliknya.
TIGA TAHUN SELEPAS PARIS MULA DITAKLUK NAZI
Tuan-tuan dan puan-puan,
jika kamu tiada kad catuan, kami tak boleh beri makanan.
Tolonglah.
- Boleh saya beratur di depan awak? - Tak boleh. Saya minta maaf.
- Tapi, setiap hari, makanan habis. - Semua orang alaminya.
Tidak, saya ada tanggungan.
Tolonglah... Ia... Kami hidup susah.
Makanan dah habis! Kedai ditutup.
Berhenti. Tunjukkan dokumen awak.
Kenapa ganggu kami setiap hari?
Dokumen awak.
Awak nampak saya lalu setiap hari.
Boleh pulangkan kamera saya?
Cik. Maaf halang awak, kami perlu tengok dokumen awak.
Okey.
Awak nak ke mana?
Ke tempat kerja.
- Apa khabar awak pagi ini? - Hans, apa khabar awak?
Bosan. Saya kebosanan.
Hans kebosanan.
Saya pula kesunyian.
Apa khabar awak, cik?
Awak kebosanan atau kesepian?
Mungkin kedua-duanya?
Pasti tertinggalnya di rumah.
Saya boleh pulang dan ambil semasa rehat makan tengah hari.
Boleh kami ikut awak sekarang untuk periksanya?
Ia di bilik tidur?
Kalau tiada dokumen, kami perlu tangkap awak.
Tolonglah.
Ini kesilapan biasa.
Kesilapan biasa perlukan penyelesaian biasa.
Jika awak menolak, kami terpaksa menyakiti awak.
Berhenti!
Awak fikir boleh lari dalam kasut bodoh begitu?
Tolonglah, jangan.
- Berhenti, jangan! - Jangan bergerak.
Jangan bergerak.
Saya tak mahu sakiti awak.
- Cepat. - Jangan bergerak.
Jangan bergerak.
Gunther!
Awak okey? Awak berjaya. Umpan mengena dengan baik.
- Dia berdarah. - Jean, ambil pistolnya.
- Catherine... - Tak apa, bukan darah saya.
Yang ini ada wang.
Bagus. Ambil.
Ini penyelesaian biasa awak.
Cepat, ayuh!
Hidup Pemberontak!
- Tolong! - Serang hendap!
Dua tentera Nazi ditembak. Pemberontak buat umpan!
Menyorok sebelum mereka tangkap sesiapa saja yang mereka lihat!
- Lari! - Ke mana?
- Lari! - Ikut sini.
Tak boleh jumpa pelajar malam ini.
- Awak pasti ada ruang untuk saya? - Ya.
- Kami jaga awak. - Cepat, Jean.
Ikut kami, cepat.
Mana suami awak? Kenapa dia tak temani awak?
Mana rumah awak?
- Di sana. - Pulang!
Masuk, semua!
Jangan berada di jalan.
Pulang ke rumah kamu. Sekarang. Pergi!
Kamu berdua, masuk. Sekarang.
- Minum. - Terima kasih.
Pulang!
Mana kita nak cari pelurunya?
Kita ada senjata ini. Senjata ini bagus untuk kita.
- Apa? - Dalam bahasa Jerman...
Ada sesiapa ekori awak?
- Tiada. - Awak pasti? Saya dengar jeritan di luar.
Siapa awak?
Siapa awak? Jawablah. Siapa ini? Hervé.
Hervé, siapa ini?
Ini apartmen saya, okey? Jadi, jawab soalan saya.
Mana adik perempuan saya? Mana dia?
Hervé boleh jawab, tapi saya larang dia menjawabnya.
Terima kasih.
Beritahu saya apa yang berlaku.
Awak memang cepat risau.
Terlalu risau, hingga berlebihan. Juga cerewet.
Akibatnya kerisauan awak semakin teruk.
Bukan. Saya minta maaf. Bukan.
Saya tak kisah lindungi awak,
tapi Pemberontak menyerang Nazi di kawasan kejiranan ini,
kemudian awak bawa orang asing ke apartmen ini.
Itu perbuatan bodoh.
En. Lelong boleh bayar gaji minggu ini?
- Kita perlu berbincang. - Lain kali saja.
Saya tahu awak tertekan kerananya, Christian, tapi ini perlu.
Jangan risaukan saya, Hervé.
Wang itu datang dari mana?
Tentera Nazi benarkan Lelong
menjual pakaian ke Sepanyol dan Amerika Selatan.
Ada beberapa acara menanti, jadi ada banyak kerja.
- Apa yang awak jahit? - Gaun tarian.
Gaun tarian?
Hanya tentera Nazi yang adakan parti sekarang,
dan awak membuat gaun tarian.
Awak yang bodoh.
Awak orang tua bodoh.
Awak perlu tolak kerja itu.
Kemudian saya dipecat, bukan?
Kemudian kita tiada wang.
Kemudian awak nak buat apa?
Semuanya dibelanjakan untuk awak dan usaha awak.
Saya cuma tahu
awak buat perkara yang awak janji takkan buat.
Awak perlu minta maaf.
- Apa dia? - Betul.
Jean buat kerja penting membantu orang Paris melawan.
Saya minta maaf atas kata-kata saya, En. Dior.
Kami semua bertuah Catherine ada awak sebagai abang.
Kami tak boleh berada di jalan raya untuk 72 jam seterusnya.
Kemudian, kami akan pergi segera. Jangan risau.
Catherine, saya tak mahu awak pergi.
Boleh awak jangan pergi?
Kami akan selinap Jean keluar selepas gelap.
Kemudian, kami semua pergi.
Tak bolehkah awak dengar cakap saya?
Saya tak lena tidur jika tak tahu di mana awak berada.
Okey. Awak boleh tunggu di sini.
Okey. Tidak, betul kata awak.
Ya, awak boleh tunggu.
Awak boleh tunggu di sini.
Itu lebih bagus. Lebih selamat.
KEM TAWANAN PERANG PERANCIS 48.3 KILOMETER DI LUAR PARIS
Dia tak tahu bahasa Jerman.
Jangan sentuh saya.
- Coco. - Mana...
- André? - Siapa awak?
Saya ada kebenaran untuk jemput banduan 4332.
- André? - Tunduk.
Itu kamu?
Cik, saya diberitahu pembebasan anak saudara awak
sedang dilakukan atas bantuan peribadi untuk awak.
Jangan beritahu sesiapa.
Saya nak jemput André. Saya sayang dia.
Saya boleh bayar. Saya boleh...
- Saya ada wang. - Awak nak bayar?
Ya, apa saja yang awak mahu. Saya ada wang.
Awak nak rasuah saya?
Saya tak makan rasuah.
- Jangan. - Jangan! Tolonglah.
- Jangan tembak! - Tunggu! Kami disuruh bawa wang,
itu maksud cik ini.
Kalau diikutkan hati, saya bunuh dia.
Mungkin awak juga.
Syukurlah tidak.
Tolonglah.
- Ambil anak saudara awak. - Syukurlah.
Terima kasih.
Saya sayang mak cik.
- Ayuh. Kita boleh... - Ayuh pulang.
Mari. Bangun.
Seperti diminta, En. Spatz. Dah selesai.
Dia berterima kasih?
Berterima kasih?
Siapa peduli?
Komander Schellenberg peduli. Dia nak jumpa Coco dalam tiga hari.
Pastikan dia dan Baron berjaya pulang ke Hotel Ritz.
Dengan selamat.
Hanya tentera Nazi yang adakan parti sekarang,
dan awak membuat gaun tarian.
Bagaimana keadaan dia?
Beransur pulih.
Dia sangat kecil semasa saya mula menjaga dia.
Selepas kakak meninggal.
Dia perlukan saya ketika itu seperti sekarang.
Yang penting, dia dah pulang.
Ya, atas bantuan awak, Baron.
Saya terhutang budi.
Tak perlu terhutang budi, Coco.
Awak tak tengok langsung!
En. Balmain, saya tiada masa
nak tengok rekaan yang saya tak suka.
Apa yang awak tak suka?
LUCIEN LELONG PENGASAS, MAISON LELONG
Ia tak menarik. Tak menarik.
Kecuali gaun petang tunik menggunakan kain crepe de chine hitam.
PIERRE BALMAIN PEREKA FESYEN, MAISON LELONG
En. Balmain, awak tak diminta reka tunik.
Betul, awak diminta untuk reka gaun tarian.
PN. RAYMONDE ZEHNACKER PENGARAH
Tarikh akhir kita dalam empat hari
dan gaun tarian lebih mewah daripada tunik.
Lebih terperinci.
Contohnya, En. Balmain, lebih kurang gaun begini.
En. Dior.
Gaun ini benar-benar cantik.
Terima kasih banyak kerana cipta rekaan seperti yang diminta.
Ini rekaan kegemaran saya setakat ini.
Ya. Syabas, Christian.
- Sangat cantik. - Terima kasih.
- Awak nak lihat lukisan saya... - Ya, saya mahu.
En. Lelong, saya takkan reka hingga awak beritahu siapa klien kita.
Pierre, awak patut menahan diri daripada bertanya soalan
yang awak tak mahu jawapannya.
Mungkin saya patut menahan diri daripada cipta rekaan, bernafas.
Pierre.
Daripada hidup, mungkin!
Jumpa lagi.
Rekaan ini bijak, Christian.
Lapisannya membangkitkan fantasi.
Pelanggan minta awak hadir untuk menyedangnya.
Maaf, saya tak mahu terlibat dalam hal selain rekaan fesyen.
Dia sendiri minta awak hadir.
Saya tak boleh. Maaf.
Christian, awak perlu pergi.
Kita tak boleh biar mereka berhenti jadi pelanggan.
Hantar tukang jahit.
- Dia sendiri minta awak hadir. - Kenapa?
Kami tak tahu.
Kami akan hantar awak.
Tapi, saya ada saiznya.
Saya boleh jahitkan gaun tanpa perlu menyedang.
Permintaan saya sangat kecil.
Tapi, permintaan ini besar bagi saya.
Tapi, awak presiden bank itu.
Apa maksud awak, tak boleh buat pemindahan dana?
Keluarga saya perlukan wang itu.
Cik, awak dah tak boleh akses akaun itu.
Apa? Tapi, itu syarikat saya. Wang saya.
Rakan kongsi awak melarikan diri pada permulaan perang.
Mereka bukan lagi pelanggan bank kami.
Dana itu bukan lagi milik keluarga Wertheimer.
Mereka tak boleh putuskannya tanpa kebenaran saya.
Masalahnya, mereka dah putuskannya.
Awak tak boleh akses akaun itu lagi. Saya minta maaf.
Mungkin awak patut tanya tentera Nazi.
Berani awak suruh begitu.
Sudahlah. Awak boleh pergi!
Okey.
Tapi, mereka boleh uruskan hal ini.
Hal apa?
Berkaitan orang Yahudi.
Orang seperti Wertheimer bersaudara.
Khabarnya begitu.
Saya kata, beritahu En. Wertheimer yang saya perlu bercakap dengan dia sekarang!
Ya, saya tahu, waktu di New York lebih awal.
Saya tak peduli! Kejutkan dia kalau dia tidur!
Dengar sini, perempuan bodoh!
Beritahu Pierre dan adiknya,
mereka takkan terlepas.
Pencuri-pencuri itu menyusahkan saya!
Helo?
Saya sangka kongsi awak melarikan diri ke Amerika sebab tentera Nazi menyerang.
- Rupa-rupanya sebab awak. - Tak lucu!
Mereka rakan kongsi awak, Coco, bukan kawan awak.
Saya nak beri awak sejumlah besar wang sebagai hadiah.
Saya tak mahu wang awak.
Sebagai tanda terima kasih.
Saya terhutang budi selamanya sebab awak selamatkan André.
Coco, kita ada masalah yang lebih besar.
Apa yang berlaku?
Kenalan saya kata,
tentera Nazi yang benarkan pembebasan André nak jumpa awak.
Kenapa?
Kita dah bincang.
Kita dah agak dia pasti mahukan sesuatu daripada awak
sebagai balasan membebaskan André.
Ya, tapi dia dah dibebaskan.
Coco.
Boleh tanyakan sebabnya?
Saya dah tanya.
Mereka ancam mahu tangkap saya jika awak enggan.
Tolonglah. Awak nak beri saya hadiah?
Anggap ini hadiah awak untuk saya.
Jumpa dia malam ini.
Dia akan datang ke hotel ini.
Okey, Baron, saya...
Mungkin mereka boleh tolong saya...
dapatkan syarikat saya semula.
Hati-hati.
Pihak Berikat mungkin akan memenangi perang ini.
Jangan jadi macam saya.
Menyesal sebab pernah bersekongkol dengan mereka.
Awak perlu berhenti buat apa saja untuk dia.
Saya hantar mesej dengan basikal.
Jangan tipu saya.
Awak buta disebabkan cinta awak pada dia.
Awak tanggungjawab saya, Catherine.
Kenapa pula?
Kenapa?
Sebab awak janji dengan ibu untuk jaga saya?
Mari sini, Christian.
Dia hadiah untuk kita.
Hadiah kita berdua.
Mak rasa umur mak tak panjang.
Kamu perlu jaga dia, Christian.
Bimbing dia, seumur hidup kamu.
Awak hebat.
Gestapo.
Cepat. Mari berdoa.
Dia pasti suka melihat bunga-bunga ini mekar.
Awak tak perlu jaga saya.
Awak perlu jaga diri sendiri, Christian.
Itu doa saya untuk awak.
- Bagus, bukan? - Benar-benar cantik.
- Ya. Terima kasih, Cristóbal. - Apa...
Apa pendapat awak tentang rekaan ini?
- Saya... - Apa pendapat awak, Christian?
Awak boleh buat lebih baik.
Okey, tapi, bagaimana?
- Apa awak akan buat? - Tidak. Saya takkan ubah keputusan.
Saya tak bekerja untuk Nazi.
CRISTÓBAL BALENCIAGA PEREKA FESYEN
Walaupun awak akan kebuluran?
Jenama Balenciaga takkan menyokongnya.
Jadi Lelong bekerja untuk mereka?
- Betulkah? - Jangan jadi bodoh.
Awak reka gaun untuk majlis yang mengalu-alukan Komander Schellenberg,
ketua SS ke Paris.
Saya perlukan wang.
Saya perlu tanggung ayah dan adik saya.
Mereka tak mahu awak bekerjasama dengan Nazi, Christian.
- Tolonglah. - Saya...
Tidak, saya ada klien yang saya syak ahli Nazi.
Dia minta saya menyedang dia, sebanyak dua kali.
Saya tolak dua kali.
Lelong belum beritahu kita siapa klien rekaan kita.
Saya rasa Lelong menipu untuk melindungi awak
dan agar awak ada gaji.
Jika perang ini tamat dan kebenaran terbongkar,
kamu boleh kata kamu tak tahu apa-apa.
Saya tak boleh buat.
Jijik memikirkannya.
Tapi, beritahu saya, mana satu kegemaran awak?
Rekaan bereben ini...
Tentera Nazi tawarkan saya dan Coco Chanel banyak wang untuk reka pakaian mereka.
- Kami enggan. - Kenapa dia tinggal di Hotel Ritz?
Entahlah.
Saya cuma tahu Coco Chanel menjerit dengan marah
apabila tahu kedatangan tentera Nazi.
Selain itu, jika kita tak dengar atau lihat, itu cuma khabar angin.
- Jadi awak dengar dan lihat? - Ya.
Ya, saya lihat dan dengar dengan mata dan telinga sendiri.
Wah. Hei. Kenapa semua orang serius?
Hanya malam biasa kesengsaraan penaklukan Jerman.
Ia akan tamat suatu hari nanti, bukan?
Sekarang, kita perlu tanya kepada diri, jika ia berlaku,
mampukah kita terima perbuatan kita?
Percayalah, pilihan kita penting.
Helo, Albert. Ada seseorang tunggu saya.
Cik.
Terima kasih.
Gembira bertemu dengan cik.
Baron banyak bercerita tentang awak.
Terasa macam kita kenalan lama.
Awak rakyat British?
Ibu saya. Ayuh pergi?
Saya tak tahu nama awak pun.
Nama keluarga saya Dincklage, tapi panggil saja saya, Spatz.
Bahasa Jerman untuk "burung pipit."
Kenapa mereka gelar awak begitu, En. Spatz?
Kerana sifat saya bertentangan dengan burung pipit
dengan berbulu serabai dan tak pandai menyanyi.
Ayuh?
- Jangan risau. - Saya tak risau.
- Awak tak menggeletar langsung? - Boleh beritahu saya destinasi kita?
Saya dah tempah meja untuk kita di Maxim's.
Silakan.
Awak patut cuba. Salah satu champagne kegemaran saya.
Saya berbesar hati menjadi tetamu kamu.
Sebenarnya, Cik Chanel
tak tahu dia akan ditemani oleh Heinrich Himmler yang hebat.
Spatz, awak tak beritahu cik...
...siapa teman makan malam dia?
Tolong maafkan kesilapan dia.
Demi kesihatan awak.
Beritahu saya...
Coco, apa pendapat awak tentang pereka fesyen Lucien Lelong?
Dia dihormati?
Bukan oleh mereka yang tahu dia tak berbakat.
Awak menakjubkan.
Seorang yang jujur.
Lelong upah orang lain untuk buat kerja yang dia tak tahu.
Dia letak namanya pada rekaan pekerjanya.
Ia... Dia merosakkan nama busana anggun.
Jadi kenapa dia jadi presiden fesyen Perancis?
Mudah. Saya menolak, dia terima.
Beritahu saya sesuatu.
Kenapa orang Perancis suka guna istilah mewah?
Apa itu "busana anggun"?
- Busana anggun? - Ya.
Ia bermaksud "jahitan mewah."
Semua yang awak lihat di depan awak adalah hasil jahitan tangan?
Kain berkualiti tinggi. Terbaik dalam dunia fesyen, serius.
Perlukan 366 jam minimum untuk dihasilkan?
Yang terbaik dari yang terbaik.
Ya.
Kami mahu bawa semuanya ke Berlin.
- Bawa? - Ya.
Bawa. Semuanya.
Bagi menjadikan Berlin ibu kota busana anggun.
Tapi, En. Lelong kata itu mustahil kecuali kami pindahkan 15,000 orang.
- Betulkah? - Tidak.
Saya yakin. Saya dah agak.
Setidaknya 20,000.
- Yakah? - Tuhan saja tahu.
Ayuh tambah champagne lagi.
Kita perlu selesaikan masalah peribadi awak.
Spatz kata kami boleh tolong awak berkaitan hal perniagaan.
Baron, kawan lama awak, dah kongsikan butiran dengan kami,
kawan baru awak.
Maaf sebab menyibuk. Tentang,
Wertheimer bersaudara, rakan kongsi awak, mereka orang Yahudi?
Saya tersilap membuat penilaian.
Ya.
Penganiayaan yang awak alami,
malangnya, memang dijangkakan daripada mereka.
Awak tahu tentang undang-undang Aryan?
Tidak, saya tak pernah ambil tahu tentang undang-undang.
Coco, perkara yang saya dan Pemimpin Agung,
faham dari awal usaha kami
ialah, untuk menghapuskan Yahudi...
kita perlu hapuskan semua rasa kekitaan yang mereka mungkin ada.
Kita lakukan dengan merampas harta benda mereka.
Mungkin karya seni mereka.
Mungkin rumah mereka, contohnya.
Selepas itu, boleh awak teka langkah seterusnya?
Entahlah. Beritahu saya.
Maruah, harapan dan jiwa mereka.
Undang-undang Aryan benarkan kami rampas perkara kami mahu daripada Yahudi?
Dengan perintah, mereka kini tak boleh miliki apa-apa.
Boleh awak benarkan saya siasat keluarga Wertheimer ini?
Demi Cik Chanel.
Coco.
En. Dior.
Apa awak buat di sini?
Kita perlu bercakap.
- Siapa ini? - Ini anak jiran saya.
Apa awak buat di sini?
Saya akan keluar dari apartmen, En. Dior.
Saya minta maaf sebab menyusahkan atau membahayakan nyawa awak. Saya...
Jangan pergi. Saya naik darah, tapi jangan pergi.
Awak lebih selamat jika saya pergi.
Saya boleh tinggal dengan pelajar lain.
- Keputusan saya muktamad. - Apa ini?
Ini bahagian saya daripada pemberian awak semalam.
Tolong simpan duit awak, En. Dior.
Saya dah cakap dengan Catherine. Dia akan tinggal dengan awak.
- Lebih selamat bagi kami. - Ambil ini.
Kamu berdua nak minum?
Seronok dapat bersantai di sini, bukan?
En. Spatz.
Saya selalu makan malam di Maxim's.
Penuh kenangan.
Adakah Heinrich Himmler
lelaki paling berkuasa yang pernah makan dengan awak?
Mungkin ada yang lain.
Sir Winston Churchill, sejujurnya, dia yang paling berkuasa.
Mungkin lebih tepat, "paling berkuasa dulu."
Tapi, dia tak boleh tolong dapatkan semula syarikat awak.
Boleh saya pujuk awak
sertai saya untuk satu lagi lencongan sebelum hantar awak ke Hotel Ritz?
Saya tak sanggup terima satu lagi kejutan besar daripada awak, En. Spatz.
Tiada kejutan besar.
Hanya pergi, membeli-belah sedikit.
Awak nak bawa saya membeli-belah?
Waktu malam begini?
Silakan, cik, ikut saya.
Awak tinggal di sini?
Tidak. Rumah tinggal. Kini milik kita.
Silakan.
Cik boleh buat senarai. Mana-mana barang yang awak suka akan jadi milik awak.
Saya tak perlukan apa-apa.
Adakah pemiliknya orang Yahudi?
En. Himmler dah cakap.
Orang Yahudi tak lagi memiliki apa-apa.
Apa saja yang awak lihat dan suka
akan saya hantar ke bilik suite awak di Hotel Ritz.
Ini dunia baru.
Masa untuk menerimanya.
Tanpa kekayaan dan kekuasaan...
kita boleh diganti.
Ada yang benar-benar anggun.
Tiada siapa boleh menggantikan Coco Chanel yang hebat.
Saya dah lama cari benda ini...
selama bertahun-tahun.
Ada nada bunyi.
Ia memang berfungsi.
Ia sangat berharga.
Saya akan aturkan semuanya untuk awak.
Christian, saya dah tak larat nak berjalan.
Pulang ke rumah saya.
- Tidak, saya perlu bekerja. - Sudah tengah malam.
- Awak mabuk teruk. - Saya perlu bekerja.
Asyik bekerja saja.
Jacques, berhenti. Tempat ini tak selamat.
Awak risau tentang budak itu.
- Tidak. - Ya, benar.
Awak tak tahu perkara yang awak cakap.
Saya perlu pergi. Saya perlu reka gaun tarian.
Itu bukan salah awak.
Ketika Christian 14 tahun, seorang peramal membaca tapak tangannya
dan kata dia akan hidup miskin.
Dia juga meramalkan Christian akan menggembirakan wanita suatu hari.
Ibu bapa kami ketawa tanpa henti.
Dia ada banyak kebaikan,
tapi pada masa yang sama dia sangat lembut hati.
Gabungan sifat yang sukar.
Dia selalu menjaga saya dengan baik.
Hervé?
- Helo? - Saya nak cakap dengan Jean.
Dia tiada. Dia bersama pelajar lain.
- Nazi potong talian mereka. - Apa? Alamak, bila?
Catherine, siapa itu?
Para pelajar itu.
Mereka akan diserbu.
Jangan bangun, tak guna!
Jangan!
Bangun! Mari sini.
Christian.
Gaun ini sangat cantik.
Lebih daripada jangkaan saya.
Juga, lebih daripada yang dia berhak pakai.
Dia akan jadi wanita paling cantik di majlis malam ini.
Ya. Ia lebih daripada jangkakan saya juga.
Tapi, kain, rekaan dan gaun ini...
semuanya tak bersalah.
Cuma, wanita yang akan memakainya tak lama lagi akan rosak.
Malam ini kami mengalu-alukan Walter Schellenberg
ke Paris dengan majlis tarian.
Siapa?
Walter Schellenberg.
Tak lama lagi dia akan dilantik sebagai ketua Perisikan Asing Nazi.
Majlis tarian? Peliknya.
Saya nak awak ikut saya.
Saya ada rancangan lain petang ini.
Saya arahkan mereka tukarnya.
Sayang, awak tak boleh arah-arahkan saya.
Nampaknya saya perlu mendesak.
Schellenberg sendiri yang minta awak hadir.
Saya akan jemput awak pukul 7:00.
Kawan, kami perlukan nama,
- alamat, nombor telefon. - Tidak...
Jika tak berikan nama, awak akan dibunuh.
Tak perlu sampai jadi begitu.
Siasat yang lain pula.
Awak akan dibunuh.
Laporan kami mengesahkan yang
esok pada pukul 11:00 pagi,
kelima-lima pelajar akan dihukum mati di Padang Tembak Balard.
Apa kita boleh buat untuk tolong mereka?
Kita perlu berhubung dengan unit lain.
Mungkin kita boleh lepaskan mereka semasa mereka diangkut ke kawasan itu.
Boleh begitu?
Entahlah.
Tapi, kita perlu cuba. Kita perlu selamatkan dia.
Catherine, tolong hantar mesej, okey?
Guna basikal itu.
Jangan hantar dia.
Hervé, tolonglah.
Kami perlu cuba.
Saya faham.
Catherine, tayar depannya bocor.
Tak apa. Biar saya baikinya.
Okey. Mesej pertama untuk Olivier.
Mesej kedua untuk Bernard.
Mesej terakhir untuk Antoine.
Kita juga perlu tinggalkan apartmen ini.
Mereka akan paksa Jean bercakap.
Dia takkan bocorkan nama.
Bagaimana awak tahu? Bagaimana awak boleh tahu?
Dia takkan bocorkan nama.
Helo. Siapa itu?
Christian, ini Lucien.
Kita perlu bercakap cepat.
Christian, tolong saya.
Ada masalah dengan gaun untuk petang ini.
Jumpa di dapur.
Masalah dengan gaun?
Ada kerosakan... Koyakan.
Klien dah sampai di lokasi majlis tarian.
Suaminya salah seorang penganjur,
dia telefon dan minta awak datang sendiri untuk membaikinya.
Apa yang kita buat?
Christian, saya takut dengan mereka.
Saya minta maaf.
Maafkan saya, tapi saya rasa berbahaya untuk menolak permintaan kecil ini.
Saya merayu.
Selamat petang. Selamat datang.
Sila naik ke atas.
Sila tunjukkan jemputan.
Saya perlukan martini yang kuat.
Saya akan sertai awak selepas pertemuan awak.
Sila tunjukkan jemputan.
Silakan.
Jemputan?
Awak dah sedia?
- Cik. - Terima kasih.
Saya perlu tambah senjata. Kita jumpa semula di sini.
Hati-hati, sayang.
Jalan.
Tunduk. Jangan bergerak.
Cepat, tak guna.
Awak masih boleh selamatkan diri jika awak beri kami nama.
Sila tunjukkan jemputan.
- Maaf. - Jemputan.
Ya.
- En. Dior? - Ya.
Saya datang untuk...
Tunggu di sini.
En. Schellenberg.
Cik, gembira bertemu awak.
Saya sangat berbesar hati.
Terima kasih sebab perkenalkan kami, Spatz.
Saya juga berbesar hati, En. Schellenberg.
- Selamat datang ke Perancis. - Terima kasih.
Saya tahu ada hikmah saya tunggu seumur hidup untuk melawat Paris.
Apa hikmahnya?
Apa yang lebih hebat daripada Coco Chanel menyambut saya?
Lebih hebat daripada semua bintang Hollywood.
Marilah. Ayuh.
Mari ikut saya.
Tumpang lalu.
En. Dior.
Saya suka Paris.
Sudah tentu, semua orang suka.
Saya ada berita, untuk awak saja.
Silakan duduk.
Kami dah arahkan mahkamah
untuk guna undang-undang Aryan bagi perniagaan awak.
Itu yang awak mahu, bukan?
Dah lebih 20 tahun saya tunggu.
Siapa punca kesilapan ini?
Saya benar-benar minta maaf.
Awak begitu tak berbakat?
Saya akan baikinya.
Ini kali pertama dia bertemu Walter Schellenberg.
- Awak faham betapa pentingnya hal ini? - Ya, saya faham.
Cepat, pergi. Jangan pergi selagi belum siap.
Boleh saya, lihat koyakan itu?
Awak datang sendirian?
Ini, bukan akibat kesilapan jahitan.
Awak Christian Dior?
Macam mana boleh koyak?
Betulkah?
Ya.
Saya yang koyakkan.
Kenapa?
Sebab awak enggan jumpa saya. Dua kali.
Saya tak faham, puan, tapi tak apa.
Adik awak Catherine, bukan?
Dia dalam Pemberontak?
Macam mana awak tahu?
Mereka sedang sebarkan gambar dia.
Saya cam muka dia sebab pernah bersekolah bersama.
- Tapi, mereka tak tahu nama dia. - Siapa? Siapa yang mencari dia?
Gestapo. Dia tak selamat.
Mereka syak dia terlibat dalam serang hendap terbaru.
Ada kamera dan gambar dia.
Mereka tahu dia hantar mesej dengan basikal, tapi tak dapat kesan dia.
Usah risaukan koyakan ini. Pergi beri adik awak amaran.
Jangan guna jalan raya. Pergi!
Selepas tugas awak selesai,
rakan kongsi Yahudi awak tiada pegangan ke atas syarikat awak.
Itu saja?
Ya.
Boleh saya tanya? Awak sebut, "Tugas." Tugas apa?
Cik.
Bagi mereka yang mengharungi huru-hara perang...
Masa dah suntuk.
...empat tahun penaklukan Nazi...
hari paling kelam dalam hidup kami.
Awak perlu tolong tamatkan perang antara Jerman dan Great Britain.
Apa dia?
Tahu keinginan...
untuk terus hidup.
Awak bangga dan teruja?
Bagaimana caranya?
Jumpa saya esok.
Kita akan bual lebih lanjut tentang tugas awak.
Dior... Henti.
Awak dah selesaikan permintaan En. Schmitt?
Ya. Sekarang saya nak pulang.
Sebab itu saja yang tinggal.
Keinginan untuk terus hidup.
Berhenti, jangan! Tidak.
Bagi saya, rekaan...
untuk teruskan hidup.
Terjemahan sari kata oleh Hamdan Alias