(ระหว่างช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เยอรมนีเข้ายึดครองกรุงปารีสอยู่สี่ปี)
(บีบให้ชาวฝรั่งเศสต้องยอมสยบ อยู่ใต้อํานาจปกครองและการกดขี่ของนาซี)
(เมื่อสิ้นสุดสงคราม แฟชั่นดีไซน์เนอร์นิรนามคนหนึ่ง)
(กลับโดดเด่นขึ้นมา เป็นสัญลักษณ์แห่งความหวังของฝรั่งเศส)
(นี่คือเรื่องราวที่เล่าถึง พลังแห่งการสร้างสรรค์)
(ซึ่งช่วยคืนจิตวิญญาณและชีวิตให้แก่โลก)
(ได้แรงบันดาลใจจากเหตุการณ์จริง)
(ปี 1955 - ปารีส)
เธอจ๊ะ ขอที
ฉันไม่สนใจดีไซน์เนอร์คนอื่นหรอก
ทุกคนน่าเบื่อ ไม่เคยน่าสนใจ
แต่มาดมัวแซลชาแนล เขาคือคริสเตียน ดิออร์เชียวนะ
ไม่ต้องมาพูด
ฉันมาคุยเรื่องเฮาส์ออฟชาแนล การกลับมาอย่างยิ่งใหญ่ของฉัน
คอลเล็กชั่นแรกตั้งแต่ปิดร้านบูติกไป ในช่วงต้นของสงคราม
ดิออร์จะไปงานประกาศเกียรติยศ ที่มหาวิทยาลัยซอร์บอนน์วันนี้
คุณทราบเรื่องรึเปล่า
ไม่ได้ทราบเรื่อง ซึ่งก็ดีแล้ว
เขาจัดงาน
ย้อนมองดีไซน์ชุดที่โด่งดังที่สุด
ตั้งแต่เปิดกิจการเมื่อแปดปีก่อน
อ้อ ฉัน...
ได้ข่าวว่าทุกวันนี้เมอซิเออร์ดิออร์ กลายเป็นคนวิตกจริต...
เก็บตัวไม่ออกมาเจอโลก อมทุกข์อยู่ตลอดเวลา
เพราะเขารู้ตัวว่าไม่คู่ควรกับคําชื่นชม
ฉันไม่... อันที่จริง ฉันสงสารพวกนักศึกษา ที่ถูกกักในหอประชุมซอร์บอนน์
ต้องทนทรมานกับเขาทั้งวันนี้
ดิออร์ ดิออร์ ดิออร์
(ริเชอลีเยอ)
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
ขออภัยที่เริ่มงานช้า
เห็นอยู่ว่าพวกคุณก็ตื่นเต้นไม่แพ้ฉัน
ในวันแห่งประวัติศาสตร์นี้
คงต้องรอเมอซิเออร์ดิออร์อีกไม่นานแล้ว
ดิออร์ ดิออร์ ดิออร์
หนักกว่าเดิมอีก จําเป็นต้องให้คุณช่วย
ให้ตายสิ
เขาไม่ยอมให้ฉันเข้าไปในห้อง และตอนนี้อยากยกเลิกงานทั้งหมด
- เซซิล - คะ
อีกกี่นาทีสาวๆ ถึงจะพร้อม
ต้องให้ออกเมื่อไหร่คะ
เดี๋ยวนี้จ้ะ
มาดามเซห์แนคเกอร์
มาดามบองฌองคะ เราจะเริ่มจากแฟชั่นโชว์ก่อน
แล้วตามด้วยปาฐกถาของเมอซิเออร์ดิออร์
มีปัญหาอะไรเหรอคะ
ไม่ค่ะ ไม่มีปัญหาเลย
เมอซิเออร์ดิออร์แค่พอใจแบบนี้มากกว่า
ดิออร์ ดิออร์ ดิออร์
จบแล้วสินะ นั่นไพ่เดธ
มาดามเดลาเฮย์ ช่วยไปบอกเขาว่าผม...
ผมออกไปไม่ได้
ดิออร์ ดิออร์ ดิออร์
สาวๆ มาเร็วค่ะ ประจําที่ให้เร็ว
เร็วเข้าๆ
มาดาม เราตกลงกันไว้แล้วว่า วันนี้จะไม่ดูดวงอีก
เมอซิเออร์ยืนยันจะดู
ค่ะ และตอนนี้ฉันจะยืนยันอีกครั้ง
คุณต้องกลับไปทันที หลังจากให้เครื่องรางนําโชคกับเมอซิเออร์แล้ว
เหลือไพ่ให้เปิดอีกแค่สองใบ
พอเถอะ ทั้งสองคนเลย ขอที
คริสเตียน ไม่เหลือเวลาแล้ว ฉันให้นางแบบออกไปเดินแล้ว
ท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน งานศิลป์แห่งคริสเตียน ดิออร์
คุณรู้นี่ว่าไพ่ไม่ได้หมายถึงความตายจริงๆ
ไม่เอาน่า พวกนักศึกษายังหนุ่มสาวงดงามและมีชีวิตชีวา
เขาแค่จะถามคําถาม แล้วคุณจะตอบได้ดีมาก
(ชุดบาร์สูท)
ดิออร์! ดิออร์!
ขอบคุณครับ
ขอบคุณมาก
เมอซิเออร์ดิออร์
ขอบคุณครับ ขอบคุณ
ฉันยินดีมากที่ได้มีโอกาสต้อนรับคุณ
แฟชั่นดีไซน์เนอร์คนแรกที่มากล่าวปาฐกถา ในประวัติศาสตร์ 700 ปีของซอร์บอนน์
ขอบคุณ
ในฐานะดีไซน์เนอร์ที่โด่งดังที่สุดในโลก เป็นเวลาเกือบหนึ่งทศวรรษแล้ว
คุณพอใจกับงานที่คุณสร้างสรรค์ และการปฏิวัติวงการซึ่งเริ่มต้นจากคุณรึเปล่า
ผมตั้งใจอยากทําเพียงแค่
ออกแบบเสื้อผ้าผู้หญิงให้สวยที่สุด
เท่าที่เคยมีมา
เมื่อคุณออกคอลเล็กชั่นแรกในปี 1947 คุณช่วยให้มนุษยชาติกลับมาพบเจอความงดงาม
และความปรารถนาที่จะกลับมาใช้ชีวิตอีกครั้ง หลังความสยดสยองของสงครามโลกครั้งที่สอง
โอ้โฮ ที่นี่เขาสอนกันแบบนี้เหรอ
เราเชิญนักเรียนออกแบบกูตูร์ชั้นนํา
จากทั่วโลกมาร่วมฟังด้วยในวันนี้
นี่ถือเป็นวันสําคัญหนึ่งของชีวิตผมครับ ขอบคุณ
เมอซิเออร์ เริ่มกันเลยดีไหมคะ
เชิญค่ะ คําถามแรก
เมอซิเออร์ดิออร์ สวัสดีค่ะ
สวัสดีครับ
สัปดาห์นี้โคโค่ ชาแนลจะกลับมาปารีส
หลังจากหลบหนีไปอยู่ต่างประเทศแปดปี
ช่วงก่อนสงคราม เธอคือดีไซน์เนอร์ชื่อดังที่สุดในโลก
และเธอให้คํามั่นว่าจะชิงบัลลังก์วงการกูตูร์คืน
คุณรู้สึกอย่างไรคะ
ผมคงต้องไปหาที่นั่งใหม่
แฟชั่น แฟชั่นคืออะไร คิดว่าดิออร์คือแฟชั่นหรือไง
ดีไซน์ของดิออร์แสนหรูเลิศอลังการ
ฉันไม่มีเวลาทําอะไรหรูเลิศอลังการ
ไม่เลย ความเรียบง่าย นั่นคือสไตล์ของฉัน
ไม่ควรให้ชุดเด่นเกินผู้หญิงที่ใส่ ผู้หญิงต่างหากควรโดดเด่นจากชุด
ขณะนี้ ด้วยอายุ 70 ปี คุณจะกลับมา
จุดประกายในใจคนได้มาก
ขอเลย เธอจ๋า ฉันไม่มีทางทิ้งเฮาส์ออฟชาแนล
ไม่มีวัน
ฉันสร้างมากับมือ ดูสิ่งที่ฉันสร้างมาสิ
เป็นสินทรัพย์แท้จริงอย่างเดียวที่ฉันมี
ตอนนี้คนยิ่งต้องการฉันมากกว่าอะไร
ให้บอกตรงๆ จากใจเลยนะ เธอจ๋า... เอาไปพิมพ์ได้เลย
คริสเตียน ดิออร์ทําลายวงการกูตูร์ฝรั่งเศส ฉันจะกลับมาช่วยกอบกู้
เมอซิเออร์ดิออร์
ครับ
จริงหรือเปล่าที่ว่า ระหว่างที่เยอรมนีเข้ายึดครองปารีส
โคโค่ ชาแนลปิดห้องเสื้อของเธอ
ปฏิเสธไม่ยอมออกแบบชุด ให้เหล่าภรรยาของทหารนาซี
ขณะที่คุณยังคงทํางานออกแบบและหาเงินต่อ
รบกวนถามคําถามแต่เรื่องแฟชั่นนะคะ
ไม่ต้องๆ ไม่เป็นไรเลย นี่เป็นคําถามที่ดีมาก
ผมอยากตอบคําถามที่คุณต้องการทราบ
มาดมัวแซลชาแนลเป็นเจ้าของกิจการตัวเอง
เธอสามารถตัดสินใจปิดห้องเสื้อได้เอง
ตอนนั้นผมเป็น...
ผมยัง... ไม่มีใครรู้จัก เป็นช่างให้ลูเซียง เลอลง
พวกเราที่ผ่านความวุ่นวายโกลาหลช่วงสงคราม...
สี่ปีที่นาซียึดครองที่นี่ เป็นช่วงเวลามืดมนที่สุดในชีวิตเรา...
และใช่ เราขายชุดที่เราออกแบบ ให้กับภรรยาและคนรักของทหารนาซี
นั่นคือความจริง
แต่ก็ยังมีความจริงอีกด้านหนึ่ง เบื้องหลังเรื่องนั้น
(ปี 1943)
(ปีที่ 3 ที่นาซีเข้ายึดครองปารีส)
ทุกท่าน
ถ้าไม่มีบัตรปันส่วนเราแบ่งอาหารให้ไม่ได้
ขอร้องๆ
- ผมขอลัดคิวคุณได้ไหม - ไม่ได้ เสียใจด้วย
- แต่ทุกวัน อาหารจะหมดก่อนทุกที - เราโดนเหมือนกันทุกคน
ไม่ได้ ผมต้องเลี้ยงคนอื่นด้วย
อย่า... มัน... เราก็ลําบากกันทุกคน
อาหารหมดแล้ว! ปิดแล้ว
หยุด ขอดูเอกสารก่อน
ทําไมต้องคอยก่อกวนเราทุกวัน
ขอดูเอกสาร
คุณเห็นผมเดินผ่านไปทุกวัน
อย่างน้อยขอกล้องคืนได้ไหม
มาดมัวแซล ขออภัยที่ต้องเรียกให้หยุด แต่ต้องตรวจเอกสารก่อน
แน่นอนค่ะ
คุณจะไปไหน
ไปทํางาน
- เช้านี้สบายดีไหมคะ - ฮันส์ เราเป็นยังไงกันบ้าง
เบื่อ ฉันเบื่อ
ฮันส์เขาเบื่อ
ส่วนผมก็เหงา
คุณล่ะเป็นอย่างไร มาดมัวแซล
คุณเบื่อหรือเหงามากกว่ากัน
หรือเป็นทั้งสองอย่าง
คงลืมเอกสารไว้ที่บ้าน
ฉันกลับไปเอาตอนพักกลางวันก็ได้
เราไปเอาตอนนี้เลยดีไหม เพื่อให้แน่ใจ
ทิ้งไว้ในห้องนอนหรือเปล่า
ถ้าไม่มีเอกสารประจําตัว เราจะต้องจับคุณ
ขอร้องค่ะ
แค่ผิดพลาดนิดเดียว
ผิดพลาดนิดเดียวก็แก้ไขได้ง่ายนิดเดียว
หากคุณไม่ยอม ก็น่าเสียดายที่เราต้องทําร้ายคุณ
หยุดนะ! หยุด!
ใส่รองเท้าแบบนั้นคิดจะวิ่งหนีพ้นเหรอ
ขอร้อง อย่านะ
- หยุดนะ อย่าทํา - อย่าดิ้น
อย่าดิ้น
ไม่ได้อยากทําให้เจ็บ
- เร็วเข้า - อย่าดิ้น
อย่าดิ้น
กุนเธอร์!
เป็นอะไรรึเปล่า เธอทําสําเร็จ กับดักได้ผลดีมาก
- เขาเลือดออก - ฌอง ริบปืนมา
- แคเธอรีน... - ไม่เป็นไร ไม่ใช่เลือดฉัน
หมอนี่มีเงินด้วย
ดี เอามาเลย
นี่ไง ทางแก้ปัญหาง่ายๆ
มาเร็ว ไปกัน!
ขบวนการต่อต้านจงเจริญ!
- ช่วยด้วย! - โดนซุ่มโจมตี!
ทหารนาซีถูกยิงสองคน กับดักพวกขบวนต่อต้าน
รีบหลบให้พ้นทาง ก่อนที่พวกนั้นจะจับทุกคนที่ขวางหน้า
- ไปเร็วสิ! - ทางไหน
- หลบให้พ้น! - มาทางนี้
คืนนี้กลับไปอยู่กับนักศึกษาไม่ได้
- แน่ใจเหรอว่ามีที่ให้ฉันอยู่ - มีสิ
- เราจะดูแลคุณเอง - เร็วเข้า ฌอง
มา เร็วเข้า
สามีอยู่ไหน ทําไมถึงไม่อยู่ด้วยกัน
บ้านอยู่ไหน
- ตรงนั้น - กลับบ้านไป!
ทุกคนเข้าบ้านให้หมด
อย่ามาเตร็ดเตร่ตามถนน
กลับบ้านไป เดี๋ยวนี้ ไปเร็ว!
ทั้งคู่ เข้าบ้านเดี๋ยวนี้
- ดื่มเสีย - ขอบคุณ
กลับบ้านไป!
จะไปหากระสุนใส่ปืนจากที่ไหน
ขนาดนี้มีอยู่แล้ว ปืนนี่เหมาะกับเรามาก
- ปืนอะไร - ที่เยอรมนีเขาเรียกว่า...
มีใครตามกลับมาด้วยไหม
- ไม่มี - แน่ใจเหรอ ได้ยินเสียงตะโกนจากข้างนอก
คุณเป็นใครกัน
คุณเป็นใคร ตอบมา นี่ใครกัน แอร์เว
แอร์เว คนคนนี้เป็นใคร
นี่มันบ้านของผม เข้าใจไหม คุณต้องตอบผม
ว่าแต่น้องสาวผมอยู่ไหน เธออยู่ไหน
แอร์เวจะตอบคําถามพี่ แต่ฉันขอไว้ว่าไม่ให้บอก
ขอบคุณ
เธอต้องบอกพี่ว่าเกิดอะไรขึ้น
บอกไปก็จะกังวลเปล่าๆ
กังวลอย่างมากเกินความจําเป็น วุ่นวายด้วย
แล้วมันก็มีแต่จะทําให้พี่กังวลมากขึ้น
ไม่ ไม่เลยๆ ขอโทษนะ ไม่ได้
พี่ยินดีที่จะให้ที่พักพิงเธอ
แต่การที่ขบวนการต่อต้านมาดัก ทําร้ายนาซีในย่านแถวนี้
แล้วเธอ... พาคนแปลกหน้าเข้ามาที่นี่
นั่นมันสิ้นคิดมาก
สัปดาห์นี้เมอซิเออร์เลอลงได้จ่ายค่าแรงไหม
- เราต้องคุยกันสองคน - เอาไว้คราวหน้านะ
ผมรู้ว่าเรื่องนี้ทําให้คุณเครียด คริสเตียน แต่นี่มันจําเป็น
ไม่ต้องเป็นห่วงผมหรอก แอร์เว
เงินมากมายขนาดนี้มาจากไหน
พวกนาซีอนุญาตให้เลอลง
ขายชุดให้สเปนกับอเมริกาใต้
แล้วก็กําลังจะมีงานใหญ่... ก็จะมีงานมากขึ้น
- พี่ทําชุดอะไร - ชุดราตรี
ชุดราตรีเหรอ
ตอนนี้คนที่จัดงานราตรีสโมสรได้มีแต่พวกนาซี
แต่คุณกลับมาทําชุดราตรีให้พวกมัน
คุณต่างหากที่สิ้นคิด
เป็นตาแก่สิ้นคิดที่สุด
พี่ต้องปฏิเสธไม่ยอมทํางาน
แล้วฉันก็จะโดนไล่ออกใช่ไหม
แล้วเราก็จะไม่มีเงิน
แล้วเธอจะทํายังไงต่อล่ะ หือ
เพราะเงินเกือบทั้งหมด พี่ยกให้เธอกับการต่อสู้ของเธอ
พี่รู้อยู่แค่นี้
เธอทําสิ่งที่สัญญาไว้กับพี่ว่าจะไม่ทํา
นายต้องขอโทษเขา
- ฉันต้องทําอะไรนะ - พูดจริงๆ
ฌองกําลังทํางานสําคัญ ช่วยชาวปารีสให้ตอบโต้กลับ
ขอโทษครับ เมอซิเออร์ดิออร์ ที่ผมเลือกคําผิดไป
และผมคิดว่าพวกเราโชคดีมาก ที่แคเธอรีนมีคุณเป็นพี่ชาย
คืออย่างนี้ ใน 72 ชั่วโมงข้างหน้า เรายังออกไปเพ่นพ่านตามถนนไม่ได้
ไม่ต้องห่วง หลังจากนั้นเราจะออกไปทันที
แต่ว่า แคเธอรีน พี่อยากให้เธออยู่ที่นี่
นะ เธอจะอยู่ใช่ไหม
เราจะแอบพาตัวฌองไปส่งเมื่อฟ้ามืด
แล้วเราทุกคนจะออกไปหมด
เธอช่วยฟังคําของพี่สักนิดไม่ได้เหรอ
พี่จะนอนไม่หลับถ้าไม่รู้ว่าเธออยู่ไหน
ก็ได้ๆ อยู่ต่อได้
ตกลง เอ่อ... ที่จริงเธอพูดถูก
อยู่ต่อกันได้
อยู่ที่นี่ได้
น่าจะดีกว่า ปลอดภัยกว่า
(ค่ายเชลยสงครามฝรั่งเศส ชานเมืองปารีส 50 กิโลเมตร)
เธอพูดภาษาเยอรมันไม่ได้
อย่ามาจับฉัน
- โคโค่ - อยู่ไหน...
- อังเดร - คุณเป็นใคร
ผมถือหมายมาให้มารับนักโทษหมายเลข 4332
- อังเดร อังเดร - ก้มหัวไป
นั่นเธอรึเปล่า
มาดมัวแซล ผมได้รับคําสั่งว่า การปล่อยตัวหลานชายของคุณ
ถือว่าทําให้คุณเป็นการส่วนตัว
ห้ามให้ใครรู้ทั้งสิ้น
ฉันมารับอังเดร ฉันสนใจแค่นั้น
ฉันจ่ายได้นะ ฉันมี...
- ฉันมีเงินมา - อ๋อ จะจ่ายเหรอ
ใช่... อยากได้เท่าไหร่บอก ฉันมีเงิน
คิดว่าซื้อผมได้เหรอ
คุณซื้อผมไม่ได้
- อย่า - อย่า! ขอร้อง
- อย่า อย่ายิง! - เดี๋ยว! เขาบอกให้เราเอาเงินมา
มาดมัวแซลตั้งใจจะบอกแค่นั้น
ถ้าผมเป็นคนตัดสินใจ เขาตายไปแล้ว
คุณอาจจะตายด้วย
โชคดีที่คุณไม่ใช่คนตัดสินใจ
ขอร้อง
- เอาตัวหลานไป - ขอบคุณพระเจ้า
ขอบคุณ
โคโค่ ผมรักน้า
- มาเร็ว เราควร... - มาเถอะ เราจะกลับบ้านกัน
เอ้า ลุกสิ
ตามที่คุณขอไว้ครับ แฮร์ชปัตซ์ เรียบร้อย
หล่อนซาบซึ้งบุญคุณไหม
ซาบซึ้งเหรอ
ใครจะสน
ผบ.เชลเลินแบร์ก เขาอยากพบหล่อนในอีกสามวันข้างหน้า
ให้แน่ใจว่าหล่อนกับบารอนผู้นั้น กลับไปถึงโรงแรมริตซ์
อย่างปลอดภัย
(คริสเตียน ดิออร์)
(ปิแอร์ บัลแมง)
ตอนนี้คนที่จัดงานราตรีสโมสรได้มีแต่พวกนาซี
แต่คุณกลับมาทําชุดราตรีให้พวกมัน
(โรงแรมริตซ์)
เขาเป็นยังไงบ้าง
ก็อาการดีขึ้น
เขายังเล็กนักตอนที่ฉันต้องมาดูแลเขา
ตอนที่พี่สาวฉันตาย
ตอนนั้นเขาก็จําเป็นต้องมีฉัน เหมือนกับที่จําเป็นต้องมีตอนนี้
ที่สําคัญคือตอนนี้เขาถึงบ้านแล้ว
ค่ะ เพราะคุณแท้ๆ บารอน
ฉันเป็นหนี้บุญคุณคุณแล้ว
คุณไม่ได้ติดหนี้อะไรผมเลย โคโค่
คุณไม่ได้ดูด้วยซ้ํา!
เมอซิเออร์บัลแมง ผมไม่อยากเสียเวลาอันมีค่า
ไปนั่งดูแบบที่ผมไม่ชอบ
มีจุดไหนที่คุณไม่ชอบใจนักหนา
(ลูเซียง เลอลง) (ผู้ก่อตั้ง - เมซงเลอลง)
ผมมองแล้วไม่เห็นอะไรเลย ไม่มีอะไร
แต่นี่คือชุดแซคยามบ่าย ตัดด้วยผ้าเครปเดอชีนสีดําที่สมบูรณ์แบบ
(ปิแอร์ บัลแมง) (ดีไซน์เนอร์ เมซงเลอลง)
เมอซิเออร์บัลแมง เราไม่ได้ขอให้คุณออกแบบชุดแซค
ใช่ อันที่จริงแล้ว เราขอให้คุณออกแบบชุดราตรี
(มาดามเรย์มองด์ เซห์แนคเกอร์) (ผู้อํานวยการ)
เราเหลือเวลาอีกสี่วันถึงเส้นตาย
ชุดราตรีเป็นชุดที่จะต้องหรูหราอลังการ กว่าชุดยาวธรรมดามาก
มีรายละเอียดมากกว่านี้
เมอซิเออร์บัลแมง ตัวอย่างเช่นประมาณชุดนี้
เมอซิเออร์ดิออร์
นี่เป็นชุดราตรีที่งดงามมาก
ขอบคุณมากๆ ที่ออกแบบสิ่งที่เราขอให้คุณทํา
นี่เป็นงานของคุณที่ฉันชอบที่สุด
ใช่สิ ไชโย คริสเตียน
- ชุดสวยมากจริงๆ - ขอบคุณ
- ถ้าคุณจะดูร่างแบบของผม... - ได้สิ ผมอยากดู
เมอซิเออร์เลอลง ผมขอปฏิเสธไม่ออกแบบ
จนกว่าคุณจะบอกว่านี่ทําไปให้ใคร
ปิแอร์ คุณควรห้ามใจไม่ถามอะไร
หากคุณไม่อยากได้ยินคําตอบ
ถ้าอย่างนั้นผมจะห้ามใจ จากการออกแบบ การหายใจ
ปิแอร์
จากการมีชีวิตอยู่เลยก็ได้!
ลาก่อน
ออกแบบได้ชาญฉลาด คริสเตียน
และการซ้อนผ้าก็เป็นวิธีที่แปลกใหม่มาก
ลูกค้าขอให้คุณอยู่ตอนเธอวัดตัวลองชุด
ขอร้อง ผมไม่อยากมีส่วนร่วมกับอะไรทั้งนั้น
นอกจากการออกแบบ
แต่... หล่อนเรียกหาคุณโดยเฉพาะ
ผมไม่สามารถไปได้ ขออภัย
คริสเตียน คุณต้องไป
เราไม่อาจรับผลกระทบ หากคนพวกนี้ผิดใจกับเรา
ส่งช่างตัดไปสิ
- หล่อนเจาะจงเรียกตัวคุณ - ทําไม
เราไม่รู้เหตุผล
เราจะส่งคุณไป
แต่ผมมีสัดส่วนของหล่อนอยู่แล้ว
ผมตัดชุดให้หล่อนได้โดยไม่ต้องไปวัดตัว
ผมขอเพียงแค่เรื่องเล็กน้อย
แต่ในกรณีนี้ คุณขอมากเกินไป
แต่คุณคือประธานของธนาคารนี้
แปลว่าอะไร ทําไมโอนเงินไม่ได้
ครอบครัวฉันจําเป็นต้องใช้เงินนั้น
มาดมัวแซล คุณไม่สามารถเข้าถึงบัญชีนั้นได้แล้ว
อะไรกัน แต่นั่นบริษัทของฉัน เงินของฉัน
หุ้นส่วนธุรกิจของคุณหนีออกจากประเทศ ทันทีที่เกิดสงคราม
เขาไม่ได้ฝากเงินไว้กับเราแล้ว
เงินบัญชีนั้นไม่ได้อยู่ในชื่อของแวร์ไธเมอร์แล้ว
แต่พวกนั้นตัดสินใจเองโดยฉันไม่อนุญาตไม่ได้
ผมบอกคุณได้แค่ว่าเขาทําไปแล้ว
คุณเข้าบัญชีนั้นไม่ได้แล้ว ผมเสียใจด้วย
แต่คุณน่าจะลองไปปรึกษาพวกนาซี
กล้าดียังไง
พอแล้ว กลับไปได้
ตามใจ
แต่พวกนั้นมีวิธีจัดการเรื่องแบบนี้
เรื่องแบบไหน
เรื่องที่เกี่ยวกับยิว
คนอย่างพี่น้องแวร์ไธเมอร์
ตามที่ผมได้ยินมา
บอกว่าให้บอกเมอซิเออร์แวร์ไธเมอร์ว่า ฉันต้องได้คุยกับเขาเดี๋ยวนี้
ใช่ ฉันรู้ว่าตอนนี้ที่นิวยอร์กเช้ามาก
ฉันไม่สน! ต่อให้หลับอยู่ก็ปลุกขึ้นมาสิ
ฟังฉันนะ นางผู้หญิงโง่เง่า
ไปบอกปิแอร์กับไอ้น้องชายไร้น้ํายาของมัน
มันไม่มีทางลอยนวลกับเรื่องนี้ได้
ไอ้โจรพวกนั้นหลอกเอาเงินฉันไป!
ฮัลโหล
ผมนึกว่าหุ้นส่วนของคุณหนีไปอเมริกา เพราะนาซีบุก
- ที่จริงหนีเพราะคุณอยู่ - ไม่ตลกนะ
เขาเป็นหุ้นส่วนธุรกิจ โคโค่ ไม่ใช่เพื่อน
ฉันอยากโอนเงินก้อนใหญ่ให้คุณเป็น... ของขวัญ
ผมไม่อยากได้เงินของคุณ
งั้นคุณก็ต้องยอมรับคําขอบคุณของฉัน
ฉันจะซาบซึ้งบุญคุณที่ช่วยอังเดรไปจนตาย
โคโค่ ตอนนี้เรามีเรื่องสําคัญกว่าต้องห่วง
เกิดอะไรขึ้น
สายของผม
นาซีคนที่ช่วยปล่อยอังเดร เขาขอพบกับคุณ
ทําไม
เราคุยกันแล้วนี่
เรารู้ว่ามีโอกาสที่ เขาจะต้องการสิ่งตอบแทนจากคุณ
เพื่อแลกกับการปล่อยตัวอังเดร
ใช่ แต่อังเดรเป็นอิสระแล้ว
โคโค่
ไปหามาก่อนสิว่าจะเอาอะไร
ผมพยายามหาแล้ว
ทางนั้นขู่จะจับผมถ้าคุณไม่ยอมพบ
ขอร้อง อยากให้ของขวัญผมเหรอ
ถือว่านี่เป็นของขวัญให้ผมแล้วกัน
ไปเจอกับเขาในคืนนี้
เขาจะมาพบที่โรงแรมนี้
ก็ได้ บารอน ฉัน...
พวกนั้นอาจจะช่วยฉัน...
ชิงบริษัทกลับมา
ต้องระวังนะ
อีกไม่นานกระแสสงคราม อาจพลิกไปเข้าข้างด้านสัมพันธมิตร
อย่าได้เข้าตาจนเหมือนผม
เสียใจที่ไปร่วมหอลงโรงกับพวกนั้นตั้งแต่ต้น
เธอต้องเลิกทําเรื่องที่ทําอยู่นี่
ฉันแค่ขี่จักรยานไปส่งจดหมาย
อย่ามาโกหกพี่
เธอรักเขาจนหน้ามืดตามัวไปหมด
พี่ต้องรับผิดชอบชีวิตเธอ แคเธอรีน
ทําไมถึงต้องรับผิดชอบล่ะ
ทําไม
เพราะพี่สัญญากับคุณแม่ไว้ว่าจะดูแลฉันเหรอ
มานี่สิจ๊ะ คริสเตียน
น้องเป็นพรจากสวรรค์
ของลูกกับแม่
แม่กลัวว่าจะอยู่ได้อีกไม่นาน
น้องจะเป็นน้องที่ลูกต้องดูแลนะ คริสเตียน
เป็นน้องที่ลูกต้องคอยนําทางไปจนตาย
น้องยอดเยี่ยมมาก
เกสตาโป
เร็วๆ ภาวนาก่อน
แม่ต้องอยากเห็นดอกไม้พวกนี้เบ่งบาน
ฉันไม่ใช่ความรับผิดชอบของพี่
พี่แค่รับผิดชอบตัวเองก็พอ คริสเตียน
นั่นคือคําภาวนาที่ฉันขอให้พี่
- สวยใช่ไหมล่ะ - แบบนี้มันงดงามที่สุด
- แหม ขอบคุณๆ คริสโตบัล - อะไร...
คิดยังไงกับแบบนี้
- ผม... - คุณคิดยังไง คริสเตียน
ผมว่าคุณทําได้ดีกว่านี้นะ
โอเค แต่จะปรับยังไงให้ดีกว่านี้
- เป็นคุณจะแก้ยังไง - ไม่... จุดยืนผมยังไม่เปลี่ยน
ผมไม่ทํางานให้นาซี
(คริสโตบัล บาเลนเซียกา) (แฟชั่นดีไซน์เนอร์)
ต่อให้ต้องอดตายน่ะเหรอ
ชื่อบาเลนเซียกาจะไม่สนับสนุนนาซี
แปลว่าเลอลงทํางานให้พวกนั้น
- อย่างนั้นรึ - อย่ามาทําไขสือ
คุณกําลังออกแบบชุดสําหรับงานราตรีสโมสร เพื่อต้อนรับผบ.เชลเลินแบร์ก
ผู้บัญชาการหน่วยเอสเอสที่จะมาปารีส
ผมจําเป็นต้องใช้เงิน
ผมต้องหาเลี้ยงคุณพ่อและน้องสาว
พ่อกับน้องคงไม่อยาก ให้คุณร่วมมือกับนาซีหรอก คริสเตียน
- ขอที - ผมมี... ผม...
ไม่ ผมมีลูกค้าที่สงสัยว่าเป็นนาซี
หล่อนเรียกผมให้ไปลองชุดสองรอบแล้ว
ผมปฏิเสธทั้งสองรอบ
เลอลงยังไม่ได้บอกเราว่าเราออกแบบให้ใคร
ผมเดาว่าเลอลงโกหกเพื่อรักษาน้ําใจคุณ
และจะได้จ่ายเงินให้คุณได้
ถ้าสักวันสงครามจบลงและความจริงปรากฏ
เขาทําให้คุณทั้งสองคนอ้างว่าไม่รู้ไม่เห็นได้
ผม... ผมทําไม่ได้
แค่คิดก็ไม่ไหวแล้ว
แต่บอกหน่อย คุณชอบแบบไหนที่สุด
ชุดที่มีโบว์...
พวกนาซีเสนอเงินก้อนโตให้ผมกับโคโค่ ชาแนล ให้ออกแบบเสื้อผ้าให้พวกเขา
- เราทั้งคู่ปฏิเสธ - งั้นทําไมหล่อนยังอยู่ที่ริตซ์
ไม่รู้เหมือนกัน
แต่บอกได้เลยว่าโคโค่ ชาแนล กรีดร้องด้วยความโกรธเกรี้ยว
ตอนได้ข่าวว่าพวกนาซีจะบุก
เรื่องอื่นๆ ทั้งหมด ถ้าไม่ได้ยินกับหู หรือไม่ได้ดูกับตาก็เป็นข่าวลือ
- คุณได้ยินกับหูได้ดูกับตา - ใช่
ใช่ ผมอยู่ที่นั่น... เห็นด้วยหูตาของตัวเอง
อู้ลาล่า ทําไมเครียดกันจริง
นี่ก็แค่อีกคืนทุกข์ที่ถูกเยอรมันยึดครอง
สักวันเรื่องนี้จะจบลง ใช่ไหมล่ะ
ตอนนี้เราต้องถามตัวเองว่า เมื่อทุกอย่างจบลง
เราจะทําใจรับสิ่งที่ทําลงไปได้หรือเปล่า
เชื่อสิ สิ่งที่เราเลือกทํามีความหมาย
สวัสดีค่ะ อัลแบร์ มีคนรอฉันอยู่
มาดมัวแซล
ขอบคุณค่ะ
ยินดีอย่างยิ่งที่ได้พบครับ มาดมัวแซล
ท่านบารอนเล่าเรื่องคุณให้ฟังเยอะทีเดียว
จนผมรู้สึกเหมือนเรารู้จักกันมานาน
คุณเป็นคนอังกฤษเหรอคะ
คุณแม่เป็นอังกฤษครับ ไปกันเลยไหม
ฉันยังไม่รู้ชื่อคุณด้วยซ้ํา
ผมนามสกุลดิงคลาเกอ แต่เรียกผมว่าชปัตซ์ก็ได้
ภาษาเยอรมันแปลว่า "นกกระจอก"
ทําไมเขาถึงเรียกคุณแบบนั้นล่ะ เมอซิเออร์ชปัตซ์
เพราะผมเป็นสิ่งที่ตรงกันข้ามกับนกกระจอก
พร้อมกับปีกอวบอ้วนและเสียงระคายหู
ไปกันไหม
- ไม่ต้องกังวล - ฉันไม่ได้กังวล
- มือคุณสั่นเล็กน้อยไม่ใช่เหรอ - บอกฉันมาสิว่าเราจะไปไหนกัน
ผมจองโต๊ะดีๆ ที่แม็กซิมส์ไว้แล้ว
เชิญครับ
คุณต้องลอง นี่เป็นแชมเปญที่ผมถูกใจที่สุด
ถือเป็นเกียรติมากที่ได้รับเชิญมาเป็นแขก
อันที่จริง นับเป็นเรื่องไม่คาดฝันอย่างที่สุด
ที่มาดมัวแซลได้มาพบกับ ท่านไฮน์ริช ฮิมเลอร์ผู้ยิ่งใหญ่
ชปัตซ์ คุณไม่ได้แจ้งมาดมัวแซลหรือว่า...
จะต้องมาร่วมทานมื้อค่ํากับใคร
โธ่ ขออภัยอย่างสูงที่เขาบกพร่อง
แด่สุขภาพของคุณ
บอกผมหน่อย...
โคโค่ คุณคิดอย่างไรกับ ดีไซเนอร์ชื่อลูเซียง เลอลง
เขาเป็นที่นับหน้าถือตาไหม
คนที่รู้จริงไม่นับถือหรอก เขาไม่เก่งเรื่องการออกแบบเลย
คุณช่างยอดเยี่ยม
เป็นคนหายากที่พูดความจริง
เลอลงก็แค่จ้างคนอื่น มาทํางานที่ตัวเองทําไม่เป็น
เขาแปะป้ายชื่อตัวเองบนผลงานของลูกจ้าง
มันช่าง... เขาเป็น... เรื่องน่าอับอายของวงการโอตกูตูร์
ถ้าอย่างนั้นทําไมเขาถึง ได้เป็นประธานสมาคมแฟชั่นฝรั่งเศส
ก็ ตอบง่ายๆ ฉัน "ไม่รับ" แต่เขา "รับ"
บอกผมหน่อย
ทําไมพวกคุณถึงต้อง ตั้งชื่อฝรั่งเศสยากๆ ให้กับทุกสิ่ง
"โอตกูตูร์" นี่มันคืออะไรกันแน่
- โอตกูตูร์น่ะรึ - ใช่
แปลว่า "การตัดเย็บขั้นสูง"
ทุกอย่างที่เห็นตรงหน้านี้ตัดเย็บด้วยมือทั้งสิ้น
ใช้ผ้าคุณภาพสูง เป็นแฟชั่นชั้นสูงที่สุดเลย
ต้องใช้เวลา 366 ชั่วโมง อย่างน้อย ถึงจะทําเสร็จหนึ่งชุด
ชั้นเลิศที่สุด
อ้อ
และเราอยากยกทุกอย่างไปที่เบอร์ลิน
- ยกไป - ใช่
ยกไป เอาไปทั้งหมด
ทําให้เบอร์ลินกลายเป็นเมืองหลวงแห่งโอตกูตูร์
เมอซิเออร์เลอลงบอกว่าเป็นไปไม่ได้
เว้นแต่จะย้ายถิ่นคน 15,000 คน
- จริงหรือเปล่า - ไม่จริง
คิดแล้วเชียว นึกอยู่แล้ว
อย่างน้อย 20,000 คนต่างหาก
- จริงรึ - ใครจะรู้
รินแชมเปญมาอีกสิ
เราต้องคุยถึงปัญหาเรื่องส่วนตัวของคุณ
ชปัตซ์แจ้งผมว่าเราอาจจะช่วย...
เรื่องธุรกิจของคุณได้
ท่านบารอนเพื่อนเก่าของคุณ เล่ารายละเอียดให้เราฟังแล้ว
เรา... เป็นเพื่อนใหม่ของคุณ
ฉันไม่อยากจะรบกวน มัน...
พวกพี่น้องแวร์ไธเมอร์ที่เป็นหุ้นส่วนธุรกิจ เขาเป็นชาวยิวรึ
ฉันตัดสินใจพลาด
ใช่ๆ
ความทุกข์ที่คุณต้องเผชิญนั้นช่าง...
โชคร้ายว่าเป็นเรื่องที่พบได้บ่อยจากพวกนั้น
คุณรู้เรื่องกฎอารยันหรือเปล่า
ไม่ค่ะ ฉัน... พยายามอย่างยิ่งที่จะ ไม่รับรู้เรื่องทางกฎหมายใดๆ
โคโค่ เรื่องที่ท่านผู้นํากับผม...
เข้าใจตั้งแต่ช่วงต้นของการต่อสู้
คือหากเราจะกําจัดยิวไปให้สิ้นซาก
เราต้องกําจัดความรู้สึกเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ ของพวกมันไปเป็นสิ่งแรก
และจะทําได้โดยริบทรัพย์สมบัติของพวกนั้น
อาจจะเป็นงานศิลป์
อาจจะเป็นบ้านก็ได้
แล้วค่อยๆ ริบไปทีละอย่าง เดาสิว่าจากนั้นจะริบอะไรอีก
ฉันไม่ทราบค่ะ บอกที
เกียรติศักดิ์ศรี ความหวัง และจิตวิญญาณ
กฎอารยันทําให้เรายึดอะไรก็ได้จากพวกยิว
ตามกฎหมาย ตอนนี้พวกนั้นเป็นเจ้าของอะไรไม่ได้ทั้งสิ้น
ดังนั้น ขออนุญาตให้ผม ตรวจสอบเจ้าแวร์ไธเมอร์สองคนนี้
แด่มาดมัวแซลชาแนล
โคโค่
เมอซิเออร์ดิออร์
มาทําอะไรที่นี่
ผมต้องคุยกับคุณ
- นี่ใครกัน - ลูกชายเพื่อนบ้านฉัน
มาทําอะไรตรงนี้
ผมจะไปจากห้องคุณเอง เมอซิเออร์ดิออร์
ขอโทษที่หาเรื่องมาให้คุณ ก่ออันตรายให้กับชีวิตคุณ ผม...
อยู่ต่อได้ ฉันแค่หัวเสียชั่วครู่ แต่เธอต้องอยู่ต่อ
คุณจะปลอดภัยกว่าถ้าผมไปเสีย
และ... ผมไปอยู่กับนักศึกษาคนอื่นๆ ได้
ผมตั้งใจแล้ว
นี่อะไรกัน
นี่เงินส่วนของผมที่คุณให้มาเมื่อวานนี้
เก็บเงินของคุณไว้เถอะ เมอซิเออร์ดิออร์
ผมคุยกับแคเธอรีนแล้ว เธอจะอยู่กับคุณ
- ปลอดภัยกว่าต่อพวกเราทุกคน - รับไป
หนุ่มๆ ดื่มอะไรหน่อยไหม
บอกหน่อย ที่นี่ชวนให้ตื่นเต้นใช่ไหม
เมอซิเออร์ชปัตซ์
ฉันเคยมาร่วมมื้อค่ําที่แม็กซิมส์หลายครั้ง
ที่นี่เต็มไปด้วยความทรงจํา
แต่ไฮน์ริช ฮิมเลอร์
เป็นคนทรงอํานาจที่สุด ที่คุณเคยร่วมโต๊ะอาหารไหม
ก็อาจมีคนอื่นๆ อีก
เซอร์วินสตัน เชอร์ชิล ฉันว่านั่นน่ะทรงอํานาจที่สุด
หรือเรียกว่าเขาเคยมีอํานาจ
แต่เขาช่วยเรียกบริษัทคืนให้คุณไม่ได้
ผมอยากจะขออนุญาต
พาคุณไปแวะอีกที่หนึ่ง ก่อนจะต้องพาไปส่งที่ริตซ์ได้ไหม
ฉันคงไม่สามารถรับมือกับ เรื่องประหลาดใจได้แล้ว เมอซิเออร์ชปัตซ์
ไม่มีเรื่องประหลาดใจ
แค่ไปช้อปปิ้งนิดหน่อย
จะพาฉันไปช้อปปิ้งเหรอ
เวลานี้น่ะนะ
มาดมัวแซล เชิญทางนี้ครับ
คุณอยู่ที่นี่เหรอ
เปล่า นี่เป็นห้องร้าง ตอนนี้เป็นของเราแล้ว
เชิญก่อนเลย
มาดมัวแซล ทํารายการได้เลย ทุกสิ่งที่คุณปรารถนาจะเป็นของคุณ
ฉันไม่อยากได้อะไรทั้งนั้น
นี่เจ้า... เจ้าของเดิมเป็นยิวเหรอ
คุณได้ยินที่แฮร์ฮิมเลอร์พูดแล้ว
พวกยิวไม่มีสมบัติเป็นของตนอีกต่อไป
ถ้าคุณเห็นอะไรที่ต้องตาต้องใจ
ผมจะนําไปส่งให้ถึงห้องสวีทที่โรงแรมริตซ์
นี่เป็นโลกใบใหม่
ถึงเวลาเปิดใจรับมัน
หากไม่มีทรัพย์สมบัติ ไม่มีอํานาจ...
เราทุกคนก็ถูกใครมาแทนที่ได้
แต่ผู้สง่างามแท้จริงจะคงอยู่
ไม่มีใครจะมาแทนโคโค่ ชาแนลผู้ยิ่งใหญ่ได้
อ้าว ฉันกําลังหาเจ้านี่อยู่เลย
หามาหลายปี
ต่อสายไว้ด้วย
อ้าว มัน... ยังใช้การได้จริงๆ
มัน... ล้ําค่ามาก
ผมอยากสลายความสง่างามของคุณจริงๆ หากคุณยอมให้ผมทํา
คริสเตียน ผมเดินต่อไม่ไหวแล้ว
กลับบ้านไปด้วยกัน
- ไม่ได้ ฉันต้องทํางาน - นี่กลางดึกเลยนะ
- เราเมาไม่รู้เรื่อง - ยังไงก็ต้องทํา
ทํางาน ทํางาน ทํางาน
ฌาคส์ หยุด อย่า ตรงนี้ไม่ปลอดภัย
คุณรู้สึกผิดเรื่องหนุ่มคนนั้น
- เปล่าเลย - ใช่สิ
เธอไม่รู้ว่าพูดเรื่องอะไร
ฉันต้องกลับแล้ว ต้องออกแบบไอ้ชุดราตรีเวร
ไม่ใช่ความผิดคุณนะ
ตอนคริสเตียนอายุ 14 ปี มีหมอดูมาอ่านลายมือเขา
บอกว่าเขาจะยากจนสุดๆ
หมอดูยังทํานายด้วยว่าสักวัน เขาจะนําความพึงพอใจใหญ่หลวงให้แก่สาวๆ
ทั้งคุณพ่อคุณแม่หัวเราะไม่หยุดเลย
ใจของเขาช่างดีงาม
แต่ในขณะเดียวกันเขาก็เปราะบางมาก
มีทั้งสองอย่างนั้นใช้ชีวิตลําบากนะ
พี่คอยดูแลฉันอย่างดีเสมอ
แอร์เว
- ฮัลโหล - ขอคุยกับฌอง
เขาไม่อยู่ ไปอยู่กับนักศึกษาคนอื่นๆ
- พวกนาซีตัดสายโทรศัพท์ที่นั่นแล้ว - อะไรนะ พระเจ้า เมื่อไหร่
แคเธอรีน ใครโทรมา
เรื่องพวกนักศึกษา
นาซีจะบุก
หมอบไป ไอ้หมา!
ไม่ต้องเลย!
ลุก! มานี่!
คริสเตียน
งามนัก
ยิ่งกว่าที่ผมคาดคิดได้
และแน่นอน ยิ่งกว่าที่หล่อนคนนั้นคู่ควร
หล่อนจะได้เป็น สาวงามที่สุดในงานคืนนี้
ใช่ มันกลายเป็นมากกว่าที่ผมคิดไว้เหมือนกัน
แต่เนื้อผ้า แบบ ชุดราตรี...
ทุกอย่างล้วนบริสุทธิ์
มีแต่ผู้หญิงที่จะใส่ชุดเท่านั้นที่มีมลทิน
คืนนี้เราจะมีงานต้อนรับวัลเทอร์ เชลเลินแบร์ก
ในโอกาสมาที่ปารีสด้วยงานราตรีสโมสร
ใครนะคะ
วัลเทอร์ เชลเลินแบร์ก
เขากําลังจะได้รับตําแหน่งเป็น ผบ.ฝ่ายข่าวกรองต่างประเทศของนาซี
งานราตรีสโมสร ดีจริง
ผมอยากให้คุณไปกับผม
คืนนี้ฉันอาจมีแผนอื่น
ผมขอสั่งให้เปลี่ยนแผน
เธอจ๋า จะมาสั่งให้ฉันทําอะไรไม่ได้ทั้งนั้น
เกรงว่าผมต้องยืนยันให้ไป
เชลเลินแบร์กขอให้คุณไปร่วมงานด้วยตัวเอง
ผมจะมารับตอนหนึ่งทุ่ม
สหาย เราอยากได้ชื่อ...
- ที่อยู่ วิธีติดต่อ - ไม่...
ถ้าไม่ยอมบอกชื่อ คุณจะถูกฆ่า
ไม่จําเป็นต้องเป็นแบบนี้
ไปเล่นงานคนอื่น
แกโดนฆ่าแน่
สายข่าวยืนยันแล้วว่า
พรุ่งนี้ตอนสิบเอ็ดโมงเช้า
นักศึกษาทั้งห้าคนจะถูกประหาร ที่ลานประหารบาลาร์
เราไม่มีทางช่วยเขาได้เลยเหรอ
เราต้องพยายามส่งข่าวให้หน่วยอื่น
ไม่แน่ จังหวะที่ทหารพาตัวไปที่ลานประหาร เราอาจชิงตัวมาได้
เป็นไปได้ด้วยเหรอ
ผมไม่รู้
แต่เราต้องพยายาม อย่างน้อยก็ต้องทํา
แคเธอรีน ฉันอยากให้เธอเอาจดหมายไปส่งนะ
ไปเอาจักรยานมา
อย่าส่งน้องออกไปเลย
แอร์เว ขอละ
เราต้องพยายาม
ฉันเข้าใจ
แคเธอรีน ยางหน้า... ยางหน้ามันแบน
ไม่เป็นไร พี่ซ่อมให้
โอเค ฉบับแรกถึงโอลิวิเยร์
ฉบับที่สองถึงแบร์นาร์
ฉบับสุดท้ายถึงอองตวน
เราอาจต้องไปจากห้องนี้ด้วย
พวกนั้นอาจทรมานจนฌองหลุดปาก
เขาไม่ให้ชื่อใครหรอก
เธอจะรู้ได้ยังไง เธอจะไปแน่ใจได้ยังไง
เขาไม่ให้ชื่อใครหรอก
สวัสดี ใครน่ะ
คริสเตียน นี่ลูเซียง
ผมต้องคุยกับคุณด่วนเลย
คริสเตียน ผมต้องให้คุณช่วย
ชุดราตรีที่ส่งไปใส่คืนนี้มีปัญหา
เข้าไปคุยในครัว
ชุดมีปัญหาเหรอ
คือมันมีตําหนิ มีจุดขาด
แต่ลูกค้าอยู่ที่งานแล้ว
สามีของเธอเป็นหนึ่งในเจ้าภาพ
เขาโทรศัพท์มาสั่งว่าคุณต้องไปซ่อมชุดด้วยตัวเอง
เราทําอะไรกันอยู่
คริสเตียน คนพวกนี้ทําผมกลัวมาก
ผมขอโทษ
ยกโทษให้ผมด้วย แต่ผมคิดว่า การไม่ยอมบริการเล็กๆ น้อยๆ จะอันตราย
ขอร้องล่ะ
สวัสดีครับ ยินดีต้อนรับ
ขึ้นไปข้างบนเลย
ขอดูบัตรเชิญครับ
ได้มาร์ตินี่แรงๆ สักแก้วคงดี
เมื่อคุณคุยเสร็จแล้วผมจะรีบไปดื่มด้วยเลย
ขอดูบัตรเชิญครับ
เชิญเลย
บัตรเชิญ
คุณพร้อมนะ
- มาดมัวแซล - ขอบคุณค่ะ
ต้องหาปืนเพิ่มอีก กลับมาเจอกันที่นี่
ระวังตัวด้วยนะ ที่รัก
เดินหน้า
ก้มหัว อยู่นิ่งๆ
เร็วสิ ไอ้เลว
ยังเอาตัวรอดได้นะถ้าบอกชื่อมา
ขอดูบัตรเชิญครับ
- ขออนุญาต - บัตรเชิญ
ครับ
- เมอซิเออร์ดิออร์ - ใช่ครับ
ผมมาหา...
รอตรงนี้
แฮร์เชลเลินแบร์ก
มาดมัวแซล ยินดีอย่างยิ่ง
ถือเป็นเกียรติอย่างสูง
ขอบคุณมาก ชปัตซ์ ที่พามาแนะนําให้รู้จัก
ถือเป็นเกียรติของฉันต่างหากค่ะ แฮร์เชลเลินแบร์ก
- ยินดีต้อนรับสู่ฝรั่งเศส - ขอบคุณ
ผมนึกแล้วว่ามีเหตุผลที่ดี ถึงได้รอทั้งชีวิตกว่าจะมาปารีส
เหตุผลคืออะไรคะ
ใครจะต้อนรับผมมาเมืองนี้ ได้เลิศกว่าโคโค่ ชาแนล
ยิ่งใหญ่กว่าดาราฮอลลีวูดคนไหนๆ เสียอีก
มากับผม มากับผม
มากับผม มาเถอะ
ขอทาง
เมอซิเออร์ดิออร์
ผมชอบปารีสมาก
มีอะไรให้ไม่ชอบ
ผมมีข่าวมาบอกคุณ คุณคนเดียว
เชิญนั่งก่อน
เราได้สั่งให้ทางศาล
สั่งใช้กฎหมายอารยันกับธุรกิจของคุณแล้ว
นั่นเป็นสิ่งที่คุณต้องการใช่ไหม
ฉันรอมากว่า 20 ปี
นี่ความผิดใครกัน
ต้องขออภัยอย่างสูงครับ
ต้องไร้ฝีมือขนาดไหน
ผมจะซ่อมแซมให้
นี่เป็นครั้งแรกที่ หล่อนจะได้พบวัลเทอร์ เชลเลินแบร์ก
- เข้าใจไหมว่าสําคัญแค่ไหน - ครับผม เข้าใจ
เข้าไปเลย ถ้าซ่อมไม่เสร็จห้ามกลับ
ผมขออนุญาตดูส่วนที่ขาดครับ
คุณมาคนเดียวหรือเปล่า
นี่ไม่ได้ขาดจากการตัดเย็บ
คุณคือคริสเตียน ดิออร์ใช่ไหม
ชุดขาดได้ยังไง
ใช่หรือเปล่า
ใช่
ฉันทําขาดเอง
ทําไม
เพราะคุณไม่ยอมมาเจอฉัน ทั้งสองครั้ง
ผมไม่เข้าใจแล้วครับ มาดาม แต่ไม่เป็นไร
น้องสาวคุณคือแคเธอรีนใช่ไหม
เธออยู่ขบวนการต่อต้านใช่ไหม
คุณรู้ได้ยังไง
พวกนั้นถ่ายภาพเธอไว้ได้ ส่งต่อดูกันทั่ว
ฉันจําเธอได้เพราะเราเรียนหนังสือมาด้วยกัน
- แต่พวกนั้นไม่รู้ชื่อเธอ - ใคร ใครกําลังหาตัวน้อง
พวกเกสตาโป เธอตกอยู่ในอันตราย
พวกนั้นสงสัยว่าเธอเกี่ยวข้องกับการดักโจมตี
มีกล้องถ่ายรูปเธอเอาไว้ได้
พวกนั้นรู้ว่าเธอขี่จักรยานส่งจดหมาย แต่ยังหาไม่เจอว่าเธออยู่ที่ไหน
ไม่ต้องสนใจชุดที่ขาดแล้ว รีบไปเตือนน้องสิ
แล้วอย่าเดินเพ่นพ่านตามถนน ไปเร็ว
เมื่อทําภารกิจเรียบร้อย
หุ้นส่วนชาวยิวของคุณ จะไม่สามารถอ้างสิทธิ์อะไรในบริษัทคุณได้อีก
และจะจบง่ายๆ แบบนั้น
ใช่
ถ้าไม่ว่าอะไร ตอนคุณบอกว่า "ภารกิจ" ภารกิจอะไรกัน
มาดมัวแซล
พวกเราที่ผ่านความวุ่นวายโกลาหลช่วงสงคราม...
เหลือเวลาไม่มาก
สี่ปีที่นาซียึดครองที่นี่
ช่วงเวลามืดมนที่สุดในชีวิตเรา...
คุณจะต้องช่วยยุติสงคราม ระหว่างเยอรมนีกับสหราชอาณาจักร
ให้ฉันทําอะไรนะ
ทุกคนล้วนมีความรู้สึกโหยหา...
การเอาชีวิตรอด
คุณภูมิใจและตื่นเต้นเลยไหมล่ะ
จะทําได้ยังไงกัน
พรุ่งนี้คุณจะกลับมาหาผม
เราจะคุยถึงงานที่ต้องทํา
ดิออร์... หยุด
จัดการทุกอย่างจนแฮร์ชมิตต์พอใจแล้วใช่ไหม
ครับๆ และตอนนี้ผมจะ... จะกลับบ้าน
เพราะตอนนั้นชีวิตมีแค่นั้น
โหยหาการเอาชีวิตรอด
หยุดนะ ขอละ! อย่า
สําหรับผมแล้ว งานสร้างสรรค์...
คือการเอาชีวิตรอด
คําบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์