GEBASEERD OP WARE GEBEURTENISSEN
Bravo.
Lieve vrienden, het is me een eer om hier met jullie te zijn.
We hebben een hoop te vieren...
...maar we hebben ook veel verdriet.
Ik wil jullie vragen om me te helpen.
Het volgende lied is voor degenen die iemand hebben verloren in de oorlog.
Wil iedereen die rouwt om een dierbare gaan staan?
Christian.
Nee, dat kan ik niet.
Voor Catherine. - Ik rouw niet om haar. Ze komt terug.
Doe het dan voor mij. Voor mijn vader.
Steun me.
Christian. Jacques.
Georges. Je ziet er fantastischer uit dan ooit.
Goed je te zien.
Georges. - Ik was helemaal weg van je werk...
...in Théâtre de la Mode, dat moet je weten.
Wat aardig. - Prachtig, echt.
Je hebt de Parijse mode in ere hersteld. - Georges, wat een vleierij.
Ik vlei met een doel.
Ik zoek... Sigaretje? - Nee, dank je.
Ik zoek een nieuwe ontwerper die mijn rol bij Philippe & Gaston kan overnemen.
Boussac heeft me een hogere functie gegeven.
Ken je iemand? - Hoe kun je het nu over zaken hebben...
...na dat fenomenale optreden van mademoiselle Piaf?
Neem je nooit eens rust? - Boussac slaapt niet, dus ik ook niet.
Klinkt vermoeiend. - Dat is het ook.
En nu ben ik op zoek naar iemand die mij vervangt.
Klopt 't dat Balmain is opgestapt? - Nee, hij begon voor zichzelf.
En nu mag ik een ontwerper zoeken die hem kan vervangen.
Dan zitten we in hetzelfde schuitje.
Inderdaad. Ik voer dus de sollicitatiegesprekken.
Als er iemand bij zit die niet bij ons past, maar wel bij jullie, hoor je het.
Ja, graag. Stuur mij maar een afdankertje.
Alhoewel de juiste persoon misschien voor mijn neus staat.
Nee, ik heb het erg naar mijn zin bij Lelong.
Prima.
Tante, ik ben dol op logeerpartijtjes. - Ik ook.
Wist je dat ik die nooit heb gehad als kind?
Nooit? - Nee, nooit.
Waarom niet?
Ik was niet veel ouder dan jij nu bent en helemaal alleen.
Ik moest alles zelf doen.
Wat eng.
Je zult nooit alleen zijn, Gabrielle. - Beloofd?
Ja, want je vader en ik zorgen voor je.
En Monsieur Claude.
U vraagt me altijd direct te zijn. - Ja, dat is het beste.
André...
...je toestand is ernstig en wordt alleen maar erger.
Dat kan niet. Hij doet alles wat u zegt.
Hij houdt rust en zal nog meer rust houden.
Ik ga een rustig gelegen landgoed kopen. Vanmiddag tekenen we het contract.
Tuberculose is lastig te genezen.
Maar ik heb een collega in Denemarken die een experimentele behandeling toepast...
...met al enig succes.
Dan moet André daarheen.
Wat zeggen we tegen Gabrielle?
Dat je beter wordt.
Er komen vandaag weer sollicitanten.
Niet nu. - Je eerste is over een uur:
Pietro, een jonge Italiaan die net in Parijs woont.
Nee, toe nou. De dag vliegt voorbij. Ik moet aan het werk.
Dus madame Zehnacker... Nee. Toe, neemt u het over...
...met die Italiaan, hoe hij ook heet. - Dat is 'n makkie. Hij heet nu Pierre.
Wat? Nee, we kunnen Pierre toch niet vervangen door nog een Pierre?
Noem hem dan bij z'n achternaam: Cardin. En hij heeft talent.
Neem hem dan aan. - Over een uur.
Ik kan meer maken dan alleen gewone dameskleding.
Monsieur Pierre Cardin.
Het heeft een zekere seksualiteit, hè? En een zekere 'rauwheid'.
Ja. En zeg eens, Mr Cardin, heeft u deze blazer ontworpen, gesneden, genaaid?
Monsieur, ik naai al sinds ik zeven was.
Het is mijn tweede natuur, nog meer dan ademhalen.
Neem me aan en ik zal kleding maken die uw stoutste dromen overtreft.
Moet u dat stiksel zien, die lijn. Dit is waar ik voor leef.
Bent u altijd zo enthousiast?
Monsieur Dior, heb je even?
Wil ik wel weten wat hier aan de hand is?
Dat is aan u.
Monsieur Cardin, u weet er wel een show van te maken.
We zullen spoedig een beslissing nemen.
Leuk om kennis met u te maken en uw talent.
Heb ik de baan? - Ik heb Dior eindelijk weer zien lachen.
Doe uw broek weer aan.
Ik kreeg vanochtend een telefoontje van Georges Vigouroux.
Georges. Ja, hij zoekt ontwerpers en vroeg of ik iemand kende.
Hij vroeg me ook of je een contract met mij hebt.
Het duurt nu al maanden, Christian. Je hebt nog steeds niet getekend.
Wil je betere voorwaarden? Meer geld? - Nee. Dat is het niet, monsieur.
Ik ben tijdens de oorlog opengebleven zodat we samen op dit punt zouden komen.
Het is Catherine.
Ze komt weer thuis.
Echt waar?
Wat een opluchting. Waarom heb je niks gezegd? Wanneer?
Nee, er is geen exacte datum.
Maar als ze thuiskomt, heb ik tijd nodig om haar te kunnen helpen...
...waar ik kan.
Kom. Ik zal het je laten zien.
Kijk eens naar alle bestellingen die zijn geplaatst. Lees maar eens.
Ik heb je creativiteit nodig, je elegante ontwerpen.
Ik ben je dankbaar.
Mijn advies? Zorg dat je bezig blijft.
Laat de jaren niet voorbijgaan in afwachting van het onbekende.
Ze komt terug. - Dat weet je niet.
Ik wil niet cru doen en ik zeg niet dat je geen hoop mag hebben...
...maar je weet het niet. Je hebt mijn contract al 4,5 maand.
Het wordt tijd dat je jezelf bindt, anders zoek ik naar de volgende generatie.
Je moet het tekenen. Nu.
Wat vind je ervan, liefje? - Dit is het mooiste huis ooit.
Dan koop ik het. - Hallo, lieverds.
Sorry dat ik zo laat ben.
Gabrielle is enthousiast. We nemen het.
Vergeef me, maar ik heb net de verkopers gesproken.
Er is blijkbaar een probleem. Je Franse bank kan geen geld vrijgeven.
Dat kan niet.
De Franse regering laat je vermogen niet de grens overgaan.
Tante Coco, zie je dat uitzicht? - Zet je advocaat erop.
Ja. Bel mijn advocaat maar, René de Chambrun.
Hij kan een promesse regelen voor m'n rekening in Zürich.
Krediet wordt niet zo makkelijk verschaft, liefje.
De verkopers overwegen andere biedingen.
Laat mij met ze praten.
Dit is de stress niet waard. We vinden wel een ander huis.
Kunnen we hier niet wonen?
Wat zal dit probleem oplossen? - Harde valuta.
Kan het contant?
Het is niet slim om nu je activa te verkopen.
Dit is geen zakelijke beslissing, maar een levensbeslissing.
Als je vriend zeg ik je dat de markt te instabiel is om contant geld op te nemen.
André heeft dit huis nodig om te herstellen.
En als je advocaat moet ik je advies geven.
En vandaag volg je mijn advies op. Verkoop wat nodig is.
Ik heb contant geld nodig. En dit huis. Regel het.
Neem me niet kwalijk. Zou ik uw krant mogen zien als u klaar bent?
Natuurlijk.
Madame, gaat het?
Die kampen...
Wat er over ze geschreven wordt...
Mijn dochter zit in een kamp.
Maar ze gaat het redden. Dat weet ik zeker.
Zeker.
Als we klaar zijn met winkelen, lijkt het me leuk...
...om ergens een gebakje te eten met kamillethee erbij.
Krijg nou wat.
Mademoiselle, u sprayt nu al vijf minuten met het parfum.
Koop het of ga weg.
Stop daarmee. Het flesje is nu halfleeg. - Dus u verwacht nog een dozijn flesjes?
Deze week. En mijn oom ontvangt nog eens vier dozijn in zijn winkel.
Ik weet dat er een tekort is aan No. 5.
Ze zijn vast nep.
Het bedrijf van mademoiselle Chanel wordt vast goed beschermd tegen nepproducten.
Ik koop alle 60 flesjes. Stuur ze naar Hotel Beau Rivage.
Allemaal? - Ja, allemaal.
En op welke naam? - Mademoiselle Coco Chanel.
Coco Cha... - Stuur ze meteen. Ik hou deze voor nu.
Bedankt. Gabrielle.
Je moet je hier nu buiten houden.
Wie maakt mijn parfum, René?
De Wertheimers. Ze hebben nu een fabriek in Hoboken, New Jersey.
Ik probeer het uit te zoeken, maar ik hoor niks terug.
Klaag ze aan.
De Fransen zijn erg wraakzuchtig.
Ze willen wraak nemen op iedereen met naziconnecties.
Allemaal leugens.
Dat je de Arische wetten probeerde in te zetten...
...om de Wertheimers aan de kant te zetten, is niet onopgemerkt gebleven.
Hou je gedeisd of de hel barst los. - Dan bel ik Pierre Wertheimer zelf wel.
Mademoiselle, doe een stapje terug.
Laat mij dit afhandelen.
André is er slecht aan toe. Breng tijd met hem en je mooie nichtje door.
Je hebt gelijk. Ik heb al genoeg problemen. Ik ben moe.
Beloof me dat je niks doet.
Wertheimers zijn overlevers. Ze worden gezien als helden.
En ik? - Ik wil dat je helemaal niet wordt gezien.
En ik heb de aandelen niet verkocht, want dat zou dom zijn.
Henri? Ik ga je een vraag stellen en ik wil een eerlijk antwoord.
Heb je in de afgelopen twee jaar nog een No. 5 gemaakt?
Dat lukte niet. Ik probeerde de bloemen te kweken, maar de oorlog...
Ik wil alleen weten of je nog een flesje No. 5 hebt gemaakt.
Nee. Geen een.
En toch zag ik 60 flesjes in een winkel in Zwitserland.
Het zijn de Wertheimers.
Op de een of andere manier maken ze mijn parfum in Hoboken.
Ik stuur ze naar jou. Ik wil weten wat erin zit, wat de samenstelling is.
Dat kun je toch vaststellen? - Ja, maar 60 flesjes...
Wees voorzichtig. Het is een klein fortuin.
Christian, ik ben misschien een beetje aangeschoten, maar...
...ik moet eerlijk zijn. - O nee.
Je hebt een grote blunder gemaakt, dat je het even weet.
Die maak ik zo vaak.
Net als dat ik je nu heb bijgeschonken. - We worden nooit meer de oude...
Juist. - Nee. Je afwijzing.
Ik smeekte je om een samenwerking.
Maar nu kan ik zeggen dat ik 100.000 frank aan investeringsgeld krijg.
Ja. - Op jou.
Ik hoorde dat je het geld hebt gekregen van een dame.
Nee, je hebt je toch niet bekeerd? - Nee, sloerie. Wie is het?
Zijn mammie.
Geld is geld.
Je mammie wil vast niet weten dat haar Pierre zich verkneukelt.
Dat zou ik nooit doen, tenzij Lelong erbij was.
Ik zou het graag in z'n domme, mismaakte gezicht wrijven.
Ik ben dolblij voor je, Pierre. - Ja, dit is echt niet niks.
Niet niks?
Je bent altijd zo gesloten. Vind je dat ik het niet waard ben?
Ik... Gesloten? Ik ben...
Je bent zo goed, zo sluw, zo gevangen.
Blijf niet bij Lelong.
Wie vindt het nog meer een goed idee dat Christian niet voor die charlatan...
...blijft werken? - Pierre, toe...
Ik wil niet dat je wegkwijnt, terwijl die vreselijke oplichter je talenten steelt.
En niks ten nadele van je baas, Mr Boussac...
...de koning van de katoen, maar let maar op:
Pierre Balmain wordt de koning van de couture.
Maar eerst even pissen.
Daarover gesproken. Van alle sollicitanten die je hebt afgezeken of afgewezen...
...wie zou mijn voormalige positie bij Philippe & Gaston kunnen overnemen?
Er is één erg talentvolle jongeman. Hij is erg enthousiast.
Lelong wil hem niet.
Neem hem meteen aan.
Hoe heet hij?
Pietro, maar hij moest het veranderen in Pierre.
Nee. Er is maar plek voor één Pierre.
En gaf Lelong je een deadline om te tekenen?
Ik zei dat ik blijf werken, maar moet kunnen stoppen als ze me nodig heeft.
Christian.
Als wie je nodig heeft?
Catherine.
Als ze terugkomt.
Christian.
Het duurt nu al zo lang sinds ze is opgepakt en...
We hebben allemaal geleden in die verdomde oorlog.
Leg je erbij neer. - Spreek...
...voor julliezelf, maar waag het niet om voor mij te spreken.
Waag het niet.
Ga verder met je leven. - Dat doe ik ook.
Ja, momentje. Hij is er.
Je vader.
Papa?
Wat?
Wanneer?
Weet je dat zeker?
Ik kom morgen naar je toe.
Er is iets gebeurd.
Ze hebben haar gevonden.
Wie?
Catherine.
André?
Wat gebeurt er?
Is alles in orde?
Het wordt al minder.
Ik ga dr. Weber bellen.
Ik klink erger dan ik me voel. - Dat is geen vraag.
Ik weet dat ik moet rusten, maar... - We laten dr. Weber beslissen.
Ik zorg dat hij hier voor de lunch is.
Wanneer kan je in je nieuwe huis? - Ons nieuwe huis.
Bijna. Ik wacht eerst tot ik wat contant geld heb.
Je chauffeur zei trouwens dat hij al een tijdje niet betaald is.
Zei hij dat?
Hij wacht maar.
Heb je 'm überhaupt betaald? - Tuurlijk. Hij rijdt me al maanden rond.
Ik heb alleen al even geen contant geld meer gehad.
Daar bent u. - Onze goeie dokter.
Ga zitten.
Dus wanneer kan dr. Lehmann André behandelen?
Helaas wil hij niet naar Zwitserland komen.
Zei u wie ik ben en wat ik ervoor betaal? - Jazeker.
Maar het goede nieuws is dat hij nu in Parijs zit...
...en André daar graag wil behandelen. - Ik laat je niet achter.
Is Lehmann onze beste optie? - Jullie enige optie.
André, als ik jou was, zou ik naar Parijs gaan.
Dan zal hij dat doen.
Maak je geen zorgen over mij.
Ze vonden haar alleen, ronddwalend vlak bij Dresden.
Ze ontsnapte tijdens een dodenmars tussen twee kampen.
De geallieerden pikten haar op.
Ze zou over twee dagen aankomen, maar...
Wat?
Het Franse ministerie vertelde me...
...dat veel mensen die reis niet overleven.
Ik wil dat je 'r opwacht.
Mijn hart kan het niet aan als...
Ze is al zo ver gekomen. Dit laatste stukje zal haar ook lukken.
En je moet bloemen meenemen.
Ik hoorde dat mensen hun dierbaren opwachten met seringen.
Ik zal bloemen meenemen.
En ik maak haar lievelingskostje.
Christian...
...je had al die tijd gelijk.
Jij hield hoop, terwijl ik die had opgegeven.
Mesdames et messieurs, ga naar de bovenste verdieping.
Blijf netjes in een rij lopen.
Dames en heren, ze zijn er over tien minuten.
Tien minuten.
Naar voren.
Auschwitz.
Naam? - Catherine Dior, D-I-O-R.
Blijf geduldig. - Catherine is m'n zus.
Ze is vlak bij Dresden gevonden. Ze zat in Ravensbrück.
Hou ruimte vrij. - Ja, ze staat erbij.
Ze komen eraan. Wacht daar.
Ja, blijf doorlopen.
Beatrice. Beatrice Fuzet.
Catherine. Catherine Dior. - Dubois.
Sylvie. - Rustig blijven.
Jean Dubois.
Catherine.
Ik zie hem. Ik moet erheen. - Rustig.
Beatrice. Beatrice Fuzet.
Zijn er nog meer passagiers? Nog meer mensen?
Sorry, meneer, de treinen zijn nu leeg. Iedereen is er.
M'n zus zat daarin. Waarom is ze er niet?
Het spijt me, maar sommigen hebben de reis niet overleefd.
We hebben veel mensen verloren. Hun lichamen liggen hier.
Meneer, alstublieft. Wacht tot ze er allemaal af zijn.
Mijn zus zou hier moeten zijn. Ze zat in de trein.
Het is onmogelijk om te weten waar iedereen is. Gecondoleerd, meneer.
Maar als je met ons mee zou willen naar Parijs, zou je wel gaan.
Soms, lieverd, zijn dingen niet mogelijk. - Maar als je van ons zou houden...
Ik hou wel van jullie. - Niet waar.
Gabrielle, dat mag je nooit meer zeggen. - Ik geloof je niet.
Monsieur Claude gelooft je ook niet. Hij wil ook dat je meegaat.
Monsieur Claude is een knuffel. Hij wil niks.
Ik ben niet welkom in Parijs. Misschien was ik dat wel nooit.
Beloof me dat je belt als ik iets voor je kan doen.
Ja, goed voor jezelf zorgen.
Lief zijn, hè? Dat zal papa helpen beter te worden.
Ben je hier als we terugkomen? - Waar zou ik anders heen gaan?
Ik hou van je. - Ik ook van jou.
Ga maar.
Zijn dat alle parfums? - Ja, 59 flesjes. Eentje is gesneuveld.
Heb ik daarvoor betaald? - Nee, die is niet meegerekend.
Breng ze naar de goederentrein die over een uur vertrekt.
Een koerier zal ze naar Henri in Zuid-Frankrijk brengen.
Voorzichtig. Je weet hoe waardevol ze zijn.
Mag ik iets vragen?
Ik heb al twee maanden geen salaris meer gehad.
Ik regel het. Doe de achterklep dicht. - Wanneer?
Pardon?
Als u dit kunt betalen, kunt u mij dan niet betalen?
Ik zal je betalen.
O, hemeltje. Gabrielles beer.
Kunnen we ze nog inhalen en op tijd zijn voor de trein?
Nee, ze gaan de andere kant op. - We redden het wel.
U kunt beter hier blijven...
...want ik moet me haasten. - Rijden.
Hoe kon je dit laten gebeuren? Je rijdt me al acht maanden in Zwitserland rond.
Je weet nu toch wel hoe de motor werkt?
We krijgen Monsieur Claude nooit bij Gabrielle. Hoe wil je nu die trein halen?
Hallo. We hebben pech.
Heeft een van jullie meer verstand van automotors dan Conrad?
Doe wat ze zeggen.
Laat ze de auto niet meenemen. - Op jullie knieën.
Stop, mademoiselle. - Stop.
Niet de auto.
Wacht. Nee. Niet schieten.
Niet schieten, alsjeblieft. - Niet schieten.
Ze zou niet meegaan. - Maar ze is er wel.
Ken je ze? - Ik meen het. Niet schieten.
Hij heeft uw leven gered, mademoiselle. Kom.
Sorry, mademoiselle. Ik heb u gezegd dat ik geld nodig had voor m'n schulden.
Ze zijn toch allemaal nep. Ze stinken.
Geef maar aan je vrouw.
Had u me maar betaald.
Eikel.
Alsjeblieft.
O, god.
Alsjeblieft.
Alsjeblieft. Zie je me niet?
Wat?
Louis, wie is dat?
O, mijn god, mademoiselle.
Wat is er gebeurd? Gaat het? - Ja, ik... Autopech.
Coco.
O, René.
Was je hier al?
André vroeg me om je uit de nesten te houden.
Ik ben kennelijk te laat.
Laat me je helpen. - Nee, raak me niet aan.
We hebben meer bewijs nodig tegen de Wertheimers.
Dit gevecht kunnen we nu nog niet winnen.
Ik wil geen gevecht.
Je kunt geen Joden aanklagen.
Ik wil een oorlog.
Klaag ze verdomme aan.
Catherine komt niet terug.
Begrijp je dat?
Je had het mis. - Ze zal komen.
Maar zij is niet het antwoord. - De trein was er. Ze zat er niet in.
Christian, ik zal eerlijk zijn. Ik zag een tuin toen ik je ontmoette.
Ik zag hem toen ik je hand voor het eerst aanraakte.
De wereld was bezaaid met bloemen. Overwoekerd.
Ik heb iets voor je.
Wat is dat?
Zolang je deze bij je draagt, zal Catherine terugkomen.
Zeg dat niet steeds.
Ik mag dat niet meer denken.
Ze is dood. Ze komt niet terug.
Dat is mijn toekomst.
Christian, ik geef alleen de boodschap door.
Ik vertel je wat die is. Wat zal zijn.
Tot ziens, madame.
Georges, met Christian.
Ik zat te denken.
Boussac wil toch dat ik Philippe & Gaston run?
Ik wil met hem praten.
Bel hem. Vraag om een bespreking.
Bedankt, Georges.
25 jaar geleden begon ik een revolutie met de introductie van gekleurd katoen.
Ik zag de potentie en maakte het waar.
Ze noemen me niet meer Marcel Boussac.
Ik werd de Katoenkoning.
Interesse, passie, risico. Daar begint het allemaal.
Je moet je eigen ideeën hebben.
Dat hebben de Duitsers nooit begrepen. Ze pakten alles af en streken met de eer.
En alles wat ze niet konden stelen, vertrappelden of vernietigden ze.
Ik zeg het je, zo hoor je geen zaken te doen.
Ik kan dan geen jurk maken...
...maar ik heb altijd geweten hoe ik geld moet verdienen.
Hier.
Georges zegt me dat ik bij u moet zijn. - Wat aardig van hem.
Hij is vol lof over u. Hij noemt u een rijzende ster en vastberaden.
Dus u wil Philippe & Gaston runnen?
Nou?
Witte seringen.
Dat zijn de bloemen die we meenamen voor de overlevenden. Pardon.
Ik heb het gehoord. De eersten die terugkwamen van de kampen.
Rouwt u om iemand?
Ik stel mezelf steeds de vraag:
hoe moeten we nu verder?
Hoe gaan we ze vergeven?
Onszelf?
De mensheid?
Ik stond in die hal toen de overlevenden naar binnen strompelden.
Ik dacht:
dit kan niet.
De hopeloosheid in ieders ogen.
We voelden 't allemaal.
En het verspreidt zich nu als een ziekte...
...en binnenkort is het overal, denk ik.
Ik weet wat oorlog is, monsieur Dior, maar wat stelt u voor dat we eraan doen?
Mijn eigen huis.
Pardon? - Ik wil dat u me mijn eigen huis geeft.
Uw eigen modehuis?
Dat is de enige manier waarop ik dit verdriet kan omzetten in...
...de terugkeer naar geluk.
Dat is mijn voorstel.
Mensen moeten weer voelen. Ze moeten weer dromen.
Ze moeten weer leven.
En wij kunnen een nieuwe wereld voor ze creëren.
We zouden een mooie tuin voor ze moeten planten.
Dat zijn misschien wat zaadjes.
Ik heb nog nooit iemand zo horen praten. Ga verder.
Jacques, ben je thuis?
Ik heb nieuws.
Christian? Goddank, je bent terug. Ik had gebeld naar Boussac, maar...
Ze is net terug.
De dokter komt eraan.
Vertaling: Inge van Bakel