GEBASEERD OP WARE GEBEURTENISSEN
Catherine. Je naam heeft iets zachts.
Misschien werk je wel mee.
Je kunt jezelf helpen door met me te praten.
En als je niks zegt...
...zal ik je pijn doen.
En ik hou pas op als je me alles vertelt.
Tweeënzeventig uur zonder rust. Wil je niet slapen?
Als je niks zegt, zal dit nooit ophouden.
Er was een zesde student.
Vertel me zijn naam of je gaat terug het ijs in.
Ik heb jou niks te zeggen.
Nee. Je bent veilig. Je bent thuis.
Nee, ik ben het. Christian. - Alsjeblieft.
Dus ze hadden niets te zeggen toen je zei dat ik ze aanklaag?
Je moet begrijpen wat je bent begonnen. - Begonnen?
Ik ben niet begonnen. Ik ga ze ruïneren.
Coco... - Pierre en Paul pleegden contractbreuk...
...toen ze zonder mijn toestemming Chanel No. 5 in Amerika gingen maken.
Achter m'n rug om.
Dat is aan de rechter. Op deze aanval volgt een tegenaanval en...
Verdomme, René. Ga je nog je werk doen of moet ik terugkomen en het voor je doen?
Ik heb geld nodig.
We gaan lunchen met de rijkste vrouwen in Zwitserland.
Als het klikt, zullen ze je veel betalen voor 'n jurk.
Hallo. - Aangenaam.
Insgelijks.
Hallo. Aangenaam. - Hallo. Hoe maakt u het?
Kon u niet vast gaan zitten? - Nee, nog niet.
Sorry. Kun je ons onze plaatsen aanwijzen?
Zeker, mademoiselle. En kan ik u even spreken?
Mademoiselle, uw rekening...
Ik heb hier nu geen tijd voor. Ik geef je mijn woord. Ik ga het betalen.
Alsjeblieft, dit is een belangrijke lunch. Aan de kant.
Vertel eens, hoe gaat het met André?
Gabrielle en hij zijn net in Parijs. Zijn behandeling is begonnen.
Op hoop van zegen.
Die twee zijn alles wat ik nog heb. Ik hou zielsveel van ze.
Heeft u een foto?
Dit zijn mijn kleinkinderen.
Wat enig. O, ja. Ja, natuurlijk. Ik laat hun portretten inlijsten.
Ik moet je vragen, wie is die dame?
Welke dame?
Die vrouw daarachter die al de hele tijd naar je zit te staren.
Coco, lieverd. Hallo. Dat is lang geleden. - Ze zwaait naar je.
Zij?
Coco, lieverd. Niet te geloven.
Coco. - Ze is wel volhardend.
Ja, hè?
Iedereen kijkt. Ik zou maar even hallo zeggen.
Catherine is uitgedroogd en uitgeput.
Geef 'r lichte maaltijden vanwege de maagzweren.
Oké, maar er is nog iets.
Ze weet vaak niet wie ik ben of waar ze is...
Ja, maar verhongering kan grote gevolgen hebben.
We zien verschillende symptomen bij kampoverlevenden...
...en soms lijden ze aan geheugenverlies door trauma.
Maar dat is tijdelijk? - Waarschijnlijk.
Maar dringt u niet te veel aan. Zorg dat ze rust houdt.
Monsieur Dior.
Catherine heeft erg geleden.
Verhongering kan mensen tot waanzin drijven.
De pijn is verschrikkelijk.
Het is echt schadelijk voor het lichaam, maar ook voor de geest, de gemoedsrust.
Wat kan ik doen?
Geef haar gewoon de tijd. Doe het rustig aan, alstublieft.
Ik kom om de zoveel dagen terug.
En niet te veel bezoek. Liever helemaal niemand.
Ik wil niet dat ze mijn bezorgdheid ziet.
En je bespreking met Vigouroux? - Ik kan niet gaan. Onmogelijk.
Ik red 't hier wel.
Nee. Ik had die sprong nooit gewaagd als ik had geweten...
...dat ze zou terugkomen. Het is een wonder. - Zeker.
Net als dat monsieur Boussac je deze kans geeft.
Verspil hem niet.
Catherine is nu thuis. Dat is het belangrijkste.
Je mag trots zijn op jezelf.
Dus ga nou maar.
Dit is goed voor je. Ga nou maar.
Hallo. - Spreek ik met huize Dior?
Ja, dat klopt. - Is Catherine terug?
Catherine? - Ja...
...ik wil haar graag spreken. - Dat zal niet gaan.
Weet u dat zeker? - Nee, sorry.
Het was echt een drama om Madrid uit te komen.
Die mensen van de Britse ambassade...
...wilden stuk voor stuk alleen maar weten waar ik was geweest, wat ik wist.
Zoveel vragen. Het was echt vermoeiend.
Klinkt vervelend.
Vervelend? Nee, het was een regelrechte marteling.
Ja, nou, je hebt het overleefd. Daar gaat het om.
Waarom ben je hier?
Het is lunchtijd.
Ik zou denken dat je liever een bezoekje aan Londen brengt.
Nou, na onze tegenslag in Madrid werd ik bestempeld als verrader.
En m'n familie in Engeland heeft me verstoten, dus nu ben ik helemaal van jou.
Bof ik even.
Vertel me eens hoe het hier is. Die Zwitsers lijken allemaal zo...
...rijk.
Haal je niks in je hoofd, Elsa.
Hoezo?
We moeten ons gedeisd houden. Het is nog steeds gevaarlijk.
Zit de Franse regering achter je aan?
Zachtjes. - Sorry.
Coco.
Als je wil dat ik mijn mond hou over wat ik weet...
...waarom geef je me dan niet wat je me beloofd hebt?
Kijk aan. Dit gaat over geld.
Lieverd, je zei het zelf al in Madrid, het is maar geld.
Dat zei je toen Spatz alles had uitgegeven.
Je zei dat je meer kon regelen. En toen...
...toen vergeleek je mijn hart en ziel met een tafelkleed.
Dat meende ik niet.
Zorg gewoon voor me, oké?
Wees lief voor me en ik hou m'n mond.
Een felicitatie is wel op zijn plaats.
Deze stap, je modehuis... Ik weet niet wat je tegen monsieur Boussac hebt gezegd...
...maar hij heeft nog nooit zoveel geld in iemand geïnvesteerd.
Nou, het is een eer.
Heb je het Lelong al verteld? Hij zal wel buiten zichzelf zijn dat je weggaat.
Nog niet. Dat komt wel.
Maar je moet het meteen doen. We moeten het papierwerk afhandelen.
De kleermakers, naaisters, modellen en werknemers aannemen.
Een locatie zoeken. Die is belangrijk. Boussac wil groots uitpakken.
Ik dacht aan iets intiemers, iets persoonlijkers...
...iets wat uitstraalt dat ik slechts een paar vrouwen prachtig wil kleden.
Natuurlijk, maar dan moet het nog steeds groots zijn.
En Boussac wil meer dan dat. Dat weet je vast wel.
Maar ik heb iets meer tijd nodig.
Ik weet niet of je het weet, maar... - Je zus is terug.
Ja. Dat is geweldig, Christian. Hoe gaat het met haar?
Ze moet wennen, maar dat heeft tijd nodig.
Ongelofelijk.
Ga naar huis en zorg goed voor Catherine.
Dank je, Georges. - Maar als zakenpartner...
...moet je weten dat Boussac niet erg geduldig is. Hij is een man van de klok.
Ik begrijp het. Ik ben dankbaar.
Maak je geen zorgen. - Nou, dat doe ik wel.
Is het waar? Is ze er?
Ja, ze is er.
Bedankt.
Ik moet haar zien.
Hervé, ze is zwak. Het is beter om te wachten.
Nee, ik moet haar spreken. - Ja, binnenkort.
Niet vandaag. Ze is te verward. - Vroeg ze naar mij?
Vroeg ze naar mij?
Ze lijdt aan geheugenverlies.
Het spijt me. Ik moet haar zien.
Catherine.
Ik dacht dat je dood was.
Alles klinkt...
Het voelt zo stom om iets te zeggen.
Oké, laat haar maar rusten. - Alsjeblieft.
Heel even.
Ze weet dat ik er ben.
Ik dacht dat je dood was.
We moeten de komende 72 uur binnen blijven.
En geen zorgen, daarna gaan we weer.
We smokkelen Jean naar buiten als 't donker is. En daarna gaan we allemaal weg.
Ik kom morgen terug.
Pak mijn hand, Catherine.
Vertel me de naam van de andere student...
...en dan zal dit allemaal ophouden.
Pak mijn hand.
Ja? Hallo. - Goed nieuws, monsieur Dior.
Pardon. Met wie spreek ik?
Hier spreekt uw lot. Ik heb de perfecte locatie voor uw nieuwe atelier gevonden.
Georges Vigouroux belt u straks en zal een bezichtiging inplannen.
O, Mr Boussac. Georges weet dat ik nog een dag of twee nodig heb.
Monsieur Dior, ik doe er alles aan om uw visie te realiseren...
...maar dan moet u wel uw plicht vervullen. Dit is tenslotte 'n bedrijf.
Ja, ik weet het. En geloof me, ik ben u erg dankbaar.
Mooi. Dan is alles duidelijk.
De oorlog is bijna voorbij. Dit is een nieuw hoofdstuk.
Weet u, ik koester niet snel hoop...
...maar toch heeft u me hoop gegeven.
Al nieuws van de Wertheimers?
Nog niet. - Belachelijk. Ik ga ze ruïneren.
Luister goed.
Ze mogen niets tegen ons kunnen gebruiken. - Hoe bedoel je?
Als je de Wertheimers de oorlog verklaart, zullen alle lijken uit de kast komen.
Dus, is er nog iets wat ik moet weten?
Nee. Nee, helemaal niks.
Nog bepaalde geheimen? - Stel me niet steeds dezelfde vraag.
Als jij ze vandaag niet belt, zal ik ze bellen.
O, hemeltje. Zo te horen zit je in de problemen.
Hou op, Elsa.
Ik heb mijn succes zelf verdiend. Ik heb m'n modehuis vanaf nul opgebouwd.
En Chanel No. 5 was mijn idee en nu denken ze dat ze het kunnen stelen.
Wie wil het van je stelen?
Pierre Wertheimer en zijn achterlijke broer Paul.
Ze komen hier niet mee weg. Ik krijg waar ik recht op heb.
Goed zo. Mensen horen te krijgen waar ze recht op hebben. Ik ook.
Dat wordt 'n spetterend feestje vanavond. Heb je 'n uitnodiging gehad?
Een uitnodiging? Nee. Hoezo?
Alle hotelgasten zijn uitgenodigd. Ik kreeg er een bij de receptie.
We gaan niet naar het feest. - Waarom niet? Eens kijken wat erin staat.
'Gewaardeerde gasten en toekomstige vrienden...'
Wat lief. Erg vleiend.
'Na zoveel jaar waarin er niets te vieren viel...'
Inderdaad.
...'bent u van harte uitgenodigd om samen met ons het glas te heffen op het leven...
...vandaag vanaf 16.00 uur tot middernacht.'
We kennen die mensen niet. - Jij wel, volgens mij.
Wat?
'We kijken ernaar uit om u te ontmoeten, Mr en Mrs Pierre Wertheimer.'
Heel grappig.
Maar dat staat er echt. Dat is geen toeval.
Daarom heeft hij niet gereageerd. Hij speelt spelletjes, maar dit is oorlog.
Je moet me helpen.
Er klopt iets niet.
Het is gewoon... Catherine is er niet meer.
Ik wist dat ze veranderd zou zijn, maar ze is onherkenbaar.
Voor wie? - Voor mij.
Ik weet niet wat ik moet doen.
Ik stel me steeds voor wat ze allemaal heeft moeten doorstaan...
...en...
...de scenario's die ik voor me zie, zijn zo...
Ze zijn genadeloos en zo akelig.
Denk je dat ze het je verwijt? - Ik verwijt het mezelf.
Het is veiliger voor u als ik wegga.
En ik kan bij de andere studenten verblijven. Dat is veiliger voor iedereen.
Het is nu bevestigd dat...
...alle vijf studenten worden geëxecuteerd bij Balard.
Je moet een paar brieven bezorgen, oké?
Stuur haar niet.
We moeten 't proberen.
Ik begrijp het.
Ik wil haar zien.
Dank je.
Laat mij zo het voortouw nemen.
Je doet maar. Je kunt zoveel praten met Pierre als je wil. Hij is getrouwd.
Ik zoek iemand die niet bezet is. Hallo.
Wil je iets drinken?
Nee? Oké, bedankt.
En als iemand vraagt hoe we elkaar kennen, zeg dan dat we oude vriendinnen zijn.
Van voor de oorlog. Wat je ook doet, zeg niks over de ingewikkeldere zaken.
Geen ingewikkelde zaken zoals Madrid.
Je weet toch wel wat ik bedoel? - Zeker.
Ik ben hier alleen op bezoek bij een van mijn beste vriendinnen. Meer niet.
Naam? - Je kent me. Aan de kant.
Het spijt me, mademoiselle. We moeten alle namen op de lijst checken.
Coco Chanel.
Het spijt me, mademoiselle. Er staat geen Coco Chanel op de lijst.
Hier is de mijne.
'Miss Elsa Lombardi.' Ja. Uw naam staat erop.
Goed u te zien. - Insgelijks.
Toe, komt u verder. - Dank u.
En zij dan? Zijn niet alle hotelgasten uitgenodigd?
Bijna allemaal. Mr Wertheimer heeft de gastenlijst zelf goedgekeurd.
Nou, dit is vast een misverstand. Ik zie je daar, schat.
Dit is onacceptabel. Ik ga ook.
Nee. U niet. U heeft geen uitnodiging.
Luister eens...
Alstublieft, mademoiselle. Ik wil de beveiliging erbuiten laten.
Raak me niet aan, onbeschofterik.
Dit is een besloten feest. U mag gerust dineren samen met de andere ongenodigden.
Dit gaat je je baan kosten.
Dat was 't waard.
Kijk eens.
Hier. Laat mij maar.
Zo triest.
Welkom, allemaal. Ik ben Pierre Wertheimer.
Fijn dat jullie er allemaal zijn...
...om het nieuwe hoofdstuk te vieren van voorspoed en vrede in onze wereld.
Laten we samen het glas heffen op iedereen die gekomen is. Proost.
Pierre.
Jammer dat je niet op m'n feest kon komen. Kwam je niet binnen?
Bedoel je dat geweldige feest waarvan je nu wegloopt om met mij te praten?
Ja, inderdaad. Sorry dat je niet bent uitgenodigd.
Mijn broer en ik hebben je brief gekregen waarin je dreigt ons aan te klagen.
Erg welbespraakt. Bijna professioneel.
Ik zal krijgen waar ik recht op heb. - Ja, ik dacht het niet.
Je hebt de Arische wetten gebruikt om ons buitenspel te zetten.
Dat kunnen we zomaar naar buiten brengen.
Om nog maar te zwijgen over al die nachten in het Ritz...
...waarin je die marcherende clowns hebt vermaakt.
Genoeg.
Niet weglopen als ik tegen je praat.
Hou je mond dan.
Ik klaag jullie aan. Jullie hebben een fortuin verdiend aan mijn naam en parfum.
We doen al 20 jaar zaken en nu denken jullie me te kunnen bestelen?
Ik zie jullie in de rechtbank. Jij en je sneue broer.
Dat zal nooit gebeuren. Dat staan we niet toe.
Jullie zijn me wat verschuldigd, idioot.
Jij, ik en mijn broer hadden een goeie deal.
Je wist waar je aan begon en we hebben ons woord gehouden.
Je hebt je 10 procent, dus wat zeur je nou?
Omdat jullie me hebben bedonderd. - Door in je te geloven? Toe nou.
Je zag niet eens de potentie van je eigen bedrijf.
Ja, nu eis je de eer op, maar destijds wilde je het maar wat graag verkopen...
...zodat je kon feesten met je vrienden. - Leugenaar. Vuile, gore leugenaar.
Geef maar toe.
Je gaf je bedrijf aan twee Joden, omdat je wist dat we je rijk zouden maken.
Alleen daar deugen jullie voor.
Wat zei je daar? - Je hoorde me wel.
Geld, geld, geld. Dat is alles wat jullie zijn.
Pardon.
Dit gesprek is nog niet voorbij.
Je hebt me nooit begrepen, Pierre, en dat zul je ook nooit doen.
Geniet van je feestje.
Je bent terug.
Je lichaam is hier.
Maar je geest is ergens anders.
Ik denk dat ik wil stoppen. - Dat wilde ik ook. En toen gebeurde het.
Madame Delahaye zag je in 'n visioen.
Zag ze me? - Ja. Ze wist dat je zou terugkomen.
Dat kan niet. Dit is klinkklare onzin.
Ik zie je daar nu.
Je hebt zoveel pijn.
Iedereen leed.
Maar er is nog iemand bij je. - Ze martelden ons alleen.
Dat is niet wat ik zie in de badkamer. - Wat weet jij daarvan?
Nee. Je pakte zijn hand. - Pak mijn hand.
Hij hielp je te overleven.
Hier ben je alleen.
Maar daar... - Zo is het genoeg.
Je broer bracht me naar jou toe...
...zodat ik je gepijnigde hart verlichting kan bieden.
Er was iemand bij je. Je pakte zijn hand.
Christian. Wegwezen.
Ik vind het vreselijk wat je is overkomen. - Kom. Ander keertje. En heel erg bedankt.
Christian, stuur haar weg.
Vreselijk.
Sophie.
Monsieur?
Heeft Dior afgebeld? We hadden een bezichtiging.
Ik geloof het niet.
Zeg de afspraak af. - Goed, monsieur.
Monsieur Boussac zal niet blij zijn.
Catherine. Ze probeerde je alleen maar te helpen. We willen je alleen maar helpen.
Me helpen?
Je kunt me niet helpen.
Maar je bent thuis. Je bent hier nu bij ons. Je moet hier bij ons zijn.
Laat me je nou helpen.
Het is mijn schuld wat Jean is overkomen.
Ik had hem nooit moeten vragen om weg te gaan. Hij was veilig hier.
Je moet jezelf vergeven. Het was 'n onmogelijke situatie.
Monsieur? Mademoiselle?
Ik wilde u zien. Ik hoorde dat het niet goed ging.
Ik had gebeld. Ik wilde u spreken. - Nee. Geen bezoek.
Het komt nu niet uit, jongeman. Alsjeblieft.
Je gezicht komt me bekend voor. Waar ken ik je van?
Ik was een vriend van Jean. Ik hoorde dat u thuis was.
Wilt u alstublieft met me meekomen?
Ik wil u iets laten zien. - Catherine, je moet rusten.
Dit is belangrijk, meneer.
Natuurlijk.
Het is hierzo.
Hier liggen ze.
Ze? - Ja, Jean en de anderen.
We waren met z'n zessen.
We hadden een kleine drukpers in mijn oma's huis opgezet...
...en verspreidden antinazi-pamfletten.
In het begin leek het zinloos.
Maar het groeide. Het verzet groeide.
En toen kregen de nazitegenhangers er lucht van.
Toen de nazi's al mijn vijf vrienden meenamen...
...dacht ik de volgende te zijn.
Maar toen kwam niemand me halen.
En de volgende dag was ik veilig.
En mijn familie was veilig.
En de dag daarna ook.
En toen wist ik dat mijn vrienden me niet zouden noemen.
Mijn vrienden zijn niet gezwicht en u bent niet gezwicht.
Ik weet niet hoe u ondanks de martelingen bleef zwijgen.
Ik wil u bedanken.
U heeft me gered.
U gaf me een tweede kans.
Ik breng u terug als u zover bent.
Ik weet het weer.
In het kamp stonden mensen ervan versteld hoe dapper ik overeind bleef.
Maar het was niet dapperheid waardoor ik bleef zwijgen.
Het was niet moed.
Nu weet ik het weer.
Jij was het, Christian.
Rustig maar.
Ik ben zo moe.
Maakten ze me maar dood.
Doodgaan is makkelijk.
Alleen jij weet wat je moet doen.
Hoor je me? Tegen wie heb je het?
Ik heb jou niks te zeggen.
Pak haar.
Sorry dat ik je stoor.
Je stoort niet.
Ik wilde even zeggen dat het me spijt dat ik onze afspraak heb gemist...
...en dat ik er morgen zal zijn en alle dagen erna.
Ik moet op je kunnen rekenen. - Ik zal je niet teleurstellen.
We gaan samen iets moois neerzetten. Jij, ik en Boussac.
Het is zeldzaam, weet je. - Wat?
Een tweede kans in het leven.
Tweede kans?
Ja. Ik heb een tweede kans gekregen.
Wij allemaal.
Zoek een eigen kamer, Elsa.
Ik heb geen zin in jouw gezeik.
Godsamme.
Wat wil je? - Je hebt helemaal gelijk.
Ik heb je nooit begrepen.
Pierre. - Maar dat wil ik wel.
Vannacht.
Op je knieën.
Coco, alsjeblieft.
Het komt niet door mij, maar door m'n broer.
Wees dan een lieve jongen.
En geef me verdomme mijn geld.
Vertaling: Inge van Bakel