ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΟ ΑΠΟ ΑΛΗΘΙΝΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ
Κατρίν. Το όνομά σου έχει μια απαλότητα.
Ίσως να μην είσαι μεγάλος μπελάς.
Μπορείς να βοηθήσεις τον εαυτό σου μιλώντας μου.
Αν δεν μιλήσεις...
θα σου κάνω κακό.
Και δεν θα σταματήσω
μέχρι να μου τα πεις όλα.
Εβδομήντα δύο ώρες χωρίς ξεκούραση. Δεν θες να κοιμηθείς;
Αν δεν μου μιλήσεις, δεν θα τελειώσει ποτέ.
Υπήρχε ένας έκτος φοιτητής.
Πες μου το όνομά του, αλλιώς θα γυρίσεις στον πάγο.
- Δεν έχω τίποτα να σου πω! - Όχι...
Όχι. Είσαι ασφαλής.
Είσαι ασφαλής. Είσαι στο σπίτι.
Όχι, εγώ είμαι.
- Εγώ είμαι. Ο Κριστιάν. - Σε παρακαλώ!
Τους είπες ότι θα κάνω μήνυση και δεν είχαν τίποτα να πουν;
Πρέπει να καταλάβεις τι ξεκίνησες.
Τι ξεκίνησα;
Δεν το ξεκίνησα. Θα τους καταστρέψω.
- Κοκό... - Ο Πιέρ κι ο Πολ παραβίασαν το συμβόλαιο
όταν πήραν την παραγωγή του Chanel No. 5 στην Αμερική χωρίς να συμφωνήσω.
Πίσω από την πλάτη μου.
Το δικαστήριο θα το αποφασίσει. Θα υπάρξει επίθεση και αντεπίθεση...
Να πάρει, Ρενέ! Θα κάνεις τη δουλειά σου
ή πρέπει να γυρίσω για να την κάνω εγώ;
Χρειάζομαι λεφτά.
Κανόνισα γεύμα με τις πιο πλούσιες γυναίκες στην Ελβετία.
Αν σε συμπαθήσουν, θα σε πληρώσουν καλά για να τις ντύσεις.
Γεια.
- Γεια σας. - Χαίρω πολύ.
Επίσης.
- Γεια σας. Χαίρω πολύ. - Γεια σας. Τι κάνετε;
- Δεν σας έβαλαν να καθίσετε; - Όχι, όχι ακόμα.
Συγγνώμη. Βάλτε μας όλες στο τραπέζι μου.
Βεβαίως, δεσποινίς. Μπορώ να σας πω λίγο;
Ναι;
Δεσποινίς, ο λογαριασμός σας...
Δεν έχω χρόνο να το συζητήσω. Έχεις τον λόγο μου. Θα πληρώσω.
Σε παρακαλώ, είναι σημαντικό γεύμα. Κάνε στην άκρη.
Πες μου, πώς τα πάει ο Αντρέ;
Έφτασε στο Παρίσι με την Γκαμπριέλ λίγες μέρες πριν. Ξεκίνησε θεραπεία.
Ελπίζω να πάνε όλα καλά.
Μόνο αυτοί οι δύο μου έχουν μείνει.
Τους αγαπάω πιο πολύ από οτιδήποτε.
Έχετε φωτογραφία;
Έχω εδώ τα εγγόνια μου.
Τι υπέροχο!
Ναι, φυσικά. Κορνιζάρουν τα πορτρέτα τους.
Πρέπει να ρωτήσω. Ποια είναι εκείνη η κυρία;
Ποια κυρία;
Εκείνη στη γωνία που σε κοιτά επίμονα από την ώρα που καθίσαμε.
Κοκό, γλυκιά μου. Γεια σου.
- Σας χαιρετάει. - Πέρασε καιρός!
Εκείνη;
Γλυκιά μου Κοκό. Δεν το πιστεύω.
- Κοκό! - Δείχνει επίμονη.
Ναι, είναι, έτσι; Ναι.
Όλοι μας κοιτούν. Καλύτερα να πας να χαιρετήσεις.
Η Κατρίν είναι αφυδατωμένη και εξαντλημένη.
Να της δίνετε απλές τροφές, γιατί μάλλον έχει έλκος.
Μα κάτι δεν πάει καλά.
Δεν ξέρει ποιος είμαι ή πού είναι...
Ναι, αλλά η ασιτία και η κακή διατροφή έχουν παράξενες συνέπειες.
Βλέπουμε πολλά συμπτώματα από όσους γύρισαν από τα στρατόπεδα.
Σε κάποιες περιπτώσεις, υπάρχει αμνησία λόγω τραύματος.
- Μα θα επιστρέψει η μνήμη της; - Πιθανώς.
Αν και είναι σημαντικό να μην πιεστεί.
Φροντίστε να ξεκουραστεί.
Κύριε Ντιόρ,
η Κατρίν υπέφερε πολύ.
Η πείνα μπορεί να τρελάνει τους ανθρώπους.
Είναι ένας αβάσταχτος πόνος.
Κάνει κακό στο σώμα, αλλά και στο μυαλό, στο πνεύμα.
Τι μπορώ να κάνω;
Δώστε της χρόνο.
Μη βιαστείτε, σας παρακαλώ.
Θα τη βλέπω κάθε δυο μέρες.
Περιορίστε τους επισκέπτες. Καλύτερα μη δέχεστε κανέναν.
Δεν θέλω να με δει να ανησυχώ.
- Έχεις συνάντηση με τον Βιγκουρού. - Δεν μπορώ να πάω. Είναι αδύνατον.
Θα τα καταφέρω εδώ.
Όχι. Δεν θα έπαιρνα κανένα ρίσκο αν ήξερα
- ότι θα γυρνούσε εκείνη. Είναι ένα θαύμα. - Ναι, είναι.
Και η ευκαιρία που σου δίνει ο Μπουσάκ είναι ένα θαύμα.
Κριστιάν, μην τη χαραμίσεις.
Η Κατρίν γύρισε στο σπίτι.
Αυτό είναι το σημαντικό.
Πρέπει να είσαι περήφανος για σένα.
Πήγαινε, σε παρακαλώ.
- Κάνε ό,τι είναι καλό για σένα. - Ναι.
Πήγαινε.
- Εμπρός; - Κάλεσα την οικία Κριστιάν Ντιόρ;
- Ναι. Οικία Ντιόρ. - Γύρισε η Κατρίν;
- Συγγνώμη, η Κατρίν; - Ναι.
- Θα ήθελα να της μιλήσω. - Όχι, δεν γίνεται.
- Είστε σίγουρος; - Όχι, λυπάμαι.
Ταλαιπωρήθηκα απίστευτα για να φύγω από τη Μαδρίτη.
Οι άνθρωποι στη Βρετανική Πρεσβεία,
όλοι τους, απλώς νοιάζονταν για το πού ήμουν, τι ήξερα.
Πολλές ερωτήσεις. Ήταν εξουθενωτικό.
Ακούγεται κουραστικό.
Κουραστικό; Όχι, ήταν σκέτο βασανιστήριο.
Ναι, τα κατάφερες και έφυγες σώα.
Μόνο αυτό έχει σημασία.
Πες μου. Γιατί είσαι εδώ;
Για μεσημεριανό.
Νόμιζα ότι το Λονδίνο θα ήταν το μέρος που θα επιθυμούσες να επισκεφθείς.
Μετά την ατυχία μας στη Μαδρίτη, με χαρακτήρισαν προδότρια.
Η οικογένειά μου στην Αγγλία με αποκήρυξε. Οπότε, τώρα είμαι όλη δική σου.
Τι τυχερή!
Πες μου πώς είναι εδώ.
Οι Ελβετοί φαίνονται πολύ...
πλούσιοι.
Μη σου μπαίνουν ιδέες, Έλσα.
Τι ιδέες;
Προσπαθώ να κρατήσω χαμηλό προφίλ. Κάνε το ίδιο.
Είναι επικίνδυνα.
Σε κυνηγάει η γαλλική κυβέρνηση;
Χαμήλωσε τη φωνή σου.
Συγγνώμη.
Κοκό.
Αν θες να μη μιλήσω για όσα ξέρω,
γιατί δεν φροντίζεις να πάρω αυτό που μου υποσχέθηκες;
Να το. Έχει να κάνει με λεφτά.
Γλυκιά μου, το είπες και στη Μαδρίτη. Είναι απλώς λεφτά.
Αυτό μου είπες όταν ο Σπατς τα ξόδεψε.
Είπες "Θα βρω κι άλλα". Και μετά...
μετά συνέκρινες την καρδιά και την ψυχή μου με ένα τραπεζομάντιλο.
Δεν το εννοούσα.
Απλώς φρόντισέ με, ναι;
Μπορούμε να το σφραγίσουμε με ένα φιλί.
Πρέπει να σου δώσω συγχαρητήρια.
Αυτό το εγχείρημα, ο οίκος σου...
Δεν ξέρω τι ακριβώς είπες στον κύριο Μπουσάκ,
αλλά ποτέ δεν έχει ξαναεπενδύσει τόσα λεφτά σε ένα άτομο.
Είναι τιμή μου.
Το είπες στον Λελόν;
Θα είναι εκτός εαυτού που τον αφήνεις.
- Όχι ακόμα, αλλά θα το κάνω. - Κάν' το άμεσα.
Κριστιάν, πρέπει να τελειώσουμε τη χαρτούρα.
Να πάρουμε ράφτες, μοδίστρες, μοντέλα, προσωπικό.
Να βρούμε μέρος. Το μέρος είναι σημαντικό.
Ο Μπουσάκ θέλει κάτι εντυπωσιακό.
Σκεφτόμουν κάτι πιο οικείο, πιο προσωπικό.
Κάτι που να εκφράζει την επιθυμία μου να ντύνω λίγες γυναίκες εκλεπτυσμένα.
Φυσικά. Όμως, πρέπει να γίνει σε μεγάλη κλίμακα.
Ο Μπουσάκ θα θέλει κάτι παραπάνω από λίγες γυναίκες. Θα το ξέρεις.
Όμως, θα χρειαστώ λίγο χρόνο.
- Δεν ξέρω αν το ξέρεις... - Γύρισε η αδερφή σου από τη φρίκη.
Ναι. Αυτό είναι θαυμάσιο, Κριστιάν. Πώς είναι;
Προσαρμόζεται, αλλά θα χρειαστεί χρόνο.
Είναι καταπληκτικό.
Γύρνα σπίτι και φρόντισε καλά την Κατρίν.
Ευχαριστώ, Ζορζ.
Όμως, ως συνεργάτης σου, πρέπει να σου πω ότι ο Μπουσάκ δεν είναι υπομονετικός.
Έχει το χρονοδιάγραμμά του.
Καταλαβαίνω. Είμαι ευγνώμων.
Μην ανησυχείς.
Ανησυχώ.
Είναι αλήθεια; Είναι εδώ;
Ναι, εδώ είναι.
Ευχαριστώ.
Πρέπει να τη δω.
Ερβέ, είναι αδύναμη. Καλύτερα να περιμένεις.
Όχι. Πρέπει να της μιλήσω.
Και θα το κάνεις.
Όχι σήμερα. Είναι πολύ μπερδεμένη.
Ρώτησε για μένα;
Πάσχει από αμνησία.
Λυπάμαι. Πρέπει να τη δω.
Κατρίν.
Νόμιζα ότι σε έχασα.
Όλα ακούγονται...
Ό,τι κι αν πω είναι ανόητο.
Εντάξει, ας την αφήσουμε να ξεκουραστεί.
Σε παρακαλώ.
Ένα λεπτό.
Ξέρει ότι είμαι εδώ.
Νόμιζα ότι σε έχασα.
Δεν πρέπει να βγούμε στους δρόμους για 72 ώρες.
Μην ανησυχείς, θα φύγουμε αμέσως μετά.
Θα φυγαδεύσουμε τον Ζαν όταν σκοτεινιάσει.
Και μετά θα φύγουμε όλοι.
Θα ξανάρθω αύριο.
Εντάξει;
Πιάσε το χέρι μου, Κατρίν.
Πες μου το όνομα του άλλου φοιτητή
κι όλα αυτά θα σταματήσουν.
Πιάσε το χέρι μου.
- Ναι; Παρακαλώ; - Έχω καλά νέα, κύριε Ντιόρ.
Με συγχωρείτε. Ποιος είναι;
Σας καλεί το πεπρωμένο σας.
Βρήκα την τέλεια τοποθεσία για το νέο ατελιέ.
Ο Ζορζ Βιγκουρού θα σας πάρει για να κλείσετε ραντεβού
και να σας δείξει την τοποθεσία.
Κύριε Μπουσάκ. Ο Ζορζ ξέρει ότι χρειάζομαι μια δυο μέρες ακόμα.
Κύριε Ντιόρ,
είμαι αποφασισμένος να μετατρέψω το όραμά σας σε πραγματικότητα,
αλλά πρέπει να κάνετε ό,τι σας αναλογεί.
Είναι δουλειά, άλλωστε.
Ναι, το ξέρω. Και πιστέψτε με, είμαι πολύ ευγνώμων.
Ωραία. Τότε, είπαμε όσα χρειάζονται.
Ο πόλεμος τελειώνει, κύριε Ντιόρ.
Ώρα να ξαναξεκινήσει η ζωή.
Ξέρετε, δεν συνηθίζω να νιώθω αισιοδοξία.
Ωστόσο, εσείς το κάνατε να συμβεί.
Είχες νέα από τους Βέρτχαϊμερ;
- Όχι ακόμα. - Είναι γελοίο.
Θα τους καταστρέψω.
Πρέπει να καταλάβεις κάτι.
- Τίποτα δεν πρέπει να μας στοιχειώσει. - Τι εννοείς;
Αν κηρύξεις πόλεμο στους Βέρτχαϊμερ,
θα αποκαλυφθούν όλα τα κρυμμένα μυστικά.
Λοιπόν, υπάρχει κάτι που δεν μου έχεις πει;
Όχι. Όχι, τίποτα.
Κάποιο μυστικό που δεν ξέρω;
Σταμάτα να με ρωτάς τα ίδια.
Αν δεν τους πάρεις, απαιτώντας μια απάντηση, θα πάρω εγώ.
Καλή μου. Φαίνεται πως έχεις μπελάδες.
Μην αρχίζεις, Έλσα.
Ό,τι έχω στη ζωή μου το έχω κερδίσει!
Έφτιαξα τον Οίκο Chanel από το πουθενά.
Και το Chanel No. 5 το εφηύρα. Εγώ τους το πήγα.
Και τώρα νομίζουν ότι θα μου το κλέψουν.
Ποιος θέλει να σου το κλέψει;
Ο Πιέρ Βέρτχαϊμερ και ο ηλίθιος αδερφός του, ο Πολ.
Δεν θα γλιτώσουν. Θα πάρω αυτό που μου χρωστάνε.
Μπράβο. Υποστηρίζω τους ανθρώπους που παίρνουν ό,τι τους χρωστάνε.
Εμού συμπεριλαμβανομένης.
Φαίνεται πως θα γίνει ωραίο πάρτι απόψε.
Πήρες πρόσκληση;
Πρόσκληση; Όχι. Γιατί;
Είναι καλεσμένοι όλοι οι πελάτες του ξενοδοχείου. Μου έδωσαν στη ρεσεψιόν.
Δεν θα πάμε στο πάρτι.
Γιατί όχι; Για να δούμε τι λέει.
"Ξεχωριστοί πελάτες και μελλοντικοί φίλοι..."
Πολύ γλυκό. Και κολακευτικό.
"Μετά από πολλά χρόνια χωρίς λόγο εορτασμού..."
Πράγματι.
"Σας προσκαλούμε να έρθετε και να γιορτάσετε τη ζωή μαζί μας
σήμερα, από τις 16:00 έως τα μεσάνυχτα".
- Δεν τους ξέρουμε. - Βασικά, νομίζω ότι τους ξέρεις.
Τι;
"Ανυπομονούμε να σας γνωρίσουμε,
κύριος και κυρία Πιέρ Βέρτχαϊμερ".
Πολύ αστείο.
Αυτό γράφει εδώ!
Δεν είναι σύμπτωση.
Γι' αυτό δεν απάντησε.
Παίζει παιχνίδια, αλλά εδώ έχουμε πόλεμο.
Χρειάζομαι καθοδήγηση.
Κάτι δεν πάει καλά.
Απλώς η Κατρίν είναι σαν χαμένη.
Ήξερα ότι θα είχε αλλάξει, αλλά είναι αγνώριστη.
- Σε ποιον; - Σ' εμένα.
Δεν ξέρω τι να κάνω.
Όλο φαντάζομαι αυτά που πρέπει να έχει περάσει,
και...
τα σενάρια που βλέπω στο μυαλό μου είναι τόσο...
Είναι ανελέητα και ζοφερά.
Νιώθεις ότι σε κατηγορεί;
Εγώ με κατηγορώ.
Θα είστε πιο ασφαλής αν φύγω.
Και μπορώ να μείνω με τους άλλους φοιτητές.
Είναι πιο ασφαλές για όλους.
Οι αναφορές επιβεβαιώνουν
ότι και οι πέντε φοιτητές θα εκτελεστούν στο Μπάλαρντ.
Κατρίν, θέλω να μεταφέρεις κάποια μηνύματα.
Μην τη στείλεις.
Πρέπει να δοκιμάσουμε.
Καταλαβαίνω.
Πήγαινέ με στην Κατρίν.
Ευχαριστώ.
Μόλις μπούμε, άσε με να αναλάβω εγώ.
Δεν με νοιάζει.
Μίλα στον Πιέρ όσο θες. Είναι παντρεμένος.
Εγώ ψάχνω κάποιον διαθέσιμο.
Γεια.
Θέλεις ένα ποτό;
Όχι;
Ευχαριστώ.
Αν ρωτήσει κανείς από πού γνωριζόμαστε,
πες ότι είμαστε παλιές φίλες.
Πριν από τον πόλεμο.
Ό,τι κι αν κάνεις, μην αναφέρεις κανένα πιο πολύπλοκο θέμα.
Όχι πολύπλοκα θέματα όπως η Μαδρίτη.
- Με καταλαβαίνεις, σωστά; - Ναι, σε καταλαβαίνω.
Ήρθα για να δω μία από τις πιο αγαπημένες μου φίλες.
Αυτό είναι όλο.
Όνομα;
Με ξέρεις. Κάνε στην άκρη.
Ζητώ συγγνώμη, δεσποινίς. Πρέπει να επιβεβαιώσουμε όλα τα ονόματα.
Κοκό Σανέλ.
Λυπάμαι, δεσποινίς. Δεν υπάρχει καμία Κοκό Σανέλ στη λίστα.
Εγώ έχω τη δική μου.
"Δεσποινίς Έλσα Λομπάρντι".
Ναι. Το όνομά σας είναι εδώ.
- Χαίρομαι που σας βλέπω απόψε. - Επίσης.
- Παρακαλώ. Από δω. - Ευχαριστώ.
Κι εκείνη; Δεν είναι καλεσμένοι όλοι οι πελάτες του ξενοδοχείου;
Σχεδόν όλοι.
Ο κύριος Βέρτχαϊμερ ενέκρινε προσωπικά τη λίστα.
Λοιπόν, είμαι βέβαιη ότι έχει γίνει κάποιο μπέρδεμα.
Θα τα πούμε μέσα, γλυκιά μου.
Δεν είναι αποδεκτό. Θα μπω.
Όχι.
Όχι εσείς. Δεν έχετε πρόσκληση.
Άκου.
Σας παρακαλώ, δεσποινίς. Δεν θέλω να καλέσω την ασφάλεια.
Μη μ' αγγίζεις, μικρό, αγενές τέρας.
Δεσποινίς, είναι ιδιωτικό πάρτι.
Μπορείτε να δειπνήσετε με τους άλλους πελάτες που δεν καλέσθηκαν.
Θα βάλω να σε απολύσουν γι' αυτό.
Άξιζε.
Ορίστε.
Έλα. Θα δοκιμάσω εγώ.
Αξιολύπητο.
Καλώς ήρθατε. Είμαι ο Πιέρ Βέρτχαϊμερ.
Χαίρομαι πολύ που είστε όλοι εδώ
για να γιορτάσουμε το νέο κεφάλαιο ευημερίας και ειρήνης στον κόσμο.
Σηκώστε τα ποτήρια σας να πιούμε στην υγειά όσων είναι εδώ.
Εις υγείαν.
Πιέρ.
Κρίμα που δεν ήρθες στο πάρτι μου.
Δεν μπόρεσες να μπεις;
Εννοείς το θαυμάσιο πάρτι από το οποίο έφυγες
για να έρθεις να μου μιλήσεις;
Ναι, εκείνο. Ζητώ συγγνώμη που δεν έλαβες πρόσκληση.
Λοιπόν, ο αδερφός μου κι εγώ λάβαμε το γραμματάκι σου.
Εκείνο με την απειλή να μας μηνύσεις.
Πολύ εύγλωττο. Σχεδόν επαγγελματικό.
Θα φροντίσω να μου δώσετε αυτά που μου χρωστάτε.
Ναι, δεν το νομίζω.
Το κολπάκι που έκανες με τους Άριους νόμους για να μας διώξεις.
Μπορούμε να πατήσουμε το κουμπί και να μαθευτεί.
Για να μην αναφέρω τις πολλές βραδιές στο Ritz
διασκεδάζοντας τους κλόουν με βηματισμό χήνας.
Αρκετά άκουσα.
Μη φεύγεις όταν σου μιλάω.
Τότε, σταμάτα να μιλάς.
Θα σας κάνω μήνυση.
Κάνατε μια περιουσία με το όνομα και το άρωμά μου.
Συνεργαζόμαστε 20 χρόνια
και τώρα νομίζετε ότι θα με κλέψετε;
Θα σε δω στο δικαστήριο.
Εσένα και τον ελεεινό αδερφό σου.
Αυτό δεν θα συμβεί. Δεν θα το επιτρέψουμε.
Μου χρωστάς, γαμημένε βλάκα!
Κάναμε μια συμφωνία. Εσύ, εγώ κι ο αδερφός μου. Καλή συμφωνία.
Ήξερες πού έμπλεκες κι εμείς τηρήσαμε τη συμφωνία.
Πήρες το 10%. Δεν ξέρω γιατί παραπονιέσαι.
- Γιατί με ξεγελάσατε! - Που σε στηρίξαμε; Σε πιστέψαμε;
Σοβαρέψου.
Εσύ δεν μπορούσες καν να δεις τις δυνατότητες της επιχείρησής σου.
Ναι, τώρα παίρνεις τα εύσημα,
αλλά τότε ήθελες να την πουλήσεις
για να γλεντάς με τους φίλους σου.
Ψεύτη! Άθλιε, βρομερέ ψεύτη!
Παραδέξου το.
Έδωσες την επιχείρησή σου σε δύο Εβραίους, γιατί ήξερες ότι θα σε κάναμε πλούσια.
Μόνο σ' αυτό είστε καλοί.
Τι είπες;
Με άκουσες.
Λεφτά! Μόνο λεφτά είστε!
Με συγχωρείς.
Η συζήτηση δεν τελείωσε.
Ποτέ δεν με κατάλαβες, Πιέρ, και ούτε πρόκειται.
Καλή διασκέδαση στο πάρτι.
Γύρισες.
Το σώμα σου είναι εδώ.
Όμως, το πνεύμα σου είναι αλλού.
- Δεν νομίζω ότι θέλω να συνεχίσω. - Έτσι ένιωθα. Και μετά συνέβη.
Η κυρία Ντελαϊέ σε είδε σε ένα όραμα.
- Με είδε; - Ναι.
Ήξερε ότι θα γυρνούσες.
Δεν είναι δυνατόν.
Δεν υπάρχει κανένα νόημα σ' όλα αυτά.
Σε βλέπω εκεί τώρα.
Πονάς πολύ.
Όλοι υπέφεραν.
- Όμως, είναι μαζί σου και κάποιος άλλος. - Μας βασάνιζαν μόνους.
Δεν βλέπω αυτό στο μπάνιο.
Τι ξέρεις για το μπάνιο;
Όχι. Του έπιασες το χέρι.
Πιάσε το χέρι μου.
Σε βοήθησε να επιβιώσεις.
Εδώ είσαι μόνη.
- Όμως, εκεί... - Αρκετά.
Ο αδερφός σου σε έφερε σ' εμένα
για να φέρω λίγη παρηγοριά στη βασανισμένη σου καρδιά.
Υπήρχε κάποιος μαζί σου. Του έπιασες το χέρι.
Κριστιάν.
Φύγε από δω!
- Λυπάμαι για όσα πέρασες. - Έλα, κυρία Ντελαϊέ.
- Καλή μου... - Κάποια άλλη φορά. Ευχαριστώ.
Κριστιάν, πάρ' την από δω!
Λυπάμαι πολύ.
Σοφί;
Σοφί!
Κύριε;
Είπε ο κος Ντιόρ ότι δεν θα έρθει; Θα βλέπαμε κάποια ακίνητα.
Δεν νομίζω.
- Ακύρωσε τα ραντεβού. - Μάλιστα, κύριε.
Ο κύριος Μπουσάκ δεν θα χαρεί.
Κατρίν;
Ήθελε να σε βοηθήσει. Όλοι θέλουμε να σε βοηθήσουμε.
Να με βοηθήσετε;
Δεν μπορείτε να με βοηθήσετε.
Μα είσαι σπίτι.
Είσαι εδώ, μαζί μας. Πρέπει να είσαι εδώ.
Άσε με να σε βοηθήσω.
Εγώ φταίω για ό,τι συνέβη στον Ζαν.
Δεν έπρεπε να του ζητήσω να φύγει από το σπίτι.
Ήταν ασφαλής εδώ.
Πρέπει να συγχωρέσεις τον εαυτό σου. Ήταν αδύνατον.
Κύριε; Δεσποινίς;
Ήθελα να σας δω. Έμαθα ότι δεν είστε πολύ καλά.
- Σας τηλεφώνησα. - Όχι.
- Ήθελα να σας μιλήσω. - Όχι επισκέπτες.
Δεν είναι καλή στιγμή, νεαρέ. Σε παρακαλώ.
Σε έχω ξαναδεί.
Από πού σε ξέρω;
Ήμουν φίλος του Ζαν. Έμαθα ότι γυρίσατε.
Θα μου κάνετε τη χάρη να έρθετε μαζί μου;
Θέλω κάτι να σας δείξω.
Κατρίν, δεν είσαι σε θέση.
Κύριε, νομίζω ότι είναι σημαντικό.
Φυσικά.
Εδώ είναι.
Εδώ τους έχουν.
"Τους έχουν";
Ναι, τον Ζαν και τους άλλους.
Ήμασταν έξι άτομα.
Στήσαμε ένα μικρό τυπογραφείο στο σπίτι της γιαγιάς μου.
Αρχίσαμε να μοιράζουμε αντιναζιστικά φυλλάδια.
Στην αρχή φαινόταν ότι δεν είχε σημασία.
Αλλά μεγάλωσε. Η Αντίσταση μεγάλωσε.
Και μετά τράβηξε την προσοχή των ναζί.
Όταν οι ναζί πήραν τους πέντε φίλους μου,
νόμιζα ότι θα ήμουν ο επόμενος.
Όμως, δεν με κυνήγησε κανείς.
Και την επόμενη μέρα, ήμουν ασφαλής.
Η οικογένειά μου ήταν ασφαλής.
Και τη μεθεπόμενη μέρα.
Και τότε κατάλαβα ότι οι φίλοι μου δεν θα με πρόδιδαν.
Οι φίλοι μου δεν έσπασαν και εσύ δεν έσπασες.
Δεν ξέρω πώς παρέμεινες σιωπηλή ενώ σε βασάνιζαν.
Είμαι εδώ για να πω ευχαριστώ.
Σου χρωστάω τη ζωή μου.
Μου έδωσες μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή.
Θα σε πάω σπίτι όταν είσαι έτοιμη.
Θυμάμαι τώρα.
Στο στρατόπεδο δεν πίστευαν πόσο γενναία ήμουν που άντεξα τα βασανιστήρια.
Αλλά δεν ήταν η γενναιότητα που με έκανε να μη μιλήσω.
Δεν ήταν το θάρρος.
Θυμάμαι τώρα.
Ήσουν εσύ, Κριστιάν.
Όλα θα πάνε καλά.
Είμαι τόσο κουρασμένη.
Μακάρι να με σκότωναν.
Ο θάνατος είναι εύκολος.
Μόνο εσύ ξέρεις τι πρέπει να κάνεις.
Μ' ακούς; Σε ποιον μιλάς;
Δεν έχω τίποτα να σου πω!
Πάρτε την!
Όχι!
Συγγνώμη που σε ενοχλώ.
Δεν με ενοχλείς, Κριστιάν.
Απλώς ήθελα να σου πω ότι λυπάμαι που έχασα τη συνάντησή μας
και θα είμαι εκεί αύριο και κάθε επόμενη μέρα.
- Πρέπει να μπορώ να βασιστώ πάνω σου. - Δεν θα σε απογοητεύσω.
Θα κάνουμε μαζί κάτι σπουδαίο. Εσύ, εγώ και ο Μπουσάκ.
Είναι σπάνιο, ξέρεις.
Ποιο;
Μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή.
Δεύτερη ευκαιρία;
Ναι. Μου δόθηκε μια δεύτερη ευκαιρία.
Σε όλους μας δόθηκε.
Βρες δικό σου δωμάτιο, Έλσα.
Δεν έχω όρεξη για τις αηδίες σου.
Για όνομα.
- Τι θέλεις; - Έχεις απόλυτο δίκιο.
Ποτέ δεν σε κατάλαβα.
- Πιέρ... - Αλλά θέλω.
Απόψε.
Πέσε στα γόνατα.
Κοκό, σε παρακαλώ.
Δεν φταίω εγώ, αλλά ο αδερφός μου.
Τότε, φέρσου σαν καλό αγόρι.
Και δώσ' μου τα γαμημένα τα λεφτά μου.
Υποτιτλισμός: Γκέλη Τόγια