(ได้แรงบันดาลใจจากเหตุการณ์จริง)
แคเธอรีน ชื่อของคุณมีความอ่อนหวาน
คุณอาจไม่ก่อปัญหาให้พวกเรามากนัก
คุณช่วยตัวเองได้ด้วยการยอมคุยกับผม
แต่ถ้าไม่คุย...
ผมทําคุณเจ็บแน่
และผมจะไม่หยุดทําร้ายคุณ
จนกว่าจะบอกทุกสิ่งที่ผมอยากรู้
ไม่ได้พักเลยตั้ง 72 ชั่วโมง คุณไม่อยากนอนเหรอ
ถ้าไม่คุยกัน เรื่องนี้ก็ไม่มีวันจบ
มีนักศึกษาคนที่หก
บอกชื่อมา ไม่อย่างนั้นจะจับแช่น้ําแข็งต่อ
- ฉันไม่มีอะไรจะพูด! - อย่านะ อย่าๆ...
อย่า ปลอดภัยแล้ว
ปลอดภัยแล้ว ถึงบ้านแล้วนะ
อย่า อย่าดิ้นๆ อย่าสิ พี่เอง
- พี่เอง นี่พี่คริสเตียน นี่พี่คริสเตียน - ขอเถอะ! ขอเลย!
ไปบอกพวกนั้นว่าฉันจะฟ้อง แล้วยังไม่มีคําตอบอะไรมาอีกเหรอ
คุณต้องเข้าใจก่อนว่าคุณก่อเรื่องอะไรไว้
ก่อเรื่อง
ฉันไม่ได้ก่อเรื่อง ฉันจะทําลายมันให้สิ้นซาก
- โคโค่... - ปิแอร์กับปอลละเมิดสัญญาของฉัน
ตอนที่ย้ายฐานการผลิตชาแนลนัมเบอร์ไฟฟ์ ไปที่อเมริกาโดยฉันไม่ยินยอม
ทําลับหลังฉัน
นั่นเป็นเรื่องที่ศาลต้องตัดสิน
จะมีการยื่นฟ้องและฟ้องกลับ...
ให้ตายสิ เรเน่ ตกลงจะทําหน้าที่ตัวเองไหม
หรือฉันจะต้องถ่อกลับบ้านไปทําแทนคุณ
ฉันต้องการเงิน
ฉันจัดมื้อกลางวัน กับเศรษฐีนีร่ํารวยที่สุดในสวิตเซอร์แลนด์
ถ้าพวกนั้นชอบคุณ เดี๋ยวก็ทุ่มเงินให้คุณออกแบบชุดให้
สวัสดีค่ะ แหม สวัสดี
- สวัสดีค่ะ - ยินดีที่รู้จัก
เช่นกัน
- สวัสดีค่ะ ยินดีที่รู้จัก - สวัสดีค่ะ สบายดีไหม
- เขายังไม่หาที่นั่งให้เหรอคะ - ยังเลยค่ะ
ขอโทษนะคะ พาเราไปนั่งที่โต๊ะฉันเลย
แน่นอนครับ มาดมัวแซล แต่ผมขออนุญาตปรึกษาอะไรสักนิด
มีอะไรคะ
มาดมัวแซล บัญชีของคุณ...
ฉันไม่มีเวลาคุยเรื่องนี้นะ ถือว่าฉันรับปาก ฉันจะจ่ายให้ครบ
ขอเลย มื้อกลางวันวันนี้สําคัญมาก หลบไป
ถามหน่อยค่ะ อังเดรเป็นอย่างไรบ้าง
อ๋อ เขากับกาเบรียลไปถึงปารีสสองสามวันแล้ว เริ่มทําการรักษาแล้วค่ะ
แหม เอาใจช่วยนะคะ
ชีวิตฉันก็เหลือแค่สองคนนั้น
ฉันรักทั้งคู่ที่สุดในโลก
มีภาพถ่ายเขาไหมคะ
หลานๆ ของฉันอยู่ในนี้
น่ารักมาก
มีสิคะ มี เพิ่งส่งภาพพวกเขาไปใส่กรอบ
ขออนุญาตถาม คุณผู้หญิงตรงนั้นเป็นใครกัน
ผู้หญิงที่ไหนคะ
คนที่นั่งอยู่ตรงมุมห้องจ้องคุณมาตั้งแต่เราได้นั่ง
โคโค่ เธอจ๋า สวัสดีจ้ะ
- เขาโบกมือให้คุณด้วย - ไม่เจอกันนานจังเลย
แหม หล่อน
เธอจ๋า โคโค่ ไม่อยากเชื่อเลย
- โคโค่! โคโค่! - ดูจะไม่ยอมเลิก
นั่นสินะคะ ใช่
ทุกคนหันมาดูกันหมดแล้ว คุณไปทักเขาหน่อยดีกว่า
แคเธอรีนขาดน้ําและอ่อนเพลียอย่างหนัก
ต้องให้กินอาหารอ่อนๆ เพราะน่าจะเป็นโรคกระเพาะอยู่
ได้ครับ แต่มีปัญหาอย่างอื่นด้วย
น้องมักจะจําผมไม่ได้ ไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน...
ครับ การอดอาหารหรือขาดสารอาหารนานๆ ส่งผลกระทบสลับซับซ้อนต่อร่างกาย
เราเห็นอาการมากมาย จากคนที่กลับมาจากค่ายกักกัน
ในบางกรณีจะมีอาการความจําเสื่อม จากความกระทบกระเทือนทางจิตใจ
แต่ความจําจะกลับมาใช่ไหม
น่าจะใช่
แต่คุณห้ามไปกดดันใดๆ เด็ดขาด
ให้พักผ่อนให้เพียงพอ
เมอซิเออร์ดิออร์
แคเธอรีนบอบช้ํามาอย่างสาหัส
การอดอาหารอาจทําให้เป็นบ้าได้
เป็นความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส
ทําลายสุขภาพร่างกาย และทําลายสุขภาพใจและจิตวิญญาณด้วย
ผมต้องทําอย่างไร
อดทน ให้เวลาเธอ
ค่อยๆ เยียวยาไปนะครับ
ผมจะกลับมาตรวจให้ทุกๆ สองสามวัน
อย่าให้ใครมาเยี่ยมมากมาย ถ้าไม่ต้องเจอใครเลยอาจดีกว่า
ฉันไม่อยากให้น้องเห็นว่าฉันกังวล
คุณมีนัดประชุมกับวิกูรูซ์
ไปไม่ได้หรอก ไม่มีทางเลย
ผมดูแลที่นี่ให้ได้
ไม่ ฉันไม่มีทางยอมเสี่ยงเปิดธุรกิจแต่ต้น
ถ้ารู้ก่อนว่าน้องจะกลับมา นี่คือปาฏิหาริย์
จริง
การที่เมอซิเออร์บูสซัค มอบโอกาสนี้ให้คุณก็ปาฏิหาริย์เหมือนกัน
คริสเตียน อย่าปล่อยโอกาสหลุดมือ
ตอนนี้แคเธอรีนกลับมาแล้ว
นั่นคือสิ่งสําคัญ
คุณควรจะภูมิใจในตัวเองมากๆ
ดังนั้น ไปประชุมเถอะ
- คุณต้องทําสิ่งที่ดีต่อตัวเอง - ได้ๆ
ไปเลย
- ฮัลโหล - นี่คือ
บ้านของคริสเตียน ดิออร์รึเปล่า
- ใช่ครับ นี่คือบ้านดิออร์ - แคเธอรีนกลับมาหรือยัง
- ขอโทษนะ แคเธอรีนเหรอ - ใช่
- อยากขอคุยกับเธอหน่อย - ไม่ เป็นไปไม่ได้
- แน่ใจเหรอ - ไม่ได้ เสียใจด้วย
เธอต้องอึ้งแน่ๆ ว่ายากเย็นขนาดไหน กว่าฉันจะออกจากมาดริดได้
คือเจ้าพวกคนที่สถานทูตอังกฤษน่ะนะ
ทุกคนเลย สนใจแต่ว่า ฉันไปที่ไหนมา ฉันรู้อะไรมาบ้าง
มีคําถามอะไรมากมายจนเหนื่อยล้าไปหมด
ฟังแล้วน่ารําคาญใจ
แค่น่ารําคาญเหรอ ไม่ใช่ มันทรมานมากต่างหาก
ใช่ แต่แหม เธอก็ออกมาได้โดยปลอดภัย
ก็สําคัญแค่นั้น
ถามหน่อย เธอมาที่นี่ทําไม
ก็นี่เวลามื้อกลางวัน
ฉันก็นึกว่า
อย่างเธอน่าจะอยากไปเที่ยวลอนดอนมากกว่า
แหม หลังจากเรื่องวุ่นวายของเราที่มาดริด ฉันถูกตีตราว่าเป็นคนทรยศน่ะ
ตระกูลที่อังกฤษก็ตัดหางปล่อยวัดฉันเลย
เท่ากับตอนนี้ฉันตกอยู่ในกํามือเธอละ
ฉันโชคดีจริง
เล่ามาหน่อยว่าที่นี่เป็นยังไง
พวกชาวสวิสทั้งหลายดูช่าง...
รวย
ไม่ต้องคิดไอเดียบรรเจิดเลย เอลซา
ไอเดียอะไร
ฉันกําลังพยายามอยู่เงียบๆ เธอก็ควรทําแบบเดียวกัน
ตอนนี้ยังอันตรายอยู่
รัฐบาลฝรั่งเศสล่าตัวเธออยู่รึเปล่า
พูดเบาๆ หน่อย
ขอโทษจ้ะ ขอโทษ
โคโค่
ถ้าอยากให้ฉันเก็บสิ่งที่รู้ไว้เงียบๆ
งั้นก็เอาสิ่งที่เธอรับปากฉันไว้มาให้ฉันสิ
แหม คายออกมาแล้วสินะ นี่เป็นเรื่องของเงิน
เธอจ๋า ตอนอยู่มาดริดเธอพูดไว้เอง มันก็แค่เงิน
เธอบอกฉันอย่างนั้นตอนที่ชปัตซ์เอาเงินไปผลาญ
เธอบอกว่า "ฉันหาเพิ่มได้" แล้วหลังจากนั้น...
เธอก็เทียบหัวใจและจิตวิญญาณฉันกับผ้าปูโต๊ะ
ฉันไม่ได้ตั้งใจ
ก็แค่ดูแลฉันให้ดีเนอะ
จูบเป็นสัญญาใจก็ได้
เราต้องแสดงความยินดีกันแล้ว
ธุรกิจครั้งนี้ ห้องเสื้อของคุณเอง
ผมไม่แน่ใจว่าคุณไปพูดอะไรกับเมอซิเออร์บูสซัค
แต่เขาไม่เคยลงทุนมากขนาดนี้ กับใครคนหนึ่งคนเดียว
ถือเป็นเกียรติมาก
คุณบอกเลอลงหรือยัง
เขาคงเดือดเนื้อร้อนใจมากที่คุณจะลาออก
ยังไม่ได้บอก แต่ผมจะบอก
คุณต้องรีบบอกในทันที
คริสเตียน เราต้องทํางานเอกสารให้เรียบร้อย
จ้างช่างวัดตัว ช่างตัดเย็บ จ้างนางแบบ พนักงานต่างๆ อีก
หาที่ตั้งร้าน ที่ตั้งเป็นเรื่องสําคัญมาก
บูสซัคต้องการร้านที่ยิ่งใหญ่อลังการ
ผมกําลังคิดถึงที่ซึ่งจะอบอุ่น มีความเป็นส่วนตัว
ร้านที่จะแสดงถึงความปรารถนาของผม ในการตัดชุดชั้นเลิศให้สตรีไม่กี่คน
แน่นอน แต่ก็ยังต้องมีความอลังการอยู่ดี
บูสซัคต้องอยากให้ทําชุดให้ มากกว่าแค่ผู้หญิงไม่กี่คน
คุณต้องรู้ดีอยู่แล้ว
แต่ผมต้องขอเวลาสักพัก
- ไม่แน่ใจว่าคุณทราบหรือยัง แต่... - น้องสาวคุณกลับมาจากประสบการณ์สยอง
รู้แล้ว นั่นเป็นข่าวดีมาก คริสเตียน เธอเป็นยังไงบ้าง
กําลังปรับตัวอยู่ แต่ต้องใช้เวลาสักพัก
เป็นเรื่องน่าทึ่งมาก
กลับบ้านเสีย แล้วดูแลแคเธอรีนให้ดีที่สุด
ขอบคุณมาก ฌอร์จ
แต่ในฐานะหุ้นส่วนธุรกิจของคุณ
ต้องบอกให้รู้ไว้ว่าบูสซัคไม่ค่อยมีความอดทน
เขามีตารางเวลางานในใจตัวเอง
ผมเข้าใจและขอบคุณมาก
ไม่ต้องห่วงหรอก
ผมก็ต้องห่วงอยู่แล้ว
จริงหรือเปล่า เธอกลับมาแล้วเหรอ
ใช่ อยู่ที่นี่
ขอบคุณ
ขอบคุณมาก
ผมต้องขอเจอเธอ
แอร์เว เธอยังอ่อนแอมาก รอก่อนดีกว่า
ไม่ได้ ผมต้องคุยกับเธอ
และจะได้คุยเร็วๆ นี้
แต่วันนี้ยังไม่ได้ น้องยังสับสนเกินไป
เธอถามถึงผมบ้างไหม
ถามถึงผมรึเปล่า
เธอมีอาการความจําเสื่อม
ขอโทษนะ ผมต้องเจอเธอให้ได้
แคเธอรีน
นึกว่าเสียเธอไปแล้ว
ทุกอย่างช่าง...
รู้สึกโง่เขลาเกินจะพูดออกมาเป็นคํา
โอเค ปล่อยให้เธอพักเถอะ
ขอร้อง
ขออยู่สักครู่
เธอรู้ว่าผมอยู่ตรงนี้
นึกว่าเสียเธอไปแล้ว
คืออย่างนี้ ใน 72 ชั่วโมงข้างหน้า เรายังออกไปเพ่นพ่านตามถนนไม่ได้
ไม่ต้องห่วง หลังจากนั้นเราจะออกไปทันที
เราจะแอบพาตัวฌองไปส่งเมื่อฟ้ามืด
แล้วเราทุกคนจะออกไปหมด
พรุ่งนี้ฉันจะกลับมาใหม่
ตกลงนะ
จับมือไว้สิ แคเธอรีน
บอกชื่อนักศึกษาอีกคนมา
แล้วเรื่องทุกอย่างจะจบลง
จับมือไว้
- ครับ ฮัลโหล - มีข่าวดี เมอซิเออร์ดิออร์
ขออภัย นี่ใครกัน
ชะตาโทรมาหาแล้ว
ผมพบที่เหมาะสมไร้ที่ติ เพื่อเป็นที่ตั้งห้องเสื้อใหม่ของคุณ
ฌอร์จ วิกูรูซ์จะโทรมานัดแนะกับคุณทีหลัง
ให้ไปดูที่ตั้งห้องเสื้อนี้
โธ่ คุณบูสซัค ฌอร์จรู้อยู่ว่าผมต้องขอเวลาอีกวันสองวัน
เมอซิเออร์ดิออร์
ผมยังแน่วแน่ในความปรารถนาที่จะ สร้างวิสัยทัศน์ของคุณให้เป็นจริงขึ้นมา
แต่คุณก็ต้องทําส่วนของคุณด้วย
เพราะถึงอย่างไรนี่ก็เป็นธุรกิจ
ครับ ผมรู้ และเชื่อเถอะ ผมซาบซึ้งมาก
ดี ถ้าอย่างนั้นก็ถือว่าหมดเรื่องพูด
สงครามกําลังจะจบลง เมอซิเออร์ดิออร์
ถึงเวลาจะเริ่มต้นชีวิตกันใหม่
ที่จริงปกติแล้วผมไม่ใช่คนที่มีความหวังนะ
แต่คุณกลับทําให้เกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นได้
ได้ข่าวจากแวร์ไธเมอร์หรือยัง
- ยังเลย - เริ่มไร้สาระแล้วนะ
ฉันจะทําลายชีวิตมัน
คุณต้องทําความเข้าใจอะไรหน่อย
- จะให้อะไรย้อนกลับมาเล่นงานเราไม่ได้ - พูดถึงอะไรกัน
ถ้าคุณจะเปิดศึกกับแวร์ไธเมอร์จริงๆ
เรื่องทุกอย่างที่ซุกไว้ใต้พรม จะต้องถูกแฉออกมาในที่แจ้ง
ทีนี้ มีเรื่องอะไรที่คุณยังไม่ได้บอกผมหรือเปล่า
ไม่ ไม่มี ไม่มีความลับอะไร
มีความลับที่ผมไม่รู้หรือไม่
เลิกถามคําถามเดิมย้ําๆ เสียที
ถ้าไม่โทรไปหาพวกนั้นวันนี้และยืนยันให้ตอบ ฉันจะโทรเอง!
ตายจริง ฟังแล้วเหมือนเธอกําลังเดือดร้อน
ไม่ต้องเลย เอลซา
ทุกอย่างที่ได้มาในชีวิต ฉันสร้างมากับมือ
ฉันสร้างห้องเสื้อชาแนลจากศูนย์
ส่วนน้ําหอมชาแนลนัมเบอร์ไฟฟ์ฉันก็เป็นคนคิด ฉันเอาไปเสนอกับพวกนั้น
ตอนนี้มันคิดว่า จะขโมยของฉันไปขายได้ลอยนวลงั้นเหรอ
ใครอยากขโมยจากเธอนะ
ปิแอร์ แวร์ไธเมอร์กับเจ้าปอล น้องชายหน้าโง่
พวกนั้นไม่มีทางลอยนวลไปได้ ฉันต้องได้ผลตอบแทนตามสมควร
ดี ฉันเห็นด้วยที่ว่าคนต้องได้ตามสมควร
รวมถึงตัวฉันด้วย
ดูเหมือนคืนนี้น่าจะเป็นปาร์ตี้ที่สนุกนะ
เธอได้บัตรเชิญหรือยัง
บัตรเชิญเหรอ ไม่ได้ ทําไม
แขกในโรงแรมนี้ทุกคนได้รับเชิญหมด เขาให้ฉันตอนเดินผ่านแผนกต้อนรับ
เราไม่ไปปาร์ตี้กันหรอก
ทําไมล่ะ มาดูกันว่าเขาเขียนว่าอะไร
"แขกผู้มีเกียรติและว่าที่สหายในอนาคต"
เขียนเสียดี ยอกันเสียลอย
"ผ่านเวลาหลายปี ซึ่งไม่มีอะไรควรค่าแก่การฉลอง"...
จริง
"ขออนุญาตเชิญมาร่วมสังสรรค์ และดื่มฉลองให้ชีวิตกับเรา
ในคืนนี้ ช่วงเวลาระหว่างสี่โมงเย็นถึงเที่ยงคืน"
เราไม่รู้จักคนพวกนี้
ที่จริง ฉันว่าเธอรู้จักแฮะ
อะไรนะ
"เราตั้งตารอจะได้ทําความรู้จักพวกคุณ
นายและนางปิแอร์ แวร์ไธเมอร์"
ตลกแย่ละ
ก็เขาเขียนไว้อย่างนี้
นั่นไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่
อย่างนี้สินะถึงได้ไม่มีคําตอบ
แสดงว่าเขาจะมาเล่นเกม แต่นี่คือสงคราม
ผมอยากได้แสงนําทาง
เรื่องมันไม่ถูกไม่ควร
ก็แค่... แคเธอรีนหายไปแล้ว
ผมรู้ว่ากลับมาน้องจะไม่เหมือนเดิม แต่นี่แทบไม่เหลือเค้าคนเดิมเลย
- ในสายตาใคร - สายตาผม
ผมไม่รู้จะทําอย่างไรแล้ว
ผมเอาแต่นึกภาพเรื่องที่น้องต้องไปเจอมา
และ...
สถานการณ์ที่ผุดขึ้นในใจผมมันช่าง...
ไร้ปรานีและเลวร้ายเหลือเกิน
คุณรู้สึกว่าน้องโทษคุณเหรอ
ผมโทษตัวเอง
คุณจะปลอดภัยกว่าถ้าผมไปเสีย
และผมไปอยู่กับนักศึกษาคนอื่นๆ ได้
ปลอดภัยกว่าต่อพวกเราทุกคน
สายข่าวยืนยันแล้วว่า
นักศึกษาทั้งห้าคนจะถูกประหาร ที่ลานประหารบาลาร์
แคเธอรีน ฉันอยากให้เธอเอาจดหมายไปส่งนะ
อย่าส่งน้องออกไปเลย
เราต้องพยายาม
ฉันเข้าใจ
พาฉันไปหาแคเธอรีนสิ
ขอบคุณมาก
เข้าไปถึงในงานเมื่อไร ทําตามฉันไว้นะ
ฉันไม่สนหรอก
อยากคุยกับปิแอร์แค่ไหนก็ตามใจเลย เขาแต่งงานแล้ว
ฉันหาคนที่ว่างไม่มีเจ้าของดีกว่า
สวัสดีค่ะ
ดื่มหน่อยไหม
ไม่เหรอ
โอเค ขอบคุณนะคะ
ถ้าใครถามว่าเราสองคนรู้จักกันได้ยังไง
บอกแค่เราเป็นเพื่อนเก่าเพื่อนแก่กันก็พอนะ
ตั้งแต่สมัยก่อนสงคราม
ไม่ว่าจะทําอะไร อย่าได้พูดถึง เรื่องวุ่นวายสลับซับซ้อนที่เจอ
ห้ามพูดถึงเรื่องวุ่นอย่างที่มาดริด
- รู้นี่ว่าฉันหมายถึงอะไร - ใช่ รู้ดีเลย
ฉันแค่มาเยี่ยมเพื่อนที่รักที่สุดในชีวิต
ไม่มีอะไรมากกว่านั้น
ขอชื่อครับ
รู้จักฉันอยู่แล้วนี่ หลบไปที
ขออภัยอย่างสูงครับ มาดมัวแซล เราต้องตรวจสอบว่ามีชื่อในผู้ได้รับเชิญไหม
โคโค่ ชาแนล
ขออภัยครับ มาดมัวแซล ในรายชื่อนี้ไม่มีชื่อโคโค่ ชาแนล
ฉันมีบัตรมา
"คุณเอลซา ลอมบาร์ดี"
ครับ ชื่อคุณอยู่ตรงนี้
- ยินดีมากที่ได้พบในค่ําวันนี้ - เหมือนกัน
- เชิญครับ ทางนี้เลย - ขอบคุณค่ะ
แล้วเขาล่ะ แขกของโรงแรมทุกคนได้รับเชิญไม่ใช่เหรอ
เกือบทุกคนครับ
คุณแวร์ไธเมอร์เป็นผู้ดูรายชื่อ แขกผู้ได้รับเชิญด้วยตัวเอง
แหม งั้นก็คงจะเข้าใจผิดอะไรกันสักอย่าง
เจอกันในงานนะจ๊ะ เธอจ๋า
ทําแบบนี้เสียมารยาทมาก ยังไงฉันจะเข้างาน
ไม่ได้
คุณเข้าไม่ได้ครับ ไม่มีบัตรเชิญ
ไม่เอาน่ะคุณ
ขอร้องครับ มาดมัวแซล
ผมไม่อยากต้องเรียกฝ่ายรักษาความปลอดภัย
อย่าได้มาแตะตัวฉัน ไอ้ชายหน้าขนคนหน้าสัตว์
มาดมัวแซล นี่เป็นงานปิด
คุณสามารถรับประทานอาหารค่ํา กับแขกคนอื่นๆ ที่ไม่ได้รับเชิญเช่นกัน
ฉันจะเอาเรื่องจนคุณโดนไล่ออก
คุ้มมาก
นี่ค่ะ
มานี่ ฉันลองป้อนเอง
น่าสมเพช
ยินดีต้อนรับทุกท่าน ผมปิแอร์ แวร์ไธเมอร์
ดีใจมากที่เห็นทุกคนตรงนี้
ในงานฉลองชีวิตบทใหม่ แห่งความสงบและรุ่งเรืองของโลก
ขอเชิญทุกคนดื่มให้กับเราที่มารวมกัน ณ ที่นี้
ดื่ม
ปิแอร์
เสียดายนะที่คุณไม่ได้ไปงานของผม
ติดปัญหาเข้างานไม่ได้เหรอ
พูดถึงงานปาร์ตี้หรูเลิศที่คุณเดินออกมา
เพื่อจะได้คุยกับฉันน่ะรึ
ใช่ งานนั้นแหละ ขออภัยที่คุณไม่ได้รับบัตรเชิญ
ผมกับน้องชายได้จดหมายน้อยของคุณแล้ว
ฉบับที่ขู่ว่าจะฟ้องเรา
เขียนมาเสียเป็นการเป็นงาน แทบจะเรียกว่าเขียนอย่างมืออาชีพ
ฉันต้องทําให้คุณจ่ายส่วนที่เป็นของฉันได้แน่ๆ
อ้อ ไม่น่าจะได้
ไอ้ความพยายามงอกง่อยที่จะ ใช้กฎหมายอารยันบีบเราออกจากธุรกิจน่ะนะ
เราจะจัดการคุณได้ทุกเมื่อ
เพียงแต่กระจายข่าวเรื่องนั้น
ยังไม่ต้องพูดถึงช่วงเวลาหลายคืนที่โรงแรมริตซ์
ที่ใช้ไปกับการดูแลไอ้พวกจําอวดท็อปบู๊ท
ไม่ขอฟังต่อแล้ว
อย่าได้เดินหนีผมตอนที่ผมยังพูดไม่จบ
งั้นก็หยุดพูดสิ
ฉันจะฟ้องคุณ
คุณได้เงินเป็นกอบเป็นกําจากชื่อและน้ําหอมฉัน
เราทําธุรกิจร่วมกันมา 20 ปี
นึกว่าจะมาโกงฉันได้ตอนนี้เหรอ
เจอกันในศาลแล้วกัน
ทั้งคุณและเจ้าน้องชายน่าสมเพชด้วย
เรื่องนั้นไม่มีทางเกิดขึ้นได้ เราไม่ยอม
คุณต้องจ่ายฉันมา ไอ้โง่งี่เง่า
เราทําข้อตกลงกันไว้ คุณ ผม และน้องชาย ข้อตกลงที่ดี
คุณรู้อยู่แล้วว่าทําอะไรอยู่ เราก็ทําตามที่สัญญาเอาไว้
คุณได้เงินร้อยละสิบตลอด ไม่รู้นะว่าคุณจะบ่นอะไรนักหนา
- เพราะคุณหลอกฉัน! - ด้วยการให้ทุน เชื่อในตัวคุณน่ะเหรอ
เอาจริงนะคุณ
ความจริงก็คือตอนนั้น คุณมองศักยภาพธุรกิจตัวเองไม่ออกด้วยซ้ํา
แน่นอน ตอนนี้คุณก็อ้างเอาเครดิตทั้งหมด
แต่สมัยนั้นคุณยินดีที่จะส่งให้คนอื่นจัดการ
เพื่อจะได้ไปเที่ยวเล่นปาร์ตี้กับเพื่อนงี่เง่าของตัว
โกหก พูดอะไรโกหกพกลม!
ยอมรับเถอะ ยอมรับมา
คุณส่งต่อธุรกิจให้พี่น้องยิวคู่หนึ่ง เพราะคุณรู้ว่าเราจะทําให้คุณร่ํารวย
ไอ้ยิวอย่างคุณก็มีดีแค่นั้น
เมื่อกี้เพิ่งพูดอะไรออกมานะ
ได้ยินฉันแล้วนี่
เงิน เงิน เงิน พวกคุณมันมีแต่หน้าเงิน
ขอโทษนะ
บทสนทนานี้ยังไม่จบ
คุณไม่เคยเข้าใจฉันเลย ปิแอร์ และไม่มีทางจะเข้าใจ
ขอให้สนุกกับปาร์ตี้
คุณกลับมาแล้ว
ร่างของคุณอยู่ที่นี่
แต่จิตใจล่องลอยอยู่ที่อื่น
- ฉันไม่อยากทําต่อ - พี่ก็เคยรู้สึกอย่างนั้น เดี๋ยวมันจะเกิดขึ้น
มาดามเดลาเฮย์เห็นเธอในนิมิต
- เห็นฉันเหรอ - ใช่
เขารู้ว่าเธอจะกลับมา
เป็นไปไม่ได้
ทําอย่างนี้ไม่มีความหมายอะไรเลย ไม่มีสักอย่าง
ฉันเห็นคุณยังอยู่ตรงนั้น
คุณเจ็บปวดหนักหนามาก
ทุกคนก็ทนทุกข์กันทั้งนั้น
แต่มีใครคนหนึ่งอยู่กับคุณที่นั่น
พวกนั้นทรมานเราทีละคน
ภาพในห้องน้ําที่ฉันเห็นไม่ใช่อย่างนั้น
รู้เรื่องในห้องน้ํานั่นได้ยังไง
ไม่ คุณจับมือเขา
จับมือไว้
เขาช่วยให้คุณรอดมาได้
ตรงนี้คุณโดดเดี่ยวลําพัง
- แต่ที่นั่น... - พอแล้ว
พี่ชายคุณพามาหาฉัน
เพื่อที่ฉันจะได้ช่วยปลอบประโลมใจที่บอบช้ํา
ที่นั่นมีใครสักคนอยู่ด้วย คุณจับมือเขาไว้
คริสเตียน
ออกไปเสีย
- เสียใจด้วยกับสิ่งที่คุณต้องเจอมา... - มาเถอะ มาดามเดลาเฮย์
- คุณ - เอาไว้ลองใหม่ ขอบคุณมาก
คริสเตียน เอาตัวหล่อนออกไป
เสียใจจริงๆ
โซฟี
โซฟี!
เมอซิเออร์คะ
เมอซิเออร์ดิออร์ได้บอกหรือเปล่าว่าจะไม่มา เรานัดกันไปดูอาคาร
คิดว่าไม่ได้บอกนะคะ
- ยกเลิกนัดเสีย - ได้ค่ะ เมอซิเออร์
เมอซิเออร์บูสซัคไม่น่าจะพอใจแน่
แคเธอรีน
เขาแค่พยายามจะช่วยเธอ เราทุกคนอยากจะช่วยเธอ
ช่วยฉันเหรอ
พี่ช่วยฉันไม่ได้
แต่เธอกลับมาแล้ว
เธอมาอยู่กับพวกเราแล้ว เธอต้องอยู่กับเรา
ให้พี่ช่วยเถอะ
ความผิดฉันเอง เรื่องที่เกิดขึ้นกับฌอง
ฉันไม่ควรขอให้เขาออกไปจากห้องนี้เลย
อยู่ที่นี่เขาปลอดภัย
เธอต้องยกโทษให้ตัวเองนะ ตอนนั้นทุกคนตกอยู่ในสถานการณ์คับขัน
เมอซิเออร์ มาดมัวแซล
ผมอยากมาเยี่ยม ได้ข่าวว่าอาการคุณไม่ดีนัก
- ผมโทรมาก่อน - ไม่ได้
- ผมอยากคุยกับคุณ - ไม่ ไม่รับแขก
จังหวะไม่ดีเลย พ่อหนุ่ม ขอละ
ฉันเคยเห็นหน้าคุณ
ฉันไปรู้จักคุณจากไหน
ผมเป็นเพื่อนฌอง ได้ข่าวว่าคุณกลับมาแล้ว
คุณจะช่วยไปกับผมหน่อยได้ไหมครับ
มีสิ่งที่อยากพาคุณไปดู
แคเธอรีน น้องไม่อยู่ในสภาพจะไปได้
คุณครับ ผมคิดว่าเรื่องนี้สําคัญ
ก็ได้
อยู่ตรงนี้เอง
พวกเขาอยู่นี่
พวกเขา
ใช่ ฌองกับคนอื่นๆ
พวกเรามีกันทั้งหมดหกคน
เราตั้งโรงพิมพ์เล็กๆ ที่บ้านคุณย่าผม
และเริ่มแจกใบปลิวต่อต้านนาซี
ตอนแรกดูเหมือนทําไปก็ไร้ประโยชน์
แต่แล้วมันกลับใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ขบวนการต่อต้านใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ
จนกระทั่งได้ความสนใจจาก กองโฆษณาชวนเชื่อของนาซี
เมื่อเพื่อนทั้งห้าคนถูกนาซีจับ
ผมคิดเลยว่าตัวเองต้องเป็นคนต่อไปแน่ๆ
แต่ไม่มีใครมาตามจับผม
วันรุ่งขึ้น ผมก็ยังปลอดภัย
ครอบครัวผมก็ยังปลอดภัย
วันต่อจากนั้นก็เช่นกัน
นั่นทําให้รู้ว่าเพื่อนๆ ไม่ได้บอกชื่อผมไป
เพื่อนผมไม่ได้ปริปาก และคุณก็ไม่ได้ปริปาก
ผมไม่รู้เลยว่าคุณเก็บความลับไว้ ทั้งๆ ที่ถูกทรมานสาหัสได้ยังไง
แต่ผมมาเพื่อขอบคุณ
ผมเป็นหนี้ชีวิตคุณ
คุณมอบโอกาสให้ผมได้มีชีวิตอีกครั้ง
คุณพร้อมเมื่อใด ผมจะพากลับเอง
ฉันจําได้แล้ว
ฉันจําได้แล้วค่ะ
ที่ค่ายกักกัน คนไม่อยากเชื่อว่า ฉันต้องกล้าแค่ไหนถึงรอดจากการทรมานได้
แต่ไม่ใช่เพราะความกล้า ที่ทําให้ฉันไม่ปริปากอะไรออกไป
ไม่ใช่ความกล้าหาญ
ฉันจําได้แล้ว
เป็นเพราะพี่ต่างหาก คริสเตียน
ไม่เป็นไรนะ
ฉันเหนื่อยเหลือเกิน
พวกนั้นน่าจะฆ่าฉันให้จบๆ ไป
การตายมันง่ายนัก
เธอเองเท่านั้นที่รู้ว่าควรทําอะไร
ได้ยินไหม พูดกับใครกัน
ฉันไม่มีอะไรจะพูดกับแก!
เอามันไป! เอาไป
ไม่นะ!
ไม่!
ขอโทษที่มารบกวน
ไม่เลย คริสเตียน
ผมแค่อยากบอกว่า ขอโทษที่ไม่ได้มาตามนัดของเรา
ผมจะไปที่นั่นในวันพรุ่งนี้และทุกวันหลังจากนั้น
- ผมต้องไว้ใจคุณได้ - ผมจะไม่ทําให้คุณผิดหวัง
เราจะสร้างสิ่งดีๆ ด้วยกัน คุณ ผม และบูสซัค
มันหายากมากนะ
อะไร
การได้โอกาสครั้งใหม่ในชีวิต
โอกาสครั้งใหม่เหรอ
ใช่ ผมเพิ่งได้โอกาสครั้งใหม่
ผมว่าเราทุกคนเพิ่งได้โอกาส
ไปหาที่นอนที่อื่น เอลซา
ฉันไม่มีอารมณ์รับความเหลวไหลของเธอ
ให้ตายสิ
- ต้องการอะไร - คุณพูดถูกที่สุด
ผมไม่เคยเข้าใจคุณ
- ปิแอร์ - แต่ผมอยากเข้าใจ
ในคืนนี้เลย
คุกเข่าไป
โคโค่ ได้โปรด
ผมไม่ได้ทํา เป็นฝีมือน้อง
งั้นก็ช่วยเป็นเด็กดี
แล้วจ่ายเงินให้แม่ได้แล้ว
คําบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์