Hou op.
Zing het nog eens, Coco.
1905 MOULINS, FRANKRIJK
Coco, ze waren weg van je. Je stem... - Je stal de show met jouw dans.
Ze vonden het geweldig.
De hele club riep: 'Elsa. Elsa'. Ze wilden dat je je jurk uittrok.
Hou op.
Weet je zeker dat ik mag blijven? Ik betaal het je echt terug.
Ja, natuurlijk.
Blijf zo lang als je wil.
Op onze eerste nacht als huisgenoten. - Ja, laten we proosten.
Proost.
Wilde je altijd al zangeres worden?
Maar je bent zo getalenteerd.
Ik ben jaloers.
Ik wil eigenlijk hoeden maken.
En later ontwerper worden. Van jurken.
Serieus? Waar?
Parijs natuurlijk. - Parijs?
Ik wil mee. - Ja, je moet mee.
Je hebt echt stijl.
Dan kunnen we ons droomleven leiden.
We kunnen samenwerken.
Beloof me dat je me meeneemt.
Ja, Elsa.
Dat beloof ik.
We blijven bij elkaar.
Elsa, wakker worden.
Jij bent het. Daar heb je lang over gedaan.
Ik begon 't net leuk te vinden. - Het is tijd om te gaan.
Ja. Ja, natuurlijk, lieverd. Even m'n spullen pakken.
Je hebt geen spullen. - Doe niet zo bits.
Je hebt jezelf de gevangenis ingewerkt. Wat bezielde je?
Dit was je laatste kans.
Loulou?
Christian? Kom. Ik laat je zien wat ik in gedachten heb.
Ik weet dat het je dwarszit dat niet al je gasten kunnen zitten.
Ja. Hoe lossen we dat op? - Nou, we gebruiken de trap.
Je kunt iedereen hier en hier laten zitten.
En de modellen komen naar buiten.
En we kunnen de overloop als podium gebruiken.
En we kunnen hier en hier gordijnen ophangen.
Het wordt prachtig.
En ik zal ook een enorm bloemenboeket voor boven de open haard maken.
Het wordt spectaculair. - Wat zou ik zonder jou moeten, Bérard?
Dit is jouw moment, vriend. Ga ervoor. Geniet ervan.
Dit maak je nooit meer mee.
Je modehuis wordt een pareltje. - Christian.
Monsieur Vigouroux is er en hij wil je spreken...
...voor je naar je vaders uitvaart gaat.
Geen zorgen. Ik heb alles onder controle. Neem in alle rust afscheid van je vader.
Prachtig. Ik heb nog nooit zo'n schitterend modehuis gezien.
Fantastische, briljante man.
Monsieur Cardin, wat fijn dat u langskomt. - Madame.
Onze laatste ontmoeting bij Lelong zal me altijd bijblijven.
Geen zorgen, monsieur. Ik hou mijn broek deze keer aan.
Tenzij u liever wil dat ik hem uittrek... - Nou, eigenlijk...
...moet iedereen die hier werkt z'n broek aanhouden.
Die hier werkt?
Biedt u me een baan aan? - We zoeken een hoofdkleermaker.
Ik?
Verrek.
Ja. Ik begin vandaag nog.
Waar zijn de naaisters? - We moeten er nog meer aannemen.
Uw kantoor is boven. - Ik kan naaien voor vijf of tien.
Ik hoef nooit weg. Ik hoef niet te slapen. Hallo. Pierre Cardin, hoofdkleermaker.
Aangenaam. Hallo. Pierre Cardin, hoofdkleermaker. Aangenaam.
We liggen achter op schema en je hebt veel te weinig personeel.
Iedere getalenteerde naaister werkt al voor een andere ontwerper.
Nou, als je ze niet meteen aanneemt, haal je je deadline nooit.
We zijn nog steeds aan het zoeken. - Christian, sorry voor de onderbreking.
We moeten naar Callian.
We moeten de naaisters van andere modehuizen aannemen.
Is dat echt een optie? - Nee. We stelen ze niet van onze vrienden.
Nee, dat is niet stelen, Christian. Onder deze omstandigheden moeten we wel.
Daar trekken we een grens. - Dat weet ik.
Ja. Nee, dat moet anders kunnen.
Nou, vrienden of niet, als jullie dit nu niet regelen...
...halen jullie de lancering nooit en mogen jullie dit Boussac uitleggen.
Christian, we moeten onze trein halen.
Het spijt me dat we je hiermee opzadelen nu je om je vader rouwt. Sorry.
Ja, gecondoleerd, Christian. - We halen onze deadline wel.
Hoe? Hoe dan?
Is er iemand in Engeland bij wie je terechtkunt?
Hoezo? - Je hebt hulp nodig.
Lottie misschien. Mijn halfzus. - Nou, ze heeft je altijd al benijd.
Ja, omdat ik het sexy, buitenechtelijke kind was.
Nou, neem contact met haar op. Ik heb je spullen gepakt. Je moet weg.
Ik ga nergens heen.
Je kan me niet aan de kant blijven zetten. Me dingen beloven en dan wegsturen.
Je viel een man aan voor drugs.
Je werd opgepakt, terwijl ik alles op de rit probeer te krijgen.
Sorry. Ik ga stoppen, beloofd.
Je bent niet in staat om beloften te maken.
Je praat Spatz gewoon na. Sinds die nazi hier is, gedraag je je als een bezetene.
Zeg dat woord niet. - Welk woord?
'Nazi.' Stop daarmee.
Maar dat is hij toch? Hij is 'n nazi die jij maar blijft neuken.
Wat een puinhoop. Je bent zo vermoeiend. Mijn hemel.
Je bent terug.
Hoe was de gevangenis? - Fantastisch eten.
André, kom erbij.
Ik heb morgenavond een etentje voor ons gepland.
Ik heb monsieur Lang ook uitgenodigd. - Waarom?
Hij is hier constant. Ik ken hem amper. - Nou, hij kan vast niet.
Hij komt. Ik heb hem al uitgenodigd.
Jullie allemaal. - Dit lijkt me echt geen goed idee.
Geen zorgen. Ik zal aardig tegen hem zijn. Als jij hem graag mag, wil ik hem mogen.
Fijn dat je verlof kreeg om vandaag afscheid te nemen van papa.
Ik lijk net een echt persoon. - Dat ben je ook.
Maar nu zie ik er ook zo uit.
Zit deze kraag te strak?
Nee. Hij zit als gegoten. Alsof hij voor me gemaakt is.
Dat is hij ook.
Door jou?
Ja, voor jou.
Het is tijd.
Wat zie je er mooi uit. - Christian heeft dit voor me gemaakt.
Is Raymond er al?
Ja. Hij staat buiten te piekeren over wie er iets gaat zeggen op de uitvaart.
In wat voor bui is onze broer vandaag?
Grimmig, zoals altijd.
Nou, het is tenslotte een uitvaart.
Ik wil iets vertellen over m'n vader wat niet iedereen weet, maar wat wel waar is.
Maurice Dior hield van schoonheid.
Maar door tegenspoed moest hij nederig zijn.
Dus in plaats van ons te overladen met rijkdom...
...leerde hij ons... om hard te werken.
Om ergens naar te streven.
Doorzetten met waardigheid.
En...
...er was liefde.
En er was trots.
En er was tegenslag.
En nu is hij hier...
...op deze mooie plek...
...omringd door mensen die van hem houden.
Dus vaarwel, papa.
Ik hoop dat je eindelijk hebt gevonden waar je naar op zoek was.
Mooi gesproken.
Misschien was je iets te mild voor hem.
Gecondoleerd.
Wat een ontroerende woorden.
Uw vader was een mooi mens. Gecondoleerd.
Raymond heeft trouwens gevochten, toen de oorlog net begon.
In de allereerste gevechten.
Echt waar? - Ja. En toen werd ik gevangengezet.
De Duitsers hielden me maar een paar maanden vast...
...voor ze hun barbaarse praktijken toepasten.
De omstandigheden waren toen nog niet zo bar als ze zouden worden.
Wist je dat Christian ook werd ingelijfd bij het Franse leger?
En heb je gevochten? - Nauwelijks.
Zie je mij al vechten? - Ik zie je niet eens in uniform rondlopen.
Monsieur Dior.
Ik wil u en uw familie iets geven.
Monsieur Friedman, dat zijn rozen uit Granville. Papa's favoriet.
Hoe wist u dat?
Ik heb hier een tuinierskraam.
Ik heb een lading besteld. Die komt morgen. Ik zal ze voor u planten.
Dank u. - Ik doe het graag.
Catherine.
Monsieur Friedman.
Toe, waarom vertel je me niet wat er met mijn dochter is gebeurd?
Waar heeft die man het over?
M'n dochter Tania zat in hetzelfde kamp als Catherine.
Ik kan u niet helpen. Het spijt me.
Dus, monsieur Lang...
O nee. Hij wordt liever Spatz genoemd. - Ja, dat heb ik gehoord. Is dat Duits?
Ja. - Niet waar.
Wel waar.
Nou, wat gezellig. - Misschien nog wat wijn?
We kunnen nog wel wat wijn gebruiken.
Maar tegenwoordig word ik liever monsieur Lang genoemd.
Spatz is de afgelopen jaren ontstaan. - Niet te veel drinken.
Straks beland je weer in de bak.
Ja, ik ben nu een doorgewinterde crimineel.
Dus, monsieur Lang, wat deed u tijdens de oorlog?
Nou, ik verkocht stoffen, nietwaar?
André, lieverd, Peter wil het niet over zaken hebben.
Zullen we bestellen? - En jij? Wat deed jij?
Ik vocht voor Frankrijk. - Ja, André was erg dapper.
Kunnen we vanavond fazant krijgen? - Nee, mademoiselle. Alleen geit.
Geit?
Nou, de Fransen boffen maar dat je zo heldhaftig voor ze gevochten hebt.
Heeft u gediend?
Vechten ligt niet in mijn aard, vrees ik. - Weet u dat zeker?
Vrij zeker, ja. - O ja? Wat ligt er dan in jouw aard?
Nou, niet iedereen is gemaakt voor geweld, Elsa.
En ik ben meer van een zachtere aanpak.
Ja, jij bent het gevoelige type.
Eerder een minnaar dan een vechter. Dat is onze monsieur Lang.
Ik vrees dat er vanavond geen fazant is. - Geit voor de tafel dan?
Ga weg. - Mijn excuses.
Ik probeer bij te houden met wie mijn tante omgaat.
Mag ik? - Ze is erg gul en goed van vertrouwen.
Je hoeft me niet te beschermen. - Toch wel.
Nee, toe... Kom op, meer.
Zeg eens, aan wie verkocht u stoffen tijdens de oorlog? Vast niet de Fransen.
Nou, beste knul, ik verkocht aan iedereen die wilde kopen.
Aan jezelf denken is namelijk de enige manier om een oorlog te winnen.
Winnen.
En hoe zit het dan met deugd en ondeugd? Goed en kwaad?
Twee kanten van dezelfde medaille. Het is maar net hoe je ernaar kijkt.
Dat noem ik erg cynisch en laf.
Pardon? - Moet ik dat nog een keer zeggen?
Nee, niet nodig.
Monsieur Lang, loop je met me mee naar het damestoilet?
Graag.
Ik weet niet wat u over mijn tante weet, maar ik kom erachter.
En ik weet van uw dekmantel.
O ja? - André, toe.
Waarom zegt ze niet wat er speelt? - O, lieverd.
Maak je niet druk om wat we niet begrijpen.
Waar ben je mee bezig? - Ik geniet van het gezellige etentje.
Verdomme, hoelang blijf je hier nog?
Ik heb de papieren. Nu moet jij me nog m'n geld geven.
En de missie voor Schellenberg? - Al het bewijs tegen jou is vernietigd.
Ik spreek m'n advocaat morgen. Als het is geregeld met de Wertheimers...
...richt hij een trust op waar je meer dan genoeg geld van kunt opnemen.
Coco, het geld.
Als je je geld wil, hou je dan gedeisd en vermijd mijn neef.
Ik weet vrij zeker dat je eigen bedrijf beginnen een slecht idee is, Christian.
O ja? En waarom dan?
Pech zit in onze familie. - Christian creëert zijn eigen geluk.
Niemand creëert zijn eigen geluk. Dat is absurd.
Catherine, je eetlust begint terug te komen.
Ja. Dank je.
En ga je mee terug naar Parijs?
Ik blijf hier nog even.
Wat? Nu papa er niet meer is, kun je terug naar Parijs.
Je bent altijd welkom. - Ze blijft hier. Wat geeft het?
Misschien wil ze niet omgaan met jouw soort vrienden.
De hele familie bij elkaar. Wat fijn.
Jammer dat papa het niet meer mee kan maken. Zou hij ons nu kunnen horen?
Hij is naar het hiernamaals.
Toch, Christian? Ben je daar nog steeds van in de ban?
Die hele tarot-onzin? Hopelijk ben je dat inmiddels ontgroeid.
Zullen we het over iets anders hebben? - Als kind kreeg hij er geen genoeg van.
Hij wilde altijd weten wat er ging gebeuren.
Vraag een waarzegster anders de toekomst van je jurkenfabriek te voorspellen.
Alsjeblieft, hou op.
Dan kan ze voorkomen hoe het de vorige keer afliep...
...toen je die kunstgalerij begon en faalde. - Toe, hou op.
We woonden vroeger in een prachtig huis in Granville.
Ik denk steeds aan 't jaar waarin vader failliet ging.
Raymond, toe.
En hoe we noodgedwongen naar dit godverlaten gat verhuisden.
Deed je daarom 'n zelfmoordpoging?
Dat heb ik 30 jaar geleden afgesloten. Ik probeerde het, faalde en vond het niks.
Vaders ondergang was vreselijk om aan te zien en dat mag jou niet overkomen.
Alsjeblieft, hou op.
Ik probeer gewoon mijn leven te leiden.
Dus jij bent weggelegd voor grootse dingen, is dat het?
Jouw leven is zo belangrijk en onze levens zijn maar wat?
Kom een keer kijken waar Christian mee bezig is.
Zijn opening is al over een paar maanden.
En jullie zijn allemaal welkom om te komen kijken.
Hoeveel jurken zijn er nodig om uit te wissen wat Catherine is overkomen?
En Bernard.
Het gaat stukken beter met me. - Hou je mond.
Ik probeer je alleen te beschermen, broertje.
Onze ouders zijn nu dood en als de oudste Dior is dat mijn taak.
Ik wil niet dat jou hetzelfde overkomt, Christian. Mislukking.
Wat doe je hier helemaal in je eentje?
André vertrouwt Spatz voor geen meter. Het baart me zorgen.
Ja. Nou, André zal erachter komen.
Het is slechts een kwestie van tijd.
Ik word al mijn leven lang in de steek gelaten door mijn vrienden, mijn minnaars.
Ze gaan altijd weg.
Ik heb zo mijn best gedaan om verder te gaan...
...om toch een leven op te bouwen.
Nou, we zijn meer dan alleen het resultaat van onze tragedies, hoop ik.
Nou, als kind werd ik bij het weeshuis afgegeven, ongewenst en onbemind.
We kunnen er nog steeds voor elkaar zijn.
Net als vroeger.
Dat kunnen we.
En voor André.
Hij is zo'n lieverd.
Je moet hem de waarheid vertellen.
Hoe bedoel je?
Je moet dit patroon van leugens doorbreken...
...en vertellen wat er is gebeurd met Spatz, wat we hebben gedaan.
Hij zal je echt vergeven. - Zeg dat niet.
Hij mag het niet weten. - Kijk wat dit bedrog met ons heeft gedaan.
We verstoppen onszelf voor de wereld en voor elkaar.
Dit is je kans. Echt.
Dus wees nou eerlijk, schat. - Nee, ik wil hem niet nog eens kwijt.
Dat overleef ik niet. - Nee, dat gebeurt niet. Echt niet.
Vergiffenis. Dat heb je nodig.
Ik heb het nodig. Vraag André erom.
Ik ga met je mee. We gaan samen. - Nee, je moet weg.
Samen. Ik ga met je mee. - Je kunt hier niet blijven.
Niet bang zijn. Kom, dan vertellen we het. - Godsamme, ik haat je.
Ik haat je zo. Ga weg. - Niet waar. Hou op.
Je hebt de wereld nooit begrepen.
Ik wil dat je morgen weg bent.
Coco, dat meen je niet. - Jawel.
Praat nooit meer tegen me.
O, god.
Elsa. Wat is er?
Wat is er gebeurd?
O, man, Jacques. Dat personeelstekort in het atelier.
Zehnacker zei dat dit zonder naaister niet gaat lukken.
Ja, ik weet het, maar...
Dus?
Dus, nou, weet je...
...ik wil andere ontwerpers, onze vrienden, niet moeten benadelen om te kunnen slagen.
We moeten een andere manier bedenken.
Dat gaat je lukken.
Ik moet iedereen gedag gaan zeggen.
Ik ga bij Lottie wonen. Grote kans dat ik weg ben als je terugkomt.
Ze kan niet wachten om me te zien.
Mijn advocaat zei dat de Wertheimers een deal willen sluiten.
Hij verblijft op het landgoed dat ze hebben uitgekozen.
Het zal vast allemaal goedkomen.
Ze willen afspreken op een neutrale plek. Alsof Zwitserland niet neutraal genoeg is.
Het is best 'n eind.
Dus ik ben pas laat terug.
Je gooit mij eruit, maar houdt Spatz in je leven...
Het is schandalig.
Vaarwel dan maar.
Het was prachtig daar.
Ja. Gelukkigere tijden.
Voor het misging.
Waar is iedereen?
Raymond heeft Bernard teruggebracht. - Nu al?
Ik wilde gedag zeggen.
Ga met me mee naar Parijs. Het lijkt me geen goed idee dat je hier blijft.
Ik heb papa beloofd dat ik de tuin zou afmaken.
Ga je hem helpen met de rozen?
Je hebt niet geslapen, hè?
Jij ook niet.
Ik slaap niet veel sinds de kampen.
Monsieur Friedman zei gisteren dat je zijn dochter kende. Is dat waar?
Kende je haar?
Is het waar? Kende je haar?
Catherine.
Catherine, als je iets voor me verzwijgt, vertel het me dan.
Vertel 't iemand.
Kom mee.
Tania is dood.
Ze stierf vlak voor m'n neus, op afschuwelijke wijze.
We waren vriendinnen.
We zaten bij dezelfde verzetseenheid, dus we kenden elkaar al.
De bewakers hongerden ons graag uit. Tania was ziek, dus ik stal extra brood.
Het was eigenlijk een wonder dat ik er een wist te stelen.
Maar het lukte.
Ik bracht het naar haar toe, maar de bewakers vonden het tijdens hun ronden.
Ze had het nog vast toen ze binnenkwamen. Ze dachten dat zij het eten had gestolen.
Ze begonnen haar te slaan. Ik wilde ingrijpen, maar dat durfde ik niet.
Tania zei niks. Ze liet het gewoon gebeuren.
Ze sloegen haar tot haar tanden eruit vielen...
...en toen sleepten ze haar mee en gooiden haar levend in de ovens.
Jullie waren nog maar kinderen.
Jullie allebei.
Kleine kinderen.
Hoe gaat het met haar? - Ze slaapt.
We hebben geen idee wat ze echt heeft doorgemaakt.
Onvoorstelbaar.
Er komt geen einde aan. - Ze is sterk
Ze komt hieruit. - Ik weet het niet.
Jawel.
Ze heeft jou.
Dus, waar staan we? - We zijn heel dichtbij.
We hebben ze op twee continenten aangeklaagd...
...in afwachting van de zaken in Parijs en New York.
De Wertheimers hebben ons voorstel om te schikken tot nu toe afgewezen.
Waarom?
Omdat ze lucht hebben gekregen van jouw ontmoeting met Carmel Snow.
Een echte vriendin. Ik wist dat ze me zou helpen.
De Wertheimers zijn erg bezorgd...
...dat je nieuwe parfum in handen van Neiman Marcus komt.
En terecht. En daar stoppen we niet.
Saks. Bergdorf's. We houden de druk erop tot ze bezwijken.
Ze zijn bereid om 'n deal te sluiten.
Wat voor deal?
Ze komen over 'n paar dagen onderhandelen met hun Franse en Amerikaanse advocaten.
En deze keer heb ik goede hoop.
Deze keer? Mooi. - En je krijgt een behoorlijk bedrag.
Behoorlijk? Daar neem ik nooit genoegen mee.
Ik wil de volle mep.
Dus hier komt het plan.
We zouden op tijd moeten zijn voor Bérards feest.
Ja. We kunnen het nog halen.
Wil je nog wel gaan?
Ja. Ik denk dat het me goed zal doen om even wat vrienden te zien.
Vaders ondergang was vreselijk om aan te zien en dat mag jou niet overkomen.
Wil je hier echt niet overnachten? Het gaat regenen.
Nee, ik moet naar m'n neef.
Nog steeds geen chauffeur? - Nee. Dat onafhankelijke bevalt me wel.
Hallo. Lottie.
Hé. Met je zus.
Nee, je andere zus. Elsa.
Ik had je willen bellen. Ik...
Sorry. Ja. God, het is inderdaad laat. Sorry. Ik...
Nou...
Ik heb je gemist.
En ik heb een kans gekregen om terug naar Londen te gaan...
...en misschien kan ik bij je langskomen.
Wat?
Waarom niet?
Ik weet dat ik fouten heb gemaakt.
Ik was gekwetst en ik was boos, maar...
Niemand is perfect.
Nee, noem me niet zo. Ik...
Zeg dat niet. Je...
Ik ben wel je zus. Dat ben ik wel. Ik...
Hallo.
Ik wacht even tot het ophoudt. Het zicht is te slecht om te rijden.
U mag zo lang blijven als u wil.
Waar gaat u heen? - Naar huis.
Is dat ver?
Een klein stukje nog. Een hotel in Lausanne.
Hotel?
Ik dacht dat u thuis zei. - Ja, daar woon ik.
Wat ongewoon.
Voor mij niet.
Verzorgd worden voelt als thuis.
Waar komt u vandaan? - Ik ben Frans.
Een vluchteling.
Zoiets.
Ik ben al jaren niet meer in een kerk geweest.
Ik ben opgegroeid in een weeshuis, geleid door nonnen.
Een afschuwelijke plek. - Dat was vast niet makkelijk.
En nu bent u in Lausanne met familie?
Nou, mijn neef is hier met zijn dochter. En een vriendin verblijft bij me.
Ook vluchtelingen?
Maar niet echt familie.
Nou, wat is familie voor u?
Bent u hier alleen?
Als u weg bent, ga ik weer verder met het stoppen van mijn sokken...
...tot ik opschrik en besef dat ik bij het vuur zit.
Ja...
...nog net zo alleen als voor u kwam.
U boft maar dat u iemand heeft om naartoe te gaan.
Een vriendin. Een neef om wie u geeft.
En ze wachten op u.
Het regent niet meer.
U kunt nu veilig naar huis.
Ga naar uw familie.
Ik hoorde dat Carmel Snow je atelier bezocht heeft en ruim een uur is gebleven.
Ze was onder de indruk. Pas maar op, Christian.
Had mijn aanbod om samen te werken maar nooit afgeslagen.
We hebben allemaal kans van slagen. - Ja. Sommigen van ons.
Hoever ben je met je collectie? Is alles op schema?
We zijn onderbezet. - Madame Zehnacker belde.
Ze zei dat je naaisters zoekt.
Ik kan je er een sturen. Meer niet helaas.
Bedankt, Cristó. We hebben er zo'n 30 nodig.
Dertig? Zoveel ga je er nooit vinden.
Je moet minstens de helft van je collectie schrappen. Misschien nog wel meer.
Nee. Dat kan ik niet.
Christian, ik zei toch dat je vooruit moest plannen.
Zonder naaisters haal je je deadlines nooit.
We komen eruit.
Schiet maar op, anders kun je het wel schudden.
Ik geloof in je. Dit gaat je lukken zonder dat je eindigt zoals Raymond zei.
Is daar iemand?
Elsa.
Hoe gaat het?
Je leek wat wanhopig tijdens het etentje.
Het gaat prima. Ga weg.
Ik hoorde van jullie ruzie. Coco wil niks meer met je te maken hebben.
Dat is begrijpelijk, toch?
Hou op over Coco.
Je bent er vast kapot van.
Maar misschien heb ik hier iets...
...wat je kan helpen. - Ik hoef jouw soort hulp niet.
Niet? - Ben je vergeten dat ik weet wie je bent?
Je bent een nazi.
Nou, dat deel was ik niet vergeten.
Maar toch, alsjeblieft.
Wat is dat? - Een afscheidscadeau.
Voor je reis. Weet je nog dat ik zei dat ik alles voor je kan regelen?
Je Britse accent staat me niet aan, Spatz.
Het is zo ordinair. Je moeder, toch?
Uit welke sjofele uithoek van Engeland kwam ze vandaan?
Ik ben van adel, weet je. Er stroomt blauw bloed door mijn aderen.
Raak me niet aan.
Ik wil het horen.
Ik wil het blauwe bloed horen.
Prachtig.
Dat is zeker blauw bloed.
En ik geef het precies waar het naar snakt.
Neem het aan.
Mijn zus Lottie en ik hebben fantastische plannen.
Ze houdt van me. Ik ga haar opzoeken in Engeland.
Een echte zus?
Ja. - Wat geweldig.
Dan hoef je niet meer te doen alsof Coco je zus is.
Schei uit. Coco zal me nog missen.
Ze heeft me nodig. - Nee, Elsa.
Ze heeft je nooit nodig gehad en ik denk dat zelfs jij dat nu wel weet.
Maar dat klinkt enig.
Een fijn leven gewenst met zus Lottie.
Ik heb een echte zus die van me houdt, hufter.
Ik heb niemand nodig. Ik...
...toen je die kunstgalerij begon en faalde.
Hoeveel jurken zijn er nodig om uit te wissen wat Catherine is overkomen?
En Bernard.
Na u, madame.
Waar is iedereen? - Gevlucht voor de storm.
De stroom ligt eruit. - Is Elsa Lombardi uitgecheckt?
Niet dat ik weet, mademoiselle. - Bedankt.
Lieverd?
De bespreking ging goed. Ik denk dat ze gaan onderhandelen...
...wat me aan het denken heeft gezet. Ik wilde met je praten.
Sorry voor wat ik gisteravond zei. Ik was bang.
Elsa?
O, mijn...
O, mijn god. Wakker worden.
Elsa. Iemand, help me, alsjeblieft. Elsa.
Elsa, wakker worden.
O, Elsa.
O, lieverd.
Christian. Ik hoorde een geluid. Ik dacht dat ik alleen was.
Ja, ik weet het. Het is laat.
Ik heb geprobeerd om een andere oplossing te vinden.
En? - Het gaat niet gebeuren.
Maar misschien kunnen we het uitstellen.
De lanceerdatum verzetten. Of wachten tot het volgende seizoen.
Nee, ik kan het niet laten mislukken.
Doe wat u moet doen.
Weet je het zeker?
Dan moeten we mensen van andere modehuizen aannemen.
Doe het.
We moeten overleven.
Beloof me dat je me meeneemt.
Ja, Elsa.
Dat beloof ik.
We blijven bij elkaar.
Vertaling: Inge van Bakel