Wyspana?
To byłaś ty?
Trochę posprzątałam, jeśli o to pytasz.
Nic nie pamiętam.
Masz słabą głowę.
Opowiadałam ci o czymś?
Tak.
- O wszystkim? - Chyba tak.
Kurwa.
To zostanie między nami.
Dziękuję.
Nie tylko za posprzątanie.
Potrzebujesz czegoś? Wpaść i zaparzyć ci herbatę?
Nie piję herbaty.
Uważaj na siebie. Do jutra.
Do jutra. Cześć.
WYSTĘPUJĄ
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
PO OBU STRONACH OTCHŁANI
ZABÓJCZA MIŁOŚĆ
Merle? Uprawiałaś już seks?
Nie twoja sprawa.
Na pewno wszyscy chcą uprawiać z tobą seks.
Ucisz się.
"Śliczna Merle.
Najpiękniejsza kobieta, jaką widziałem.
Bogini pośród bogiń.
Mogę skosztować twych cudownych ust?"
ZDJĘCIA
MUZYKA
Miałem odebrać coś od Holgera Teschego.
Dobrze sobie radzisz.
Kto tak mówi?
Twoja kuratorka.
Fajna babka.
Zmieniłeś się.
Jak wszyscy.
Nauczyłeś się też mówić.
Gratulacje.
Dziękuję.
Sześć lat socjoterapii.
Mało kto tyle wytrzymuje, ale tobie się udało.
Podczas terapii przerobiłeś całe swoje gównianie dzieciństwo.
Chyba można tak powiedzieć.
Jak pan uważa.
A jednocześnie zastanawiam się,
dlaczego mały, gruby i głupi Dennis
to zrobił?
Bo nie chciał zostać małym, grubym i głupim Dennisem.
Kolega chce odzyskać swoją wiertarkę.
To także twój kolega?
Torturowano go przy pomocy wiertarki
i śrub heksagonalnych ze sklepu Stornbeck.
Skręciłem nimi szafę.
Świetna jakość.
Gdzie byłeś w nocy z szóstego na siódmego lutego?
Pomyślmy.
Pewnie w łóżku z jakąś laską.
Udało ci się kogoś poderwać?
To wszystko?
Mogę już iść?
Sprawdzimy twoje alibi.
Wyślę rachunek za wiertarkę.
Cześć, skarbie.
Czego chcesz?
Możemy porozmawiać na osobności?
Proszę. Potem dam ci spokój.
Prawie nie mamy ze sobą kontaktu.
Mało o tobie wiem.
Chciałabym to zmienić.
Dlatego postanowiłam cię spytać,
czy pojedziesz ze mną na wakacje podczas przerwy wielkanocnej.
Poważnie?
Dlaczego nie?
Mamy pojechać na wakacje w dwie?
Tak.
Myślałam o Istrii.
Mogłybyśmy ponurkować. Zawsze o tym marzyłaś.
Przez siedem lat
masz w dupie, co się ze mną dzieje,
a teraz pojawiasz się znikąd i pytasz, czy pojadę nurkować z tobą na Istrii.
Wiem, że...
Chodzi o to, że Dennis wyszedł z więzienia,
czy o to, że nie masz się z kim ruchać?
Spytałabym twoją siostrę, ale niestety nie żyje.
Zostań.
Przepraszam.
Merle nie była ofiarą.
Nie rozumiesz tego. Niczego nie rozumiesz.
Josie!
Czy...
Ta mała z ciemnymi włosami
to Josie?
Już nie taka mała.
Jest dorosła
i ładna.
Bardzo ładna. Na swój sposób.
Nie tak jak... no wiesz.
Co pan robi? Proszę to zostawić!
Należy do mojej córki!
Puszczaj.
Nie możesz.
To musi się skończyć.
Dlaczego nic nie mówiłeś?
Bo to niczego by nie zmieniło.
Przestań.
Słyszysz?
To pokój Merle!
Zostaw mnie.
Przestań! Puszczaj!
Skarbie!
- Zostaw ją. - Przepraszam.
Mam dość.
Przepraszam.
Chodźmy stąd.
Czujesz?
Śmierdzi spalenizną.
Okropny swąd.
Jak przypalony kotlet.
Prawa czy lewa? Wybieraj.
Demokracja to możliwość wyboru.
Proszę tego nie robić.
Co mówi małpa? Czy ktoś ją rozumie?
Co ty wyprawiasz?!
Spieprzaj!
Odbiło ci?
Wracać do roboty.
Już nie żyjesz.
Co?
Rosyjskie powiedzenie.
"Łyżka dziegciu w beczce miodu".
Zupełnie oszalałeś?
Nie zadzieraj z ludźmi Vadima.
Są gnojami!
Nieważne.
Nie chcę kłopotów.
Chodź tu!
Co słychać?
A co cię to obchodzi?
Rzadko cię widuje. Przestałeś przychodzić do Pollux.
Wszystko mnie wkurza.
Przez tę dziewczynę z małymi cyckami?
Nie pieprz.
Szukam zbrojmistrza.
Dlaczego?
Nie jedziemy do Rosji.
Zostaniemy tutaj
i zdobędziemy broń na bitwę ostateczną.
Jacy "my"?
Towarzysze.
Vadim załatwi nam sprzęt.
Rozumiesz?
Zajebiście.
- Wchodzę w to. - Idź już.
Zbrojmistrz potrzebuje kluczy do bramy.
Co zgłoszono?
Anonimowy rozmówca zauważył wisielca.
Wezwę ślusarza.
Pan Stuber?
Wezwij policję kryminalną i techników.
Pierwszy trup?
Nie, ale pierwszy samobójca.
- Miłego wieczoru. - Cześć.
O ile to samobójstwo.
- A nie? - Anonimem był Dennis.
- Oszalałaś. - To leżało na klatce chomika.
Łączy morderstwo w Belgii z domniemanym samobójstwem.
Śruba heksagonalna Stornbeck.
Naprawdę ci odbiło.
Zna mój rozkład dnia i chciał, żebym znalazła zwłoki.
Jeśli tak myślisz, porozmawiaj z Langhans.
I co jej powiem?
"Dennis Opitz morduje ludzi i zostawia mi prezenty"?
Wyjdę na idiotkę.
Myślałam, że chodzi rozwiązanie sprawy,
a nie kwestie osobiste.
W tym przypadku, chodzi o jedno i drugie.
On dobrze o tym wie.
MUSZĘ WYRWAĆ SIĘ Z TEGO DOMU.
PRZYJADĘ PO CIEBIE O 22.00.
Mogę wejść?
Chciałam tylko powiedzieć,
że Merle będzie dawać ci korepetycje z matematyki, aż skończysz szkołę.
A potem pomogę ci znaleźć pracę.
Zrobimy to razem?
Nie.
Tak będzie szybciej. Nie ma sprawy.
Posłuchaj.
Przysięgam, że nikomu o tym nie powiem.
Wszystko zostanie między nami.
Obiecuję.
Masz ulubiony kolor?
Niebieski, a może turkusowy?
Ciemnozielony.
Dobrze.
Dziękuję.
- Luise. - Cześć.
Co tu robisz? Pomóc ci?
Chce porozmawiać z psycholożką więzienną.
Wiesz, że sesje są objęte tajemnicą lekarską.
Nie interesują mnie szczegóły.
Nie udzieli ci żadnych informacji o Dennisie Opitzu.
Możliwe, że pożałuje swojej pozytywnej opinii,
ale będzie już za późno.
Za późno na co?
Chodzi o to, żeby uniknąć dalszych pomyłek.
Z prawnego punktu wiedzenia,
Dennis Opitz nie zostałby zwolniony z więzienia,
gdyby istniały jakiekolwiek wątpliwości dotyczące jego resocjalizacji.
Twoja zdolność oceny sytuacji już raz cię zawiodła.
- Nie jestem twoim wrogiem. - Ani moją przyjaciółką.
To ty sprawiłaś, że Manuel się wyprowadził.
Nie miał wyboru.
Ciesz się, że to zrobił. Nie panujesz nad sobą.
A ty okazałaś się niekompetentna.
W końcu to z siebie wyrzuciłaś.
Reprezentowałaś nas, ale pozwoliłaś, żeby morderstwo z premedytacją
stało się zabójstwem w afekcie.
Opinie ekspertów były jednoznaczne i przekonały sędziego.
Uznano, że Dennis był niepoczytalny.
A dlaczego?
Bo zadawałaś nieodpowiednie pytania.
- Ułatwiłaś zadanie obronie. - Dennis został skazany.
Przyznał się do winy.
Ale nie do morderstwa!
Chciał ją zabić!
Wszystko zaplanował!
Chciał zamordować moją córkę!
Co byś zrobiła,
gdyby to było twoje dziecko?
Porozmawiaj z Josie.
Naprawdę się martwię.
Wczoraj stał przed jej szkołą.
Oddzwoń.
Dennis.
Luise.
Musiało ci być ciężko w Antwerpii.
Twoja matka była prostytutką, która faszerowała cię narkotykami.
A może robił to jej alfons, Pan Cukierek?
Co jeszcze z tobą robił?
Bawił się?
Pocieszał cię,
gdy mamusia pracowała w pokoju obok?
Ile miałeś wtedy lat?
Trzy, cztery?
Marcel Stuber też musiał być wyjątkowo troskliwy.
Poznaliście się w ośrodku pomocy społecznej?
Pomagał ci zasnąć?
Przykrywał cię kołdrą?
Trzymał za rękę?
A może wpełzał do twojego łóżka?
Jak często Marcel Stuber wpełzał do twojego łóżka?
Wyrzuć to z siebie.
Wyglądasz okropnie.
W twoim wieku powinno się wysypiać.
No co?
Zabiłaś ją.
Za dużo żresz.
I zawsze niezdrowo.
Skończ z tym.
Dlaczego tyle to trwa?
Pospiesz się.
Dziesięć,
dziewięć,
osiem,
siedem,
sześć,
pięć,
cztery,
trzy,
dwa,
jeden,
zero.
Kolejność wykonywania zadań, kretynie.
Nawet moja głupia siostra to rozumie.
A ma dziesięć lat.
Wszystko gra?
Jak najbardziej.
Gdy zdasz egzaminy, coś ci kupię.
Super.
W lodówce jest lasagne. Odgrzejcie sobie, jeśli chcecie.
- Dziękujemy. - Cześć!
Moja matka w ciebie wierzy,
więc się postaraj, pokrako.
Pomyślałem, że teraz moja kolej.
Miło z twojej strony.
Spróbujmy, jak smakuje.
Jak minął tydzień?
W porządku.
Co się dzieje?
Śledzi mnie.
Luise Berg chce mnie wrobić.
Matka dziewczyny?
W co?
W cokolwiek.
Mogę zaproponować mediację.
Chcesz?
Poradzę sobie.
Albo do niej napisz.
Od dawna tego chciałeś.
Próbowałem, ale zrobiłem coś niewybaczalnego.
I tak powinieneś do niej napisać.
Wolę załatwić to osobiście.
Nie możesz się z nią konfrontować.
Mogłoby dojść do eskalacji.
Ma pani cholerną rację.
W twoim wieku też się ukrywałem.
To wielki błąd.
Furgonetka pełna zabawek.
Muszę ci coś opowiedzieć.
Odwiedziłam dziś zakład karny.
- Luise też tam była. - Dlaczego?
Przez Dennisa?
Chciała porozmawiać z więzienną psycholożką.
Jest przekonana, że Dennis wróci do dawnych nawyków.
Albo już wrócił.
Naprawdę jej odbiło.
Ciągle zostawia mi wiadomości głosowe.
Chce, żebym ostrzegł Josie.
Dlaczego miałbym to robić? Po co mam straszyć ją bez powodu?
Jeden błąd i Dennis wróci za kratki.
Masz poczucie winy, że tak wyszło?
Że mamy wspaniałe dzieci i się kochamy?
Dobranoc. Śpijcie dobrze.
Nie.
Nie chcę niepotrzebnie tracić czasu.
Wszystko gra?
Nie zorientowali się.
Dokąd jedziemy? Pollux jest zamknięty.
- Do ciebie. Chcę zobaczyć twoją chatę. - Naprawdę?
O ile masz zimne piwo w lodówce.
Mam nawet pizzę i żelki.
W drogę.
Pan Tesche.
Proszę usiąść.
Dziękuję.
- Kawy? - Nie.
Dokładnie sprawdziliśmy alibi Dennisa. W dniu zabójstwa był w domu.
Potwierdziła to jego była matka zastępcza, doktor Aschhausen.
To ma być "dokładnie"?
Jeszcze nie skończyłem.
Próbka DNA znaleziona na miejscu zbrodni w Belgii
nie jest w żaden sposób powiązana z Dennisem.
Jest coś jeszcze, co się pani nie spodoba.
Belgijska policja aresztowała podejrzanego
i nie zwolniła po 24 godzinach.
Przyjechał pan tu specjalnie, żeby mi to powiedzieć?
Proszę się do niego nie zbliżać.
Rozumiemy się?
Wszyscy myślą, że się zmienił.
To tylko fasada.
Zmanipulował wszystkich. Łącznie z panem.
Rozumiem, że chciałaby pani, żeby Dennis Opitz wrócił do więzienia,
ale proszę skończyć z tymi wygłupami.
Może pani tylko przegrać.
Masz koks?
Nie.
Co się stało? Nie jesteś w nastroju?
Mam sobie iść?
- Nie. - Ale?
Moja matka była ćpunką.
Umarła przez to.
Bardzo mi przykro.
Spoko. Nie mogłaś o tym wiedzieć.
Dlatego mieszkałeś z ciotką?
Przygarnęła mnie.
Miałem pięć lat.
Wszystko jej zawdzięczam.
Nie wiem, co bym bez niej zrobił.
Moja siostra też umarła.
Chorowała na białaczkę.
Była wyjątkowa.
Tęsknię za nią.
Ty...
Ty jesteś wyjątkowa.
47 jest zajęty.
Jestem Sven.
Cześć.
Najpierw się napijmy.
Dwa piwa.
Zawsze masz tyle szczęścia?
Zależy z kim gram.
Dziękuję.
Mam mało czasu.
Rodzina czeka w domu? Musisz gotować?
POLICJA
Co robisz?
Wyluzuj. Spadła z krzesła.
Spieprzaj.
Słucham?
Spieprzaj i to już!
Za kogo ty się masz, policyjna szmato?
Nikt nie chce się z tobą ruchać.
- To był błąd. - Daj spokój.
Jesteś ładna. Stać cię na więcej.
Dobranoc.
Ty kurwo!
Przestań!
Spokojnie. Nic pani nie zrobię.
Chcę pomóc.
Dziękuję.
Wezwę karetkę i policję.
Nie trzeba. Wszystko w porządku.
- Co? - Nic się nie stało.
Stało się. Napadł panią i próbował zgwałcić.
Muszę wracać do domu.
Córka została sama.
Później to zgłoszę.
Dziękuję.
- Boże. - Gdzie byłaś?
Z Mats.
- Mów prawdę. - Zadzwoń do niej, jeśli mi nie wierzysz.
Mats przywiozła cię do domu?
To był mój przyjaciel.
Jak się nazywa?
Luca.
Skąd go znasz?
Jestem przesłuchiwana?
- Odpowiedz. - Z klubu.
To on?
Nie. Kto to?
Dennis.
Naprawdę?
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Antoni Regulski