Каде е тој?
Момент! Каде одите?
Го нема Денис.
- Се пресели поради новата работа. - Каква нова работа?
Не слушнавте? Центарот за рециклирање се затвори.
Каде живее?
Не знам.
Надвор од мојата куќа или викам полиција!
- Му ги исполнивте сите желби? - Веќе беше тука.
- Не копајте по туѓи работи. - Негов ли е мобилниот?
- Го доби за роденден. - Го ресетирал.
Сe е избришано. Сака да биде невидлив.
И кога беше дете го правеше тоа. Се криеше под кревет.
Сакав да го утешам, но ме гризна. До коска!
Погледнете! Морав да одам и на шиење.
ДВЕТЕ СТРАНИ НА БЕЗДНАТА
ХОС ВЕН
Не можам да ја добијам Џози. Тука ли е?
- Не, замина. - Замина? Каде?
Во Брисел кај новото момче.
Од кога има ново момче?
Морам да одам, ќе се затвори градинката.
Мануел, од кога?
Веќе неколку недели. Не знам.
Го запозна, нели? Лично?
Што ти е? Би ја пуштил ли ќерка ни некаде без да го запознаам?
Добро дете. Зрел за годините.
Знаеш...
Контрацепцијата и тоа... Разговаравте за тоа?
Џози може да се грижи за себе. Има 17 години, Лу!
- Те молам, Мануел. Јави и се. - Зошто?
Јас...
Не сакам пак да испадне дека ја контролирам. Те молам...
Само што почнавме да се зближуваме.
- Здраво, Паи! - Здраво, душо.
- Добро патуваше? - Да. -Мило ми е.
Што друго правиш? -Се одморам. Подоцна ќе јадеме со пријателите.
- Поздрави ги. - Важи. Чао.
Чао, злато.
- Добро е. - Задоволна ли си?
Фала.
Кој беше?
Тато. Да слушне дали е сe во ред.
И? Сe ли е во ред?
- Да. - Ајде. Одиме на забава.
Ајде! Синови на татковината!
Денот на славата дојде!
"Бесмртноста почнува со смртта". Кој го рекол тоа? -Не знам. Ти знаеш?
Робеспјер!
- Максимилијан Робеспјер! - Кој беше тоа?
Го обезглавил последниот крал на Франција пред да го...
Да, да!
Со ова те прогласувам за крал,
Роберт Шпер на кампов!
Не, се вика Робеспјер, тоа е француско презиме.
- Од каде ти е? - Што?
Прстенот!
Тоа е само посран прстен.
Не е. Само Кендимен имаше таков.
Сереш! Тоа е масовно производство, кинеско срање!
Од каде ти е прстенот?
- Од каде ти е? Одговори! - Пушти ме и ќе ти кажам!
Стој!
Вози!
Не!
Срање! Полуде!
Речиси го уби!
Луд си!
- Што се случи? - Немам поим. Глупави се.
Добро утро.
Од каде ти е прстенот?
Кој прстен?
Го најдов во затворот.
Џози.
Џози!
Кажи ми ја вистината или заминувам!
Во ред.
Ќе ти кажам.
Прстенот...
Од мајка ми, но не беше некаква мајка.
Имаше 17 години како тебе
кога во стомакот почнало да и расте ебено дете.
А Кендимен...
и беше љубовник или што и да е.
Тогаш живеевме во Антверп.
И го набавуваше срањето со кое се боцкаше секој ден.
И тогаш се погрижуваше за мене.
- Ќе се погрижеше? - Да, ќе се погрижеше.
Ми правеше сендвичи со "нутела,"
ми читаше приказни...
Сe што правиш со мало дете.
Само сакав да му се заблагодарам.
По толку време.
Негова ли беше приколката?
- Со дупките во ѕид? - Мислам дека е, да.
Се одрече од единственото нешто што и припаѓаше на мајка ти?
И им го даде токму нив?
Мајка ми умре од предозирање.
Што би требало да правам со нејзиниот ебен прстен?
Го мразам ова! Грешка беше што отидов таму.
Во ред е ако сакаш да си одиш дома.
Ќе те одвезам до најблиската станица.
Колку сме далеку од нашиот "суит" (апартман)?
Околу час најмногу.
"Суитот" е наш?
Има сe што ни треба.
Супер е, нели?
Не е бразилска џунгла,
но барем нема змии ни комарци.
- Тогаш? - Нема ништо во компјутерот.
Ништо за промена на адреса. Сe уште е регистриран под старата.
- И мислев. - Нели се откажуваше од ова?
Долу кај реката ми остави порака.
- Пак некое цвеќе? - Не, друго.
Уште еден крст.
- Сe уште ли си тука? - Те молам, оди дома.
Опушти се во када, смири се и нозете на место!
- Можеш ли? - Ќе се обидам.
Што сакаш од мене?
Сето тоа во "Полукс" и потоа...
Одеше со мене само зашто сум малата сестра на Мерле.
Кажи нешто, по ѓаволите!
На почетокот, да.
Но, по некое време се променија нештата. -Нештата?
Сфаќаш ли како ми е поради тоа?
Ги направив сите можни грешки.
Само сакам да завршам...
Џози, тешко е за сфаќање.
Но, важна си ми.
Многу си ми важна.
Навистина.
Ти си ми првата...
Никогаш претходно не сум бил со жена.
Да?
Никогаш не си спиел со ниедна?
И сега си вљубен во мене?
Да.
ПОРАКА ОД НЕПОЗНАТ БРОЈ
ПОЗДРАВ ОД ЛУКА
"Бројот кој го повикавте е привремено недостапен".
Проклетство!
По ѓаволите!
- Да? - Ми треба твоја помош. Веднаш!
Не требаше ли да се опушташ?
Те молам, Надиса! Многу е важно.
ДЕН
НОЌ
Помош!
Џози!
Дојди ваму.
Не! Пушти ме!
Имаш ли пиштол?
Не ти давам ништо додека не ми кажеш што се случува.
- Ќерка ти? - Тука се случило убиство.
- Како знаеш? - Го препознав овој.
Разговаравме. Тука е и бурето.
Но, опуштена е, нели?
Сликата е од непознат број.
- Кој е тоа? - Наводното момче на Џози.
- Отиде кај него во Брисел. - Мислиш ли дека е Денис?
- Да, нема никаков Лука! - Но, зборуваше со Џози.
Да, тоа најмногу ме плаши.
- Ни самата не знам што се случува. - Што е со Теше?
Не е ли време да го замолиш за помош?
И пак да ме одбие? Нема шанси.
Но, ако Џози е кај Денис, и треба помош!
- Дај ми го пиштолот. - Само ако дојдам со тебе.
Морам сама да го сторам тоа.
- Во ред. - Те молам, Надиса!
Ќе ја загрозиш Џози, а и мене.
- Ако се прочуе ова, имаме проблем. - Утре се враќам. Ветувам.
Фала.
Пази што правиш. Слушаш?
Фала.
Здраво.
Добро ли си?
Ти ги уби!
- А сега ќе ме убиеш и мене! - Не...
Тоа беше поинаку. Не заслужија повеќе.
- Веднаш одврзи ме! - Џози!
Само влошуваш!
Смири се, нема ништо да ти направам.
Ако си тивка, ќе го тргнам.
Во ред?
- Луиз, како си? - Што и направи?
Смири се. Спие.
Во мојот кревет, ако сфаќаш.
- Сакам да зборувам со неа. - Не може сега. Извини.
Ако и се случи нешто, ти се колнам... -Па побрзај.
Времето ти истекува.
Што изведуваш? Реков дека не ми треба засилување!
Ова е меѓу мене и Денис. Никој друг! Во ред?
Одвези си го дома убавиот газ!
Сфаќам. Во ред. Пријатен одмор, г-ѓо Дубоа.
Шефе? -Конечно го фатија убиецот на Штефан де Вилде.
Доказите се јасни. -Дојде една жена. Итно било. Станува збор за Денис.
Кажете и на г-ѓа Берг дека сум на важен состанок
и немам време за неа, па ни утре.
Ви ја украл колата и кредитните картички, па заминал?
И ми кажувате 72 часа откако исчезнал?
Се плашев, ми се закануваше.
Сите единици нека тргнат во потрага. Колегите ќе ве испратат дома.
Го најдов ова.
Му припаѓа нему.
Барем мислам така.
Кога го најдовте? Исто пред три дена?
Вчера.
Не, всушност, утрово.
Каде?
- Каде го најдовте? - Во градинката.
На скалите.
- Г-ѓо Ашхаузен. - Д-р Ашхаузен.
Ако не ни кажувате нешто,
а е важно, ќе бидете во неволја. Јасно?
Не знам дали е важно, но...
Понекогаш имаше девојка со него.
Многу е згодна.
Можеби е кај неа?
Има ли име?
Жал ми е, никогаш не ме запозна со неа.
Со задоволство и правев ручек.
Говедско во сос од рен, на пример.
Но, месото не смее да се тргне од бутот, инаку се суши.
Докторке, размислете уште еднаш.
Можеби сте начуле разговор или нешто слично.
- Името и почнува на "Ј". - Јохана?
Јулиана?
Јозефина?
Џози!
- Мислам. - Џози Хегер?
Не и го знам презимето, жал ми е.
Џози Хегер.
Можам ли да добијам полициска заштита?
Извинете?
Срање!
Не!
- Биџан, што имаш? - Се јавија колегите од Белгија.
Човекот кој го уапсиле сепак не е убиецот.
Тврди дека младиот Германец му го подарил прстенот.
А Германецот личи на Денис Опиц, нели?
Да.
Во ред.
Морам во тоалет.
Сама.
Не можам да го тргнам од глава Кендимен.
Не ти раскажувал само приказни за лека ноќ, нели?
И не ти правел само сендвичи со "нутела"?
Се грижел за тебе, па ти си се погрижил за него.
Замолчи.
Затоа ја уби сестра ми и сите други.
- Не знаеш за подобро. - Сереш!
Сестра ти нема врска со тоа!
Не? Кој тогаш ја уби Мерле? Кендимен?
Во заседа ја чекал сестра ми и ја забол 24 пати?
Како ти беше кога ја уби сестра ми?
Кажи. Имам право да знам.
Не си сакал да го сториш тоа, нели?
Само си бил исплашен.
Како што сум сега јас.
Ако ме пуштиш да одам,
никој нема да дознае. Ветувам.
Ќе одам дома кај децата,
ќе им раскажувам за Брисел, споменикот со џиновски топки
и за Лука кој се вљубил во друга девојка
и кого никогаш нема да го видам.
Мртов е за мене. Веќе не постои.
Дојди.
Те молам, дојди.
Те молам.
Те молам, одврзи ме.
Не!
Те молам, ослободи ме!
Пушти ме!
Ослободи ме...
Добро утро!
Извини што бев груб.
Но, не ми олесни.
Размисли, Денис.
Бедата која им ја носиш на луѓето...
Јас ли сум крив за таа беда?
А ти?
Помисли ли на тоа последниве седум години?
Или немаш врска со таа беда?
Те молам, можеме да го решиме тоа. Ќе решиме сe.
Но, не вака.
Погледни се, Луиз. Не си во добра положба.
А ми се правиш паметна и ми кажуваш што да правам?
- Само сакам да направиме правилна... - Замолчи!
Замолчи веќе! Сега, јас зборувам.
Сега барем можам да зборувам.
Тогаш не можев. Прво морав да го научам тоа.
Терапевтката ме научи.
Потраја, но совреме, малиот,
глупав и злобен Денис ја отвори устата и се сети.
На што точно се сети? Што мислиш?
Не гледаш ли дека не може да дише? Извади и го, па ќе ти кажам!
Кажи: "Те молам, Денис".
Те молам, Денис.
Сега замолчи и слушај.
Прашањето е:
"На што се сети малиот и глупав Денис за време на шестгодишната терапија?"
Се сети на Кендимен чиј патлак мораше да го пушиш
за да добива доза која ќе и го спржи мозокот мајка ти.
- Не си виновен што те силувал... - Џози!
Уште еден збор и ќе те повредам.
Се сети на утрото кај нас во кујна!
Да. Многу добро, Луиз.
Но, што се случи таму?
Како почна сe?
Рано морав да одам на работа.
Јас...
Одев кон колата и те видов во гаражата. -Да.
Што правиш тука?
Но, зошто бев таму? Зошто те чекав?
Јас...
- Не се сеќавам. Јас... - Не се сеќаваш? Да?
Не, те молам! Денис, не прави го тоа!
Така е со сеќавањето.
Сe добро пребргу се заборава.
А не сакаш да се сетиш на лошото.
Сакаше да ми кажеш нешто. Затоа ме чекаше.
Да. Но, тогаш не можев да зборувам.
Тоа беше проблемот.
Па ти напишав.
МЕРЛЕ ЛАЖЕШЕ
Предложувам да заминеш одовде.
Како сакаш. Веднаш ќе го решиме тоа.
Што се случи тогаш, Луиз?
Се вративме во куќата.
Да. Целото семејство Хегер на појадок!
Денис има важна вест!
Дебелиот кој не можеше да ја отвори устата!
Кажи.
- Мама го довлече во куќата кутриот! - Патетичен си! -Не!
Лошо сфати.
Има причина за сe.
А ти си причината зашто таа умре, Луиз!
Само ти!
Мерле. Се вика Мерле!
Да, Мерле.
Твојата постара, интересна и мртва сестра Мерле!
Го научивте дебелиот на манири, нели?
Миј раце. Измиј заби. Исчешлај се!
Читај, пишувај, пресметувај и вежбај!
Едно за друго!
А дебелиот само го правеше нареденото!
- Што правиш, мамо? - Лажеше ли?
Ти направи ли нешто?
Тој...
- Што? - Тој...
Тој ме...
- Погласно! Не слушам! - Ме повреди!
Ја слушна ли? Си ја повредил!
Си ја нападнал, си ја одвлекол во грмушките и си ја слекол.
Си сакал да ја силуваш!
Имаше среќа што не дојде до тоа.
Не знаев!
Верувај, јас...
- Ако знаев... - Што?
Што не знаеше?
Кажи.
Што не знаеше?
Полиција!
Долго ми требаше да сфатам.
Но, ми требаше тоа.
Морав да си го врежам во ебената глава!
Дека јас бев тоа!
Јас!
Дебелата свиња во вашата кујна со порака в раце!
Но што...
Што пишуваше, Луиз?
Лажеше...
Погласно!
- Не те слушаме! - Дека лажеше!
Мерле лажеше!
Ништо не си и направил.
Пукај!
Мамо, застрелај го!
Пукај! Мамо!
Џози...
Не сфаќам
како сте му го зеле пиштолот на Денис ако цело време сте биле врзана.
Се ослободив.
А тогаш, едноставно, го застрелавте?
Едноставно?
Ова го најдовме кај него.
Лука Греб.
Обратно е "Берг".
Лука Берг.
Изгледа дека сакал да стане дел од вашето семејство.
Интересно, нели?
- Погребот на Надис е во четврток. - Знам.
Здраво, како си?
Чекај. Ќе видам каде е.
Џози?
Тато сака да зборува со тебе.
Во купатилото сум!
Ќе ти се јавам, во ред?
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС