Waar is hij?
Wacht, waar ga je heen?
Dennis is weg.
- Hij is verhuisd vanwege z'n baan. - Welke baan?
Weet je dat niet? Het recyclingcentrum is dicht.
Z'n adres?
Dat heb ik niet.
Ga weg. Of ik bel de politie.
- Je hebt z'n wensen vervuld. - Hij was hier eerder.
Je hoort iemands spullen niet te doorzoeken. Dat wil je zelf ook niet.
- Van hem? - Voor z'n verjaardag.
Fabrieksinstellingen. Alles gewist.
- Hij verdwijnt. - Deed hij vroeger ook.
Ging onder z'n bed liggen.
Ik wilde hem troosten, maar hij beet. Tot op het bot. Hier, kijk.
Moest gehecht worden.
Hoge Venen
inkomende oproep mama
weigeren
Ik kan Josi niet bereiken, is ze er?
- Nee, ze is weg. - Waarheen?
Brussel, haar vriend studeert daar.
- Sinds wanneer heeft ze een vriendje? - Ik moet echt gaan.
- Manuel, sinds wanneer? - Een paar weken of zo.
En je hebt hem ontmoet, toch?
- In levenden lijve? - Wat denk je?
Dat ik onze dochter laat gaan zonder hem te zien?
Hij is aardig en volwassen voor z'n leeftijd.
O, en...
je hebt het ook over anticonceptie gehad, toch?
Josi regelt dat zelf. Ze is 17.
- Manuel, bel haar alsjeblieft. - Waarom?
Ik wil niet weer overkomen als een controlfreak. Alsjeblieft.
Het gaat net beter.
- Hallo, pai. - Hé, querida. Goed aangekomen?
- Ja, prima. - Mooi. Wat doe je vandaag?
- Chillen, en eten met vrienden. - Doe je ze de groeten?
- Doe ik. Dag, pai. - Dag, amor.
- Ben je nu blij? - Bedankt.
Wie was dat?
M'n vader. Hij wilde weten of alles goed was.
- En? Is alles goed? - Zeker.
Kom, we gaan het vieren.
Kom op, we feesten. Kom op.
allons enfants de la patrie
le jour de gloire est arrivé
'De dood is het begin van onsterfelijkheid.' Wie zei dat?
- Geen idee. Jij? - Robespierre. Maximilian Robespierre.
Wie was dat?
Hij hakte het hoofd af van de laatste koning van Frankrijk...
- voor hij zelf... - Ik snap het.
Hierbij kroon ik jou...
tot de 'Robert Spehr' van het kampeerterrein.
Nee, 'Robespierre', dat is Frans.
Hoe kom je daaraan?
- Wat? - Die ring.
- Het is een oude ring. - Nee.
- Die had alleen Candyman. - Onzin. Het is massaproductie.
- Chinese shit. - Hoe kom je eraan?
- Laat me los. - Dennis.
- Blijf staan. - Hé, arrêt.
- Stop. - Rijden.
Nee.
- Shit, hij is gek. - Je had hem bijna geraakt.
- Ze zijn stomdronken. - Wat is dit allemaal?
Geen idee. Idioten.
Goedemorgen.
Hoe kom je aan die ring?
Welke ring?
Gevonden. In de cel.
Josi.
De waarheid, anders ben ik weg.
Ik zal het vertellen. Deze ring...
komt van m'n moeder. Maar ze was geen echte moeder.
Ze was pas 17, net als jij...
toen er een bal in haar buik groeide.
En Candyman...
hij was haar minnaar of zoiets.
We woonden toen in Antwerpen.
Hij gaf haar drugs en ze nam het elke dag.
En daarna...
- bekommerde hij zich om mij. - Bekommerde?
Ja, bekommerde.
Hij smeerde boterhammen met Nutella, las me een verhaaltje voor.
Wat je doet...
met een kleine koter.
En daarom wilde ik hem bedanken...
- na al die tijd. - Was dat zijn caravan?
- Die met de gaten erin? - Ik denk het, ja.
En dan geef je het enige wat je nog van je moeder hebt...
uitgerekend aan die kerels?
M'n moeder stierf aan een overdosis. Waarom zou ik die ring houden?
Het was een vergissing om daarheen te gaan.
Als je naar huis wilt, prima.
Ik breng je naar het station.
- Hoe ver is het naar onze 'suite'? - Een uur. Hooguit.
Onze 'suite'?
Alles wat we nodig hebben.
Geweldig, hè?
Het is niet de Braziliaanse jungle. Maar er zijn geen slangen en muggen.
- En? - Volgens de computer niet.
Het adres is niet veranderd. Hij staat er nog ingeschreven.
- Dat dacht ik al. - Wil je niet stoppen?
Hij heeft een bericht achtergelaten bij de rivier.
- Weer bloemen? - Nee. Iets anders.
Een tweede kruis.
- Ben je er nog? - Ga alsjeblieft naar huis.
Ga in bad en doe rustig aan. Lukt dat?
Ik zal het proberen.
Wat wil je van me?
Dat gedoe in Pollux en daarna.
Je ging alleen met me uit omdat ik Merles zusje ben.
Zeg iets, verdomme.
Eerst wel.
- Maar toen veranderden er dingen. - Dingen?
Heb je enig idee hoe ik me voel?
Ik heb alles wat maar kan verkeerd gedaan.
Ik wil gewoon...
Josi, dit is allemaal moeilijk te begrijpen.
Maar ik vind je leuk.
Ik vind je echt leuk.
Heel leuk.
Je bent m'n eerste...
Ik was nog nooit met een vrouw...
Echt?
Had je nog nooit seks gehad?
En nu ben je verliefd op me?
1 bericht van onbekend nummer
groeten van Luca
Dit nummer is momenteel niet bereikbaar.
Verdomme.
- Ja? - Ik heb je hulp nu nodig.
- Je zou rustig aan doen. - Alsjeblieft, Nadisa.
Het is heel belangrijk.
voer code in
foto's
Help.
Josi. Hier, kom.
Nee, laat me los.
Heb je het pistool?
Tot je vertelt wat er is, krijg je niets.
- Je dochter? - De camping van de moord.
- Waarom denk je dat? - Ik heb met iemand gepraat.
- De vuurkorf, duidelijk. - Maar ze lijkt ontspannen, toch?
De foto komt van een onbekend nummer.
- Wie is dat? - Haar zogenaamde vriend.
- Ze ging hem opzoeken in Brussel. - Denk je dat Dennis...
- Er is geen 'Luca'. - Maar je hebt met Josi gepraat.
Dat is het engste. Ik...
- Ik weet niet hoe het zit. - En Tesche?
- Moet je hem niet om hulp vragen? - En wéér afgewezen worden? Nee.
Als Dennis het op Josi gemunt heeft, hebben we hulp nodig.
- Geef me het pistool. - Alleen als ik meega.
Ik moet dit alleen doen. Alsjeblieft, Nadisa.
Je brengt Josi in gevaar. En mij ook.
- Als dit uitkomt zijn we de lul. - Ik kom morgenavond terug.
Bedankt.
Doe geen domme dingen.
Bedankt.
Gaat het?
Je hebt ze allemaal vermoord. En je gaat mij vermoorden.
Nee, dat was heel anders.
- Ze verdienden niet beter. - Maak me los.
Josi.
Je maakt het erger. Rustig. Wees stil, dan haal ik hem eruit.
Hoor je me?
1 bericht van onbekend nummer
inkomende oproep beller onbekend
- Luise, hoe gaat het? - Wat heb je gedaan?
Rustig, ze slaapt.
- In mijn bed, snap je? - Ik wil met haar praten.
Dat kan helaas niet.
- Als haar iets overkomt... - Schiet dan op.
De tijd dringt.
Weismes, België
Wat is dit? Ik hoef geen hulp.
Dit is iets tussen Dennis en mij. Verder niemand.
Rijd je knappe kont naar huis.
Ik snap het. Fijne vakantie dan, meneer Dubois.
- Baas? - Ze hebben De Wildes moordenaar.
Het bewijs is duidelijk.
Er is een vrouw voor u. Gaat over Dennis.
Zeg tegen mevrouw Berg dat ik geen tijd heb. Morgen ook niet.
Dus hij heeft je auto en creditcards gestolen...
en dat vertel je me vandaag, 72 uur na zijn verdwijning?
Ik was bang. Hij heeft me bedreigd.
Er komt een opsporingsbevel. M'n collega's brengen je thuis.
Ik heb dit gevonden.
Van hem. Denk ik.
Wanneer? Ook drie dagen geleden?
Gisteren.
Nee, vanochtend.
- Waar? Waar heb je het gevonden? - In de tuin.
- Op de trap. - Mevrouw Aschhausen...
- Dr. Aschhausen. - Als je meer informatie verzwijgt...
dan kan het moeilijk voor je worden.
Ik weet niet of het belangrijk is, maar...
soms was er een meisje bij hem. Ze zag er heel netjes uit.
- Misschien is hij bij haar? - Heeft ze een naam?
Sorry, hij heeft haar nooit voorgesteld.
Ik had graag voor haar gekookt.
Rundvlees met mierikswortelsaus, maar...
je moet het vlees er niet uithalen, dan wordt het droog.
Dokter, denk nog eens goed na. Misschien weet je nog iets.
Iets met een J, dacht ik.
Johanna? Juliane?
- Joséphine? - Josi. Dat was het.
- Denk ik. - Josi Häger?
Ik weet haar achternaam niet. Sorry.
Josi Häger.
Mag ik politiebescherming?
Godver.
Nee.
- Bijan, vertel. - Onze Belgische collega's belden.
De gearresteerde man blijkt niet de dader te zijn.
Hij zegt dat hij de ring van een jonge Duitser heeft.
En de beschrijving komt overeen met Dennis Opitz?
- Ja, precies. - Oké.
Ik moet naar de wc.
Alleen.
Ik krijg Candyman niet uit m'n hoofd.
Hij deed meer dan verhaaltjes vertellen en brood smeren, toch?
Voor wat hoort wat, toch?
Stil. Hou je mond.
Daarom heb je m'n zus en de anderen vermoord.
- Je weet niet beter. - Onzin.
Dat heeft niets met elkaar te maken.
Heb je haar niet vermoord? Wie dan wel? Candyman?
Heeft hij m'n zus overvallen en 24 keer gestoken?
Hoe voelde het om haar te vermoorden? Ik heb het recht om het te weten.
Je wilde het niet, hè?
Je was gewoon bang. Net zoals ik nu bang ben...
Als je me nu laat gaan, zeg ik niets. Helemaal niets.
Ik ga naar huis, naar de koters...
en vertel ze over Brussel en het monument met de atomen.
Over Luca...
die verliefd werd op een ander en die ik nooit meer ga bezoeken.
Hij is dood voor me, hij bestaat niet meer.
Kom hier.
Kom alsjeblieft hier.
Alsjeblieft. Maak me alsjeblieft los.
Nee.
Maak me los.
Goedemorgen.
Sorry dat ik zo ruw deed.
Maar je maakt het me echt niet makkelijk.
Denk na, Dennis, alle ellende die je mensen aandoet...
Veroorzaak ik ellende? En jij dan?
Heb jij daar in zeven jaar één keer over nagedacht...
- of helemaal niet? - Alsjeblieft, we kunnen...
het uitpraten. Alles.
Maar niet zo.
Kijk naar jezelf, Luise. Je bent de lul.
En toch wil je bepalen hoe ik praat?
- Ik wil gewoon... - Hou je mond.
Hou verdomme je mond eens. Nu praat ik.
Nu kan ik tenminste praten.
Toen kon ik dat niet.
Ik moest het leren. Van m'n therapeut.
Het duurde even, maar toen...
deed die stomme Dennis z'n mond open...
en herinnerde hij zich... Wat precies?
- Wat denk je? - Zie je niet dat ze geen adem krijgt?
- Haal dat ding eruit. - 'Alsjeblieft.'
Zeg: 'Alsjeblieft, Dennis.'
Alsjeblieft, Dennis.
Wees stil en luister goed. Goed...
De vraag is:
Wat herinnerde die stomme Dennis zich tijdens zes jaar therapie?
Candyman, die je moest pijpen als beloning...
voor de drugs waarmee je moeder zelfmoord pleegde.
- Je bent je hele leven al kapot. - Josi...
Nog één woord...
- en ik moet je pijn doen. - Die ochtend in onze keuken.
- Dat herinnerde je je. - Goed. Heel goed, Luise.
Maar wat is daar precies gebeurd? Hoe is het allemaal begonnen?
Ik had vroege dienst.
Ik ging...
naar de auto. Ik zag je bij de carport.
Dat klopt.
- Wat doe je hier? - Maar waarom?
Waarom stond ik daar te wachten?
Ik... weet het niet meer.
- Echt niet? - Nee, doe het niet.
Zo gaat het met herinneringen.
Je vergeet de goede dingen veel te snel.
En de slechte dingen wil je niet weten.
Je wilde iets vertellen, daarom wachtte je op me.
Dat klopt. Maar ik kon niet praten.
Dat was een probleem. Daarom had ik het opgeschreven.
Merle liegt
Je kunt maar beter gaan.
Goed, jij je zin. Dan lossen we het meteen op.
- Wat gebeurde er toen, Luise? - We gingen...
- het huis weer in. - Juist.
- De Hägers aan het ontbijt. - Dus...
- Dennis wil iets zeggen. - Met de dikzak...
- die niet kan praten. - Zeg het.
Wat een prachtexemplaar nam mam mee.
- Je bent zo zielig. - Nee. Je hebt het mis.
Dingen gebeuren altijd met een reden.
De reden dat ze dood moest, was jij, Luise, jij alleen.
Merle. Haar naam is...
- Merle. - Dat klopt. Merle.
Je grote, leuke, dode zus Merle.
Ze heeft die dikzak manieren geleerd, hè?
Handen wassen, tandenpoetsen, haar kammen.
Lezen, schrijven, rekenen. Alles op volgorde...
en die dikzak doet dat allemaal.
- Wat doe je, mama? - Heb je gelogen?
Heeft hij niets gedaan?
- Hij heeft... - Wat?
- Hij heeft me... - We verstaan je niet.
- Hij heeft me pijn gedaan. - Hoor je dat?
Je hebt haar pijn gedaan. Je sleepte haar de bosjes in...
en wilde haar verkrachten.
Je mag van geluk spreken dat dat niet gebeurd is.
Ik had geen idee.
Geloof me, ik...
- Als ik dat had geweten... - Wat?
Wat wist je niet?
Vertel.
Wat wist je niet?
Politie.
Ik had het heel lang niet door. Dat kwam nog.
Ik moest het in m'n verdomde kop krijgen...
dat ik dat ben.
Ik. De dikzak in je keuken. Met het briefje in m'n hand.
Maar wat stond erop, Luise?
Dat ze had gelogen.
Harder.
- We verstaan je niet. - Dat ze had gelogen.
Merle had gelogen.
Je had haar niets aangedaan.
Schiet.
Mam, schiet. Kom op.
Schiet.
Josi.
Wat ik niet begrijp...
Hoe kon je het pistool afpakken als je de hele tijd vastgebonden was?
Ik had mezelf losgemaakt.
En toen schoot je gewoon?
'Gewoon'?
Daar liep hij mee rond.
- Luca Greb. - Of Berg achterstevoren.
Luca Berg.
Hij wilde blijkbaar bij je familie horen. Interessant, hè?
- Nadisa wordt donderdag begraven. - Weet ik.
Hé, hoe is het?
Wacht, ik kijk waar ze is.
Josi? Papa wil je spreken.
- Ik zit op de wc. - Ze belt je zo terug, oké?
Vertaling: Marianne van Diepen Iyuno