Pozostało siedem sekund.
Adam Vinatieri spróbuje zdobyć punkty, kopiąc z gry z odległości 47 jardów.
Gotowy. Zagranie, piłka na ziemi, kopnięcie.
Piłka leci. Trafia!
Patriots zostają mistrzami Super Bowl.
Nazwijcie to przeznaczeniem, ale trzeba uznać Patriots
niespodziewanymi mistrzami sezonu.
Świetnie!
New England Patriots staną się pierwszą dynastią XXI wieku.
Ta drużyna będzie wielka. Będą ją analizować tak długo,
jak futbol amerykański będzie rozgrywany.
Ta gra uzależnia.
Zrobisz absolutnie wszystko, by powstrzymać strach przed porażką.
Wszystko.
Z ostatniej chwili.
New England przyłapani na oszustwie. To wielka rysa na ich sukcesie.
ZRÓBCIE HAŁAS DLA BEKSY BRADY'EGO
Ten skandal nie zniknie.
Wygrali wystarczająco dużo, by stać się złoczyńcami.
Znowu powalony.
Jeśli przegrają Super Bowl, wszyscy będą o tym mówić.
„Tak się dzieje, gdy trzeba grać uczciwie”.
Przyłożenie!
Dynastia się utrzymuje.
Nigdy nie wątp w Brady'ego.
Belichick stworzył swoją Mona Lisę.
Ale przy dwóch tak wielkich osobowościach i przy tych osiągnięciach,
zderzenie było nieuniknione.
Brady i Belichick nie są zgodni.
Wygląda to na walkę o dominację na boisku.
Będą sytuacje, które nie będą świetne.
Pracowaliśmy z Billem, ale graliśmy dla Toma.
Zbliżaliśmy się do końca.
Starałem się utrzymać to razem, najlepiej jak potrafiłem.
Czy ja jestem Johnnym Foxborough?
Nie jest zadowolony. Czas odejść.
To koniec dynastii.
Nie pozwolę innym ludziom odebrać czegoś tak wyjątkowego.
Jest idealne.
Nie musi być lepsze.
Jak się tworzy historię?
Wygrywaniem.
Nie dwukrotnym, a ciągłym.
Wszystko, co robisz każdego dnia, dotyczy zwyciężania.
AARON HERNANDEZ OSKARŻONY O MORDERSTWO
Nacieszcie się tym. Więcej tego nie zobaczycie.
PATRIOTS
DYNASTIA Z NOWEJ ANGLII
BOSTON, 21 STYCZNIA 1994
Zerknijmy na mównicę.
Bob Kraft z Jamesem Buschem Orthweinem.
Posłuchajmy ich oświadczeń.
Dziękuję państwu za przybycie.
Mam przyjemność przedstawić człowieka,
który zostanie nowym właścicielem New England Patriots.
Robert Kraft.
MIEJSCOWY CHŁOPAK SPEŁNIA OBIETNICĘ
Niektórzy uważają, że wydawanie takich pieniędzy na sport to głupota.
Moim celem jest pomóc drużynie w zdobyciu mistrzostwa.
Powitajmy New England Patriots!
Kładziemy nacisk na wartości rodzinne.
Dokonamy tego w tym roku!
Tradycje.
To moje rodzinne miasto,
a ten sport wpływa na duszę i strukturę społeczności.
- Jak się pan miewa? - Dobrze, a pan?
- Dobrze, dziękuję. - Trzymaj się.
- Wygramy, prawda? - Na to czekaliśmy.
Gdy kupiłem drużynę, powtarzałem sobie:...
WŁAŚCICIEL PATRIOTS
...„Rośnie ogromna presja”.
Trzeba zrozumieć fanów tej drużyny. Mają bzika na punkcie sportu.
Nie spodziewali się tu tylu ludzi.
Nadchodzi świetny rok. Wszyscy są podekscytowani.
W Nowej Anglii trzy rzeczy są pewne.
Śmierć, podatki i bycie fanem Pats.
Inaczej zostajesz wykluczony ze społeczności.
Tak jest!
To ziemia Patriots!
Dorastanie w Bostonie. Gdy wyrastasz ze smoczka,
twój głos zmienia się w głos kibica.
Naprzód!
Fani Patriots dużo krzyczą.
Ludzie nie wiedzą,
że ta drużyna nie była dobra przez wiele lat.
Podanie trafia do strefy końcowej.
Fani Pats opuszczają głowy.
Stara drużyna Patriots nie powinna nawet grać w lidze.
Tak właśnie się czułem.
Aż mnie mdli, gdy wracam myślami do tamtych czasów.
CZEMU TU JESTEŚMY?
Więcej obrony. Niech cheerleaderki za was zagrają.
Rozczarowywali, ale nie traciliśmy nadziei.
Mieliśmy świetnego rozgrywającego, Drew Bledsoego.
Drew ma niezłe wyniki w sezonie,
który nie był dla drużyny przyjemny.
- Bledsoe jest najlepszy! - Drew! Drew!
To był nasz zbawiciel.
Był wysoki, przystojny. Bledsoe miał wszystko.
To te Big Maki z McDonald's?
Przyszła twarz z Galerii Sław.
- Mogę? - Nie ma mowy, Drew.
- Nie, Długoręki Drew. - Daj spokój...
Był świetny.
Zamiast ręki miał działo. Potrafił rzucić piłkę tam, gdzie trzeba.
Bledsoe i jego ręka. Rzuca i ma człowieka do przyłożenia.
Zdałem sobie sprawę, że to on nas poprowadzi.
ZŁOTY PISTOLET
Zaoferowałem mu kontrakt wart sto milionów dolarów,
żeby stał się twarzą marki.
Będę oceniany po tym, ile meczów wygramy.
Zrobię wszystko,
żeby przywieźć mistrzostwo do Nowej Anglii.
Wszyscy tego chcemy, ale jeśli nie w tym roku,
niech Bóg sprawi, że stanie się to chwilę po.
Starałem się dać kibicom nadzieję,
ale czasem pojawiają się sytuacje,
na które nie mamy wpływu.
USA! USA!
23 WRZEŚNIA 2001
Szanowni państwo.
Proszę o minutę ciszy
wobec ofiar zamachu z 11 września.
Zdejmować czapki.
Przed sezonem 2001 roku,
waga wydarzeń z 11 września wpłynęła na wszystkich.
Naprawdę wierzyłem,
że futbol odegra wielką rolę w przeżywaniu żałoby narodu.
Dziękuję.
Mieszkańcy Nowej Anglii i Bostonu bardzo potrzebowali nadziei.
Byłem zależny od Drew i od tego, czy dostarczy wynik.
Jets prowadzą w tym mało punktowanym meczu w Nowej Anglii 10 do trzech.
To bardzo emocjonalny dzień...
RAZEM SILNI
...ponieważ wznowiono rozgrywki NFL.
New England Patriots, po sezonie z pięcioma zwycięstwami i 11 porażkami,
desperacko pragną sukcesu.
Musi trafić do strefy.
Dawaj.
Uważam, że sukces tej drużyny w tym sezonie
zależy od dokładnych rzutów Drew Bledsoego.
Drew! Drew!
Gdy jesteś częścią drużyny, to ona jest najważniejsza.
Ale moją odpowiedzialnością w tym było też bycie liderem.
ROZGRYWAJĄCY
To była moja robota. Byłem rozgrywającym.
To ja byłem twarzą marki.
Wszystko to było cząstką mnie oddaną tej drużynie.
Narada.
Połóż to cholerstwo. Wchodzimy na dwóch, ustawić się.
W tym meczu graliśmy przeciwko Jets i goniliśmy wynik.
Pamiętam, że pomyślałem: „OK, to mój czas”.
Najlepiej odnajdywałem się w trudnych sytuacjach.
To, co dla innych jest sytuacją stresową, dla mnie było rzeczą normalną.
Mam wrażenie, że słyszałem to samo od Jordana, od Tigera.
Wielu stawia mnie obok Jordana czy Tigera.
To właściwie to samo.
Teraz!
Bledsoe. Pobiegnie.
Trudno wyjaśnić, jak koszmarne to było.
Nie odczułem wcześniej negatywnych skutków
związanych z wydarzeniami z 11 września.
Aż tu nagle nastąpił uraz naszego najlepszego rozgrywającego.
Nadzieja kibiców leżała na murawie.
To było przerażające.
Był dla mnie jak syn.
Byliśmy w szoku. Był twarzą naszej drużyny.
CORNERBACK (OBROŃCA)
Był naszym liderem.
To rozgrywający za sto milionów dolców.
I jest poza grą.
Bledsoe został zniesiony na noszach.
Gdy Drew trafił na oddział ratunkowy,
miałem poważne obawy.
Jedna z tętnic była częściowo przecięta.
Płuca były całkowicie wypełnione krwią.
Bez szybkiej reakcji prawdopodobnie by zmarł.
CHIRURG
Widok Drew na łóżku szpitalnym był ciężkim przeżyciem.
Uwielbiany przez nas rozgrywający mógł nigdy nie dojść do siebie.
I stało się to, gdy pracował dla nas,
więc czułem także ogromną odpowiedzialność wobec jego rodziny.
Niewiele z tego pamiętam, bo byłam tym wszystkim
tak niesamowicie oszołomiona.
Pamiętam, że potrzebowałam chwili dla siebie.
Zaczęłam płakać, bo czułam się tak bezradna.
Co, jeśli coś się stanie?
To było wręcz nierealne przeżycie.
Kontuzja była poważniejsza, niż myśleliśmy,
- oglądając wczorajszy mecz. - To prawda.
Poczuł ogromny ucisk w klatce. Powiedział rodzinie,
że to najgorszy ból jaki czuł w życiu.
Natychmiast trafił do szpitala.
Ściągnięto mu z płuc ponad litr krwi.
Gdy się obudziłem, nic nie wiedziałem.
Zauważyłem rurkę w klatce piersiowej.
Pomyślałem: „To chyba nic dobrego”.
Liczyłem też, że drużynie uda się
utrzymać stery podczas mojej nieobecności,
aż wyzdrowieję i wrócę do pracy.
Gdy myślisz, że nie może być gorzej,
po dwóch kiepskich meczach,
tracą pierwszego rozgrywającego.
Bledsoe został wyniesiony na noszach po meczu.
Kto wie, jak poważna jest ta kontuzja?
Drew raczej nie wróci w tym sezonie.
Tego nie wiemy, ale nie wygląda to dobrze.
Patriots będą polegać na 24-letnim Tomie Bradym,
który zadebiutuje w NFL jako rozgrywający.
Wszyscy będą na niego patrzeć.
Zobaczmy, co potrafi.
ROZGRYWAJĄCY
Byłem rezerwowym rozgrywającym.
Trener przyszedł i powiedział:
„Drew ma kontuzję. Tom, wchodzisz.
Przygotuj się”.
Zrobiłem wszystko, co mogłem, żeby być gotowym.
Podchodziłem do treningu tak, jakby to był mecz.
Nie brałem niczego za pewnik.
Trener Belichick mógł uznać, że wchodzisz na tydzień.
GŁÓWNY TRENER
W futbolu zawodowym nikt niczego nie dostaje za darmo.
Musisz na to zapracować
i wystąpić na takim poziomie, żebyś na to zasłużył.
Każdego tygodnia musimy udowadniać swoją wartość przed sobą
i przed kolegami z drużyny.
Było dużo niepokoju.
Drew kontuzjowany. Rozgrywający za sto milionów nie zagra.
Morale mocno spadły.
Nagle Tom zwraca się do drużyny.
ATAKUJĄCY LINIOWY
Mówi coś w stylu: „Uwierzcie we mnie.
Razem się uda.
Ja będę zapierdzielać, wy będziecie zapierdzielać.
Uda nam się”.
Musiał mieć jaja, żeby wyjść i powiedzieć coś takiego.
Na zaufanie trzeba zasłużyć.
Co on takiego zrobił, żeby na to zasłużyć?
Wyobraź sobie, że mówisz to Willie McGinestowi
czy Tedy'emu Bruschiemu, wszystkim tym weteranom.
Gdy Tom nas zebrał, pomyślałem:
„Spójrzcie na tego dzieciaka. Stara się”.
WSPOMAGAJĄCY
Czerwony obszar ataku.
Siedem na siedem.
Ci, którzy mówią, że wiedzieli, że Tom poprowadzi nas do zwycięstwa...
To bzdura. Dajcie spokój.
On nigdy wcześniej nic nie zrobił.
Tragedia. Jeszcze raz. Zbierzcie sie. Brady, jeszcze raz.
Od pierwszego treningu było tak:
„Umiesz biegać w grupie? Będziesz przewodził ofensywą?”.
Czasem nie wiedział, co robi.
Cholera. Obrona.
Tak wygrywamy mecz.
Przygotujcie się.
Wtedy obrona praktycznie prowadziła drużynę.
Byliśmy podstawą.
Zebrałem obrońców i powiedziałem:
„W przyszłym tygodniu nie możemy stracić punktów.
WSPOMAGAJĄCY
Gdy piłka zostanie podniesiona, pierwsza akcja w grze,
uderzymy kogoś w mordę”.
Czas działać.
Powalony.
Prawie odciął mu głowę.
30 WRZEŚNIA 2001
O to mi chodziło!
Skończmy z tym gównem.
Manning. Przechwycona.
Otis Smith!
Smith ma dużo miejsca, by biec.
Wbiega w strefę końcową.
Przyłożenie, New England!
Byliśmy tą samą obroną, ale prezentowaliśmy się inaczej.
Czasem tragedia potrafi zjednoczyć ludzi.
SAFETY (OBROŃCA)
Scalić drużynę.
Choć sytuacja z Drew była kiepska,
zmusiła obronę do podniesienia się i grania jak jeden zespół.
Jak bardzo jesteś pod wrażeniem obrony Patriots?
Wyszli nakręceni.
Widać było różnicę już od samego początku.
Są gotowi do działania. Teraz muszą rozkręcić ofensywę.
Ofensywa! Do roboty!
Kiedy chcesz rozwijać rozgrywającego, trzymasz go na smyczy.
Musi zasłużyć na to, żeby trochę jej popuścić.
Tom jeszcze nie dotarł. To nie był jeszcze ten etap.
Nie mieliśmy zamiaru unikać gry biegowej.
Rzut. Antowain Smith ma miejsce, by biec.
Smith wzdłuż linii bocznej.
Powalony na dziesiątym jardzie!
Tom robił to, co musiał.
Przede wszystkim nie narażał drużyny na ryzyko i nie tracił piłki.
Podanie do Smitha. Ma miejsce.
Przyłożenie, New England!
Pierwszy mecz i pierwsze zwycięstwo dla Toma Brady'ego.
Skopaliśmy im tyłki.
Nie była to zasługa jakiejś mojej wybitnej gry.
Skopaliśmy im tyłki, bo obrona grała świetnie,
a my mogliśmy biec z piłką.
Nie chcieli wywierać presji. Sam też tego nie robił,
bo nie był jeszcze tym Tomem.
Wiecie...
Nie był GOAT-em Tomem Bradym.
Był zwykłym Tomem.
ROK WCZEŚNIEJ
Wówczas nie zachwyciłby was, gdyby zdjął koszulkę.
Nie ma mowy.
Nie robił wrażenia.
Wszedł jako zwykły żółtodziób.
Był wolny. To było moje pierwsze wrażenie.
Wyglądał niezdarnie, jak młoda żyrafa biegająca po okolicy.
Fizyczność za nim nie przemawiała.
OBROŃCA LINIOWY
Razem dołączyliśmy do NFL.
Byliśmy tylko żółtodziobami, na samym dole hierarchii,
więc zbliżyliśmy się do siebie, ponieważ trenowaliśmy razem
każdego dnia,
próbując zasłużyć sobie na to, by tu być.
OBÓZ SZKOLENIOWY
Ustawcie się.
Drew na boisko.
W trakcie obozu nie miał wielu okazji do rzucania.
Był naszym czwartym rozgrywającym w hierarchii.
W tamtym momencie, jeśli mam być szczery,
nie uważałem, że ma duże szanse.
Teraz ty, Tom.
Był jak żwawy mały szczeniak.
Od samego początku był bardzo pozytywny i pełen energii.
Czasem wręcz to irytowało.
Często sobie z niego żartowaliśmy.
Był to rodzaj rytuału wtajemniczenia.
Jakie robiliście żarty?
Więc, FBI...
Jeśli w FBI wiedzą, że dojdzie do napadu rabunkowego,
używają specjalnego niewidzialnego barwnika.
Barwią nim pieniądze.
Nie widać go, dopóki nie zostanie zwilżony.
Wystarczy trochę potu na rękach
i zostaje na dobre.
Udało nam się zdobyć trochę tego barwnika
i napakowaliśmy nim skarpety Toma.
Poszedł na trening. Jego stopy się spociły.
Wrócił z jasnofioletowymi stopami. Kolor utrzymywał się przez tygodnie.
Nie wiem, czyja to sprawka.
Wszyscy kumple z drużyny pomogli mi dojrzeć.
Przyszedłem jako mały buntownik, a oni przyjęli mnie do składu.
Myśleliśmy: „To żółtodziób.
Przez rok będziemy wobec niego okrutni, a potem będziemy mili”.
Nigdy nie był zagrożeniem.
Nie martwiłem się nim.
To mój hotel. Mieszkam tu od kilku miesięcy.
Umieścili nowicjuszy
w cudownym motelu o nazwie Strefa końcowa.
Był to postój dla ciężarówek.
Oto mój piękny widok.
Ciężarówka i śmietnik.
Świetna sprawa.
Nie mogłem uwierzyć, że to NFL.
Cieszyłem się z samego bycia tam.
Gdy dowiedziałem się, że wchodzę do drużyny,
pomyślałem, że muszę znaleźć mieszkanie.
Usłyszałem pukanie do drzwi. Był to Brady.
Wszedł, usiadł na łóżku i powiedział:
„Dostałem się do drużyny”.
Odparłem: „Naprawdę? To świetnie. Ja też”.
Powiedział, że kupił mieszkanie od Ty Lawa.
Zaproponował mi wspólne mieszkanie.
Oto nasz ogier.
Najgorętszy facet na świecie. Niczym Mike Tyson.
Właściciel tego pałacu.
Gdy je sprzedałem, wiedziałem, że Tom nie zarabiał dużo kasy.
Pomyślałem, że będę je przekazywać młodzikom.
W końcu ledwo wiążą koniec z końcem.
Zostawiłem meble, materace, właściwie wszystko.
Oto nasze wyszukane wnętrza.
Wcześniej mieszkał tu Ty Law. Sam to wszystko urządził.
Jakbym zwiedzał chatę celebryty.
A to najlepsza część.
Pomysłowo wykończyłem piwnicę. Wstawiłem kino domowe.
Nie było wtedy płaskich telewizorów, ale ten tak wyglądał.
Wielki telewizor w ścianie.
To mi się udało.
To tak, jakbym zostawił im 150 tysięcy dolarów na stole.
Dlatego do niego zadzwonię, gdy skończymy,
bo to w końcu 150 tysięcy dolarów.
Tom wisi mi 150 tysięcy dolarów.
Pieprzy głupoty.
Ty mnie oskubał.
Myśli, że podarował mi fajne rzeczy.
Ty, przepłaciłem.
Kocham go po grób, ale nie było korzystnej umowy.
Skończmy z tym.
To pokój Toma.
Miłosne gniazdko.
Żart. Mamo, żartowałem.
A to ja, gdy jestem o krok od powalenia go.
To skończona akcja.
Akcja uderzenia mnie.
On był z Michigan, ja z Purdue.
Rywalizowaliśmy ze sobą na studiach.
Gdy zamieszkaliśmy razem, zawsze był sposób na rywalizację.
Pierwszy raz zobaczyłem
rywalizującego potwora, który zaczął się ujawniać.
Pewnego dnia kupił starą konsolę Nintendo w lombardzie.
Nie byliśmy wielkimi graczami,
ale Tecmo Bowl nas wciągnęło.
1 GRACZ 2 GRACZY TRENER
Potrafiliśmy grać w tę grę cały weekend.
Ten, kto wygrał turniej pod koniec weekendu,
zostawał mistrzem domu.
Zawsze była też kara dla przegranego.
Latem przegrany
musiał zmywać naczynia przez cały weekend.
Zimą zaś
musiał zrobić okrążenie wokół zatoczki nago.
Zimno.
Jeśli przegrywał,
bardzo szybko się wkurzał.
Stawał się zupełnie inną osobą.
Gotowi. Raz, dwa.
Nie chciał przegrać.
Przyłożenie.
Wiedział, że jeśli tupnie nogą wystarczająco mocno,
zresetuje grę.
PRZYŁOŻENIE!
Gdy wiedział, że przegra,
uderzał w podłogę, żeby zacząć grę od nowa.
To było nagminne.
Mieliśmy w ścianie wgniecenia od rzucania kontrolerem.
Rzucał nim z całą siłą o ścianę.
Zachowywał się jak szaleniec.
Mam lekko wybuchowy temperament.
Nie lubiłem przegrywać w Tecmo Bowl.
Nie lubiłem przegrywać w rzutkach.
Nie lubiłem przegrywać i wciąż nie lubię.
Jeśli gram, to gram, by wygrać.
A jeśli chodzi o futbol,
wzniósł to na zupełnie nieznany mi poziom.
Był w końcu rezerwowym rezerwowego rezerwowego.
Ale chciał być pierwszym.
Tom powiedział, że gdy nadejdzie czas,
będzie na to przygotowany.
Świetny chwyt Browna.
Pierwsza próba dla Patriots, 30 jardów.
14 PAŹDZIERNIKA 2001
Chargers prowadzą w czwartej kwarcie.
Drew nie przybędzie na ratunek.
Wszystko zależy od prawej ręki Brady'ego.
Bootleg. Brady rzuca. Przyłożenie!
New England wygrywają.
Wielki wyczyn w czwartej kwarcie.
Zobaczyliśmy, jak Tom Brady dorósł na naszych oczach.
My oraz ponad 60 tysięcy osób na stadionie w Foxboro.
Brady i Patriots świetnie się dziś spisali.
Wszyscy widzieliśmy to samo. Zupełnie inny zespół z podejściem,
którego dawno tu nie było.
Od jutra będziemy mówić
o rywalizacji między Bradym a Bledsoem.
Czemu próbujesz wywołać kontrowersję?
Nie próbuję, bo...
- Próbujesz. - Prawda.
- Prowokujesz. - Zgadzam się.
Bledsoe to główny rozgrywający.
- Jesteśmy w telewizji. - Coś w tym złego?
Odpowiadam na twoje pytanie.
„Próbowałem prowokować, bo to dobra telewizja”. To jest odpowiedź.
Nie ma innej odpowiedzi.
W głębi duszy wiesz, chyba że naprawdę oszalałeś,
że to Bledsoe jest jedynką, jak tylko będzie gotów grać.
I Tom Brady też o tym wie. Brady o tym wie.
Bywałem głównym rozgrywającym, więc...
Po tamtym meczu wiedzieliśmy, że ma możliwości.
Ale nie był to Drew.
- Jak zwykle. - To norma?
Typowy Lawyer Milloy.
Ja, Tom i Lawyer Milloy jedliśmy obiad.
Nagle Tom przerwał i powiedział:
„Nie oddam tego gówna.
Nie oddam tej pozycji”.
Uznaliśmy z Lawyerem,
że to typowy młodzik i jego ego.
„Doceniamy nastawienie, dzieciaku”.
Spojrzeliśmy z Lawyerem na siebie i pomyśleliśmy:
„Gdy Drew wróci, posadzi jego tyłek na ławce”.
Pewnie chcieliśmy, żeby się zamknął.
W końcu to była drużyna Drew.
To jest NFL, dzieciaku.
Wrócisz na ławkę.
Nazywam się doktor Zarins. Jestem lekarzem New England Patriots.
Pragnę ogłosić, że Drew jest gotowy do gry.
Pewnie macie dużo pytań.
Jak bardzo czujesz się gotów? Fizycznie? Psychicznie?
Nie mogę doczekać się gry.
Czuję się zdrowy.
Od zawsze byłem głównym rozgrywającym w drużynie.
Zakładam, że znowu tak będzie.
Drew, dziękujemy.
Wracałem ze szpitala. Zadzwoniłem do Belichicka,
by przekazać, że jestem gotów do gry.
Odpowiedział, że mam wrócić i zobaczymy, co dalej.
Myślałem, że bardziej się ucieszy na wieść o moim powrocie.
To był pierwszy znak, że może nie będzie tak,
jak myślałem, że wrócę i zacznę grać.
Drew musi przejść kilka kroków, by wrócić do gry po długotrwałej kontuzji.
Miał siedmiotygodniową przerwę.
Ma za sobą jakieś etapy, ale wciąż czeka go dużo pracy.
Będziemy oceniać postępy powrotu do gry.
Czyli Tom zostaje jedynką?
Tom będzie dostawał większość meczów, tak jak dotychczas.
Zagra w niedzielę przeciwko Saint Louis.
Gdy Bill Belichick podjął tę decyzję,
ludzie w mediach byli zaskoczeni.
W końcu chodzi o Drew Bledsoego, czołowego rozgrywającego.
Wszyscy czekali na jego powrót.
Gdy będzie gotowy, wraca na swoją pozycję.
Tego wszyscy oczekiwali.
O tej decyzji będzie się mówić tygodniami.
- Tak pan myśli? - Tak może być.
W porządku.
Niepisana zasada mówi, że gdy łapiesz kontuzję,
nie możesz stracić pracy.
Szczególnie ktoś taki jak Drew Bledsoe, główny rozgrywający.
Wszyscy założyli, że gdy wróci, praca będzie na niego czekać.
Drew nie gra od kilku tygodni.
Tom zagrał w kilku poprzednich meczach.
Tom w tamtym czasie był najlepiej przygotowany
do prowadzenia naszej ofensywy.
Co myślisz o decyzji trenera Belichicka?
Czujesz frustrację, żal?
Następne pytanie.
Czy wiesz, co musi się stać,
- by ta sytuacja się zmieniła? - Nie.
Czy spodziewałeś się tego?
Powiem tak. Cieszę się na szansę rywalizacji o moją pozycję.
To wszystko na dziś.
- Dzięki, Drew. - Dzięki.
To był trudny czas.
Powiedziałem żonie:
„Tom ma kontynuować grę.
Nie wiem, co robić. Mam odejść?
Pieprzyć ich”.
Byłam wściekła.
Patriots zatrudnili go, gdy miał 21 lat.
Stworzył tę drużynę, tę markę.
I nagle wszystko się zmieniło.
Dostrzegłam całkowity brak lojalności.
Gdy Drew otrzymał zielone światło od lekarzy, a Bill go nie przywrócił,
nie spodobało mi się to.
Uważałem, że potraktowano go niesprawiedliwie.
Lojalni ludzie są dla nas jak rodzina.
Drew był dla mojego ojca jak jego piąty syn.
PREZES, THE KRAFT GROUP
Patrzyłem, jak dręczyła go ta sytuacja.
Ojciec mógł sobie tylko wyobrazić, jak to dręczy Drew,
a prywatne odczucia sprawiły,
że było to podwójnie trudne.
Drew mnie odwiedził.
Odbyliśmy długą rozmowę. Powiedziałem, że porozmawiam z Billem.
Z doświadczenia wiedzieliśmy, że to będzie trudna rozmowa.
Relacja między Drew a Kraftami była bardzo bliska.
Drew mocno przyczynił się do uratowania tej marki.
Był nadzieją nie tylko kibiców, marki czy Kraftów.
WICEPREZES DS. KADRY
Kraftowie dużo zainwestowali.
Dla Roberta to było coś więcej niż zmiana zawodnika.
Wyraził swoje rozczarowanie, ale na koniec dodał:
„Jeśli uważacie, że to właściwa decyzja,
jeśli tak ma być, to musi tak zostać”.
Wróciłem i spotkałem się z Drew.
Powiedziałem mu: „Chcę, żebyś grał.
Jeśli on tego nie chce, to nie nasza sprawa”.
Jeśli tą decyzją coś sknoci, będę mógł go obarczyć odpowiedzialnością.
Wiedzieliśmy, że tak może się stać.
Powiedziałem Billowi, że musimy być ostrożni.
Drew dał dużo tej organizacji,
kibicom, dał nadzieję wielu ludziom.
Jeśli źle to rozegramy, wiemy, jak to się skończy.
DZIESIĘĆ LAT WCZEŚNIEJ
Muszę się obsłużyć.
GŁÓWNY TRENER
Nie piję kawy, więc nie wiem, jak to zrobić.
Zanim Bill trafił do Patriots,
był głównym trenerem Cleveland Browns.
Niewiele tu się dzieje.
Nie pokazaliśmy wiele...
Stawał się młodym, błyskotliwym trenerem
z obiecującą przyszłością, ale pojawiały się tarcia,
ponieważ Bill chciał pozbyć się nadziei miasta, Berniego Kosara.
Oto Bernie Kosar i jego ofensywa.
Bernie był nie tylko rozgrywającym, ale też symbolem.
Był stamtąd, więc był rodowitym członkiem Browns.
Bernie Kosar. Ma przestrzeń. Przyłożenie!
BIŁKA BERNIEGO
Miał bardzo dobrą karierę,
ale zaczęło to zmierzać w innym kierunku.
Kosar. Próba. Kosar kuleje.
Bernie złamał kostkę.
Gdy wrócił po kontuzji, był dużo mniej mobilny.
Musiało boleć.
Bill zdecydował. Browns pójdą naprzód,
jeśli pozbędą się Berniego.
To bolesna decyzja, ale zgadzam się w stu procentach...
WŁAŚCICIEL BROWNS
...z Billem i jego sztabem, że trzeba iść w nowym kierunku.
Jego umiejętności fizyczne zaczęły słabnąć.
Byłem wówczas w sztabie Cleveland.
Wiedzieliśmy, że to dobra decyzja,
ale nie mieliśmy dobrego rozwiązania tego problemu.
Warto zastanowić się nad decyzją Billa Belichicka
o zwolnieniu Berniego Kosara.
Todd Philcox, w pierwszym starcie, miał aż cztery straty.
BERNIE ZWOLNIONY
Nie mieliśmy dobrego rozgrywajacego,
więc Bill dostał za to srogie bęcki.
Jest straszny. Miałam karnet i nie poszłam na żaden mecz.
Jestem w szoku. Belichick powinien zostać zwolniony.
Byłam zrozpaczona. Nie wiem, co Belichick i Modell sobie myślą.
Flagi są opuszczone do połowy masztu.
KOCHAMY CIĘ, BERNIE
Ludzie protestowali.
Grożono Billowi, drużynie.
Bill musiał mieć ochronę w dzielnicy, w której mieszkał.
To było trudne dla niego, ale jeszcze trudniejsze dla jego rodziny.
Nie czytam gazet, nie słucham radia
ani nie oglądam telewizji.
Martwię się o Billa jak o męża. Nie skupiam się na jego pracy.
Staramy się, aby dzieci tego nie odczuły.
Staje się to trudne, ponieważ chodzą do szkoły,
jeżdżą autobusem i słyszą o wielu rzeczach.
Mógłby równie dobrze wbić nóż w plecy ludziom
i go przekręcić.
Nie ma miejsca, gdzie mógłby się schować,
żebyśmy go nie wyśledzili i nie dręczyli do końca życia.
Dla ludzi w Cleveland była to sprawa osobista.
Dwa lata później, gdy Art ogłosił,
że drużyna się przenosi, złość ludzi wybuchła.
Trzy, dwa, jeden...
To był ciężki dzień dla Arta Modella,
kiedy to kukły z podobizną jego i trenera Belichicka zostały powieszone.
To pozwoliło kibicom wyładować złość.
Bill musi odejść. Bill musi odejść.
To była napięta sytuacja.
Ostatecznie Belichick został zwolniony.
6 LAT PÓŹNIEJ
Bledsoe otrzymał zgodę lekarza na grę w niedzielę,
ale nie otrzymał jej od trenera głównego Billa Belichicka.
Zamiennik Bledsoe, Brady, doprowadził Pats
do pięciu zwycięstw i dwóch porażek. Pozostanie głównym rozgrywającym.
Decyzja dotycząca Bledsoego
przypomniała sprawę związaną z Berniem Kosarem.
Bill nie wątpił w siebie,
ale wiedział, jak delikatna była sytuacja.
My, sztab, wiedzieliśmy, że jeśli się nie powiedzie,
nasza kariera z Patriots dobiegłaby końca.
18 LISTOPADA 2001
Patriots z pięcioma zwycięstwami i czterema porażkami to niespodzianka.
Jeszcze bardziej zaskakujący jest sposób, w jaki to osiągnęli.
Bez Drew Bledsoego.
Drew Bledsoe jest zdolny do gry,
ale nadal głównym rozgrywającym pozostaje Tom Brady.
Drew! Drew!
WCIĄŻ JESTEŚ NUMEREM JEDEN
Po co mnie nagrywacie?
Bo świetny z ciebie rozgrywający.
Doceniam to.
Też tak uważam. Muszę tylko wrócić na boisko.
Wybór tego chłopaka, Toma Brady'ego...
Belichick pokazał, że ma jaja, jeśli można tak powiedzieć.
Miał kiepski okres w Cleveland.
Bilans pięciu zwycięstw i jedenastu porażek.
W końcu nie był jakimś geniuszem.
Nie był tak cenionym trenerem wśród swoich kolegów.
Nie było miejsca na popełnianie błędów.
Jedyne, co masz w lidze NFL,
to imię i reputacja. I sam musisz na to zapracować.
To przychodzi na wielu różnych etapach, ale to dotyczy nas wszystkich.
Dziś Tom Brady będzie największą gwiazdą w mieście.
Przechwyt.
Rzucił w ręce środkowego wspomagającego.
A niech to!
Nie zobaczyłem żadnego odbiorcy w okolicy.
Tom Brady próbuje forsować akcję, kiedy nie musi.
To część procesu nauki dla młodego rozgrywającego.
Brady wchodzi do gry. Rzuca.
Znowu przechwycenie!
Oglądając ten mecz, poczułem, że Bill nas zawiódł.
Byli ludzie, którzy krytykowali mnie, że nie wystawiłem
takiego zawodnika jak Drew Bledsoe.
Nazywali mnie szaleńcem. „Co za nieporozumienie”.
Ostateczny wynik, 24-17 dla St. Louis.
New England Patriots ma równy bilans zwycięstw i porażek.
Bill i ja byliśmy pod presją.
A decyzje, które mieliśmy podjąć,
miały określić przyszłość futbolu amerykańskiego w Nowej Anglii
na najbliższe 20 lat.
Napisy: Daria Pokorska-Jurewicz