WYBORY STUDENTÓW DO NFL 2000
Dobry wieczór.
Witam na pierwszych wyborach studentów do NFL w nowym wieku.
Dziękuję fanom za obecność.
Dziękujemy, że tu jesteście.
Pamiętam ten dzień.
Oglądałem to w domu z rodzicami.
Zostanie wybranych siedmiu lub ośmiu rozgrywających.
Wiedziałem, że trochę poczekam.
Liczyłem, że wybiorą mnie w trzeciej rundzie.
Minęła trzecia runda, a tu nic.
ROZGRYWAJĄCY
Widziałem nowo wybrane zespoły,
dostępnych rozgrywających
i chłopaków, z którymi byłem w grupie.
Wielu z nich już było wybranych.
Jets biorą rozgrywającego Chada Penningtona z Uniwersytetu Marshalla.
Rundy dopiero się zaczęły.
Mieliśmy jeden z tych starych telewizorów...
SIOSTRA TOMA
...i po prostu czekaliśmy.
Rozgrywający wybrany przez San Francisco 49ers
to facet z sąsiedztwa, Giovanni Carmazzi.
Wybór Pittsburgh Steelers w piątej rundzie to Tee Martin,
rozgrywający z Uniwersytetu Tennessee.
Minęła piąta runda, a Toma wciąż nie wybrano.
Pomyśleliśmy: „Co jest grane?”.
Tom uznał, że musi wyjść.
Chodziłem wokół bloków z kijem bejsbolowym.
Uderzałem kijem o dłoń, by...
Wyobrażałem sobie, co jeśli mnie nie wybiorą.
To stresujący czas dla wielu futbolistów.
Czekają, by zobaczyć, czy zostaną wybrani.
Niektórzy liczą, że odbiorą telefon
lub że ich imię zostanie wymienione.
W tamtych wyborach
nie zależało nam na obstawieniu pozycji...
WICEPREZES DS. KADRY
...rozgrywającego.
- Ile mamy czasu? - Z 80 sekund.
- Zróbmy to.
Niech tak będzie.
Bierzemy? Bierzemy.
Wybraliśmy przed nim kilku zawodników,
ale gdy doszliśmy do szóstej rundy,
Brady widniał sam na tablicy.
Myślę sobie: „Co robimy?”.
Nie potrzebowaliśmy rozgrywającego,
ale on był najlepszym z dostępnych.
Upewnij się, że zostanie to potwierdzone na czas.
- Bierzemy go? - Tak.
Dobrze.
Siedzieliśmy na kanapie w salonie.
Otrzymaliśmy telefon, że Bill Belichick jest na linii.
Gratulacje.
GŁÓWNY TRENER
Cieszymy się, że jesteś z nami. Wybacz, że musiałeś czekać.
Chcieli rozmawiać z Tommym.
Dałem mu telefon...
I został zawodnikiem Patriots, co było dla nas wielkim sukcesem.
Jednym z ostatnich zawodników
jest Tom Brady, numr 199, który trafia do New England Patriots.
Tata otworzył butelkę szampana.
Tak bardzo się cieszyłem.
Nie obchodziło nas, kiedy został wybrany ani jaki miał numer,
chociaż 199 to całkiem niezła liczba.
Przytrzymaj przez 10 sekund.
Pamiętam pierwszy dzień.
Jestem pewien, że nikt nie myślał,
że będąc wyborem z szóstej rundy, zostanę w drużynie na długo.
Pamiętam, gdy młody, szczupły chłopak podszedł do mnie
i powiedział: „Panie Kraft, chcę, by pan wiedział, że jestem Tom Brady”.
Odparłem: „Wiem, kim jesteś.
Jesteś wyborem z szóstej rundy z Michigan”.
Nigdy nie zapomnę wyrazu jego twarzy.
Rzekł: „Tak. I jestem najlepszą decyzją, jaką podjęli pańscy ludzie”.
Patrzę na niego.
„Rozumiem.
Oby twoje słowa się spełniły”.
PATRIOTS: DYNASTIA Z NOWEJ ANGLII
18 LISTOPADA 2001
ÓSMY MECZ TOMA BRADY'EGO
Witamy na wyprzedanym stadionie Foxboro. Rams kontra Patriots.
New England przy piłce na środku boiska.
Dajesz, Brady!
W ostatnich siedmiu meczach
Tom Brady świetnie radził sobie z zarządzaniem ofensywą.
Drew Bledsoe jest również gotowy do gry.
To moment, w którym, jako rozgrywający, musisz wziąć na siebie cały mecz.
Przejęcie.
Niech to!
Nie widzę żadnego odbiorcy w polu.
Ten mecz był bardzo ważny dla Patriots.
Rams byli najlepszą drużyną.
Patriots mieli wiele okazji do zwycięstwa,
ale tak naprawdę to Brady przegrał ten mecz.
Miał jeden szczęśliwy mecz.
Powinien wylądować na ławce.
Oglądając to z ławki, pamiętam, że pomyślałem:
„Już nie jest taki dobry.
Może teraz nadszedł mój czas, by zagrać”.
Wygrali Saint Louis, 24 do 17.
Patriots znowu mają równy bilans zwycięstw i porażek.
Przegrywanie jest do kitu.
Gdy grasz z dobrym zespołem, błędy ciążą bardziej.
To nie był nasz najlepszy dzień pod względem utrzymania piłki.
Jak oceniłbyś swój występ?
Zapytajcie o to trenera Belichicka.
Pats mieli po pięć zwycięstw i pięć porażek.
Wielu dziennikarzy wciąż uważało, że to Bledsoe
jest szansą drużyny na zwycięstwo i widziało go jako lidera drużyny.
Brady miał swoją szansę.
Czas na Bledsoego.
Jest do dyspozycji, Bill. Wykorzystaj tę szansę.
Jestem tu od dwóch lat.
Do moich zadań należy podejmowanie decyzji dla dobra drużyny.
Za to płaci mi pan Kraft i to będę robił.
Podejmę decyzję, którą uważam za najlepszą dla drużyny.
Tylko i wyłącznie drużyny.
Nie będę podejmować decyzji dla danej osoby ani grupy.
Muszę robić to, co najlepsze dla całej drużyny.
Co za tym idzie, Tom będzie głównym rozgrywającym.
Tak pozostanie.
Pozostanie nim, dopóki nie pojawi się kontuzja.
Nie widzę innych powodów.
Czy zastrzega pan sobie prawo do zmiany zdania?
Przed podjęciem takiej decyzji,
wiesz, co za tym idzie.
Nie można samodzielnie jej podjąć.
Media kochają kontrowersje związane z rozgrywającymi.
Wiadome było, że będzie się działo.
Mówiłem, że to jeden z najgorszych trenerów
w historii NFL.
Co prowadzi do jednego z moich ulubionych beks Belichicka.
Dziś ogłosił Toma Brady'ego swoim głównym rozgrywającym
na resztę sezonu.
Nie widzę potrzeby podawania nazwiska tego gościa.
Co, jeśli załamie się w trakcie sezonu?
Czemu potraktowano tak Bledsoego?
Pozostawimy rozgrywającego wartego 100 milionów
- na ławce? - Jesteśmy pewni, że jest gotów?
- Nie wiem. - Nie wiemy, czy jest gotów.
Tom Brady nie grał zbyt dobrze
w dwóch z ostatnich trzech meczów.
Trzeba znaleźć miejsce dla Bledsoego.
Dziennikarze to grupa, którą nazywam gryzipiórkami.
To grupa ludzi, która nie ma pojęcia, o czym mówi.
Ale są też eksperci futbolu w Nowej Anglii.
SZEF DS. BADAŃ FUTBOLU
Wszyscy pracują w sztabie szkoleniowym Patriots.
Jeśli nie jesteś w budynku, to tak naprawdę nic nie wiesz.
Bill to dobry przyjaciel. Znam go od czasów szkoły średniej.
Gdy jesteś z kimś przez pół wieku,
przeżyliście wiele sytuacji.
Wiemy, jak obaj myślimy, znamy swoje dziwactwa.
Wystarczy, że na niego spojrzę, a mogę ocenić jego reakcje.
On potrafi to samo ze mną.
BRADY CZY BLEDSOE?
Jeśli chodzi o sytuację z rozgrywającym,
wiedziałem, co myśli.
Nie mieliśmy wybrać Drew Bledsoego na głównego rozgrywającego.
Naprzód, Drew!
8 LAT WCZEŚNIEJ OBÓZ TRENINGOWY, 1993
Jesteś nowicjuszem. Przychodzisz, jesteś nowy.
Trzeba trzymać dziób na kłódkę i dobrze grać na boisku.
Aż w końcu chłopaki cię zaakceptują.
Pogadaliśmy z weteranami.
Opowiadali o tym, gdy pierwszy raz dostali po tyłku.
Chciałbyś tego doświadczyć
czy raczej nie?
Wiem, że to się wydarzy, więc wolałbym wcześniej.
Dostać cios w stylu „Witaj w NFL” i mieć to za sobą,
a potem mieć nadzieję, że już ich nie będzie.
Na początku kariery,
Drew był bardzo dobrym, czasami wręcz świetnym rozgrywającym.
Aż otrzymywał cios.
Dużo ciosów.
Gościu, ile razy byłeś na ziemi?
Jedenaście? Dwanaście?
Po dziesiątkach bezlitosnych uderzeń,
Drew zaczął stawać się bardziej ludzki.
Teraz!
Bledsoe podaje, jest pod presją.
Gdy jest presja,
dostrzeżesz, że stopy Bledsoego przestają się poruszać.
Gdy bywał pod wielką presją,
miewał kłopoty.
Gdy wiedział, że zostanie uderzony,
zastygał i czekał na cios.
Rozmawiałem o tym ze Scottem Piolim.
„Podejdź tutaj, Scott”.
Oglądał film i rzekł:
„To jest to. O tym ciągle mówimy”.
„Spójrz.
Drew wygląda jak upolowana antylopa gnu, gdy jest atakowana”.
Wiedzieliśmy, że mamy problem.
Tom zaś...
Wydawał się być gościem, który miał być naszą odpowiedzią.
Czułem się pewny siebie,
bo mieliśmy czas, żeby zobaczyć, co w nim naprawdę drzemie.
OSIEMNAŚCIE LAT WCZEŚNIEJ SAN MATEO, KALIFORNIA
Co według ciebie czyni dobrego sportowca?
- Nie wiem. - Nie wiesz?
W dzieciństwie Tommy spędzał mnóstwo czasu na boisku.
Jego starsze siostry uprawiały wszystkie sporty.
Gdy ledwo raczkował,
przebywał na boiskach do piłki nożnej i do softballa.
I wszystko obserwował.
Jakoś ten dzieciak wydedukował, że kochamy sport.
Gdy szedłem z tatą na boisko,
podwijał koszulę, w jednej ręce miał kij do baseballa,
a w drugiej rękawicę z piłką.
Podbijał piłkę z rękawicy
i rzucał w moją stronę krótkie piłki.
Zawsze mówiłem: „Rzucaj mi różne piłki”. Chciałem, by to utrudnił.
Gdy jest nisko, opuszczasz ramię.
Utrzymaj je.
Dla Tommy'ego wszystko było rywalizacją.
Kiedyś organizowaliśmy wyścigi do domu z kościoła.
Ten, kto pierwszy dotarł do werandy, machał palcem.
Bardzo się wkurzał, gdy przegrywał.
Raz wziął pilot do telewizora
i rzucił nim z całej siły o ścianę.
Spytałem moją żonę o dziurę w ścianie.
Zapytałem co to, a ona odpowiedziała: „To wyraz złości Tommy'ego”.
Brady rzuca do Kirby'ego.
Tommy zaczął grać w futbol amerykański w liceum.
Pragnął rywalizować i zwyciężać.
Jakie są twoje mocne strony?
Wszyscy mówią, że mam silne ramię.
Zgadzam się z tym.
Muszę popracować nad szybkością.
Nie była na takim poziomie, na jakim chciał.
Jest taki trening nazywany Ćwiczeniem pięciu kropel.
Wszyscy go nie znoszą,
ale on poszedł na podwórko i malował na betonie te kropki.
Robił trening z kropkami na zewnątrz.
Trenował swoje nogi, bo ludzie mówili, że jest wolny.
Był perfekcjonistą.
Myślę, że człowiek zawsze się przejmuje.
Perfekcjonizm to niemal pocałunek śmierci.
Niezależnie od tego, jak dobrze ci idzie,
to zawsze będzie za mało.
To licealne podejście,
polegające na robieniu wszystkiego, co mógł, aby być lepszym,
trwało naprawdę długo.
Nawet po tym, jak trafił do Patriots,
jego motywacja była niespełniona.
Uważam, że Bill mógł dostrzec w nim potencjał.
Przez cały tydzień był tylko jeden temat do rozmów.
Kto będzie głównym rozgrywającym?
Z jednej strony Tom Brady, z drugiej – Drew Bledsoe.
Trener Belichick uznał, że Tom Brady.
Pierwsza próba, zmyłka Brady'ego.
Szuka. Rzuca w strefę końcową.
Łapie, przyłożenie, Troy Brown.
Co za zagranie!
Belichick wybrał Brady'ego. Ma być rozgrywającym.
Tom Brady rozegrał świetny mecz, podobnie jak cała drużyna.
Tom powiedział, że odwalił kawał dobrej roboty.
Od dziewięciu tygodni odwala kawał dobrej roboty.
Nie świetnej, ale dobrej.
Zrobił dziś trzy na cztery przyłożenia.
Ten rzut pod koniec połowy
był naprawdę świetny.
Znał swoją rolę na boisku i poza nim.
Przygotowywał się intensywnie. Pracował nad podstawami, technikami.
Za wcześnie na zdjęcia.
Tom pomógł mi być lepszym przez to, jak dobrze był przygotowany.
Czułem, że należy mu dorównać.
Myślałem, że pokażę tu kilka akcji.
Trener zobaczył we mnie coś, nad czym mógł pracować.
Mieliśmy szkołę dla rozgrywających, a w niej ja i trener Belichick.
Byliśmy uzależnieni od futbolu.
Od rana do wieczora rozmawialiśmy o futbolu.
Uwielbiałem z nim pracować.
Rozumienie gry
oczami rozgrywającego.
Takie rzeczy uczyniły mnie lepszym trenerem.
Dobry rozgrywający powinien zrobić...
Trener Belichick wiele mnie nauczył.
Bez niego nie stałbym się takim sportowcem.
Zobacz, jak to wygląda.
Był jak gąbka.
Pochłaniał wszystkie informacje i stosował je na boisku.
A jedną z rzeczy, które Bill Belichick ceni ponad wszystko, jest postęp.
Świetnie.
Bledsoe rozwijał się w ten sposób,
a Brady w ten.
Bill Belichick uwielbiał i szanował takie podejście.
Ładna piłka.
Pewnego dnia rozmawiałem z Billem,
a on rzuca tekstem: „Skubaniec.
Wykonuje akcję, rzuca tę piłkę, poprawia.
Nie musisz mu tego mówić. On rozumie całą sytuację.
Nie widziałem czegoś takiego”.
Dobra seria, Tom.
Dobra seria.
Bill wierzył w Brady'ego.
Gracze to wyczuli i również uwierzyli.
Podczas reszty sezonu zasadniczego nie przegrali już żadnego meczu.
Brady rzuca. Złapana.
Coleman biegnie w stronę strefy końcowej.
Co za spektakularne złapanie i bieg.
Jets zszokowani.
- Tak jest! Świetna robota. - Oby tak dalej!
Dalej!
Futbol to biznes oparty na relacjach.
Tom rozumiał to doskonale.
Ja i reszta ofensywy organizowaliśmy zawody w piciu.
Tom do nas dołączał.
Myślę sobie: „Ten gość pije więcej ode mnie”.
Niesamowite.
Tommy trochę wypił.
Patrzysz na mnie? Na mnie?
Musisz być jednym z chłopaków, bo jesteś.
Nie chcesz, żeby twoi ludzie czuli, że nie mogą z tobą porozmawiać.
Ale gdy wszyscy idą na piwo,
nie można wylewać za kołnierz.
Tom wiedział, że gdy przypodoba się wielkim facetom z ataku,
zostanie to odwzajemnione na boisku.
Teraz!
Brady, formacja „shotgun”.
Ma czas, aby rzucić na linię boczną.
Patten łapie, poza boiskiem.
Ta linia ataku ma charakter.
Smith szuka miejsca do biegu.
Przyłożenie dla Pats.
Szok na Foxboro.
To Patriots z nowym impetem.
Srogo oberwał.
Brady od razu wstaje.
Docisnąć ich.
Łapie.
Tom stawał się coraz bardziej wytrzymały.
Fizycznie i psychicznie.
Ale nie da się tego włączyć podczas meczu.
Trzeba to wyćwiczyć.
I umieść piłkę na jednym jardzie.
Jak tam, byczku?
Nie daj się złapać, bo mogę ci coś zrobić.
Kiedy Tom grał przeciwko nam na treningu,
prowokowaliśmy go i szarżowaliśmy na niego,
bo chcieliśmy się upewnić, że czuję presję.
- Przejęcie. - Cholera!
Wystraszył się. Mamy go.
Przechwyciłem piłkę od Toma. Myślę sobie: „Co jest?
Moja babcia złapałaby taką piłkę”.
Chciałem go ukarać.
Byliśmy wobec niego okrutni.
Jeśli chodziło o irytowanie zawodnika,
Ty, Vrabel i inni nie mieli żadnych granic.
Vrabel próbował po prostu wszystkiego.
Pierdol się, Brady!
Czasami patrzyłem i mówiłem:
„Vrabes, to było za mocne”.
Odpowiadałem, że nic mu nie będzie.
Brady przy trzecim i pierwszym.
Niezła zmyła.
Faulk obraca się i rzuca do Brady'ego.
Jest!
Nie ma pustych miejsc na trybunach.
Wszyscy w barwach Patriots i...
I dobrze się bawią.
Naprzód, Brady!
Szybki rzut Brady'ego.
Podanie. Rzut do dziesięciu, do pięciu, przyłożenie!
Patriots wygrywają piąty mecz z rzędu.
On jako gwiazda, główny człowiek drużyny,
pozwalał nam czuć się częścią sukcesu.
Przejęli nieco większą odpowiedzialność.
To nasza drużyna.
Nie Toma, nie Billa.
To drużyna pana Krafta, choć nie do końca.
To nasza drużyna. Robimy to razem.
Patriots są o krok
od swojego pierwszego tytułu w dywizji od czterech lat.
Brady w strefie. Przyłożenie!
Powinno się udać. Sezon zasadniczy dobiega końca.
Gratulacje dla mistrza AFC
Wschodniej Dywizji, New England Patriots.
Teraz drużyna New England Patriots zmierza do fazy play-off.
Play-offy, panie Kraft!
Cześć, Pat.
Dziękuję, my... skaczemy z radości.
Świetne. Mam nadzieję, że przyczyni się to do większej sprzedaży Heralda.
Nie, to świetnie, zrobiłeś...
Po wygranej w ostatnim meczu w tamtym sezonie,
zakwalifikowaliśmy się do fazy play-off.
- Gratulacje. - Dzięki.
Tak trzymać!
Gdy kupowałeś tę drużynę, nie sądziłeś,
że to wszystko stanie się tak szybko, prawda?
Zanim kupiłem drużynę, byłem jej fanem przez 34 lata.
Przez te lata był tylko jeden domowy mecz w fazie play-off.
Jeden domowy mecz w playoffach.
Cała Nowa Anglia oszalała.
Na stadionie Foxboro, który ma być zburzony po sezonie,
drużyna Patriots, będąca o dwa mecze od Super Bowl,
będzie gościć przeciwników po raz ostatni na tej legendarnej arenie.
To najbardziej niezapomniany mecz w trzydziestoletniej historii
starego stadionu Foxboro.
Ostatni mecz na tym obiekcie.
Dzień meczowy. Nic nie może się z tym równać.
Kiedy masz ważny mecz,
ze stresu aż czujesz bicie serca w gardle.
Trzeba jednak być skupionym na tym, co drużyna musi wykonać.
To była niesamowita seria.
Niczym historia Kopciuszka.
Ale martwi mnie,
że dziś zamienimy się w dużą, tłustą dynię.
Raiders świetnie się prezentują.
Nie ma co z nimi rywalizować.
Nie da się, mając Brady'ego i Belichicka.
Przegramy ostatni mecz na stadionie Foxboro.
Obawiam się, że dostaniemy solidne lanie.
Gdy słucham takich programów nawet przez kilka minut,
kopię się wewnętrznie i mówię: „Ty głupku, dlatego tego nie słuchasz”.
I wyłączam radio na kolejne trzy tygodnie.
Mówiąc krótko, nie mylili się.
To było zanim staliśmy się „tymi złymi”.
Byliśmy słabsi od samego początku.
Pamiętam, że zaczął lekko padać śnieg,
gdy jechałem na mecz.
Poczułem się świetnie.
Uwielbiamy grać w śniegu.
Patrząc wstecz, był to jedyny śnieg tej zimy,
więc spadł w dniu, gdy go potrzebowaliśmy.
To było tak, jakby facet od pogody specjalnie dla nas zaplanował śnieg.
To była dla nas magiczna noc.
Czułem, że to przeznaczenie.
Wyszedłem na boisko przed meczem
i pomyślałem: „Dzisiaj zaskoczymy świat”.
LIGOWE PLAY-OFFY 19 STYCZNIA 2002
Dobry wieczór.
Witajcie w zimowej krainie cudów na Foxboro.
Dziś wieczorem Patriots zagrają przeciwko Oakland Raiders w półfinale AFC,
a śnieg pada w Foxborough
i będzie padać przez cały wieczór.
Śnieg nie przestawał padać.
Próbowaliśmy go usuwać zgodnie z zasadami, ale tyle, ile to było konieczne.
Wiem, że nie powinienem tego mówić, ale taka prawda.
Kto tutaj ma pierścień mistrzowski?
- Nikt. - Do roboty!
Nie zapomnijcie, o co walczycie!
Wygramy na trzy. Jeden, dwa, trzy, wygramy!
Wygramy to!
- Obiecujesz? - Obiecuję.
Jak dużą przewagę stanowią warunki pogodowe?
Z boiskiem nie będzie problemu.
Tak się wydawało przed meczem.
Jesteśmy gotowi na wieczór.
Belichick nacisnął przycisk zmieniający pogodę.
Oto ten przycisk.
Jednego dnia pogoda jest ładna, a następnego jest zupełnie inna.
Mieliśmy tam burzę śnieżną.
Idealna sytuacja dla nas.
Graliśmy przeciwko Raiders.
To drużyna z Zachodniego Wybrzeża.
Teren był rozmokły. Obraz zamazany.
Nie przywykli do takich warunków.
Wcale nie jest zimno.
Zawsze starasz się znaleźć jakieś pozytywy.
Szczególnie w takim meczu.
Wiedzieliśmy, że są dobrzy.
Byli świetną drużyną.
Życzyli sobie wszystkiego. Żeby padało.
Żeby było zimno.
Jednej rzeczy sobie nie życzyli. Nie życzyli sobie Raiders.
Na trzy!
Raz, dwa, trzy, Raiders!
Rozpoczynamy mecz.
Gannon szuka strefy, ma człowieka.
Przyłożenie!
Nie dziś.
Na boisko wchodzi Tom Brady.
Zobaczmy, jak Patriots się odgryzą.
Teraz!
Brady łapie piłkę, rzuca. Przechwycenie.
Tom Brady stracił cierpliwość jako rozgrywający.
To duża strata dla Oakland.
Znów mają piłkę po swojej stronie.
W tym meczu wydarzyło się tyle, że niemożliwym było dla nas go wygrać.
Rzuciłem wcześnie przechwyt.
Teraz.
Nic nie zrobiliśmy.
Nie mogliśmy nawet ruszyć piłką.
To było okropne.
Brady ma mnóstwo czasu.
Rzuca, ale piłka przelatuje nad odbiorcą.
Miał mnóstwo czasu, by rzucić tę piłkę.
Tom Brady jakoś przygasł.
Dalej!
Obudź się! Zacznij grać.
Spojrzałem na tablicę wyników.
Przegrywaliśmy dziesięcioma punktami z gigantami w czwartej kwarcie.
A patrząc na naszą grę, wiedzieliśmy,
że nie mamy szans, by wygrać.
Ale trener powiedział:
„No dalej, chłopaki. Wciąż mamy szansę”.
Rzućmy piłkę do strefy.
Musimy wykorzystać nasze najlepsze zagrania.
Musimy...
Gramy bez zatrzymywania.
Musimy przyspieszyć tempo.
Wychodzimy na boisko.
Patrzyłem na chłopaków, mówiąc:
„Musicie zagrać najlepszy mecz w życiu”.
Teraz!
Trzecia próba, pięć jardów.
Szybki rzut. Wiggins. Pierwsza próba.
Brady. Szybkie podanie.
Kompletne podanie do Troya Browna.
Właśnie widzimy inną ofensywę New England.
Można zauważyć większą intensywność.
W końcu znaleźli rytm.
Teraz!
Brady.
Złapał? Złapał.
Jermaine Wiggins złapał od Davida Pattena.
Fani Patriots wstają z miejsc.
Coś się może stać przy drugiej próbie.
Teraz!
Rusza. Biegnie z nią.
Wewnątrz pięciu, przyłożenie.
Patriots, za sprawą Toma Brady'ego, wciąż widzą siebie w tym sezonie.
Niesamowity powrót. Trzymać tak dalej.
Byłem cały rozogniony. Krzyczałem na kolegów.
I dało nam to szansę.
Teraz!
Brady, ma czas. Teraz mu się kończy.
Ruszył.
Pobiegnie na pierwszej próbie. Ma ją. Jest poza boiskiem.
Naprzód!
Nie ma wątpliwości, co Tom Brady tu wyczynia,
ale w ostatnim rzucie pokazał,
że potrafi szybko poruszać tą drużyną.
Zdjęli mu te kajdany,
które mu kiedyś założyli, więc podejmuje dobre decyzje.
Brady, z przodu.
Puścił piłkę.
Przejęta przez Raiders.
To praktycznie zapewniło zwycięstwo
Oakland Raiders w Nowej Anglii.
Byłem wściekły.
Wybiegłem z myślą: „To tyle. Koniec sezonu”.
Nie mogłem w to uwierzyć.
Wypuściłem piłkę i przegrałem mecz.
Przy ilości czasu, jaką mieliśmy,
nie było szans, żeby to wygrać.
Straszne uczucie.
Mieliśmy wyjątkowy sezon,
aż tu nagle... koniec.
W futbolu amerykańskim chodzi o ciągłą kontrolę.
Kontrolę własnego przeznaczenia.
Aż raz na jakiś czas...
Bóg mówi ci, że nie masz kontroli.
W ciągu dwóch minut muszą sprawdzić,
czy był to niekompletny rzut, czy stracona piłka.
Wygląda na to, że Tom Brady zmienił zdanie
i nie zamierzał rzucić piłką.
Opuścił ją. Miał nad nią kontrolę.
Charles Woodson go uderzył.
Nie ma wątpliwości, że to jest strata piłki.
Myśleliśmy, że przegraliśmy.
Mój syn, Josh, uwielbiał oglądać mecze z trybun.
Widzieliśmy, że opuścił stadion.
CHŁOPAKI BELICHICKA NA SUPER BOWL
Był na parkingu, gotowy, by odjechać,
gdy usłyszał wielki ryk.
Zadzwonił do mnie i spytał, co się dzieje.
Kazałem mu wrócić.
Po analizie sytuacji,
ramię rozgrywającego się poruszało do przodu,
więc jest to niekompletny rzut.
Wow.
Czas na grę, kochani!
To oczywiście interpretacja Walta Colemana.
Zerknijmy na to.
Ja myślałem, że to strata piłki.
Praktycznie wszyscy myśleli, że to strata piłki,
ale nie taka była zasada.
Więc nie zmieniamy zasad.
Powiedziano nam,
że gdy rozgrywający chowa piłkę lub przyciska ją do ciała,
nie ma znaczenia, czy zamierzał nią rzucić, czy nie,
jest to niekompletny rzut.
Dzięki Bogu za Walta Colemana i za zasadę „Tuck rule”.
To musiała być ręka Boga.
Prawda jest taka, że w tym meczu...
Nie wiem, czy to było szczęście, fuks, przeznaczenie.
Coś było po naszej stronie.
Patriots zyskali nowe życie.
I szansę na wyrównujący rzut karny.
Dajesz, Adam.
Adam Vinatieri ma rekord sezonu wynoszący 54,
ale nie pobił go w śnieżycy.
W tamtym momencie dotarło do mnie,
że mam to zakończyć kopnięciem w trakcie śnieżycy.
Na boisko wchodzi Adam Vinatieri.
To będzie próba z 45 jardów.
Dalej.
Takie kopnięcie z 45 jardów w tak wysokim śniegu
podczas szalonej śnieżycy, jest nie do wykonania.
Nie było czasu, żeby oczyścić boisko.
Odgarnąłem coś nogą i pomyślałem:
„Raz kozie śmierć”.
Mówiłem do siebie w duchu:
„To będzie najtrudniejsze kopnięcie w twoim życiu.
Przy takiej stawce
musisz się skoncentrować i zrobić wszystko idealnie.
Jeśli spudłujesz, to koniec”.
Kopnął piłkę.
Było ciemno i padało, więc niewiele było widać.
Pamiętam słynne słowa głównego trenera: „Co się stało?”.
Odpowiedziałem: „Wykonał rzut karny”.
I... udało się!
To wyrównało wynik i...
poszliśmy dalej, zdobyliśmy piłkę w dogrywce
i strzeliliśmy karny, by wygrać.
Wystarczy, żeby awansować do finału Ligi Mistrzów AFC.
Brak mi słów.
Ci goście zagrali jak mistrzowie.
Dali mi szansę gry...
Dzięki Bogu za Adama Vinatieriego!
CORNERBACK (OBROŃCA)
Mój Boże.
Powinni mu tę nogę pokryć jakimś brązem.
I umieścić ją na masce samochodu, jak w rolls royce'u.
To był taki mecz,
który będziesz pamiętać do końca życia.
To był mecz futbolowy?
Co się właśnie stało?
- Mówiłem ci, że 14 daje zwycięstwo. - Udało się.
Świetna robota.
Mieliśmy wszystko.
Przerywanie trzeciej próby, atak, wykop z powietrza.
Zrobiliście wszystko, co trzeba było.
Zrobiliście to w ostatniej chwili, ale się udało.
Wszystko, co dał nam ten rok...
Mamy za co być wdzięczni,
ale wszystko zaczyna się od góry.
Ten mecz play-offowy był dla was.
Pan Kraft!
We wtorek o pierwszej.
- Tak jest. - We wtorek o pierwszej.
To jest nasz rok!
„Mistrzowie” na trzy. Jeden, dwa, trzy.
Mistrzowie!
To nasze przeznaczenie.
Coś w środku nas myślało:
„Działy się tu rzeczy, które przypominają przeznaczenie”.
Czułem się tak w przeszłości.
Ale teraz miałem pewność.
Pomyśleliśmy:
„Może mieliśmy to zrobić”.
Witam w Pittsburghu.
Patriots stali się poważnym wyzwaniem.
Każdy, kto oglądał występ Toma Brady'ego w zeszły weekend w śnieżycy wie,
że ten młody rozgrywający jest zdolny do wszystkiego.
Teraz!
O nie.
Rozgrywający Patriots kontuzjowany.
Napisy: Daria Pokorska-Jurewicz